Aναφορά σχoλίου

Restart ή ιστορία μου, αμαρτία μου.
Και μόνο που κατόρθωσαν κάποιοι επιτήδειοι, να βάλουν τον κόσμο στο τρυπάκι, να σκεφτεί, για το αν η ευθανασία είναι καλή θεραπεία, δια πάσα νόσο και μαλακία, δείχνει τη κατάντια μας και την αλλοίωση στο dna, του ΑΡΕΙΑΝΟΥ.
Του ΑΡΕΙΑΝΟΥ, που δεν βλέπει τι πετυχαίνει η ομάδα στο γήπεδο, αλλά μόνο τη φάτσα, το στιλ και την πάρλα του κάθε υπαλλήλου της ομάδας.
Το κακό είναι Planet, πως οι επιτήδειοι έριξαν τον ΑΡΗ, στη γ΄ το 2014, για να είναι στη sl το 2016 και καθαρός από χρέη.
Είμαστε στο 2017, είμαστε ακόμα στη β΄ δεν ξέρουμε τι άνοιγμα και τι χρέη έχει η νέα Π.Α.Ε. και για την εκκαθάριση, επικρατεί η σιωπή των αμνών.
Ενώ και οι επενδυτές που θα ερχόταν με το restart, ήταν επενδυτές τύπου Γαλανού, Κάλας, Αρβανιτίδη, Καρυπίδη, που δε καμιά περίπτωση δεν ενέπνευσαν, ούτε σιγουριά, ούτε όραμα.
Μακάρι να ανεβούμε sl κι ας είναι με τροπολογία, σε νομοσχέδιο για τα κορφοβούνια.
Υγ1. Άσχετο.
Η χθεσινή κατάκτηση με break, του πρωταθλήματος μπάσκετ, από το βάζελο, αποδεικνύει, πως όταν υπάρχει διοικητική βούληση και γίνονται οι αλλαγές που πρέπει, την ώρα που πρέπει, μπορεί να φτάσεις στο τέρμα πιο γρήγορα, ακόμα κι αν ξεκίνησες αργά, τέτοια ανακλαστικά (τύπου Τράκη) δεν έχει ο ΑΡΗΣ πουθενά.
Και φυσικά, οι δημοσιογράφοι, που σταύρωναν τον Πασκουάλ και αποθέωναν τον κάθε Έλληνα μορφονιό, θα περιμένουν του χρόνου για να ξαναρίξουν το Φαρμάκι τους.
Έτσι είναι άλλο Πασκουάλ και άλλο Σφαιρόπουλος.
Και από εδώ και πέρα οι προπονητές και οι άνθρωποι που εργάζονται για τον ΑΡΗ, πρέπει να επιλέγονται με άλλα κριτήρια, εκτός της μόστρας, της πάρλας και της εντιμότητας.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΡΙΟΥΣ