Aναφορά σχoλίου

Φίλε SharpAris & VF,
Νομίζω ότι είναι υπερβολικό το να ρίχνουμε τις ευθύνες σε μια πλευρά μόνο αλλά αν για κάποιο λόγο πρέπει να το κάνουμε για εμένα η ευθύνη βαραίνει κυρίως τον Λάσκαρη γιατί οι δικές του επιλογές οδήγησαν στην αγωνιστική αποτυχία και την οικονομική τρικυμία. Υπεύθυνοι υπάρχουν πολλοί... από τον περίγυρο του Λάσκαρη που τον έπεισαν ότι ο Πρίφτης και οι "φίλοτιμοι-μέτριοι" μπορούν να αποτελέσουν κάποιου είδους βάση-κορμό και να πάνε την ομάδα ψηλά κόντρα σε κάθε λογική, προγνωστικό και προηγούμενο μέχρι τους δημοσιογράφους και μερίδα οπαδών όπου αποθέωναν τους μέτριους και πανηγύριζαν για πράγματα αυτονόητα. Η συνεργασία Λάσκαρη-Πρίφτη δεν απέδωσε γιατί δεν υπήρχε ρεαλιστικό πλάνο ενώ ο coach of the year υποτίμησε τους ξένους που είχε στα χέρια του, θεώρησε ευκολάκι να βρει καλύτερους από αυτούς και φθάσαμε στις τραγικές πανάκριβες επιλογές του. Ενώ και αυτούς τους καλούς που είχε στα χέρια του δεν μπόρεσε να τους αξιοποιήσει ούτε στο ελάχιστο με αποτέλεσμα όλοι ξενερωμένοι να την δουν επαγγελματίες 100% έχοντας μοναδικό κριτήριο το οικονομικό μιας και το αγωνιστικό σε προσωπικό επίπεδο ήταν μια τραγωδία. Όλα όμως τα παραπάνω προκλήθηκαν από το λάθος του Λάσκαρη να εμπιστευτεί την ομάδα στον Πρίφτη χωρίς καν να ορίσουν κάποιους στόχους όπως το χτίσιμο του κορμού και την επένδυση στους νέους. Μάλιστα Λάσκαρης και Πρίφτης είχαν επηρεαστεί τόσο πολύ από την μιζέρια δημοσιογράφων και οπαδών που ανέδειξαν την σειρά με τον συμπολίτη για την πρόκριση στο final four της Basket League σε τέτοια πρόκληση που φοβήθηκαν ακόμη και τότε όταν όλα είχαν χαθεί να το αποδεχθούν και να κάνουν στροφή στην επένδυση στους νέους αποφεύγοντας σπατάλες όπως αυτή με τους Λούκας, Τζάκσον και Σκοτ. Αποτέλεσμα για εμένα το ταμείο όχι απλά να είναι μηδενικό αλλά να χρωστάς κιόλας... Κάτι που από εδώ δυστυχώς το είχαμε προβλέψει. Όχι γιατί είμαστε ειδικοί αλλά γιατί η πορεία, η καριέρα, η ιδιοσυγκρασία, η στατιστική και η φιλοδοξία προπονητών και αθλητών είναι το κριτήριο για το τι μπορούν να πετύχουν. Και όταν εσένα σαν ομάδα οι φιλοδοξίες σου συμβαδίζουν με τις φιλοδοξίες αθλητών σαν του Σίμτσακ που το παιδί λογικό ήταν ότι έζησε ένα όνειρο στον ΑΡΗ αλλά και προπονητών σαν τον Πρίφτη που και αυτός ζούσε την μεγαλύτερη ευκαιρία άνευ προηγουμένου στην καριέρα του η αποτυχία ήταν αναμενόμενη γιατί οι φιλοδοξίες του κόσμου και της διοίκησης ήταν και είναι για μεγαλύτερα πράγματα από τα όνειρα κάποιων μετρίων...

Και για αυτούς που θα πουν "ακόμη με τον Πρίφτη ασχολείστε" θα τους παραπέμψω στους Αρειανούς δημοσιογράφους(και κάποιους λίγους συνοπαδούς μας) που στα ρεπορτάζ της ομάδος μας συμπεριλαμβάνουν τις μεταγραφές και τις φιλικές νίκες(μόνο τις νίκες) της Ούνιξ Καζάν. Αυτό και αν δεν είναι οπαδική κατάντια...