Το να γκρινιάζεις  μετά απο νίκη σε ένα τοπικό ντέρμπι που έληξε με 10 πόντους διαφορά ακούγεται λιγάκι παράλογο για κάποιον όμως που παρακολούθησε το παιχνίδι και θέλει να είναι λιγάκι αντικειμενικός η σημερινή εμφάνιση μόνο ικανοποιημένους δεν μπορεί να μας αφήνει. Μπορεί το ζητούμενο να ήταν η νίκη που σαφώς και επετεύχθη αλλά καιρός είναι να δούμε και την ομάδα μας να παίζει καλό μπάσκετ και να αποκτά μια σταθερότητα στην απόδοση της. Ανεξήγητο αυτό το άγχος που βγάζουν οι παίκτες μας στην επίθεση που αποτυπώνεται με τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας. Το χειρότερο απο όλα δεν είναι απλά η αστοχία αλλά οτι τα περισσότερα απο αυτά τα σουτ είναι σχεδόν ελεύθερα! Ελπίζω κάποια στιγμή ο Μπλάτ να καταφέρει να περάσει σωστή νοοτροπία στους παίκτες μας και αντι αυτή η ιστορική φανέλα που φοράνε να τους βαραίνει να αντλούνε δύναμη μέσα απο αυτήν, όπως και απο τον κόσμο που στηρίζει αυτήν την ομάδα. Πρωταγωνιστές για την ομάδα μας και οι μοναδικοί παίκτες που είχαν διψήφιο αριθμό πόντων ήταν ο συνήθης ύποπτος Μιχάλης Κακιούζης και ο αναγεννημένος Κίκι Κλάρκ που εκτέλεσε τον μπαοκ με τα μακρινά του σουτ! Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα, με κακές επιθετικές επιλογές και πολλά άστοχα σουτ... Αυτό που έκανε εξαιρετικά σήμερα η ομάδα και ήταν ο βασικός λόγος που πήραμε αυτήν την νίκη ήταν η εκπληκτική άμυνα που παίξαμε. Με εξαίρεση κάποιες προσωπικές άμυνες του Ρίτσαρντσον πάνω στον Γκρέκορι όλοι οι παίκτες του συμπολίτη ήταν διαρκώς εγκλωβισμένοι στην πιεστική μας άμυνα και μετα βίας κυκλοφορούσαν την μπάλα. Οι 59 πόντοι που πετύχανε φανερώνουν πολλά. Δυστυχώς για ακόμη μια φορά αναγκάζομαι να αναφερθώ στους διαιτητές και να εκφράσω την αγανάκτηση και την απορία μου για ποιόν λόγο μας αντιμετωπίζουν τόσο εχθρικά. Πότε θα έρθει και η στιγμή να μας παίξουν και εμάς έτσι όπως παίξανε τον μπαοκ σήμερα? Και μάλιστα σε ενα εκτός έδρας παιχνίδι σε γήπεδο που είχε πάρει φωτιά πολύ πριν ξεκινήσει το παιχνίδι? Απο την μια σφυρίζανε την επαφή και κάθε υποψία βημάτων και απο την άλλη κάτω απο το καλάθι ο ΑΡΗΣ κέρδιζε φάουλ μόνο συμπληρώνοντας αίτηση και οφθαλμοφανέστατα  βήματα του Γκρέκορι, του Ντρόμπνιακ και του Ταπούτου δεν τα βλέπανε με τίποτα. Για όποιον δεν τον κατάλαβε ο μπαοκ απο το -14 ξαναμπήκε στο παιχνίδι με 5 συνεχόμενα σφυρίγματα της διαιτησίας(3 φάουλ οριακής επαφής στον πλέιμεϊκερ που ήταν 6 βολές, 1 βήματα και ενα επιθετικό). Μάλλον οι δημόσιες σχέσεις του μπαοκ όλη την εβδομάδα δουλέψανε καλά και όχι μόνο δεν μασήσανε απο έδρα αλλά πάλεψαν και για την έκπληξη... Τέλος θα αναφερθώ και στον κόσμο της ομάδος που γέμισε κάθε γωνιά του Παλέ και βοήθησε πάρα πολύ ώστε να έρθει αυτή η νίκη. Μοναδικές Αρειανίδικες στιγμές με χιλιάδες χαρτάκια να σκεπάζουν το παρκέ όπως και πορωτικό το σκηνικό οταν σβήσανε τα φώτα με τους πυρσούς και τα φώτα απο τα κινητά που γράφανε σαν τρελά! Όλα καλά και όμορφα αλλά εδώ εαν θέλουμε να είμαστε σωστοί υπάρχει ενα τεράστιο ΑΛΛΑ που θα το πω γιατί πολύ απλά αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του blog και όχι το να χαϊδεύει αυτιά και να γράφω απλά κολακείες για τον κόσμο και την ομάδα μας. Σε ενα τέτοιο ντέρμπι λοιπόν μισή ώρα πριν αρχίσει το παιχνίδι στα εκδοτήρια υπήρχαν ακόμη εισιτήρια. Λίγα μεν αλλά υπήρχαν. Αν και το γήπεδο ήταν ήδη ασφυκτικά γεμάτο κάτι που σημαίνει οτι πολλοί τζαμπατζήδες ήρθαν σήμερα. Επίσης είδα ενα απίστευτο πάθος τρέλα απο τον κόσμο γύρω που πραγματικά τους περισσότερους απο αυτούς τους έβλεπα πρώτη φορά στο γήπεδο... Και φυσικά για να μην παρεξηγηθώ δεν πρέπει σώων και καλά να είναι όλοι μόνιμοι, κάτοχοι διαρκείας, φανατίλες κτλπ αλλά ρε μάγκες το σημερινό παιχνίδι δεν ήταν το πρώτο του ΑΡΗ για την φετινή χρονιά αλλά το δεκατοπέμπτο(αν δεν κάνω λάθος) εντός έδρας παιχνίδι για την χρονιά που διανύουμε. Ας προσέξουμε λοιπόν στο άθλημα που μας έχει κάνει υπερήφανους και ξεχωριστούς σε Ελλάδα και Ευρώπη να μην καταντήσουμε σαν αυτούς που κοροϊδεύουμε... Αποφασίστε επιτέλους για ποιόν λόγο έρχεστε στο γήπεδο. Για να ενισχύσετε τον ΑΡΗ μας ή για να βρίσετε τον εκάστοτε αντίπαλο του...

[youtube=