Με μια βαριά ήττα και έναν αποκλεισμό που πονάει περισσότερο από όσο δείχνει το τελικό σκορ ο ΑΡΗΣ έδωσε πρόωρο τέλος στο ευρωπαϊκό του ταξίδι. Δεν κατάφερε να είναι ανταγωνιστικός, από το πρώτο δεκάλεπτο πήρε προβάδισμα η Κλουζ και δεν κινδύνεψε ποτέ να το χάσει. Αντιθέτως έστησε το δικό της πάρτι με τον ΑΡΗ καλεσμένο-παρατηρητή σε όλα όσα διαδραματιζόταν στο παρκέ. Εντυπωσιακή η κιτρινόμαυρη κερκίδα με ξεχωριστό παλμό παρά το ότι η ομάδα δεν την βοήθησε με την εικόνα της.

ΜΠΗΚΕ ΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ

Το ξεκίνημα με τον ΑΡΗ να προηγείται με 1-9 έμοιαζε ελπιδοφόρο. Η ομάδα έμοιαζε συγκεντρωμένη και έτοιμη να ελέγξει το ρυθμό του παιχνιδιού. Έμοιαζε… γιατί η συνέχεια επεφύλασσε διαφορετική εξέλιξη. Η Κλουζ αντέδρασε και με ένα σερί 16-2 έστειλε το μήνυμα ότι η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική από ελπίζαμε στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. 31-21 στο τέλος της πρώτης περιόδου και ήδη το παιχνίδι είχε στραβώσει μιας και η υπεροχή των Ρουμάνων σε όλα τα σημεία ήταν αδιαμφισβήτητη .

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Η επιθετική συνέπεια του Τζόους και κάποια ξεσπάσματα του Κουλμπόκα ήταν η άχαρη αντίδραση της ομάδας μας. Καμία προσπάθεια να αλλάξει κάτι στην άμυνα, καμία προσπάθεια να προβληματίσουμε με κάποιο τρόπο τους αντιπάλους μας. Ανάλογα με την ευστοχία στα μακρινά σουτ και από τις 2 πλευρές η διαφορά κυμαινόταν μεταξύ 12 με 22 πόντους. Χωρίς άγχος, χωρίς εκπλήξεις μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο.

ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ

Με συνοπτικές διαδικασίες ο ΑΡΗΣ μας παραδόθηκε στην ανωτερότητα της Κλουζ και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο βαρύ τον αποκλεισμό. Δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να διαχειριστούν την μαχητικότητα των αντιπάλων μας. Δεν μπόρεσε ο Μίλιτσιτς να διαβάσει το παιχνίδι και να προσαρμόσει τα πλάνα του. Ανεξήγητη εμμονή σε σχήματα που δεν έβγαιναν, ανεξήγητος ο τρόπος που μοίρασε τον χρόνο ακόμη και όταν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Και όταν απουσιάζει η ώριμη η καθοδήγηση από τον πάγκο, το να το περιμένουμε από τους παίκτες μοιάζει με πολυτέλεια.  Ο ΑΡΗΣ είχε δείξει πρόοδο στα τελευταία παιχνίδια. Κέρδισε τον Παναθηναϊκό, κέρδισε ξανά τον κόσμο του και έχτισε προσδοκίες. Σήμερα όμως απλά επέστρεψε στην αγωνιστική ανυποληψία του που μπορεί την μια ημέρα να κερδίσει τον πρώτο και την επόμενη να χάσει από τον τελευταίο.

ΠΙΚΡΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Πολύ πιο δυνατή από όσο περιμέναμε αποδείχθηκε η Κλουζ και εύκολα επικράτησε στον «τελικό πρόκρισης».  Δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ μας ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Πάνω που αρχίζαμε να ξεχνάμε μετά τις τελευταίες καλές εμφανίσεις,  φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλες τις αδυναμίες του. Τη χαλαρή άμυνα, τα φθηνά λάθη, την έλλειψη συγκέντρωσης και την κακή διαχείριση από τον πάγκο. Ωραία τα «ξεσπάσματα» όπως η νίκη με τον Παναθηναϊκό, αλλά για να πετύχεις χρειάζεται συνέπεια. Και ο ΑΡΗΣ ως τώρα μόνο συνεπής δεν είναι.

ΥΓ. Πολλά τα λάθη από το καλοκαίρι, αρκετά από αυτά διορθώθηκαν αλλά σχεδόν αδύνατο να διορθωθούν όλα. Έτσι θα πάει αυτή η χρονιά και απλά θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση.

Καμία τύχη δεν είχε η Νεπτούνας στο φλογισμένο Nick Galis Hall. Ο ΑΡΗΣ μας ανταποκρίθηκε ιδανικά στο δυνατό παιχνίδι των Λιθουανών, πάτησε γκάζι στο 3^ο δεκάλεπτο και δεν ξανακοίταξε ποτέ πίσω του φθάνοντας κάποια στιγμή και στο +31.  Η πολυφωνία στην επίθεση και η ένταση των παικτών του Μίλιτσιτς στην άμυνα ήταν οι βασικοί λόγοι που ένα επικίνδυνο παιχνίδι μετατράπηκε σε υγιεινό. Εκστασιασμένος ο κόσμος στο κατάμεστο Nick Galis Hall απόλαυσε κάθε στιγμή της κιτρινόμαυρης κυριαρχίας.

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε αγχωμένα, με άστοχες επιλογές και νευρικότητα, δίνοντας χώρο στη Νεπτούνας να προηγηθεί με 10-15. Ο Μίλισιτς στις γνωστές αλλαγές του πενταλέπτου έριξε τον Άντζουσιτς που μπήκε  μπαρουτοκαπνισμένος και άλλαξε εντελώς την εικόνα της αναμέτρησης σκοράροντας 14 πόντους μέσα σε λίγα λεπτά. Στη συνέχεια η άμυνα σκλήρυνε και άλλο και εκεί κάπου άρχισε να φαίνεται η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες παρόλο που το ημίχρονο έκλεισε μόλις στο +6.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

Η άμυνα... στραγγάλισε κάθε σκέψη των Λιθουανών με τους Μποχωρίδη, Χάρελ, Νουά και Πουλιανίτη να είναι οι κύριοι εκφραστές της. ,Ο Τζόουνς έκανε ό,τι ήθελε στο αντίπαλο καλάθι, ο Νουά βρήκε πόντους, Φόρεστερ, Μήτρου Λόνγκ και Κουλμπόκα έβαλαν και αυτοί το χεράκι τους ώστε να φθάσουμε στο +31. Στο τέλος επήλθε η χαλάρωση και η διαχείριση δυνάμεων ενόψει της συνέχεια.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Μεγάλωσε το νικηφόρο σερί για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Νεπτούνας και μάλιστα με μια πολύ πειστική εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πλέον βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Για πρώτη φορά ίσως φέτος η ομάδα σε ένα πολύ σκληρό-physical παιχνίδι υπό την ανοχή των διαιτητών απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Ως τώρα όποτε μας έπαιζαν σκληρά τα χάναμε. Σήμερα η ομάδα δεν μάσησε, απάντησε δυναμικά και δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Η επιλογή του Μίλιτσιτς να «περιορίσει» το ρόστερ έχει πιάσει τόπο. Οι παίκτες δείχνουν πιο προσηλωμένοι και διψασμένοι για νίκες. Έχει αρχίσει να κερδίζει και την εμπιστοσύνη του κόσμου και όχι άδικα. Πλέον μένει να φανεί αν αυτές οι τελευταίες καλές εμφανίσεις είναι η βάση ή το ταβάνι μας.

ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ

Τελικός και για τις 2 ομάδες ήταν η σημερινή αναμέτρηση, στην πράξη όμως εξελίχθηκε σε παράσταση για έναν ρόλο. Σε μια από τις καλύτερες φετινές μας εμφανίσεις η ομάδα επικράτησε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Πολλοί οι πρωταγωνιστές και οι αφανείς ήρωες σε μια από τις πιο εμφατικές νίκες της σεζόν.  Σημαντικότερο από όλα είναι ότι η ομάδα δείχνει έτοιμη και αποφασισμένη για να πάρει την πρόκριση στη Ρουμανία. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, όπως το έκανες σήμερα θα το κάνεις και την άλλη εβδομάδα!

Νίκη δήλωση πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στον Παναθηναϊκό, σε ένα παιχνίδι γεμάτο ένταση,  σασπένς και υπέροχο happy end. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς δεν λύγισαν όταν το ματς πήγε  να χαθεί όπως και στην Τουρκία μέσα από τα χέρια τους. Αντίθετα, έδειξαν καρδιά και αποφασιστικότητα ώστε το κιτρινόμαυρο πάρτι να μην χαλάσει. Αποθέωση από τον κόσμο που γέμισε ασφυκτικά το Nick Galis Hall και απόλαυσε μια σπουδαία νίκη.

ΜΠΗΚΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ

Η ομάδα φάνηκε διαβασμένη και συγκεντρωμένη. Προηγήθηκε με 14-9 αλλά οι συνεχόμενες αλλαγές από το 5’ από τον Μίλιτσιτς – χωρίς ουσιαστικό λόγο – άρχισαν να κλονίζουν τη συνοχή που έδειχνε μέχρι εκείνο το σημείο η ομάδα. Ο Παναθηναϊκός βρήκε την ευκαιρία του και κατάφερε να προηγηθεί με +8. Εκεί ήρθε όμως η  αντεπίθεση. Νούα και Μήτρου-Λονγκ ξεμπλόκαραν επιθετικά την ομάδα και το τείχος στην άμυνα Κώστας Αντετοκούνμπο άλλαξαν το μομέντουμ και με ένα σερί μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου ήρθε η απόλυτη ισορροπία στο παιχνίδι.

ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ ΑΤΑΜΑΝ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος στην 3^η περίοδο. Πήρε κεφάλι με +9 (59-50) και διαχειρίστηκε σωστά την πίεση και στη συνέχεια του αγώνα. Κάτι που ανάγκασε τον Αταμάν να επιδοθεί σε ένα από τα γνωστά του σόου προσπαθώντας να μετατοπίσει τις ευθύνες της προδιαγραφόμενης ήττας στους 3 διαιτητές. Ο ΑΡΗΣ εκμεταλλεύτηκε την ανακατωσούρα που προκλήθηκε και έφθασε στο +15 περίπου 4΄πριν την λήξη. Εκεί όμως ο Παναθηναϊκός ανέβασε την πίεση, οι παίκτες μας και ο προπονητής αντέδρασαν σπασμωδικά δίνοντας στους αντιπάλους μας την ευκαιρία να βρουν κάποια μεγάλα σουτ και να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ

Σε εκείνο το σημείο υπήρχε μόνο παγωμάρα. Ο ΑΡΗΣ με περίσσια αφέλεια είχε δώσει την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να οδηγήσει το παιχνίδι στην παράταση και με την ψυχολογία καθολικά υπερ του να πάρει τη νίκη. Αυτό ήταν το feeling, αυτή ήταν η εικόνα του αγώνα σε εκείνο το χρονικό σημείο. Και όμως οι παίκτες του Μίλιτσιτς κόντρα στη λογική, αντέδρασαν, έδειξαν χαρακτήρα και κατάφεραν στην παράταση να πάρουν αυτό που άξιζαν. Νουά, Μήτρου Λόνγκ, Μποχωρίδης και Αντετοκούνμπο ήταν αυτοί που στην παράταση έντυσαν την νίκη στα κιτρινόμαυρα.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Την πιο σπουδαία νίκη της χρονιάς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Όχι μόνο λόγω της δυναμικής του αντιπάλου αλλά και γιατί όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι οι παίκτες μας έχουν τις ψυχικές αντοχές για να αντέξουν το βάρος μιας ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Και αυτό ως τώρα δεν το είχαμε δει. Σήμερα παρά τα όποια λάθη από τον πάγκο και τους παίκτες κατά την διάρκεια του αγώνα, στην παράταση είδαμε έναν τεράστιο ΑΡΗ που με μνήμη χρυσόψαρου, ξέχασε τι είχε γίνει στο φινάλε της κανονικής διάρκειας και παίζοντας δυνατά πήρε τη νίκη. Νίκη που δεν ήρθε τυχαία αλλά μέσω μιας εξαιρετικής ομαδικής προσπάθειας. Δεν είναι ότι ο Μίλιτσιτς τα κάνει όλα τέλεια… αντιθέτως κατά την διάρκεια του αγώνα και ιδιαίτερα στα κρίσιμα μας «τεντώνει» με τις επιλογές του. Ο ΑΡΗΣ όμως που βλέπουμε στα τελευταία παιχνίδια είναι μια μεταμορφωμένη ομάδα. Ο Νουά έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο, οι Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς δείχνουν πιο ήρεμοι, ο Άντζουτσιτς βρίσκει ρόλο και ο Αντετοκούνμπο έχει έρθει τόσο γκα$%@μένος για μπάσκετ αλλάζοντας ριζικά τα δεδομένα που ίσχυαν μέσα στη ρακέτα για την ομάδα μας.  Ακόμη και το ότι ο Μποχωρίδης βρήκε το μεγάλο σουτ – πέρα από τις ασίστ – είναι κομμάτι της αλλαγής. Μια αλλαγής που σε αγωνιστικό επίπεδο σήμερα επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο.

ΝΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ

Μόλις 3΄ήταν το κενό της κυριαρχίας του ΑΡΗ μας στο σημερινό παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι παίκτες του Μίλιτσιτς έπαιξαν παθιασμένα, προσπέρασαν με συνοπτικές διαδικασίες το «χαρακίρι»  της κανονικής διάρκειας και κλείδωσαν στην παράταση μια σπουδαία νίκη! Μια νίκη παρακαταθήκη, μια απόδειξη ότι η ομάδα έχει αλλάξει ρότα και είναι έτοιμη για να μεγαλουργήσει. Υπέροχα γούστα στο κατάμεστο Nick Galis Hall και αποθέωση των θριαμβευτών! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. 40 εκατομμύρια είναι αυτά, λογικός ο πόνος. 

ΥΓ2. Άλκη ζεις, δεν θα ξεχαστείς.

Επί περίπου 35΄ο ΑΡΗΣ τα έκανε όλα τέλεια και έμοιαζε να είναι αγκαλιά με τη νίκη, στα τελευταία λεπτά όμως το καθαρό μυαλό απουσίαζε όπως και τα μεγάλα σουτ… με το νικητήριο καλάθι των Τούρκων 0.3’’ πριν τη λήξη να είναι η ταφόπλακα μιας σπουδαίας προσπάθειας. Χάθηκε σημαντική ευκαιρία για να μπουν γερές βάσεις για την πρόκριση αλλά η εικόνα της ομάδας μετά και το σημερινό εμπνέει αισιοδοξία για τη συνέχεια.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Πιο έτοιμος από ποτέ μπήκε ο ΑΡΗΣ στην αναμέτρηση και δείχνοντας απίστευτη ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση πήρε το προβάδισμα στο σκορ. Καλή κυκλοφορία, συγκέντρωση στην άμυνα και σοβαρότητα στην επίθεση. Μήτρου-Λονγκ, Τζόουνς και Μποχωρίδης οργάνωναν σωστά, ο Αντετοκούνμπο πέρα από άμυνα και ριμπάουντ τελείωνε τις φάσεις όπως ακριβώς και ο Φόρεστερ που τον αντικατέστησε στη συνέχεια. Η διαφορά πήγε μέχρι και στο +9 (28-37) με τον ομάδα να πιέζει σωστά, να κλέβει μπάλες και να ελέγχει τον ρυθμό.

ΣΤΟ +14 ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Οι Τούρκοι αν και έμοιαζαν αιφνιδιασμένοι με την εξαιρετική μας απόδοση είχαν την ποιότητα ώστε να αντιδράσουν.  Αντίδραση που έφθασε μέχρι το 52-52 4’ πριν τη λήξη της 3^ης περιόδου μιας και μετά ο ΑΡΗΣ πάτησε γκάζι. Βρίσκοντας λύσεις από όλους από όσους βρισκόντουσαν στο παρκέ ο ΑΡΗΣ ξανανέβασε την απόδοση του φθάνοντας στο +14 σχεδόν 7’ πριν  τη λήξη της αναμέτρησης.  Μια αναμέτρηση που φαινόταν να την ελέγχουμε απόλυτα.

ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Και πάνω που μας είχε πείσει η ομάδα ότι μπορεί να κάνει το «μπάμ» ξεκινήσαμε μια προσπάθεια να γκρεμίσουμε ότι χτίζαμε επί 35’ .  Αφέλεια στην άμυνα, τραγικές επιλογές στην επίθεση και ένα σερί 20-4 των Τούρκων με τη λήξη έφερε τα πάνω κάτω. Σε ένα παιχνίδι όπου βάσει της εικόνας άξιζες και με το παραπάνω τη νίκη που την είχες σχεδόν αγκαλιά.

ΑΙΣΘΗΤΑ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟΣ

Ίσως για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μπήκε διαβασμένη και συγκεντρωμένη σε ότι είχε δουλέψει τις προηγούμενες ημέρες για αυτό το παιχνίδι. Για 35’ πραγματοποίησε μια ολοκληρωτική εμφάνιση και έμοιαζε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Η συμβολή του Αντετοκούνμπο στο παιχνίδι μας είναι καταλυτική. Ενώ σχεδόν όλοι οι παίκτες μετά την απόφαση «αποπομπής» των τριών μοιάζουν πιο ανεβασμένοι. Και ο Μίλιτσιτς δείχνει πιο ήρεμος με αυτά τα νέα δεδομένα. Στο τέλος όμως φάνηκε ότι τόσο ο κόουτς όσο και οι παίκτες του θέλουν ακόμη χρόνο. Πρώτα ο Μίλιτσιτς θα πρέπει να ξεκολλήσει από αυτά τα περίεργα σχήματα, την ισορροπία και την ψυχραιμία που απαιτεί από τους παίκτες του θα πρέπει να την δείχνει και ο ίδιος. Τα σχήματα που επέλεξε στα τελευταία 2’ δεν είχαν λογική, δεν είχαν ισορροπία και όπως φάνηκε δεν αποτελούσαν κομμάτι κάποιου συστήματος. Μια άμυνα ή ένα καλάθι θα έκανε την διαφορά. Και επί 4’ δεν βρήκαμε τίποτα από τα 2 και απλά χάσαμε. Κάποια στιγμή θα πρέπει ο κόουτς αλλά και οι παίκτες του να αδικούν τους εαυτούς τους όπως έκαναν σήμερα.

ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ

Η ομάδα ήταν εξαιρετική για 35 λεπτά. Είχε πλάνο, είχε διάθεση και έπαιξε με απίστευτη ωριμότητα. Αλλά για να επικρατήσεις μέχρι το τέλος χρειάζεσαι ψυχραιμία, σωστή καθοδήγηση από τον πάγκο και μεγάλα σουτ. Τίποτα από αυτά δεν είχαμε στο τέλος και με περίσσια αφέλεια πετάξαμε την ευκαιρία για μια σημαντική νίκη. Δεν ξέρω αν το τελικό αποτέλεσμα καλύπτει τα πάντα, η ομάδα πάντως στα τελευταία παιχνίδια δείχνει ένα διαφορετικό πολύ βελτιωμένο πρόσωπο. Θέλει δουλειά ακόμη για να στρώσει… αλλά σε πείθει ότι θα κάνει το 2 στα 2 και θα πάρει την πρόκριση.

Κάτι σαν ξεβράκωμα της ελληνικής διαιτησίας και της ομάδας του προέδρου της ΕΟΚ ήταν το σημερινό διπλό στην Πάτρα! Με την πιο ώριμη εμφάνιση επιθετικά(27 ασίστ) και ανεξάντλητες ψυχικές δυνάμεις κόντρα στα σκαριφήματα των 3 διαιτητών, άντεξε μέχρι το τέλος και πήρε μια παλικιαρίσια νίκη! Περίλυπη η Τσαρούχα και οι συνεργάτες της, έκαναν για ακόμη μια φορά ότι περνούσε από το χέρι τους αλλά δεν ήταν αρκετό.

ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ ΜΕ ΚΟΝΤΡΑ ΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Η ομάδα μπήκε αποφασισμένη, με μυαλό, ενέργεια και καθαρό σχέδιο. Οι πρώτες φάσεις έδειξαν ότι υπήρχε διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες, με τα μαρκαρίσματα να μην βγαίνουν στους αντιπάλους μας. Σωστές επιλογές, καλές συνεργασίες, γρήγορα χέρια στην άμυνα και προβάδισμα από νωρίς με  11-18 στο 5’. Κι εκεί κάπου οι διαιτητές άφησαν την διακριτική παρουσία και βγήκαν στα ίσια μπροστά για να στηρίξουν τον Προμηθέα που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του αγώνα. Στο τέλος της πρώτης περιόδου είχε 13 βολές (!!!) – και το σκορ ήταν ακόμα 25-29. Ενώ μέχρι το ημίχρονο βάρεσε 27 βολές με τον ΑΡΗ μας να μην μασάει και να προηγείται με +8. Αν δεν υπήρχαν τα σφυρίγματα της ντροπής, το ματς θα είχε τελειώσει από το ημίχρονο.

ΑΝΤΟΧΕΣ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΞΕΒΡΑΚΩΜΑ

Στο τρίτο δεκάλεπτο η άμυνα έσφιξε και παρ’ ότι κάθε "κοίταγμα" σφυριζόταν φάουλ, δεν χαμπάριασε. Με τον Άντζουτσιτς να κάνει τη διαφορά το σκορ πήγε στο 59-73.  Κάποια φθηνά λάθη και κάποια ακόμη προκλητικά σφυρίγματα και το παιχνίδι έμεινε ζωντανό με 72-80 στο τέλος της 3^ης περιόδου. Ωστόσο η 4^η περίοδο ήταν μια εντελώς διαφορετική ιστορία και μιας και οι μάσκες είχαν πέσει προ πολλού οι 3 διαιτητές δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να σφυρίζουν ότι να ναι. Ο Προμηθέας άρπαξε τα δώρα των διαιτητών και μείωσε στον πόντο. Το παιχνίδι έγινε ντέρμπι – όπως το ήθελαν – ο ΑΡΗΣ όμως δεν ήταν διατεθειμένος να τα παρατήσει. Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς και Νουά πήραν σωστές αποφάσεις, πέτυχαν καθοριστικά καλάθια και γκρέμισαν τα όνειρα της διαιτητικής τριάδας και του Προμηθέα.

Η ΠΙΟ ΩΡΙΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Πιθανόν και η πιο σπουδαία νίκη επί Μίλιτσιτς βάσει συνθηκών μπορεί να ήταν η σημερινή. Σε ένα χρονικό σημείο όπου η εύλογη γκρίνια του κόσμου για την «στάσιμη» εικόνα και τις αμφιβολίες γύρω από την διαχείριση του ρόστερ είχαν αρχίσει να σκεπάζουν σαν μαύρο σύννεφο τον Μίλιτσιτις και τους παίκτες του, ήρθε η ηχηρή απάντηση όλης της ομάδας. Καθαρά τεχνικά η ομάδα όχι μόνο είχε 27 ασίστ αλλά στην πλειοψηφία των επιθέσεων είχε καθαρό μυαλό και έπαιρνε σωστές αποφάσεις. Και όταν αυτό συνδυάζεται και με την άνοδο παικτών που νιώθουν πιο άνετοι πλέον στην ομάδα τότε το αποτέλεσμα είναι οι 103 πόντοι. Συν ότι πλέον πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι ο ΑΡΗΣ έχει 4 παίκτες ικανούς να κρίνουν μια αναμέτρηση όπως είναι ο Νουά, ο Τζόουνς, ο Μήτρου Λόνγκ και ο ανεβασμένος Άντζουτσιτς. Και το να έχεις παίκτες με προσωπικότητα που στα κρίσιμα δεν φοβούνται είναι σημαντικό.

Στην άμυνα λόγω του γκρι χειρουργείου δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Με άλλους διαιτητές το παιχνίδι θα τελείωνε με 20 πόντους διαφορά από το ημίχρονο και τώρα θα εκθειάζαμε και την άμυνα.  Θα πρέπει όμως να δώσουμε τα εύσημα στον Κώστα Αντετοκούνμπο που ήταν πολύ καλός και αν του επέτρεπαν οι διαιτητές θα ήταν ακόμη πιο επιδραστικός. Μπράβο στον Μίλιτσιτς που τον ξεκίνησε βασικό και του δίνει χρόνο, θα πρέπει όμως να αρχίσει να «νιώθει» και την εξέλιξη του αγώνα και να μην κάνει ροτέισον για 3 δεκάλεπτα βάσει στρατηγικής.  Πάντως αυτή η νίκη δίνει ψυχολογία στην ομάδα και ηρεμία για να δουλέψει ο κόουτς αυτά που θέλει μπας και δούμε ολική αλλαγή.

ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΚΑ

Νίκη και εμφάνιση με αρχ@@@α  ήταν η σημερινή στην Πάτρα! Με τον ΑΡΗ να λειτουργεί υποδειγματικά στην επίθεση με 27 ασίστ και όλους τους παίκτες που αγωνίστηκαν να σκοράρουν,  δεν μάσησε ούτε για μια στιγμή.  Κόντρα στην ομάδα των συγγενών, των φίλων και των υπαλλήλων του προέδρου της ΕΟΚ που περίμενε τα πάντα από τους 3 διαιτητές… που το πάλεψαν με όλες τις δυνάμεις τους αλλά στο τέλος ξεβρακώθηκαν! Μπράβε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έφτιαξες!

ΥΓ. Πολλά highlights έδωσε και σήμερα η Τσαρούχα και οι συνεργάτες της. Άλλο ένα παιχνίδι-παράσημο για την ελληνική διαιτησία!

ΥΓ2. Όπου παίζει ο θεός δεν θα είναι μοναχός, γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς. Έτσι απλά!

Την σημαντική νίκη που τον κρατάει ζωντανό στην μάχη της πρόκρισης πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Πολωνία, σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε μετά από 2 παρατάσεις.  Η ομάδα με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα καλά διαστήματα ήταν κακή, βρήκε όμως τον τρόπο να αντιδράσει και στο τέλος έστω και στις λεπτομέρειες να επικρατήσει! Πολλοί οι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης, η συνολική όμως προβληματική εικόνα μάλλον τους καλύπτει.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η ομάδα ξεκίνησε με ένταση στην άμυνα και μυαλό στην επίθεση. Προηγήθηκε με +11 (24-35) δείχνοντας ότι το θέλει περισσότερο. Όμως, κάπου εκεί σχεδόν ανεξήγητα για ακομή μια φορά χάθηκε η συγκέντρωση. Παιδικά λάθη στην επίθεση και κακές επιλογές στην μια πλευρά, χαμένα ριμπάουντ και χαλαρή άμυνα στην άλλη. Μια κατάσταση που έδωσε την ευκαιρία να αντιδράσει, να βρει ρυθμό και να προσπεράσει φθάνοντας στο +6 στα πρώτα λεπτά της 3^ης περιόδου.   Από εκείνο το σημείο και μετά το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα με το προβάδισμα να αλλάζει πλευρά σχεδόν ασταμάτητα.  

 ΘΡΙΛΕΡ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Καμία από τις 2 ομάδες δεν έδειχνε ικανή να ξεφύγει στο σκορ και όλα θα κρινόντουσαν στις λεπτομέρειες υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου. Λεπτομέρειες σαν το καλάθι της ισοφάρισης σε σχεδόν νεκρό χρόνο από τον Τζόουνς στην κανονική διάρκεια. Αλλά και οι κρίσιμοι πόντοι του Άντζουτσιτς και του Νουά στο τέλος της 1^ης παράτασης όπως και του Μήτρου Λόνγκ στο φινάλε του αγώνα. Και η Σλάσκ βρήκε πολλά μεγάλα σουτ και μας κόντραρε έτσι αλλά ο ΑΡΗΣ είχε τον τελευταίο λόγο!

ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Παιχνίδι χωρίς γυρισμό ήταν το σημερινό και το ότι καταφέραμε να ανταποκριθούμε είναι το πιο σημαντικό. Μπορούσε η ομάδα να το κερδίσει εύκολα όπως μας έδειξε στην αρχή, αυτή όμως η εκνευριστική αστάθεια μας το έκανε ντέρμπι για γερά νεύρα. Σήμερα φάνηκε ίσως πιο πολύ από κάθε άλλο αγώνα ότι η ομάδα μπορεί να είναι κακή αλλά έχει πολλούς καλούς παίκτες. Άτζουτζιτς, Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Νουά, Κουλμπόκα, Φόρεστερ και Μποχωρίδης εναλλασσόντουσαν στον ρόλο του πρωταγωνιστική, ο καθένας με την δική του ξεχωριστή συμβολή στο έργο! Σπάνια… ως ποτέ όλοι μαζί και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να λύσει ο Μίλιτσιτς. Ένας Μίλιτσιτις που έκανε ένα κοουτσάρισμα καρμπόν με τα προηγούμενα και σε έκανε να αναρωτιέσαι αν παρακολουθείς το ίδιο παιχνίδι με τον προπονητή της ομάδας σου. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα φαντάζει ο προπονητής μιας και όχι μόνο αδυνατεί να αλλάξει κάτι αλλά συνεχίζει να εθελοτυφλεί ότι μπορεί να το καταφέρει. Να το καταφέρει χωρίς να δοκιμάσει τίποτα διαφορετικό. Το ίδιο και το ίδιο μέχρι να πετύχει…

ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ

Κάτι σαν κοκτέιλ συναισθημάτων με μπόλικες δόσεις νεύρων, απογοήτευσης, χαράς και ανακούφισης ήταν η σημερινή νίκη του ΑΡΗ μας στην Πολωνία με το τελικό αποτέλεσμα να μας κρατάει μέσα στο κόλπο της πρόκρισης. Δεν έπεισε ούτε σήμερα η ομάδα ότι κάτι πάει να αλλάξει. Ακόμη Ιανουάριο έχουμε… πρέπει να αλλάξει, πρέπει να προκριθεί. Άντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έβγαλες την ψυχή πάλι!

Το αυτονόητο έκανε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στο Περιστέρι, παίρνοντας εύκολα την πρόκριση με 93-75. Αυτονόητη η νίκη-πρόκριση ωστόσο το ζητούμενο ήταν και η εμφάνιση λόγω της απόφασης-έκπληξη να αφαιρεθούν 3 παίκτες από το ρόστερ. Σε αυτό το κομμάτι ο ΑΡΗΣ φάνηκε ελαφρώς βελτιωμένος κυρίως λόγω της διάθεσης που έδειξαν οι παίκτες μας κατά τα άλλα τίποτα το ουσιαστικό. Στα θετικά ότι οι περίπου 2000 φίλοι της ομάδας που βρέθηκαν στο γήπεδο δεν έφυγαν με σπασμένα νεύρα όπως συνηθίζεται φέτος.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΡΙΠΟΝΤΩΝ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παρκέ με αποφασιστικότητα, ένταση και ξεκάθαρη διάθεση να “καθαρίσει” το ματς από νωρίς. Με τον Μήτρου-Λονγκ σε καλή βραδιά, τον Άντζουσιτς να δίνει λύσεις από τον πάγκο και τον Τζόουνς να κάνει τη διαφορά όταν χρειάστηκε, η ομάδα του Μίλιτσιτς πήρε από το ξεκίνημα το πάνω χέρι. Η κακή όμως περιφερειακή μας άμυνα και η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας, οδήγησαν στο οριακό 25-23 του πρώτου δεκαλέπτου. Στο 2^ο δεκάλεπτο με τον Κουλμπόκα on fire να πυροβολεί με κάθε ευκαιρία και τον Κώστα Αντετοκούνμπο να βελτιώνει την εικόνα μας σε άμυνα και ριμπάουντ η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία και έβαλε γερές βάσεις για τη νίκη κλείνοντας το ημίχρονο στο +13.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ, ΦΡΕΝΑΡΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΠΛΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ

Στους ίδιους ρυθμούς εξελίχθηκε και το 2^ο ημίχρονο με τη διαφορά να εκτοξεύεται στο +21 και να διατηρείται για κάμποση ώρα πάνω από τους 15. Σε εκείνο όμως το σημείο οι πειραματισμοί του Μίλιτσιτς και η εμμονή του σε σχήματα που δεν έβγαιναν έφεραν προς στιγμή τα πάνω κάτω. Η διαφορά έφθασε μονοψήφια νούμερα αλλά κάπου εκεί δόθηκε ένα τέλος. Ο κόουτς το διαχειρίστηκε με περισσότερη λογική, η ομάδα αντέδρασε και έφθασε εύκολα στη νίκη χωρίς άγχος.

ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Για όσους το έχουν ξεχάσει, το Περιστέρι πριν ενάμιση μήνα πάλι στο Nick Galis Hall για το πρωτάθλημα μας πήγε στην παράταση. Και μόνο που σήμερα πήραμε τη νίκη χωρίς σασπένς είναι ένα δείγμα ότι η ομάδα έχει δυναμώσει. Είναι αρκετό αυτό; Πιθανόν ναι για να ανταγωνίζεται ομάδες σαν το Περιστέρι, τον Ηρακλή ή τη Μύκονο, σίγουρα όχι αν μιλάμε για τον απαλλαγμένο από τα χρέη ΑΡΗ της εποχής Σιάο. Και να μην είχε ανέβει ο πήχης πάλι ο στόχος ο ίδιος θα ήταν και όχι απλά να είσαι ο καλύτερος των μικρομεσαίων. Για να γίνει αυτό θα πρέπει ο Μίλιτσιτς να κάνει πολλά περισσότερα από το να αφαιρέσει 3 παίκτες από το ρόστερ. Σήμερα χρησιμοποίησε πιο ορθολογικά σχήματα κυρίως στις θέσεις των ψηλών και αν και μας πήραν αρκετά επιθετικά ριμπάουντ, στο σύνολο είχαμε περισσότερα. Συν την άμυνα του Αντετοκούνμπο που ήταν ένα στοιχείο που δεν είχε η ομάδα. Για όλα τα υπόλοιπα όμως θέλει πολύ δουλειά και άλλα μυαλά. Άλλα μυαλά κυρίως από τον κόουτς μιας και οι παίκτες είναι αυτοί που είναι. Όσο αδυνατεί να το καταλάβει ο Μίλιτσιτς ώστε να προσαρμόσει τα πλάνα του με βάσει αυτούς, όλα θα παραμένουν ίδια. Οι «περιφερειακοί» θα κάνουν τα δικά τους τα παράλογα και οι ψηλοί θα φορτώνονται με ανόητα φάουλ στο κέντρο του γηπέδου χωρίς λόγο… Τουλάχιστον με τις αποχωρήσεις έγινε μια αρχή, στάλθηκε ένα μήνυμα προς τους παίκτες και περιορίστηκε και το άλλοθι του προπονητή.

ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ

Δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης στον αντίπαλο του ο ΑΡΗΣ μας και εύκολα πήρε την πρόκριση που ήταν και το ζητούμενο. Αυτό όμως που προέχει στην παρούσα φάση είναι να μας δείξει η ομάδα ότι ξέρει που βαδίζει. Το ξαφνικό διαζύγιο με 3 παίκτες δεν είναι μια απόφαση που την βλέπεις συχνά. Σε αυτόν τον ΑΡΗ όμως που παρακολουθούμε από το περασμένο καλοκαίρι δεν ξενίζει… Το αν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση θα φανεί στη συνέχεια. Σίγουρα όμως δείχνει διάθεση για να αλλάξει κάτι και αυτό είναι αναμφίβολα θετικό.

ΥΓ. Η εικόνα του Παλέ σήμερα(όπως και στο παιχνίδι της Τετάρτης) δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας της εγκληματικής διαχείρισης της φετινής κατάστασης. Με 3500 διαρκείας που είχαν δικαίωμα δωρεάν εισόδου… αλλά τους περισσότερους να επιλέγουν την ψυχική τους ηρεμία.

Σταθερά κακή παραμένει η αγωνιστική εικόνα του ΑΡΗ μας, με τη νέα βαριά ήττα από την Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Nick Galis Hall να είναι μια ακόμη απόδειξη ότι τίποτα δεν λειτουργεί σωστά σε αυτή την ομάδα. Παιδαριώδη λάθη, χαλαρή άμυνα, χαμένα ριμπάουντ και σκαμπανεβάσματα στην επίθεση ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα. Ανήμποροι οι παίκτες να αντιδράσουν, ανήμπορος και ο Μίλιτσιτς να διαχειριστεί την κατάσταση. Το μισοάδειο γήπεδο και οι έντονες αποδοκιμασίες κατά τη διάρκεια αλλά και στο φινάλε του αγώνα μοιάζει σαν την λογική εξέλιξη της τραγικής κατάστασης που βιώνει φέτος ο Αρειανός οπαδός.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Δεν χρειάστηκε και πολύ για να καταλάβει κανείς πως θα εξελισσόταν το παιχνίδι. Μόλις στα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά του αγώνα η Χάποελ πρόλαβε να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα της σε όλους τους τομείς. Αντίσταση δεν βρήκε καμία, όποτε αστοχούσε έπαιρνε το επιθετικό ριμπάουντ και χωρίς να ζοριστεί έχτισε διψήφια διαφορά.  Στο δεύτερο δεκάλεπτο χάρη στην αγωνιστική άνοδο του Νουά, του Τζόουνς και του νεοφερμένου Αντετοκούνμπο η ομάδα έβγαλε αντίδραση μειώνοντας σε 35-39 αλλά αυτή δεν κράτησε πολύ. Το ημίχρονο έκλεισε στο -9 αφήνοντας ελπίδες για τη συνέχεια.

ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

Τι και αν περιμέναμε να βγουν οι παίκτες μας πιο αποφασισμένοι από τα αποδυτήρια μετά τις οδηγίες του Μίλιτσιτς… Η Χάποελ πάτησε γκάζι και ο ΑΡΗΣ αντί να βελτιωθεί έγινε χειρότερος με την διαφορά  να ξεφεύγει στο +29. Ο κόουτς και αυτός με τη σειρά του πέταξε λευκή πετσέτα, άρχισε να χρησιμοποιεί περίεργα σχήματα τα οποία το μόνο που κατάφερναν ήταν απλά να εκνευρίζουν περισσότερο τον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο.

ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Κουράζει η επανάληψη αλλά δυστυχώς ο ΑΡΗΣ σήμερα απλά επανέλαβε ότι ακριβώς έκανε και στα προηγούμενα παιχνίδια. Και όταν μιλάμε εδώ και καιρό για στασιμότητα αυτό εννοούμε. Ο Μίλιτσιτς αδυνατεί να βρει λύσεις, έχει πετάξει το μπαλάκι των ευθυνών στους παίκτες και το μόνο που του έχει μείνει είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να διαχειριστεί επικοινωνιακά το αγωνιστικό ναυάγιο. Ναι η Χάποελ είναι μια καλή ομάδα αλλά η κακή μας άμυνα, τα χαμένα ριμπάουντ, τα φθηνά λάθη και το μπάχαλο στην επίθεση δεν έχουν να κάνουν με τον αντίπαλο. Με οποιαδήποτε ομάδα που μας πλησιάζει έστω και λίγο σε δυναμικότητα(αν δεν μας ξεπερνάει) τα ίδια ακριβώς προβλήματα έχουμε. Αυτή τη στιγμή πάντως 2 είναι οι δρόμοι. Ή αλλάζεις 2-3 ξένους μαζεμένους ή αλλάζεις τον προπονητή και ίσως έναν παίκτη ελπίζοντας να έρθει η αλλαγή. Οτιδήποτε άλλο είναι κινήσεις απελπισίας.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Σε μόνιμη άρνηση παραμένει ο ΑΡΗΣ μας, κολλημένος με τα προβλήματα που τον ταλανίζουν από την αρχή της χρονιάς. Η  Χάποελ Ιερουσαλήμ όντας ανώτερη έστησε το δικό της πάρτι στο Nick Galis Hall με τους παίκτες και τον προπονητή μας σε έναν άχαρο ρόλο, απλά να μοιράζουν εκνευρισμό. Το έχουμε ξαναζήσει δυστυχώς το έργο και μόνο με γενναίες αποφάσεις μπορεί να αλλάξει η κατάσταση. Με τυφλή εμπιστοσύνη και ευχολόγια δεν πας πουθενά.

ΥΓ. Όλους τους παίκτες άχρηστους τους έχουμε βγάλει… ευτυχώς που ο προπονητής είναι καλός!

Μετά κόπων και βασάνων ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να διπλασιάσει τις νίκες του επί του μαχητικού Ηρακλή και να βελτιώσει την θέση του στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Σε ένα κακό ποιοτικά παιχνίδι, ο ΑΡΗΣ αν και προηγήθηκε με 17 πόντους στην 3^η περίοδο, πάλεψε… με όλες τις δυνάμεις του ώστε να το χάσει το παιχνίδι, ευτυχώς όμως ο Ηρακλής δεν εκμεταλλεύτηκε τα δώρα μας και η νίκη βάφτηκε κιτρινόμαυρη. Έντονη δυσαρέσκεια στον κόσμο για το συνονθύλευμα που παρακολουθήσαμε παρά τη σημαντική νίκη.

ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΝΤΕΡΜΠΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ

Ντέρμπι περιμέναμε, ντέρμπι είδαμε από το ξεκίνημα. Ο ΑΡΗΣ είχε τον πρώτο λόγο, είχε το προβάδισμα βρίσκοντας λύσεις στο ξεκίνημα από τον Νουά και τον Μήτρου Λόγνκ , ο Ηρακλής όμως είχε τις απαντήσεις. Μια ο Φόρμαν μια ο Φάντεμπεργκ μια τα χαμένα μας επιθετικά ριμπάουντ και η κακή άμυνα κοντά στο καλάθι μας και το παιχνίδι σε όλο το ημίχρονο ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια της ομάδας μας να ξεφύγει στο σκορ.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ

Με τους αντιπάλους μας να είναι πιο μονόπλευροι στην επίθεση και τον ΑΡΗ να βρίσκει διαφορετικούς πρωταγωνιστές κατά διαστήματα στην επίθεση στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε το ξεπέταγμα που περιμέναμε. Ο Άντζουτσιτς βρήκε κάποια σουτ, ο Μήτρου Λόγνκ πρόσθεσε και αυτός μερικά και ο Τζόουνς που δεν είχε κάνει αισθητή την παρουσία του πήρε μπρος! Η διαφορά λίγο πριν την 4^η περίοδο έφθασε στο +17 αλλά το 7-0 σερί του Ηρακλή στο φινάλε της 3^ης περιόδου ήταν το σήμα κινδύνου που ξεκίνησε να εκπέμπει η ομάδα μας.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ Ο ΑΡΗΣ

Και πάνω που σε είχε πείσει η ομάδα ότι μπορεί να κερδίσει χωρίς ιδιαίτερο άγχος ήρθε η 4^η περίοδος για να επανέλθουμε όλοι στην πραγματικότητα. Αστοχία ακόμη και κάτω από το καλάθι, αδικαιολόγητα βιαστικές επιλογές, φθηνά λάθη, χαμένα ριμπάουντ, κακή άμυνα και μια ασταμάτητη προσπάθεια και από τον κόουτς ώστε να χαθεί αυτή η νίκη! Ευτυχώς και οι αντίπαλοι μας έκαναν τα λάθη τους και αστόχησαν στα ελεύθερα καθοριστικά σουτ.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΧΑΛΑΚΙ» ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Το φοβόμασταν το παιχνίδι και οι φόβοι μας ως ένα βαθμό επιβεβαιώθηκαν.  Ευτυχώς… ως ένα βαθμό γιατί 1-2 σουτ να κατέληγαν διαφορετικά ίσως τώρα να μιλούσαμε για ακόμη ένα αγωνιστικό ναυάγιο.  Η διαφορά ποιότητας και ποσότητας σε παίκτες-κλειδιά όπως και στο πρώτο παιχνίδι ήταν αρκετή για να μας χαρίσει τη νίκη. Ο Μίλιτσιτς δείχνει ότι προσπαθεί αλλά φαίνεται ότι δεν μπορεί και σιγά σιγά από λύση – όπως αρχικά ήρθε στην ομάδα – εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα. Όταν ο κόουτς θεωρεί ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί, αναφέρεται ακόμη και σήμερα για το ξεκίνημα της περιόδου και πιστεύει ότι η φετινή μας πορεία είναι καλή σε Ελλάδα και Ευρώπη από τη στιγμή που ανέλαβε… μάλλον δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα διαφορετικό για τη συνέχεια. Οι ίδιες κακές επιλογές, οι ίδιοι μπασκετικοί παραλογισμοί και μια στασιμότητα που τρομάζει.

ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ

Ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες. Όχι θεαματικά, όχι θριαμβευτικά, αλλά κέρδισε... Οι αντίπαλοι μας περίμεναν από 2 παίκτες να κάνουν τη διαφορά σε όλο το σαρανταπεντάλεπτο , ο ΑΡΗΣ μας είχε 3-4 και αυτή η ποσοτική διαφορά ήταν αρκετή παρά την υπερπροσπάθεια που κάναμε στο τέλος για να τους χαρίσουμε τη νίκη. Είναι αρκετό το ότι κερδίσαμε ώστε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι παραμένει επικίνδυνα στάσιμη η ομάδα και δεν μπορεί να νιώθει την ασφάλεια της νίκης ακόμη και όταν αγωνίζεται με υποδεέστερες ομάδες μπροστά στον κόσμο της; Μάλλον όχι…

ΥΓ. Θύμισε Καστρίτη και σήμερα ο Μίλιτσιτς τόσο στις επιλογές του κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και με τις δηλώσεις του με τη λήξη. Ξεκάθαρα το πρόβλημα δεν είναι αγωνιστικό… αλλά το ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί, συνεχίζει να βελτιώνεται γιατί δουλεύει σκληρά και ότι από την στιγμή που ήρθε ο κόουτς η ομάδα πραγματοποιεί μια καλή(?!?!) πορεία.