Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2022

#ΜΠΑΣΚΕΤ

Μια χρονιά εφιαλτική πριν καν ξεκινήσει φτάνει σήμερα στο φινάλε της. Ένα φινάλε που μοιάζει αρκετά διαφορετικό που πολλοί πριν μερικές αγωνιστικές περίμεναν ή κάποιοι άλλοι ευελπιστούσαν. Ο ΑΡΗΣ μας κρατάει την τύχη του στα χέρια του και δεν πρόκειται να την αφήσει σε αυτά της αθλητικής δικαιοσύνης.  Μια αθλητική δικαιοσύνη που πολλές φορές έχει αποδειχθεί θεόστραβη και αποφασισμένη για να κάνει τη χάρη στα αγαπημένα της παιδιά να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα, να καταργήσει κανονισμούς ή να ανακαλύψει στα ξαφνικά καινούργιους. Όλοι τα γνωρίζουμε αυτά και για αυτό θα πρέπει ο ΑΡΗΣ μας να φύγει απο την Ξάνθη νικητής!

Ο Σ.Παπαδόπουλος κόντρα σε όλα τα προγνωστικά έχει εκμεταλλευτεί το μομέντουμ της διοικητικής αλλαγής αλλά και το ψυχολογικό ξέσπασμα των παικτών του από όλα όσα είχαν προηγηθεί. Κατάφερε να πάρει από τους παίκτες του περισσότερα από όσα είχαν δώσει όλη τη χρονιά και μαζί με τη νέα διοίκηση να τους κάνουν να πιστέψουν ότι το δικό τους μονοπάτι δεν οδηγεί στη Football League. Με όλα τα παραπάνω ως βάση και με οδηγό τον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης η ομάδα μας θα παλέψει για τη νίκη κόντρα σε μια αδιάφορη βαθμολογικά ομάδα.  Οι σκέψεις για χρησιμοπολιηση του Βελλίδη(!!!) κάτω από τα δοκάρια φαίνεται να έχουν χαθεί ενώ θα πρέπει να δούμε με ποιον θα αποφασίσει να ξεκινήσει στην κορυφή της επίθεσης ο Παπαδόπουλος. Αν και ο Διαμαντάκος φαινόταν να έχει τον πρώτο λόγο, οι εμφανίσεις του Αγγελούδη φαίνεται να αλλάζουν τα δεδομένα. Όπως στα προηγούμενα παιχνίδια έτσι και σε αυτό οι 11 που θα ξεκινήσουν περνάει σε δεύτερη μοίρα. Αν υπάρχει προσήλωση στον στόχο της νίκης τότε όλοι θα αποδειχθούν λιοντάρια πάνω στο χόρτο. Κάτι που είδαμε και με την παρουσία των Νταμαρλή, Οικονομόπουλο, Μαργαρίτη και Αγγελούδη στα τελευταία παιχνίδια.

Για ακόμη ένα παιχνίδι ομάδα, διοίκηση και κόσμο ενωμένοι θα παλέψουν για τη νίκη απέναντη στη Ξάνθη. Αυτή η ομοψυχία και συσπείρωση δείχνει ανίκητη. Φυσικά εκτός από τη μάχη μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου υπάρχει και το μέτωπο στην κερκίδα και εκτός γηπέδου με τις προκλήσεις να αναμένονται πολλές. Τα μάτια μας 1914 και το μυαλό μας αποκλειστικά στον στόχο της νίκης!

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

Αν δεν θέλει να μπει η μπάλα στα δίχτυα δεν μπαίνει όσο και αν το θέλεις, όπως και αν δεν θέλει ο διαιτητής να σου δώσει το πέναλτι δεν στο δίνει... Αυτό μας έμεινε από το σημερινό παιχνίδι της ομάδος μας στα Γιαννένα όπου 2 αμυντικά λάθη, 3 δοκάρια και 1 οθφαλμοφανέστατο πέναλτι που δεν δόθηκε ήταν η συνολική εικόνα της αναμέτρησης. Οι αγωνιστικές περνάνε, οι ευκαιρίες για ανάκαμψη χάνονται και τα χαμόγελα της προηγούμενης αγωνιστικής πολύ σύντομα έδωσαν πάσα στην πίκρη και τον έντονο προβληματισμό ενόψει της συνέχειας.

Μπορεί η ομάδα μας να μην έπιασε υψηλό επίπεδο απόδοσης αλλά αν η τύχη δεν της γυρνούσε τόσο επιδεικτικά την πλάτη θα μπορούσε πολύ εύκολα να έχει την ουσία που είναι το γκολ. Το δοκάρι του Αγκάνθο με το σκορ στο 0-0, το δοκάρι πάλι του Αγκάνθο λίγο αφού το σκορ είχε γίνει 1-0 και το πέναλτι που δεν δόθηκε στον Γιαννώτα ακριβώς πριν οι αντίπαλοι μας κάνουν το 2-0 ήταν 3 φάσεις που με λίγη τύχη ή ευθιξία από τον Σπάθα να είχαν αλλάξει ολόκληρη την εξέλιξη του αγώνα. Ένας αγώνας που έγινε όπως ήταν αναμενόμενο σε έναν κάκιστο αγωνιστικό χώρο που εμπόδιζε κυρίως τους παίκτες μας που δεν ήταν εξοικειωμένοι να κάνουν το κάτι παραπάνω με την μπάλα στα πόδια. Τριανταφυλλάκος, Οικονομόπουλος και Ηρακλής που αντικατέστησαν τους Τάτο, Πουλίδο και Κοέλιο ήταν κατώτεροι του αναμενομένου και δεν μπόρεσαν σε καμιά περίπτωση να καλύψουν τις απουσίες που είχε η ομάδα μας σήμερα. Ενώ τα αμυντικά λάθη και γενικότερα η αμυντική συμπεριφορά παικτών όπως είναι ο Παπαζαχαρίας μας έχουν κάνει και βλέπουμε εφιάλτες κάθε φορά που η μπάλα κατευθύνεται προς την περιοχή μας. Εκτός από την άμυνα και δημιουργικά υπήρχαν αρκετά προβλήματα, όχι τόσο λόγω της καλής άμυνας των αντιπάλων αλλά κυρίως στην επιπολαιότητα των παικτών που πολλές φορές ακόμη και χωρίς πίεση αντι να κάνουν μια καλή σέντρα ή σωστή μεταβίβαση πετούσαν τη μπάλα στο καλάθι των αχρήστων... Το να έχουμε απαιτήσεις από τον Σούλη Παπαδόπουλο τόσο νωρίς νομίζω ότι είναι υπερβολικό αλλά ελπίζω αρκετά σύντομα να δει και να διορθώσει τα λάθη του προκατόχου του γιατί όσο και αν επιμένουν οι προπονητές μας ο Διαμαντάκος δεν μπορεί να παίξει στη συγκεκριμένη θέση όσο δυνατός και φιλότιμος παίκτης και αν είναι. Ενώ παίκτες όπως ο Σουνάς και ο Αγγελούδης έχουν δείξει ότι είναι αρκετά δραστήριοι και μπορεί ιδίως ο Σουνάς να καλύψει καλύτερα τα πλάγια από ότι ο Διαμαντάκος.

Η ομάδα δείχνει να πατάει καλύτερα στα πόδια της και για παιχνίδι εκτός έδρας είχε σαφώς καλύτερη εικόνα από τα προηγούμενα στον Πλατανιά και στη Βέροια. Δυστυχώς όμως με το πρωτάθλημα να βαδίζει προς το τέλος το μόνο που μετράει είναι οι βαθμοί που κερδίζεις σε κάθε αγώνα άρα και σήμερα το μηδέν ως αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο με το μηδέν που πήρες στον Πλατανιά, στη Βέροια και σε όλα τα εκτός έδρας παιχνίδια της χρονιάς είτε είχες 3 δοκάρια είτε όχι.  Αν κάτι πάντως μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε ακόμη αυτό είναι ο κόσμος της ομάδος που δεν καταλαβαίνει απολύτως τίποτα. Άλλη μια εντυπωσιακή παρουσία, άλλη μια πίκρα. Την επόμενη αγωνιστική όπου ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κερδίσει πάση θυσία θα είμαστε καρφωμένοι και στα παιχνίδια των αντιπάλων μας. Την επόμενη αγωνιστική θα μπορούμε σε μεγάλο βαθμό να δούμε αν μπορούμε να ελπίζουμε ή να σκεφτούμε την επόμενη ημέρα με τις "ιδιαίτερες" συνθήκες που θα διαμορφωθούν. Προς στιγμή βλέποντας τον Σπάθα να την χαρίζει την κίτρινη κάρτα στον Αγκάνθο όλοι αυθόρμητα σκεφτήκαμε ότι ίσως η πρόσληψη Πολατιάν να έχει αποτελέσματα. Λίγο πιο μετά με τον μη καταλογισμό του πεντακάθαρου πέναλτι πάνω στον Γιαννώτα προσγειωθήκαμε στη σκληρή πραγματικότητα...

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

Ολοζώντανος παρέμεινε ο ΑΡΗΣ μας στην μάχη της παραμονής με μια επιβλητική νίκη επι του Λεβαδειακού σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε πολύ πιο εύκολα από όσο θα περίμενε και ο πιο αισιόδοξος φίλος της ομάδος. Μάλιστα το εντυπωσιακό 4-0 αλλά και η συνολική παρουσία της ομάδος που αξιοποίησε τις ευκαιρίες που είχε και απέφυγε τα γνωστά αμυντικά λάθη επανέφερε την αισιοδοξία στις τάξεις του συλλόγου που μέχρι πριν την έναρξη του αγώνα και το γκολ του Κοέλιο στο δεύτερο λεπτό της αναμέτρησης όλα έμοιαζαν δυσοίωνα σε σχέση με το μέλλον του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ.

Ονειρικό ξεκίνημα με γκολ από τα αποδυτήρια του Κοέλιο που κινήθηκε πολύ ωραία στην πλάτη της άμυνας του Λεβαδειακού και εκμεταλλεύτηκε την έξυπνη ανάποδη κεφαλιά του Παπαστεργιαννού. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που σκοράρουμε δεν ακολούθησε ο γνωστός πανικός στα λεπτά που ακολούθησαν και η ελάχιστη υπεροχή του Λεβαδειακού για τα επόμενα 10' δεν μετουσιώθηκαν σε κάποια ευκαιρία. Με τις γραμμές κυρίως μεσοαμυντικά να είναι αρκετά κοντά και τα ατομικά λάθη προηγούμενων αγώνων σχεδόν να έχουν εξαλειφθεί είχαμε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα και προσπαθούσαμε να φθάσουμε και σε ένα δεύτερο γκολ προσέχοντας πάντα τα νώτα μας. Στο Β ημίχρονο ο αφανής MVP της αναμέτρησης Μ.Παπαστεργιαννός έκλεψε την μπάλα  στο κέντρο και έδωσε μια εξαιρετική ασιστ στον  εκρηκτικό Γιαννώτα που έκανε το 2-0 μόλις στο 2' του Β ημιχρόνου. Κάπου εκεί όλοι μας στην κερκίδα αισθανθήκαμε σαφώς πιο άνετα βλέποντας ότι για πρώτη φορά θα φεύγαμε χαρούμενοι από το γήπεδο χωρίς να αισθανθούμε ούτε για μια στιγμή το γνωστό άγχος και αγωνία που έχει κάνει άνω κάτω το στομάχι μας από την αρχή της χρονιάς. Η ασιστ του Τάτου στο Γιαννώτα που πέτυχε το δεύτερο του γκολ αλλά και η ασιστ του μέτριου Αγκάνθο στον Τάτο που έκανε υποδειγματικά το 4-0 συμπλήρωσαν μια ονειρική βραδυά δίνοντας τόσο στην ομάδα όσο και σε όλο τον κόσμο του ΑΡΗ μια μεγάλη δόση αισιοδοξίας. Μονόλογος το παιχνίδι από την αρχή μέχρι το τέλος όπως θα έπρεπε να ήταν και το παιχνίδι στην Βέροια. Βέβαια για να λέμε του στραβού το δίκιο σήμερα ο διαιτητής της αναμέτρησης επέτρεψε στους παίκτες μας να παίξουν ποδόσφαιρο και δεν προσπάθησε να επηρεάσει τη ροη του αγώνα σε αντίθεση με τον Παππά στη Βέροια όπου έκανε ότι μπορούσε για να σπρώξει τους αντιπάλους μας στη νίκη.

Σπουδαίο ντεμπούτο για τον Σούλη Παπαδόπουλο που όποιο και αν είναι το μερίδιο "ευθύνης" του στη σημερινή νίκη ελάχιστη σημασία έχει μιας και το ζητούμενο ήταν η νίκη άρα όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. Βρε λες να είναι τα μαγικά του Σούλη? Βρε λες οι παίκτες μας πιάνοντας πάτο την προηγούμενη αγωνιστική να "ξύπνησαν" και να αποφάσισαν να παίξουν μπάλα? Βρε λες να είναι κάτι άλλο? Ο ΑΡΗΣ να σωθεί και όλα τα υπόλοιπα ψιλά γράμματα. Το θετικό είναι ότι αυτή την αγωνιστική τα "δώρα" των αντιπάλων μας τα εκμεταλλευτήκαμε και πλέον δεν νομίζω ότι υπάρχει αδιάφορη ομάδα από την 7η θέση και κάτω. Ακόμη και αυτή η Ξάνθη ή ο Λεβαδειακός πλέον θα το σκεφτούν πολύ σοβαρά πριν χαρίσουν βαθμούς από εδώ και απο εκεί. Για τον κόσμο στο γήπεδο σήμερα δεν θα κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας. Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι όπως και στα επόμενα που ακολουθούν έπρεπε και θα πρέπει να είναι πολύ περισσότερος μιας και παίζετε η ύπαρξη μας. Σίγουρα όλοι είμαστε απογοητευμένοι από αυτό που ζούμε φέτος αλλά δεν πρέπει να τα παρατάμε γιατί ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής, υπομονή, επιμονή και πίστη ακόμη και όταν όλοι σε θεωρούν ξεγραμμένο. Δεν πετάμε στα σύννεφα, υπάρχει δρόμος ακόμη αλλά πήραμε τα πάνω μας και ευελπιστούμε να συνεχίσουμε έτσι και πολύ σύντομα ο φετινός εφιάλτης που ζούμε να έχει τουλάχιστον happy end.

ΥΓ. Όσο ανακουφισμένοι αισθανθήκαμε όλοι στο γήπεδο σήμερα άλλο τόσο θα πρέπει να αισθάνθηκαν και οι παραγοντάρες του συλλόγου μας. Έστω και καθυστερημένα το μήνυμα που έστειλαν Super 3 και Ιερολοχίτες ήταν ξεκάθαρο και προς τη σωστή κατεύθυνση. Χωρίς μισόλογα, χωρίς υπεκφυγές. Υπεύθυνοι υπάρχουν και είναι μπροστά μας. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε ούτε στο 2012, ούτε στο 2009, ούτε στο 2004... Για αρχή μπορούμε να ασχοληθούμε με τους "εγκληματίες" του 2013 μέχρι να τελειώσει ο περιβόητος έλεγχος και βγουν κάποια πορίσματα "άξια σχολιασμού". Για αυτό όλοι οι ανευθυνουπεύθυνοι το νου σας.

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Σάββατο, 09 Μαρτίου 2013 21:42

Νίκη για να παραμείνει ζωντανός

Τα αποτελέσματα για ακόμη μια αγωνιστική ήρθαν ευνοϊκά για την ομάδα μας αλλά η αλήθεια είναι ότι όσο βολικά και αν έρθουν τα πράγματα αν δεν αρπάξουμε την ευκαιρία που μας δίνετε να μπούμε δυνατά και πάλι στο παιχνίδι της παραμονής τότε για ακόμη μια αγωνιστική δεν θα έχουμε καταφέρει τίποτα παραπάνω από το να φθάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην καταστροφή. Ο ερχομός του Σούλη Παπαδόπουλου αλλάζει τα δεδομένα χωρίς όμως κανείς να προδικάσει αν τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης επιλογής θα είναι θετικά ή αρνητικά. Πάντως πρόκειται για έναν έμπειρο προπονητή, χωρίς όμως σπουδαία καριέρα που οι αποστολές σωτηρίας του είναι αρκετά γνώριμες.

Αν ψάξουμε για κάτι το θετικό στον ερχομό του Σούλη Παπαδόπουλου αυτό είναι ότι δεν σχετίζεται με καμία επιλογή παίκτη, δεν είναι προπονητής που έφεραν οι "μάνατζερ" για συγκεκριμένους σκοπούς όπως έγινε με τον Λ.Αλκαράθ και με δεδομένο το χρονικό σημείο που αναλαμβάνει δεν πρόκειται να "ανακαλύψει" και αυτός κάτι καινούργιο που δεν έβλεπαν τόσο καιρό οι προηγούμενοι προπονητές του ΑΡΗ και να μας εκπλήξει με τις επιλογές του για το αυριανό παιχνίδι. Αυτό που ελπίζουμε είναι ότι θα πρόλαβε νέος προπονητής της ομάδος μας να παρακολουθήσει μερικούς αγώνες του ΑΡΗ ώστε να έχει μια πιο καθαρή εικόνα για το υλικό που έχει στην διάθεση του. Τώρα αν μέσα σε ελάχιστα 24ωρα καταφέρει να μάθει στους παίκτες μας να κλωτσάνε, να βγάζουν τσαμπουκά και να κάνουν ότι είδους ποδοσφαιρική αλητεία υπάρχει για να πάρουν τη νίκη όπως ακριβώς έκανε η Προοδευτική επι ημερών του όπου και καθιερώθηκε προπονητικά τότε θα μιλάμε για μεγάλο επίτευγμα. Η ουσία είναι ότι είτε ερχόταν ο Σ.Παπαδόπουλος, είτε άλλος προπονητής είτε η ομάδα κατέβαινε χωρίς προπονητή το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό είναι παιχνίδι χωρίς γυρισμό. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τους παίκτες μας που αυτή την φορά θα έχουν μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου τον φυσικό του ηγέτη, τον Νταβίντ Αγκάνθο. Άγνωστο πως θα παρουσιαστεί ο Ισπανός μετά από 2 εβδομάδες απραξίας, σίγουρα όμως όλοι περιμένουμε από αυτόν να κάνει την διαφορά. Είναι φανερό ότι τα όποια αγωνιστικά προβλήματα έχουμε, εκτός έδρας διογκώνονται για αυτό πρέπει πάση θυσία να εκμεταλλευτούμε τα εντός έδρας παιχνίδια που έχουν απομείνει και να κάνουμε το απόλυτο. Ο Λεβαδειακός είναι καλή ομάδα και στο παιχνίδι του κυπέλλου έκανε μια ψιλοσυντήρηση δυνάμεων. Παρόλα αυτά είναι εξαιρετική συγκυρία που δεν θα αγωνιστεί ο Πόι που είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες του Λεβαδειακού.

Το να κάνουμε και εμείς μέσα από την ιστοσελίδα μας κάλεσμα προς τον κόσμο να στηρίξει την ομάδα σε αυτό το κρίσιμο παιχνίδι είναι περιττό. Όποιος αισθάνεται ότι συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια, ότι ενώνει τις δυνάμεις του με αυτούς που φοράνε τα χρώματα του ΑΡΗ μας και γίνεται ένα με την ομάδα σε κάθε παιχνίδι θα δώσει το παρών χωρίς να χρειαστεί κάποιο ειδικό κάλεσμα. Όσο ζούμε ελπίζουμε, όσο υπάρχουν μαθηματικές ελπίδες για την σωτηρία τις διεκδικούμε. Το ραντεβού μας με την ιστορία στις 17,15. Άντε ρε Αρειανάρα βοήθα να ξυπνήσουμε από αυτόν τον εφιάλτη!

ΥΓ. Για αυτές τις «γιορτές» ζουν οι συνταξιούχοι…

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

Σκασμένοι γυρνάμε όλοι από τη Βέροια όπου για ακόμη μια αγωνιστική, ένα κρίσιμο καθοριστικό παιχνίδι δεν καταφέρνουμε να το κερδίσουμε. Ομάδα και κόσμος έπεσαν στη παγίδα μιας  και σήμερα όλοι ήμασταν απροστάτευτοι. Κανείς να απαιτήσει το 50-50 μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου, κανείς να δώσει τις σωστές κατευθύνσεις στον κόσμο ώστε να συγκρατήσει την οργή του και να μην κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ένα σύνολο παικτών εγκλωβισμένο από το άγχος της αποτυχίας, έρμαιο στις ορέξεις ενός ανεκδιήγητου διαιτητή που βάλθηκε να μας τρελάνει όλους. Αλλεπάλληλα ανάποδα σφυρίγματα από το ξεκίνημα του αγώνα που έσπρωχναν τους αντιπάλους μας προς την περιοχή και έκοβαν τη φόρα των δικών μας. Πηδούσαν με δύναμη να πάρουν την κεφαλιά ο Παπάς έδινε  φάουλ. Έπαιρναν θέση και έρχονταν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ο παίκτης της Βέροιας και έπεφτε στον παίκτη μας πάνω ανάποδα το σφύριγμα. Κλωτσιές και κλαδέματα που έπρεπε να τιμωρηθούν με κάρτες πέρασαν στα ψιλά σαν μην έγινε τίποτα. Και αν κάποτε με τέτοιες διαιτησίες μας στερούσαν τίτλους, εξόδους στην Ευρώπη και υψηλότερες θέσεις πλέον είναι θέμα επιβίωσης. Ποια είναι η αντίδραση του ΑΡΗ? Η μπούκα δεκαπέντε ατόμων που δεν άντεξαν να συγκρατήσουν την οργή τους? Αυτή είναι η δυναμική μας ως σύλλογος? Αυτοί οι δεκαπέντε είκοσι που μπήκαν μέσα είναι αυτοί που πρέπει να βγουν μπροστά και να φωνάξουν ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ και να απαιτήσουν σεβασμό για τον ΑΡΗ μας?

Σίγουρα οι παίκτες μας δεν έπαιξαν όσο καλά θα θέλαμε αλλά δεν τους άφησαν να παίξουν κιόλας. Αυτές είναι οι δυνατότητες τους και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να κερδίζουν και τους διαιτητές όπως δεν τα κατάφεραν με τον Ατρόμητο, την ΑΕΚ και σήμερα με τη Βέροια. Το είχαμε τονίσει από πριν ότι αυτός ο συνδυασμός ξεσηκωμού του κόσμου με εκκωφαντική σιωπή της διοίκησης είναι επικίνδυνος. Το είχαμε ζήσει και τότε με τον Ηρακλή όπου το είδαμε στη πράξη ότι ο κόσμος από μόνος του δεν φθάνει. Τώρα την ευθύνη όσες φορές και αν την αναλάβει ο Μιχαλήτσος όλοι μας γνωρίζουμε ότι δεν φταίει αυτός όπως δεν φταίνε και οι παίκτες. Μπροστά μας είναι οι υπεύθυνοι, όπως μπροστά μας ήταν εδώ και πολύ καιρό και τριγυρνάνε ανάμεσα μας. Αντί να έχουμε πάρει αυτούς στο κυνήγι τους αφήνουμε να παριστάνουν τους καθοδηγητές του κόσμου του ΑΡΗ και να ψάχνουμε αλλού για φταίχτες. Κερδίζει η ομάδα βγαίνουν μπροστά, χάνει η ομάδα κρύβονται στα γραφεία αλλά από ουσία μηδέν. Μια φταίει το δημόσιο, μια η ΕΠΟ, μια η διαιτησία, μια ο προπονητής μια οι παίκτες. Αυτοί που κάνουν κουμάντο δεν φταίνε ποτέ...

Πλέον δεν ξέρω αν μπορεί να σωθεί η παρτίδα αλλά επιτέλους πρέπει να μπει ένα τέλος σε αυτή την ασυδοσία κάποιων μικρών ανθρώπων που προσπαθούν να γίνουν μεγάλοι καταδικάζοντας τον ΑΡΗ μας. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι ακόμη και μετά την "καταστροφή" υπάρχει επόμενη ημέρα. Το θέμα είναι αν θα αφήσουμε την επόμενη ημέρα της καταστροφής να την διαχειριστούν αυτοί που μας έφεραν ως εδώ ή επιτέλους θα αλλάξουμε σελίδα απαλλαγμένοι από τους εντολοδόχους που προσπαθούν να καλύψουν τους "φίλους" τους? Ο κόσμος που βρέθηκε σήμερα στη Βέροια αλλά και όλοι αυτοί που στηρίζουν την ομάδα σε μια τόσο δύσκολη χρονιά είναι η εγγύηση για το αύριο του ΑΡΗ. Ο "στρατός" υπάρχει και δεν το βάζει κάτω με τίποτα... στρατηγοί όμως υπάρχουν? ή μόνο Εφιάλτες?

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013 22:36

ΑΡΗΣ - Παναθηναϊκός 1-0 | Κοέλιο ο λυτρωτής!

Ολοζώντανος στην μάχη της παραμονής έμεινε ο ΑΡΗΣ μας μετά από το γκολ του Κοέλιο προσπερνώντας στην βαθμολογία Βέροια και Πλατανιά και βλέποντας την συνέχεια του πρωταθλήματος πολύ πιο αισιόδοξα. Σε ένα παιχνίδι που το Χ έμοιαζε να είναι το τελικό ήρθε λίγα δευτερόλεπτα πριν το 90' αυτή η κοντινή κεφαλιά του Κοέλιο μετά την εκτέλεση κόρνερ και την κεφαλιά του Παπαστεργιαννού και το Κλ.Βικελίδης πήρε φωτιά! Στα 4' των καθυστερήσεων για πρώτη φορά ομάδα και πάγκος(παρά την ανόητη κάρτα του Αγκάνθο) αντέδρασαν σωστά, παίχτηκε ούτε μισό λεπτό ποδόσφαιρο και η νίκη έμεινε στα χέρια μας γλιτώνοντας τις αυτοκτονίες άλλων παιχνιδιών.

Πολλές ευχάριστες εκπλήξεις είδαμε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης με το happy end στο φινάλε του αγώνα να ήταν η πιο σημαντική από αυτές. Ανεξάρτητα από το πως εξελίχθηκε ο αγώνας όπου θα μπορούσαμε με τα ανόητα λάθη του Πουλίδο ή το εξαιρετικό πλασέ του Μαυρέα να το είχαμε χάσει ή και να το είχαμε κερδίσει πιο εύκολα αν ο Αγκάνθο έστελνε την μπάλα στα δίχτυα στο πέναλτι ίσως ο ΑΡΗΣ να έκανε το καλύτερο φετινό του ενενηντάλεπτο χωρίς τα μεγάλα νεκρά διαστήματα και τα πολλαπλά πρόσωπα που δείχνουμε μέσα σε έναν αγώνα. Το πιο σημαντικό από όλα ήταν ότι οι παίκτες μας μπήκαν παθιασμένοι, συγκεντρωμένοι και είχαν ξεκάθαρο στόχο τη νίκη. Για πρώτη φορά φέτος είδαμε οργανωμένη επίθεση. Για 10' περίπου στο Β ημίχρονο η ομάδα μας είχε την κατοχή της μπάλας και την κυκλοφορούσε σωστά γύρω από την μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού υπομονετικά προσπαθώντας να βρει την ευκαιρία για να χτυπήσει και όχι να την στριφογυρίζει έξω από την περιοχή μας με τις συνεχόμενες ανούσιες πάσες προς τον τερματοφύλακα. Είδαμε μια άμυνα να λειτουργεί σωστά με μοναδική εξαίρεση τις "εμπνεύσεις" του Πουλίδο που παραλίγο θα γινόταν μοιραίος αλλά και κάποιες κακές εκτιμήσεις μεσοαμυντικά κυρίως από Κοέλιο στο Β ημίχρονο που μάλλον οφειλόταν στην κούραση. Είδαμε ένα δεξί μπακ όπως είναι ο Ψυχογιός να βγάζει φωτιές και να σαρώνει ακούραστα όλη την πλευρά. Είδαμε έναν Καζναφέρη να αποδίδει σύμφωνα με τις ικανότητες του και να θυμίζει τον περσινό καλό Καζναφέρη αλλά και να δικαιώνει όλους όσους φέτος γκρινιάζουν και περιμένουν από τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή να παίξει καλύτερα. Περίεργο που τον αντικατέστησε ο Μιχαλήτσος μιας και ήταν από τους κορυφαίους της αναμέτρησης. Είδαμε έναν προπονητή να κάνει σε μεγάλο βαθμό τα αυτονόητα, επαναφέροντας τον Παπαζαχαρία και  τον Ψυχογιό και τοποθετώντας τον Καζναφέρη στην θέση του. Αν δεν έδειχνε τόσο εμμονή στο να χωρέσει στην 11αδα τον Διαμαντάκο και τον Κοτσαρίδη και είχε καλύτερα αντανακλαστικά στις αλλαγές θα έλεγα ότι έκανε ότι περνούσε από το χέρι του. Ευτυχώς εγκαίρως κατάλαβε ότι η πίεση ψηλά δεν θα έβγαζε πουθενά όπως έγινε με τον Πλατανιά και γρήγορα τράβηξε τους παίκτες πιο πίσω επιτρέποντας έξυπνα τους αμυντικούς του Παναθηναϊκού να ανέβουν ψηλά υπό το φόβο του λάθους και της αντεπίθεσης κάτι που έγινε αρκετές φορές στο παιχνίδι. Ευτυχώς η κακή απόδοση του Αγκάνθο που μάλλον επηρεάστηκε από το χαμένο πέναλτι δεν μας στοίχισε και λογικά το ότι πήραμε την νίκη μάλλον θα βοηθήσει ψυχολογικά και τον Ισπανό να το ξεπεράσει.

Το είχαμε πει από πριν ότι μπορεί ο κόσμος να μην παίζει μπάλα αλλά όπως έχει φανεί φέτος στα εντός έδρας οι παίκτες μας αποδίδουν πολύ καλύτερα. Έτσι σήμερα παρόλο που δεν γέμισε το γήπεδο υπήρχε ο παλμός στην κερκίδα και η απαραίτητη πίστη που έσπρωξε τους παίκτες μας προς τη νίκη. Τίποτα δεν κρίθηκε ακόμη αλλά η σημερινή νίκη ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την σωτηρία. Δεν πρέπει να επαναπαυτούμε ούτε εμείς οι οπαδοί, ούτε οι παίκτες και ο προπονητής και προπάντων αυτή η διοίκηση που δείχνει να μην ξέρει που βαδίζει. Έβγαλε παράπονο ο Γ.Μιχαλήτσος στην συνέντευξη τύπου και σε μεγάλο βαθμό είχε δίκιο, όπως δίκιο έχουν και όλοι αυτοί που δεν θεωρούν τον Γ.Μιχαλήτσο ως την ιδανική λύση για τον πάγκο της ομάδος μας. Αυτά όλα είναι αποτέλεσμα της τρικυμίας που επικρατεί στο μυαλό των διοικούντων που την μια ημέρα ανακοινώνουν τον Γ.Μιχαλήτσο και την επομένη επειδή ήρθε ένα αρνητικό αποτέλεσμα και ο κόσμος ξεσηκώνετε ετοιμάζουν την αντικατάσταση του. Ψυχραιμία και καθαρό μυαλό από όλους και κυρίως από αυτούς που καλώς ή κακώς(πολύ κακώς) έχουν το τιμόνι του ΑΡΗ στα χέρια τους. Η ομάδα έχει δυνατότητες και θα πρέπει επιτέλους να αποκτήσει και μια σταθερότητα. Σπουδαία πράγματα έγιναν σήμερα. Κρατήσαμε το μηδέν στην άμυνα, ο Κοέλιο όχι μόνο δεν πέρασε απαρατήρητος όπως συνήθως αλλά έγινε και πρωταγωνιστής, έγιναν για πρώτη φορά οι κλασσικές εκνευριστικές καθυστερήσεις με τους ανόητους τραυματισμούς, τις ασυνεννοησίες στις αλλαγές, τις μπάλες απο την κερκίδα που πάντα μας κάνουν σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδος και επιτέλους χαμογελάσαμε!

ΥΓ. Παρατηρώντας πόσο ξεχωρίζουν παικτικά ο Τάτος, ο Ζαραδούκας, ο καλός Αγκάνθο και πόσο αλλάζει όλη η ομάδα αν παίζουν οι σωστοί  παίκτες στις σωστές θέσεις, αν δεν γινόταν τόσα πολλά εγκλήματα φέτος, ο ΑΡΗΣ όχι απλά θα εξασφάλιζε νωρίτερα την παραμονή στην κατηγορία αλλά περπατώντας θα έβγαινε και Ευρώπη. 

ΥΓ2. Αν και σε γενικές γραμμές ο διαιτητής τα πήγε καλά, αναρωτιέμαι αν έχει ξανασυμβεί στην Ελλάδα ο παίκτης που κάνει το πέναλτι να μην τιμωρηθεί με κίτρινη κάρτα…

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013 21:54

Πλατανιάς - ΑΡΗΣ 2-0 | Θηλιά στο λαιμό

Παρά την αισιοδοξία που υπήρχε πριν την έναρξη του αγώνα και την ξεκάθαρη διάθεση του Γ.Μιχαλήτσου να στήσει την ομάδα έτσι ώστε να απαιτήσει την νίκη στην πράξη τα πράγματα φάνηκαν πολύ διαφορετικά και η ομάδα μας γνώρισε ακόμη μια οδυνηρή ήττα που ουσιαστικά είναι σαν θηλιά στο λαιμό μας. Υπερεκτίμηση των ικανοτήτων μας, αδικαιολόγητη υποτίμηση του αντιπάλου και η έλλειψη πονηριάς από όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οι βασικοί λόγοι της ήττας. Πλέον καλούμαστε να δούμε την ωμή πραγματικότητα κατάματα, να σταματήσουμε να αναβάλλουμε να ασχοληθούμε με τα βασικά προβλήματα που ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια τον σύλλογο μας γιατί αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε απλά με μια αγωνιστική αποτυχία αλλά με την επιβίωση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ.

Ίσως και εμείς να παρασυρθήκαμε ως ένα βαθμό από την εμφάνιση του Β ημίχρονου με τον συμπολίτη και πιστέψαμε έτσι απλά ότι ο ΑΡΗΣ πλέον έχει αλλάξει, έχει βελτιωθεί και θα κάνει με συνοπτικές διαδικασίες το αυτονόητο, δηλαδή να πάρει το διπλό επί του Πλατανιά και να κάνει ένα τεράστιο βήμα για την παραμονή στην κατηγορία. Η πίεση ψηλά  από το ξεκίνημα του αγώνα και οι γρήγορες προσπάθειες για να βγούμε μπροστά έδειχναν οτι υπήρχε ξεκάθαρος επιθετικός προσανατολισμός στην συγκεκριμένη αναμέτρηση. Ένα σενάριο που το είδαμε αρκετές φορές κυρίως επί Πασιαλή - Μπουγιουκλή που η ομάδα μας ήθελε να βγει μπροστά, να πιέσει, να κυνηγήσει το γκολ αλλά δεν μπορούσε με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμοι βαθμοί. Έτσι λοιπόν και σήμερα ο ΑΡΗΣ ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Ήθελαν οι παίκτες μας να ελέγξουν τον ρυθμό του αγώνα, ήθελαν να παίξουν με την μπάλα κάτω και να αλλάξουν μια δυο μπαλιές προχωρώντας σε οργανωμένες επιθέσεις αλλά ως εκεί. Προφανώς και είναι πολυτέλεια για μια ομάδα που βρίσκεται στο χαμηλότερο πάτωμα της σουπερλίγκας να θέλει να παίξει ποδόσφαιρο αξιώσεων αντί να πάει το παιχνίδι στην δύναμη και  στην πονηριά και να προσπαθήσει να "χτυπήσει" σε κάποια αντεπίθεση, σε κάποια στημένη φάση ή απλά να εκμεταλλευτεί το λάθος του αντιπάλου. Αυτό έκαναν οι παίκτες του Πλατανιά χωρίς να το παιδεύουν πολύ το θέμα. Με γεμίσματα, στημένες φάσεις, αντεπιθέσεις από κλεψίματα στον χώρο του κέντρου και λοιπές ασυνεννοησίες της άμυνας απειλούσαν με κάθε ευκαιρία του Βελλίδη που για ακόμη μια φορά τόσο αυτός όσο και η άμυνα του δεν ενέπνεαν καμία απολύτως εμπιστοσύνη. Δεν θεωρώ ότι το πρόβλημα ήταν τόσο ο Παπαστεργιαννός που αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην συγκεκριμένη θέση, ούτε ο Ψυχογιός που προήλθε από μακρά απουσία και τα πήγε σχετικά καλά αλλά το πρόβλημα ήταν κυρίως οι βοήθειες που είχε η αμυντική τετράδα από τα αμυντικά χαφ όπου Κοέλιο και Τριανταφυλλάκος ήταν ανύπαρκτοι αμυντικά και ανούσιοι δημιουργικά. Ενώ και ο Κοτσαρίδης που μπήκε στην θέση του Τριανταφυλλάκου δεν μπόρεσε να αλλάξει κάτι με αποτέλεσμα η ομάδα να είναι κομμένη στα δυο. Ενώ σίγουρα το γκολ στο 45', η ανόητη κόκκινη κάρτα του Γιαννώτα και η προκλητική διαιτησία του Μάνταλου έκοψαν οποιαδήποτε σκέψη για αντίδραση.

Όσο και αν θέλουμε να κατηγορούμε τους παίκτες μας για την άνευρη εμφάνιση τους και τον Γ.Μιχαλήτσο που έστησε την ομάδα αρκετά επιπόλαια και χωρίς έξυπνη στρατηγική όλα είναι μια λογική συνέπεια του διοικητικού κενού που υπάρχει εδώ και πολύ καιρό στον ΑΡΗ μας. Και αν οι "καλοί" και "αθώοι" Αρειανοί της διοίκησης Πρωτοδικείου δηλώνουν απεγνωσμένα ότι δεν φταίνε σε τίποτα, ότι μπορούν κάνουν ή τι άλλο να κάνουν καλό είναι να δουν πως λειτούργησε η όποια διοίκηση υπάρχει στην ΑΕΚ που βλέποντας την ομάδα τους σε σαφώς χειρότερη μοίρα από την δική μας αντέδρασε άμεσα. Έκλεισε έμπειρο προπονητή με γνώση της Ελληνικής πραγματικότητας, έσπευσε και έφερε μεταγραφές με την έναρξη της μεταγραφικής περιόδου και πήρε κρίσιμα πονταλάκια χάρη στην διαιτησία σε καθοριστικά παιχνίδια όπως αυτό μέσα στο Κλ.Βικελίδης αλλά και κόντρα στην Κέρκυρα. Είναι τουλάχιστον αφελής αν θεωρεί την άνοδο της ΑΕΚ αποτέλεσμα της ξαφνικής μεταμόρφωσης των παικτών της και όχι των αντανακλαστικών που έδειξε ολόκληρος ο σύλλογος που λέγεται ΑΕΚ. Σε αντίθεση με εμάς που ακόμη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, πανηγυρίζουμε γιατί ο Αλκαράθ φεύγοντας χάρισε 20000 ευρώ και αποφεύγουμε να δημιουργήσουμε "κλίμα" για την διαιτησία πριν από σημαντικά παιχνίδια όπως το σημερινό για να μην μας πουν γραφικούς. Δεν θα πω εγώ τι πρέπει να γίνει ή τι έπρεπε να γίνει καλό είναι όμως όλοι αυτοί που εδώ και χρόνια υπερηφανεύονται ότι είναι οι "μπροστάρηδες" σε ότι καλό γίνεται στον σύλλογο να σηκωθούν από το λήθαργο και να φέρουν αυτό το ηλεκτροσοκ που χρειάζεται ο σύλλογος εδώ και πολύ καιρό. Το αγωνιστικό όπως κάνει εδώ και χρόνια απλά θα ακολουθήσει. Χρόνος υπάρχει αλλά είναι φανερό ότι αυτή η αδράνεια και ο συμβιβασμός δεν οδηγεί πουθενά...

ΥΓ. Συμμετέχω σε διοίκηση σημαίνει ότι είμαι ικανός και ότι αναλαμβάνω ευθύνες. Αν θεωρούν οι εμπλεκόμενοι ότι όταν θα έρθει η ώρα της κρίσης θα ξεκινήσουμε από το 2004 γιατί έτσι βολεύει την "συμμορία" είναι γελασμένοι. Από το 2013 θα ξεκινήσουμε και θα πάμε ανάποδα μέχρι να βρούμε την άκρη και τους υπεύθυνους.

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013 11:02

Αισιοδοξία παρά τα προβλήματα

Συγκρατημένη αισιοδοξία επικρατεί στο στρατόπεδο της ομάδος μας παρά τα σημαντικά προβλήματα όπως είναι η απουσία του Πουλίδο λόγω καρτών αλλά και ο τραυματισμός  του Καζναφέρη. Μια αισιοδοξία που πηγάζει από τον άνεμο αλλαγής που έφερε η αποχώρηση του Λ.Αλκαράθ και η έλευση του Γ.Μιχαλήτσου αλλά και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος που δείχνουν παιχνίδι με παιχνίδι ότι μπορούν να μεταμορφώσουν τον ΑΡΗ και να τον βγάλουν από το αγωνιστικό αδιέξοδο που βρίσκεται.

Με τον Αγκάνθο να βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα παρά τους μακροχρόνιους τραυματισμούς που κουβαλάει, Τάτος και Ζαραδούκας δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα ενώ οι καθοριστικές κινήσεις του Γ.Μιχαλήτσου να επαναφέρει τον Παπαζαχαρία αλλά και όπως όλα δείχνουν τους Ψυχογιό και Ηρακλή έχουν διαμορφώσει ένα θετικό κλίμα στην ομάδα. Ένα κλίμα που έγινε ακόμη πιο θετικό από την πρωτοβουλία του Ζαραδούκα  να μοιράσει το ποσό που του αναλογούσε στις πληρωμές  που έκανε η ΠΑΕ στους μικρότερους της ομάδος, κάτι που ακολούθησαν και άλλοι παίκτες που είχαν την οικονομική άνεση. Όλα δείχνουν ότι η ομάδα έστω και καθυστερημένα βρίσκει μια χημεία και στα αποδυτήρια κάτι που δεν ήταν εφικτό επί Λ.Αλκαράθ μιας και ο Ισπανός με τον τρόπο που συμπεριφερόταν και "ξεχώριζε" τους παίκτες είχε δημιουργήσει αρκετές αντιπάθειες. Πλέον κάποια πράγματα αρχίζουν να λειτουργούν καλύτερα και ένα από αυτά είναι η άμυνα της ομάδος. Ναι μεν στον αγώνα με τον συμπολίτη σε όλο το Α΄ημίχρονο η δεξιά πλευρά μας ήταν μια τεράστια τρύπα όπου όποιος αντίπαλος ήθελε έκοβε ανενόχλητος βόλτες αλλά στο Β ημίχρονο με την είσοδο του Παπαζαχαρία όπου τα πράγματα βελτιώθηκαν και ακόμη και ο κακός Καζναφέρης φάνηκε να λειτουργεί καλύτερα βγήκαν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα και έτσι ο Γ.Μιχαλήτσος θεωρώ ότι θα στήσει πολύ καλύτερα την ομάδα. Καταρχάς και μόνο η σκέψη να αγωνιστεί ο Παπαστεργιαννός ως δεύτερο στόπερ δίπλα στον Παπαζαχαρία δείχνει πόσο κακό έκανε ο Αλκαράθ που με τον τρόπο του έδιωξε τον Παντίδος αλλά και πόσο "λίγος" είναι ο Γιαννίτσης. Χωρίς να έχω τίποτα με το παλικάρι, τις ευκαιρίες του τις πήρες και δυστυχώς για τον ΑΡΗ μας τις πέταξε στα σκουπίδια. Αν και δεν μου αρέσουν τέτοιου είδους αλλαγές θέσεων με παίκτες που δεν έχουν αγωνιστεί ποτέ σε τέτοιο ρόλο ίσως στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα να είναι καλύτερα σε σχέση με το δεδομένο ότι ο Γιαννίτσης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον συγκεκριμένο ρόλο. Ενώ και στα δεξιά όπου υπάρχει το κενό του Καζναφέρη αναμένεται να δούμε έναν εκ των Ψυχογιού ή Ηρακλή που προσωπικά θεωρώ ότι είναι καλύτεροι στην συγκεκριμένη θέση από τον μετριότατο φέτος Καζναφέρη. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα περιμένουμε να δούμε τόσο τον Τριανταφυλλάκο να ξεκινάει από την αρχή στο χώρο του κέντρου που τα πήγε εξαιρετικά κόντρα στον συμπολίτη αλλά και τον Γιαννώτα αν θα καταφέρει να επανέλθει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ο φετινός ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Γιαννώτα και δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου να τον περιμένει μέχρι να βρει τον καλό του εαυτό για αυτό ας ελπίσουμε ο νεαρός να συνέλθει άμεσα. Ο Πλατανιάς παρά το εξαιρετικό του ξεκίνημα στο πρωτάθλημα με αποκορύφωμα την νίκη μέσα στο Κλ.Βικελίδης έχει κάνει μια τεράστια βουτιά οδεύοντας προς την Football League. Ακόμη και ο ερχομός ενός έμπειρου προπονητή  όπως είναι ο Α.Αναστασιάδης όχι μόνο δεν φαίνεται να τον βοήθησε αλλά οι προκαταλήψεις και τα κολλήματα του "ιδιόρρυθμου" προπονητή έχουν αρχίσει να κουράζουν. Ευκαιρία για εμάς να τους βγάλουμε από την δύσκολη θέση παίρνοντας μια σημαντική νίκη και στέλνοντας ουσιαστικά τον Αναστασιάδη πίσω στο "μαντρί" του όπου τον περιμένουν οι ομοϊδεάτες του...

Το παιχνίδι δεν θα είναι εύκολο αλλά με τον ΑΡΗ μας να έχει μια ελαφρώς ανοδική τάση βάζοντας κάποια πράγματα στην θέση τους και τον Πλατανιά να ψάχνεται μπορούμε να πάρουμε την σπουδαία νίκη και να κάνουμε έτσι ένα τεράστιο βήμα για την σωτηρία της ομάδος. Τρομάζει το γεγονός ότι ο Μάνταλος σφυρίζει στο συγκεκριμένο παιχνίδι για αυτό καλό είναι με την απόδοση μας να μην του δώσουμε την ευκαιρία να επηρεάσει την εξέλιξη του αγώνα. Δύσκολη μέρα η Δευτέρα για εκδρομές και αρκετά μακρινό το ταξίδι ως την Κρήτη. Λέτε ο ΑΡΗΣ μας να είναι μοναχός σε αυτή την σημαντική αναμέτρηση? ΑΠΟΚΛΕΙΤΑΙ! Ένας χρόνος χωρίς διπλό είναι αρκετός για αυτό ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

Ανάμεικτα συναισθήματα άφησε σε όλους μας το  ισόπαλο αποτέλεσμα στο ντέρμπι. Ένας βαθμός που σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετός αλλά και με μια εμφάνιση που κυρίως στο Α ημίχρονο έδειχνε ότι ούτε αυτόν τον αξίζει τελικά με το σκορ στο 2-2 και τον μπαογκ να αγωνίζεται για τα τελευταία 20' με παίκτη λιγότερο ίσως να μπορούσαμε με λίγη περισσότερη προσπάθεια να φτάναμε στο υπερπολύτιμο 3ποντο και σε μια νίκη ψυχολογίας.

Τον Λ.Αλκαράθ προσπάθησε να δικαιώσει ο Γ.Μιχαλήτσος στο ντεμπούτο του τοποθετώντας για ακόμη μια φορά τον Γιαννίτση στο κέντρο της άμυνας, τον Καζναφέρη δεξί μπακ, βάζοντας τον πρωτοεμφανιζόμενο Κοτσαρίδη, αποσύροντας από νωρίς τον Γιαννώτα και βάζοντας μέσα και τον Καραγιάννη. Σαν να υπήρχε ο Λ.Αλκαράθ ακόμη στον πάγκο... Το κακό στήσιμο της ομάδος το πληρώσαμε στο πρώτο ημίχρονο όπου ο συμπολίτης από την πλευρά του Καζναφέρη έκανε πάρτι και αν το πρώτο γκολ ήταν κάτι το απρόσμενο το δεύτερο γκολ που δεχθήκαμε ήταν κάτι το αναμενόμενο. Μάλιστα το γεγονός  ότι δεν γινόταν σε όλο το πρώτο ημίχρονο η παραμικρή κίνηση για να αλλάξει κάτι από την πλευρά που κάλυπτε ο Καζναφέρης έδινε σε όλους την εντύπωση ότι αργά ή γρήγορα θα έτρωγες και άλλο γκολ από την ίδια πλευρά με τον ίδιο τρόπο. Ακόμη και την γκολάρα του Αγκάνθο σε μια γρήγορη ισοφάριση από το πουθενά δεν την εκμεταλλευτήκαμε. Αυτή η απάθεια και η  μηδαμινή αντίδραση της ομάδος μας στην υπεροχή του μπαογκ από την συγκεκριμένη πλευρά έδινε την εντύπωση ότι στο γήπεδο ήταν 2 ομάδες εντελώς διαφορετικής δυναμικότητας με τον ΑΡΗ μας να δείχνει ανήμπορος να αντιδράσει και να επιβάλλει τον ρυθμό του. Ευτυχώς ο Γ.Μιχαλήτσος στο Β ημίχρονο κατάλαβε ότι έπρεπε να αλλάξει κάτι και αν και μας ξάφνιασε με την αντικατάσταση του Γιαννώτα που ούτε σήμερα ήταν καλός τελικά οι αλλαγές του βγήκαν. Καταρχάς ο Παπαζαχαρίας παρόλο που μας υπενθύμισε πόσο τσαπατσούλης είναι είχε σαφώς καλύτερες τοποθετήσεις από τον Γιαννίτση και κατάφερε με τις βοήθειες που πρόσφερε στον Καζναφέρη να μπαλώσει την τρύπα από την δεξιά πλευρά. Ενώ ο Τριανταφυλλάκος ίσως σήμερα να βρήκε την θέση και τον ρόλο που του ταιριάζει πιο πολύ μέσα στο γήπεδο. Γέμισε το κέντρο, έκοψε μπαλιές, χώθηκε στις φάσεις και με απόλυτη συγκέντρωση και ψυχραιμία μοίρασε πάσες στους συμπαίκτες του. Ξαφνικά ο Τάτος που ήταν μέτριος στο πρώτο ημίχρονο βρήκε στήριγμα στο πρόσωπο του Τριανταφυλλάκου, το κέντρο απόκτησε οντότητα και ο ΑΡΗΣ ανέβασε την απόδοση του κατακόρυφα. Η πίεση έφερε αποτέλεσμα, και στα 2 πέναλτι που υπέπεσαν οι παίκτες του μπαογκ ο Βοσκάκης αναγκάστηκε να δώσει το 1 και έτσι ο Αγκάνθο έγραψε το 2-2. Στο φινάλε του αγώνα φάνηκε τόσο η αδυναμία μας ως ομάδα να επιβάλλουμε τον ρυθμό μας παρά το γεγονός που παίζαμε με παίκτη παραπάνω αλλά και η πρόθεση του Βοσκάκη να λήξει το παιχνίδι ισόπαλο μιας και εκτός από τα υπερβολικά σφυρίγματα υπέρ του συμπολίτη μετά το 71' έδωσε και μόλις 3' καθυστέρηση σε έναν αγώνα όπου έγιναν όλες οι αλλαγές, τραυματίστηκε ο τερματοφύλακας, βγήκαν κάμποσες κίτρινες κάρτες και υπήρχε και ένα πέναλτι με αποβολή. Αν όλα αυτά ο Βοσκάκης τα είδε σαν 3' τότε τι να πούμε, προφανώς ο χρόνος κυλάει διαφορετικά στον "μαγικό" κόσμο της Ελληνικής διαιτησίας.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο ΑΡΗΣ για ακόμη μια φορά πλήρωσε το κακό στήσιμο της ομάδος και όπως σε άλλα παιχνίδια όπως με την Βέροια, τον Πλατανιά και τα Γιάννενα βρέθηκε εντελώς φθηνά από νωρίς να κυνηγάει το σκορ και με ψυχολογικό ντισαβανταζ. Το θετικό είναι ότι ο Μιχαλήτσος έστω στο ημίχρονο αντέδρασε σωστά, επανέφερε τον Παπαζαχαρία στην αγωνιστική δράση καλύπτοντας την εμφανέστατη ανεπάρκεια του Γιαννίτση ενώ κατάφερε να αξιοποιήσει και τον Τριανταφυλλάκο σε έναν χώρο που ο ΑΡΗΣ πονάει. Αν επαναφέρει και δεξί μπακ τον Ψυχογιό που τουλάχιστον από τον τραγικό φετινό Καζναφέρη είναι πολύ καλύτερος και βοηθήσει τον Γιαννώτα να βρει τον καλό του εαυτό τότε ο ΑΡΗΣ μας έχει ελπίδες. Πλήγμα η κίτρινη κάρτα στον Αγκάνθο που δυστυχώς θα λείψει από τα 2 από τα 4 επόμενα ματς. Ότι και να πούμε για τον Ισπανό είναι λίγο μιας και είναι  μια ομάδα μόνος του. Μοναδικό λάθος του, λίγο πριν το τέλος αντί να το παστελώσει για 3η φορά αποφάσισε να δώσει στον Καζναφέρη... Τι την δίνεις ρε Αγκάνθο την πάσα? Αφού δεν μπορούν οι άλλοι, κάνε πάλι τα μαγικά σου! Δεν ικανοποίησε ο Μιχαλήτσος στο ντεμπούτο αλλά σίγουρα συμμάζεψε κάπως τα πράγματα σε σχέση με τον προκάτοχο του. Δεν θα βιαστούμε να τον κρίνουμε σήμερα αλλά με τον Πλατανιά που το παιχνίδι είναι εξίσου σημαντικό ελπίζω με οδηγό τον ΑΡΗ του Β ημιχρόνου να κατεβάσει από το ξεκίνημα μια καλύτερη ομάδα. Συγκινητικός ο κόσμος, εντυπωσιακό το πανό στην Θ2. Ας μην μείνουμε όμως μόνο σε αυτό με τον μπαογκ και ας σε όλα τα παιχνίδια μέχρι να τελειώσει αυτή η καταραμένη χρονιά έχουμε την ίδια δυναμική παρουσία. ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΡΙΞΗ!

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2013 13:25

Βάλτε την όπισθεν και ελάτε

Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει πως έχει αντιστραφεί έτσι το κλίμα στην ομάδα μας και από εκεί που υπήρχαν κατεβασμένα κεφάλια, σκυθρωπά πρόσωπα και προβληματισμός πλέον βλέπεις όχι απλά μια επιθυμία/αισιοδοξία για νίκη στο ντέρμπι της Κυριακής αλλά μια ασυγκράτητη πώρωση που ανυπομονεί να μεταμορφωθεί σε ξέσπασμα το βράδυ της Κυριακής στο Κλ.Βικελίδης. Θυμίζει κάτι από εκείνο το "ερχόμαστε" που οδήγησε στο 1-4 στην Τούμπα αλλά σαφώς σε μικρότερο βαθμό. Στην διαμόρφωση αυτού του κλίματος κατά περίεργο τρόπο έχουν βοηθήσει οι ίδιοι οι συμπολίτες. Αυτοί οι επιστήμονες της προπαγάνδας βγάζουν προς τα έξω έναν φόβο, ένα τρέμουλο, μια ηττοπάθεια σχεδόν ανεξήγητη μιας και ακόμη σε παιχνίδια που ερχόντουσαν αποφασισμένοι και προετοιμασμένοι για να παλέψουν για το Χ στα λόγια πριν το παιχνίδι είχαν την διάθεση να μας "πατήσουν"...  Ίσως η "ίωση" που "χτύπησε" τον αρχηγό τους, το ίνδαλμα τους, τον Μακεδονομάχο από την Ουρουγουάη, τον επαναστάτη, τον 300 σε 1 να είναι μεταδοτική και να απλώθηκε σε ολόκληρη την ομάδα του μπαογκ και των υποστηρικτών της.

Αυτό είναι το κλίμα που υπάρχει γύρω από το παιχνίδι η αλήθεια είναι όμως ότι αυτό το κλίμα θα πρέπει να μεταφερθεί και μέσα στο γήπεδο, στους παίκτες μας. Υπεύθυνος για αυτό είναι ο Γ.Μιχαλήτσος που αν και μετρά λίγες ημέρες ως βασικός προπονητής πάντα ήταν κοντά στην ομάδα, όλοι τον γνωρίζουν και σίγουρα μαζί με τον Α.Σπυρίδων μπορεί να περάσει στους παίκτες το σωστό μήνυμα ενόψει του ντέρμπι. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και η ψυχολογική απελευθέρωση μετά την φυγή του Αλκαράθ θα πρέπει να λειτουργήσει ευεργετικά για την πλειοψηφία των παικτών μας μιας και οι περισσότεροι δεν νομίζω να έβλεπαν με καλό μάτι τα καμώματα του Ισπανού προπονητή. Αγκάνθο και Πουλίδο επιστρέφουν στην αγωνιστική δράση και μαζί με τους Τάτο, Zαραδούκα αλλά και τον Γιαννώτα θα έχουν όλα τα βλέμματα καρφωμένα πάνω τους μιας και από αυτούς περιμένουμε να κάνουν την διαφορά και να χαρίσουν την πολύτιμη νίκη στην ομάδα μας. Ενώ και η "επιστροφή" των Παπαζαχαρία και Ψυχογιού είναι ένα σημείο αναφοράς για το αυριανό παιχνίδι. Δεν θα πρέπει να αποτελέσει έκπληξη αν τους δούμε να ξεκινάνε μέχρι και βασικοί ώστε το αμυντικό δίδυμο να γίνει πιο έμπειρο ενώ και ο Ψυχογιός να δώσει την ευκαιρία στον Καζναφέρη να παίξει πιο μπροστά που είναι και η φυσική του θέση. Πάντως εκτός από την χρησιμοποίηση του Αγκάνθο και του Πουλίδο στο αρχικό σχήμα και φυσικά τον ορθολογισμό των τοποθετήσεων των παικτών στις φυσιλογικές τους θέσεις μπορεί να μην δούμε και πολλές διαφορές σε σχέση με την 11αδα που αγωνίστηκε στην Κέρκυρα. Ενώ και για το σύστημα που θα προτιμήσει ο Γ.Μιχαλήτσος είναι κάτι αδιευκρίνιστο. Η ουσία είναι ότι αυτά τα παιχνίδια δεν είναι τόσο παιχνίδια τακτικής (ιδίως όταν μιλάμε για έναν ΑΡΗ που δεν έχει την ποιότητα να βασιστεί στην τακτική του) αλλά είναι παιχνίδια δύναμης, πάθους και συγκέντρωσης. Για παράδειγμα ο Γιαννώτας που πραγματοποίησε τραγική εμφάνιση(ίσως την χειρότερη) στην Κέρκυρα δεν ήταν τόσο θέμα υποστήριξης από τους συμπαίκτες του αλλά κυρίως ατομική κακή απόδοση. Έτσι λοιπόν όλοι όσοι αγωνιστούν θα πρέπει να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους. Άλλωστε ακόμη και οι συμπολίτες ξέρουν ότι η ομάδα τους είναι υπερεκτιμημένη, γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν είναι η μπάρτσα που παρουσιάζουν τα ΜΜΕ και ότι αν δεν είχαν μια σειρά απο ευνοϊκά σφυρίγματα κυρίως στο ξεκίνημα της χρονιάς δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο άνετοι βαθμολογικά όσο είναι σήμερα και θα πάλευαν ακόμη και για την είσοδο στην πρώτη 5αδα του πρωταθλήματος. Η εύκολη ήττα από τον Αστέρα Τρίπολης  και την Ξάνθη ήταν απλά η επιβεβαίωση.

Για τις συνθήκες που θα πρέπει να επικρατήσουν αύριο στο Κλ.Βικελίδης και την συμμετοχή του κόσμου τα λόγια είναι περιττά. Ο καθένας έχει ένας χρέος απέναντι σε αυτό το τεράστιο σύλλογο και αύριο θα πρέπει να είμαστε και εμείς συνεπείς στο ραντεβού μας. Όχι 5' πριν τις 19.30 που αρχίζει το παιχνίδι αλλά 2 ώρες νωρίτερα θα πρέπει να είμαστε εκεί και η ιαχή ΑΡΗΣ να φθάνει μέχρι την Κλεάνθους! Αϊντε ρε Αρειανάρα πάτησε τους χαϊδεμένους της πόλης!

ΥΓ. Και ένα μουσικό ένθετο για να μπαίνουμε από τώρα στο κλίμα με ένα 10ώρο(!!!!!) σχετικό μουσικό βίντεο!

 

{source}
<iframe width="480" height="360" src="/

" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>
{/source}

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Σελίδα 21 από 25

#YELLOW RADIO 101.7

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

Re: ΑΡΗΣ – Μακάμπι Τελ Αβίβ 2-1 | Πήρε τη νίκη …έχασε την πρόκριση στις λεπτομέρειες

Φίλε Spyro, να ξέρεις ότι είμαι ο τελευταίος που θα "κακολογήσω" τον οποιοδήποτε έχει απαιτήσεις...

 

14.Αυγ.2022


Re: ΑΡΗΣ – Μακάμπι Τελ Αβίβ 2-1 | Πήρε τη νίκη …έχασε την πρόκριση στις λεπτομέρειες

Αγαπητέ planet Για μια ακόμα φορά να σε επαινέσω για την διάθεση σου και για την αγωνιστικότητα...

 

11.Αυγ.2022


Re: Μακάμπι Τελ Αβίβ – ΑΡΗΣ 2-0 |  Πλήρωσε τα λάθη του και βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο

Δεν περισσεύει ο Ματέο γι' αυτό το παιχνίδι διπλα στον Ντουκουρέ,φίλε kitrino sto mavro.Αλλά δεν...

 

11.Αυγ.2022


Re: Με πίστη και αποφασιστικότητα για την πρόκριση!

Καλή κυκλοφορία της μπάλας,είτε σε πιο αργό είτε σε πιο γρήγορο ρυθμό στην αντεπίθεση,ένα λογικό...

 

11.Αυγ.2022


Re: Μακάμπι Τελ Αβίβ – ΑΡΗΣ 2-0 |  Πλήρωσε τα λάθη του και βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο

Το pressing είναι καλό για 90 λεπτά αλλά ποιος αντέχει? Φοβάμαι πως ο Ματεο περισσεύει πλέον....

 

06.Αυγ.2022


logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!