Σημείο αναφοράς για τον φετινό ΑΡΗ είναι η πρόκριση στον τελικό επί του Πανιωνίου. Μια πρόκριση που με τον τρόπο που ήρθε φανέρωσε κάποια νέα στοιχεία που τόσο καιρό απουσίαζαν από τον ΑΡΗ. Είδαμε παίκτες με τσαμπουκά, να γυαλίζουν τα μάτια, να πιστεύουν στις δυνάμεις τους και να δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν την νίκη-πρόκριση σε μια ομάδα που δικαιολογημένα βρίσκεται από την αρχή της χρονιάς στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Το ταλέντο των παικτών μας το είχαμε δει, την νοοτροπία νικητή και την αυτοπεποίθηση κυρίως στο επιθετικό κομμάτι δεν τα είχαμε δει πιο πριν. Κάτι που συνεχίστηκε και με τον Ίκαρο Χαλκίδας όπου παρά τα προγνωστικά που θέλανε ένα πολύ πιο "κλειστό" παιχνίδι, ο αγώνας εξελίχθηκε σε έναν υγιεινό περίπατο.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω σε κάτι λιγότερο από 2 ώρες ο ΑΡΗΣ καλείται να αποδείξει ότι έχει βρει για τα καλά ρυθμό, φεύγοντας νικητής από μια δύσκολη έδρα, απέναντι σε μια εξίσου φορμαρισμένη ομάδα όπως είναι τα Τρίκαλα. Ομάδα με πολλούς ξένους που σκοράρει ακατάπαυστα. Αυτό σημαίνει ότι για ακόμη ένα παιχνίδι η νίκη για τον ΑΡΗ ξεκινάει από την άμυνα. Έβανς, Γιούιν και Γκρέιτζερ είναι τα 3 βασικά όπλα των Τρικάλων ενώ και οι Μουτακαμπίρ και Πέτροβιτς είναι ικανοί να κάνουν την ζημιά. Όλοι όμως οι ξένοι των Τρικάλων όπως και η πλειοψηφία των μέτριων ξένων που αγωνίζονται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι παίκτες ημέρας και ρυθμού. Με λίγα λόγια με καλή άμυνα και συγκέντρωση σε αυτό το κομμάτι για 40' εύκολα μπορείς να τους οδηγήσεις σε κακή εμφάνιση. Φυσικά για να κερδίσεις πρέπει να σκοράρεις και εκεί τον πρώτο λόγο έχει ο αφηνιασμένος Αθηναίου μαζί με τον εξαιρετικό Βεζένκοφ που τις τελευταίες αγωνιστικές κάνουν θαύματα. Από κοντά και οι Πελεκάνος και Σαρικόπουλος με τον τελευταίο να παίρνει σαφώς περισσότερο χρόνο συμμετοχής όπως του αξίζει. 

Η σημερινή αναμέτρηση είναι καθοριστική μιας και ενδεχόμενη νίκη μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες, να μας βάλει γερά στην διεκδίκηση της 5ης θέσης και να μας δώσει το δικαίωμα να γλυκοκοιτάμε και την 4η. Εκτός από το βαθμολογικό ενδιαφέρον υπάρχει και το προπονητικό ενδιαφέρον. Ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής από το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη-Καμπερίδη ήταν άκρως θετικά. Όχι γιατί ο ΑΡΗΣ κέρδισε με μεγάλη ευκολία τον Ίκαρο Χαλκίδας αλλά γιατί ο Π.Μουρατίδης εφαρμόζοντας απλές τακτικές και χρησιμοποιώντας ορθολογικά σχήματα σχεδόν για ολόκληρο τον αγώνα μπόρεσε να βάλει και άλλα στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδος που δυστυχώς εδώ και καιρό απουσίαζαν. Είδαμε την μπάλα να περνάει κοντά στο καλάθι και οι ψηλοί να τροφοδοτούνται σωστά. Και ο Χαρίσης δεν ήταν σε κακή ημέρα και ακολουθούσε σε απόδοση τον Σαρικόπουλο τότε η ζημιά μέσα στη ρακέτα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Σε περίπτωση νίκης θα πρέπει να θεωρούμε πολύ πιθανό ο κ.Μουρατίδης να βγάζει τη χρονιά και αν είναι να γίνει μια σημαντική κίνηση σαν και αυτή με τον Παναγιώτη Γιαννάκη αυτή να γίνεται το καλοκαίρι. Όλα αυτά όμως περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και προέχει η νίκη στα Τρίκαλα!