Αν και έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μιας και είμαστε μόλις στην έναρξη του Β γύρου της πρώτης φάσης των ομίλων νομίζω οτι θα πρέπει σιγά σιγά να το λέμε ώστε να το καταλάβει και ο τελευταίος που αποτελεί την ομάδα μπάσκετ του ΑΡΗ οτι το Eurocup αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να πάρουμε ύστερα απο 5 χρόνια εναν τίτλο αλλά και να εξασφαλίσουμε ταυτόχρονα την απευθείας είσοδο μας στην Ευρωλίγκα χωρίς να αγχωνόμαστε στα πλέιοφς και στα προκριματικά των ομίλων. Άλλωστε οι δυνατές ομάδες που συμμετέχουν στο Eurocup είναι στα μέτρα και ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα παρά μόνο τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον κακό εαυτό που έκανε την εμφάνιση του στο τελευταίο δεκάλεπτο κόντρα στην Σιαουλιάι και μας στέρησε μια νίκη/πρόκριση με την οποία είμαστε αγκαλιά. Σταθερή απόδοση και συγκέντρωση για 40' είναι το ζητούμενο στον ΑΡΗ ώστε να μην παρασυρθεί πάλι απο τον ξέφρενο ρυθμό των Λιθουανών και να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα μας. Ακόμη έχουμε πολύ δρόμο αλλά αυτές οι ήττες πρέπει να μας γίνονται μάθημα γιατί όσο περνάει ο καιρός τα περιθώρια για λάθη στενεύουν και στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στην Σιαουλιάι δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης γιατί μια απρόσμενη ήττα μπορεί να καταστρέψει τα πάντα. Με τον κόσμο στο πλευρό του όμως ο ΑΡΗΣ μας αποκτάει περισσότερη δύναμη και αυτοπεποίθηση. Και όταν μιλάω για κόσμο αναφέρομαι σε αυτούς τους 3000 περίπου που ακολουθούν πιστά την ομάδα ανεξάρτητα απο τα αποτελέσματα και μέχρι την λήξη του αγώνα τραγουδάνε και βοηθάνε την ομάδα με όλες τις δυνάμεις τους. Όλοι οι υπόλοιποι οι απαιτητικοί, που περιμένουν να κάνουμε την μεγάλη νίκη για να έρθουν στο Παλέ ας κάτσουν στον καναπέ τους αλλά ας μας κάνουν την χάρη να μην μας ζαλίζουν με την γκρίνια τους.  Το σίγουρο είναι οτι και το αυριανό παιχνίδι όπως και το πρώτο που έγινε στην Λιθουανία θα είναι άκρως εντυπωσιακό με τον γρήγορο ρύθμο που θα έχει αλλά και με την εξαιρετική ικανότητα που έχουν και οι 2 ομάδες στο σκοράρισμα. Βέβαια αυτήν την φορά θα είμαστε εμείς οι νικητές! Τρίτη βράδυ στις 21.00 όλοι στο Παλέ για ακόμη ενα παιχνίδι στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι η ομάδα μας ενώ ελέγχει το παιχνίδι και όλα δείχνουν οτι θα πάρει μια εύκολη νίκη ξαφνικά βρχυκυκλώνει, χάνει την διαφορά ασφαλείας και πηγαίνει να διεκδικήσει την νίκη στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα. Όπως έγινε το περασμένο Σ'αββατο στο κλειστό της Ν.Σμύρνης έτσι και χθες οι αντίπαλοι μας ήταν αυτοί που αποδείχθηκαν πιο ψύχραιμοι και πιο τυχεροί και μας πήραν την νίκη μέσα απο τα χέρια μας! Μάλιστα στο χθεσινό παιχνίδι και ενώ η ομάδα μας κέρδιζε με 91-90 σε μια πολύ τυχερή φάση για τους Λιθουανούς  και ενώ οι παίκτες μας παίζουν καλή άμυνα και κόβουν το κρίσιμο σου η μπάλα κατέληξε πάλι στα χέρια τους και μας εκτέλεσαν. Βέβαια η αλήθεια είναι οτι το παιχνίδι δεν θα έπρεπε να φτάσει σε αυτό το σημείο. Απο πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι όλοι ξέραμε οτι πρόκειται για ενα πολύ σημαντικό τεστ μιας και εως τώρα ο ΑΡΗΣ μας δεν είχε αντιμετωπίσει μια ομάδα με τέτοια αθλητικά προσόντα και τόσο γρήγορο στυλ παιχνιδιού. Σε γενικές γραμμές νομίζω οτι τα πήγαμε περίφημα μιας και ανταποκριθήκαμε απόλυτα στον ρυθμό των Λιθουανών και τους οδηγήσαμε σε πολλά λάθη και άσχημα σουτ. Όταν ο ρυθμός είναι τόσο γρήγορος είναι απολύτως φυσιολογικό οι άμυνες να φαίνονται πιο χαλαρές αλλά εκεί που κρίθηκε ο αγώνας δεν ήταν στην άμυνα αλλά στα πολλά επιθετικά ριμπάουντ των Λιθουανών. Είναι γνωστό οτι με το που προστεθεί ο ψηλός στο ρόστερ μας αυτό το πρόβλημα σχεδόν θα εξαλειφθεί και ακόμη παιχνίδι με το παιχνίδι αναγκαστικά η ομάδα δουλεύει περισσότερο πάνω σε αυτόν τον τομέα γιατί δεν θα πρέπει να ξεχνάμε οτι εκτός απο την έφεση στα ριμπάουντ που μπορεί να έχει ενάς παίκτης ατομικά μέσα απο την συλλογική προσπάθεια και τα σωστά μπλόκ άουτ κάθε ομάδα μπορεί να κυριαρχήσει στον συγκεκριμένο τομέα. Αν και χάσαμε θα πρέπει να το δούμε θετικά οτι αυτές οι ήττες έρχονται τώρα και όχι στο τέλος στα πλέιοφ που είναι τα καθοριστικά παιχνίδι  και υπάρχει πολύς χρόνος για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και η ομάδα μας να διατηρεί τον ρυθμό, να μην πανικοβάλλεται και να μπορεί να καθαρίζει τέτοια παιχνίδια εύκολα. Πάντως δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου για το θέαμα που παρουσιάζει πλέον ο ΑΡΗΣ με παίκτες έμπειρους, γεμάτο ταλέντο και τρομερή έφεση στο σκοράρισμα. Έμεινα εντυπωσιασμένος απο τους Ντίκσον και Ρίτσαρντσον όπως και απο τους Κακιούζη και Χατζηβρέττα που πέτυχαν σημαντικούς πόντους και μάλιστα ο Μιχαλάκης πήρε και αρκετά ριμπάουντ σε άμυνα και επίθεση! Επίσης γουστάρω πολύ που βλέπω τον Ρίτσαρντσον να βρίσκει ρυθμό αλλά και την ξεχωριστή δουλειά που γίνεται πάνω στον Μπέτς. Είναι φανερό οτι ο Φώτης Κατσικάρης δεν χρησιμοποιεί τον Μπέτς σαν εναν ρολίστα πολυτελείας που θα σπρώξει απλά κάτω απο το καλάθι για κανα ριμπάουντ και κανα καλάθι αλλά του έχει δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα και έχει προσαρμόσει αρκετά συστήματα πάνω του. Το πιο καλό απο όλα φαίνεται οτι και ο Μπέτς να ανταποκρίνεται σε αυτόν τον ρόλο του και τον βλέπουμε αρκετά βελτιωμένο με περισσότερη κίνηση/ενέργεια απο παιχνίδι σε παιχνίδι. Αυτή η ήττα δεν νομίζω οτι θα μας στοιχίσει και ο ΑΡΗΣ απλά θα πρέπει να διατηρήσει αλώβητη την έδρα του όπως έκανε κόντρα στην Χάποελ. Επόμενο παιχνίδι και πάλι κόντρα στην Λιθουανική ομάδα μέσα στο Παλέ. Εκεί τα λάθη δεν συγχωρούνται αλλά εκεί η ομάδα μας θα έχει και τον 6ο παίκτη που είναι ο κόσμος της! ΑΡΗ ΓΕΡΑ ΓΕΡΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΙ ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΑΙ EUROCUP ΞΑΝΑ!

[youtube=

Μια μεγάλη αρνητική παράδοση που έχει ο ΑΡΗΣ επι Λιθουανικού εδάφους θέλει να σπάσει σήμερα το απόγευμα η ομάδα μας  και ταυτόχρονα να μετατρέψει την υπόθεση πρόκριση σε τυπική διαδικασία. Η Λιέτουβος Ρίτας κυρίως αλλά και η Ζαλγκίρις Κάουνας μας έχουν "πονέσει" κατά το παρελθόν.  Η Σιαουλιάι μπορεί να μας είναι εντελώς άγνωστη αλλά στην Λιθουανία θεωρείται ως 3η δύναμη και φυσικά οταν μιλάμε για μπασκετ και Λιθουανία όλοι μας θα πρέπει να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνη  είναι η αποστολή της ομάδος μας σήμερα μιας και ο συγκεκριμένος λαός λατρεύει το μπάσκετ και δεν το υποτιμά όπως γίνεται στην χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια. Στα αγωνιστικά η ομάδα μας θα έχει την γνωστή απουσία του Μπάρλου αλλά και αυτήν του Κίκι Κλάρκ που βρίσκεται στην Αμερική για να παραστεί στην κηδεία του θείου του. Σημαντικές απουσίες αλλά στις συγκεριμένες θέσεις πιστεύω οτι έχουμε εναλλακτικές λύσεις. Κλειδί στο σημερινό παιχνίδι θα είναι η άμυνα για τον απλό λόγο οτι σίγουρα και η Σιαουλιάι όπως όλες οι Λιθουανικές ομάδες θα είναι πολύ αθλητική ομάδα με γρήγορους ψηλούς και  θα προσπαθήσει να τρέξει και να πετύχει εύκολα καλάθια. Αρα οι παίκτες μας θα πρέπει να έχουν γρήγορες επιστροφές και καθαρό μυαλό σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού ώστε να μην ξαναδούμε διαφορές να εξανεμίζονται μεσα σε 2' όπως είδαμε κόντρα σε Χάποελ και Πανιώνιο. Σημαντικό επίσης είναι να δούμε και την αντίδραση της ομάδος μας σε αυτήν την ήττα του Σαββάτου που μας έκοψε ενα σερι 6 νικών σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όπως είπε και ο Δημος Ντικούδης πρόσφατα ας είναι αυτή η ηττα κόντρα στον Πανιώνιο η αφορμή για ενα νέο σερί ακόμη πιο μεγάλο απο το προηγούμενο! Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 19.15 και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο την ΕΤ-1.

Έκανε το καθήκον του ο ΑΡΗΣ χθες το βράδυ και πήρε την σημαντική νίκη κόντρα στην Χάποελ Ι. διατηρώντας την έδρα του απόρθητη και μένοντας μόνος πρώτος στον όμιλο με 2 νίκες τις 2 πρώτες αγωνιστικές. Για 30' περίπου η ομάδα μας εντυπωσίασε με τον ρυθμό της, την επιθετική της δεινότητα, είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και όλα έδειχναν οτι θα είχαμε ενα απολαυστικό ήσυχο βράδυ με το μυαλό όλων μας να είναι στο αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε στους 100 πόντους! Και ενώ όλα λειτουργούσαν μια χαρά και η διαφορά είχε φτάσει στο +18 ξαφνικά η ομάδα μας βραχυκύκλωσε και έκανε 7' περίπου να βάλει καλάθι και το ματς λίγο πριν το φινάλε έγινε ντέρμπι με τους Ισραηλινούς να ισοφαρίζουν το παιχνίδι δείχνοντας ασταμάτητοι στην επίθεση όπου πυροβολούσαν απο παντού σε δαιμονιώδη ρυθμό! Εκεί λοιπόν στο κρίσιμο σημείο νομίζω οτι φάνηκε η διαφορά του φετινού ΑΡΗ με τις προηγούμενες χρονιές που όταν έφτανε το παιχνίδι σε ανάλογο σημείο όλοι οι παίκτες μας κρυβόντουσαν και η μπάλα στην επίθεση έμοιαζε με βόμβα έτοιμη να εκραγεί και λογικά(σύμφωνα πάντα με τους παίκτες που είχαμε) όλοι θέλανε να την αποφύγουν. Φέτος όμως φαίνεται να συμβαίνει εντελώς το αντίθετο και οι παίκτες μας όχι μόνο να δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο για το ποιος θα πάρει το κρίσιμο σουτ αλλά δείχνουν και μια αυτοπεποίθηση που σοκάρει τον αντίπαλο. Ρίτσαρντσον, Ντίκσον και Μάιλς πέτυχαν κρίσιμους πόντους και καθάρισαν ενα παιχνίδι που εαν δεν είχανε παρασυρθεί οι παίκτες μας στο +18 θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί πολύ πιο χαλαρά. Εντυπωσιακό το γεγονός οτι 5 παίκτες μας είχαν διψήφιο αριθμό πόντων χωρίς μάλιστα ανάμεσα σε αυτούς να είναι οι Κλάρκ & Μάιλς που το συνηθίζουν κάτι που δείχνει οτι ο ΑΡΗΣ έχει πλούσιο ρόστερ και εξαιρετικές λύσεις απο τον πάγκο. Μοναδική πινελιά που λείπει ως γνωστόν είναι ενας ποιοτικός ψηλός που σήμερα αν και οι Μπέτς, Ντικούδης, Σκορδίλης προσπάθησαν και πρόσφεραν ως ενα βαθμό στην ομάδα ήταν πολλές οι φορές που οι εξαιρετικές ασίστ των Ντίκσον και Μάιλς αντί να γίνουν εύκολοι πόντοι καταλήγανε σε ανόητα λάθη. Που να είχες ενα Μάσεϊ να δεχόταν αυτές τις εκπληκτικές πάσες απο τους περιφερειακούς μας. Θα είχε σπάσει το καλάθι. Ευχάριστο χρώμα στις κερκίδες του Παλέ έδωσαν οι οπαδοί της Χάποελ. Σχεδόν 200 άτομα ντυμένοι στα χρώματα της ομάδος με σημαίες και τύμπανα προσπαθούσαν να μας κοντράρουν χωρίς επιτυχία φυσικά... Και που να παίζανε σε ενα γεμάτο Παλέ έτσι όπως αξίζει πάντα να είναι η έδρα του Αυτοκράτορα! Γύρω στις 3500 χιλιάδες ο κόσμος που ήρθε στο γήπεδο και βοήθησε πάρα πολύ ωστε να έρθει αυτή η νίκη αλλά και σίγουρα θα απόλαυσε ενα καλό παιχνίδι με εξαιρετικές επιθετικές ενέργειες και απο τις 2 πλευρές.  Ακούγοντας το κάλεσμα απο τα κιτρινόμαυρα ΜΜΕ που γίνεται για το μπάσκετ και παρακολουθοντας το πόσο διαστακτικός είναι ακόμη ο κόσμος της ομάδος κατέληξα οτι το πρόβλημα έχει να κάνει καθαρά με την έλειψη τηλεοπτικών μεταδόσεων στους τελευταίους νικηφόρους αγώνες και την σωστή ενημέρωση για την κατάσταση που βρίσκεται πλέον η ομάδα μας. Είναι αλήθεια οτι η πρώτη γεύση που μας άφησε ο φετινός ΑΡΗΣ είναι τόσο πικρή που με δυσκολεία φεύγει και ξεχνιέται. Εγω πάντως προτείνω σε όλους να κάνουν τον κόπο να παρακολουθήσουν έστω και τηλεοπτικά ενα παιχνίδι του ΑΡΗ είμαι βέβαιος οτι το θέαμα θα τους συναρπάσει. Τελευταία φορά που γούσταρα τόσο πολύ την ομάδα συνολικά ήταν το 2004-5 όπου κατακτήσαμε και το κύπελλο Ελλάδος. Προετοιμαστείτε... θα περάσει ο καιρός, θα έρθουν τα κρίσιμα παιχνίδι και θα παρακαλάτε για μια θέση στο Παλέ.

[youtube=

Την Τρίτη το βράδυ στις 21.00 στο Αλεξάνδρειο η ομάδα μας θα δώσει το δεύτερο παιχνίδι για το Eurocup αποφασισμένη για την νίκη ώστε να κάνει ενα ακόμη βήμα πρόκρισης στην επόμενη φάση. Η Χάποελ κέρδισε την προηγούμενη αγωνιστική σχετικά δύσκολα την Λιθουανική Σιουλιαϊ(όνομα και αυτό!?!?!) και απο οτι φαίνεται θα είναι η ομάδα του ομίλου που θα μας κοντράρει για την κορυφή μιας και την Ζαντάρ θεωρητικά την βγάλαμε εκτός συναγωνισμού και η ομάδα απο την Λιθουανία φαντάζει ως αουτσάιντερ για πρόκριση. Επομένως το παιχνίδι είναι ξεχωριστής σημασίας μιας και η νίκη μας φέρνει ακόμη πιο κοντά στην πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Απο εκεί και πέρα με την ομάδα μας να βρίσκει την χημεία της πλέον τα παιχνίδια μας γίνονται όλο και πιο απολαυστικά με γρήγορο ρυθμό και εντυπωσιακές φάσεις που αφήνουν όσους τα παρακολουθούν ικανοποιημένους όπως έγινε και το περασμένο Σάββατο κόντρα στα Τρίκαλα. Η ομάδα έχει 4 συνεχόμενες νίκες και είναι πλέον καιρός όλοι οι δύσπιστοι απογοητευμένοι φίλαθλοι του μπασκετικού ΑΡΗ να επιστρέψουν στο Παλέ  και να αγκαλιάσουν αυτήν την ομάδα που δεν θυμίζει σε τίποτα το "φάντασμα" που παρακολουθήσαμε στους πρώτους αγώνες. Όπως η ομάδα μας έχει αρχίσει και παίρνει τα πάνω της για τα καλά έτσι πρέπει και εμείς για πολύ απλά δεν γίνεται το Παλέ να είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο και πρέπει σε κάθε παιχνίδι να είναι η καυτή έδρα που θαυμάζει ολόκληρη η Ευρώπη εδώ και δεκαετίες. Τα Ευρωπαϊκά διαρκείας έχουν κυκλοφορήσει σε καλές τιμές και σας το ξαναλέω μην την βλέπετε αδιάφορα την φάση. Θα περάσει ο καιρός, θα προχωρήσει αυτή η ομάδα, θα έρθουν τα κρίσιμα παιχνίδια και ξαφνικά πολλοί θα είναι αυτοί που θα παρακαλάνε για ενα εισιτήριο ... Για αυτό λοιπόν όλοι διαρκείας και το βράδυ της Τρίτης στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Μπορεί ο χθεσινός αγώνας στην Κροατία κόντρα στην ιστορική Ζαντάρ να ήταν η πρεμιέρα του Eurocup αλλά η σπουδαία αυτή νίκη που πήρε η ομάδα είναι και καθοριστική για την συνέχεια του θεσμού μιας και πλέον μόνο με το αλώβητο της έδρας προκρινόμαστε στην επόμενη φάση. Αν και για ακόμη ενα παιχνίδι οι παίκτες μας μπήκαν χαλαρά και αιφνιδιάστηκαν απο τους αντιπάλους τους μένοντας πίσω στο σκορ με 13-1 η συνέχεια άνηκε ολοκληρωτικά στην ομάδα μας που ανέτρεψε την εις βάρος της διαφορά και πήρε τον έλεγχο του αγώνα διατηρώντας σε μεγάλο χρονικό διάστημα και ενα ελαφρύ προβάδισμα 7 πόντων. Στο τέλος  όταν η Ζαντάρ έκανε το come back και απο το -9 μέσα σε 2 λεπτά ισοφάρισε φάνηκε η διαφορά που έχει ο φετινός ΑΡΗΣ με τα προηγούμενα χρόνια και αναφέρομαι στις προσωπικότητες των παικτών που διαθέτει που δεν φοβούνται οταν η μπάλα καίει. Κλάρκ και Χατζηβρέττας σκότωσαν στο φινάλε τους Κροάτες και χάρισαν την νίκη στην ομάδα μας! Συνολικά η ομάδα έδειξε καλό πρόσωπο αλλά και πάλι αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα κάτω απο το καλάθι στα ριμπάουντ που εαν είχε εναν δυνατό ψηλό σίγουρα το παιχνίδι θα το είχε καθαρίσει χωρίς άγχος. Στα ευχάριστα της ομάδος η επιστροφή του Κλάρκ στις παλιές καλές εμφανίσεις, η σταθεροποίηση του Χατζηβρέττα σε υψηλά επίπεδα, η άνοδος του Ρίτσαρντσον(να τον δω να εξελίσσεται σε παικταρά και θα σχίσω με χαρά τα πτυχία προπονητικής μου :)  ) αλλά και η παρουσία του Σκορδίλη που στα 7΄ που αγωνίστηκε βοήθησε σημαντικά την ομάδα. Μετά και τον τραυματισμό του Μπάρλου το πρόβλημα έχει γίνει ακόμη πιο έντονο και ιδίως κάτι βραδιές σαν τις χθεσινές που ο Μπέτς βρισκόταν σε άλλο γήπεδο το πρόβλημα γίνεται τεράστιο. Φήμες θέλουν τον ΑΡΗ να έχει πλησιάσει τον Ερτζεγκ που ανήκει στον Ολυμπιακό ωστε να τον αποκτήσει με μορφή δανεισμού αλλά δεν πιστεύω οτι ο συγκεκριμένος παίκτης μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα. Σίγουρα όταν έχεις σαν μέτρο σύγκρισης τον Μάσεϊ λογικό είναι όλοι οι άλλοι να σου φαίνονται υποδεέστεροι αλλά απο ότι φαίνεται ο Αμερικανός δεν είναι διατεθειμένος να χαρίσει ούτε δολάριο στην Ρεάλ και προτιμά να μένει εκτός αγωνιστικών χώρων... Η ομάδα βρίσκει ρυθμό, έχει παίκτες που σκοράρουν εύκολα και φαίνεται οτι παιχνίδι με παιχνίδι όλοι ανεβαίνουν. Φέτος το ταξίδι στο Τορίνο δεν θα το χάσουμε! Και στο Τορίνο ξανά μαζί σου, όλοι εμείς οι χιλιάδες οπαδοοί σου....

Ιδανικός αυτόχειρας αποδείχτηκε  η ομάδα μας όπου κατάφερε και αποκλείστηκε μετά το 3 στα 3 του 1ου γύρου και μάλιστα με νίκη εκτός έδρας! Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί οτι  η αδιάφορη ισραηλινή ομάδα που η εικόνα που μας έδειξε μέσα στο Παλέ ήταν μιας ομάδας χωρίς αρχή και τέλος θα ήταν αυτή που θα μας έφραζε τελικά τον δρόμο προς την επόμενη φάση. Σίγουρα ο σημερινός αγώνας είχε τις ιδιαιτερότητες του λόγω της εμπόλεμης κατάστασης που επικρατεί μερικά χιλιόμετρα μακριά απο το γήπεδο που διεξήχθει ο αγώνας αλλά δεν νομίζω οτι αυτό μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για την σημερινή ήττα. Δυστυχώς τηλεοπτική μετάδοση δεν υπήρχε ούτε καν στο Ισραήλ και έτσι δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε αγωνιστικές λεπτομέρειες. Σύμφωνα πάντως με την ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα και την ζωντανή στατιστική της ULEB  η ομάδα συνέχισε τις μέτριες εμφανίσεις των τελευταίων αγωνιστικών χωρίς την γνωστή καλή της άμυνα αλλά και χωρίς συγκέντρωση στην επίθεση. Οι 41(!!!) προσπάθειες 3 πόντων έναντι μόλις 20 για 2 πόντους φανερώνει την αναρχία στο παιχνίδι μας. Εκτός απο ενα δυναμικό ξεκίνημα όπου είχε την πρωτοπορία στο σκόρ σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού η ομάδα μας πάλευε για να φτάσει τον αντίπαλο της. Η διαφορά υπέρ της Μπνέι Χάσαρον είχε φτάσει και στους 14 πόντους! Στα τελευταία 3 λέπτα του παιχνιδιού κυρίως χάρη στην ευστοχία του Τσαλδάρη απο τα 6.25 η ομάδα μας έκανε μεγάλη προσπάθεια για να γυρίσει το παιχνίδι, μείωσε στους 2 πόντους αλλά ήταν πολύ αργά... Το να ψάχνουμε να βρούμε δικαιολογίες ή φταίχτες νομίζω οτι είναι εντελώς ανούσιο. Πάντως ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει εδώ και αρκετούς αγώνες και ο ΑΡΗΣ έχει χάσει όλα εκείνα τα στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει σαν ομάδα όπως ήταν η σκληρή άμυνα και η ομαδικότητα στην επίθεση. Ηταν φανερό και το είχαμε επισημάνει εδώ και καιρό οτι παρόλο που η ομάδα κερδίζει θα έπρεπε να προβληματιστούν οι υπεύθυνοι για τις τελευταίες εμφανίσεις γιατι κάποια στιγμή θα το πληρώναμε... Δυστυχώς το πληρώσαμε σε εναν πολύ σημαντικό αγώνα που σημαίνει και το τέλος του ευρωπαϊκού ονείρου μας...

Αυριο το βράδυ η ομάδα μας θα δώσει το πλέον καθοριστικό παιχνίδι για την συνέχιση της πορείας μας προς το Final 8 στο Τορινο! Αν και η Μπνέι Χάσαρον είναι μια απο τις χειρότερες ομάδες που ήρθαν ποτέ μεσα στο Παλε ο αυριανός αγώνα έχει αρκετές ιδιαιτερότητες. Καταρχάς οι Ισραηλινοί έχουν κάνει κάποιες ανέλπιστες νίκες και μιας και η απόφαση για τον αγώνα με την Τουρκ Τέλεκομ δεν έχει βγει οι αντίπαλοι μας διατηρούν μαθηματικές ελπίδες για πρόκριση στον επόμενο γύρο. Πιο σημαντικό όμως θεωρώ το γεγονός οτι οι παίκτες μας θα ταξιδέψουν και θα αγωνιστούνε σε μια χώρα όπου βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση άσχετα αν οι ίδιοι οι Ισραηλινοί σφυρίζουν προκλητικά αδιάφορα και προσπαθούν να δώσουν μια εικόνα προς τα έξω οτι δεν συμβαίνει κατι ιδιαίτερο και ολα κυλάνε σε κανονικούς καθημερινούς ρυθμούς... Εαν ξεπεράσουν οι αθλητές μας αυτην την ψυχολογική φορτιση πιστεύω οτι θα καταφέρουν να πάρουν την νίκηλόγω της διαφοράς δυναμικότητας των δυο ομάδων. Αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα εαν εξαιρέσουμε το ντεφορμάρισμα των Νέλσον, Μάρσαλ και εως ενος βαθμού και του Σέκουλιτς. Θέλω να πιστεύω οτι ο Ματζόν έχει τον τρόπο για να κρατάει τους παίκτες συγκεντρωμένους σε τέτοιου είδους σημαντικά παιχνίδια και θα καταφέρουμε να φτάσουμε στην νίκη πρόκριση. Άλλωστε αυτό που πρέπει να αναγνωρίσουμε στον φετινό ΑΡΗ αλλά και να μας κάνει αισιόδοξους για την νίκη-πρόκριση είναι οτι εκτός απο το πάθος που δείχνουν οι παίκτες μας σε κάθε αγώνα καταφέρνουν και κερδίζουν και με μέτρια εμφάνιση.

Νίκη με 1 ποντο διαφορά χρειαζοταν η ομάδα μας στο χθεσινό παιχνίδι κόντρα στον Πανελλήνιο για να προκριθεί στην επόμενη φάση του Eurocup και όμως πραγματοποιώντας μια κάκιστη εμφάνιση ηττήθηκε και μπήκε σε περιπέτειες όσο αφορά την υπόθεση πρόκριση. Όταν καλύτεροι παίκτες απο τον χθεσινό σου αντίπαλο ήταν οι οι Όστοϊτς(!!!) και Παπαμακάριος τότε όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πόσο κακοί ήμασταν στο αμυντικό παιχνίδι. Κάτι άλλο που πρέπει να τονίσουμε ήταν οτι ο Πανελλήνιος στο χθεσινό παιχνίδι δεν έκανε κάτι το ιδιαίτερο αλλά παίζωντας συγκεντρωμένα καλή άμυνα και με σωστές επιθετικές επιλογές για σχεδόν ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα πήρε αυτό που ήθελε και μπήκε και πάλι στο παιχνίδι της πρόκρισης. Σίγουρα όπως έχουμε ξαναπεί ο Πανελλήνιος είναι μια πολύ καλή ομάδα αλλά και πάλι το παιχνίδι χάθηκε καθαρά απο την δική μας κακή απόδοση μιας και αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί στο τέλος και αποδίδαμε συνολικά έστω και για ενα διλεπτο καλό μπάσκετ θα καταφέρναμε να κλέβαμε την νίκη. Το γήπεδο γεμάτο και ο κόσμος έδωσε τα πάντα για 40' προσπαθώντας να αφυπνίσει τους παίκτες μέσα στον αγωνιστικό χώρο αλλά δυστυχώς εκτός του Τσαλδάρη που προσπάθησε να γυρίσει το παιχνίδι σχεδόν μόνος του αλλά και τις φιλότιμες προσπάθειες του Αγαδάκου και του Αργυρόπουλου που πρόσφεραν κάποιες λύσεις προερχόμενοι απο τον πάγκο όλοι οι υπόλοιποι μείνανε μακριά απο τον καλό τους εαυτό. Σίγουρα μας ξάφνιασε αυτή η ήττα αλλά πολύ ευκολα μπορούμε να την ξεχάσουμε εφόσον την επόμενη αγωνιστική πάρει ο ΑΡΗΣ μας την νίκη που θέλει μέσα στο Ισραήλ εφόσον γίνει εκεί ο αγώνας... Αν και εχουν γίνει αρκετα πολύπλοκα τα πραγματα μετά και την απρόσμενη διακοπή/αναβολή του άλλου αγώνα στην Τουρκία, σε καμμιά περίπτωση δεν υπάρχει απογοήτευση στην ομάδα μιας και τίποτα δεν έχει κριθεί και όλοι έχουν πεισμώσει για να οδηγήσουν την ομάδα στην επόμενη φάση του Eurocup.

Έσπασε το σερί των νικηφόρων αγώνων μέσα στην τουρκία μιας και η ομάδα μας δεν κατάφερε να πάρει την νίκη και να κλειδώσει την πρόκριση και την πρώτη θέση. Βέβαια μετά και απο την χθεσινή ήττα του πανελληνιου στο ισραήλ η ομάδα μας χρειάζεται μόλις μια νίκη στα 2 παιχνίδια που έχουν απομείνει με Μπνέι Χάσαρον εκτός ή με τον πανελλήνιο εντός και όπως όλοι καταλαβαίνετε η υπόθεση πρόκριση βρίσκεται καθαρά στα χέρια μας. Τι έφταιξε λοιπόν χθές και η ομάδα μας δεν κατάφερε να πάρει την νική όπως έκανε πριν 1 εβδομάδα ενώ είχε χθες στην διάθεση της και τον Σπένσερ Νέλσον αλλά και τον Σάββα Ηλιάδη που κατα την γνώμη μου ηταν οι καλύτεροι παίκτες χθές? 'Εχω 2 εκδοχές διαλέξτε και πάρτε... 1) Σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα οι παίκτες μας δεν μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν στην μάχη των ριμπάουντ δινωντας συνεχώς στους τούρκους  δευτερες και τρίτες ευκαιρίες για να πετύχουν το καλάθι.  Ακόμη σε καθοριστικά σημεία του αγώνα δεν είχαν την κατάλληλη συγκέντρωση στην επίθεση κάνωντας λάθος επιλογές και ξεχνώντας την σωστή ομαδική δουλειά που έχει οδηγήσει σε τόσες νίκες και καλές εμφανίσεις απο την αρχή της χρονιάς. 2) Η δεύτερη εκδοχή έχει να κάνει με κάτι γνωστό απο τα παλιά που πρέπει απλά και πάλι να συνηθίσουμε αλλά φυσικά αυτό δεν θα μας εμποδίζει να λέμε αυτό που βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι. Ενω λοιπόν η ομάδα μας δεν είχε αρχίσει καλά το παιχνίδι και είχε βρεθεί απο νωρίς πίσω στο -9 στην συνέχεια σοβαρεύτηκε, ΒΡΗΚΕ ΡΥΘΜΟ και πήρε τα ηνία του αγώνα φτάνωντας και στο +4 με 24-28. Όλα έδειχναν οτι ο ΑΡΗΣ θα ήταν σκληρός αντίπαλος και το παιχνίδι θα ήταν ντέρμπι μέχρι το τέλος του αγώνά. Έτσι έλεγε η κοινή λογική χωρίς να υπολογίζει την αντίδραση του κόουτς Ματζόν όπου σε εκείνο το χρονικό σημείο χωρίς λόγο(φάουλ, κούραση, κακή απόδοση παικτών) άλλαξε όλη την 5άδα! Το αποτέλεσμα της τουρκ τέλεκομ με την 2η πεντάδα του ΑΡΗ στα επόμενα λεπτά ήταν ενα σερί 18-2 με το σκορ να φτάνει στο 42-30 και του τουρκους να κρατάνε αυτήν την διαφορά ως στο τέλος του αγώνα... Οι αμερικάνοι όπου είναι και οι ιδρυτές της καλαθοσφαίρισης έχουνε βγάλει αυτήν την περίφημη έκφραση "ON FIRE" όπου αναφέρεται σε "ζεστούς" παίκτες που πετυχαίνουν συνεχόμενους πόντους χωρίς να μπορούν να τους σταματήσουν οι αντίπαλοι τους. Όταν λοιπόν κάποιος παίκτης είναι ON FIRE του δίνεις την μπάλα να σκοράρει και δεν το πετάς στον πάγκο... Αυτή η τακτική "μαγκιάς" προπονητών που εφαρμόζεται ακόμη και απο κορυφαίους σαν τον Ομπράντοβιτς δεν πιάνει ούτε στον παο που πραγματικά έχει 10 παίκτες πενταδάτους(και όχι σαν τον ΑΡΗ όπου υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ βασικών και αναπληρωματικών) και το έχει πληρώσει σε αρκετούς αγώνες με πιο πρόσφατο το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα όπου η μεγάλη μπάρτσα διέλυσε τον παο εντός έδρας χάρη σε 5 με 7 παίκτες που βασίστηκε η ισπανική ομάδα και όχι σε ενα άχαρο, ανούσιο ροτέισον που προσπαθουν κάποιοι εγωϊστές προπονητές να εφαρμόσουν... Φυσικά για άλλη μια φορά θα τονίσω οτι οποιαδήποτε κρίση μου προς τον προπονητή Αντρέα Ματζόν δεν έχει να κάνει με την συνολική αξία του προπονητή ή και με την μέχρι τώρα πολύ καλή πορεία της ομάδος μας  αλλά πιστεύω οτι δεν είναι σωστό όταν γίνεται κάτι λάθος να σφυρίζουμε όλοι αδιάφορα σαν να μην έγινε τίποτα... Παρόλα αυτά τίποτα δεν έχει χαθεί και η τύχη της ευρωπαϊκής μας πορείας είναι στα χέρια μας. Έχω ήδη κλείσει εισητήρια για Τορίνο και δεν θέλω να χαλάσει αυτή η εκδρομή με τίποτα! Για όσους στεναχώρησε η δευτερη μου εκδοχή για την χθεσινή ήττα κρατήστε  μόνο την 1η :)