Aναφορά σχoλίου

Kι εκεί που είπα άστο ακόμα λίγο, μιας και κερδίσαμε άνετα και μας έβγαλε και αξιοπρεπείς η metropaok, γράφει ο Planet το Υγ1, σαν να μου λέει, "για κάνε σχόλιο, για τα παλιά".
Όταν λοιπόν η θηλιά των χρεών άρχισε να σφίγγει κι όταν και ο τελευταίος βλαξ, κατάλαβε πως τα πλαστικά, ισπανικής προέλευσης είδωλα, δεν πουλάνε πια, διοικήσεις Λαίσχης, ΠΑΕ, εμποροπλοίαρχος, κοτσιδάδες και στρατευμένοι δημοσιογράφοι, μας σέρβιραν το παραμύθι της ελληνικής Μασία.
Πήραμε και κάποια πρωταθλήματα στις μικρές ομάδες κι έδεσε το γλυκό.
Σήμερα θα σας βοηθήσω, να θυμηθούμε, τους τότε εκολαπτόμενους Μέσι, Μπούσκετς και Ινιέστα.
Δεν έχω διάθεση να προσβάλω κανέναν παίχτη, θέλω όμως να θίξω τη ανοργανωσιά, τη έλλειψη ουσιαστικού πλάνου, την εκμετάλλευση μια συγκυριακής κατάστασης, από επιτήδειους, για να μείνουν στις καρέκλες τους ήσυχοι και την ευκολοπιστία πολλών εξ ημών.
Θα τιτλοφορούσα το σχόλιο μου ως " ΑΡΗΣ και παραγωγική διαδικασία, ένας μύθος, που κατέρρευσε"
Αρχίζω από τους Γραικό, Οικονομόπουλο, Τριανταφυλλάκο, που κοσμούν το ρόστερ της υποβιβασμένης, χρεωμένης και ανύπαρκτης Σπάρτης.
Να πω για το Γιαννίτση του ηρακλή της γ',
τον Κανούλα του Απόλλωνα Λάρισας;
Έκτος ή έβδομος επιθετικός στον όφη ο Τοπούζης.
Κάπου στη β΄ ή στη γ΄ Σκανδιναυκών χωρών οι διεθνείς τότε Μπουγαΐδης (πουλέν μου) και Κατίδης, αγνοείται η τύχη του Σουνά, κάπου στη γ΄οι Αγγελούδης, Αγτζίδης, αναπληρωματικός στη Δράμα ο Καπνίδης, στο Αιγίνιο και πάλι καλά ο Αντωνιάδης και δεν θυμάμαι άλλους.
Ακόμα και οι Γιαννιώτας, Διούδης, να μεν, δε χάθηκαν, σαν τους υπόλοιπους, αλλά βολοδέρνουν, ο μεν Γιαννιώτας δανεικός από το γάβρο, κάπου μεταξύ Κύπρου και Ιβηρικής , ενώ ο Διούδης δεν κατόρθωσε, να καθιερωθεί, ούτε στο χειρότερο βάζελο του αιώνα.
Χώρια που από τα γεγονότα, αποδείχθηκε, πως τερματοφύλακες τύπου Καντιμοίρη και Λουίτζι Τζενάμο, έκαναν στη β΄, καλύτερα τη δουλεία τους, από το Διούδη, τα αποτελέσματα, τα γεγονότα.
Σίγουρα δεν φταίνε μόνο τα "παιδιά", φταίνε κι αυτά.
Εκείνο όμως που φταίει περισσότερο, είναι η άρπα κόλα νοοτροπία της ομάδας, που σε καμιά περίπτωση δε λειτούργησε σωστά, σε σχέση με τις μικρές ομάδες.
Ψάχναμε το δέντρο και χάναμε το δάσος, πανηγυρίζαμε τους μικρούς τίτλους και χάναμε τη παραγωγική διαδικασία.
Δεν διαμόρφωνε σωστά ο ΑΡΗΣ, ούτε σε τεχνικό, ούτε σε πνευματικό επίπεδο του νεαρούς του.
Τους φουσκώναμε και μετά τους κράζαμε.
Αυτά δεν ήταν λάθη, ήταν μέρος του σχεδίου, των διαχειριστών και πρέπει να διδαχθούμε.
Στο επόμενο θα κάνω μια ιστορική αναδρομή για τις μεταγραφές, με σφραγίδα εμποροπλοιάρχου και s3, θα κλάψουνε μανούλες, που έλεγε και ο αείμνηστος Σταυρίδης.
Καλημέρα.