Με μια αποκαρδιωτική εμφάνιση που οδήγησε στη συντριβή από την Τσεντεβίτα με 60-89 ο ΑΡΗΣ μας αποχαιρέτησε το 2025 με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Το κατάμεστο Παλέ και το «πρέπει» της νίκης μάλλον επηρέασε αρνητικά… τον Μίλιτσιτς και τους παίκτες του που μόλις για περίπου 7-8 λεπτά παρουσίασαν κάτι που θύμιζε η ομάδα. Σκασμένος ο κόσμος,  δεν μπορούσε να πιστέψει το ξεφτιλίκι που παρακολουθούσε και δικαιολογημένα ξέσπασε σε αποδοκιμασίες τόσο στη λήξη όσο και κατά τη διάρκεια του αγώνα.

ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΣΤΑ ΖΟΡΙΑ

Το παιχνίδι ξεκίνησε με ένα σχετικά ισορροπημένο τέμπο, αλλά σύντομα φάνηκε πως ο ΑΡΗΣ δεν είχε τη  συγκέντρωση που χρειαζόταν για να ακολουθήσει τον ρυθμό του αντιπάλου και αυτό ξεκίνησε να φαίνεται μετά από περίπου 5΄ παιχνιδιού. Η Τσεντεβίτα ήταν πιο καθαρή στις επιλογές της στην επίθεση, πιο πειθαρχημένη στην άμυνα και διάβαζε όσο κυλούσε ο χρόνος καλύτερα τις αδυναμίες μας. Αδυναμίες όπως αυτές στην άμυνα που με 1-2 πάσες σκορπούσε, στα ριμπάουντ που χάναμε το ένα μετά το άλλο και στην επίθεση με τον μονόπλευρο τρόπο που προσπαθούσαμε να σκοράρουμε.

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΠΕΤΑΞΕ ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ

Η ομάδα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, ο χρόνος κυλούσε και η διαφορά με συνοπτικές διαδικασίες συνεχώς αυξανόταν. Ο Μίλιτσιτς με ένα κοουτσάρισμα που φώναζε ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ δεν μπορούσε να αλλάξει κάτι και η Τσεντεβίτα κυριάρχησε μέχρι το τέλος του αγώνα με χαρακτηριστική ευκολία.

ΟΤΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ

Ναι το τελικό αποτέλεσμα μας εξέπληξε. Δεν έπεσε όμως κανείς και από τα σύννεφα με αυτά τα χάλια παρακολουθήσαμε . Πρώτη φορά είδαμε να μην παίζει η ομάδα άμυνα, να χάνει τα ριμπάουντ, να επιτίθεται ανορθόδοξα και να αστοχεί απελπιστικά; Όχι. Απλά σήμερα τα είδαμε όλα μαζί σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα χωρίς κανένα διάλλειμα. Φταίνε οι παίκτες; Φταίει ο προπονητής; Ναι και πάλι ναι. Μάλιστα όσο περνάει ο καιρός και η ομάδα παραμένει στάσιμη οι ευθύνες του Μίλιτσιτς πληθαίνουν. Όταν ο κόουτς τα έχει χαμένα, λειτουργεί υπό καθεστώς πανικού και πορεύεται χωρίς πλάνο, πως γίνεται οι παίκτες να λειτουργήσουν διαφορετικά; Τον κάπως καλό Άντζουσιτς στο ξεκίνημα του αγώνα τον απέσυρε ξαφνικά, τον έβγαλε εκτός ρυθμού και μαζί όλη την ομάδα. Προσπάθησε να βρει ισορροπία με τον Πουλιανίτη στην οργάνωση του παιχνιδιού… αλλά ακόμη και όταν ήταν μέσα τις περισσότερες φορές την οργάνωση του παιχνιδιού την αναλάμβανε ο Τζόουνς ή ο Μήτρου Λόνγκ!!!! Άλλαζε διαρκώς σχήματα μπας και του βγει κάτι και παρόλο που το παιχνίδι είχε ξεφύγει από νωρίς δεν τόλμησε να δώσει λίγο χρόνο παραπάνω στον Φόρμπς ή τον Γκιουζέλη. Όπως δεν έχει τολμήσει από την πρώτη ημέρα που ήρθε να επενδύσει σε κάποια ορθολογικά σχήματα ώστε να αποκτήσει η ομάδα κάποιες σταθερές. Και αυτό το τελευταίο πληρώνει ο ΑΡΗΣ και δεν μπορεί να βρει τον δρόμο του. Και ειλικρινά βλέποντας τον τρόπο που διαχειρίζεται την κατάσταση ο προπονητής μου φαίνεται αδύνατο να πορευτεί η ομάδα με αυτόν τον στο τιμόνι για πολύ καιρό ακόμη. Εκτός και αν η λευκή πετσέτα που βιάστηκε να πετάξει η ομάδα στο αποψινό παιχνίδι αφορά ολόκληρη τη χρονιά και τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία τη δεδομένη χρονική στιγμή.

ΚΑΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ, ΚΑΛΟ ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

Δεν θα πούμε πάνω στην πίκρα μας ότι αυτό που είδαμε σήμερα είναι αντιπροσωπευτικό του φετινού ΑΡΗ.  Δεν θα προσπεράσουμε όμως και έτσι απλά αυτό το χάλι που παρακολουθήσαμε σε μια βραδιά που ο κόσμος έσπευσε να γεμίσει ασφυκτικά το Παλέ με την ελπίδα να χαρεί και μια σημαντική νίκη. Καλή ομάδα η Τσεντεβίτα αλλά όχι τόσο ώστε να μας κάνει πλάκα χωρίς καν να ιδρώσει.  Όταν όμως τα έχεις κάνει όλα λάθος και συνεχίζεις να επιτρέπεις σε έναν μπερδεμένο προπονητή και κάποιους ταλαίπωρους παίκτες να κάνουν τα δικά τους χωρίς συνέπειες, αυτά θα έχεις ...ελπίζοντας να έχουν πάρει το μάθημα τους.

ΥΓ. Λείπει η αθλητικότητα λέει ο κόουτς αλλά επέλεξε(?) τον Άντζουσιτς. Όπως και για ψηλό επέλεξε(?) τον Τσαϊρέλη που δεν τον βάζει καθόλου.

ΥΓ2. Πραγματικά με την περίπτωση του Φόρμπς έχω μπερδευτεί. Ο παίκτης δεν έχει ένα υψηλό συμβόλαιο; Αυτό το συμβόλαιο δεν πληρώνεται; Ποιο το νόημα να παραμένει και να πληρώνεται αν δεν χρησιμοποιείται ή δεν είναι σε θέση να βοηθήσει;

ΥΓ3. Απίστευτο πάντως πως μια σεζόν ορόσημο όπως θα έπρεπε να είναι η φετινή έχει μετατραπεί σε τέτοια ταλαιπωρία… ας ελπίσουμε το 2026 να φέρει καλύτερες ημέρες γιατί δεν αντέχεται αυτή η κατάσταση.

Σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια της διοργάνωσης απόκτησε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας τη Βενέτσια με 90-86 στο Nick Galis Hall! Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της η ομάδα, μας άγχωσε από εκεί που φαινόταν ότι έλεγχε το παιχνίδι, στο τέλος όμως έδειξε χαρακτήρα και πήρε τη νίκη. Μια νίκη που όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του προπονητή και των παικτών αλλά και από τις αντιδράσεις του κόσμου, την είχαμε ανάγκη.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ 5’ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΓΚΑΖΙ

Να αιφνιδιάσουν θέλησαν οι Ιταλοί στο ξεκίνημα του αγώνα με την ευστοχία τους, ο ΑΡΗΣ όμως είχε τις απαντήσεις. Και όχι μόνο είχε τις απαντήσεις και δεν επέτρεψε στην Βενέτσια να ξεφύγει στο σκορ, με το που ολοκληρώθηκε το πεντάλεπτο πάτησε για τα καλά το γκάζι. Τζόουνς και Νουά έδειχναν από το ξεκίνημα ζεστοί, την διαφορά όμως την έκαναν οι Κουλμπόκα και Μποχωρίδης που ήρθαν από τον πάγκο. Μαζί με την πολύτιμη συνεισφορά του Φόρεστερ το δυνατό ξεκίνημα των Ιταλών έγινε καπνός και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πετύχει 33 στο πρώτο δεκάλεπτο και να προηγηθεί μέχρι και με 14 πόντους. Ένας ξέφρενος ρυθμός στο παιχνίδι και μια επίθεση φωτιά που συνεχίστηκε και στο 2^ο δεκάλεπτο που έκλεισε στο +13!

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΞΑΝΑ

Σαν σε επανάληψη του αγώνα με την Κλουζ, ο ΑΡΗΣ στο Β ημίχρονο θυμήθηκε τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον επιπόλαιο που με μια αδικαιολόγητη βιασύνη, τα κάνει όλα λάθος! Όχι μόνο ενώ είχε το πάνω χέρι έτρεχε χωρίς λογική αλλά οι κακές επιλογές του στην επίθεση επέτρεπε διαρκώς στους Ιταλούς να πετυχαίνουν εύκολους πόντους στην αντεπίθεση! Κάπως έτσι ένα παιχνίδι που το είχε φέρει στα μέτρα του, το μετέτρεψε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Από την μια ο ΑΡΗΣ μας να προσπαθεί να ξαναβρεί ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και από την άλλη η Βενέτσια να μην εγκαταλείπει την μάχη με τίποτα.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΗΤΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ

Την ωριμότητα και την ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά που δεν είχαμε κόντρα στην Κλουζ, την είχαμε σήμερα. Ο ΑΡΗΣ έστω και με καθυστέρηση πάτησε και λίγο το φρένο και κοίταξε το φινάλε με περισσότερη ηρεμία. Άτζουτζιτς, Νουά και Μήτρου Λόνγκ ήταν εύστοχοι στις κρίσιμες βολές, ενώ όσες στις κακές επιλογές στην επίθεση ο μαχητικός Χάρελ αλλά και ο Φόρεστερ πήραν σημαντικά επιθετικά ριμπάουντ ροκανίζοντας καταλυτικά τον χρόνο.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

Μετά από αυτό που πάθαμε με την Κλουζ, ο φόβος μην ξανασυμβούν τα ίδια ήταν διάχυτος σε όλο το Nick Galis Hall.  Από τον προπονητή μέχρι τους παίκτες και τον κόσμο στην κερκίδα, εκεί γύρω στο 25’ φοβόμασταν ότι θα δούμε ακριβώς το ίδιο έργο. Αυτή τη φορά όμως ο Μίλιτσιτς δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια και κάπου με τις αλλαγές του τράβηξε το χαλινάρι στην ομάδα. Αν και τους είχε ξεχάσει, στο τέλος «πόνταρε» στην εμπειρία παικτών όπως του Νουά και του Άτζουτζιτς. Άνοιξε περισσότερο το ροτέισον και πήρε βοήθειες σχεδόν από όλους. Και αυτή η αντίδραση του κόουτς ήταν που έκανε τη διαφορά σε σχέση με το παιχνίδι της περασμένης αγωνιστικής. Όσο για τους παίκτες, ζητούμενο παραμένει η σταθερότητα στην απόδοση τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Νίκη ουσίας και ψυχολογίας για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Βενέτσια, σε ένα παιχνίδι για γερά νευρά. Ευτυχώς αυτή τη φορά η ομάδα αντέδρασε καλύτερα στην αντεπίθεση των Ιταλών και πήρε αυτό που ήθελε. Μια νίκη που μας δίνει το προβάδισμα για ένα καλύτερο πλασάρισμα στην τελική κατάταξη και πιθανό πλεονέκτημα στην επόμενη φάση. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα σήμερα φάνηκε να «ξεκολλάει» πνευματικά να βρίσκει τις λύσεις και να οδεύει με ανεβασμένη ψυχολογία στο σημαντικό παιχνίδι για το πρωτάθλημα στο Ιβανώφειο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καθοριστικά τα επιθετικά ριμπάουντ στα τελεύταια δευτερόλεπτα των δύο κυρίων της φωτογραφίας!

Από την «σιγουριά για τη νίκη» που απόπνεε ο ΑΡΗΣ μας  για περίπου 18’ , καταλήξαμε στην απελπιστική εικόνα μιας ομάδας που δεν ξέρει να κάνει ούτε τα βασικά. Οι Ρουμάνοι δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους δώσαμε και πετυχαίνοντας 60 πόντους στο Β ημίχρονο πήρε την πολύτιμη νίκη. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει την ομάδα να παραμένει στάσιμη και να μην μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν από την αρχή της χρονιάς.

ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ιδανικό ήταν το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας που με ένα γρήγορο 8-0 ξεσήκωσε το σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall! Νουά, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα με περίσσια αυτοπεποίθηση και καλές επιλογές βοήθησαν στο να φθάσουμε στο +9! Η ωριμότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα έδειχναν ότι η ομάδα πατούσε πλέον γερά.  Οι Ρουμάνοι είχαν πολλά προβλήματα και στις 2 πλευρές του γηπέδου και δεν έμοιαζαν ικανοί να αντιδράσουν.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Από τα τελευταία λεπτά όμως του 2^ου δεκαλέπτου άρχισε σιγά σιγά να χαλάει το μυαλό των παικτών μας. Η αρχή έγινε μάλλον από τις πολλές χαμένες βολές που επέτρεπε στους αντιπάλους να ροκανίζουν τη διαφορά με το σταγονόμετρο. Η συνέχεια όμως ήταν ακόμη χειρότερη με κακές ατομικές ενέργειες κυρίως των περιφερειακών, φθηνά λάθη και έναν εκνευρισμό που κλόνισε μέχρι και την προσήλωση που είχαμε σε άμυνα και ριμπάουντ. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από τον πάγκο με το περιορισμένο ροτέισον, τις εμμονές και τα χαμηλά σχήματα που όχι μόνο  δεν έπιασαν τόπο αλλά μας χαντάκωσαν για τα καλά. Οι Ρουμάνοι κάλυψαν τη διαφορά, προσπέρασαν και δεν ξανακοίταξαν πίσω μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΑ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Από όμορφος κύκνος σε ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι αν και η ενίσχυση ήρθε, τα αγωνιστικά αγκάθια παραμένουν καρφωμένα στο σώμα μας. Επιμένει ο Μίλιτσιτς σε αυτά τα χαμηλά σχήματα, επιμένει στο να παίζει με κουμανταδόρους τους Τζόουνς και Μήτρου-Λόνγκ, επιμένει στο να μην εμπλέκει και τους ψηλούς στο παιχνίδι μας.  Με αυτά και αυτά από εκεί που φαινόσουν να σκαρφαλώνεις στην νίκη, μας πήρε ένας κατήφορος χωρίς σταματημό.  Και πως να σταματήσει ο κατήφορος όταν ο ίδιος ο προπονητής δεν δοκιμάζει κάτι το διαφορετικό για να το αλλάξει; Το ίδιο καλάθι το έφαγες 10 φορές. Ένα σύστημα έπαιζαν οι Ρουμάνοι κοντά στο καλάθι και δεν μπορέσαμε να βρούμε τον τρόπο να αντιδράσουμε. Αντιθέτως όσο κυλούσε το παιχνίδι το εκτελούσαν και πιο εύκολα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να κάνει ένα καθοριστικό βήμα πρόκρισης κόντρα στους Ρουμάνους και για περίπου 18’ σε έπειθε ότι μπορεί να το κάνει. Τελικά, είδαμε μια ομάδα χωρίς διάρκεια, που πλήρωσε με το χειρότερο δυνατό τρόπο την έλλειψη συγκέντρωσης και την απουσία λύσεων και καθαρού μυαλού από τον πάγκο. Ζορίζεται η ομάδα να απεγκλωβιστεί από τα προβλήματα της παρά τις κινήσεις ενίσχυσης και αυτό φαίνεται κάθε φορά που συναντάμε έναν σοβαρό αντίπαλο. Δεν γίνεται όμως να κυλήσει έτσι όλη η χρονιά…

Επί 30’ ο ΑΡΗΣ μας όρθωνε το ανάστημα του στην Μπαχτσεσεχίρ διεκδικώντας με αξιώσεις τη νίκη, στο τελευταίο όμως δεκάλεπτο τα κατέστρεψε όλα! Η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών βιάστηκε να φύγει για τα αποδυτήρια και από εκεί που η ομάδα σε έπειθε ότι μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη, φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλα τα στραβά της. Κατήφεια στις κερκίδες του σχεδόν κατάμεστου Nick Galis, με τον κόσμο να τα δίνει όλα αλλά στο τέλος να φεύγει απογοητευμένος.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ

Πιο έτοιμος από ποτέ έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας στο ξεκίνημα του αγώνα, με τους Τούρκους μάλλον να αιφνιδιάζονται με το δυνατό ξεκίνημα μας. Το 23-14 λίγο πριν το τέλος του 1^ου δεκαλέπτου ήταν το αποτέλεσμα της καλής αμυντικής λειτουργίας αλλά και της αποτελεσματικότητας του Κουλμπόκα που μπήκε φουριόζος στο γήπεδο.

ΓΙΑ 30’ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΜΑΝΤΟ

Χωρίς να κάνουμε κάτι το εντυπωσιακό στην επίθεση αλλά δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο στην άμυνα καταφέραμε να διατηρήσουμε ένα ελαφρύ προβάδισμα για σχεδόν 30’. Οι Τούρκοι ανέβασαν την πίεση δημιουργώντας μας προβλήματα στην επίθεση αλλά στην άλλη πλευρά του γηπέδου δυσκολευόντουσαν πάρα πολύ να σκοράρουν και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που παραμέναμε έστω και οριακά μπροστά στο σκορ.

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Σαν να γύρισε διακόπτης με το που ξεκίνησε η 4^η περίοδος και γύρισε στην ένδειξη ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ. Γρήγορα ανούσια φάουλ, φθηνά λάθη, κακές επιλογές στην επίθεση και γρήγορα γρήγορα από εκεί που ήμασταν στη θέση του οδηγού βρεθήκαμε ζαλισμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουμε στην αντεπίθεση διαρκείας των Τούρκων. Μέσα σε κάτι λιγότερο από 3’ το προβάδισμα των 5 πόντων έγινε -1 . Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η ομάδα είχε χάσει τη συγκέντρωση της, είχε χάσει την αποφασιστικότητα της και έμοιαζε εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση πανικού. Πανικός που όσο κυλούσε ο χρόνος γινόταν και πιο έντονος επιτρέποντας στους αντιπάλους μας να πάρουν στο τέλος τη νίκη χωρίς άγχος.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για έναν προβληματικό ΑΡΗ που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα, το αποψινό παιχνίδι είχε πολύ υψηλό βαθμό δυσκολίας. Έχοντας ως βάση αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές στάθηκε καλά η ομάδα. Η βελτίωση στην άμυνα είναι πλέον αισθητή σε τέτοιο βαθμό που είναι ικανή να σου δώσει νίκες όπως αυτή κόντρα στη Μύκονο αλλά παραλίγο και σήμερα μιας και για 30’ έκανε τη δουλειά της. Όταν όμως το χάος στην επίθεση παραμένει δεν γίνεται να κερδίσεις μόνο παίζοντας άμυνα. Ο Μίλισιτς επιμένει στους Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς για την οργάνωση της επίθεσης και αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Όπως έχει τις επιπτώσεις του και η αφλογιστία του Φόρμπς(που σήμερα δεν εμψυχώθηκε). Εναποθέτεις σε 2 παίκτες σχεδόν όλη την δουλειά στην επίθεση και τους επιφορτίζεις διαρκώς με το δίλλημα σκόρερ ή πασέρ. Για αυτό οι πολλές κακές επιλογές, τα λάθη και η αστοχία. Για αυτό και οι ψηλοί φαίνονται άσχετοι και όποιος σκοράρει το κάνει σχεδόν πάντα με προσωπική ενέργεια και όχι μέσω μιας ασίστ ή ενός συστήματος. Διορθώνεται εκ των έσω το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού; Μάλλον όχι και σίγουρα όχι με τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ σε έναν ρόλο που δεν τον νιώθουν και δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατά τα άλλα ο Νουά βοήθησε και θα βοηθήσει και ο Φόρμπς θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί… με έναν παίκτη ικανό να βγει μπροστά.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ 3 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ

Κόντρα σε ένα εκ των βασικών φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup o ΑΡΗΣ μας για 30’ έδειχνε αποφασισμένος να πάρει αυτή τη σημαντική νίκη. Στο τέλος όμως… λύγισε από τις αδυναμίες του και παραδόθηκε στην ανωτερότητα των αντιπάλων. Κρατάμε την καλή εικόνα των 3 δεκαλέπτων και το ενθαρρυντικό ντεμπούτο του Νουά ελπίζοντας ότι η ενίσχυση της ομάδας δεν θα τελειώσει εδώ. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να αρκείται μόνο σε καλές εμφανίσεις.

ΥΓ. Τα είπαμε για την «εμψύχωση» του Φόρμπς στα προηγούμενα παιχνίδια… Να είναι καλά το παλικάρι του ευχόμαστε το καλύτερο στην καριέρα του αλλά ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν σκόρερ που δεν θα αγχώνεται όποτε έχει την μπάλα στα χέρια.

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που επικράτησε επί της Σλάσκ πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ μιας και προηγήθηκε μέχρι και με +26 πόντους. Επειδή όμως ΑΡΗΣ είσαι… η εικόνα του 4^ου δεκαλέπτου με τη διαφορά να πέφτει μέχρι και τους 5 πόντους(15’’ πριν το φινάλε) μετρίασε τις εντυπώσεις και επανάφερε στο τέλος τον έντονο προβληματισμό για τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδας. Περισσότερους από τους μισούς πόντους πέτυχαν οι Κουλμπόκα και Τζόουνς με τον Αμερικάνο πιθανόν να κάνει και ένα ρεκόρ από την γραμμή των βολών με το εκκωφαντικό 17 στις 18 βολές.

ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΡΥΘΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η ένταση και η ενέργεια που έβγαλε ο Χάρελ από το πρώτο τζάμπολ του αγώνα σε άμυνα και επίθεση ήταν οι βασικοί λόγοι που ο ΑΡΗΣ μπήκε καλά στο παιχνίδι. Η ομάδα έδειξε ιδιαίτερη διάθεση στην άμυνα ενώ και στην επίθεση είχε βρει ρυθμό από νωρίς. Κουλμπόκα και Τζόουνς ήταν σε καλή βραδιά και μαζί με τις περιστασιακές βοήθειες που έπαιρναν και από τους παίκτες που ερχόντουσαν από τον πάγκο ανέβαζαν τη διαφορά στο σκορ. Ο ΑΡΗΣ είχε συνέπεια στο σκοράρισμα αλλά η άμυνα και τα ριμπάουντ ήταν αυτά που έκαναν τη διαφορά.

ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ ΟΛΑ

Με τη διαφορά να έχει σταθεροποιηθεί για αρκετή ώρα πάνω από τους 20 πόντους, ο εφησυχασμός και η χαλάρωση έκαναν την εμφάνιση τους. Η προσπάθεια στήριξης του Φόρμπς και η επιμονή στον «οργανωτή» Μήτρου Λόνγκ είχαν τις επιπτώσεις τους. Φθηνά λάθη, κακές επιλογές, αστοχία και μια άμυνα που ξαφνικά έμπαζε από παντού. Οι Πολωνοί δεν προλάβαιναν να κάνουν την ανατροπή αλλά και μόνο που είδαμε την διαφορά να πέφτει στους 5 πόντους ήταν αρκετό για να μας χαλάσει λίγο την ευχάριστη διάθεση που είχαμε στα προηγούμενα 3 δεκάλεπτα.

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ

Πολλές και διαφορετικές οπτικές μπορεί να ξεδιπλώσει κανείς για το σημερινό παιχνίδι και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς ότι ο ΑΡΗΣ παρά τη νίκη του, αγωνιστικά δεν έκανε το step up που ίσως να περιμέναμε. Ναι κερδίσαμε και για αρκετή ώρα κάναμε πάρτι αλλά αν δούμε τα επιμέρους στοιχεία εκεί μπορούμε να βρούμε πολλά μαργαριτάρια. 2 παίκτες πέτυχαν περισσότερους από τους μισούς πόντους άρα πάλι δεν μιλάμε για μια συνολική προσπάθεια αλλά περισσότερο για προσωπικό κρεσέντο του Κουλμπόκα από τα 6.75 και του Τζόουνς από τις βολές. Άχαρος ο ρόλος του Μήτρου Λόνγκ ως ο απόλυτος οργανωτής της επίθεσης… οπωσδήποτε κάτι λάθος πάει με την στατιστική που του χρέωσε μόλις 2 λάθη. Ο Μίλισιτς τον εμπιστεύτηκε για σχεδόν 20’ και ο Μήτρου Λόνγκ κατάφερε να «κάψει» μπόλικες επιθέσεις μας εκνευρίζοντας όλο το γήπεδο. Οι ψηλοί μας περίλυποι περίμεναν μια πάσα της προκοπής. 1 πήρε ο Φόρεστερ και 1 πήρε ο Ίνοχ. Όσο για τον Φόρμπς τα λόγια είναι περιττά. Είναι αυτά τα στοιχεία της προσωπικότητας που χρειάζεται ένας παίκτης για να βγει μπροστά και να ηγηθεί μιας προσπάθειας και δυστυχώς ο Φόρμπς δεν τα έχει καθόλου. Ίσως να είναι και λίγο άδικο να επικεντρωνόμαστε τόσο στα αρνητικά της βραδιάς μετά από μια νίκη αλλά αν δεν ασχοληθούν οι υπεύθυνοι και δεν λάβουν υπόψιν ότι η Σλάσκ για 3 δεκάλεπτα θύμισε τον ΑΡΗ του τελευταίου δεκαλέπτου με τον συμπολίτη που τα έχανε μόνος του κάτω από το καλάθι, μάλλον θα καταλήξει σε λάθος συμπεράσματα. Και αν πιστέψουμε ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο μετά τη σημερινή νίκη, μάλλον κινδυνεύουμε να χαθούμε.

ΝΙΚΗ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ

Πολύ καλός ο ΑΡΗΣ για 3 δεκάλεπτα, αυτοκαταστροφικός στο τελευταίο. Ευτυχώς χρόνος δεν υπήρχε ώστε να ζορίσουν περισσότερο τα πράγματα και έτσι η ομάδα πήρε μια σημαντική νίκη. Νίκη ψυχολογίας μιας και επί της ουσίας μάλλον δεν διορθώθηκε και τόσο όσο θα περιμέναμε η εικόνα. Ο Φόρμπς έδειξε ότι δεν μπορεί, όπως και ο κόουτς φάνηκε να θέλει περισσότερο χρόνο για να γνωρίσει την ομάδα του. Όταν όμως κερδίζεις ο χρόνος κυλάει πιο χαλαρά και μπορείς να δουλέψεις με περισσότερη ηρεμία. Να δουλέψεις και να ενισχυθείς μεταγραφικά όπως επιβάλλεται για να προχωρήσει αυτή η ομάδα. Μέχρι τότε όπως λένε και εκεί στην ΚΑΕ …focus on Saturday.

ΥΓ. Είναι και αυτή η διαχείριση των συναισθημάτων της κερκίδας που ώρες ώρες δεν παλεύεται. Ωραίο το χαβαλέ με τον Φόρμπς και το ζεστό χειροκρότημα εμψύχωσης με τη διαφορά στους 25 πόντους. Με διαφορετική εξέλιξη στο σκορ μάλλον θα «στήναμε κρεμάλες» έτσι όπως έπαιζε.

ΥΓ2. Συνεχίζεται «η ενίσχυση» και αυτή την εβδομάδα.

Σε μια μοναδική κιτρινόμαυρη γιορτινή ατμόσφαιρα και υπό το βλέμμα του νέου ιδιοκτήτη της ΚΑΕ, ο ΑΡΗΣ μας στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι στο Nick Galis Hall διέλυσε το Αμβούργο με 98-76! Οι Γερμανοί φάνηκαν πολύ λίγοι για να χαλάσουν το πάρτι που από νωρίς είχε στηθεί, η ομάδα ήταν αυτή που έπρεπε και ο κόσμος γέμισε με χαρά και αισιοδοξία. Χαμόγελα και για τους πιτσιρικάδες που άρπαξαν την ευκαιρία που τους έδωσε ο Καράιτσιτις(και η ροή του αγώνα) και έκλεψαν την παράσταση με την παρουσία τους.

ΨΥΧΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

«Φτιαγμένοι» από το κλίμα ευφορίας που επικρατούσε στο γήπεδο  οι παίκτες μας, από το ξεκίνημα έδειχναν απόλυτα προσηλωμένοι στο στόχο της  νίκης. Η προσήλωση στην άμυνα και στα ριμπάουντ ήταν ο κινητήριος μοχλός όσο στην επίθεση ψάχναμε να βρούμε ρυθμό.

Ο ΜΗΤΡΟΥ ΛΟΝΓΚ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΡΥΘΜΟ, ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ

Όσο κυλούσε ο χρόνος και η άμυνα έκανε τη δουλειά της,  φαινόταν ολοένα και πιο καθαρά ότι ο ΑΡΗΣ έψαχνε το «ξέσπασμα» στην επίθεση για να ξεφύγει. Και αυτό το «ξέσπασμα» το βρήκε στο πρόσωπο του Μήτρου Λονγκ που μπήκε και άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα. Με συνεχόμενα καλάθια και το ρυθμό που έδωσε και στους συμπαίκτες του η ομάδα δεν ξανακοίταξε πίσω της. Η διαφορά συνεχώς ανέβαινε και σχεδόν από το ημίχρονο η υπόθεση νίκη είχε ξεκαθαρίσει.

ΑΡΠΑΞΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Αρκετές φορές ακούγαμε τα προηγούμενα χρόνια για νεαρούς παίκτες που έρχονται από τις ακαδημίες για να ενισχύσουν την ανδρική ομάδα, στην πράξη όμως βλέπαμε σχεδόν το απόλυτο τίποτα.  Σήμερα όμως το είδαμε και με το παραπάνω! Καζαμίας, Λέφας και Χατζηλάμπρου  πήραν αρκετό χρόνο συμμετοχής και πρόλαβαν να μας πείσουν ότι αυτό μόνο τυχαία δεν έγινε. Οι 3 νεαροί αθλητές εντυπωσίασαν με την ένταση, το θράσος και την αποτελεσματικότητα τους. Σχεδόν από τη μέση του 3^ου δεκαλέπτου μπήκαν στο ροτέισον, πήραν αρκετά λεπτά και ουσιαστικά ήταν αυτοί που διατήρησαν τη μεγάλη διαφορά μέχρι το τέλος.

ΠΙΟ ΠΛΗΡΗΣ, ΠΙΟ ΕΤΟΙΜΟΣ, ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Αυτή τη φορά ο Καράιτσιτς είχε τον Φόρεστερ στη διάθεση του, δεν χρειάστηκε να παίξει σε όλο το παιχνίδι με αλχημείες για να καλύψει το «κενό» στους ψηλούς και η ομάδα κατάφερε να αποδώσει σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Μπόρεσε να παίξει καλή άμυνα, να έχει ισορροπία στα ριμπάουντ και με καλύτερη διαχείριση δυνάμεων να αποφύγει τα λάθη και να πάει σε πιο ορθολογικές επιλογές στην επίθεση όσο χρειαζόταν ώστε να «κλειδώσει» τη νίκη. Είναι πολύ νωρίς ακόμη αλλά σιγά σιγά οι παίκτες βρίσκουν το ρόλο τους και τις λύσεις που χρειάζονται εκ των έσω ώστε να ξεπεραστούν τα όποια αγωνιστικά προβλήματα. Προβλήματα όπως η αστοχία του Φόρμπς που την κάλυψε σήμερα ο Μήτρου Λόνγκ μαζί με τον Τζόουνς αλλά και τους υπόλοιπους μιας και όλοι οι παίκτες έδωσαν πόντους.  Όπως όλοι έδειξαν ζήλο στην άμυνα και στα ριμπάουντ. Στα ριμπάουντ που ύστερα από χρόνια βλέπουμε μια ομάδα που κάνει μπλοκ άουτ και δεν περιμένει από τους ψηλούς μόνο να μαζέψουν τα σκουπίδια.  Κάτι καλό φαίνεται να γίνεται αλλά ας περιμένουμε να δούμε την ομάδα πλήρης και γιατί όχι και με έναν ξένο πρώτης γραμμής παραπάνω.

ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΗ ΜΑΣΤΟΥΡΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Κιτρινόμαυρο πάρτι για εμάς, τελετή μύησης για τον Ρίτσαρντ Σιάο που έζησε από κοντά την ατμόσφαιρα του θρυλικού Παλέ και των διψασμένων ακολούθων του Αυτοκράτορα! Δεν θα μπορούσε η ομάδα να μην ακολουθήσει τον ξέφρενο ρυθμό της κερκίδας. Με συνοπτικές διαδικασίες διέλυσε τους Γερμανούς,  παίζοντας ωραίο μπάσκετ και δίνοντας υποσχέσεις για τη συνέχεια. Κερασάκι στην τούρτα, η παρουσία των Λέφα, Καζαμία και Χατζηλάμπρου που επιβεβαίωσαν τα θετικά σχόλια που τους ακολουθούσαν. Δυο στα δυο στο Eurocup και συνεχίζουμε! ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με ένα σπουδαίο διπλό στη Βενετία, ο ΑΡΗΣ μπήκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι! Δεν εγκατέλειψε όταν η Βενέτσια πήγε να χτίσει διαφορά, αντέδρασε, προσπέρασε, πήρε τον έλεγχο και στο τέλος έστω και με λίγο άγχος επικράτησε! Ηγέτης ο Τζόουνς με 26 πόντους, 8 ριμπάουντ και 6 άσιστ έκλεψε την παράσταση. Άλλαξε τις ισορροπίες του ο Πουλιανίτης με το που πέρασε στο παρκέ, σε μια εντυπωσιακή επιστροφή στα κιτρινόμαυρα. Εξαιρετικό διάβασμα της τελευταίας φάσης από τον Καράιτσιτς, κλείδωσε τη νίκη.

ΧΑΛΑΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΜΕ ΣΚΑΜΠΑΝΕΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αν και στα πρώτα λεπτά φάνηκε η ομάδα να μπαίνει δυνατά στο παιχνίδι γρήγορα κόλλησε. Η ευστοχία των πρώτων λεπτών έδωσε τη θέση σε επιπόλαιες επιλογές και λάθη, την ίδια στιγμή που το πρόβλημα στη θέση 4 γινόταν ολοένα και πιο έντονο. Ο Γουίλτζερ εκμεταλλεύτηκε την υψομετρική διαφορά με τους αντιπάλους του και οδήγησε την Ιταλική ομάδα σε ένα σερί που οδήγησε στο 27-20 του πρώτου δεκαλέπτου. Στους ίδιους ρυθμούς ξεκίνησε και το 2ο δεκάλεπτο μέχρι όμως την στιγμή που πέρασε μέσα ο Στέλιος Πουλιανίτης. Ο Έλληνας γκαρντ πιο ώριμος και ουσιαστικός από ποτέ με τη φανέλα του ΑΡΗ κατάφερε να γυρίσει τον διακόπτη όλης της ομάδας σε ένα σημείο όπου οι Ιταλοί πήγαιναν να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Το 47-49 5’’ πριν το ημίχρονο ήταν το αποτέλεσμα της επίδρασης του Πουλιανίτη στην αναμέτρηση.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΟΥΝΣ

Οι Ιταλοί δεν έμοιαζαν να ανησυχούν με την αντίδραση μας και συνέχισαν στους ρυθμούς τους. Στην πορεία όμως βλέποντας τον ΑΡΗ μας όχι μόνο απλά να έχει τις απαντήσεις στην επίθεση, αλλά να βγάζει και περίσσια ένταση στην άμυνα άρχισαν να βραχυκυκλώνουν. Η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία έχτισε ένα μικρό προβάδισμα και πορεύτηκε με αυτό μέχρι τα τελευταία λεπτά του αγώνα. Και αν το 70-79 περίπου 5 λεπτά πριν το φινάλε μας έδινε ένα σημαντικό προβάδισμα, στην πράξη βγάλαμε αδικαιολόγητο άγχος και λίγο έλειψε να το πληρώσουμε. Ευτυχώς ο Τζόουνς ήταν η «σταθερά» μας στην αποψινή αναμέτρηση και έκανε ότι χρειάστηκε για να κλειδώσει τη νίκη.

ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΜΑΣ

Αισθητά βελτιωμένη όλη η ομάδα σε σχέση με ότι μας είχε δείξει στα φιλικά. Σήμερα είδαμε ένα σύνολο παικτών με ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ, περισσότερη αυτοπεποίθηση στην επίθεση και έναν προπονητή που ήξερε να το κουμαντάρει. Πέρα απο τον Τζόουνς, τον Πουλιανίτη και τον Φόρμπς που ξεχώρισαν.  Χάρελ και Μποχωρίδης ήταν πολύ καλοί. Ενώ και ο Ίνοχ έδειξε όταν αν και θέλει τον χρόνο του και τις συνεργασίες με τους συμπαίκτες του, μπορεί να βοηθήσει. Μέχρι και ο Γκιουζέλης είχε τις καλές στιγμές του. Μια εικόνα που μας γέμισε αισιοδοξία αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εφησυχασμός. Το κενό στο «4» σήμερα που έλειπε και ο Κουλμπόκα έβγαζε μάτια . Και το ότι ο Καράιτσιτς ανέθεσε την αποστολή της κάλυψης του κενού στο 4  στους  Μποχωρίδη και Χάρελ δείχνει πόσο υπολογίζει τον Γκιουζέλη.  Δείχνει όμως και μια εικόνα «ρεαλιστή» προπονητή που βλέπει το υλικό του καθαρά και το διαχειρίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του αγώνα. Πήγε σε περιορισμένο ροτέισον, άφησε τους παίκτες που ρόλαραν μέσα στον αγώνα (Φόρμπς 34’, Τζόουνς 32’, Χάρελ 29’, Πουλιανίτης 26’) και τους εμπιστεύτηκε μέχρι το τέλος. Στο τέλος όπου έδειξε αντανακλαστικά ο ίδιος και «απάντησε» στο πλάνο της τελευταίας επίθεσης των Ιταλών.  Απάντηση σαν και αυτή που πήρανε όσοι βιάστηκαν να κρίνουν τις δυνατότητες αυτής της ομάδας. Το ποιες ακριβώς είναι θα το μάθουμε στη συνέχεια.

ΠΟΔΑΡΙΚΟ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Από τη γκρίνια των φιλικών στο σπουδαίο διπλό  στην Βενετία! Με τον Τζόουνς να μας συστήνεται με εντυπωσιακό τρόπο, τον Πουλιανίτη να επιστρέφει στα κιτρινόμαυρα σε «αναβαθμισμένη έκδοση» και ένα σύνολο παικτών που ξάφνιασε με την ένταση που έβγαλε στην άμυνα, ο ΑΡΗΣ μας μπήκε εντυπωσιακά στις επίσημες υποχρεώσεις του!  Πολύ νωρίς για να λέμε μεγάλα λόγια αλλά σήμερα ομάδα και προπονητής κατάφεραν να μας «ψήσουν» και το «άγχος των φιλικών» να το μετατρέψουν σε αισιοδοξία. Ανυπομονούμε για τη συνέχεια …και την απαραίτητη ενίσχυση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ.  ΑΡΗΣ θρησκεία και στη Βενετία!

Συνέχεια στο νικηφόρο σερί με τον Μανόλο Χιμένεθ στον πάγκο του έδωσε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Μαρκό, επικρατώντας με 1-0 χάρη στο γκολ του Μισεουί στο 16΄.  Το εκτεταμένο ροτέισον του Χιμένεθ και η έλλειψη επιλογών στην επίθεση δεν επέτρεψαν στην ομάδα να δείξει ένα καλό πρόσωπο, το ότι κατάφερε όμως να πάρει τη νίκη μόνο ικανοποίηση φέρνει. Ικανοποίηση για τις 2 νίκες στο κύπελλο αλλά και τη γενικότερη πορεία της ομάδας μετά την αλλαγή προπονητή.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Σε κάτι μεταξύ διαχείριση δυνάμεων και ευκαιριών σε παίκτες που δεν είχαν πάρει χρόνο συμμετοχής κινήθηκαν τα πλάνα του Χιμένεθ και τα νέα 10 πρόσωπα στο αρχικό σχήμα ήταν η επιβεβαίωση αυτής της τακτικής. Ως λογική συνέπεια ακολούθησε και η εικόνα ενός μπερδεμένου ΑΡΗ που είχε την μπάλα στα πόδια του και δεν ήξερε τι να την κάνει.

ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΞΑΝΑ Ο ΜΙΣΑΟΥΙ

Μόλις στο 16’ όμως ο ΑΡΗΣ ευτύχησε να βρει δίχτυα με τον Μισαουί να μπαίνει έξυπνα στην διεκδίκηση της μπάλας με τον αντίπαλο πορτιέρο, να την κερδίζει και με περίσσια ευκολία να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Ένα γκολ που έδιωξε το άγχος που είχε το ολικό λίφτινγκ με το οποίο παρουσιάστηκε η ομάδα μας σήμερα.

ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ Ο ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Δεν πατούσε καλά η ομάδα και αυτό το 1-0 έμοιαζε πολύ εύθραυστο για να διατηρηθεί ως το τέλος. Για καλή μας τύχη όμως σήμερα ο Αθανασιάδης σε 2 φάσεις στα πρώτα 45΄ έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά και μας έσωσε από το εγκεφαλικό. Αναμφίβολα είναι ένας από τους ελάχιστους διακριθέντες  της αποψινής αναμέτρησης.

ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΦΡΕΝΑΡΕΙ

Βλέποντας την δυσλειτουργία της ομάδας ο Χιμένεθ αποφάσισε από την ανάπαυλα του ημιχρόνου να αρχίσει τις παρεμβάσεις βάζοντας Μόντσου, Ράτσιτς και λίγα λεπτά αργότερα και τον Μορόν. Κινήσεις που για 20 λεπτά περίπου φάνηκε να έχουν αποτέλεσμα, ο ΑΡΗΣ να κυκλοφορεί την μπάλα καλύτερα και να ανεβαίνει πιο ορθολογικά στην επίθεση. Λίγο έλειψε να «κλειδώσει» τη νίκη με τον Ισπανό στο 61’ αλλά και λίγα λεπτά αργότερα με μια διπλή ευκαιρία και τον Παναγίδη να μην καταφέρνει τελικά να σκοράρει. Ως εκεί όμως ήταν η όλη προσπάθεια μιας και η συνέχεια είχε λάθη, κυκλοφορία της μπάλας προς τα πίσω και ανούσια κατοχή. Έτσι κύλησε μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης, ευτυχώς χωρίς αναγούλες.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΝΙΚΕΣ

Ούτε καν στα τελευταία 10 με 15 λεπτά όπου το Μαρκό έπαιζε με παίκτη λιγότερο και χωρίς κανονικό τερματοφύλακα δεν μπορέσαμε να απειλήσουμε και αυτό τα λέει όλα για τον ΑΡΗ που είδαμε σήμερα. Ένας κυνικός ΑΡΗΣ πήρε το προβάδισμα από νωρίς και βολεύτηκε με αυτό. Δικαιολογημένα εξέφρασε την ικανοποίηση του ο Χιμένεθ για το τελικό αποτέλεσμα δεδομένων πάντα των συνθηκών. Και μάλλον και εμείς έτσι πρέπει να το δούμε. Εκτεταμένο ροτέισον, σημαντικές απουσίες σε συγκεκριμένες θέσεις και μια επιβεβλημένη διαχείριση δυνάμεων που δεν εκτροχίασε την ομάδα από την επίτευξη του στόχου της νίκης. Θέλαμε μεγαλύτερο σκορ, θέλαμε καλύτερη εικόνα, θέλαμε να δούμε παίκτες να αρπάζουν την ευκαιρία. Αντ αυτού θα μας μείνει ο στα χαμένα Νιάνγκ, ο ανασφαλής Σούντμπεργκ, οι μπερδεμένοι Φατιγκά και Φρίντεκ και η έλλειψη ποιότητας στα «φτερά» με τους Σίστο και Γιαννιώτα να φαίνεται να θέλουν αλλά να μην μπορούν. Από την άλλη όμως η ομάδα συνεχίζει να κερδίζει όποιον και αν ρίχνει στην μάχη ο Χιμενέθ κάνοντας μας να ανυπομονούμε να δούμε την ομάδα πλήρης. Χωρίς απουσίες, χωρίς κενά και με όλους ετοιμοπόλεμους. Τότε θα φανεί η αληθινή δυναμική του φετινού ΑΡΗ.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ

Δεν μπόρεσε να επιβληθεί όπως θα ήθελε στο παιχνίδι η ομάδα μας που έπαιξε και με παίκτη παραπάνω στα τελευταία 15’, επηρεασμένη από τις πολλές αλλαγές και την λειψυδρία παικτών στην επίθεση. Αυτό όμως δεν μας εμπόδισε να ζευγαρώσουμε τις νίκες για το θεσμό του κυπέλλου και αυτό είναι που θα πρέπει να κρατήσουμε από το σημερινό παιχνίδι. Ας συνεχίσει να κερδίζει η ομάδα και όλα τα υπόλοιπα… που θα πάει θα διορθωθούν.

Την τελευταία του ευρωπαϊκή αγγαρεία έβγαλε εις πέρας ο μπασκετικός ΑΡΗΣ, προσθέτοντας άλλη μια ήττα στη φετινή του συγκομιδή. Ελάχιστη προσπάθεια από την πλειοψηφία των παικτών, ακόμη πιο λίγη πνευματική συγκέντρωση σε ένα παιχνίδι που ούτε ως προπόνηση δεν αξιοποιήθηκε. Ελάχιστος ο κόσμος στο γήπεδο παρά το φθηνό εισιτήριο δείγμα της απογοήτευσης που έχει σκορπίσει ο φετινός ΑΡΗΣ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ, ΧΑΛΑΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΑΠΩΝ ΣΤΑ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ

Στην επίθεση του βασίστηκε ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα της αναμέτρησης σε μια προσπάθεια να καλύψει τις αδυναμίες του στην άμυνα και στα ριμπάουντ. Φιγκερόα, Κούπερ και Ρόμπερτς είχαν τον τρόπο τους στην επίθεση και το +7 λίγο πριν το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου σε έκανε να ελπίζεις ότι ίσως σήμερα να βλέπαμε κάτι το διαφορετικό. Όσο όμως περνούσε ο χρόνος η πληγή της άμυνας και των χαμένων ριμπάουντ αιμορραγούσε ολοένα και πιο έντονα. Η Κλουζ εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο τις δεύτερες ευκαιρίες και με συνοπτικές διαδικασίες άλλαξε την εικόνα του αγώνα.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ

Οι Ρουμάνοι προσπέρασαν στο σκορ και φούλαραν ολοταχώς για να χτίσουν και μια διαφορά ασφαλείας. Ασφάλεια για την Κλούζ το 59-82  στο 34’, ένας ακόμη ευρωπαϊκός εφιάλτης για εμάς. Βέβαια θα πρέπει να τονίσουμε ότι και η διαιτησία έβαλε το χεράκι της μιας και μέχρι να πάει η διαφορά στο +20 για τους Ρουμάνους, τα σφυρίγματα ήταν 100-0. Αυτό όμως που πονάει είναι η εικόνα που έδειξε η ομάδα από ένα σημείο και μετά. Ανόητα λάθη, αβίαστες επιλογές στην επίθεση, κουραστική αστοχία και καμία απολύτως διάθεση για να παλέψουν σε οποιαδήποτε φάση. Τα 2 συνεχόμενα εντυπωσιακά καρφώματα του Γούντμπερι και η μείωση της διαφοράς προς στιγμή ξύπνησε τους λίγους ηρωικούς φίλους που βρέθηκαν στο γήπεδο αλλά όλο αυτό ήταν μια παρένθεση που κράτησε λίγα δευτερόλεπτα.

Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ… ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΤΗ

Όταν από το ξεκίνημα της χρονιάς δικαιολογείς τα πάντα, εκλογικεύεις κάθε ήττα και χωρίς ίχνος ντροπής δηλώνεις ευθαρσώς ότι επιλέγεις παιχνίδια τότε κάπου στην πορεία εγκλωβίζεσαι σε ένα αρνητικό μοτίβο. Σε ένα μοτίβο σαν το σημερινό με μια ομάδα που είχε τόσο καρφωμένο στο μυαλό της ότι το παιχνίδι ήταν αδιάφορο που δεν μπήκε καν στην διαδικασία να το αξιοποιήσει ως προπόνηση. Ακόμη και σε ατομικό επίπεδο που η λογική θα έλεγε ότι χωρίς άγχος θα μπορούσαν κάποιοι παίκτες να μας δείξουν έστω σήμερα μια βελτίωση παραπάνω, δεν είδαμε τίποτα. Και γιατί άλλωστε να προσπαθήσει ο οποιοσδήποτε παίκτης να ιδρώσει παραπάνω όταν το παιχνίδι είναι αδιάφορο και η ήττα είναι ήττα ασχέτως της τελικής διαφοράς; Έτσι τους έμαθαν ότι τσουλάνε τα πράγματα στον φετινό ΑΡΗ και πάνω σε αυτό το σκεπτικό συνεχίζουν και πορεύονται σχεδόν όλοι οι παίκτες. Ίσως αυτή η αλλαγή νοοτροπίας να είναι και η πιο σημαντική πρόκληση για τον Νίκο Βετούλα. Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε για το αν οι Γούντμπερι και Φίλλιος ξεχώρισαν. Αν δεν αλλάξει αυτή η νοοτροπία πως  να αλλάξει ριζικά η κακή αγωνιστική μας κατάσταση;

ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΟΒΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

Με μια «τιμητική» ήττα με μόλις 15 πόντους από την ρουμάνικη Κλούζ ο ΑΡΗΣ έριξε τίτλους τέλους  στα ευρωπαϊκά του βάσανα. Όταν σου έχει γίνει συνήθεια η επιλογή παιχνιδιών, η αδιαφορία και οι εύκολες ήττες τότε κάπου μπορεί να παρασυρθείς και ακόμη και εκεί που οφείλεις να δείξεις ότι κάτι πάει καλύτερα, κάτι αλλάζει, κάτι βελτιώνεται …εσύ κάνεις πάλι τα δικά σου. Ευτυχώς που μας τελειώσανε τα αδιάφορα παιχνίδια(και οι δικαιολογίες)  και ακολουθούν must win αναμετρήσεις όπως αυτή με τον Πανιώνιο. Εκεί που ελπίζουμε να γυρίσει ο διακόπτης και να μην παρασυρθούμε από τις κακές μας συνήθειες.

ΥΓ. Καλά ξηγήθηκε η ΚΑΕ με το «πακέτο» εισιτηρίων. Μακάρι το πρόβλημα να ήταν οι τιμές των εισιτηρίων.

Ούτε κόντρα στον άλλο ουραγό του ομίλου τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ αν και σε μεγάλο βαθμό έδειξε βελτιωμένος και είχε πολλές ευκαιρίες για να πάρει τη νίκη. Στο τέλος όμως τόσο της κανονικής διάρκειας του αγώνα όσο και της παράτασης δεν κατάφερε να αποφύγει τις κακές του συνήθειες και γνώρισε μια ακόμη ήττα στις λεπτομέρειες.  Ξεκάθαρη η διάθεση του νέου προπονητή να αλλάξει τα πράγματα, με τους παίκτες μας όμως στο τέλος να δείχνουν ότι είναι εθισμένοι στην ήττα.

ΥΠΟ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ

Κανείς δεν περίμενε με 1-2 προπονήσεις να δει άλλη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Όταν όμως παίζεις τόσο κακό και άναρχο μπάσκετ σαν και αυτό που παίζει ο ΑΡΗΣ φέτος ακόμη και 1-2 βασικές αλλαγές είναι αρκετές για να φανεί η διαφορά. Με αυτή τη λογική είδαμε έναν πιο ήρεμο ΑΡΗ, να μην αναλώνεται ανούσια στην άμυνα με φθηνά φάουλ και άσκοπη πίεση την ίδια στιγμή που οι περιστροφές στην επίθεση περιορίστηκαν και η μπάλα κυκλοφόρησε πιο ορθολογικά. Μια εικόνα που του επέτρεψε να είναι ανταγωνιστικός παρά τις χαμένες μάχες στα ριμπάουντ. Ο Γουίλις από το ξεκίνημα ήταν η αιχμή του δόρατος στην επίθεση με τους υπόλοιπους σιγά σιγά να δίνουν και αυτοί λύσεις.

ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ ΣΤΑ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Κόντρα σε ότι έχουμε δει ως τώρα όσο κυλούσε ο χρόνος η ομάδα βελτίωνε τις αδυναμίες της. Στα ριμπάουντ είδαμε περισσότερη αποφασιστικότητα και στην επίθεση ανακαλύψαμε ότι και άλλοι παίκτες εκτός των Γουίλις, Κούπερ και Τολιόπουλου μπορούν να σκοράρουν. Γκιούζελης και Φίλλιος τόλμησαν τα ελεύθερα σουτ που τους δόθηκαν και βρήκαν στόχο. Το ίδιο και ο Χότζ με 3 στα 5 τρίποντα. Προς στιγμή καταφέραμε να ξεφύγουμε με 8 πόντους αλλά φαινόταν ότι οι αντίπαλοι μας δεν θα τα παρατούσαν έτσι απλά.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Η εκνευριστική ευστοχία των Γερμανών έξω από τα 6.75 στο Β ημίχρονο, οι στιγμές χαλάρωσης σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και τα φαλτσοσφυρίγματα των διαιτητών μετέτρεψαν το παιχνίδι σε ντέρμπι για γερά νεύρα με τις 2 ομάδες να πηγαίνουν πόντο. Όταν όμως ήρθε η ώρα για τα κρίσιμα η κούραση και η ηττοπάθεια που έχει περάσει στο πετσί των παικτών μας έκανε την εμφάνιση της. Τόσο στην κανονική διάρκεια όπου ισοφαριστήκαμε με φόλοου σε νεκρό χρόνο όσο και στο τέλος της παράτασης με τις πολλές χαμένες βολές και τα παιδαριώδη λάθη είδαμε μια επανάληψη όλης αυτής της αγωνιστικής τρικυμίας που μας έχει οδηγήσει στην τελευταία θέση του ομίλου, στην προτελευταία θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και εκτός του final 8 του κυπέλλου. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΙΔΙΑ ΕΜΜΟΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Λίγα 24ωρα μετρά ο Νίκος Βετούλας στον πάγκο και θα ήταν αδύνατο να μπορούσε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να επιδράσει σε μεγάλο βαθμό στο αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας. Και όμως με μια πιο απλή άμυνα χωρίς την παράλογη πίεση παντού με τα πολλά φάουλ  η ομάδα έδειχνε πιο στιβαρή. Στην επίθεση μέχρι να φθάσουμε στα κρίσιμα είχε περισσότερη ηρεμία και καλύτερες επιλογές με συμμετοχή σχεδόν όλων των παικτών. Όλοι προσπάθησαν και σχεδόν όλοι κάτι πρόσφεραν. Είδαμε τον Γκιούζελη και τον Φίλλιο να σκοράρουν, τον Γουίλις να μοχθεί περισσότερο σε άμυνα και ριμπάουντ μετά την αδιαφορία του 1^ου δεκαλέπτου, τον Ρόμπερτς να βελτιώνεται αισθητά σε όλους τους τομείς μέσα στο παιχνίδι, είδαμε τον Χότζ επιτέλους να βρίσκει στόχο! Προφανώς και οι παίκτες ήθελαν να δείξουν κάτι παραπάνω αλλά και ο Βετούλας μοίρασε τον χρόνο σωστά. Όλα σωστά, όλα καλά μέχρι τα τελευταία κρίσιμα λεπτά. Εκεί παίκτες και προπονητής έχασαν κυριολεκτικά την μπάλα. Η κούραση και η κακή ψυχολογία θόλωσε το μυαλό των παικτών και εκεί κάπου αδράνησε και ο πάγκος να ρισκάρει με μια αλλαγή. Σίγουρα πληγώνει ο τρόπος με τον οποίο ήρθε μια ακόμη μια ήττα αλλά αυτό που προέχει είναι να αλλάξει άμεσα το αγωνιστικό μας πρόσωπο. Σήμερα έγινε ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

ΝΕΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΝΕΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Προσπάθησε, πάλεψε αλλά στο τέλος τα κατάφερε και πάλι να χάσει …όπως ακριβώς μας έχει συνηθίσει από την αρχή της χρονιάς. Δεν κόβονται οι κακές συνήθειες έτσι εύκολα, ιδιαίτερα για μια ομάδα με τόσα πολλά προβλήματα που δεν κάνει σχεδόν τίποτα σωστά πάνω στο παρκέ. Σήμερα όμως είδαμε παίκτες «εξαφανισμένους» να εμφανίζονται  και μια ομάδα να προσπαθεί να παίξει πιο ορθολογικά παρόλο που στα κρίσιμα τα έκανε όλα λάθος. Λάθη που θα πρέπει να διορθώσει ο νέος κόουτς με τους παίκτες του μιας και το Σάββατο στο Μαρούσι τα λάθη δεν επιτρέπονται.

ΥΓ. Αν κάτι αναγνωρίζω στον Καστρίτη και στην πορεία του στην ομάδα μας είναι ότι μας έκανε να νιώσουμε ύστερα από χρόνια έστω και σπασμωδικά ότι ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής! Αυτό το συναίσθημα μεταφράστηκε σε μια σχέση εμπιστοσύνης, με τον κόσμο να στηρίζει μαζίκα την ομάδα όλα αυτά τα χρόνια παρά τις όποιες στραβές και ατυχίες. Το πως εξελίχθηκε αυτή η σχέση εμπιστοσύνης και αυτή η στήριξη φάνηκε σήμερα από την εικόνα του σχεδόν άδειου γηπέδου.

ΥΓ2. Καλοί οι συναισθηματισμοί, τα θετικά πρόσημα, οι άξιοι άνθρωποι και το οικογενειακό κλίμα που διέπει τον μπασκετικό ΑΡΗ αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να θυμηθούμε(και να αποδεχθούμε) ότι  ο καθρέφτης της ομάδας είναι το γήπεδο …και η κερκίδα. Εκεί δηλαδή όπου η ομάδα κερδίζει και ο κόσμος στην κερκίδα γουστάρει.