Aναφορά σχoλίου

Φίλε Σ.ΠΑΠΑΣ,
Για το μέλλον του ΑΡΗ από εδώ και πέρα και μετά την μεταβίβαση των μετοχών θα έχουμε τον χρόνο να πούμε πάρα πολλά. Για το θέμα όμως του Αλεξανδρή που συνεχίζει και σήμερα νομίζω ότι είμαστε υπερβολικοί. Και αυτό το λέω όχι γιατί δεν χαλάστηκα με την απόφαση του αλλά γιατί βλέπω την συμπεριφορά του κόσμου απέναντι σε άλλους ανθρώπους. Σε ότι έχει να κάνει αυθεντικά με τον ΑΡΗ είμαστε όσο πιο σκληροί γίνεται. Ξεψαχνίζουμε κάθε λεπτομέρεια με απίστευτη αρνητική διάθεση και με ευκολία διαγράφουμε και αφορίζουμε ανθρώπους που έχουν γράψει ιστορία με τον ΑΡΗ και μας έχουν χαρίσει χαρές. Αντιθέτως απέναντι σε οποιοδήποτε δεν ανήκει στην οικογένεια του ΑΡΗ με ένα χαμογελάκι έχουμε πέσει σαν αγάμητη γκόμενα. Έχουμε μια τεράστια αγκαλιά για όποιον δεν έχει προσφέρει τίποτα απολύτως στον ΑΡΗ μόνο και μόνο επειδή θα πει μια καλή κουβεντά και θα δείξει σεμνότητα και ήθος. Και σε αυτό φταίνε σχεδόν όλοι. Κόσμος, παράγοντες και δημοσιογράφοι. Το τραγικό για εμένα είναι ότι νομίζουμε ότι όλες αυτές οι καταστάσεις έχουν να κάνουν μόνο με το εκάστοτε πρόσωπο. Την μια ο Σούμποτιτις, την άλλη ο Γιαννάκης, την άλλη ο Αλεξανδρής, λίγο ο Λιαδέλης ή ο Αγγελίδης κλπ κλπ. Ενώ για τον κάθε Τσαλδάρη, Ασημακόπουλο, Πρίφτη, Αγγέλου, Σίμτσακ συμπεριφερόμαστε λες και έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που μας έχουν προσφέρει τις ανεπανάληπτες στιγμές και τα κατορθώματα τους είναι γραμμένα στις χρυσές σελίδες της ιστορίας του ΑΡΗ.

ΟΚ, ο καθένας έχει τις συμπάθειες και τις αντιπάθειες του. Και ναι όλοι άνθρωποι κάνουν και λάθη και δεν γίνεται πάντα κάποιος που έχει κάνει ένα καλό ή δέκα καλά στον ΑΡΗ ότι κάνει να είναι καλό. Γιαννάκης, Ιωαννίδης, Σούμποτιτς, Αλεξανδρής για παράδειγμα έχουν προσφέρει από τα πόστα τους και σαν Αρεαινός έχω ζήσει σπουδαίες στιγμές χάρη σε αυτούς. Ναι με έχουν πληγώσει κατά διαστήματα και τους έχω γιουχάρει κιόλας σαν αντιπαλους αλλά αυτό δεν διαγράφει τα επιτεύγματα τους και τις χαρές που μας πρόσφεραν. Όπως για παράδειγμα και ο Μπουτάρης. Τα έχει πλέον χαμένα και λέει την μια μαλακία μετά την άλλη. Αυτό όμως δεν αναιρεί την προσφορά του τις ημέρες της Αυτοκρατορίας.

Αντιθέτως έχουμε αναγάγει σε "ιερές αγελάδες" ανθρώπους που η προσφορά τους αποτυπώνεται αποκλειστικά σε συμπεριφορές και δηλώσεις και όχι αγωνιστικά..

Και δεν λέω να δώσουμε το ακαταλόγιστο σε κανέναν αλλά όχι ρε φίλε και κρεμάλα με τόση ευκολία σε δικούς μας ανθρώπους.

Και μετά θα πεταχτεί και ο κάθε αφελής γραφικός να αναρωτηθεί γιατί ο Γκάλης δεν είναι κοντά στη ομάδα... Ο Λάσκαρης φταίει... όχι τίποτα άλλο...