Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Κυριακή, 15 Ιανουάριος 2012 18:42
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ατρόμητος - ΑΡΗΣ 0-0 | Χάθηκαν οι βαθμοί, μας έμειναν οι εντυπώσεις

Οι 3 βαθμοί της νίκης ήταν το μοναδικό ζητούμενο σε αυτό το παιχνίδι. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι μπαίνουμε στην διεκδίκηση της 5ης θέσης επομένως από την στιγμή που δεν κερδίσαμε όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε 2η μοίρα. Το τεχνικό τιμ παρά τα όσα "άκουσε" από όλους μας για το παιχνίδι του κυπέλλου έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά, ορθώς δεν χαρίστηκε στον Σολτάνι και κατέβασε μια ομάδα που έδειξε ποδοσφαιρικό εγωισμό και διεκδίκησε από το πρώτο λεπτό την νίκη.  Διπλάσιες σχεδόν ευκαιρίες για γκολ είχαμε από τον Ατρόμητο με την μπάλα μόλις 1 φορά να πηγαίνει προς τα δίχτυα όπου εκεί ο Βελλίδης φώναξε παρών και έδιωξε την μπάλα έξω. Εντυπωσιακός ο Ούμπιντες, πολύ καλός ο Κατίδης, εξίσου καλός και ο Γιαννώτας όπου μαζί με τον Φατί που ήταν κυρίαρχος στον χώρο του κέντρου έκαναν ότι ήθελαν μέσα στο γήπεδο αναγκάζοντας τον Ατρόμητο σε παθητικό ρόλο για περισσότερα από 45'. Δυστυχώς σε όλο αυτό το σκηνικό ήταν εμφανής η απουσία του Ντάρσι Νέτο που συνέχισε τις κακές εμφανίσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Μιχαλίτσος δεν έκανε κάποια αλχημεία για να τον αντικαταστήσει τόσο στο ματς του κυπέλλου όσο και σήμερα μιας και η αγωνιστική του ανυπαρξία κρατούσε πίσω ολόκληρη την ομάδα και σπάνια έβγαινε κάτι καλό από την πλευρά του. Θα μπορούσε για παράδειγμα να βάλει πολύ πιο νωρίς τον Παπαζαχαρία που τα πήγε καλά σαν δεξί μπακ και να προωθήσει τον Καζναφέρη όπως έκανε όταν μείναμε με 10 παίκτες. Παπαστεργιανός και Πρίτας με την παρουσία τους απέδειξαν και σήμερα γιατί από την αρχή της χρονιάς γκρινιάζαμε για το "φαινόμενο Τόχα". Χωρίς καν να πιάσουν κάποια σπουδαία εμφάνιση η διαφορά στον χώρο του κέντρου είναι τεράστια.  Ευτυχώς σήμερα μπόρεσε να αγωνιστεί ο Σανκαρέ όπου μαζί με τον Λαζαρίδη έκαναν πολύ καλή δουλειά και ίσως τα λιγότερα λάθη από κάθε άλλη φορά. Ο Μίσελ ήταν καλύτερος από άλλα παιχνίδια αλλά δυστυχώς αυτό το παιδί είναι "θολωμένο" και η πλευρά που καλύπτει αποτελεί την μόνιμη τρύπα για κάθε αντίπαλο επιθετικό πλάνο.  Στην επανάληψη μίλησε η κούραση, μίλησε και ο Κουκουλάκης που με το έτσι θέλω μας άφησε με 10 παίκτες από το πουθενά. Δεν θέλω να ξεχωρίσω τον συγκεκριμένο διαιτητή και να θυμηθώ τα εγκλήματα του κατά του ΑΡΗ μιας και το πρόβλημα είναι γενικότερο. Μπορεί η διοίκηση Αθανασιάδη από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της ομάδος να δήλωσε ότι θέλει να έχει ένα πιο διπλωματικό πρόσωπο και να μη δημιουργεί έχθρες κτλ αλλά η τακτική "σκύβω το κεφάλι και δεν λέω κουβέντα" όχι μόνο δεν βγάζει πουθενά αλλά κυριολεκτικά ολόκληρη η φίλαθλη Ελλάδα δεν παίρνει καν χαμπάρι για τα εκτρώματα που βλέπουμε κάθε αγωνιστική. Όταν η διοίκηση της ομάδος δεν δείχνει διάθεση να φωνάξει, να αντιδράσει, να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι όσα πρωτοσέλιδα εφημερίδων και αν βγουν, όσες καυστικές ραδιοφωνικές εκπομπές και αν γίνουν στο "χωριό"  μας, όσα αρνητικά σχόλια και αν γράψουμε στο διαδίκτυο κατά των διαιτητών το μόνο που κερδίζουμε είναι η ταμπέλα των γραφικών οπαδών.  Ναι να φωνάξουμε, ναι να διαμαρτυρηθούμε  αλλά όλοι μαζί. Όχι την μια η ΛΦΑ, όχι την άλλη ο S3 αλλά όλοι μαζί γιατί ο ΑΡΗΣ μας συστηματικά αδικείται   ενώ άλλες ομάδες με ανάλογη δυναμική με την δική μας ευνοούνται. Παρόλα αυτά απελευθερωμένοι από τους στόχους της φετινής χρονιάς που σχεδόν όλοι έχουν χαθεί, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με την ομάδα μας θα πρέπει να αναφερθούμε στο διαφορετικό πρόσωπο που μας έδειξαν οι παίκτες  μας σε αυτά τα 2 παιχνίδια με τον Ατρόμητο ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα. Είδαμε μια πολύ πιο ζωντανή ομάδα, με διάθεση να τρέξει και να πιέσει σε όλες τις γραμμές του γηπέδου, να παίζει ποδόσφαιρο κατοχής και να έχει ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς να δημιουργήσει ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα από τα πλάγια. Σίγουρα δεν υπήρχαν οι αντοχές ώστε να έχουμε διάρκεια για 90' και ούτε οι εναλλακτικές λύσεις από τον πάγκο αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι που θα μπορούσε να ήταν ο ΑΡΗΣ μας αν είχε αυτήν την εικόνα από την αρχή της χρονιάς. Στην χειρότερη περίπτωση να ήμασταν ελαφρώς πιο ψηλά από εδώ που βρισκόμαστε αλλά θα είχαμε βάλει γερές βάσεις για το μέλλον μιας και θα είχαμε κερδίσει παίκτες σαν τον Γιαννώτα, τον Κατίδη, τον Παπαστεργιανό αλλά ακόμη και τον Παπαζαχαρία και τους υπόλοιπους παίκτες που να τους αξίζει να πάρουν την ευκαιρία σε αντίθεση με όλους αυτούς που συνεχώς έπαιρναν τις ευκαιρίες για διάφορους λόγους και μας κορόιδευαν στα μούτρα με την απόδοση τους. Έστω και τώρα ανεξάρτητα από τις μαθηματικές πιθανότητες που υπάρχουν για την πρώτη 5αδα ελπίζω να γίνει η στροφή προς τους νέους αθλητές τ
ης ομάδος και μαζί με τον στόχο της Ευρώπης που ίσως να έχει χαθεί να μπει και ο στόχος της δημιουργίας κορμού για την επόμενη σεζόν. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να πούμε ότι πετύχαμε κάτι φέτος. Αλλιώς θα είναι άλλη μια μαύρη χρονιά χωρίς τίποτα το θετικό να κρατήσουμε, χωρίς τίποτα το θετικό να θυμόμαστε... Φυσικά όλα αυτά ευελπιστώντας  ότι οι ανησυχίες μας θα μείνουν σε αγωνιστικό επίπεδο και όλα αυτά περί οικονομικών προβλημάτων, αδειοδοτήσεων κτλ θα δρομολογηθούν σωστά από την διοίκηση όπως πρέπει χωρίς να χρειαστεί να γίνουμε και πάλι οικονομολόγοι, λογιστές κτλ κτλ...

Πολυμέσα

7 σχόλια