Σε ένα παιχνίδι όπου παίζεται η μισή πρόκριση στην επόμενη φάση του Eurocup ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει ύστερα από 3 σερί ήττες να παρουσιαστεί έτοιμος και με μια νίκη να δώσει τέλος σε αυτή την "κοιλιά" όπως την έχουν βαφτίσει οι πιο καλοπροαίρετοι και αισιόδοξοι φίλοι της ομάδος. Αυτή τη φορά αντίπαλος μας δεν θα είναι κάποιο μεγαθήριο της Ευρωλίγκας αλλά η Γερμανίκη Άλμπα Βερολίνου που όσο και αν την "ψηλώσουμε"(όπως συνηθίζεται με όλους τους αντιπάλους του ΑΡΗ) δεν παύει να είναι μια Γερμανική ομάδα, που δεν έχει να επιδείξει τίποτα σπουδαίο στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, στο Last 32 πέρασε με την ψυχή στο στόμα από έναν σχετικά εύκολο όμιλο, την προηγούμενη αγωνιστική έχασε από την Νεπτούνας και στο τελευταίο της παιχνίδι στη Γερμανία πέτυχε μόλις 43 πόντους... Όλα αυτά σε αντιδιαστολή με την μεγάλη νίκη επί της Αρμάνι στην πρεμιέρα του Last 32.

Όπως συμβαίνει στα περισσότερα παιχνίδια το τελευταίο χρονικό διάστημα πρωταρχικός στόχος για την ομάδα είναι να αφήσει το κακό της πρόσωπο στην άκρη και να δείξει την μαχητικότητα και αποτελεσματικότητα που έβγαλε στα περισσότερα παιχνίδια από το ξεκίνημα της σεζόν. Οι τελευταίες εμφανίσεις παρά την σκληρή κριτική που έχουμε ασκήσει στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό πρόσωπο του ΑΡΗ και της προσπάθειας που έχει γίνει φέτος. Ναι ο ΑΡΗΣ έχει τρανταχτές αδυναμίες από το καλοκαίρι, οι παίκτες έχουν κομπλεξαριστεί, ο προπονητής έχει θολώσει... όλα αυτά όμως πρέπει σήμερα να λάβουν τέλος και με μια νίκη-ηλεκτροσοκ να γυρίσουν ανάποδα του αρνητικό κλίμα. Τα ψηλά κορμιά που έχουν Γερμανοί κάτω από το καλάθι θα είναι το σημαντικότερο πρόβλημα και μόνο με ομαδική προσπάθεια και μπόλικη ενέργεια σε όλες τις φάσεις θα μπορέσουμε να τους αντιμετωπίσουμε. Ενώ εκεί που θα φανεί ξεκάθαρα αν ο Δ.Πρίφτης έχει βρει τον διακόπτη για να αλλάξει την ψυχολογική κατάσταση των παικτών μας είναι η επίθεση. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ στα τελευταία παιχνίδια λειτουργεί απελπιστικά σπασμωδικά κάτι που δεν πρέπει να γίνει σήμερα. Εξίσου σημαντικό είναι οι παίκτες μας να κατανοήσουν και την σημασία του αγώνα σε σχέση με την προσπάθεια που κάνουν για πρόκριση στην επόμενη φάση. Όπως φαίνεται ο ΑΡΗΣ θα κοντραριστεί με την Άλμπα για τη δεύτερη θέση και αυτό σημαίνει ότι ακόμη και η διαφορά πόντων σε μια ήττα παίζει τον ρόλο. Ας ελπίσουμε σήμερα να δούμε τον παθιασμένο ΑΡΗ που ξέρουμε και να υπενθυμίσουμε στους Γερμανούς ότι μετά τον Νοβίτσκι υπάρχει μόνο το χάος!

Και σήμερα όπως όλα δείχνουν ο ΑΡΗΣ στο Βερολίνο όχι μόνο δεν θα είναι μόνος του αλλά θα έχει και την βοήθεια του κόσμου που αναμένεται να δώσει δυναμικό παρών στην Mercedes-Benz Arena. Μακάρι οι παίκτες του Δ.Πρίφτη να εμπνευστούν από την τρέλα του Αρειανού που ακόμη και αυτές τις ηχηρές σφαλιάρες από Αρμάνι και Παναθηναϊκό τις γράφει στα @@ του και συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει και γουστάρει. Και αν η παρουσία του κόσμου δεν τους κάνει πλέον αίσθηση γιατί την θεωρούν δεδομένη ας σκεφτούν σαν σκληροί επαγγελματίες ότι το παρών θα δώσει η οικογένεια Λάσκαρη και μετά τον αγώνα θα ακολουθήσει νέο συμβούλιο όπου εκτός απροόπτου θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις. Ο στόχος της πρόκρισης είναι στο χέρι τους οπότε ας δείξουν ότι εκτός από θέληση υπάρχει και η ικανότητα για να τον πετύχουν!

Με την έναρξη του β γύρου της Basket League του ΕΣΑΚΕ να είναι "προ των πυλών" και έχοντας πλέον ξεκάθαρη εικόνα τόσο για την ομάδα μας όσο και για τους αντιπάλους ήρθε η ώρα να κάνουμε έναν μίνι απολογισμό της προσπάθειας του ΑΡΗ στη φετινό Ελληνικό πρωτάθλημα. Εκεί που αν και αυτό που βγαίνει ελαφρώς μπερδεμένα από τεχνική ηγεσία και διοίκηση είναι το πλασάρισμα στην 4αδα,  η λογική λέει ότι κάθε ομάδα πρέπει να έχει τουλάχιστον ως στόχο το ένα βήμα παραπάνω(εκτός και αν έχει σαρώσει τα πάντα και θέλει απλά να διατηρήσει τα κεκτημένα) σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν άρα η 3η θέση είναι ο αυτονόητος στόχος. Ιδίως όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ του μεγαλοεπενδυτή Λάσκαρη που θέλει να κάνει το βήμα παραπάνω σε σχέση με τον ΑΡΗ του κ.Αρβανίτη και των λοιπών διαχειριστών της περσινής σεζόν.

Η αστάθεια στην απόδοση και οι χτυπητές αδυναμίες κάτω από το καλάθι σε άμυνα και επίθεση  ήταν από την έναρξη του πρωταθλήματος μέχρι και την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου η πληγή που δεν λέει να κλείσει. Την αρχή την έκανε ο Ραντούλιτσα μαζί με τον Γκιστ που εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο την απουσία του Χάγκινς οδηγώντας τον Παναθηναϊκό σε ακόμη ένα νικηφόρο πέρασμα από το Παλέ. Σε αντίθεση με την πρεμιέρα του πρώτου γύρου που είχαμε τον πανίσχυρο Παναθηναϊκό και 2 εξαιρετικούς παίκτες με τεράστια συμβόλαια στο φινάλε είχαμε τον άσημο σέντερ του Κολοσσού Μακ Γκί που σκέπασε τα καλάθια και έκανε τον Χάγκινς να δείχνει πολύ λίγος... Παρόλα αυτά η επιθετική άμυνα της ομάδος και η ενέργεια που έβγαζαν οι παίκτες μας πάνω στο παρκέ ήταν κάτι το εντυπωσιακό που ξεσήκωσε τον κόσμο και τον έκανε να γεμίζει το Παλέ σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.  Η επιβλητική νίκη επί του Αρκαδικού(+40) σε συνδυασμό με τις ευχάριστες ευρωπαϊκές παρενθέσεις και ιδιαίτερα τον θρίαμβο μέσα στο Καζάν εκτόξευσε τον ενθουσιασμό στα ύψη και δικαιολογημένα γέννησε προσδοκίες ενόψει της συνέχειας. Ο άνεμος αισιοδοξίας που φυσούσε δυνατά με την έλευση του Λάσκαρη και τα πρώτα νικηφόρα αποτελέσματα  όπως φάνηκε στην συνέχεια δεν αξιοποιήθηκαν όπως θα έπρεπε. Οι νίκες με μπαογκ, Λαύριο, Τρίκαλα και Στεάουα στην Ευρώπη δεν συνοδεύτηκαν με καλές εμφανίσεις κάτι όμως που κρύφθηκε λόγω των θετικών αποτελεσμάτων. Και αν η προβληματική εικόνα της ομάδος ως αυτό το σημείο κρυβόταν πίσω από τις νίκες ήρθε το ηχηρό χαστούκι από τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ κέρδιζε 3' πριν την λήξη με 11 πόντους και κατάφερε μέσα σε 2΄ να βρίσκεται στο -4...  Ακόμη και κόντρα στην Καβάλα μέσα στο Παλέ έπρεπε να φθάσουμε προς την λήξη του αγώνα για να αισθανθούμε την σιγουριά ότι το παιχνίδι δεν γυρίζει. Το δεύτερο μεγάλο αγωνιστικό χαστούκι αυτή την φορά ήταν Ευρωπαϊκό. Στην Ποντγκόριτσα ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε αγνώριστος πραγματοποιώντας την χειρότερη φετινή του εμφάνιση(μέχρι την περασμένη Τρίτη). Και όμως αυτή η ήττα από την Μπουντούσνοστ ήταν όπως φάνηκε το ηλεκτροσόκ που χρειαζόταν η ομάδα ώστε να πάει να πάρει μια μεγάλη νίκη μέσα στο ΟΑΚΑ διαλύοντας την φιλόδοξη και "ψηλωμένη" φέτος ΑΕΚ μέσα στο σπίτι της! Μια νίκη που μας έκανε να στρογγυλοκαθίσουμε στην 3η θέση και να κοιτάμε τη συνέχεια του πρωταθλήματος έχοντας το πάνω χέρι σε σχέση με τον βασικό μας ανταγωνιστή και παράλληλα να κάνουμε όνειρα για νίκη κόντρα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι τους... Η βαριά ήττα από τον Παναθηναϊκό και η αντιμετώπιση που είχαμε από την διαιτησία μέσα στο ΣΕΦ ως ένα σημείο μας προσγείωσαν και αρχίσαμε αντί να κάνουμε όνειρα να ασχολούμαστε περισσότερο με το τι χρειάζεται ο ΑΡΗΣ για να φθάσει ο ΑΡΗΣ εκεί που τον θέλουμε. Η ευρωπαϊκή πρόκριση στο Last 32 βγαίνοντας πρώτος στον όμιλο σε συνδυασμό με την αγχωτική νίκη επί του Ρεθύμνου και τον θρίαμβο επί της Νεπτούνας μας έκανε για ακόμη μια φορά να αφήσουμε στην άκρη τα όποια προβλήματα με αποτέλεσμα να τελειώσει ο πρώτος γύρος με ένα πικρό αποτέλεσμα στη Ρόδο που μας υπενθυμίζει ότι ακόμη χρειάζεται προσπάθεια μέχρι να αλλάξουμε επίπεδο... Μια γλυκόπικρη γεύση σε αυτόν τον πρώτο γύρο όπως ακριβώς ήταν και η παρουσία της ομάδος μας σε αυτές τις 13 πρώτες αγωνιστικές.

Αυτό που έχει σημασία βλέποντας συνολικά τις πρώτες 13 αγωνιστικές είναι να κοιτάξουμε και τι κάνουν οι υπόλοιπες ομάδες και ιδιαίτερα τις ομάδες που θεωρούμε ανταγωνιστές μας για την 3η θέση. Η ΑΕΚ παρά τα πολλά εσωτερικά προβλήματα και τις αλχημείες στο ρόστερ της δείχνει να βρίσκει τον δρόμο της. Και μόνο ότι έχασε μέσα στην έδρα της από εμάς αλλά αυτή τη στιγμή βρίσκεται από πάνω μας στην βαθμολογία λέει πολλά. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τον συμπολίτη που αν και άρχισε τραγικά πλέον με την απόκτηση του Σχορτσιανίτη έχει κάθε δικαίωμα να βγάζει γλώσσα και να πιστεύει ότι μπορεί να μας προσπεράσει και αυτός... Συμπέρασμα; Όταν συμμετέχεις σε ένα πρωτάθλημα πρέπει πάντα να κοιτάς και τους αντιπάλους. Ο ΑΡΗΣ στον πρώτο γύρο "κάθισε" πάνω στα θετικά αποτελέσματα και σε κάποιες εξαιρετικές εμφανίσεις με αποτέλεσμα να αδιαφορήσει για το τι γίνεται γύρω του αλλά και παράλληλα να μην ασχοληθεί με το πως θα γίνει καλύτερος. Αν λοιπόν από  τα τελευταία πολύ άσχημα αποτελέσματα θέλουμε να βρούμε κάτι το θετικό αυτό είναι ότι πλέον οι υπεκφυγές και η ωραιοποίηση των πάντων ανήκουν στο παρελθόν και όλων η προσοχή έχει στραφεί στο πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ στη συνέχεια πιο δυνατός. Και όταν λέμε όλων εννοούμε όλων. Από τον κόσμο που σταμάτησε να κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του και άρχισε να απαιτεί αλλά και από τη διοίκηση και το τεχνικό τιμ που φαίνεται να αντιλαμβάνονται ότι αν δεν αναθεωρήσουν τα πλάνα τους κινδυνεύουν να ακυρώσουν από μόνοι την εξαιρετική προσπάθεια που κάνουν φέτος. Αρχίζοντας με ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ κόντρα στον "λαβωμένο" Παναθηναϊκό θα φανεί κατά πόσο υπάρχει η απαραίτητη διάθεση για να αλλάξει την εικόνα του ΑΡΗΣ και να φανεί ετοιμοπόλεμος τώρα που αρχίζει ένας πολύ δύσκολος Β γύρος.

ΥΓ.  Τις αναλύσεις για παίκτες και προπονητή τις έχουμε κάνει αμέτρητες φορές μετά τα παιχνίδια. Ότι αδυναμία υπήρχε από την αρχή υπάρχει και μετά από σχεδόν 25 παιχνίδια. Απλά πλέον υπάρχει περισσότερος ρεαλισμός και σχεδόν ο καθένας μπορεί να καταλαβεί τι διορθώνεται "εκ των έσω" και τι όχι. 

Σε πραγματικό εφιάλτη εξελίχθηκε ο αγώνας στο Μιλάνο, με τους Ιταλούς να στήνουν από νωρίς το δικό τους πάρτι και τον ΑΡΗ να μην μπαίνει ποτέ στο γήπεδο... Μια εξέλιξη που ούτε ο πιο απαισιόδοξος οπαδός της ομάδος μας δεν θα μπορούσε να προβλέψει. Η ποιότητα μεταξύ των 2 ομάδων ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής χωρίς όμως αυτό να δικαιολογεί την τραγική εικόνα όλων όσων αγωνίσθηκαν σήμερα.

Έστω για κάποια λέπτα στο ξεκίνημα ο ΑΡΗΣ έδειξε νεύρο και συγκέντρωση στο παιχνίδι του δίνοντας την εντύπωση ότι το παιχνίδι θα είναι μια σκληρή αναμέτρηση και όχι ένας περίπατος των Ιταλών. Αυτή η σκέψη όμως με συνοπτικές διαδικασίες έλαβε τέλος βλέποντας τους παίκτες της Αρμάνι να πιέζουν ολοένα και περισσότερο και τους δικούς μας να μοιάζουν ανήμποροι να αντιδράσουν. Η άμυνα κάτω από το καλάθι ήταν ανύπαρκτη, στα ριμπάουντ το πρόβλημα ήταν τεράστιο ενώ μέχρι και στην αλλαγή από έξω και στο κατέβασμα της μπάλας υπήρχε δυσκολία σχεδόν σε κάθε φάση! Ο κόουτς Πρίφτης ούτε σήμερα μπόρεσε να βρει κάποια λύση από τον πάγκο ενώ από τους παίκτες μόνο ο Σίμτσακ θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχε αξιοπρεπής παρουσία αν και αγωνίσθηκε σε σημείο που το παιχνίδι είχε χαθεί... Ο Τσούπκοβιτς που συνεχίζει να παίρνει χρόνο στη θέση 4 από τον Κοέν δεν φαίνεται να μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ΑΡΗ, την ίδια στιγμή που ο Κοέν ως σέντερ αδυνατεί να κάνει αισθητή την παρουσία του κάτω από το καλάθι. Ένας Κοέν που όσο ο Τσούπκοβιτς δεν έπαιζε καθόλου ή ήταν τραυματίας σαν αλλαγή του Γουάιτ τα πήγαινε πολύ καλά.  Οποιαδήποτε παραπάνω ανάλυση είναι απλά αλάτι στην πληγή μιας και σήμερα ουσιαστικά υπήρχε μόνο μια ομάδα μέσα στο γήπεδο και αυτή δεν ήταν ο ΑΡΗΣ μας... Παρά την μεγάλη διαφορά στο σκορ θα πρέπει να κάνουμε και μια αναφορά στη διαιτησία που ανέχτηκε σε υπερβολικό βαθμό το σκληρό παιχνίδι των Ιταλών την ίδια στιγμή που στην δική μας άμυνα ακόμη και τις απλές επαφές τις σφύριζαν φάουλ.

Η παρουσία της οικογένειας Λάσκαρη στο Μιλάνο σε μια ντροπιαστική βραδιά σαν τη σημερινή ίσως να αποτελεί και μια ευκαιρία αφύπνισης ενόψει της συνέχειας. Ο Ιανουάριος έχει ακόμη πολλά δύσκολα παιχνίδα και αν ο ΑΡΗΣ συνεχίσει με τον ρυθμό που άρχισε στη Ρόδο κανείς δεν ξέρει πως μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα και πως όλο αυτό θα επηρεάσει την ομάδα. Το ταβάνι που δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι υπάρχει φέτος, δυστυχώς φαίνεται να υπάρχει. Καλό είναι αυτή η ήττα να δώσει το έναυσμα στη διοίκηση για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Να μας πει αν ο στόχος είναι απλά η 4αδα και όχι το βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι και αν φυσικά διανύουμε απλά μια ακόμη χρονιά οικονομικής εξυγίανσης. Σίγουρα δεν ευθύνεται η διοίκηση για τις όποιες προσδοκίες δημιουργήθηκαν στον κόσμο αλλά όταν βλέπεις τον φετινό ΑΡΗ σε μερικά παιχνίδια να οργιάζει παρά τις όποιες αδυναμίες του και ξέρεις ότι έχεις ένα πρόεδρο με μεγάλη δυναμική όπως είναι ο Λάσκαρης αυτές δημιουργούνται από μόνες του. Ας προσγειωθούμε έστω και ανώμαλα στην πραγματικότητα και ας συνεχίσουμε όλοι μαζί σε αυτό το μονοπάτι της οικονομικής εξυγίανσης αναμένοντας την επόμενη χρονιά. Μπράβο στα αδέρφια που βρέθηκαν σήμερα στο γήπεδο και φώναζαν ΑΡΗΣ παρά το αποκαρδιωτικό θέαμα...

ΥΓ. Είχαμε επισημάνει πριν τον αγώνα ότι δύσκολα θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τον Μπάρατς Στάνκο κάτω από τα καλάθια όπως και έγινε. Παρόλα αυτά ευελπιστούσαμε ότι στους υπόλοιπους θα μπορούσε η ομάδα να παίξει κάποιου είδους υποτυπώδη άμυνα.

Ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν θα δώσει η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα το βράδυ στο Μιλάνο. Παιχνίδι που πέρα από την σημασία που έχει για την προσπάθεια που κάνει ο ΑΡΗΣ μας να προκριθεί μας φέρνει αναμνήσεις από το μακρινό και ένδοξο παρελθόν. Δεν θα ασχοληθούμε με το τι ακριβώς έγινε σε εκείνη την ιστορική διπλή αναμέτρηση με την Τρέισερ το 1986 αλλά θα επικεντρωθούμε σε όλα όσα θα πρέπει να κάνει σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ώστε να πάρουν μια πολύτιμη νίκη που θα ισοδυναμεί και με μισή πρόκριση στην επόμενη φάση.

Την Αρμάνι Μιλάνο την υποδεχθήκαμε από την Ευρωλίγκα ως το ακλόνητο φαβορί του ομίλου μας. Όπως φάνηκε όμως στην πρεμιέρα του Last 32 απέναντι στην Αλμπά η θεωρία από την πράξη απέχει πάρα πολύ. Και αν υπάρχει μια ομάδα που φέτος έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται κόντρα στα προγνωστικά αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας! Με τις 2 νίκες επί της Ούνιξ Καζάν αλλά και το θριαμβευτικό πέρασμα από το ΟΑΚΑ ο φετινός ΑΡΗΣ έχει δείξει ότι όταν βρίσκεται σε καλή μέρα δεν φοβάται κανένα. Αυτή η έλλειψη σταθερότητας και το μόνιμο ερωτηματικό κυρίως στην επίθεση είναι που μας κάνει απρόβλεπτα καλούς ή και το ανάποδο. Τα σκαμπανεβάσματα του Γουότερς, η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων στη θέση 3 και η αδυναμία κάτω από το καλάθι κυρίως όταν ο Χάγκινς είναι στον πάγκο καλύπτονται μόνο με ομαδική δουλειά και υπερπροσπάθεια από όλους όσους πατάνε στο παρκέ. Αυτό το μαχητικό πρόσωπο αυτοθυσίας από τους παίκτες μας θα πρέπει να δούμε σήμερα αν θέλουμε να φύγουμε νικητές. Διαφορετικά δύσκολα να βρεθεί τρόπος να σταματήσουμε τον Μακλήν, τον Τζεντίλε ή ακόμη και τον ύψους 2.17 Μπάρατς Στάνκο που ίσως και αυτός να προσπαθήσει να αρπάξει την ευκαιρία του σήμερα όπως τόσοι σέντερ έχουν κάνει φέτος με την ευάλωτη άμυνα του ΑΡΗ κάτω από το καλάθι. Ενώ φυσικά θα πρέπει και στην επίθεση να υπάρχει η απαραίτητη συγκέντρωση. Προσπάθειες όπως αυτές που πήραν οι περισσότεροι παίκτες πριν λίγες ημέρες στην Ρόδο θα πρέπει να απαγορευτούν από τον Πρίφτη και να απαιτήσει την κυκλοφορία της μπάλας μέχρι να βρεθεί το ελεύθερο σουτ. Ενώ και το inside game που τον τελευταίο καιρό το έχουμε αφήσει στην άκρη μάλλον θα πρέπει να το ξαναπιάσουμε. Θετικό το γεγονός ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και όλοι οι παίκτες μας είναι ετοιμοπόλεμοι ενόψει της σημερινής αναμέτρησης. 

Στο παιχνίδι  με τον Κολοσσό η ομάδα μας βρέθηκε σε κακή ημέρα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά και γνώρισε μια ήττα που μας πλήγωσε πολύ και δίκαια χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως πισωγύρισμα. Και αν μπορεί να πει κανείς ότι βγαίνει και κάτι καλό από μια τέτοια ήττα τότε σήμερα θα πρέπει να το δούμε. Χρόνος για βελτίωση μέσα από τις προπονήσεις δεν υπάρχει αλλά με τα συνεχόμενα παιχνίδια υπάρχει σχεδόν την επόμενη στιγμή μια νέα ευκαιρία να δείξεις ότι αυτό που έγινε το Σάββατο ήταν μια κακή παρένθεση και τίποτα παραπάνω. Ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να επιλέγει παιχνίδια και ούτε να γκρινιάζει για το αν συμμετέχει σε 2 ή 3 διοργανώσεις. Από την στιγμή που είσαι μέλος αυτής της ομάδος είσαι καταδικασμένος να παλεύεις σε κάθε αγώνα με όλες τις δυνάμεις σου για τη νίκη. Αφήνουμε πίσω την ήττα στη Ρόδο και πάμε να γράψουμε μια ακόμη σελίδα με χρυσά γράμματα στο νέο κεφάλαιο που άνοιξε  με την έλευση του Νίκου Λάσκαρη στον ΑΡΗ μας! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ' ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Αρκετή δικαιολογημένη γκρίνια ακολούθησε το παιχνίδι με τον Κολοσσό με τους κατήγορους και τους υπερασπιστές να διαφωνούν για ακόμη μια φορά ξεπερνόντας τα όρια. Ευτυχώς που υπάρχει και μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Yellow Radio όπου λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Τα συγχαρητήρια μου στον Χρήστο Γκάλη και τον Δημήτρη Οσσανλή που με τις τοποθετήσεις δίνουν στον κόσμο να καταλάβει ποια είναι τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος και ποια η διαφορά της κριτικής από την γκρίνια.

ΥΓ2. Πρός όλους τους "σοφούς" που υποδέχονται την όποια διαφορετική άποψη με ύβρεις και απειλές απλά να τους υπενθυμίσω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε το κατάντημα του ΑΡΗ μας σε όλα τα αθλήματα. Και τότε υπήρχαν κάποιοι "σοφοί" που τα ήξεραν όλα και όταν άκουγαν κάτι το διαφορετικό απαντούσαν με ύβρεις, απειλές και τραμπουκισμούς. Όπως φαίνεται για μερικούς ούτε τα "πέτρινα χρόνια" του Αυτοκράτορα αλλά ούτε και η Γ Εθνική  έγινε μάθημα...

ΥΓ3. Και για αυτούς που δεν θέλουν να ξεχάσουν τι σημαίνει ΑΡΗΣ διαβάστε μια ωραία ιστορική αναδρομή εδώ

Ξεκινάει επιτέλους η δεύτερη φάση του Eurocup με μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια που σίγουρα κάθε Αρειανός γουστάρει. Παρά τους διθυράμβους που γράφτηκαν για την πρόκριση στους 32 του Eurocup οι ομάδες που αντιμετώπισε η ομάδα μας στην πρώτη φάση δεν είχαν ούτε το ειδικό βάρος ούτε την εμπορικότητα που θα θέλαμε στην επιστροφή μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όχι ότι σε αυτή τη φάση έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποιο μεγαθήριο αλλά όπως και να το κάνουμε η Αρμάνι Μιλάνο, η Άλμπα Βερολίνου και η λιθουανική Νεπτούνας μοιάζουν σαφώς πιο ελκυστικές. Με αφορμή λοιπόν την πρεμιέρα του Last 32 και τον αγώνα με την Νεπτούνας θα κάνουμε μια μικρή ανάλυση των αντιπάλων μας αρχίζοντας από τους Λιθουανούς.

Νεπτούνας Κλαϊπέντα: Όπως όλες οι λιθουανικές ομάδες έτσι και η Νεπτούνας είναι μια αθλητική ομάδα που παίζει σε υψηλό τέμπο και αρέσκεται στα μακρινά σουτ. Παρόλα αυτά στερείται σε δυνατά κορμιά κοντά στο καλάθι κάτι που ίσως την κάνει "ταιριαστό" αντίπαλο για εμάς. Η περιφερειακή μας άμυνα είναι εξαιρετική σε αντίθεση με την άμυνα μέσα στο "ζωγραφιστό" όπου σε αρκετά παιχνίδια αποτελεί πληγή για την ομάδα. Από την στιγμή που οι Λιθουανοί προτιμούν το περιφερειακό παιχνίδι με βάση την άμυνα μας μπορούμε να επιβάλλουμε το ρυθμό μας και να φθάσουμε στη νίκη. Στην επίθεση για τους ίδιους ακριβώς λόγους θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τον Χάγκινς αλλά και ο Γουάιτ να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες κοντά στο καλάθι. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Μαυροκεφαλίδης της ΑΕΚ απέναντι στην συγκεκριμένη ομάδα έκανε 2 από τις καλύτερες εμφανίσεις του τη φετινή σεζόν. Είναι μαζί με την Άλμπα οι πιο αδύναμες ομάδες του ομίλου και η βασική υποψήφια για να μείνει εκτός της επόμενης φάσης. Οπότε περιθώρια για στραβοπατήματα κόντρα στον συγκεκριμένο αντίπαλο δεν υπάρχουν.

Αρμάνι Μιλάνο: Η Ιταλική ομάδα δικαιολογημένα έχει τον τίτλο του φαβορί του ομίλου μιας και πρόκειται μια από τις ομάδες με μόνιμη παρουσία στην Ευρωλίγκα την τελευταία δεκαετία. Οι αρκετοί τραυματισμοί παικτών όπως του πρώτου σκόρερ της Τζεντίλε την οδήγησε σε αρκετές ήττες  και στο Eurocup. Πρόκειται για μια πιο πλήρη ομάδα από τον ΑΡΗ που από την στιγμή που επανέλθουν και οι τραυματίες θα πρέπει να ματώσουμε για να τους κερδίσουμε. Ο ύψους 2.17 Κροάτης Μπάρατς Στάνκο αναμένεται να είναι ο μεγάλος μας πονοκέφαλος στα μεταξύ μας παιχνίδια. Η στατιστική πάντως δείχνει ότι πρόκειται για ομάδα που δεν σκοράρει πολύ και συνήθως στα παιχνίδια που κρίνονται στην άμυνα ο ΑΡΗΣ βγαίνει νικητής. Το παιχνίδι του Β γύρου στο Παλε ίσως να είναι και το σημαντικότερο για την πρόκριση.

Άλμπα Βερολίνου: Αν και οι Γερμανοί έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια στο μπάσκετ επενδύοντας χρήματα σε υποδομές και στα ρόστερ τους εξακολουθούν να αδυνατούν να κάνουν το μπαμ στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε αυτό ακριβώς το μοτίβο κινείται και η Άλμπα Βερολίνου. Το ρεκόρ 5 νίκες 5 ήττες σε έναν σχετικά εύκολο όμιλο αυτό ακριβώς δείχνει. Ενώ και από το ρόστερ της απουσιάζει κάποιο μεγάλο όνομα. Εκτός λοιπόν από τη Νεπτούνας η Άλμπα μοιάζει η πιθανότερη ομάδα που θα αφήσουμε από κάτω. Για αυτό στα μεταξύ μας παιχνίδια μέχρι και η διαφορά πόντων μπορεί να παίξει τον ρόλο της.

Με μια γρήγορη ματιά ο καθένας μπορεί να δει ότι ναι μεν υπάρχουν σαφώς πιο σοβαρές ομάδες από αυτές που αντιμετωπίσαμε στην πρώτη φάση αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να μας τρομάξουν. Αν αφήσουμε στην άκρη την Αρμάνι Μιλάνο η Άλμπα και η Νεπτούνας είναι  στα μέτρα μας. Σε αυτά τα παιχνίδια όμως είναι απαραίτητο να βγάζει ο ΑΡΗΣ τον καλό του εαυτό σε άμυνα και επίθεση. Εμφανίσεις όπως αυτές με το Ρέθυμνο πιθανό να μην είναι αρκετές για να οδηγήσουν στη νίκη. Γεμίζουμε σε κάθε παιχνίδι ασφυκτικά το Παλέ και ποντάρουμε στην ενέργεια που παίρνουν οι παίκτες μας από την κερκίδα. Το Nick Galis Hall είναι η πιο καυτή έδρα στην Ευρώπη και σήμερα θα το κάνουμε να το κατανοήσουν ακόμη καλύτερα και οι Λιθουανοί. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ!

Σε ένα φλογισμένο Παλέ ο ΑΡΗΣ βγάζοντας απίστευτο πάθος και ενέργεια κυρίως στην άμυνα "στραγγάλισε" τη Μπάνβιτ περιορίζοντας την μόλις στους 53 πόντους και σφράγισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την πρόκριση στην επόμενη φάση του Eurocup. Με τη σημερινή εμφάνιση ο ΑΡΗΣ και τον τρόπο με τον οποίο ξεπέρασε τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής απέδειξε ότι είναι ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως και ότι σε αυτή την διοργάνωση ταβάνι δεν υπάρχει!

Η ήττα του πρώτου γύρου σε συνδυασμό με την απουσία του Ξανθόπουλου που έχει πολύ σημαντικό ρόλο στον φετινό ΑΡΗ μας είχε κάνει να θεωρούμε αμφίρροπο το σημερινό παιχνίδι. Όταν όμως το παιχνίδι φάνηκε να στραβώνει η κερκίδα πήρε φωτιά και μαζί όλοι οι παίκτες μας μετατρέποντας το θρίλερ σε περίπατο! Τα γνωστά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση και κυρίως το κακό ξεκίνημα στο παιχνίδι των Γουότερς, Μακνήλ και Γουάιτ έδειχναν ότι η νίκη θα ερχόταν δύσκολα. Με τον Κοέν όμως να ξεκολλάει την ομάδα αρχικά, τον Χάγκινς να δίνει λύσεις και την άμυνα ολοένα να γίνεται και πιο σκληρή η αντίσταση της Μπάνβιτ ολοένα και γινόταν ασθενέστερη. Όταν μάλιστα άρχισε ο Μακνήλ, ο Γουάιτ και ο Γουότερς να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι τα πάντα έγιναν εύκολα με την Μπάνβιτ να οδηγείτε σε μια τραγική εμφάνιση που σίγουρα θα την θυμούνται για πολύ καιρό. Μούρτος και Σίμτσακ έδωσαν τις δικές τους μάχες βοηθώντας σημαντικά την ομάδα ενώ μέχρι και οι πιτσιρικάδες Δίπλαρος και Φλιώνης που έπεσαν απότομα στα βαθιά εξέθεσαν κατά κάποιο τρόπο τον προπονητή τους που τόσο καιρό δεν τους χρησιμοποιεί στο ροτέισον της ομάδος. Μοναδική παραφωνία στην συνολική εικόνα της ομάδος ήταν ο Πελεκάνος και ο Ζάρας που δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα. Σε νίκες όμως σαν τις σημερινές τα πάντα φαίνονται ρόδινα και ιδανικά. Ακόμη και όταν ο Κοέν ξεχνιέται στον πάγκο ή σε μια ομάδα γεμάτο τεσσάρια ο Πελεκάνος χρησιμοποιείται στη θέση 4... Όταν όμως υπάρχει τέτοιο πάθος από όλους τους παίκτες τότε κάθε λάθος απλά περνάει αδιάφορο και το μόνο που σου μένει είναι η ικανοποίηση για αυτό που παρακολούθησες και μια ευχή για να υπάρχει ανάλογη και ακόμη καλύτερη συνέχεια!

Μπορεί κατά κάποιο τρόπο το παιχνίδι να ήταν βαθμολογικά αδιάφορο μιας και ο ΑΡΗΣ είχε κλειδώσει την πρόκριση και η πρώτη θέση ίσως και να μην παίζει για τη συνέχεια τόσο σημαντικό ρόλο αλλά είχαμε πει ότι σήμερα υπήρχε ένα μεγάλο στοίχημα που έπρεπε να κερδηθεί . Όταν στην νευραλγική θέση του πόιντ γκάρντ σου λείπει η πιο αξιόπιστη λύση και ο Γουότερς δεν είναι σε τόσο καλή μέρα αλλά παρόλα αυτά θριαμβεύεις τότε σαν ομάδα έχεις δώσει την καλύτερη απάντηση στους επικριτές σου. Το αν θα κάτσεις πάνω σε αυτό το επίτευγμα σου ή θα κυνηγήσεις την βελτίωση ώστε να διεκδικήσεις το κάτι παραπάνω από μια καλή πορεία είναι κάτι που μόνο η διοίκηση και ο προπονητής μπορούν να μας το πουν. Η συνολική παρουσία όμως του κόσμου στο γήπεδο, ο ενθουσιασμός και η δίψα που υπάρχει στον κάθε Αρειανό δείχνουν τον δρόμο προς την κορυφή! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΑΣ!!!

ΥΓ. Είναι κρίμα μετά από τέτοιες βραδιές αντί να τις απολαμβάνουμε όπως πρέπει μερικοί συνΑρειανοί μας να τις θεωρούν ως ευκαιρία για "απάντηση" προς άλλους συνΑρειανούς. Το να έχεις μια διαφορετική γνώμη και να την εκφράζεις με επιχειρήματα επιζητώντας το καλύτερο πότε δεν έκανε κακό. Το να ωραιοποιείς τα πάντα μετά από κάθε νίκη, να ζεις στην ψευδαίσθηση ότι τα πάντα είναι τέλεια και να μην επιδιώκεις την βελτίωση μπορεί κάποια στιγμή να σε προσγειώσει απότομα... Πάντως ως ένας από τους "σταθερούς επικριτές" του Δ.Πρίφτη δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα από αυτό του να βλέπεις την ομάδα πάνω στο παρκέ να σε διαψεύδει!

Έτοιμος να σφραγίσει την καλή του πορεία στο Eurocup με μια ακόμη νίκη που θα του δώσει και την πρώτη θέση του ομίλου είναι ο ΑΡΗΣ μας παρά τα σημαντικά προβλήματα της ομάδος. Η κάτασταση που θα είναι ο Σίμτσακ αλλά και η απούσια του Τσούπκοβιτς μπορεί να μην προκαλούν μεγάλη ανησυχία αλλά ο τραυματισμός του Ξανθόπουλου που θα λείψει για περίπου 10 ημέρες είναι ένα σημαντικό πλήγμα στην ομάδα. Αν όμως υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει στο σύνολο του Δ.Πρίφτη αυτό είναι η ομαδική προσπάθεια που μπορεί να καλύπτει εκ των έσω ακόμη και τόσο σημαντικές απουσίες. 

Η Μπάνβιτ είναι μια δυνατή ομάδα με παίκτες που στην καλή τους μέρα μπορούν να σου κάνουν την ζημιά. Όπως όμως είδαμε και στην πρώτη αναμέτρηση για να φθάσει στη νίκη χρειάστηκε σημαντική βοήθεια από τους 3 διαιτητές που κυριολεκτικά σε εκείνο το παιχνίδι μας "καθάρισαν" με τα σφυρίγματα τους. Από την στιγμή που η τούρκικη ομάδα έχει καταφέρει να πάρει την πρόκριση κόντρα στο κακό της ξεκίνημα ευελπιστούμε αύριο να μην δούμε πάλι τίποτα περίεργα σφυρίγματα και όλα να κριθούν από την απόδοση των παικτών των 2 ομάδων. Εκεί που ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να παίξει δυνατά και με όπλο την άμυνα του να εγκλωβίσει τους παίκτες της Μπάνβιτ όπως είχε κάνει με επιτυχία στο πρώτο ημίχρονο μέσα στην Τουρκία. Αν στην άμυνα αγωνιστούμε με πάθος και δεν έχουμε τα κενά κάτω από το καλάθι και τα χαμένα ριμπάουντ τότε σίγουρα θα υπάρξει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην επίθεση αλλά και ευκαιρίες να τρέξουμε στον αιφνιδιασμό. Με την απουσία του Ξανθόπουλου είναι πολύ πιθανό να δούμε τον Γουότερς να αγωνίζεται περισσότερα από 30' αλλά και κάποιον εκ των Μακνηλ και Μούρτο να χρίζονται πόιντ γκαρντ ώστε να καλύψουν το κενό. Η περίπτωση του να δούμε τον Δίπλαρο ή τον Φλιώνη να παίρνει αρκετά λεπτά συμμετοχής δεν έχει πολλές πιθανότητες μιας και ως τώρα ο Δ.Πρίφτης δεν δείχνει να τους εμπιστεύεται. Αν όμως μπούμε δύνατα και δείξουμε στην Μπάνβιτ ότι δεν περνάει από το Παλέ τότε πολύ πιθανό να δούμε και τους Τούρκους να τα παρατάνε μιας και όπως είπαμε στην αρχή η πρόκριση ήταν ο βασικός τους στόχος και όχι κάποιο ιδιαίτερα καλό πλασάρισμα.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει απουσίες αύριο αλλά σίγουρα θα έχει τον κόσμο στο πλευρό του. Σε ένα γεμάτο Παλέ έχουμε δει πολλές ομάδες ακόμη και αν παίζουν καλύτερα στο τέλος να λυγίζουν. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, ο ΑΡΗΣ δεν έχει βαφτιστεί τυχαία "τουρκοφάγος" και αύριο απλά θα γίνει το αυτονόητο. Όλοι στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Η "υπερομάδα" του βάζελου με χίλια ζόρια κατάφερε να νικήσει τον αυτόχειρα συμπολίτη των 3 παικτών... Ακούει κανείς???

Με τον Μακνήλ να σκοράρει με κάθε ευκαιρία και τον Γουάιτ να έχει κέφια σε άμυνα και επίθεση η ομάδα μας πέρασε νικηφόρα από το Βουκουρέστι και πλέον βρίσκεται αγκαλιά με την πρώτη θέση του ομίλου. Λίγο νωρίτερα η Ούνιξ Καζάν μας είχε δώσει και μαθηματικά την πρόκριση στην επόμενη φάση κερδίζοντας την Μπουντούτσνοστ αλλά όπως φάνηκε στη συνέχεια διόλου ενδιέφερε τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του.

Η Στεάουα όπως είχε φανεί και από το πρώτο παιχνίδι είναι μια ομάδα αδύναμη που αν όμως την υποτιμήσεις είναι ικανή να σου κάνει τη ζημιά. Ακριβώς έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ ανά διαστήματα πατούσε γκάζι και έχτιζε μια διψήφια διαφορά που δεν έδειχνε να ζορίζεται να την κρατήσει. Όποτε όμως χαλάρωνε οι Ρουμάνοι άρπαζαν την ευκαιρία, μείωναν την διαφορά και έδειχναν τις προθέσεις τους να μην εγκαταλείψουν το παιχνίδι. Όταν όμως οι 4 Αμερικάνοι σου έχουν ουσία στις κινήσεις τους και δίνουν στην ομάδα αυτά που περιμένει από αυτούς τότε δύσκολα κάτι να πάει στραβά. Ο Μακνήλ φόρτωνε με πόντους το αντίπαλο καλάθι, ο Γουάιτ ήταν πανταχού παρών και οι Χάγκινς και Γουότερς είχαν ουσία στο παιχνίδι τους. Ενώ θα πρέπει να αναφερθούμε και στον Τσούπκοβιτς που όπως συνηθίζεται στα τελευταία παιχνίδια πήρε χρόνο συμμετοχής και είχε μια θετική παρουσία. Οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε για να έρθει η σημερινή νίκη.

Μετά και το σημερινό αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει την πρόκριση(που παρά τα όσα λέγονται εντός ομάδος ήταν κάτι το αυτονόητο) και μάλιστα έχει την ευκαιρία να το κάνει με έναν εμφατικό τρόπο. Η πρώτη θέση είναι στα χέρια μας και δύσκολα η αδιάφορη Μπάνβιτ να μπορέσει να κάνει την έκπληξη μέσα στο Παλέ. Ο εκπληκτικός κόσμος της ομάδος που και σήμερα έδωσε βροντερό παρών θέλει να βλέπει τον ΑΡΗ όσο ψηλότερα γίνεται και αυτή η πρώτη θέση του ομίλου είναι μια μικρή δόση από αυτό που ευελπιστούμε να ακολουθήσει. Η ομάδα συνεχίζει δυνατά και νικηφόρα χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να παραβλέψουμε τα περιθώρια βελτίωσης. Αν και υπάρχουν ακόμη παιχνίδια μπροστά μας, το μυαλό μας ταξιδεύει ήδη στον ημιτελικό κυπέλλου στο ΟΑΚΑ! Πάμε Αρειανάρα ακόμη πιο δυνατά!

ΥΓ. Τραυματίστηκε ο καημένος ο Τσούπκοβιτς που άθελα του έχει γίνει το επίκεντρο μιας ατελείωτης συζήτησης.

ΥΓ2. Ευτυχώς στο Βουκουρέστι βρέθηκε και ο μπασκετικός προέδρος μας και είδε με τα μάτια του το "λαχείο". Προεδράρα πάρτο πάνω σου!

Με φόρα από το ΟΑΚΑ ο ΑΡΗΣ υπέταξε για 2η φορά φέτος την πολυδιαφημισμένη Ούνιξ Καζάν και προκρίθηκε πανηγυρικά στην επόμενη φάση του Eurocup. Μετά και από αυτό το αποτέλεσμα κρατάει και την πρόκριση στα χέρια αλλά το σημαντικότερο ίσως της σημερινής βραδιάς είναι η εμφάνιση που δείχνει ότι η ομάδα μας έκλεισε οριστικά την κακή παρένθεση της προηγούμενης Τετάρτης.

Είχαμε τονίσει πριν τον αγώνα ότι κλειδί για τη νίκη θα ήταν η άμυνα πάνω στον Λάγκφορντ. Ο Αμερικανός της Ούνιξ μπήκε φουριόζος και έδειχνε ικανός να μας κερδίσει μόνος του. Το χειρότερο από όλα ήταν ότι ο Λάγκφορντ δεν ήταν μόνος του αλλά είχε στο πλευρό του και τα ευρω-κοράκια που κυρίως στο πρώτο(όπως και στο τρίτο) δεκάλεπτο σφύριζαν φάουλ ακόμη και την ανάσα των παικτών μας. Με την διαφορά από νωρίς να πάει να ξεφύγει στο μυαλό μας ήρθε το παιχνίδι με την Μπουντούτσνοστ όπου είχαμε ένα παρόμοιο κακό ξεκίνημα. Αυτή την φορά όμως  δεν πτοηθήκαμε από το καλό ξεκίνημα των αντιπάλων και την κακή διαίτησια και σχετικά γρήγορα ακολούθησε η αντίδραση μας. Η άμυνα πάνω στον Λάγκφορντ δυνάμωσε, τα χαμένα ριμπάουντ μειώθηκαν και οι διάδρομοι προς το καλάθι μας περιορίστηκαν. Με τον Κόεν να δίνει στην επίθεση το σύνθημα της αντεπίθεσης, τον Γουότερς σε πολύ καλή επιθετική βραδιά, τον Μακνήλ να πετυχαίνει σημαντικά καλάθια και τον Χάγκινς στο Β ημίχρονο να θυμάται τον καλό του εαυτό η διαφορά πριονίστηκε και περάσαμε μπροστά στο σκορ. Και αν προς στιγμή τα  σφαλτσοσφυρίγματα και ο επιθετικός οίστρος του Καϊμακόγλου πήγαν να αλλάξουν τα δεδομένα το πάθος των παικτών μας και η υπερπροσπάθεια σε άμυνα και ριμπάουντ όπου υστερούσαμε κατάφεραν να μας οδηγήσουν σε ακόμη μια σπουδαία νίκη. Ο Γουάιτ αν και φορτώθηκε νωρίς με φάουλ στο Β ημίχρονο έκανε τρομερή δουλειά στην άμυνα ενώ και ο Ξανθόπουλος πρόσθεσε ακόμη μια εξαιρετική εμφάνιση.  Ο Τσούπκοβιτς για ακόμη ένα παιχνίδι δεν αγωνίστηκε και όλα δείχνουν ότι μετράει μέρες πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά.

Είναι εντυπωσιακό πως αυτή η ομάδα παρά τις χτυπητές αδυναμίες της κάτω από το καλάθι με την ενέργεια που βγάζει σε όλες τις γραμμές του γηπέδου καταφέρνει να ξεπερνάει τα όποια προβλήματα και να κερδίζει ομάδες με σαφώς πιο γεμάτο ρόστερ από αυτό του ΑΡΗ.  Οι παίκτες μας δείχνουν να αφουγκράζονται τη δίψα του κόσμου για επιτυχίες και αυτό σήμερα βγήκε πάρα πολύ ωραία πάνω στο παρκέ. Είναι σημαντικό να πατήσει η ομάδα μας πάνω σε αυτές τις νίκες και να χτίσει αυτοπεποίθηση μιας και μόνο έτσι θα καταφέρει να αποκτήσει σταθερότητα στο παιχνίδι της βελτιώνοντας παράλληλα τις όποιες αδυναμίες. Φέτος υπάρχουν δυνατότητες για σπουδαία πράγματα και από την στιγμή που το Ευρωπαϊκό ταξίδι θα συνεχιστεί ίσως να πρέπει να αρχίσουμε να το σιγοψιθυρίζουμε  ...μια πιο πολύ θα τρελαθώ όταν σηκώσουμε το Ευρωπαϊκό!

Με οδηγό την σπουδαία εμφάνιση-νίκη μέσα στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει να επαναλάβει τον θρίαμβο του πρώτου γύρου μέσα στο Καζάν. Μια νίκη που θα εξασφαλίσει την πρόκριση και θα μας δώσει σημαντικό προβάδισμα για την πρώτη θέση του ομίλου, ανεξάρτητα από το αν θα έχει ιδιαίτερη σημασία για τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Κόντρα στη Ρώσικη ομάδα ο ΑΡΗΣ μας έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής από τις δυνατότητες που έχει η φετινή ομάδα. Είχε παίξει το τέλειο αμυντικό παιχνίδι και αν ήταν σε καλύτερη επιθετική βραδιά θα μπορούσε να είχε πάρει και εύκολα τη νίκη στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Εκείνη η νίκη μας γέμισε προσδοκίες που δυστυχώς τόσο στα νικηφορά αποτέλεσμα όπου η εικόνα της ομάδος δεν ήταν και η καλύτερη όσο και με την τζάμπα ήττα στον Κόροιβο φάνηκε να διαψεύδονται. Όλα αυτά μέχρι το περασμένο Σαββάτο όπου με μια παθιασμένη και μυαλωμένη εμφάνιση έκοψε τον αέρα της αήττητης ΑΕΚ και επανέφερε την ηρεμία και τον ενθουσιασμό. Πλέον παρά τις όποιες υπαρκτές αδυναμίες και την ανάγκη για ενίσχυση υπάρχει το "δεδικασμένο" του ΟΑΚΑ που θα πρέπει να γίνει κανόνας για όλα τα παιχνίδια αρχή γενομένης από σήμερα. Σίγουρα η Ούνιξ θα παρουσιαστεί πιο ετοιμοπόλεμη από τον αγώνα του πρώτου γύρου αλλά το ίδιο θα πρέπει να ισχύσει και για εμάς. Σύμφωνα πάντως με την εικόνα που έχουμε για την Ούνιξ όλα θα κριθούν από την άμυνα κυρίως πάνω στον Λάγκφορντ. Ο Αμερικανός είναι εξαιρετικός παίκτης και αν τον αφήσουμε να βρει ρυθμό είναι ικανός να μας κερδίσει μόνος του, όπως παραλίγο πήγε να κάνει στο πρώτο παιχνίδι. Κατά τα άλλα ευελπιστώ και επιθετικά η ομάδα να δείξει ένα καλό πρόσωπο και να αποφύγει τα πολλά τρίποντα όπως πολύ σωστά έκανε στο τελευταίο παιχνίδι.

Η κατάσταση στον όμιλο μετά την ήττα από την Μπουντούτσνοστ και την απώλεια του +18 έχει γίνει αρκετά πολύπλοκη. Τα πάντα είναι στο χέρι μας. Από την πρώτη θέση, μέχρι και τον αποκλεισμό... Και επειδή δεν θέλουμε καν να σκεφτούμε ότι το ωραίο Ευρωπαϊκό μας ταξίδι μπορεί να κινδυνέψει καλό είναι εμφανίσεις σαν και αυτές της περασμένης Τετάρτης να μην ξανασυμβούν. Θα είναι κρίμα πρώτα για τους ίδιους τους παίκτες και τον προπονητή που μερικές φορές αδικούν τους εαυτούς τους. Κρίμα θα είναι και για τον κόσμο που διψάει για Ευρωπαϊκούς αγώνες αλλά και για να δει την ομάδα του να μεγαλουργεί σε Ελλάδα και Ευρώπη. Το ραντεβού όλων μας στις 7 στο Παλέ, στο πλευρό του Αυτοκράτορα!