Αν και μπροστά μας έχουμε 4 ολόκληρους μήνες μέχρι να ξεκινήσει η νέα αγωνιστική σεζόν και σίγουρα η νέα διοίκηση της ΚΑΕ έχει πολλές πληγές που πρέπει να γιατρέψει ομολογώ ότι η τροπή που έχει πάρει το θέμα του προπονητή και η παραμονή ή όχι του Β.Αλεξανδρή στην ομάδα μας με έχει κουράσει και ως ένα σημείο με έχει απογοητεύσει. Ο λόγος φυσικά δεν έχει να κάνει με την αξία του Β.Αλεξανδρή ως προπονητή και το τεράστιο πλήγμα που θα δεχθεί η ομάδα μας σε ότι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι αν δεν συνεχιστεί αυτή η συνεργασία αλλά κυρίως με το ηθικό και επικοινωνιακό κομμάτι της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Καθαρά αγωνιστικά θα ήταν ιεροσυλία να χαρακτηρίσω κάποιον από τον ΑΡΗ της τελευταίας σεζόν ως πετυχημένο για τον απλό λόγο ότι μιλάμε για τον Αυτοκράτορα οπότε μια 7η θέση και μια απλά σεβαστή πορεία στο Eurocup δεν είναι τίποτα για τον μπασκετικό ΑΡΗ και τον κόσμο του. Από εκεί και πέρα επειδή τίποτα στην ζωή δεν είναι άσπρο ή μαύρο και δεν μου αρέσει να κρίνω απλά το τελικό αποτέλεσμα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τις ιδιαιτερότητες της φετινής χρονιάς και τα μικρούς άθλους που πέτυχε ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του. Για αρχή θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο ΑΡΗΣ είχε κυριολεκτικά ένα από τα μικρότερα μπάτζετ της Α1 και ομάδες όπου λογικά θεωρούμε μικρότερα μεγέθη ξεκίνησαν(και συνέχισαν) την χρονιά με σαφώς καλύτερες προϋποθέσεις από τον ΑΡΗ μας. Ακόμη και αυτό το μικρό μπάτζετ η διοίκηση Δαμιανίδη αδυνατούσε να το εγγυηθεί ή να το αξιοποιήσει έτσι ώστε να λειτουργήσει σωστά η ομάδα. Για παράδειγμα ο Τζέιμς ήρθε στο τέλος της προετοιμασίας, οι Τσαλδάρης και Μπόγρης ενσωματώθηκαν στην ομάδα αφού είχε ξεκινήσει το πρωτάθλημα ενώ ένας επιπλέον κοινοτικός ψηλός που είχε συμφωνηθεί να έρθει από την αρχή τελικά δεν ήρθε ποτέ. Αν λοιπόν σε αυτό το τοπίο προσθέσουμε και την φυγή του Τζέιμς σε συνδυασμό με την αδυναμία της διοίκησης να τον αντικαταστήσει κάτι που συνέβει μόνο στον ΑΡΗ και στο Μαρούσι τότε πολύ εύκολα διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα μόνο εύκολα δεν ήταν. Παρόλα αυτά κατάφερε κατά διαστήματα να παρουσιάσει ένα μαχητικό σύνολο που απλά λόγω έλειψη εμπειρίας και αξιόπιστων εναλλακτικών λύσεων έχασε πολλά παιχνίδια μέσα από τα χέρια του με αποτέλεσμα να καταλήξει στην 7η θέση. Για απλήρωτους παίκτες και μετακινήσεις στην Αθήνα οδικώς δεν χρειάζεται να αναφερθούμε.
Έστω λοιπόν με αυτές τις ντροπιαστικές για τον τεράστιο ΑΡΗ συνθήκες ο Β.Αλεξανδρής κατάφερε να δηλώσει βροντερό παρών, να ανοίξει έναν δίαυλο επικοινωνίας με τον κόσμο και να τον πείσει ότι αυτή η ομάδα ακόμη και με αυτές τις συνθήκες μπορεί και πρέπει να έχει ανοδική πορεία κάνοντας μας να δούμε το μέλλον πιο αισιόδοξα. Φυσικά σε αυτό βοήθησαν και οι παίκτες της ομάδος που δείχνοντας ένα πάθος που μας είχε λείψει και βγάζοντας προς τα έξω μια εικόνα ΟΜΑΔΟΣ με όλη την σημασία της λέξεως (κάτι που ίσως να είχαμε να δούμε από την προηγούμενη φορά που ήταν ο Β.Αλεξανδρής στον πάγκο της ομάδος μας )αλλά και αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν και κάποιοι νεαροί σαν τον Μποχωρίδη και τον Βεζένκοφ που σιγά σιγά μπαίνουν στην ομάδα τότε ναι θα συμφωνήσω με τον Β.Αλεξανδρή ότι αυτή η ομάδα μπορεί να έχει ένα λαμπρό μέλλον.
Σε αυτόν τον δίαυλο επικοινωνίας που ανέφερα παραπάνω ο Β.Αλεξανδρής ποτέ δεν κρύφθηκε πίσω από δικαιολογίες ούτε προσπάθησε να ωραιοποιήσει καταστάσεις. Αυτή η στάση του όμως αντιμετωπίστηκε με 2 τρόπους. Από την ευρεία μάζα με ικανοποίηση γιατί έχουμε μπουχτίσει από ανθρώπους-γλάστρες που όλα μας τα παρουσιάζουν ωραία ενώ από μια μικρή μερίδα του κόσμου υπήρξε έντονη δυσαρέσκεια που μεταλλάχθηκε σε στοχοποίηση του κόουτς. Φυσικά αυτή η μικρή μερίδα αποτελείται από επαγγελματίες δημοσιογράφους που εδώ και χρόνια κάλυπταν και συνεχίζουν να καλύπτουν τον Γ.Δαμιανίδη αλλά και από τις γνωστές "πλάτες" του πρώην προέδρου της ΚΑΕ όπου χωρίς ντροπή και με δημόσιο λόγο πάνω από τον ΑΡΗ έβαζαν την εξασφάλιση του Γ.Δαμιανίδη...
Σίγουρα τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η νέα διοίκηση είναι πάρα πολλά αλλά δεν βλέπω τον λόγο που χρειάζεται να ξεκινήσει εντελώς από το μήδεν σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχει προπονητής στον ΑΡΗ που κατάφερε να παρουσιάσει ένα αξιόμαχο σύνολο υπό τις πλέον δύσκολες συνθήκες, βελτιώστε τις συνθήκες δώστε του μερικά εφόδια παραπάνω στο μέτρο του δυνατού και μετά να τον κρίνετε αυστηρά για το έργο του. Είναι αστείο να ακούγεται ότι υπάρχει οικονομικό χάσμα μεταξύ των 2 πλευρών μιας και όλοι κατανοούμε ότι είναι πολύ πιο εύκολο να πετύχεις καλύτερο deal με κάποιον που του χρωστάς λεφτά όταν συνεχίζεις την συνεργασία μαζί του παρά όταν την κόβεις. Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω πως ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να καλύψει οικονομικά έναν προπονητή σαν τον Αλεξανδρή και θα μπορέσει να καλύψει οικονομικά προπονητές σαν τον Μπαρτζώκα και τον Πρίφτη που ακούγονται. Εκτός αν ακόμα υπάρχουν στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ λογικές του παρελθόντος όπου ελαφρά την καρδία άνθρωποι που είχαν και έχουν την διάθεση να προσφέρουν και ανήκουν στην οικογένεια του ΑΡΗ τους κλείνουμε την πόρτα στα μούτρα και την ανοίγουμε διάπλατα για να έρθουν "ξένοι" με μια λογική ανάλαφρων δημοσίων σχέσεων και επιβολής προσωπικών απόψεων...