Νίκη δήλωση πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στον Παναθηναϊκό, σε ένα παιχνίδι γεμάτο ένταση,  σασπένς και υπέροχο happy end. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς δεν λύγισαν όταν το ματς πήγε  να χαθεί όπως και στην Τουρκία μέσα από τα χέρια τους. Αντίθετα, έδειξαν καρδιά και αποφασιστικότητα ώστε το κιτρινόμαυρο πάρτι να μην χαλάσει. Αποθέωση από τον κόσμο που γέμισε ασφυκτικά το Nick Galis Hall και απόλαυσε μια σπουδαία νίκη.

ΜΠΗΚΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ

Η ομάδα φάνηκε διαβασμένη και συγκεντρωμένη. Προηγήθηκε με 14-9 αλλά οι συνεχόμενες αλλαγές από το 5’ από τον Μίλιτσιτς – χωρίς ουσιαστικό λόγο – άρχισαν να κλονίζουν τη συνοχή που έδειχνε μέχρι εκείνο το σημείο η ομάδα. Ο Παναθηναϊκός βρήκε την ευκαιρία του και κατάφερε να προηγηθεί με +8. Εκεί ήρθε όμως η  αντεπίθεση. Νούα και Μήτρου-Λονγκ ξεμπλόκαραν επιθετικά την ομάδα και το τείχος στην άμυνα Κώστας Αντετοκούνμπο άλλαξαν το μομέντουμ και με ένα σερί μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου ήρθε η απόλυτη ισορροπία στο παιχνίδι.

ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ ΑΤΑΜΑΝ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος στην 3^η περίοδο. Πήρε κεφάλι με +9 (59-50) και διαχειρίστηκε σωστά την πίεση και στη συνέχεια του αγώνα. Κάτι που ανάγκασε τον Αταμάν να επιδοθεί σε ένα από τα γνωστά του σόου προσπαθώντας να μετατοπίσει τις ευθύνες της προδιαγραφόμενης ήττας στους 3 διαιτητές. Ο ΑΡΗΣ εκμεταλλεύτηκε την ανακατωσούρα που προκλήθηκε και έφθασε στο +15 περίπου 4΄πριν την λήξη. Εκεί όμως ο Παναθηναϊκός ανέβασε την πίεση, οι παίκτες μας και ο προπονητής αντέδρασαν σπασμωδικά δίνοντας στους αντιπάλους μας την ευκαιρία να βρουν κάποια μεγάλα σουτ και να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ

Σε εκείνο το σημείο υπήρχε μόνο παγωμάρα. Ο ΑΡΗΣ με περίσσια αφέλεια είχε δώσει την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να οδηγήσει το παιχνίδι στην παράταση και με την ψυχολογία καθολικά υπερ του να πάρει τη νίκη. Αυτό ήταν το feeling, αυτή ήταν η εικόνα του αγώνα σε εκείνο το χρονικό σημείο. Και όμως οι παίκτες του Μίλιτσιτς κόντρα στη λογική, αντέδρασαν, έδειξαν χαρακτήρα και κατάφεραν στην παράταση να πάρουν αυτό που άξιζαν. Νουά, Μήτρου Λόνγκ, Μποχωρίδης και Αντετοκούνμπο ήταν αυτοί που στην παράταση έντυσαν την νίκη στα κιτρινόμαυρα.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Την πιο σπουδαία νίκη της χρονιάς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Όχι μόνο λόγω της δυναμικής του αντιπάλου αλλά και γιατί όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι οι παίκτες μας έχουν τις ψυχικές αντοχές για να αντέξουν το βάρος μιας ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Και αυτό ως τώρα δεν το είχαμε δει. Σήμερα παρά τα όποια λάθη από τον πάγκο και τους παίκτες κατά την διάρκεια του αγώνα, στην παράταση είδαμε έναν τεράστιο ΑΡΗ που με μνήμη χρυσόψαρου, ξέχασε τι είχε γίνει στο φινάλε της κανονικής διάρκειας και παίζοντας δυνατά πήρε τη νίκη. Νίκη που δεν ήρθε τυχαία αλλά μέσω μιας εξαιρετικής ομαδικής προσπάθειας. Δεν είναι ότι ο Μίλιτσιτς τα κάνει όλα τέλεια… αντιθέτως κατά την διάρκεια του αγώνα και ιδιαίτερα στα κρίσιμα μας «τεντώνει» με τις επιλογές του. Ο ΑΡΗΣ όμως που βλέπουμε στα τελευταία παιχνίδια είναι μια μεταμορφωμένη ομάδα. Ο Νουά έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο, οι Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς δείχνουν πιο ήρεμοι, ο Άντζουτσιτς βρίσκει ρόλο και ο Αντετοκούνμπο έχει έρθει τόσο γκα$%@μένος για μπάσκετ αλλάζοντας ριζικά τα δεδομένα που ίσχυαν μέσα στη ρακέτα για την ομάδα μας.  Ακόμη και το ότι ο Μποχωρίδης βρήκε το μεγάλο σουτ – πέρα από τις ασίστ – είναι κομμάτι της αλλαγής. Μια αλλαγής που σε αγωνιστικό επίπεδο σήμερα επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο.

ΝΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Μόλις 3΄ήταν το κενό της κυριαρχίας του ΑΡΗ μας στο σημερινό παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς έπαιξαν παθιασμένα, προσπέρασαν με συνοπτικές διαδικασίες το «χαρακίρι»  της κανονικής διάρκειας και κλείδωσαν στην παράταση μια σπουδαία νίκη! Μια νίκη παρακαταθήκη, μια απόδειξη ότι η ομάδα έχει αλλάξει ρότα και είναι έτοιμη για να μεγαλουργήσει. Υπέροχα γούστα στο κατάμεστο Nick Galis Hall και αποθέωση των θριαμβευτών! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. 40 εκατομμύρια είναι αυτά, λογικός ο πόνος. 

ΥΓ2. Άλκη ζεις, δεν θα ξεχαστείς.

Ήθελε την πρόκριση αλλά τελικά επιστρέφει με 3 γκολ ο ΑΡΗΣ μας από το ΟΑΚΑ όπου αν και το προσπάθησε τελικά φάνηκε λίγος για να το καταφέρει. Οι χαμένες μας ευκαιρίες στο 0-0 αλλά και στο 1-0 πληγώνουν πιο πολύ από τις επιλεκτικές ευαισθησίες που δείχνουν εκεί στον VAR όταν βλέπουν ΑΡΗ. Αυτό όμως που μένει στο φινάλε είναι ότι από τις 14/01 ο ΑΡΗΣ έχει μείνει με τον ελάχιστο στόχο ζωντανό και αυτόν να τον διεκδικεί με ξεκάθαρο μειονέκτημα.

ΜΠΗΚΕ ΜΕ ΘΡΑΣΣΟΣ ΑΛΛΑ…

Ο Άρης μπήκε με θράσος στο ΟΑΚΑ. Στο 10', ο Μόντσου είχε διπλή τεράστια ευκαιρία. Πλάσαρε πρώτα πάνω στον Λαφόν, και στην επαναφορά – με την εστία κενή – κατάφερε να τη στείλει... άουτ. Και όταν δεν κάνεις το γκολ σε τέτοιες φάσεις, η μπάλα σε τιμωρεί. Λίγο μετά, ο Μπακασέτας ξεζούμισε την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε και με ένα συρτό σουτ έξω από την περιοχή που πέρασε ανάμεσα από πολλά πόδια έκανε το 1-0.

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΗΤΑΝ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Δεν πτοήθηκε η ομάδα από το 1-0 και συνέχισε σχεδόν με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχε ξεκινήσει το παιχνίδι. Στο 35' ο Μορόν κατέβασε υπέροχα, πλάσαρε σωστά, αλλά ο Λαφόν το έβγαλε με τα ακροδάχτυλα. Η ομάδα πίστευε στην ανατροπή και αυτό φάνηκε στα πρώτα λεπτά του Β ημιχρόνου όπου 2 φορές, μια ο Παναγίδης και μια ο Μόντσου δεν κατάφεραν να ισοφαρίσουν. Κόντρα σε αυτό το μομέντουμ που είχαμε ήρθε ξαφνικά η αγκαλιά του Ρόουζ που την είδαν τα γατόνια του VAR και από την άσπρη βούλα ο Μπακασέτας έκανε το 2-0. Η επιλεκτική ευαισθησία του VAR είχε και συνέχεια λίγα λεπτά αργότερα με τον Ρόουζ και πάλι πρωταγωνιστή στη φάση και το τελικό 3-0 να διαμορφώνεται ξανά από την άσπρη βούλα.

ΕΙΧΕ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΕ

Αποφασιστικότητα, σωστή νοοτροπία, πνευματική ετοιμότητα, όπως θέλεις πες το. Ο ΑΡΗΣ είχε τις ευκαιρίες για να αλλάξει τις ισορροπίες της αναμέτρησης αλλά τις πέταξε όλες στα σκουπίδια και μαζί και την πρόκριση. Θα περίμενε κανείς από τον Χιμένεθ 2-3 διαφορετικές επιλογές με βάσει όσα είδαμε κόντρα στην ΑΕΚ αλλά μάλλον ήθελε πιο φρέσκα πόδια. Όταν όμως βλέπεις έναν Μόντσου να χάνει τα άχαστα ή να γυρίζει διαρκώς τη μπάλα πίσω – κάτι που δεν το έκανε με την ΑΕΚ – χωρίς ουσιαστικό λόγο, τι να σου κάνει ο προπονητής; Όταν ο ανεβασμένος Ρόουζ των τελευταίων αγωνιστικών με τόση εμπειρία από ελληνικό πρωτάθλημα δίνει τέτοια «δώρα» στους αντιπάλους, τι κάνεις; Δεν τους βάζεις; Ρισκάρεις με άλλους που δεν είναι έτοιμοι σωματικά; Ανεξάρτητα πάντως από το πικρό τελικό αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ σε σχέση με ότι έχουμε δει από το ξεκίνημα της χρονιάς, τώρα που επιστρέφουν οι τραυματίες δείχνει σημάδια βελτίωσης. Και ναι στο πρωτάθλημα μας έχει απομείνει μόνο ο στόχος της Ευρώπης αλλά θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας και την επόμενη χρονιά. Έστω και με καθυστέρηση, αν ο υγιής ΑΡΗΣ υπό τις οδηγίες του Χιμένεθ αρχίσει να αποδίδει ίσως τελικά να μπορούμε να κρατήσουμε και κάποια κομμάτια από μια ομάδα που δεν έπειθε καθόλου. Ναι δεν είναι ο στόχος που θα θέλαμε αλλά η ομάδα πρέπει να έχει και μια συνέχεια. Γιατί με 25 μεταγραφές κάθε χρόνο δουλειά δεν γίνεται.

ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΣΚΟΡ – ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ

Σπατάλησε τις ευκαιρίες του ο ΑΡΗΣ μας, δεν είχε το killer instinct που χρειαζόταν για να πάρει την πρόκριση. Αντιθέτως ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύτηκε όλα τα «δώρα» που του προσφέραμε και έφθασε σε μια εύκολη νίκη. Δύσκολο βράδυ για κάθε Αρειανό το σημερινό μιας και μετά τον αποκλεισμό από το κύπελλο και την πορεία μας στο πρωτάθλημα, το μόνο που μας απομένει είναι να κάνουμε υπολογισμούς διαβάζοντας το πρόγραμμα της superleague, να διαιρούμε βαθμούς μετά από κάθε αγωνιστική και να ελπίζουμε στο τέλος την «βάση» να την πιάσουμε. Κρίμα και κουράγιο…

ΥΓ. Για τον ΑΡΗ ξεκάθαρες αγκαλιές και τραβήγματα για τους άλλους «φάσεις από αυτές που γίνονται διαρκώς στο παιχνίδι, σχεδόν σε κάθε κόρνερ».

ΥΓ2. Χωρίς γκολ δεν πας πουθενά, οπότε δεν θα πω ότι η διαιτησία έκρινε την πρόκριση. Όταν όμως  βλέπεις το σπρώξιμο-χτύπημα στον Παναγίδη με το σκορ 2-0 και τον διαιτητή να μην σφυρίζει τίποτα και το ζήλο του βοηθού και του διαιτητή να διακόψουν το παιχνίδι όταν πας να βγεις στην αντεπίθεση για να παρέμβει το VAR καταλαβαίνεις που θα πήγαινε το έργο ακόμη και αν πετύχαινες και γκολ.

Όλα στραβά και ανάποδα εξελίχθηκαν στην σημερινή αναμέτρηση με το γρήγορο γκολ του Παναθηναϊκού και τα πολλά προβλήματα τραυματισμών των παικτών μας να παίζουν το ρόλο τους. Το τελικό 1-1 που διαμορφώθηκε χάρη στο γκολ του Δώνη  75’ μάλλον ήταν και το πιο δίκαιο αποτέλεσμα μιας και οι 2 ομάδες είχαν μέτρια παρουσία και ελάχιστες ευκαιρίες. Όμως οι 2 νέοι εντός έδρας χαμένοι βαθμοί και οι τραυματισμοί που δεν μας αφήνουν σε ησυχία συνεχίζουν να διατηρούν τα μαύρα σύννεφα πάνω από την ομάδα, χωρίς στον ορίζοντα να διακρίνεται κάτι το ελπιδοφόρο.

ΝΕΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΠΑΛΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟ 3’

Άνω κάτω μόλις από το 3΄ έγινε το παιχνίδι χάρη στο γρήγορο γκολ του Παναθηναϊκού. Η αδράνεια του Ρόουζ και το γκολ του Σφιντέρσκι  από το πουθενά επιβεβαίωσαν γρήγορα γρήγορα ότι οι αλχημείες του Χιμένεθ στα μετόπισθεν δεν έδωσαν τη λύση. Αντίστοιχα στην επίθεση παρά την είσοδο των Καντεβέρε, Αλφαρέλα και Γιένσεν δεν μπορέσαμε να δούμε κάτι το διαφορετικό. Ούτε καν στο κομμάτι της πίεσης παρόλο που υπήρχαν τρεξίματα, απουσίαζε το μυαλό με αποτέλεσμα μεμονωμένα 3-4 να πιέζουν χωρίς την ανάλογη υποστήριξη από τα μετόπισθεν. Ο Παναθηναϊκός βολεύτηκε με το γρήγορο γκολ, έριξε το βάρος στα μετόπισθεν και προστάτεψε το προβάδισμα του μέχρι το τέλος του ημιχρόνου. Με εξαίρεση τη φάση του Καντεβέρε όπου ο Ντραγκόφσκι πραγματοποίησε μια καταπληκτική απόκρουση, ελάχιστες ήταν οι στιγμές που φανήκαμε απειλητικοί.

Ο ΔΩΝΗΣ ΤΟ ΕΦΕΡΕ ΣΤΑ ΙΣΙΑ

Μορόν και Δώνης ήταν οι αλλαγές στην ανάπαυλα για λόγους τακτικής, με τον Σούντμπεργκ όμως να αντικαθιστά τον Φαμπιάνο που μπήκε στο νέο ιατρικό δελτίο μετά τον Ντούντου που προστέθηκε λίγο πριν τη σέντρα. Ο ΑΡΗΣ έδειχνε πιο ορεξάτος χωρίς όμως να έχει την απαιτούμενη αποφασιστικότητα στην επίθεση. Οι ευκαιρίες του Σίστο και του Ρόουζ δεν είχαν ευτυχή κατάληξη και όσο κυλούσαν τα λεπτά η κατάσταση έμοιαζε να δυσκολεύει. Η είσοδος του Γιαννιώτα στο 68’ έδωσε μια ζωντάνια σε ένα σημείο όπου ο ρυθμός είχε πέσει. Ο Γιαννιώτας μπήκε με πολύ όρεξη στο παιχνίδι και το επιβεβαίωσε στο 76’ όπου έκανε την ατομική ενέργεια από τα πλάγια, έβγαλε την παράλληλη σέντρα και έδωσε την ευκαιρία στον Δώνη να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ένα δίκαιο αποτέλεσμα βάσει της εικόνας των 2 ομάδων που πλέον αποτυπωνόταν και στον πίνακα του σκορ. Μια ισοφάριση που αντί να μας δώσει ώθηση για να κυνηγήσουμε την ολική ανατροπή τελικά αποδείχθηκε μαξιλαράκι ασφαλείας που θέλαμε να το σφιχταγκαλιάσουμε μέχρι το τέλος. Ο Παναθηναϊκός στα τελευταία 15’ προσπάθησε να γίνει πιο πιεστικός, δημιούργησε 1-2 επικίνδυνες καταστάσεις, με την ομάδα μας τελικά να αντέχει στην πίεση. Σε ένα τελευταίο δεκαπεντάλεπτο όπου ο Ρόουζ έπαιζε τραυματίας μιας και είχαν συμπληρωθεί οι 5 αλλαγές.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ

Στην πολύ δύσκολη κατάσταση που έχει να διαχειριστεί ελέω τραυματισμών επέμεινε ο Μανόλο Χιμένεθ και μάλλον κανείς δεν μπορεί να του το αρνηθεί. Επανήλθε ο Καντεβέρε, επανήλθε ο Αλφαρέλα, επανήλθε και ο Γιένσεν που πήρε και φανέλα βασικού. Όπως επανήλθε και ο Ρόουζ μετά τη «σιωπηλή τιμωρία» του. 4 νέα πρόσωπα στο βασικό σχήμα συν τον Τεχέρο στην ανάποδη πλευρά από τη φυσική του θέση συνέθεσαν ένα πειραματικό σύνολο που προφανώς και είχε τα προβλήματα του. Θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά με τόσους παίκτες ανέτοιμους και μετά από την άνευρη εμφάνιση στην Τρίπολη; Μάλλον όχι. Οπότε είχε τα δίκια του ο Χιμένεθ που ζήτησε «κατανόηση» από τον κόσμο. «Κατανόηση» όπως και για τις διαθέσιμες επιλογές στο κέντρο, με τον Μόντσου ακόμη και στην κακή του ημέρα να παραμένει αναντικατάστατος. Ας ελπίσουμε ότι μέσα από αυτό το Χ και τους 2 χαμένους βαθμούς, να βγει κάτι καλό με τους παίκτες που πήραν χρόνο συμμετοχής ύστερα από καιρό. Ο Δώνης σήμερα σκόραρε και έδειξε ότι πιθανόν να μπορούσε να είχε δώσει λύσεις και στα προηγούμενα παιχνίδια. Όπως πιθανόν να μπορεί να κάνει και ο Πέρεθ.  Μέχρι λοιπόν να επιστρέψουν οι τραυματίες, να βρουν ρυθμό και ο Χιμενέθ να μπορέσει να καταλήξει σε ένα βασικό σχήμα, υπομονή και πάλι υπομονή.

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι και συνυπολογίζοντας τους πολλούς και απρόσμενους τραυματισμούς μάλλον ικανοποιημένοι πρέπει να είμαστε με το τελικό αποτέλεσμα. Ναι θέλαμε τη νίκη και η ομάδα προσπάθησε να την πάρει όμως είναι φανερό ότι ακόμη  ψαχνόμαστε  μέσα στο γήπεδο. Όπως ψάχνεται και ο Χιμένεθ στην προσπάθεια του να διαχειριστεί αυτό το πρωτόγνωρο φαινόμενο των συνεχόμενων τραυματισμών από το ξεκίνημα της χρονιάς. Αυτή είναι η κατάσταση, έτσι θα πρέπει να πορευτούμε και να παλέψουμε μέχρι να δούμε επιτέλους έναν ΑΡΗ συνεπή και αποτελεσματικό σε κάθε παιχνίδι.

Όσο μπορούσε το πάλεψε ο ΑΡΗΣ μας το παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό χωρίς όπως ήταν αναμενόμενο να αποφύγει την ήττα. Με δεδομένες όμως τις σημαντικές απουσίες του Τολιόπουλου και του Μποχωρίδη, ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε ανταγωνιστικός σε αρκετά σημεία του αγώνα και έδειξε θα μπορούσαμε να πούμε ένα θετικό πρόσωπο. Αρκετός ο κόσμος στο Παλέ με την παρουσία του πρωταθλητή Ευρώπης να είναι στο επίκεντρο παρά το ενδιαφέρον για το ίδιο το παιχνίδι.

ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Άσχημα ήταν τα πρώτα λεπτά για την ομάδα μας όπου γρήγορα γρήγορα μπήκε στη διαδικασία να κυνηγάει στο σκορ με την αστοχία και την πνευματική απουσία του Κούπερ να χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας. Εκεί ο Βετούλας έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά έβαλε τον Φίλλιο στον άσσο και μαζί με το κρεσέντο του Χότζ το 2-11 μετατράπηκε στο 20-17 στο τέλος του Α’ δεκαλέπτου.

ΤΟΝ ΛΥΓΙΣΑΝ ΤΑ ΝΕΚΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ

Αν και με περιορισμένο ρόστερ οι παίκτες του Βετούλα έδειχναν ιδιαίτερη διάθεση και αυτό ισορροπούσε την έλλειψη ποιότητας σε σχέση με τους αντιπάλους μας. Αυτή η διάθεση όμως είχε τα σκαμπανεβάσματα της ως προς την αποτελεσματικότητα πάνω στο παρκέ. Από εκεί που βγάζαμε καλές άμυνες, μαζεύαμε τα ριμπάουντ και σκοράραμε στον αιφνιδιασμό ξαφνικά ξεχνούσαμε να επιστρέψουμε στην άμυνα και κάναμε το ένα φθηνό λάθος μετά το άλλο. Και όταν κόντρα σε μια εχθρική διαιτησία σαν τη σημερινή τις βολές που κερδίζεις τις πετάς στα σκουπίδια τότε δεν ελπίζεις σε τίποτα παραπάνω πέρα από μια αξιοπρεπής ήττα. Όπως ακριβώς ήταν η σημερινή,  με τον ΑΡΗ να παλεύει να μειώσει και τον Παναθηναϊκό με ξεσπάσματα στο παιχνίδι του να καταφέρνει να κλειδώσει τη νίκη χωρίς άγχος.

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Προετοιμασμένοι για μια βαριά εκνευριστική ήττα πήγαμε στο γήπεδο με την ομάδα μας ως ένα βαθμό να μας εκπλήσσει ευχάριστα με την ανταγωνιστικότητα της. Παρά τα σκαμπανεβάσματα του Κούπερ, το πολύ κακό παιχνίδι(στην επίθεση) του Τζούστον και την αστοχία του Γούντμπερι έξω από τα 6.75 ο ΑΡΗΣ πάλεψε και κόντραρε τον Παναθηναϊκό που μόνο στην 4^η περίοδο ξεκίνησε να νιώθει άνετα. Όλες τις προηγούμενες φορές που προσπάθησαν οι αντίπαλοι μας να τελειώσουν το παιχνίδι ο ΑΡΗΣ αντέδρασε και αυτή την αντίδραση αλλά και τη μαχητικότητα που έδειξαν οι παίκτες μας σήμερα θα πρέπει να τα κρατήσουμε και για τη συνέχεια. Όπως και την πολύ καλή εμφάνιση του Φιγκερόα και του Γουίλις αλλά και τα 4 τρίποντα του Χότζ.

ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Και μόνο υπολογίζοντας τη δυναμική του αντιπάλου συν τις σημαντικές απουσίες καταλαβαίνεις ότι σήμερα τα πράγματα ήταν εξαρχής δύσκολα. Με αυτό το δεδομένο ο ΑΡΗΣ τα πήγε αρκετά καλά στο παιχνίδι. Σίγουρα θα μπορούσε να παίξει καλύτερα για να αγχώσει λίγο τον Άταμαν και τους παίκτες του αλλά για αυτόν τον προβληματικό ΑΡΗ αυτά τα επίπεδα απόδοσης είναι υψηλά. Επειδή όμως με τις «θετικές εντυπώσεις» δεν κερδίζεις τίποτα, περιμένουμε να δούμε έναν εξίσου μαχητικό ΑΡΗ να φεύγει νικητής από την Καρδίτσα την επόμενη αγωνιστική. Για να σώσουμε ότι σώζεται…

ΥΓ. Καλό το κοουτσάρισμα του Βετούλα σήμερα, κρίμα που δεν είχε ανάλογα αντανακλαστικά και στο ματς της Πυλαίας.

ΥΓ2. Για τα οικονομικά δεδομένα του ΑΡΗ των τελευταίων ετών η τελική κατάταξη και το χρηματικό ποσό που θα πάρει βάσει τελικής θέσης την επόμενη χρονιά έχει μεγάλη σημασία. Ιδιαίτερα μετά τη «ζημιά» του Καστρίτη που θα ήταν καλό κάποια στιγμή να την μάθουμε και εμείς. Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να ξέρουμε(από περιέργεια) αυτά τα χρόνια της οικονομικής εξυγίανσης πόσο κοστίζει το οικογενειακό κλίμα στα αποδυτήρια και στα γραφεία.  

ΥΓ3. Πόσο θλιβερό να αναλώνεσαι στο ντέρμπι των πρώην προπονητών και να νιώθεις δικαιωμένος για τα επόμενα συμβόλαια στην καριέρα τους; Η αποθέωση της μετριότητας μάλλον μας έχει γίνει κακή συνήθεια που δεν λέει να κοπεί.

ΥΓ4. Για να δούμε εκεί στη Βαρέζε πόσο μ@κ@κες είναι;

Την 3^η συνεχόμενη νίκη του πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα απέναντι στον Παναθηναϊκό παραμένοντας ζωντανός για την μάχη της τετράδας! Πειστική εμφάνιση από το σύνολο του Ουζουνίδη. Σωστά στημένη η ομάδα, με ξεκάθαρη διάθεση να πιέσει, να ψάξει το γκολ και να πάρει τη νίκη όπως ακριβώς και έκανε! Μια νίκη που θα μπορούσε εύκολα να είχε πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις. Απαίτηση για διπλό στη Λειβαδιά η ιαχή του κόσμου στο φινάλε μιας μοναδικής κιτρινόμαυρης!

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ

Ένα δεκάλεπτο χρειάστηκαν περίπου οι παίκτες μας για να βρουν τα πατήματα τους και να κόψουν τον αέρα στον Παναθηναϊκό που είχε μπει πιο ορεξάτος και πιο επιθετικός στην αναμέτρηση. Όσο περνούσε ο χρόνος η ομάδα ανέβαζε την απόδοση της, οι παίκτες μας έμπαιναν πιο δυνατά στις φάσεις κερδίζοντας τις περισσότερες μονομαχίες. Οι επελάσεις του Μεντίλ οδήγησαν στην πρώτη ουσιαστική ευκαιρία με την προβολή του Μορόν να κόβεται την τελευταία στιγμή από τον Ίνγκασον. Λίγα λεπτά αργότερα η διαγώνια σουτάρα του Σιφουέντες με τροχιά προς τα δίχτυα ανάγκασε τον Λοντίγκιν σε μια εντυπωσιακή απόκρουση. Ένας Λοντίγκιν που ήταν σε καταπληκτική ημέρα μιας και στη συνέχεια για 2^η φορά καταφέρνει να σταματήσει τον Σαβέριο σε μια δύσκολη φάση. Εκεί που ο ΑΡΗΣ είχε το μομέντουμ ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να χτυπήσει στην αντεπίθεση αλλά Βέλεθ και Κουέστα ήταν σε ετοιμότητα.

Ο ΣΑΒΕΡΙΟ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, Ο ΜΟΡΟΝ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Ότι δεν κατάφερε να κάνει ο Σαβέριο στην πρώτη του ουσιαστική προσπάθεια το κατάφερε με την δεύτερη. Στο 43΄ σε μια από τις γνωστές «εφόδους» του από τα πλάγια, κατάφερε να φέρει την μπάλα στο καλό του πόδι και με ένα άπιαστο σουτ να ανοίξει το σκορ ξεσηκώνοντας το σχεδόν κατάμεστο Κλ.Βικελίδης! Όπως ιδανικά τελείωσε το Α ημίχρονο έτσι όμορφα ξεκίνησε και το δεύτερο. Μόλις στο 49’ ο Μορόν υποδέχθηκε ωραία την μπάλα μέσα στην μεγάλη περιοχή με το αμυντικό του Παναθηναϊκού να τον ρίχνει στο έδαφος και τον Γερμανό διαιτητή να δίνει το πέναλτι. Ψύχραιμος ο Μορόν πρόσθεσε άλλο ένα γκολ στην συγκομιδή του και έβαλε γερές βάσεις για να έρθει η νίκη.

ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΑΝ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΚΟΛ

2-0 από το 50’ και όλοι αναμέναμε σύμφωνα με ότι μας έχει συνηθίσει η ομάδα ως τώρα αναμέναμε οπισθοχώρηση, νευρικότητα και άγχος μέχρι το τέλος. Έλα όμως που ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν είχε την παραμικρή διάθεση να γκρεμίσει ότι έχτισε. Και αφού πέρασε ένα δεκάλεπτο ανασυγκρότησης με βιαστικά διωξίματα και προβλήματα στην κυκλοφορία της μπάλας πήρε ξανά τον έλεγχο. Με καλές τοποθετήσεις, σωστή πίεση, γρήγορες μεταβιβάσεις έκανε τον Παναθηναϊκό να μοιάζει εντελώς ακίνδυνος και ανήμπορος να αντιδράσει. Μάλιστα αν ήμασταν πιο προσεκτικοί θα μπορούσαμε εύκολα να σκοράρουμε και ένα τρίτο γκολ στις ευκαιρίες που μας παρουσιάστηκαν μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης.

ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΟΧΟΙ

Αν και από τους υποστηρικτές του Άκη Μάντζιου που δεν έβλεπε κάποιο νόημα στην αντικατάσταση του με τον Μαρίνο Ουζουνίδη σήμερα είδαμε έναν ΑΡΗ να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο και να έχει ουσία στο παιχνίδι του. Είδαμε παίκτες ψυχωμένους να βγαίνουν μπροστά στην μπάλα, να μην φοβούνται και να αντέχουν μέχρι το τέλος κάνοντας τους αντιπάλους τους να μοιάζουν κουρασμένοι. Όλοι όσοι πήραν ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής εκτός του Σίστο ήταν εξαιρετικοί. Ώρες ώρες η κυκλοφορία της μπάλας και ο τρόπος που αναπτυσσόταν η ομάδα έμοιαζε με καλοκουρδισμένη μηχανή. Μηχανή με γρανάζια σαν τον Σαβέριο που βρήκε δίχτυα αλλά και τους Μεντίλ και Σπίκιτς που από τις πρώτες παρουσίες τους δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ από τις μεταγραφές του Ιανουαρίου βγαίνει κερδισμένος! Ξαφνικά οι πτέρυγες απέκτησαν ζωντάνια και ο ΑΡΗΣ μοιάζει πιο απρόβλεπτος πιο απειλητικός. Όλα όμως τα παραπάνω θα έχουν αξία αν αυτή η εμφάνιση αποδειχθεί στην πορεία ότι είναι αποτέλεσμα δουλειάς και όχι μια ευτυχή συγκυρία. Αυτό όμως που σίγουρα συμβαίνει είναι ότι η ομάδα δείχνει να βγαίνει από το αγωνιστικό αδιέξοδο που βρισκόταν παρά τα τελευταία θετικά αποτελέσματα και μοιάζει ικανή να παλέψει κόντρα στα προγνωστικά και τα «μαγειρέματα»...

ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό είχαμε να δούμε μια τόσο καλή εμφάνιση και δεδομένων των συνθηκών ίσως η σημερινή να ήταν ακόμη καλύτερη. Διαβασμένη η ομάδα, αποφασισμένοι οι παίκτες με τις εντάσεις και τα τρεξίματα που απαιτούνται σε τέτοια παιχνίδια. Δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Παναθηναϊκό πέρα από του να παραδοθεί στην ανωτερότητα μας! Αυτός ο ΑΡΗΣ που παρακολουθήσαμε σήμερα δεν φοβάται τίποτα και θα διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητες έχει μέχρι το τέλος. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ένα δίκιο το έχουν. Στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν όταν είσαι του big-πορδ και δεν ευνοείσαι σκανδαλωδώς είναι αδικία!

Ούτε το τελικό σκορ της αναμέτρησης με τον  Παναθηναϊκό δεν μας πάει η καρδιά να πληκτρολογήσουμε. Ακόμη και σε ένα παιχνίδι όπου κάθεσαι προετοιμασμένος μέχρι και για μια τριαντάρα στο κεφάλι, ο Καστρίτης και οι παίκτες του έχουν τον τρόπο να σε εκπλήξουν. Να σε εκπλήξουν με την έλλειψη προσπάθειας, συγκέντρωσης και ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗΣ της όλης κατάστασης. Όταν όμως ο ίδιος ο κόουτς δεν νιώθει ότι οφείλει να πει μια συγγνώμη προς τον κόσμο για αυτό που βιώνουμε τι να περιμένουμε και από τους παίκτες του.

ΟΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Με μια δικαιολογία και μια υπόσχεση για το μέλλον στο στόμα πορεύεται ο Καστρίτης από το καλοκαίρι έως και σήμερα. Από την μια οι τραυματισμοί από την άλλη το όταν θα μαζευτούμε όλοι μαζί θα δείτε. Το τραγικό όμως στην όλη κατάσταση είναι ότι ο κόουτς πιστεύει ότι αυτή η εξήγηση καλύπτει τα πάντα. Αυτούς  που στην άμυνα είναι αλλού για αλλού, αυτούς που δεν τρέχουν να γυρίσουν, αυτούς που στα ριμπάουντ παρακολουθούν απλά αν θα έρθει η μπάλα πάνω τους, αυτούς που στην επίθεση τρέμουν με το που πιάσουν την μπάλα ή στο άλλο άκρο νομίζουν ότι παίζουν στην γειτονιά τους.

ΧΑΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΤΟΥ

Απλά ξεκάθαρα τα πράγματα για όποιον δεν ψάχνει δικαιολογίες. Χότζ, Λαζέσφκι, Μπάνκς προοριζόντουσαν για βασικοί, Νόλεϊ 6^ος στο ροτέισον και ο Ρόμπερτς μαζί με τον Χατζηδάκη να ανταγωνίζονται για την πρώτη αλλαγή στη θέση του σέντερ. Χότζ, Μπάνκς, Νόλεϊ και Ρόμπερτς φαίνεται να μην έχουν την παραμικρή ιδέα για το πως παίζεται το άθλημα στην Ευρώπη. Ακόμη και αν βγάλουν κάποια καλή άμυνα ή κάνουν κάποιο κλέψιμο ή μπλοκ αυτό είναι καθαρά συμπτωματικό. Όταν όμως δεν ξέρεις πως να βάζεις το κορμί σου σε άμυνα και επίθεση, πως κινούνται οι αντίπαλοι και δεν έχεις συνηθίσεις καθόλου στο physical game τότε δεν μπορείς να προσφέρεις τίποτα και παρασέρνεις και όλους τους υπόλοιπους σε αυτό το χάλι. Ο Λαζέσφκι μοιάζει πιο έμπειρος αλλά το κορμί του είναι τόσο αδύναμο που θυμίζει έφηβο αθλητή ανάμεσα σε άνδρες. Σε ποιον να μοιράσει ασίστ ο Κούπερ αν δεν κάνει κανείς κίνηση, από ποιον να πάρει σωστό σκριν ο Τολιόπουλος για να σουτάρει με καλύτερες προϋποθέσεις, με ποιον παρέα να παίξει άμυνα ο Γούντμπερι; Και αντί από τον Οκτώβριο να αρχίσει να διορθώνει τα λάθη του ο κόουτς αποφάσισε να τζογάρει στην πλάτη του ΑΡΗ μπας και δικαιωθεί για τις αρχικές επιλογές του. Πως να δικαιωθεί όμως όταν πλέον έχει χάσει τα αποδυτήρια, οι ίδιοι οι παίκτες του κρύβονται πίσω από την δικαιολογία του κόουτς και ο καθένας κάνει ότι θέλει όποτε θέλει.

ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΘΕΙΑ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ

Ο ΑΡΗΣ δυστυχώς πληρώνει τις εμμονές του προπονητή και την απίστευτη ανοχή που δείχνει η διοίκηση και μια μερίδα του κόσμου στο πρόσωπο του.  Μια ματιά να ρίξεις γύρω στο ελληνικό  πρωτάθλημα θα δεις προπονητές και παίκτες να αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Με γνώμονα πάντα το καλό της ομάδας! Στον ΑΡΗ όμως είμαστε πιστοί και στηρίζουμε. Στηρίζουμε προπονητές, στηρίζουμε βοηθούς προπονητών,  στηρίζουμε παίκτες, στηρίζουμε παράγοντες. Τελικά όπως φαίνεται μόνο τον ΑΡΗ δεν στηρίζουμε. Διαφορετικά δεν εξηγείτε όλο αυτό.

ΥΓ. Για να μην λέμε μόνο τα αρνητικά της «διαδικασίας» του Καστρίτη και τι έχει κοστίσει στην ΚΑΕ (αλλαγές παικτών, μειωμένα εισιτήρια, λιγότερα χρήματα* από τηλεοπτικά και στοίχημα) να πούμε ότι η μη συμμετοχή του ΑΡΗ στο Final 8 του κυπέλλου μας γλιτώνει τα έξοδα μετακίνησης.

ΥΓ2. Το μεγαθήριο της Καρδίτσας με τους παίκτες έτοιμους για ευρωλίγκα που ήρθε και σου έκανε πλάκα μέσα στο Παλέ, έχασε χθες μέσα στην έδρα της από τον συμπολίτη. Αυτά για αυτούς που όλα τα δικαιολογούν.

ΥΓ3. Και ακούς μετά να λένε ότι ο προπονητής στις ομάδες είναι το εύκολο θύμα… για ρωτήστε και προς τα εδώ.

Με τον Λορέν Μορόν να ξεδιπλώνει τις αρετές του στο γήπεδο και να σκοράρει για άλλο ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ πήρε τον βαθμό της ισοπαλίας στο ΟΑΚΑ. Απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που είχε στοχεύσει το συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά στην πράξη δεν έδειξε κάτι το ιδιαίτερο. Όπως και ο ΑΡΗΣ μας που όμως εξαρχής έπαιζε για 2 αποτελέσματα και κατάφερε χωρίς να εντυπωσιάσει τελικά να πάρει το Χ.

Η ΦΛΥΑΡΗ ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ

Έναν παθιασμένο Παναθηναϊκό που σε υψηλή ένταση θα διεκδικήσει τη νίκη-ανάσα κόντρα στην ομάδα μας περιμέναμε αλλά στην πράξη είδαμε μια ομάδα με ψυχραιμία, υπομονή και ιδιαίτερη προσοχή να προσπαθεί να γίνει απειλητική. Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που οι παίκτες του Άκη Μάντζιου δεν άσκησαν υψηλή πίεση και περίμεναν υπομονετικά το λάθος του αντιπάλου για να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Το τέμπο όμως που είχαν δώσει οι γηπεδούχοι και η δική μας διστακτικότητα διαμόρφωσαν ένα κάκιστο πρώτο ημίχρονο όπου καμία ομάδα δεν έδειχνε ικανή να σκοράρει. Κόντρα όμως σε αυτή την εικόνα ο Τετέ βρέθηκε συγκυριακά σε θέση βολής και έκανε το 1-0. Σημαντικό προβάδισμα κόντρα στη ροή του αγώνα μιας και το 0-0 θα ήταν και το πιο δίκαιο αποτέλεσμα για τα πρώτα 45’.

ΤΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΥ ΚΑΙ Ο ΛΟΡΕΝ ΜΟΡΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ

Το ξεκίνημα του Β ημιχρόνου δεν καλό και ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να αλλάξει αρκετά στοιχεία στον τρόπο που αγωνιζόταν ώστε να ξαναμπεί στο παιχνίδι. Η είσοδος του Σαβέριο και του Χουάνκαρ στη θέση του Σίστο και του Φρίντεκ άλλαξαν την εικόνα μας. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ έγινε πιο δραστήριος, είχε καλύτερες επιλογές και γινόταν ολοένα και πιο επικίνδυνος θυσιάζοντας κατά κάποιο τρόπο την συγκέντρωση του στην άμυνα και δίνοντας την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να φθάσει κοντά και σε ένα δεύτερο γκολ. Με το σκορ στο 1-0 δεν υπήρχαν δεύτερες σκέψεις για το αν έπρεπε να βγούμε ή όχι στην επίθεση. Η ομάδα πήρε τα ρίσκα της, χτύπησε κυρίως από την αριστερή πλευρά και βρήκε το γκολ της ισοφάρισης από τον Λορέν Μορόν στο 72’! Ο Σιφουέντες πήρε την μπάλα στο κέντρο, έβγαλε ωραία στον Σαβέριο που έστρωσε την μπάλα στον Μορόν για να στείλει την μπάλα στα δίχτυα με ένα ωραίο σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής. Στα λεπτά μέχρι τη λήξη ο Παναθηναϊκός έφθασε κοντά στο γκολ αλλά ο Κουέστα και ο Φαμπιάνο καθάρισαν τις επικίνδυνες φάσεις και κράτησαν το 1-1 μέχρι το τέλος.

ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΛΛΑ ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ

Ότι και αν ειπώθηκε πριν ή και μετά τον αγώνα η εικόνα της ομάδας από την πρώτη σέντρα έδειχνε ότι το μυαλό της ήταν στο να μην χάσει. Κάτι που όπως φάνηκε επηρέασε όλη την λειτουργία της ομάδας και ιδιαίτερα τους παίκτες του κέντρου που σε αντίθεση με προηγούμενα παιχνίδια απέφευγαν να προωθούν το παιχνίδι μπροστά. Ίσως και η προσέγγιση του Παναθηναϊκού που ήταν ιδιαίτερα υπομονετικός και προσεκτικός στο παιχνίδι του να μας αιφνιδίασε. Το «ρεπορτάζ» από την Αθήνα έλεγε ότι ο Παναθηναϊκός θα τα έδινε όλα για όλα οπότε μάλλον και ο Μάντζιος περίμενε περισσότερη πίεση και πιο πολλά ανεβάσματα από τους αντιπάλους μας, κάτι που ίσως να μας έδινε την ευκαιρία μέσω του καλού μας τρανζίσιον να χτυπήσουμε.  Όταν αυτό όμως δεν βγήκε στην πράξη ο Μάντζιος προχώρησε γρήγορα σε διορθωτικές κινήσεις και οι αλλαγές του ήταν αυτές που έσωσαν την παρτίδα και πήραμε το Χ. Σήμερα φάνηκε πιο έντονα από κάθε άλλο παιχνίδι πόσο σημαντικό είναι να έχεις γεμάτο ρόστερ. Χουάνκαρ, Σαβέριο, Φαμπιάνο και Νταρίντα ερχόμενοι από τον πάγκο έδωσαν στοιχεία που έλειπαν. Ενώ και ο Βέλεθ που αρχικά κάλυψε το κενό του Φαμπιάνο ήταν πολύ καλός. Πέρα από τον κορυφαίο της αναμέτρησης τον Μορόν και ο Κουέστα είχε καθοριστικές αποκρούσεις που κράτησαν το σκορ στο 1-1. Και όλα αυτά χωρίς να πιάσουμε υψηλή απόδοση κόντρα σε έναν αντίπαλο που καιγόταν για τη νίκη.

ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

Μέτριος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα στο ΟΑΚΑ, βρέθηκε πίσω στο σκορ από μια συγκυριακή φάση αλλά στο Β ημίχρονο έδειξε αντανακλαστικά. Κυνήγησε την ισοφάριση και την βρήκε χάρη στην ποιότητα του Μορόν! Μπορούσε να κάνει περισσότερα πράγματα στο γήπεδο η ομάδα αλλά αυτό το Χ κόντρα σε έναν εκ των ανταγωνιστών σου είναι σημαντικό. Παραμένει στην κορυφή η ομάδα που ακόμη και στις χαμηλές πτήσεις της, δείχνει ικανή να παίρνει αποτέλεσμα και αυτό έχει την αξία του.

Ότι καλύτερο μπορούσε έκανε ο ΑΡΗΣ απέναντι στον πρωταθλητή Ευρώπης για το super cup, γνωρίζοντας την ήττα με 81-68. Δεδομένη η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες, όπως δεδομένα και τα σφυρίγματα των διαιτητών. Υπό αυτές τις συνθήκες όμως ο ΑΡΗΣ ίσως και να πραγματοποίησε την καλύτερη έως τώρα εμφάνιση. Υπήρχαν και πάλι οι τρανταχτές αδυναμίες αλλά αυτή η εικόνα ήταν σίγουρα βελτιωμένη σε σχέση με ότι έχουμε δει ως τώρα.

ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Ότι ακριβώς είδαμε στο πρώτο δεκάλεπτο απέναντι στην Βενέτσια είδαμε και σήμερα κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ο ΑΡΗΣ μπήκε ορεξάτος, βομβάρδισε έξω από τα 6.75 αλλά κάτω από το καλάθι είχε τεράστια προβλήματα. Η άμυνα και τα ριμπάουντ ήταν η πληγή από τα αποδυτήρια για τον ΑΡΗ μας.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΤΑ ΤΡΙΠΟΝΤΑ, ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΑ ΣΦΥΡΙΓΜΑΤΑ

Στο 2^ο δεκάλεπτο επί της ουσίας κρίθηκαν όλα. Από την μια τα μακρινά σουτ σταμάτησαν να βρίσκουν στόχο, από την άλλη Τσαρούχα και Καρπάνος μοίραζαν φάουλ στους παίκτες μας με κάθε ευκαιρία επιτρέποντας στον Παναθηναϊκό να επιδοθεί σε ένα ρεσιτάλ βολών. Η διαφορά ξέφυγε, οι αντίπαλοι μας βρήκαν ρυθμό και το παιχνίδι εξελίχθηκε σε τυπική διαδικασία. Τόσο τυπική διαδικασία που μέχρι και οι διαιτητές όταν η διαφορά πήγε στο +20 γύρισαν τον διακόπτη σφυριγμάτων βλέποντας πιο ορθολογικά το παιχνίδι.

ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Απαλλαγμένος από το πρέπει της νίκης αλλά και της εμφάνισης λόγω του αντιπάλου ο ΑΡΗΣ έδειξε ένα πολύ πιο ώριμο σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια που παρακολουθήσαμε. Μπορεί ο Νόλεϊ να σπατάλησε επιδεικτικά τον χρόνο που του δόθηκε οι υπόλοιποι όμως σε διάφορα κομμάτια του αγώνα έδειξαν κάποια θετικά στοιχεία. Ο Μποχωρίδης ούτε καν σε φιλικό παιχνίδι δεν είχε καταφέρει να παρουσιάσει ένα τόσο θετικό πρόσωπο αλλά σήμερα θύμισε τον παίκτη που μας έκανε υπερήφανους μέσα στο παρκέ με τα κατορθώματα του. Ο Μπάνκς με εξαίρεση τα πρώτα λεπτά του αγώνα ήταν ένας κανονικός σέντερ. Χωρίς παιχνίδι με την πλάτη στην επίθεση αλλά κατά τα άλλα κανονικός σέντερ. Και αυτό ήταν το σημαντικότερο κέρδος σήμερα. Μέχρι και ο Ρόμπερτς που στα προηγούμενα παιχνίδια έμοιαζε αόρατος σήμερα φώναξε παρών. Και ο Χατζηδάκης είχε θετική παρουσία. Ναι μεν η τριάδα Ντετζόυλιους – Γούντμπερι -  Νόλεϊ ήταν τραγική αλλά στην περιφέρεια όταν επιστρέψει και ο Χότζ θα έχει λύσεις η ομάδα, κάτω όμως από το καλάθι μέχρι σήμερα υπήρχε το απόλυτο χάος. 

ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Ένα δεκάλεπτο άντεξε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι… κάτι το αναμενόμενο κόντρα σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό(και την κουστωδία του). Αυτό όμως που είχε σήμερα την αξία του και πρέπει να κρατήσουμε ήταν η συνολική εικόνα που σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια(φιλικά και επίσημα) ήταν βελτιωμένη. Ιδιαίτερα κάτω από το καλάθι όπου το πρόβλημα έμοιαζε τεράστιο είδαμε τον Μπάνκς να προσφέρει σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Στον μικρό τελικό της ταλαιπωρίας, οι παίκτες του Καστρίτη θα έχουν μια ακόμη ευκαιρία που θα πρέπει να εκμεταλλευτούν. Θέλει πολύ δουλειά ακόμη αλλά ίσως τα πράγματα να μην είναι τόσο δυσοίωνα όσο φαινόντουσαν μέχρι το σημερινό τζάμπολ.

ΥΓ. Σε φόρμα οι 3 διαιτητές. Επιβεβαίωσαν από το πρώτο επίσημο παιχνίδι ότι και την νέα αγωνιστική  χρονιά θα είναι οι πρωταγωνιστές…

ΥΓ2. Αν και κάτοχος διαρκείας, η ανάγνωση των τιμών για το Eurocup μου προκάλεσαν ένα σοκ. Σοβαρά τώρα 25€; 

Μπορεί η ομάδα μας να ηττήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες από τον Παναθηναϊκό και τους 3 διαιτητές που στο πρώτο ημίχρονο στήριξαν τον αντίπαλο μας που ζοριζόταν… αλλά ο «αχάμπαρος» κόσμος του ΑΡΗ και το ζεστό χειροκρότημα που πρόσφεραν απλόχερα στον Γ.Καστρίτη και τους παίκτες του με τη λήξη του αγώνα έκλεψαν την παράσταση. Σε ένα παιχνίδι πραγματική γιορτή που ούτε η εύκολη επικράτηση του Παναθηναϊκού και οι προκλητικοί διαιτητές ήταν ικανοί να χαλάσουν.

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ

Δεν μας απογοήτευσαν οι 3 διαιτητές, επιβεβαιώνοντας με το «καλημέρα» ότι στην ατζέντα των πράσινων και των κόκκινων ήταν το “sweep” και αυτοί ήταν εκεί για να το διασφαλίσουν. Κατάφεραν από νωρίς να μοιράσουν εκνευρισμό και να περιορίσουν τον ενθουσιασμό των παικτών μας. Ο ΑΡΗΣ είχε μπει δυνατά και αποφασισμένα ώστε να δώσει χαρά στον κόσμο και αυτό το έδειχναν οι παίκτες μας σε κάθε τους κίνηση. Το ελαφρύ προβάδισμα στα πρώτα 15’ μπορεί να μην έλεγε πολλά αλλά τα «νευράκια» των παικτών του Παναθηναϊκού και του Άταμαν που πίεζαν τους διαιτητές για να ανεβάσουν απόδοση έδειχνε ότι οι αντίπαλοι μας μάλλον δεν περίμεναν την αντίσταση μας.

Η ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΣΤΟΧΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΕΚΟΨΑΝ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ

Σε αντίθεση με το καλό του επιθετικό ξεκίνημα στο πρώτο ημίχρονο, η ομάδα μας με το που πάτησε το παρκέ στο Β ημίχρονο άρχισε να «τρομοκρατεί» τα στεφάνια με την αστοχία του.  Το 14% στα μακρινά σουτ δεν άφηνε περιθώρια για πολλά, μιας και αργά ή γρήγορα ο Παναθηναϊκός θα άρχισε να βρίσκει τον στόχο και θα ξέφευγε όπως και έκανε. Όταν μάλιστα σου λείπουν και 2 από τα βασικά γρανάζια της άμυνας όπως είναι ο Χάρελ και ο Σανόγκο, πόσο να αντέξεις να κρατάς χαμηλά με την άμυνα τον «επτασφύριχτο»; Ωστόσο οι παίκτες του Γ.Καστρίτη πάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις και αυτό ήταν κάτι που το αναγνώρισε ο κόσμος που βρέθηκε στο γήπεδο. Δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε λεπτομερώς για το ποιος ξεχώρισε και ποιος όχι. Δεν είδαμε κάτι διαφορετικό από ότι βλέπουμε σχεδόν όλη την χρονιά. Μόνο ο Σόουζα ίσως να ξεχωρίζει σε σχέση με ότι πρόσφερε κατά την διάρκεια της σεζόν. Οι ίδιοι πρωταγωνιστές, οι ίδιοι που θέλουν αλλά δεν μπορούν, οι ίδιοι εξαφανισμένοι. Όπως και να έχει όμως, όλοι πάλεψαν και αυτό είναι που μετράει σε ένα παιχνίδι όπως το σημερινό.

ΤΟ ΖΕΣΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΔΕΣΙΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Μόνο αν είσαι Αρειανός μπορείς να καταλάβεις αυτήν την αγάπη και το δέσιμο με την ομάδα είτε μιλάμε για το μπάσκετ είτε μιλάμε για το ποδόσφαιρο. Απλά στο μπάσκετ η σχέση της ομάδας με τον κόσμο δεν είναι τόσο μονόπλευρη και για αυτό οι έντονες εκδηλώσεις αγάπης με κάθε ευκαιρία και το «συγχωροχάρτι» στις στραβές δίνονται πιο εύκολα εκεί. Και αυτό σήμερα που ζήσαμε στο Παλέ ήταν άλλη μια επιβεβαίωση. Αυτή η ζεστή οικογένεια του ΑΡΗ αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή μέχρι και το τελευταίο σημερινό παιχνίδι στο Παλέ τον Καστρίτη,  το υπόλοιπο τεχνικό τιμ και τους παίκτες αναγνωρίζοντας την τίμια προσπάθεια που έκαναν φέτος. Μια προσπάθεια που μπορεί στο ταμείο στο φινάλε της χρονιάς να μην εξιτάρει κανένα Αρειανό αλλά η εικόνα πάνω στο παρκέ σε πολλά παιχνίδια φέτος μας έκανε να ξεχειλίσουμε από υπερηφάνεια. Μας έκανε να θυμηθούμε συναισθήματα που κάπου στο βάθος τα είχαμε στριμώξει και αυτό είναι αρκετό ώστε να μπει ένα τεράστιο θετικό πρόσημο στη φετινή σεζόν. Μπράβο ρε μάγκες, άντε με το καλό και το διπλό στο Περιστέρι!

ΥΓ. Κούρασαν και σήμερα οι διαιτητές με τα σφυρίγματα τους… ευτυχώς τόσο ο κόσμος όπως και όλη η ομάδα μας ήταν σε ένα χαλαρό mood, προετοιμασμένοι άπαντες για τις προκλήσεις, και οι αντιδράσεις όλων που βρέθηκαν στο Παλέ σήμερα είχαν το χαβαλέ τους. Όπως και του Άταμαν που του ευχόμαστε ολόψυχα να βρει ανάλογες διαιτησίες στους τελικούς αλλά με κόκκινη χροιά. 

ΥΓ2. Κάτι πρέπει να παίζει με τα instant replay… μάλλον κάποιο μοντάζ γίνεται πριν το δουν οι διαιτητές. Δεν εξηγείται αλλιώς. Τζάμπα τα κράζουμε τα παιδιά.

ΥΓ3. Ας παραδειγματιστούμε όλοι από όσους βρέθηκαν στο γήπεδο σήμερα σε ένα παιχνίδι υπό ιδιαίτερες συνθήκες με τη νίκη εξαρχής να μοιάζει σχεδόν αδύνατη. Με την κερκίδα δυναμική από την αρχή μέχρι το τέλος, το ένα σύνθημα να δίνει πάσα στο άλλο και στο τέλος ένας τεράστιος ενθουσιασμός και ένα μοναδικό συναίσθημα γεμάτο ΑΡΗ! Μπορεί η αποτυχία στο ποδόσφαιρο να μας πλήγωσε όλους αλλά ας μην ξεχνιόμαστε ποιος είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του. Αυτά που έχει περάσει ο Αρειανός οι άλλοι «μεγάλοι» δεν θα τα άντεχαν ούτε για μια ημέρα. Ναι χάθηκε μια μάχη, αλλά όσο είμαστε όρθιοι ο πόλεμος συνεχίζεται! Μέχρι τα όνειρα μας να πάρουν εκδίκηση!

Δεν κρατιόταν οι φίλοι του Παναθηναϊκού να αποθεώσουν την ομάδα τους μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Κατάλληλη ευκαιρία για αυτό αποτέλεσε ο πρώτος ημιτελικός απέναντι στον ΑΡΗ μας, όπου ο Παναθηναϊκός επικράτησε εύκολα με 89-71. Σε ρυθμούς «κούπας» και οι 3 διαιτητές που φρόντισαν από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα αυτή η γιορτή να μην χαλάσει… καταγράφοντας μάλλον και ένα ρεκόρ όπως αυτό το 22-0 υπέρ του Παναθηναϊκού στις βολές! Αχάμπαροι οι παίκτες του Γ.Καστρίτη έκαναν το παιχνίδι τους, πνίγοντας τα νεύρα τους από τα σφυρίγματα και βάζοντας δύσκολα στον πρωταθλητή Ευρώπης και αναγκάζοντας τους διαιτητές να καθαρίσουν για αυτόν.

ΓΚΡΙ ΦΙΕΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Καμία κριτική δεν χωράει στο παιχνίδι ως προς τη διακύμανση του σκορ και την όλη του εξέλιξη. Ο ΑΡΗΣ μας ήταν αυτός που έπρεπε και πάλευε από την αρχή μέχρι το τέλος για να μείνει κοντά στο σκορ. Πάλευε κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό αλλά και κόντρα στους πρωταθλητές αλητείας Έλληνες διαιτητές. Χωρίς ίχνος ντροπής έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να διασφαλίσουν ότι η γιορτή του Παναθηναϊκού δεν θα χαλάσει από τον Καστρίτη και τους παίκτες του. Τα υπερδιπλάσια φάουλ και το 22-0 στις βολές του ημιχρόνου δεν αφήνει περιθώρια στον σχολιασμό σχετικά με την σημερινή ήττα. Άλλη μια «εύκολη» ήττα του ΑΡΗ και της ελληνικής καλαθοσφαίρισης. Μπράβο σε όλη την ομάδα, μακάρι να παρουσιαστεί έτσι και την Κυριακή. 

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Άγνωστο αν ο ρόλος του απόλυτου αουτσάιντερ ήταν αυτό που επέτρεψε στους παίκτες του ΑΡΗ να δείξουν τέτοια συγκέντρωση και αποφασιστικότητα στο παιχνίδι ή κάπου εκεί στο 3^ο παιχνίδι με την Πάτρα ο διακόπτης γύρισε οριστικά και ο ΑΡΗΣ επανήλθε για τα καλά στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις. Με εξαίρεση κάποια φθηνά λάθη στα πρώτα 15’ όλη η ομάδα έδειξε μια απίστευτη προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο, χωρίς το παραμικρό ίχνος διάθεσης να εγκαταλείψει. Ούτε όταν οι 3 διαιτητές έκαναν τα δικά τους και οι αντίπαλοι μας έβρισκαν την ευκαιρία είτε με βολές είτε με μακρινά σουτ να ανεβάζουν την διαφορά. Ο ΑΡΗΣ ήταν εκεί, πεισματάρης να μην εγκαταλείπει και να αναγκάζει τους 3 διαιτητές για ακόμη μια φορά να ιδρώσουν για να βγάλουν το εξτραδάκι. Μπράβο σε όλη την ομάδα, μακάρι να παρουσιαστεί έτσι και την Κυριακή. 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Τι να πεις πραγματικά για αυτή την «πράσινη αρμάδα»; Από την κορυφή της Ευρώπης στα «σκοτεινά υπόγεια» του ελληνικού μπάσκετ. Εκεί όπου ούτε το instant replay σε πανελλήνια μετάδοση είναι ικανό ρίξει λίγο φως για να αλλάξει την απόφαση των 3 «πρασινοσκούφηδων» με τη σφυρίχτρα. Πόσο μάλλον σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι γιορτή. Γιορτή για τους «πράσινους», παρωδία για οποιοδήποτε άλλο φίλο του μπάσκετ.

ΥΓ. Να πούμε ένα μπράβο στον ΠΑΟ για την κατάκτηση της ευρωλίγκας. «Επτάστερος» στην Ευρώπη, «Επτασφύριχτος» στην Ελλάδα! Ανεβάζει ποικιλοτρόπως το ελληνικό μπάσκετ.

ΥΓ2. Άραγε όταν  τα «κοράκια» ξεπερνούν τους εαυτούς τους όπως με αυτό το 22-0 βολές και το 7-15 φάουλ του ημιχρόνου αλλά και την απίθανη απόφαση μετά από instant replay για την αγκωνιά του Λεσόρ – αμυντικό(!!!) φάουλ Σλαφτσάκη, παίρνουν κάποιο μπόνους; πριμ υψηλής απόδοσης και τέτοια; Ήρεμα ρωτάω.