Επί περίπου 35΄ο ΑΡΗΣ τα έκανε όλα τέλεια και έμοιαζε να είναι αγκαλιά με τη νίκη, στα τελευταία λεπτά όμως το καθαρό μυαλό απουσίαζε όπως και τα μεγάλα σουτ… με το νικητήριο καλάθι των Τούρκων 0.3’’ πριν τη λήξη να είναι η ταφόπλακα μιας σπουδαίας προσπάθειας. Χάθηκε σημαντική ευκαιρία για να μπουν γερές βάσεις για την πρόκριση αλλά η εικόνα της ομάδας μετά και το σημερινό εμπνέει αισιοδοξία για τη συνέχεια.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Πιο έτοιμος από ποτέ μπήκε ο ΑΡΗΣ στην αναμέτρηση και δείχνοντας απίστευτη ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση πήρε το προβάδισμα στο σκορ. Καλή κυκλοφορία, συγκέντρωση στην άμυνα και σοβαρότητα στην επίθεση. Μήτρου-Λονγκ, Τζόουνς και Μποχωρίδης οργάνωναν σωστά, ο Αντετοκούνμπο πέρα από άμυνα και ριμπάουντ τελείωνε τις φάσεις όπως ακριβώς και ο Φόρεστερ που τον αντικατέστησε στη συνέχεια. Η διαφορά πήγε μέχρι και στο +9 (28-37) με τον ομάδα να πιέζει σωστά, να κλέβει μπάλες και να ελέγχει τον ρυθμό.

ΣΤΟ +14 ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Οι Τούρκοι αν και έμοιαζαν αιφνιδιασμένοι με την εξαιρετική μας απόδοση είχαν την ποιότητα ώστε να αντιδράσουν.  Αντίδραση που έφθασε μέχρι το 52-52 4’ πριν τη λήξη της 3^ης περιόδου μιας και μετά ο ΑΡΗΣ πάτησε γκάζι. Βρίσκοντας λύσεις από όλους από όσους βρισκόντουσαν στο παρκέ ο ΑΡΗΣ ξανανέβασε την απόδοση του φθάνοντας στο +14 σχεδόν 7’ πριν  τη λήξη της αναμέτρησης.  Μια αναμέτρηση που φαινόταν να την ελέγχουμε απόλυτα.

ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Και πάνω που μας είχε πείσει η ομάδα ότι μπορεί να κάνει το «μπάμ» ξεκινήσαμε μια προσπάθεια να γκρεμίσουμε ότι χτίζαμε επί 35’ .  Αφέλεια στην άμυνα, τραγικές επιλογές στην επίθεση και ένα σερί 20-4 των Τούρκων με τη λήξη έφερε τα πάνω κάτω. Σε ένα παιχνίδι όπου βάσει της εικόνας άξιζες και με το παραπάνω τη νίκη που την είχες σχεδόν αγκαλιά.

ΑΙΣΘΗΤΑ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟΣ

Ίσως για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μπήκε διαβασμένη και συγκεντρωμένη σε ότι είχε δουλέψει τις προηγούμενες ημέρες για αυτό το παιχνίδι. Για 35’ πραγματοποίησε μια ολοκληρωτική εμφάνιση και έμοιαζε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Η συμβολή του Αντετοκούνμπο στο παιχνίδι μας είναι καταλυτική. Ενώ σχεδόν όλοι οι παίκτες μετά την απόφαση «αποπομπής» των τριών μοιάζουν πιο ανεβασμένοι. Και ο Μίλιτσιτς δείχνει πιο ήρεμος με αυτά τα νέα δεδομένα. Στο τέλος όμως φάνηκε ότι τόσο ο κόουτς όσο και οι παίκτες του θέλουν ακόμη χρόνο. Πρώτα ο Μίλιτσιτς θα πρέπει να ξεκολλήσει από αυτά τα περίεργα σχήματα, την ισορροπία και την ψυχραιμία που απαιτεί από τους παίκτες του θα πρέπει να την δείχνει και ο ίδιος. Τα σχήματα που επέλεξε στα τελευταία 2’ δεν είχαν λογική, δεν είχαν ισορροπία και όπως φάνηκε δεν αποτελούσαν κομμάτι κάποιου συστήματος. Μια άμυνα ή ένα καλάθι θα έκανε την διαφορά. Και επί 4’ δεν βρήκαμε τίποτα από τα 2 και απλά χάσαμε. Κάποια στιγμή θα πρέπει ο κόουτς αλλά και οι παίκτες του να αδικούν τους εαυτούς τους όπως έκαναν σήμερα.

ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ

Η ομάδα ήταν εξαιρετική για 35 λεπτά. Είχε πλάνο, είχε διάθεση και έπαιξε με απίστευτη ωριμότητα. Αλλά για να επικρατήσεις μέχρι το τέλος χρειάζεσαι ψυχραιμία, σωστή καθοδήγηση από τον πάγκο και μεγάλα σουτ. Τίποτα από αυτά δεν είχαμε στο τέλος και με περίσσια αφέλεια πετάξαμε την ευκαιρία για μια σημαντική νίκη. Δεν ξέρω αν το τελικό αποτέλεσμα καλύπτει τα πάντα, η ομάδα πάντως στα τελευταία παιχνίδια δείχνει ένα διαφορετικό πολύ βελτιωμένο πρόσωπο. Θέλει δουλειά ακόμη για να στρώσει… αλλά σε πείθει ότι θα κάνει το 2 στα 2 και θα πάρει την πρόκριση.

Κάτι σαν ξεβράκωμα της ελληνικής διαιτησίας και της ομάδας του προέδρου της ΕΟΚ ήταν το σημερινό διπλό στην Πάτρα! Με την πιο ώριμη εμφάνιση επιθετικά(27 ασίστ) και ανεξάντλητες ψυχικές δυνάμεις κόντρα στα σκαριφήματα των 3 διαιτητών, άντεξε μέχρι το τέλος και πήρε μια παλικιαρίσια νίκη! Περίλυπη η Τσαρούχα και οι συνεργάτες της, έκαναν για ακόμη μια φορά ότι περνούσε από το χέρι τους αλλά δεν ήταν αρκετό.

ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ ΜΕ ΚΟΝΤΡΑ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Η ομάδα μπήκε αποφασισμένη, με μυαλό, ενέργεια και καθαρό σχέδιο. Οι πρώτες φάσεις έδειξαν ότι υπήρχε διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες, με τα μαρκαρίσματα να μην βγαίνουν στους αντιπάλους μας. Σωστές επιλογές, καλές συνεργασίες, γρήγορα χέρια στην άμυνα και προβάδισμα από νωρίς με  11-18 στο 5’. Κι εκεί κάπου οι διαιτητές άφησαν την διακριτική παρουσία και βγήκαν στα ίσια μπροστά για να στηρίξουν τον Προμηθέα που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αγώνα. Στο τέλος της πρώτης περιόδου είχε 13 βολές (!!!) – και το σκορ ήταν ακόμα 25-29. Ενώ μέχρι το ημίχρονο βάρεσε 27 βολές με τον ΑΡΗ μας να μην μασάει και να προηγείται με +8. Αν δεν υπήρχαν τα σφυρίγματα της ντροπής, το ματς θα είχε τελειώσει από το ημίχρονο.

ΑΝΤΟΧΕΣ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΞΕΒΡΑΚΩΜΑ

Στο τρίτο δεκάλεπτο η άμυνα έσφιξε και παρ’ ότι κάθε "κοίταγμα" σφυριζόταν φάουλ, δεν χαμπάριασε. Με τον Άντζουτσιτς να κάνει τη διαφορά το σκορ πήγε στο 59-73.  Κάποια φθηνά λάθη και κάποια ακόμη προκλητικά σφυρίγματα και το παιχνίδι έμεινε ζωντανό με 72-80 στο τέλος της 3^ης περιόδου. Ωστόσο η 4^η περίοδο ήταν μια εντελώς διαφορετική ιστορία και μιας και οι μάσκες είχαν πέσει προ πολλού οι 3 διαιτητές δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να σφυρίζουν ότι να ναι. Ο Προμηθέας άρπαξε τα δώρα των διαιτητών και μείωσε στον πόντο. Το παιχνίδι έγινε ντέρμπι – όπως το ήθελαν – ο ΑΡΗΣ όμως δεν ήταν διατεθειμένος να τα παρατήσει. Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς και Νουά πήραν σωστές αποφάσεις, πέτυχαν καθοριστικά καλάθια και γκρέμισαν τα όνειρα της διαιτητικής τριάδας και του Προμηθέα.

Η ΠΙΟ ΩΡΙΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Πιθανόν και η πιο σπουδαία νίκη επί Μίλιτσιτς βάσει συνθηκών μπορεί να ήταν η σημερινή. Σε ένα χρονικό σημείο όπου η εύλογη γκρίνια του κόσμου για την «στάσιμη» εικόνα και τις αμφιβολίες γύρω από την διαχείριση του ρόστερ είχαν αρχίσει να σκεπάζουν σαν μαύρο σύννεφο τον Μίλιτσιτις και τους παίκτες του, ήρθε η ηχηρή απάντηση όλης της ομάδας. Καθαρά τεχνικά η ομάδα όχι μόνο είχε 27 ασίστ αλλά στην πλειοψηφία των επιθέσεων είχε καθαρό μυαλό και έπαιρνε σωστές αποφάσεις. Και όταν αυτό συνδυάζεται και με την άνοδο παικτών που νιώθουν πιο άνετοι πλέον στην ομάδα τότε το αποτέλεσμα είναι οι 103 πόντοι. Συν ότι πλέον πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι ο ΑΡΗΣ έχει 4 παίκτες ικανούς να κρίνουν μια αναμέτρηση όπως είναι ο Νουά, ο Τζόουνς, ο Μήτρου Λόνγκ και ο ανεβασμένος Άντζουτσιτς. Και το να έχεις παίκτες με προσωπικότητα που στα κρίσιμα δεν φοβούνται είναι σημαντικό.

Στην άμυνα λόγω του γκρι χειρουργείου δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Με άλλους διαιτητές το παιχνίδι θα τελείωνε με 20 πόντους διαφορά από το ημίχρονο και τώρα θα εκθειάζαμε και την άμυνα.  Θα πρέπει όμως να δώσουμε τα εύσημα στον Κώστα Αντετοκούνμπο που ήταν πολύ καλός και αν του επέτρεπαν οι διαιτητές θα ήταν ακόμη πιο επιδραστικός. Μπράβο στον Μίλιτσιτς που τον ξεκίνησε βασικό και του δίνει χρόνο, θα πρέπει όμως να αρχίσει να «νιώθει» και την εξέλιξη του αγώνα και να μην κάνει ροτέισον για 3 δεκάλεπτα βάσει στρατηγικής.  Πάντως αυτή η νίκη δίνει ψυχολογία στην ομάδα και ηρεμία για να δουλέψει ο κόουτς αυτά που θέλει μπας και δούμε ολική αλλαγή.

ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΚΑ

Νίκη και εμφάνιση με αρχ@@@α  ήταν η σημερινή στην Πάτρα! Με τον ΑΡΗ να λειτουργεί υποδειγματικά στην επίθεση με 27 ασίστ και όλους τους παίκτες που αγωνίστηκαν να σκοράρουν,  δεν μάσησε ούτε για μια στιγμή.  Κόντρα στην ομάδα των συγγενών, των φίλων και των υπαλλήλων του προέδρου της ΕΟΚ που περίμενε τα πάντα από τους 3 διαιτητές… που το πάλεψαν με όλες τις δυνάμεις τους αλλά στο τέλος ξεβρακώθηκαν! Μπράβε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έφτιαξες!

ΥΓ. Πολλά highlights έδωσε και σήμερα η Τσαρούχα και οι συνεργάτες της. Άλλο ένα παιχνίδι-παράσημο για την ελληνική διαιτησία!

ΥΓ2. Όπου παίζει ο θεός δεν θα είναι μοναχός, γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς. Έτσι απλά!

Την σημαντική νίκη που τον κρατάει ζωντανό στην μάχη της πρόκρισης πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Πολωνία, σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε μετά από 2 παρατάσεις.  Η ομάδα με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα καλά διαστήματα ήταν κακή, βρήκε όμως τον τρόπο να αντιδράσει και στο τέλος έστω και στις λεπτομέρειες να επικρατήσει! Πολλοί οι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης, η συνολική όμως προβληματική εικόνα μάλλον τους καλύπτει.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η ομάδα ξεκίνησε με ένταση στην άμυνα και μυαλό στην επίθεση. Προηγήθηκε με +11 (24-35) δείχνοντας ότι το θέλει περισσότερο. Όμως, κάπου εκεί σχεδόν ανεξήγητα για ακομή μια φορά χάθηκε η συγκέντρωση. Παιδικά λάθη στην επίθεση και κακές επιλογές στην μια πλευρά, χαμένα ριμπάουντ και χαλαρή άμυνα στην άλλη. Μια κατάσταση που έδωσε την ευκαιρία να αντιδράσει, να βρει ρυθμό και να προσπεράσει φθάνοντας στο +6 στα πρώτα λεπτά της 3^ης περιόδου.   Από εκείνο το σημείο και μετά το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα με το προβάδισμα να αλλάζει πλευρά σχεδόν ασταμάτητα.  

 ΘΡΙΛΕΡ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Καμία από τις 2 ομάδες δεν έδειχνε ικανή να ξεφύγει στο σκορ και όλα θα κρινόντουσαν στις λεπτομέρειες υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου. Λεπτομέρειες σαν το καλάθι της ισοφάρισης σε σχεδόν νεκρό χρόνο από τον Τζόουνς στην κανονική διάρκεια. Αλλά και οι κρίσιμοι πόντοι του Άντζουτσιτς και του Νουά στο τέλος της 1^ης παράτασης όπως και του Μήτρου Λόνγκ στο φινάλε του αγώνα. Και η Σλάσκ βρήκε πολλά μεγάλα σουτ και μας κόντραρε έτσι αλλά ο ΑΡΗΣ είχε τον τελευταίο λόγο!

ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Παιχνίδι χωρίς γυρισμό ήταν το σημερινό και το ότι καταφέραμε να ανταποκριθούμε είναι το πιο σημαντικό. Μπορούσε η ομάδα να το κερδίσει εύκολα όπως μας έδειξε στην αρχή, αυτή όμως η εκνευριστική αστάθεια μας το έκανε ντέρμπι για γερά νεύρα. Σήμερα φάνηκε ίσως πιο πολύ από κάθε άλλο αγώνα ότι η ομάδα μπορεί να είναι κακή αλλά έχει πολλούς καλούς παίκτες. Άτζουτζιτς, Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Νουά, Κουλμπόκα, Φόρεστερ και Μποχωρίδης εναλλασσόντουσαν στον ρόλο του πρωταγωνιστική, ο καθένας με την δική του ξεχωριστή συμβολή στο έργο! Σπάνια… ως ποτέ όλοι μαζί και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να λύσει ο Μίλιτσιτς. Ένας Μίλιτσιτις που έκανε ένα κοουτσάρισμα καρμπόν με τα προηγούμενα και σε έκανε να αναρωτιέσαι αν παρακολουθείς το ίδιο παιχνίδι με τον προπονητή της ομάδας σου. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα φαντάζει ο προπονητής μιας και όχι μόνο αδυνατεί να αλλάξει κάτι αλλά συνεχίζει να εθελοτυφλεί ότι μπορεί να το καταφέρει. Να το καταφέρει χωρίς να δοκιμάσει τίποτα διαφορετικό. Το ίδιο και το ίδιο μέχρι να πετύχει…

ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ

Κάτι σαν κοκτέιλ συναισθημάτων με μπόλικες δόσεις νεύρων, απογοήτευσης, χαράς και ανακούφισης ήταν η σημερινή νίκη του ΑΡΗ μας στην Πολωνία με το τελικό αποτέλεσμα να μας κρατάει μέσα στο κόλπο της πρόκρισης. Δεν έπεισε ούτε σήμερα η ομάδα ότι κάτι πάει να αλλάξει. Ακόμη Ιανουάριο έχουμε… πρέπει να αλλάξει, πρέπει να προκριθεί. Άντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έβγαλες την ψυχή πάλι!

Το αυτονόητο έκανε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στο Περιστέρι, παίρνοντας εύκολα την πρόκριση με 93-75. Αυτονόητη η νίκη-πρόκριση ωστόσο το ζητούμενο ήταν και η εμφάνιση λόγω της απόφασης-έκπληξη να αφαιρεθούν 3 παίκτες από το ρόστερ. Σε αυτό το κομμάτι ο ΑΡΗΣ φάνηκε ελαφρώς βελτιωμένος κυρίως λόγω της διάθεσης που έδειξαν οι παίκτες μας κατά τα άλλα τίποτα το ουσιαστικό. Στα θετικά ότι οι περίπου 2000 φίλοι της ομάδας που βρέθηκαν στο γήπεδο δεν έφυγαν με σπασμένα νεύρα όπως συνηθίζεται φέτος.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΡΙΠΟΝΤΩΝ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παρκέ με αποφασιστικότητα, ένταση και ξεκάθαρη διάθεση να “καθαρίσει” το ματς από νωρίς. Με τον Μήτρου-Λονγκ σε καλή βραδιά, τον Άντζουσιτς να δίνει λύσεις από τον πάγκο και τον Τζόουνς να κάνει τη διαφορά όταν χρειάστηκε, η ομάδα του Μίλιτσιτς πήρε από το ξεκίνημα το πάνω χέρι. Η κακή όμως περιφερειακή μας άμυνα και η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας, οδήγησαν στο οριακό 25-23 του πρώτου δεκαλέπτου. Στο 2^ο δεκάλεπτο με τον Κουλμπόκα on fire να πυροβολεί με κάθε ευκαιρία και τον Κώστα Αντετοκούνμπο να βελτιώνει την εικόνα μας σε άμυνα και ριμπάουντ η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία και έβαλε γερές βάσεις για τη νίκη κλείνοντας το ημίχρονο στο +13.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ, ΦΡΕΝΑΡΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΠΛΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ

Στους ίδιους ρυθμούς εξελίχθηκε και το 2^ο ημίχρονο με τη διαφορά να εκτοξεύεται στο +21 και να διατηρείται για κάμποση ώρα πάνω από τους 15. Σε εκείνο όμως το σημείο οι πειραματισμοί του Μίλιτσιτς και η εμμονή του σε σχήματα που δεν έβγαιναν έφεραν προς στιγμή τα πάνω κάτω. Η διαφορά έφθασε μονοψήφια νούμερα αλλά κάπου εκεί δόθηκε ένα τέλος. Ο κόουτς το διαχειρίστηκε με περισσότερη λογική, η ομάδα αντέδρασε και έφθασε εύκολα στη νίκη χωρίς άγχος.

ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Για όσους το έχουν ξεχάσει, το Περιστέρι πριν ενάμιση μήνα πάλι στο Nick Galis Hall για το πρωτάθλημα μας πήγε στην παράταση. Και μόνο που σήμερα πήραμε τη νίκη χωρίς σασπένς είναι ένα δείγμα ότι η ομάδα έχει δυναμώσει. Είναι αρκετό αυτό; Πιθανόν ναι για να ανταγωνίζεται ομάδες σαν το Περιστέρι, τον Ηρακλή ή τη Μύκονο, σίγουρα όχι αν μιλάμε για τον απαλλαγμένο από τα χρέη ΑΡΗ της εποχής Σιάο. Και να μην είχε ανέβει ο πήχης πάλι ο στόχος ο ίδιος θα ήταν και όχι απλά να είσαι ο καλύτερος των μικρομεσαίων. Για να γίνει αυτό θα πρέπει ο Μίλιτσιτς να κάνει πολλά περισσότερα από το να αφαιρέσει 3 παίκτες από το ρόστερ. Σήμερα χρησιμοποίησε πιο ορθολογικά σχήματα κυρίως στις θέσεις των ψηλών και αν και μας πήραν αρκετά επιθετικά ριμπάουντ, στο σύνολο είχαμε περισσότερα. Συν την άμυνα του Αντετοκούνμπο που ήταν ένα στοιχείο που δεν είχε η ομάδα. Για όλα τα υπόλοιπα όμως θέλει πολύ δουλειά και άλλα μυαλά. Άλλα μυαλά κυρίως από τον κόουτς μιας και οι παίκτες είναι αυτοί που είναι. Όσο αδυνατεί να το καταλάβει ο Μίλιτσιτς ώστε να προσαρμόσει τα πλάνα του με βάσει αυτούς, όλα θα παραμένουν ίδια. Οι «περιφερειακοί» θα κάνουν τα δικά τους τα παράλογα και οι ψηλοί θα φορτώνονται με ανόητα φάουλ στο κέντρο του γηπέδου χωρίς λόγο… Τουλάχιστον με τις αποχωρήσεις έγινε μια αρχή, στάλθηκε ένα μήνυμα προς τους παίκτες και περιορίστηκε και το άλλοθι του προπονητή.

ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ

Δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης στον αντίπαλο του ο ΑΡΗΣ μας και εύκολα πήρε την πρόκριση που ήταν και το ζητούμενο. Αυτό όμως που προέχει στην παρούσα φάση είναι να μας δείξει η ομάδα ότι ξέρει που βαδίζει. Το ξαφνικό διαζύγιο με 3 παίκτες δεν είναι μια απόφαση που την βλέπεις συχνά. Σε αυτόν τον ΑΡΗ όμως που παρακολουθούμε από το περασμένο καλοκαίρι δεν ξενίζει… Το αν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση θα φανεί στη συνέχεια. Σίγουρα όμως δείχνει διάθεση για να αλλάξει κάτι και αυτό είναι αναμφίβολα θετικό.

ΥΓ. Η εικόνα του Παλέ σήμερα(όπως και στο παιχνίδι της Τετάρτης) δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας της εγκληματικής διαχείρισης της φετινής κατάστασης. Με 3500 διαρκείας που είχαν δικαίωμα δωρεάν εισόδου… αλλά τους περισσότερους να επιλέγουν την ψυχική τους ηρεμία.

Σταθερά κακή παραμένει η αγωνιστική εικόνα του ΑΡΗ μας, με τη νέα βαριά ήττα από την Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Nick Galis Hall να είναι μια ακόμη απόδειξη ότι τίποτα δεν λειτουργεί σωστά σε αυτή την ομάδα. Παιδαριώδη λάθη, χαλαρή άμυνα, χαμένα ριμπάουντ και σκαμπανεβάσματα στην επίθεση ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα. Ανήμποροι οι παίκτες να αντιδράσουν, ανήμπορος και ο Μίλιτσιτς να διαχειριστεί την κατάσταση. Το μισοάδειο γήπεδο και οι έντονες αποδοκιμασίες κατά τη διάρκεια αλλά και στο φινάλε του αγώνα μοιάζει σαν την λογική εξέλιξη της τραγικής κατάστασης που βιώνει φέτος ο Αρειανός οπαδός.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Δεν χρειάστηκε και πολύ για να καταλάβει κανείς πως θα εξελισσόταν το παιχνίδι. Μόλις στα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά του αγώνα η Χάποελ πρόλαβε να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα της σε όλους τους τομείς. Αντίσταση δεν βρήκε καμία, όποτε αστοχούσε έπαιρνε το επιθετικό ριμπάουντ και χωρίς να ζοριστεί έχτισε διψήφια διαφορά.  Στο δεύτερο δεκάλεπτο χάρη στην αγωνιστική άνοδο του Νουά, του Τζόουνς και του νεοφερμένου Αντετοκούνμπο η ομάδα έβγαλε αντίδραση μειώνοντας σε 35-39 αλλά αυτή δεν κράτησε πολύ. Το ημίχρονο έκλεισε στο -9 αφήνοντας ελπίδες για τη συνέχεια.

ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

Τι και αν περιμέναμε να βγουν οι παίκτες μας πιο αποφασισμένοι από τα αποδυτήρια μετά τις οδηγίες του Μίλιτσιτς… Η Χάποελ πάτησε γκάζι και ο ΑΡΗΣ αντί να βελτιωθεί έγινε χειρότερος με την διαφορά  να ξεφεύγει στο +29. Ο κόουτς και αυτός με τη σειρά του πέταξε λευκή πετσέτα, άρχισε να χρησιμοποιεί περίεργα σχήματα τα οποία το μόνο που κατάφερναν ήταν απλά να εκνευρίζουν περισσότερο τον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο.

ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Κουράζει η επανάληψη αλλά δυστυχώς ο ΑΡΗΣ σήμερα απλά επανέλαβε ότι ακριβώς έκανε και στα προηγούμενα παιχνίδια. Και όταν μιλάμε εδώ και καιρό για στασιμότητα αυτό εννοούμε. Ο Μίλιτσιτς αδυνατεί να βρει λύσεις, έχει πετάξει το μπαλάκι των ευθυνών στους παίκτες και το μόνο που του έχει μείνει είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να διαχειριστεί επικοινωνιακά το αγωνιστικό ναυάγιο. Ναι η Χάποελ είναι μια καλή ομάδα αλλά η κακή μας άμυνα, τα χαμένα ριμπάουντ, τα φθηνά λάθη και το μπάχαλο στην επίθεση δεν έχουν να κάνουν με τον αντίπαλο. Με οποιαδήποτε ομάδα που μας πλησιάζει έστω και λίγο σε δυναμικότητα(αν δεν μας ξεπερνάει) τα ίδια ακριβώς προβλήματα έχουμε. Αυτή τη στιγμή πάντως 2 είναι οι δρόμοι. Ή αλλάζεις 2-3 ξένους μαζεμένους ή αλλάζεις τον προπονητή και ίσως έναν παίκτη ελπίζοντας να έρθει η αλλαγή. Οτιδήποτε άλλο είναι κινήσεις απελπισίας.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Σε μόνιμη άρνηση παραμένει ο ΑΡΗΣ μας, κολλημένος με τα προβλήματα που τον ταλανίζουν από την αρχή της χρονιάς. Η  Χάποελ Ιερουσαλήμ όντας ανώτερη έστησε το δικό της πάρτι στο Nick Galis Hall με τους παίκτες και τον προπονητή μας σε έναν άχαρο ρόλο, απλά να μοιράζουν εκνευρισμό. Το έχουμε ξαναζήσει δυστυχώς το έργο και μόνο με γενναίες αποφάσεις μπορεί να αλλάξει η κατάσταση. Με τυφλή εμπιστοσύνη και ευχολόγια δεν πας πουθενά.

ΥΓ. Όλους τους παίκτες άχρηστους τους έχουμε βγάλει… ευτυχώς που ο προπονητής είναι καλός!

Μετά κόπων και βασάνων ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να διπλασιάσει τις νίκες του επί του μαχητικού Ηρακλή και να βελτιώσει την θέση του στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Σε ένα κακό ποιοτικά παιχνίδι, ο ΑΡΗΣ αν και προηγήθηκε με 17 πόντους στην 3^η περίοδο, πάλεψε… με όλες τις δυνάμεις του ώστε να το χάσει το παιχνίδι, ευτυχώς όμως ο Ηρακλής δεν εκμεταλλεύτηκε τα δώρα μας και η νίκη βάφτηκε κιτρινόμαυρη. Έντονη δυσαρέσκεια στον κόσμο για το συνονθύλευμα που παρακολουθήσαμε παρά τη σημαντική νίκη.

ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΝΤΕΡΜΠΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ

Ντέρμπι περιμέναμε, ντέρμπι είδαμε από το ξεκίνημα. Ο ΑΡΗΣ είχε τον πρώτο λόγο, είχε το προβάδισμα βρίσκοντας λύσεις στο ξεκίνημα από τον Νουά και τον Μήτρου Λόγνκ , ο Ηρακλής όμως είχε τις απαντήσεις. Μια ο Φόρμαν μια ο Φάντεμπεργκ μια τα χαμένα μας επιθετικά ριμπάουντ και η κακή άμυνα κοντά στο καλάθι μας και το παιχνίδι σε όλο το ημίχρονο ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια της ομάδας μας να ξεφύγει στο σκορ.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ

Με τους αντιπάλους μας να είναι πιο μονόπλευροι στην επίθεση και τον ΑΡΗ να βρίσκει διαφορετικούς πρωταγωνιστές κατά διαστήματα στην επίθεση στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε το ξεπέταγμα που περιμέναμε. Ο Άντζουτσιτς βρήκε κάποια σουτ, ο Μήτρου Λόγνκ πρόσθεσε και αυτός μερικά και ο Τζόουνς που δεν είχε κάνει αισθητή την παρουσία του πήρε μπρος! Η διαφορά λίγο πριν την 4^η περίοδο έφθασε στο +17 αλλά το 7-0 σερί του Ηρακλή στο φινάλε της 3^ης περιόδου ήταν το σήμα κινδύνου που ξεκίνησε να εκπέμπει η ομάδα μας.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ Ο ΑΡΗΣ

Και πάνω που σε είχε πείσει η ομάδα ότι μπορεί να κερδίσει χωρίς ιδιαίτερο άγχος ήρθε η 4^η περίοδος για να επανέλθουμε όλοι στην πραγματικότητα. Αστοχία ακόμη και κάτω από το καλάθι, αδικαιολόγητα βιαστικές επιλογές, φθηνά λάθη, χαμένα ριμπάουντ, κακή άμυνα και μια ασταμάτητη προσπάθεια και από τον κόουτς ώστε να χαθεί αυτή η νίκη! Ευτυχώς και οι αντίπαλοι μας έκαναν τα λάθη τους και αστόχησαν στα ελεύθερα καθοριστικά σουτ.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΧΑΛΑΚΙ» ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Το φοβόμασταν το παιχνίδι και οι φόβοι μας ως ένα βαθμό επιβεβαιώθηκαν.  Ευτυχώς… ως ένα βαθμό γιατί 1-2 σουτ να κατέληγαν διαφορετικά ίσως τώρα να μιλούσαμε για ακόμη ένα αγωνιστικό ναυάγιο.  Η διαφορά ποιότητας και ποσότητας σε παίκτες-κλειδιά όπως και στο πρώτο παιχνίδι ήταν αρκετή για να μας χαρίσει τη νίκη. Ο Μίλιτσιτς δείχνει ότι προσπαθεί αλλά φαίνεται ότι δεν μπορεί και σιγά σιγά από λύση – όπως αρχικά ήρθε στην ομάδα – εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα. Όταν ο κόουτς θεωρεί ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί, αναφέρεται ακόμη και σήμερα για το ξεκίνημα της περιόδου και πιστεύει ότι η φετινή μας πορεία είναι καλή σε Ελλάδα και Ευρώπη από τη στιγμή που ανέλαβε… μάλλον δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα διαφορετικό για τη συνέχεια. Οι ίδιες κακές επιλογές, οι ίδιοι μπασκετικοί παραλογισμοί και μια στασιμότητα που τρομάζει.

ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ

Ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες. Όχι θεαματικά, όχι θριαμβευτικά, αλλά κέρδισε... Οι αντίπαλοι μας περίμεναν από 2 παίκτες να κάνουν τη διαφορά σε όλο το σαρανταπεντάλεπτο , ο ΑΡΗΣ μας είχε 3-4 και αυτή η ποσοτική διαφορά ήταν αρκετή παρά την υπερπροσπάθεια που κάναμε στο τέλος για να τους χαρίσουμε τη νίκη. Είναι αρκετό το ότι κερδίσαμε ώστε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι παραμένει επικίνδυνα στάσιμη η ομάδα και δεν μπορεί να νιώθει την ασφάλεια της νίκης ακόμη και όταν αγωνίζεται με υποδεέστερες ομάδες μπροστά στον κόσμο της; Μάλλον όχι…

ΥΓ. Θύμισε Καστρίτη και σήμερα ο Μίλιτσιτς τόσο στις επιλογές του κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και με τις δηλώσεις του με τη λήξη. Ξεκάθαρα το πρόβλημα δεν είναι αγωνιστικό… αλλά το ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί, συνεχίζει να βελτιώνεται γιατί δουλεύει σκληρά και ότι από την στιγμή που ήρθε ο κόουτς η ομάδα πραγματοποιεί μια καλή(?!?!) πορεία.

Απέφυγε τη συντριβή ο ΑΡΗΣ μας στην Ισπανία και όντας παρόντας ουσιαστικά μόνο στο 2^ο ημίχρονο κατάφερε να χάσει με μια πιο «ευκολοχώνευτη» διαφορά από τους 30+ που διαφαινόταν. Ωστόσο οι φωνές απελπισίας από το ναυάγιο των πρώτων 20’ με τους 63 πόντους παθητικό ηχούν ακόμη στα αυτιά μας. Το θέμα είναι αν ακούγονται και ως τα γραφεία της ΚΑΕ μπας και παρθούν επιτέλους οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν.

ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 20 ΛΕΠΤΑ

Κυριολεκτικά δεν υπήρχε ο ΑΡΗΣ στο γήπεδο για 2 ολόκληρα δεκάλεπτα. Η ομάδα δεν πάτησε ποτέ στο παρκέ, οι Ισπανοί έκαναν ανενόχλητοι ότι ήθελαν μέσα στο γήπεδο στήνοντας σε χρόνο ρεκόρ το δικό τους πάρτι. Η τρύπια άμυνα μας και η έλλειψη μαχητικότητας στα ριμπάουντ ήταν η καταδίκη μας. Η διαφορά έφθασε λίγο πριν την ανάπαυλα στο +32 για τη Μανρέσα με την ομάδα μας να μοιάζει με ανήμπορη βαρκούλα ανάμεσα στα κύματα.

ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ, ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΡΓΑ

Το πόσο κακός ήταν ο ΑΡΗΣ στα πρώτα είκοσι λεπτά επιβεβαιώθηκε από την αντίδραση που έβγαλε στο 2^ο ημίχρονο. Με τους Νουά και Τζόουνς να είναι οι κινητήριοι μοχλοί και τον Μήτρου Λόνγκ να μπαίνει σιγά σιγά στην εξίσωση ο ΑΡΗΣ άρχισε να ξεκλειδώνεται στην επίθεση και να βρίσκει εύκολους πόντους που του έδιναν ψυχολογία. Ψυχολογία να παλέψει λίγο παραπάνω σε άμυνα και ριμπάουντ κάτι που δεν το είχε κάνει ως τότε στο παιχνίδι. Χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό αλλά απλά όντας πιο σοβαρός, ροκάνισε το μεγαλύτερο κομμάτι της διαφοράς, έφθασε στο -8 αλλά εκεί οι Ισπανοί βρήκαν τα μεγάλα σουτ και απέφυγαν το άγχος των τελευταίων λεπτών.

ΕΓΚΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ, ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Οι 63 πόντοι που δεχθήκαμε σε ένα ημίχρονο δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες του τι ακριβώς συμβαίνει. Κανένας παίκτης δεν έχει διάθεση να παίξει άμυνα, κανένας δεν κάνει μπλοκ άουτ, κανείς δεν ξέρει τι ρόλο βαράει στην επίθεση. Και πως να ξέρει ο παίκτης όταν ο ίδιος ο προπονητής έχει χάσει την ωριμότητα της σκέψης του. Έχει βγάλει τους μισούς παίκτες άκυρους και εκτός του Νουά δεν φαίνεται από το ροτέισον που κάνει να εμπιστεύεται κανέναν. Ούτε καν αυτόν τον Τζόουνς που παρά τα όποια θέματα του, έχει δείξει ότι ίσως να μπορούσες να χτίσεις πάνω του. Για τους ψηλούς ο τρόπος διαχείρισης τους μοιάζει με μήνυμα του στυλ «αλλάξτε επάγγελμα, όχι μπάσκετ». Όσο για την χρησιμοποίηση του Φόρμπς που στην άμυνα τραβιέται για να μην ζοριστεί τα λόγια είναι περιττά… Αν  πάντως αυτή η σταθερά κακή εικόνα δεν έχει να κάνει με τον προπονητή, τότε με τι έχει να κάνει και πως ακριβώς διορθώνεται;

ΦΩΝΑΖΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΕΣ

Απέφυγε τη συντριβή ο ΑΡΗΣ μας στην Ισπανία και όντας παρόντας ουσιαστικά μόνο στο 2^ο ημίχρονο κατάφερε να χάσει με μια πιο «ευκολοχώνευτη» διαφορά από τους 30+ που διαφαινόταν. Ωστόσο οι φωνές απελπισίας από το ναυάγιο των πρώτων 20’ με τους 63 πόντους παθητικό ηχούν ακόμη στα αυτιά μας. Το θέμα είναι αν ακούγονται και ως τα γραφεία της ΚΑΕ μπας και παρθούν επιτέλους οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν.

ΥΓ. Καλώς να έρθει ο Αντετοκούνμπο σίγουρα θα βοηθήσει. Αυτό το χάλι όμως δεν διορθώνεται έτσι απλά. Και ούτε έτσι απλά από τις 6 Ιανουαρίου θα ξεκινήσουμε να μιλάμε για την επόμενη χρονιά…

Με το δεξί μπήκε ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗ στη νέα κερδίζοντας τον Παναιτωλικό στο βροχερό Κλ.Βικελίδης με 2-0, σκορ που διαμορφώθηκε στα πρώτα 45’! Νίκη-πρόκριση που μας οδηγεί στο νοκ άουτ με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Μέχρι όμως να έρθει η στιγμή των προημιτελικών, η ομάδα μας θα πρέπει να δώσει συνέχεια στη σημερινή εμφάνιση όπου σε συνδυασμό με τις σημαντικές επιστροφές από το μέτωπο των τραυματιών ήταν το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα για το 2026.

ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Η ομάδα μπήκε με τσαγανό, ενέργεια και επιθετικό ρυθμό. Όχι για να έχει απλά την  κατοχή αλλά για να  βρει όσο γρηγορότερα μπορούσε το γκολ. Πίεση στα 3/4  και κυκλοφορία της μπάλας προς την αντίπαλη εστία με λογική και συνέπεια. Ο δραστήριος Μισεουί – η έκπληξη του Χιμένεθ στην ενδεκάδα - στο 30’ έστειλε τη μπαλιά-αλφάδι στον Μορόν για να κάνει με μια ψύχραιμη κεφαλιά το 1-0. Ένα γκολ που σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια δεν αποσυντόνισε τους παίκτες μας και δεν χάλασε τον τρόπο που αγωνιζόμασταν ως εκείνο το σημείο. Στο 45’ η επιμονή μας και για ένα 2^ο γκολ απέδωσε καρπούς. Ο Ράτσιτς, που σαρώνει ό,τι κινείται τελευταία, με μια βολίδα από τα 25 μέτρα έγραψε το 2-0 δικαιώνοντας όλους τους «προπονητές της κερκίδας» που με κάθε ευκαιρία φωνάζουν «σούταρε».

ΕΧΑΣΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΟΡ

Αν και στο Β ημίχρονο η ομάδα δεν έριξε στροφές φαινόταν σε όλες τις φάσεις να είναι πιο προσεκτική. Ακόμη και έτσι έκανε τις ευκαιρίες του με το δοκάρι του Καντεβέρε και το γκολ που ακυρώθηκε ορθώς ως οφσάιντ,  το άστοχο σουτ του  Παναγίδη και τα χαμένα τετ-α-τετ των Πέρεθ και Γιένσεν. Ο Παναιτωλικός ουσιαστικά μόλις 1 φορά απείλησε στο Β ημίχρονο και εκεί έπεσε στο μπλόκο του φορμαρισμένου Αθανασιάδη.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ RESTART ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ

Πολλά περισσότερα από τη νίκη-πρόκριση κέρδισε ο ΑΡΗΣ σήμερα. Ο Χιμένεθ για ακόμη μια φορά απέδειξε ότι δεν έχει εμμονές σε πρόσωπα και ρίχνοντας τον Μισεουί στο παιχνίδι άλλαξε τα δεδομένα της αναμέτρησης. Ένας Μισεουί – που πολλοί πιστεύαμε ότι είχε «καεί» και δεν θα τον ξαναβλέπαμε – που μπήκε μετά από καιρό, κράτησε μπάλα, μοίρασε 2 ασίστ και αναδείχθηκε σε MVP της αναμέτρησης παρόλο που λόγω ενοχλήσεων έγινε αλλαγή στο ημίχρονο. Είδαμε τον Φαμπιάνο να επιστρέφει ύστερα από μήνες και να αποδίδει σαν τον Φαμπιάνο που ξέρουμε και γουστάρουμε. Είδαμε τον Ράτσιτς να σκοράρει ένα καταπληκτικό γκολ. Είδαμε επιτέλους τον Χιμένεθ να έχει επιλογές και να κάνει τις αλλαγές που θέλει χωρίς αδιέξοδα και απόγνωση. Είδαμε μια ομάδα στο πρώτο γκολ να πανηγυρίζει σαν μια γροθιά στον αέρα αγκαλιά με τον προπονητή κόντρα σε όλα τα «αφηγήματα» που θέλουν παίκτες ξενερωμένους και προπονητή με το ένα πόδι εκτός ομάδας. Μακάρι να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι τραυματίες και επιτέλους να δούμε τον ΑΡΗ που υποτίθεται θα βλέπαμε από το περασμένο καλοκαίρι. Πέρασε ο χρόνος, χάθηκαν ευκαιρίες, έστω και τώρα όμως ας δούμε αν αλλάζει όλο αυτό. Και αυτή η εμφάνιση ύστερα από καιρό είναι μια ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ο πανηγυρισμός των παικτών στο πρώτο γκολ του Μορόν αγκαλιά με τον Χιμένεθ ίσως και να ήταν η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα της σημερινής αναμέτρησης. Σε ένα ματς όπου ο ΑΡΗΣ με την εικόνα του τα έκανε όλα να φαίνονται απλά και εύκολα. Και όταν αυτό συμβαίνει σε μια ημέρα με πολλές και σημαντικές επιστροφές τότε ναι, μαζί με τις μεταγραφές ίσως τελικά το 2026 να παρακολουθήσουμε έναν πολύ πιο ανταγωνιστικό ΑΡΗ από αυτόν που βλέπουμε από την έναρξη της αγωνιστικής σεζόν. Έναν ΑΡΗ που στη Λεωφόρο θα κατέβει να πάρει με όλες του τις δυνάμεις την πολυπόθητη πρόκριση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, πάμε να τα αλλάξουμε όλα!

Δεν μπόρεσε να πατήσει πάνω στον «ενθουσιασμό» του ο ΑΡΗΣ μας ώστε να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από κάποιες καλές στιγμές μέσα στο παιχνίδι και μια ήττα με διαφορά εντός μπασκετικής λογικής. Η χαλαρότητα στην άμυνα ήταν το μόνιμο πρόβλημα από το τζάμπολ, ο Ολυμπιακός με 32 ασίστ έκανε ότι ήθελε στο γήπεδο και αυτό ήταν αρκετό για να φθάσει σε μια νίκη χωρίς ιδιαίτερο άγχος. Σταθερά προβληματικός ο ΑΡΗΣ μας, ούτε σήμερα έπεισε ότι κάτι βελτιώνεται.

ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ VS ΚΟΥΡΑΣΗ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ Χ

Είχε την απάντηση του ο ΑΡΗΣ μας στο καλό ξεκίνημα του Ολυμπιακού και αυτός ο ενθουσιασμός ήταν η κινητήριος δύναμη για την ομάδα μας που έδειχνε αποφασισμένη να κοιτάξει στα μάτια τον αντίπαλο της. Ο καλοδουλεμένος Ολυμπιακός με τον Γουόκαπ και τον Φουρνιέ να κυκλοφορούν σωστά την μπάλα και τον Ντόρσεϊ να σκοράρει με κάθε ευκαιρία εκμεταλλεύτηκε την έλλειψη συγκέντρωσης στην άμυνα και κατάφερε να έχει ένα προβάδισμα σε όλο το πρώτο ημίχρονο. Τα καλά ποσοστά μας έξω από τα 6.75 ήταν αυτά που μας κρατούσαν μέσα στο παιχνίδι και μας επέτρεπαν να ελπίζουμε για την «έκπληξη» στο Β ημίχρονο.

ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΑΜΥΝΑ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ

Λίγα λεπτά στο Β ημίχρονο ήταν αρκετά για να  γίνει κατανοητό ότι μια πληγή όταν δεν την γιατρεύεις στο τέλος θα σε λυγίσει. Ο ΑΡΗΣ δεν έλεγε να διορθωθεί στην άμυνα, το μοίρασμα της μπάλας από τους αντιπάλους μας αποσυντόνιζε την άμυνα μας και με σχετική ευκολία δεχόμασταν καλάθια. Και όταν τα σουτ σταματάνε να μπαίνουν τότε με μαθηματική ακρίβεια κόντρα σε τόσο δυνατούς αντιπάλους δεν έχεις ελπίδα για τίποτα.  Ο Μίλιτσιτς δεν μπόρεσε να βρει λύσεις ούτε στην άμυνα, ούτε στην επίθεση και ο Ολυμπιακός χωρίς να ιδρώσει έχτισε μια διψήφια διαφορά που την κράτησε χωρίς να ζοριστεί ως το τέλος.

ΣΤΑΘΕΡΑ ΚΑΚΟΣ

Ανεξάρτητα από το πως εξελίχθηκε το παιχνίδι και την δυναμική του αντιπάλου, τίποτα διαφορετικό δεν είδαμε σήμερα από τον ΑΡΗ μας. Πέρα από την πολύ σημαντική απουσία του Μιλουντίνοφ ο Ολυμπιακός είχε την κούραση του από το απαιτητικό παιχνίδι της Ευρωλίγκας σε αντίθεση με εμάς που αγωνισθήκαμε μεσοβδόμαδα νωρίτερα. Μια συνθήκη που μάλλον δεν υπήρχε στα πλάνα του προπονητή ώστε να πιέσουμε λίγο παραπάνω, να τους τρέξουμε και να τους φθείρουμε. Αντιθέτως ήταν πολλές οι περιπτώσεις όπου στο transition οι παίκτες μας έμεναν πίσω. Σαν προέκταση της γενικότερης κακής αμυντικής μας συμπεριφοράς όπου οι θέσεις χάνονται και οι εντάσεις μας αυξομειώνονται με τυχαίους ρυθμούς. Και να πεις ότι στην επίθεση γίνεται κάτι διαφορετικό; Μάλλον όχι… Το ότι μπήκαν κάποια μακρινά σουτ δεν αποτελεί στοιχείο βελτίωσης. Αντιθέτως αυτά τα περίεργα σχήματα χωρίς ψηλούς, η συνύπαρξη Τζόουνς – Μήτρου Λόγνκ και το περίεργο ροτέισον με παίκτες που φαίνεται να «πατάνε καλά» στο παρκέ ξαφνικά να χαντακώνονται στον πάγκο. Αν δυσκολεύεται ύστερα από τόσο καιρό στην ομάδα ο Μίλιτσιτς να καταλάβει ότι ο μοναδικός καθαρός πλέι μέικερ είναι ο Πουλιανίτης και ότι το να επιφορτίζεις τους Τζόουνς και Μήτρου Λόγνκ με το κομμάτι της οργάνωσης ουσιαστικά τους «ακυρώνεις»  τότε μάλλον καθαρά ρεαλιστικά δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε τίποτα.  Ίσως πάντως να πρέπει η διοίκηση να αλλάξει τον τρόπο σκέψης της και από εκεί που αναζητά παίκτες μήπως να αρχίσει να αναζητά έναν προπονητή που αντί να βγάζει με διάφορους τρόπους την μισή ομάδα(και παραπάνω) άχρηστη να αρχίσει να αξιοποιεί και 1-2 πραγματάκια.

ΗΘΕΛΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

Πιστός στις αδυναμίες του ο ΑΡΗΣ μας, αρκέστηκε για ακόμη μια φορά σε κάποια επιθετικά ξεσπάσματα και στις «καλές εντυπώσεις» κόντρα σε έναν πιο δυνατό αντίπαλο σε ένα παιχνίδι σχεδόν τυπική διαδικασία. Η ομάδα ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Και πως να μπορέσει όταν αδυνατεί εδώ και καιρό να κάνει έστω ένα δειλό βήμα προς την βελτίωση. Αν τώρα μετά τον διασυρμό από την Τσεντεβίτα  η σημερινή εμφάνιση εκλαμβάνεται ως «αντίδραση» ή οτιδήποτε άλλο θετικό τότε μάλλον θα πρέπει να ξανακοιτάξουμε τη βαθμολογία της GBL με την ολοκλήρωση του Α’ γύρου μπας και αντιληφθούμε(κυρίως εκεί στην ΚΑΕ) τι ακριβώς συμβαίνει.

ΥΓ. Επειδή ο «προϋπολογισμός» εκεί στην ΚΑΕ είναι πολύ σφιχτός για παίκτες, μήπως είναι πιο έξυπνο(και πιο οικονομικό) να ψαχτούμε για προπονητή; Έτσι και αλλιώς μεταβατική χρονιά είναι, πενταετές πλάνα, τι 3^ος τι 8^ος και τέτοια…

ΥΓ2. Κατά τα άλλα Social Tickets με 35€...