Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020

#ΔΙΑΦΟΡΑ

Ο «κύβος ερρίφθη» από την ΚΑΕ ΑΡΗΣ με αφορμή τα τηλεοπτικά και όσο και αν το παρεάκι του ΕΣΑΚΕ των μικρών που ψήλωσαν, οι πληρωμένες πένες και οι τυφλωμένοι από τα οπαδικά τους αισθήματα προσπαθούν να διαβάλλουν αυτή την κίνηση, η κοινή γνώμη και η απλή λογική ξεκάθαρα αναγνωρίζει το δίκαιο μας. Το να σε «καπελώνει» ο Χ Παναθηναϊκός ή ο Ολυμπιακός την εποχή που είναι στο απόγειο τους και εσύ στα τάρταρα ως ένα σημείο είναι κατανοητό αλλά το να το επιχειρεί το κάθε Περιστέρι και Προμηθέας ξεπερνάει κατά πολύ την όποια λογική αλλά και όποια σκέψη για "πρόοδο" του αθλήματος.

Με αυτό το σκεπτικό πιθανόν και η διοίκηση της ΚΑΕ ύστερα από χρόνια σιωπής και συγκαταβατικότητας στα όρια του ύποπτου αποφάσισε να ορθώσει το ανάστημα της. Ένα ανάστημα που δεν αποτυπώνεται ούτε στο ελάχιστο πάνω στα παρκέ τα τελευταία χρόνια αλλά ούτε και στην «δικαίωση» του αιτήματος μας, με τις τηλεθεάσεις να μπαίνουν στην διαδικασία κατανομής του ποσού του τηλεοπτικού συμβολαίου της κεντρικής διαχείρισης. Ωστόσο ο ΑΡΗΣ οφείλει απέναντι στην ιστορία του και τον κόσμου του να διεκδικεί το δίκιο του και το δίκαιο γενικότερα. Αν δεν διαμαρτυρηθεί ο ΑΡΗΣ τότε ποιός; Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός που κατέστρεψαν το άθλημα; Οι ομάδες φωτοβολίδες ή ανσασέρ που ζουν το όνειρο τους ακόμη και αν αυτό εξελίσσεται πάνω σε στάχτες και πτώματα; Ή μήπως οι ομάδες ΑΦΜ των μάνατζερ και των στοιχηματζήδων ή ακόμη χειρότερα αυτές που ψηφίζουν κόντρα στα συμφέροντα τους;  Ιερή υποχρέωση του ΑΡΗ μας είναι να παλέψει για αυτό το άθλημα που αυτός το γνώρισε σε όλη την Ελλάδα και αποτέλεσε την αφορμή για διεθνείς τίτλους και ανεπανάληπτες στιγμές εθνικής υπερηφάνειας. Υπερηφάνεια που ξεπέρασε τα συλλογικά χρώματα και τα στενά όρια του αθλητισμού και γαλούχησε ολόκληρες γενιές. Όπως τότε έτσι και στο μέλλον ο ΑΡΗΣ μπορεί και πρέπει να αναστήσει το μπασκετάκι όπως το κατάντησαν… μέχρι τότε όμως οφείλουμε να παλέψουμε για να σταθούμε στα πόδια μας. Όσο δύσκολος και ανηφορικός είναι αυτός ο δρόμος, δεν παύει να είναι μονόδρομος όταν λέγεσαι  ΑΡΗΣ!

Τα 25.000€(περίπου) που κέρδισε ο ΑΡΗΣ στο τηλεοπτικό πέρα από την σημαντική βοήθεια που είναι για την ΚΑΕ αποτελούν και μια συμβολική νίκη απέναντι στους «11» του ΕΣΑΚΕ που αποφάσισαν να θέσουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού στο περιθώριο. Εκεί που ο ΑΡΗΣ όρθωσε το ανάστημα του ύστερα από δεκαετίες. Και αν αυτή η μικρή νίκη πάρθηκε σε αυτούς χαλεπούς καιρούς όπου ο Αυτοκράτορας παλεύει να σταθεί στα πόδια του… τότε καλά κάνουν αυτοί που τρέμουν και βάζουν εμπόδια στην αναγέννηση του!

ΥΓ. Για αυτούς που μπερδεύουν την σκέψη του ΑΡΗ για το ARIS TV με την "επανάσταση" του μπάογκ ΤιΒι που γρήγορα μας άφησε... ας βάλουν κάτω τα νούμερα να δουν ότι ο συμπολίτης επιδίωκε να κερδίσει τα 8.000.000€ που ήθελε νταβατζιλίκι από την NOVA ενώ ο ΑΡΗΣ είχε ως στόχο να ξεπεράσει με συνδρομές και χορηγούς το νταβατζιλίκι των 175.000€ των "11" του ΕΣΑΚΕ. Απλά μαθηματικά και λογική για να καταλάβετε την διαφορά. 

ΥΓ2. Τι ανάσταση του μπάσκετ να περιμένεις όταν ομάδες όπως ο μπαογκ και ο Ηρακλής δέχονται να μπουν στο ίδιο τσουβάλι με γειτονιές και χωριά των 100 φιλάθλων(συγγενών) και ψηφίζουν κόντρα στα συμφέροντα τους...

ΥΓ3. Εκείνο το πανό "Ένα Έθνος μια Ομάδα" δεν ήταν κρεμασμένο μόνο στο Παλέ στις χρυσές εποχές αλλά και στις καρδιές όλων των Ελλήνων ...εκτός από κάποιων λίγων κομπλεξικών σαν και αυτών που αποφάσισαν την αντίδραση του ΑΡΗ για το δίκαιο αίτημα του να την αντιμετωπίσουν με χλευασμό και ειρωνία.

Κατηγορία Μπάσκετ

Σε συνέχεια της περσινής μαύρης σεζόν, χωρίς τίποτα να δείχνει ότι έχει αλλάξει αγωνιστικά η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς. Ο Ιωνικός ακριβώς όπως και στο περσινό κρίσιμο παιχνίδι του Β γύρου παρουσιάστηκε καλύτερος και πήρε τη νίκη χωρίς άγχος. Απογοήτευση στον κόσμο που ήλπιζε η προσπάθεια της νέας διοίκησης να έχει αποτυπωθεί ανάλογα και στο παρκέ. Όταν όμως δεν κάνεις ούτε τα βασικά που απαιτούνται από μια επαγγελματική ομάδα μέσα στο γήπεδο όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε δεύτερη μοίρα.

Τι να τις κάνεις τις μεταγραφές αν δεν υπάρχει πλάνο  με ρεαλισμό και ορθολογικό σχεδιασμό; Τίποτα… όπως τίποτα δεν πέτυχε ο Καμπερίδης με τους παίκτες που επέλεξε μιας και στο μυαλό για κάποιο λόγο υπάρχει ακόμη το περσινό πλάνος της χρονιάς που μέχρι να πάρει ενεργό ρόλο ο Μπράουν δοκιμάστηκε και απέτυχε παταγωδώς. Συχνό και περιορισμένο Ροτέισον χωρίς λόγο και ουσία, πλήρη απουσία επιθετικού προσανατολισμού και ανύπαρκτοι ρόλοι μέσα στην ομάδα. Παράλληλα με μια αδικαιολόγητη εμμονή στον Φλιώνη και στον Σλαφτσάκη(τη στιγμή που ο Μιλόσεβιτς ήταν εξαιρετικός) και οι Αμερικάνοι παίκτες του ΑΡΗ έστω και σπασμωδικά έδειχναν ότι αν έβρισκαν ρυθμό ήταν ικανοί να δώσουν το κάτι παραπάνω. Όλα αυτά από το  ξεκίνημα του αγώνα έδειχναν ότι με το που κάνει το ξεπέταγμα του ο Σμιθ, τα πάντα θα τελειώσουν όπως και έγινε. Όπως και την περασμένη σεζόν όταν στην αντίπαλη ομάδα υπήρχαν παίκτες ικανοί στο ένας με ένας η περιφερειακή μας άμυνα ήταν μια τεράστια τρύπα έτσι και σήμερα ο Σμιθ και ο Τολιόπουλος έκαναν πλάκα με μια προσποίηση ή ένα απλό σπριντ. Εμμονή στον Ντραγκίσεβτις που έδειχνε εμφανώς ανέτοιμος  όταν έχεις στον πάγκο έστω αυτόν τον Κουζέλογου που έχει μια δύναμη και ταχύτητα παραπάνω. Όταν ο Χουγκάζ σε ξεφτιλίζει δεν σου φταίνε τα μπάτζετ και τα προβλήματα με τα μπαν. Ενώ θα πρέπει να σταθούμε και στην όλη συμπεριφορά του πάγκου όπου θύμιζαν κάτι από βαθειά θρησκευόμενους σε εκκλησία όταν στην αντίπαλη πλευρά είχε στηθεί μια μικρή κερκίδα και ένας προπονητής από άλλες εποχές που με την μόνιμη γκρίνια του προς τους διαιτητές κατάφερε να πάρει μπόλικα σφυρίγματα για την ομάδα του. Κατά τα άλλα αν ο Καμπερίδης δεν αποφασίσει να δώσει ξεκάθαρα τον ρόλο του ηγέτη στον Τσάλμερς,  να επιμείνει στην χρησιμοποίηση των 3 αμερικανών και να ανοίξει το ροτέισον βάζοντας πιτσιρικάδες μέσα απαιτώντας περισσότερη  ενέργεια από όλους, δύσκολα θα αποφύγουμε τις περσινές περιπέτειες.

Μακάρι ο χρόνος να είναι αυτό που έλειπε από τον ΑΡΗ σήμερα και σε λίγες εβδομάδες να δούμε μια ομάδα πάνω στα παρκέ που θα μας κάνει να ξεφυσήσουμε με ανακούφιση. Διαφορετικά με αυτή την μίζερη νοοτροπία και την έλλειψη τσαγανού στον πάγκο και μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου τα πράγματα θα είναι δύσκολα…

ΥΓ. Για όποιον δεν το κατάλαβε το σημερινό, ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μια από τις 4 πιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος που έχει 5 ξένους στη διάθεση της και μαζεύτηκε όλη μαζί πριν λίγες ημέρες. Και χάσαμε εύκολα…

ΥΓ2. Την πτώση του μπάσκετ γενικότερα και ειδικότερα στην Ελλάδα το καταλαβαίνεις από πολλές καταστάσεις… όπως για παράδειγμα όταν ακούς ειδικούς μπασκετικούς της νέας γενιάς να απορούν γιατί δεν δίνεται η ευκαιρία στον Γεωργάκη…

ΥΓ3. Ακόμη και αυτός ο Σταμάτης με την εκρηκτικότητα του και τις πρωτοβουλίες που τολμάει να πάρει, πιο χρήσιμος φαίνεται από τον αγαπημένο του κόουτς.

ΥΓ4. Η μεγάλη ελληνική σχολή των κόουτς διδάσκει ότι στη πεντάδα που ξεκινάς τον αγώνα δεν βάζεις τον καλύτερο σου παίκτη και πιο ακριβή μεταγραφή κατευθείαν μέσα! Ρουά ματ αλα Ελληνικά και άντε γειά…

ΥΓ5. Τουλάχιστον ο Κουφός πέρα από το «ψηστήρι» στους διαιτητές εμπιστεύθηκε και τον καλύτερο του παίκτη, τον Σμίθ ακόμη και όταν δεν ήταν καλός στο ξεκίνημα του και τον δικαίωσε. Αυτό σημαίνει δίνω ρόλο ηγέτη και τον στηρίζω.

ΥΓ6. Διαιτησία ανάλογη με το όλο θέαμα.

ΥΓ7. Α ρε παλιοχαρακτήρα Μπράουν πόσο λείπεις…

Κατηγορία Μπάσκετ

Με την ΕΟΚ να επιβεβαιώνει έστω την ύστατη στιγμή τις φήμες περί αγώνα κυπέλλου ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει το Σάββατο στην Αθήνα για το πρώτο παιχνίδι της χρονιάς! Ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας μιας και θα σημάνει την «επανεκκίνηση» του μπασκετικού ΑΡΗ. Γιατί μόνο ως «επανεκκίνηση» μπορεί να χαρακτηριστεί η προσπάθεια του Α.Σ. να κρατήσει τον ΑΡΗ ζωντανό και για την ώρα φαίνεται να τα πηγαίνει περίφημα!

Αναστολή των νέων δεδομένων για τις ομάδες που έχουν τιμωρηθεί με μπαν, κάλυψη εγγυητικής, ασφαλιστική ενημερότητα, παλιοί διακανονισμοί και φυσικά νέοι διακανονισμοί για το ρόστερ της νέα σεζόν! Αυτά είναι τα κατορθώματα της νέας διοίκησης που αν και αυτονόητα… για την κατάσταση στην οποία άφησε ο Γουλιέλμος τον ΑΡΗ είναι ένα πρώτο κερδισμένο στοίχημα που δίνει ανάσα στην ομάδα μας! Όταν μιλάμε όμως για έναν ζωντανό οργανισμό όπως είναι ένα αθλητικό σωματείο τότε σε μεγάλο βαθμό ο καθρέφτης της όποιας προσπάθειας είναι το γήπεδο. Για αυτό και ο Σ.Καμπερίδης μαζί με τους παίκτες του οφείλουν να δικαιώσουν αυτόν τον αγώνα δείχνοντας από το πρώτο κιόλας παιχνίδι απέναντι στον Ιωνικό(ή Διαγόρα Δρυόπ.) ότι μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ειδικών συνθηκών ΑΡΗ. Οι μεταγραφές σε σχέση με τα δεδομένα και ότι έχουμε ζήσει σε ανάλογες περιπτώσεις μοιάζουν εξαιρετικές. Ακόμη και αυτό το τρανταχτό κενό στη θέση σέντερ σε αυτό το δύσμοιρο ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να καλυφθεί. Η πεντάδα Τσάλμερς, Σούλερ, Ντεκοζί, Μιλόσεβιτς και Ντραγκίσεβτις είναι πολλά υποσχόμενη. Ενώ από πίσω υπάρχει και το Ελληνικό στοιχείο με παίκτες που έχουν αποδείξει ότι σε βοηθητικούς ρόλους αποδίδουν καλύτερα. Το πώς όμως θα κολλήσουν όλα αυτά τα υλικά είναι δουλειά του Σάββα Καμπερίδη που καλείται και αυτός με τη σειρά του αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Αξιοσημείωτη η προσπάθεια της νέας διοίκησης της ΚΑΕ με τον ΑΡΗ μας να καταφέρνει να παραταχθεί στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς με μια αρκετά ανταγωνιστική ομάδα.  Σίγουρα πρόκειται περί κατάντιας για τον Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ αλλά δεν παύει να είναι η σκληρή πραγματικότητα. Τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται πλέον αυτονόητο και δεδομένο και όπως ακριβώς η διοίκηση με τις πράξεις της καταφέρνει και πετυχαίνει εκτός γηπέδου έτσι πρέπει και ο Σάββας Καμπερίδης με τους παίκτες του να δικαιώσουν με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ αυτή την προσπάθεια! Μόνο έτσι ο ΑΡΗΣ μπορεί να βρει την ηρεμία και τον δρόμο του. Καλή αρχή με πρόκριση ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Με όλα αυτά που συμβαίνουν στο Ελληνικό μπάσκετ και γενικότερα όλες οι ομάδες είναι ανέτοιμες. Και όταν μια ομάδα είναι ανέτοιμη αυτό που καθορίζει τον νικητή είναι οι ηγέτες που έχεις στην φαρέτρα σου. Ο ΑΡΗΣ στα «χαρτιά» φαίνεται να έχει τις προσωπικότητες που χρειάζεται για να φθάσει στη νίκη απέναντι σε μια από τις ομάδες που εκπροσωπούν ξεκάθαρα όχι μόνο ένα μεγάλο κομμάτι από τα προβλήματα του Ελληνικού μπάσκετ αλλά και την άρνηση των ανθρώπων που είναι μέσα σε αυτό για αλλαγή.

ΥΓ2. Τα αρειανόμετρα δεν αρέσουν σε κανέναν... ωστόσο το να υπάρχει υποκρισία μεταξύ των Αρειανών είναι τραγικό... όπως τραγικό ήταν το "άδειασμα" των κατόχων διαρκείας σε εκείνον τον τελικό στο Παλέ... ευτυχώς υπάρχει και η πανδημία που δικαιολογεί τα πάντα.

Κατηγορία Μπάσκετ

Ευχάριστη έκπληξη αποτελούν οι έως τώρα κινήσεις του μπασκετικού ΑΡΗ με το «αγκάθι» των μπαν και τα νέα δεδομένα που θέλει να επιβάλλει η παγκόσμια μπασκετική ομοσπονδία να παραμένει η μόνιμη απειλή. Ωστόσο οι συμφωνίες με έμπειρους παίκτες που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους πάνω στα παρκέ της Basket League είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι η νέα διοίκηση της ΚΑΕ και χρηματοδότηση κατάφερε να βρει ως ένα βαθμό αλλά και πλάνο έχει για να ξεπεράσει τον σκόπελο της FIBA.

Μάριο Τσάλμερς, Τζαμάλ Σούλερ, Κουέντον Ντεκόζι, Γιάννης Αγραβάνης και Γιάννης Κουζέλογλου είναι τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος. Παίκτες με όρεξη για μπάσκετ που ακόμη και στην «κακή» τους  ημέρα θα κάνουν κάμποσες δουλειές μέσα στο γήπεδο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μάριο Τσάλμερς  που αν και στα 34 με 2 πρωταθλήματα NBA στη συλλογή του και γεμάτους τραπεζικούς λογαριασμούς επέλεξε τον ΑΡΗ καθαρά για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θα του δοθεί. Στην ΑΕΚ με τόσο γεμάτο ρόστερ είχε μειωμένο χρόνο συμμετοχής και αυτός είναι ο βασικός λόγος που κατέληξε στην ομάδα μας. Αντιθέτως στην περίπτωση του Σούλερ(ενός εκ των διακριθέντων του περινού Ηρακλή) φάνηκε η διαπραγματευτική ικανότητα των ανθρώπων του ΑΡΗ αλλά και το brand name της ομάδος που ακόμη πουλάει. Μαζί με τους «παλιούς» Ντραγκίσεβιτς, Μιλόσεβιτς(;), Φλιώνη, Σλαφτσάκη και τους πολλά υποσχόμενους «πιτσιρικάδες» όπως είναι ο Σιδηροηλίας φαίνεται να υπάρχει μια ισορροπία με περισσότερη μπασκετική λογική και ρεαλισμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Φιλότιμο το δίδυμο Φλιώνη-Μποχωρίδη αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος που έπεσε πάνω του. Τόσο επιθετικά όπου το άγχος ήταν τεράστιο όσο και αμυντικά όπου ομάδες με γεμάτη αμερικανούς περιφέρεια μας έκαναν πλάκα…  Πλέον με 3 έμπειρους Αμερικάνους στην περιφέρεια τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Σίγουρα λείπει ένας αθλητικός ψηλός από αυτό το ρόστερ αλλά η οικονομική στενότητα μάλλον θα μας οδηγήσει σε λύσεις ανάγκης με κάποιον Έλληνα σχεδόν βετεράνο.

Από τις 3/8 που δόθηκε η συνέντευξη τύπου του Α.Σ.  για το μπάσκετ και μέχρι πριν λίγες ημέρες τίποτα το αισιόδοξο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Το σενάριο της πολυμετοχικότητας, οι κάρτες στήριξης αλλά και τα διαρκείας στην εποχή της πανδημίας δεν έπειθαν ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν αυτή την νέα προσπάθεια. Ακόμη και η «απόκτηση» του Παλέ που ήταν μια θετική προοπτική στην πορεία φάνηκε να κολλάει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Οι κινήσεις όμως που γίνονται στο αγωνιστικό δείχνουν ξεκάθαρα ότι υπάρχει και χρήμα και πλάνο  για να προχωρήσει η ομάδα και αυτή είναι η πιο σημαντική είδηση για τον μπασκετικό ΑΡΗ ύστερα από ένα παρατεταμένο διάστημα εκκωφαντικής σιωπής και απόγνωσης.  Πλέον πρέπει και ο κόσμος(όσοι έχουν τη δυνατότητα αυτή τη δύσκολη εποχή) να αγκαλιάσει και να στηρίξει την προσπάθεια που γίνεται. Ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ πρέπει να προχωρήσει!

ΥΓ. Η περίπτωση του Μπράουν αρχικά προβλημάτισε και έδειχνε ότι θα πηγαίναμε σε μια ακόμη χρονιά με τα «καλά παιδιά» να βρίσκουν χρόνο στον ΑΡΗ και με τα ματάκια μας πονάνε. Ευτυχώς πρυτάνευσε η λογική και ο Σάββας με τους συνεργάτες του το είδαν πιο ρεαλιστικά το όλο θέμα. Βοήθησε και η αποχώρηση Μποχωρίδη σε αυτό το κομμάτι.

ΥΓ2. Ευκαιρία πάντως αποτελεί η νέα σεζόν για να στηρίξει και να αναδείξει κάποια ταλέντα ο ΑΡΗΣ όπως είναι η περίπτωση του Σιδηροηλία και όχι μόνο. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να δοθεί ξεκάθαρος ρόλος στους παίκτες και όχι όποτε τους θυμούνται να παίζουν κανά δίλεπτο στο ξεκάρφωτο.

ΥΓ3. Με το Παλέ τι γίνεται; Κανά αρδάκι θα το ρωτήσει ή μόνο για πλέξιμο εγκωμίων ιδρώνουν;

ΥΓ4. Μπορεί η κατρακύλα του μπασκετικού ΑΡΗ να έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια αλλά στον ΑΡΗ πάντα υπάρχει ο κόσμος που ενδιαφέρεται και παλεύει. Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και το Ελληνικό μπάσκετ που πάει διαρκώς από το κακό στο χειρότερο με τους εμπλεκόμενους που παίρνουν τις αποφάσεις να είναι και αυτοί που το οδηγούν στον αφανισμό. Καμία χορηγία, κανένα τηλεοπτικό, κανένα ίχνος οργάνωσης, κανένα πλάνο και λύση.

Κατηγορία Μπάσκετ

34 ημέρες μετά από το τελευταίο μας ποστ για το μπάσκετ ήρθε η γενική συνέλευση του Ερασιτέχνη αποκλειστικά για την ΚΑΕ ώστε να δώσει ένα τέλος στην βουβαμάρα των προηγούμενων ημερών και να ορίσει το σημείο επανεκκίνησης του μπασκετικού ΑΡΗ. Ένα σημείο επανεκκίνησης αναμενόμενο σε εκνευριστικό βαθμό και ένας αγώνας επιβίωσης που επισημοποιήθηκε με την «συγκατάθεση» του Δ.Γουλιέλμου και τους 19 μεσεγγυούχους των μετοχών. Η απουσία του κόσμου από όλη αυτή την προσπάθεια και η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων(και εξηγήσεων) από όσους βρήκαν το σθένος να βγουν μπροστά  αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εικόνα της ομάδος μας τα τελευταία χρόνια αλλά και το κατάντημα του Ελληνικού μπάσκετ.

Οι εξηγήσεις για το πώς φθάσαμε ως εδώ

Έχουν χιλιοειπωθεί οι λόγοι που έφθασε ο ΑΡΗΣ ως εδώ και δεν έχει να προσφέρει τίποτα να τους αναφέρουμε ξανά αλλά πλέον έγινε ξεκάθαρο ότι η ΚΑΕ εδώ και δεκαετίες λειτουργεί περισσότερο σαν το βήμα της Ελληνικής Βουλής όπου οι διάφοροι παράγοντες πηγαινοέρχονται σαν τους βουλευτές και λένε τα δικά τους. Άλλοι δεν ήξεραν, άλλοι δεν μπορούσαν, άλλοι ίσως να έσφαλαν,  άλλοι είχαν θέμα με τους πολιτικούς τους αντιπάλους που πλέον είναι στο πλευρό τους, άλλους τους έφαγε το σύστημα και άλλους τους πείραξε η κριτική και τα θέλω του κόσμου. Όταν αναφέρεται ως διοικητικό επίτευγμα η ανατροπή μιας άδικης τιμωρίας σε μια ομάδα με την ιστορία του ΑΡΗ που 2 διαδοχικές  χρονιές γλιτώνει τον υποβιβασμό οριακά, τα λόγια είναι περιττά…

Η «προσπάθεια» του Γουλιέλμου

Αναμφίβολα η ευχαριστήρια ανακοίνωση του Α.Σ. προς το πρόσωπο του Δ.Γουλιέλμου αποτελεί μέρος της συμφωνίας μαζί με τις υπόλοιπες οικονομικές διαπραγματεύσεις που εδώ και 40 ημέρες περίπου έκαναν το «παραδίδω τις μετοχές μου χωρίς αντίτιμο» στο νέο μίνι σήριαλ του καλοκαιριού.  Τα γιατί και τα πως έφθασε ο Δ.Γουλιέλμος να «προσπαθεί» να σώσει τον ΑΡΗ μόνος του ενώ δεν είχε τη δυνατότητα όπως ο ίδιος δήλωσε δεν ρωτήθηκαν ποτέ και δεν πρόκειται ποτέ να μας τα πουν με επίσημο τρόπο. Η ομερτά στον μπασκετικό ΑΡΗ καλά κρατεί μέχρι που η σιωπή σπάει με ένα αφελές ερώτημα του τύπου “μα γιατί ο κόσμος δεν αγκαλιάζει την προσπάθεια που γίνεται;”.  Άσε που μετά θα πρέπει να δοθούν εξηγήσεις και για τον «απαθή» ρόλο του Ερασιτέχνη στις διαδικασίες της ΚΑΕ που για προφανείς λόγους κανείς δεν θέλει να δώσει.

Ο μονόδρομος της επιβίωσης

2 ήταν οι «λύσεις» που προτάθηκαν στην  συνέλευση με την μια να έχει να κάνει με την διατήρηση των μετοχών στην κατοχή του Γουλιέλμου κάτι που οδήγησε πρακτικά σε μια πρόταση που υπερψηφίστηκε και είχε να κάνει με την λύση της πολυμετοχικότητας. Δηλαδή με κάποια νομικά και οικονομικά τεχνάσματα θα δοθεί η ευκαιρία σε όλους μας να στηρίξουμε την ΚΑΕ με τον πλέον επίσημο τρόπο. Με λίγα λόγια, λεφτά δεν υπάρχουν, πλάνο διαφορετικό από το γνωστό της στήριξης(και της μετατόπισης ευθυνών) του κόσμου δεν υπάρχει και ο ΑΡΗΣ σαν να ξαναγυρίζει καμιά οκταετία πίσω όπου η 6η θέση παρουσιαζόταν σαν επίτευγμα. Πλέον όμως με το φαντασματάκι του υποβιβασμού να κόβει βόλτες στο θρυλικό Παλέ εκείνη η πορεία μοιάζει όντως με επίτευγμα… Και κάπου εδώ κολλάει και το Παλέ που ίσως είναι το μοναδικό στοιχείο που διαφοροποιεί την σημερινή κατάσταση με εκείνη της προ-Λάσκαρη εποχής. Η ενδεχόμενη παραχώρηση του Παλέ υπό ευνοϊκές συνθήκες σε συνδυασμό με τα χρήματα που παρακρατούνται από σχετικές οφειλές είναι μια ανάσα στον ασθενή ΑΡΗ. Εφόσον υπάρχει(;) και το πλάνο αξιοποίησης του γηπέδου ίσως τα πράγματα να είναι ελαφρώς καλύτερα.

Τα συμπεράσματα για την επόμενη ημέρα

Αν κάτι θετικό μπορούμε να κρατήσουμε από αυτή την συνέλευση είναι ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ασχολούνται ενεργά με τον μπασκετικό ΑΡΗ ίσως στην πιο δύσκολη συγκυρία των τελευταίων 50 χρόνων για την ομάδα μας αλλά και για ολόκληρο το ελληνικό οικοδόμημα του μπάσκετ. Άνθρωποι με τα καλά τους και τα άσχημα τους. Με τις σωστές και τις λάθος αποφάσεις τους. Τουλάχιστον υπάρχουν και αυτοί. Και όσο μίζερο και αν ακούγεται αυτό, σε έναν σύλλογο όπου παρουσιάστηκε ως λύση ο οικιοθελής υποβιβασμός της ομάδος σε ερασιτεχνική κατηγορία ο μονόδρομος της επιβίωσης με ελπίδα το άγνωστο ακούγεται πιο θελκτικό.  Τουλάχιστον αυτή τη φορά όσοι τελικά ασχοληθούν ας είναι πιο «μυαλωμένοι» αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος. Η εύρεση επενδυτή να τεθεί επιτέλους ως πρωταρχικός στόχος πάνω σε σωστές βάσεις και τα πανηγύρια για κάθε βήμα μωρού να μείνουν στη άκρη… Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ. Για κάθε «προσπάθεια» σαν και αυτή του Δ.Γουλιέλμου στην ΚΑΕ μια άλλη προσπάθεια μένει στις σκέψεις.

ΥΓ2. Το να μιλάς για πολυμετοχικότητα και την συμμετοχή του κόσμου και την ίδια στιγμή να απουσιάζουν οι βασικοί χρηματοδότες της ομάδος της χρονιάς που διανύσαμε είναι από μόνο του περίεργο.

ΥΓ3. Και με τις συζητήσεις με την ΦΙΜΠΑ που βρίσκονται σε καλό δρόμο σχετικά με τα νέα δεδομένα απαγόρευσης μεταγραφών λόγω των μπαν ξεπεράστηκε και αυτό το πρόβλημα.

ΥΓ4. Τουλάχιστον δεν έγινε αναφορά σε Ελληνόπουλα, σε ακαδημίες παραγωγής ταλέντων και άλλα τέτοια που έχουμε ακούσει άλλες φορές. Βλέπεις με τον Βουλγαρόπουλο να αποτελεί παρελθόν πριν του δοθούν οι ευκαιρίες και κάποιες περίεργες μεταγραφές Ελλήνων από το πουθενά την περασμένη χρονιά τα λόγια είναι περιττά.

ΥΓ5. Και φυσικά όταν πας να ψηφίσεις λύση για τον Αυτοκράτορα μετά από έναν μήνα σιωπής χωρίς να έχεις την παραμικρή ιδέα λογικό είναι η πρόταση να είναι μια και χωρίς σχεδόν καμία ουσία. Ψημένος ο Ερασιτέχνης σε αυτές τις καταστάσεις.

ΥΓ6. Ακόμη και αυτό της μπασκετικής Λέσχης που είχε ακουσθεί ως φήμη τελικά θα αποτελούσε πιο ουσιαστικό πλάνο. Όταν τα τελευταία χρόνια γίνονται έρανοι για 5.000 ευρώ μια μπασκετική Λέσχη θα μπορούσε να δώσει λύσεις. Βέβαια θα έκανε και ερωτήσεις που θα έπρεπε να απαντηθούν και όπως έχει διδάξει το παρελθόν κανείς παράγοντας δεν το θέλει αυτό.

ΥΓ7. Και αυτό το σχόλιο περί στήριξης του κόσμου και διάφορων παραγόντων σε αρρωστημένες καταστάσεις τι ακριβώς ήταν; Παραπονάκι; Μάλλον η λογική συνέπεια της μυστικοπάθειας και της συστηματικής παραπληροφόρησης που συνεχίζεται αδιάκοπα.

ΥΓ8. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Δ.Γουλιέλμος θα είχε γίνει "καπνός" μέσα σε 24 ώρες αν ο κόσμος ήξερε τι ακολουθεί. Όταν όμως δεν ξέρεις μετά τι ακολουθεί απλά κάθεσαι αποχαυνωμένος και παρατηρείς...

ΥΓ9. Χρόνια Πολλά στον έναν και μοναδικό μπασκετικό Θεό Νίκο Γκάλη! Τα κεράσματα σου, αναμνήσεις μιας ζωής!

Κατηγορία Μπάσκετ

Συνεχίζεται το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης των μετοχών εδώ και 2 εβδομάδες περίπου με τις λεπτομέρειες που κολλάει το ζήτημα να μεταβάλλονται διαρκώς. Όπως ακριβώς μεταβάλλεται διαρκώς και η στάση του Γουλιέλμου από μέρα σε μέρα με τις διαρροές και την τάχα θετική διάθεση για λύση στο διοικητικό πρόβλημα του ΑΡΗ. Μια στάση που δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν μιας και από την πρώτη ημέρα της παρουσίας του στον ΑΡΗ έτσι ακριβώς λειτουργούσε. Το «διαδικαστικό» πήρε αναβολή οριστικά(?) για αύριο και άπαντες ελπίζουν να ολοκληρωθεί ώστε να μπορέσει η νέα διοίκηση να ασχοληθεί πιο ουσιαστικά με την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ.

Με την αισιοδοξία για καλύτερες ημέρες όπως συνηθίζεται τέτοια εποχή να εκφράζεται για ακόμη μια φορά με το μόνο που διαφέρει σε σχέση με προηγούμενα καλοκαίρια είναι τα κριτήρια συμμετοχής του ΕΣΑΚΕ και η απαίτηση υψηλής εγγυητικής σε σχέση με το τι ισχύει ως τώρα αλλά και το εγγυημένο ελάχιστο μπάτζετ κάθε ομάδας. Μια διαφορά σε σχέση με το παρελθόν που ίσως και να αποτελεί την ελπίδα για να βρει ο ΑΡΗΣ μας τον δρόμο του. Τι αλλάζει; Συνοπτικά από εκεί που έπρεπε μια ομάδα να καταθέσει 60.000€ εγγυητική για να συμμετέχει στο πρωτάθλημα πρέπει πλέον να καταθέσει 200.000€. Ενώ μπαίνει και ως κριτήριο το μπάτζετ της ομάδος  που θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 800.000€ . Με λίγα λόγια όσοι δηλώνουν έτοιμοι να μπουν μπροστά  στη νέα διοικητική σελίδα του ΑΡΗ θα πρέπει από την πρώτη ημέρα ενασχόλησης να δεσμευτούν με πραγματική οικονομικά δεδομένα και όχι με αερολογίες και στην πορεία θα δούμε πως θα βγει η χρονιά… Όχι ότι αυτά τα κριτήρια αν τελικά ζητηθούν και εφαρμοσθούν κανονικά  από τις ομάδες θα δούμε κάτι πολύ πιο διαφορετικό από ότι βλέπουμε τα τελευταία χρόνια αλλά σίγουρα θα είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Διαφορετικά λίγα θα είναι αυτά που αλλάξουν σε σχέση με τον ΑΡΗ της μετριότητας των τελευταίων χρόνων και ακόμη πιο λίγα αυτά που θα εμπνεύσουν τον κόσμο να αγκαλιάσει για ακόμη μια φορά την προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης.

Αέρας αισιοδοξίας φυσάει στο Παλέ πριν καν ολοκληρωθεί το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης  των μετοχών… Επιβάλλεται η αλλαγή και αξίζουν χίλια μπράβο σε όσους έχουν το σθένος αυτήν περίεργη εποχή για όλους μας και ιδιαίτερα δύσκολη για τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγουν μπροστά. Στη συνέχεια όμως ακούς τα διάφορα υποψήφια ονόματα(με τους σχετικούς διθυράμβους) για το ρόστερ της νέας σεζόν, ακούς και κάποιες εκτιμήσεις για το μπάτζετ, το δίλλημα(ή αδυναμία) συμμετοχής στην Ευρώπη και αναρωτιέσαι αν ο ΑΡΗΣ της επιβίωσης των τελευταίων χρόνων ήταν κατάντημα ή αυτοσκοπός…

ΥΓ. Ειλικρινά τώρα… υπάρχει άνθρωπος που πίστεψε τον Δημήτρη Γουλιέλμο ότι θα παραχωρήσει έτσι απλά τις μετοχές ότι έτσι απλά θα γινόταν;

ΥΓ2. Και ενώ φαίνεται να πλησιάζουμε στο τέλος του σήριαλ της μεταβίβασης των μετοχών ξαφνικά αρχίζουν και φουντώνουν οι φήμες για την αθώωση του Λάσκαρη και την αποδέσμευση των λογαριασμών του αλλά και για σπουδαίους αθλητές του χώρου που θέλουν να επενδύσουν στην καψούρα τους τον ΑΡΗ! Τυχαίο;

Κατηγορία Μπάσκετ

Τίτλοι τέλους μπήκαν στη σεζόν 2019-20 για τον μπασκετικό ΑΡΗ με τρόπο άκομψο αλλά δίκαιο μιας και οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα αποτελούσε μια κατάφορη αδικία.  Ο ΑΡΗΣ έδειχνε σε σαφώς καλύτερη αγωνιστική κατάσταση σε σχέση με τους ανταγωνιστές του και σύμφωνα με το πρόγραμμα που ακολουθούσε έδειχνε να κρατάει την τύχη στα χέρια του.  Ακόμη και για τον εξίσου δύσμοιρο συμπολίτη θα ήταν μια άδικη απόφαση μιας και μαθηματικές ελπίδες υπήρχαν. Ωστόσο άλλο να σου μένει η ρετσινιά γιατί έτυχε όταν διεκόπη το πρωτάθλημα να είσαι στη ζώνη του υποβιβασμού και άλλο το θαύμα της παραμονής που έψαχνες να παρουσιάζεται με τη μορφή μιας παγκόσμιας πανδημίας. Η ομάδα έστω και έτσι απέφυγε το χειρότερο σενάριο. Ένα σενάριο αδιανόητο, ακατάληπτο και ανέφικτο για όσους έχουν προλάβει την χρυσή εποχή του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά με την παρουσία μας τα τελευταία χρόνια το έχουμε κάνει υπαρκτό και λογικό…

Όσο εύκολη και αν  είναι η κριτική από έναν οπαδό(όπως είναι ο γραφών) μακριά από τις διοικητικές φουρτούνες  δεν είναι επικίνδυνη για την ομάδα όπως είναι η τακτική της μετατόπισης των ευθυνών από τους πρωταγωνιστές των διοικητικών εξελίξεων εδώ και πολλά χρόνια στον ΑΡΗ. Ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην κινδύνεψε στην προ Λάσκαρη – Γουλιέλμου εποχή αλλά όλα έδειχναν ότι αργά ή γρήγορα θα φθάναμε σε αυτό το σημείο. Από το υπερήφανο πλασάρισμα στην εξάδα και  τον θρίαμβο της τετράδας μέχρι τον αποκλεισμό από ομάδα Α2 στο κύπελλο και έναν τελικό ντροπής όπου όλοι έφυγαν χαμογελαστοί εκτός από τους φίλους της ομάδος μας. Ελάχιστα ήταν αυτά που θύμιζαν ΑΡΗ με το χειρότερο από όλα να είναι η ικανοποίηση, η χαρά και η ακατάπαυστη θριαμβολογία για την  κατάκτηση επιμέρους στόχων που ήθελαν ειδική επεξήγηση για να καταλάβεις.  Βραβείο «καλύτερης οικογένειας», βραβείο «ομοψυχίας αποδυτηρίων», βραβείο «στήριξης παίκτη που θα έπρεπε να είχε φύγει μετά την πρώτη προπόνηση», βραβείο «καλύτερου νέου συμβολαίου σε άλλη ομάδα χάρη στον ΑΡΗ», βραβείο  «φιλοτιμίας και προσπάθειας».  Μόνο σαν λάβαρα δεν κρεμάστηκαν στην οροφή του Παλέ δίπλα στους τίτλους του συλλόγου.  Και το χειρότερο από όλα, όλοι οι πρωταγωνιστές εντός και εκτός παρκέ έδειχναν όχι μόνο να τα έχουν αποδεχτεί  και να στηρίζουν αυτή την κατάσταση αλλά να την απολαμβάνουν κιόλας! Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και η προοπτική της Α2 ή της Β Εθνικής(πριν την αλλαγή του νόμου για την διαγραφή χρεών) για κάποιους να αποτελεί την ευκαιρία που περιμένουν διακαώς για να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Και όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με κανέναν Λάσκαρη και Γουλιέλμο.

Σίγουρα πρέπει οι μετοχές να αλλάξουν χέρια μιας και στα χέρια του Γουλιέλμου δεν έχουν την παραμικρή αξία αλλά πρώτα θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του ΑΡΗ μας και  κυρίως όλων όσων εμπλέκονται. Από τους παράγοντες  που νομίζουν ότι  η επιβίωση είναι επιτυχία, των οπαδών της μετριότητας που είναι έτοιμοι να αποθεώσουν τον οποιοδήποτε μπορεί να περπατήσει χωρίς να σκοντάψει πάνω στα παρκέ και τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με τον ΑΡΗ και μοιάζουν περισσότερο γραφείο συμβούλων επαγγελματικού προσανατολισμού στον χώρο του μπάσκετ για τον κάθε απίθανο που έχει γοητευτεί από το άθλημα και θέλει να φτιάξει το βιογραφικό του.

Και κάπου εδώ κολλάει και η προοπτική της Ευρώπης. Πόσο άχαρο είναι να διαβάζεις τις αναλύσεις για τα οφέλη της ευρωπαϊκής συμμετοχής από όλους αυτούς που είχαν αναλάβει τον ρόλο να εκλογικεύσουν την απόφαση να στρέψει το βλέμμα του αλλού ο ΑΡΗΣ από κάτι που θεωρούσαμε αυτονόητο και για πολλά χρόνια αποτελούσε την ελπίδα του Αρειανού για χαρές ακόμη και όταν η Αυτοκρατορία είχε κλείσει τον κύκλο της;  Μακάρι η μεταβίβαση των μετοχών που αργά ή γρήγορα θα γίνει να σημαδευτεί παράλληλα με μια τέτοια απόφαση και να πλαισιωθεί όμως με ανθρώπους που δεν θα τη θεωρήσουν από μόνη της ως επιτυχία ή ευκαιρία για προπόνηση και ταξίδια ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Διαφορετικά τόσο η «αξία» των χρεωμένων μετοχών όσο και η πορεία του ΑΡΗ μας θα παραμείνει στον ίδιο μίζερο δρόμο της απόλυτης απαξίωσης. Διεκδικήστε την αλλαγή και ο κόσμος θα στηρίξει ακόμη και αν από τη νέα σεζόν δεν θα έχει καν το δικαίωμα να γεμίσει το θρυλικό Παλέ.

ΥΓ. Αντίστοιχη πορεία με τον ΑΡΗ έχει και ολόκληρο το οικοδόμημα του Ελληνικού μπάσκετ. Είτε μιλάμε για τον «αγωνιστή» Βασιλακόπουλο κόντρα στους φωτογραφικούς νόμους είτε για τη νέα τάξη πραγμάτων του ΕΣΑΚΕ και της Basket League με τις ομάδες των 300 συγγενών και φίλων να κάνουν το κομμάτι τους. Κριτήρια συμμετοχής προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά πάντα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μας. Τελικά τι έχει μεγαλύτερη αξία; ένα γεμάτο γήπεδο ή ένας μπαρουτοκαπνισμένος πρόεδρος με κάποια λεφτά για πέταμα; 

ΥΓ2. Αφού λοιπόν τα κεκλεισμένων των θυρών δεν σας τρομάζουν γιατί τα έχετε συνηθίσει και υπό φυσιολογικές συνθήκες και τα 50-60 άτομα που παρακολουθούσαν  τις (α)διάφορες μπασκετικές εκπομπές παρά τους «υψηλούς» καλεσμένους σε καιρό καραντίνας το βλέπετε θετικό ας κοπεί εντελώς και η κρατική επιδότηση να δούμε τελικά ποιος θα αντέξει. Σίγουρα όχι το Ελληνικο μπάσκετ.

ΥΓ3. Το έχουμε ξαναπεί χίλιες φορές κυρίως για τους νεότερους. Η αξία των αντιπάλων και της όλης διοργάνωσης δίνει αξία στον νικητή. Για να έρθει η κυριαρχία του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο άθλημα έπρεπε πρώτα να ισοπεδωθεί σε τέτοιο βαθμό που ούτε οι ίδιες οι ομάδες δεν ενδιαφέρονται. Όχι μόνο για να κατακτήσουν τους εγχώριους τίτλους αλλά ούτε καν για να συμμετέχουν.

ΥΓ4. Και αν νομίζουν οι επιστήμονες εξ Αθηνών ότι οι καλομαθημένοι οπαδοί τους που έχουν εκπαιδευτεί επί δεκαετίες στο να συμμετέχουν μόνο στα πανηγύρια θα αρκεστούν στο να είναι ρολίστες της Ευρωλίγκας στην πορεία θα εκπλαγούν.

ΥΓ5. Και για αυτούς που αρνούνται να καταλάβουν τη διαφορά… Ο ΑΡΗΣ και ο μπάογκ δεν υποβιβάσθηκαν πάνω στο παρκέ και η παραμονή τους στην κατηγορία έστω με αυτόν τον τρόπο δεν έκλεψε τον ιδρώτα κάποιας άλλης ομάδας. Αντιθέτως η ανάδειξη του Παναθηναϊκού ως πρωταθλητή στέρησε την ευκαιρία της ΑΕΚ(ή του Προμηθένα) να κάνει το ντάμπλ κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό όπως ακριβώς τον είχε κερδίσει και στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος.

ΥΓ6. Μονόδρομος η αλλαγή νοοτροπίας… διαφορετικά στο μέλλον θα καταντήσεις σαν τον Ηρακλή που τερμάτισε 7ος μετά από πόσα χρόνια απουσίας από την Basket League και αν δεις λίγο τα «ρεπορτάζ»  τους θα  νομίζεις ότι κατέκτησαν κάποιο τίτλο ή ότι κέρδισαν το εισιτήριο τους για την επόμενη Euroleague.

ΥΓ7. Όσο για τον Μποχωρίδη όποιος παρακολουθεί την ομάδα μπορεί να καταλάβει ότι από ένα σημείο και μετά αυτή η σχέση κάνει κακό και στους δύο.

Κατηγορία Μπάσκετ

Χαμένος στην ηττοπάθεια του ο ΑΡΗΣ μας, ένα παιχνίδι που 2 φορές φάνηκε να το έχει στα χέρια του κατάφερε στο φινάλε να το χαρίσει στον αντίπαλο. Εμφανώς χωρίς τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα η ομάδα, ανύπαρκτο και το τεχνικό τιμ που απλά παρακολουθεί το παιχνίδι από εξέχουσα θέση. Μια ήττα που μας κρατάει κολλημένους στην τελευταία θέση και μας αναγκάζει να θέλουμε να τρέμουμε τον Κολοσσό(όπως και τον Ιωνικό) σε τυχόν πολλαπλές ισοβαθμίες.

Με τα γνωστά "τρικ" του Καμπερίδη με τον Φλιώνη αντί του Μπράουν στο ξεκίνημα μπήκε η ομάδα με τον Κολοσσό να έχει το πάνω χέρι χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει. Στην δεύτερη περίοδο ο ΑΡΗΣ με κινητήρια δύναμη τον Μποχωρίδη και ρεσιτάλ ομαδικότητας κατάφερε να βρει εύκολους πόντους και να φθάσει τη διαφορά στο +14. Μέσα όμως σε ελάχιστα λεπτά στο φινάλε της 2ης περιόδου και στο ξεκίνημα της 3ης περιόδου η διαφορά εξανεμίστηκε με τους παίκτες μας να βραχυκυκλώνουν και τον Καμπερίδη να παρακολουθεί με αγωνία… Και εκεί που περιμέναμε την κατάρρευση της ομάδος μας όπως τόσες φορές έχουμε δει πάλι με τον Μποχωρίδη μπροστάρη ο ΑΡΗΣ ανέβασε την απόδοση του και απέκτησε και πάλι διψήφια διαφορά. Ούτε όμως αυτή τη φορά υπήρχε η ηρεμία και τα αντανακλαστικά και ο Κολοσσός κάλυψε τη διαφορά καταφέρνοντας ύστερα από σχεδόν 30' να μπει σε ρόλο οδηγού. Από εκείνο το σημείο και μετά οι παίκτες μας έπαιζαν με "βαρίδια" στα πόδια με τον Μποχωρίδη παρά την εξαιρετική του εμφάνιση να είναι αυτός που με τα λάθη του και τις χαμένες βολές να παρασέρνει όλη την ομάδα στην ήττα. Με τον Καμπερίδη και στο φινάλε να παρακολουθεί με αγωνία τις προσπάθειες απελπισίας των παικτών του από την καλύτερη θέση του γηπέδου.

Δεν θα κρυφθούμε πίσω από το δάχτυλο μας αλλά αυτό το +14 και την εικόνα που είχε ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν την περιμέναμε. Όταν όμως η νίκη είναι το μοναδικό ζητούμενο το ποιος έπαιξε καλά και το ποιος όχι δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ο Μπράουν εξουδετερώθηκε από τους διαιτητές αλλά πρωτίστως εξουδετερώθηκε και από τον προπονητή του. Αν Σάββα μου δεν καταλαβαίνεις ότι ο ΑΡΗΣ στην παρούσα φάση έχει ανάγκη την τρέλα, τον εγωισμό και το κρύο αίμα του Μπράουν τότε δυστυχώς δεν έχεις καθαρή σκέψη. Αν δεν αντιλαμβάνεσαι τόσα χρόνια στον ΑΡΗ ότι ο Μποχωρίδης όσο καλός παίκτης και αν είναι αδυνατεί να σηκώσει το βάρος που του έχουν φορτώσει και στα κρίσιμα χάνεται τότε απορώ τι έβλεπες στο πλευρό των μεγάλων μπασκετικών γκουρού που σε δασκάλεψαν. Αν πάλι θεωρείς ότι για ότι συμβαίνει στην ομάδα την ευθύνη την έχουν μόνο οι παίκτες και κάποιος Γουλιέλμος μάλλον λάθος στα έχουν πει. Και αυτό ισχύει και για εσάς τους "σωτήρες" που ακόμη αλλάζετε παίκτες και ενισχύεται την ομάδα…

Μεγάλη ευκαιρία έχασε ο ΑΡΗΣ σήμερα που με μια νίκη θα έμπαινε δυνατά στην μάχη της επιβίωσης. Πλέον μετά την πιθανή ισοβαθμία με τον Ιωνικό και αυτή με τον Κολοσσό μπορεί να αποβεί καταστροφική. Για να ανησυχούμε όμως για τις ισοβαθμίες θα πρέπει πρώτα να κερδίσουμε. Και με αυτή την αυτοκαταστροφική διάθεση που έδειξε η ομάδα και σήμερα καμία νίκη δεν μπορούμε να την θεωρούμε δεδομένη. Και όσο η διοίκηση και ο προπονητής ζουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου το "θέλω" υπερτερεί του "μπορώ" οι ελπίδες θα εξανεμίζονται.

ΥΓ. Όλα τα "καλά" σφυρίγματα οι διαιτητές τα κρατούσαν για το τέλος με πολλά από αυτά να έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Καμία όμως αντίδραση από τον πάγκο μας.

ΥΓ2. Και άντε λεφτά δεν έχετε ή δεν θέλετε να βάλετε για να βοηθήσετε την ομάδα. Ούτε να καθίσετε 2-3 από εσάς εκεί στον πάγκο να εμψυχώνετε λίγο τους παίκτες και να γκρινιάζετε στους διαιτητές; Εκτός αν περιμένατε και αυτό να το κάνει ο Καμπερίδης μαζί με τα υπόλοιπα που περιμένατε…

ΥΓ3. Μπήκε και ο Γεωργάκης και έπαιξε! Μπράβο Σάββα...

Κατηγορία Μπάσκετ

Αναζητώντας την νίκη που θα μας ξαναβάλει δυνατά στην μάχη της παραμονής ταξίδεψε η αγαπημένη μας ομάδα στη Ρόδο με όλους τους παίκτες να συμμετέχουν στην αποστολή. Παρόλα αυτά η προετοιμασία της ομάδος για αυτό το παιχνίδι μόνο υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν πραγματοποιήθηκε και αυτό ίσως να είναι ένα στοιχείο που θα παίξει στο ρόλο του. Ανεξάρτητα πάντως από τις συνθήκες οφείλουν οι παίκτες πατώντας στο παρκέ να αφήσουν τα πάντα στην άκρη και να παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους για τη νίκη!

Ο Μποχωρίδης και ο Μιλόσεβιτς συμμετείχαν με τις εθνικές ομάδες των χωρών τους, ο αδικαιολογήτως απών Μπράουν πέρα από το “bullying” των συμπαικτών του ήταν για κάμποσες ημέρες εκτός προπονήσεων, ο Μόρις συνεπής σε ότι έχει δείξει ως τώρα προχώρησε σε αποχή λόγω οφειλών προς τον ατζέντη του, οι Φλιώνης, Σλαφτσάκης και Βουλγαρόπουλος αναλώθηκαν περισσότερο σε ατομικές προπονήσεις λόγω τραυματισμών και μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση έπρεπε ο Σάββας Καμπερίδης να προετοιμάσει την ομάδα. Ένας Καμπερίδης που έτσι και αλλιώς δυσκολεύεται να σηκώσει το βάρος που ανέλαβε μιας και φέρει σε μεγάλο βαθμό ευθύνη για τα εσωτερικά προβλήματα των παικτών μεταξύ τους αλλά και την αδυναμία να τους πείσει να παλέψουν στα εκτός έδρας… όπου η κινητήριος δύναμη της ομάδος, δηλαδή ο κόσμος της δεν είναι μαζικά εκεί για να σπρώξει τους παίκτες. Καθαρά αγωνιστικά ο Κολοσσός Ρόδου έχει δείξει πολύ καλύτερα στοιχεία σαν ομάδα. Η διοίκηση του έκανε εγκαίρως τις διορθωτικές κινήσεις και η ομάδα της Ρόδου από εκεί που ήταν εκ των φαβορί για τον υποβιβασμό πλέον φαίνεται να έχει ένα προβάδισμα. Η νίκη μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας άλλαξε τα δεδομένα και αναμένεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στην μάχη της επιβίωσης. Ένας λόγος παραπάνω ώστε ο ΑΡΗΣ μας να πάρει τη νίκη και να καλύψει τη διαφορά. Όλοι μας όμως αναγνωρίζουμε ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να δούμε κάτι εντελώς διαφορετικό από ότι μας έχουν δείξει οι παίκτες μας ως τώρα κάθε φορά που εγκαταλείπουν το Παλε. Ενώ ένα τεράστιο ερωτηματικό πλανάται πάνω από τους παίκτες και των 2 ομάδων μιας και οι μεγάλες διακοπές όπως αυτή των 3 εβδομάδων επηρεάζουν την απόδοση τους.

Μπορεί ο τίτλος του τελικού να μην ταιριάζει απόλυτα στο αυριανό παιχνίδι στη Ρόδο όμως αν ο ΑΡΗΣ μας θέλει να αποφύγει τους κυριολεκτικά τελικούς θα πρέπει επιτέλους να αρχίζει να κερδίζει μακριά από το σπίτι του. Η νίκη του Κολοσσού στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας έχει αλλάξει τις ισορροπίες στην ουρά και ενδεχόμενη νίκη μαζί με τη διαφορά πόντων μπορεί να εξελιχθεί σε σωτήρια για την ομάδα μας. Ανεξάρτητα πάντως με τα σενάρια ελπίδας ή καταστροφής ο ΑΡΗΣ πρέπει να αρχίζει να κερδίζει. Και αυτή η αρχή μπορεί και πρέπει να γίνει στην Ρόδο! Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ το σημείο που ντρεπόμαστε για το κατάντημα της ομάδος και αυτό είναι γεγονός. Το να κάνουμε όμως σημαία μας την «σωτηρία» της ομάδος μέσω αναδιάρθρωσης του πρωταθλήματος είναι το κάτι άλλο…

ΥΓ2. Παράγοντες και παράγοντες πηγαινοέρχονται στην ΚΑΕ εδώ και χρόνια. Όλοι αγωνιστές, όλοι καλοί, όλοι προσφέρουν αλλά ο ΑΡΗΣ με μαθηματική ακρίβεια βαδίζει προς την καταστροφή.

ΥΓ3. Και όμως κάποιοι θυμούνται τις «ιερές αγελάδες» του ΆΡΗ μας και αγωνιούν για το αν θα μας «σώσουν» ξανά… σε σημείο που μέχρι και τους παραδοσιακούς αυλοκόλακες τους να τους εξοργίζουν!

Κατηγορία Μπάσκετ

Αξιόμαχος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Παναθηναϊκό χωρίς όμως να καταφέρει το μικρό θαύμα που ήθελε. Η υπεροπλία του Παναθηναϊκού, τα προβλήματα της "τελευταίας" στιγμής και η προκλητική διαιτησία οδήγησαν στην ήττα. Παρόλα αυτά η ομάδα με την εικόνα της και την μαχητικότητα που έδειξε στέλνοντας το μήνυμα της ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Με την απρόσμενη απουσία του Μπράουν να διογκώνει το πρόβλημα στη θέση του πόιντ γκαρντ λόγω του τραυματισμού του Φλιώνη, ο ΑΡΗΣ είχε εξαρχής να αντιμετωπίσει τα δικά του προβλήματα. Κάτι που φρόντισε ο Σάββας Καμπερίδης να το κάνει ξεκάθαρο(μην τυχόν και κάποιος δεν γνώριζε το πρόβλημα και είχε απαιτήσεις) από το τζάμπολ επιλέγοντας να ξεκινήσει με τον νεαρό Βλάσσιο. Το 0-10 στο ξεκίνημα υπενθύμισε στον νεαρό κόουτς ότι ο ΑΡΗΣ έχει ξαναπαίξει με τον Μποχωρίδη στον άσσο και τον Γκετσεβίτσιους σε πιο δημιουργικό ρόλο. Και ενώ οι περισσότεροι περιμέναμε να δούμε μετά το κακό ξεκίνημα έναν ΑΡΗ να εγκαταλείπει την προσπάθεια και να αφήνεται στις διαθέσεις του Παναθηναϊκού όπως πολλές φορές έχουμε δει στο παρελθόν οι παίκτες μας έβγαλαν αντίδραση και κατάφεραν να επιστρέψουν στο παιχνίδι. Όσο και αν πάλευε ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να "κλειδώσει" από νωρίς τη νίκη. Μποχωρίδης, Μιλόσεβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Φιτζπάτρικ πήραν την ομάδα στις πλάτες του και προσπάθησαν να την σπρώξουν προς την ανατροπή. Ωστόσο η ποιότητα του Παναθηναϊκού αλλά και η κλασσική πράσινη σφυριχτά αποδείχθηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια και ο ΑΡΗΣ μας αρκέστηκε στις εντυπώσεις. Πήραν χρόνο και οι πιτσιρικάδες λόγω των απουσιών με τον Σιδηροηλία να ξεχωρίζει. Αγωνίστηκε και ο νεοαποκτηθέντας Γεωργάκης γεννώντας ερωτηματικά για το πώς κατέληξε αυτός ο παίκτης στην ομάδα μας…

Πάλεψε ο ΑΡΗΣ όσο μπορούσε απέναντι στα προβλήματα του και τον Παναθηναϊκό κερδίζοντας τις εντυπώσεις… εντυπώσεις που στα επόμενα παιχνίδια θα πρέπει να γίνουν νίκες ώστε να σωθεί η ομάδα. Αηδία για την "πράσινη" διαιτησία αλλά και τον "υπερήφανο" πρωταθλητή που φαίνεται να απολαμβάνει τον εξευτελισμό του ελληνικού μπάσκετ. Συγκινητική η παρουσία του κόσμου σε ένα παιχνίδι χαμένο από τα αποδυτήρια που συνήθως εξελίσσεται σε βασανιστήριο. Τίποτα δεν έχει τελειώσει, συνεχίζουμε!

ΥΓ. Μετά και την φυγή του Μπράουν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την άρση του μπαν αλλά και για όλους τους Αρειανούς παράγοντες που εδώ και πολλά χρόνια "γυροφέρνουν" την ομάδα να κάνουν αυτά που πρέπει για να βγει η ομάδα από το αδιέξοδο. Ναι μεν αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους βγαίνουν μπροστά σε αυτή την δύσκολη στιγμή …αλλά όταν βγαίνεις μπροστά το κάνεις γιατί μπορείς να παλέψεις.

ΥΓ2. Αντάξιος πρωταθλητής του ξεπεσμένου ελληνικού πρωταθλήματος των "δεινοσαύρων" της ΕΟΚ,  των "φυτευτών" του ΕΣΑΚΕ και των γκρι εντολοδόχων με την σφυρίχτρα ο Παναθηναϊκός.

ΥΓ3. Στα π@π@ρια μας και αν δεν έρθει στη συνέντευξη τύπου ο μπαρμπα Πιτίνο…

ΥΓ4. Αν έχεις καλό μάνατζερ μπορείς να πετύχεις πολλά στον αθλητισμό λένε… και αν ο μάνατζερ έχει  καλούς φίλους μπορεί να κάνει το απίστευτο πιστευτό… γιατί οι φίλοι δεν θέλουν να στεναχωρούν ο ένας τον άλλο για να μην χαλάσει το οικογενειακό κλίμα και οι παρέες παλιάς γειτονιάς …που φάγανε τον ΑΡΗ.

Κατηγορία Μπάσκετ
Σελίδα 1 από 12

#YELLOW RADIO 101.7

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

Re: Ιωνικός – ΑΡΗΣ 85-73 | Πρώτο τζάμπολ, πρώτη απογοήτευση

Φίλε ΛΙΟΝΤΑΡΗ, το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο από τον Καμπερίδη. Φταίει το οικονομικό -...

 

27.Σεπ.2020


Re: Ιωνικός – ΑΡΗΣ 85-73 | Πρώτο τζάμπολ, πρώτη απογοήτευση

Φιλε Πλανετ το προβλημα εχει ονομα. ΚΑΜΠΕΡΙΔΗΣ. Μπορει να χρησιμοποιησει ως αλλοθι της ηττας το...

 

26.Σεπ.2020


Re: Απολύσεις, παραιτήσεις και η ευκαιρία του Άκη Μάντζιου

Φίλε Kitrino sto mavro, εσύ είδες και κάτι θετικό με την Κόλος εγώ δεν είδα τίποτα... αλλά δεν...

 

23.Σεπ.2020


Re: Απολύσεις, παραιτήσεις και η ευκαιρία του Άκη Μάντζιου

Συμφωνώ μέσες άκρες με τις απόψεις σου Πλάνετ, τα ίδια πάνω κάτω σκέφτομαι κι εγώ. Η αλήθεια είναι...

 

23.Σεπ.2020


Re: Βόλος – ΑΡΗΣ 0-1 | Παρουσιάστηκε βελτιωμένος και πήρε το διπλό!

Φίλε Wrathchild, o ΑΡΗΣ τρώει τα παιδιά του όπως το λές... Κατά τα άλλα νομίζω ότι και ξένο...

 

23.Σεπ.2020


logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!