Γλυκιά ήττα θα μπορούσε να πει κανείς γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο Περιστέρι μιας και το τελικό 78-75 μας δίνει το προβάδισμα για την 5η θέση στην κανονική διάρκεια του αγώνα. Ωστόσο ήττα και γλυκιά για τον ΑΡΗ μας δύσκολα πηγαίνουν και κάπου όλο αυτό μοιάζει εντελώς λάθος. Όπως εντελώς λάθος αγωνίσθηκε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που ήθελε να κερδίσει κόντρα σε έναν πιο αδύναμο αντίπαλο όπως είναι το Περιστέρι. Το καλό πρόσωπο που είδαμε κόντρα στον Ολυμπιακό όπως αποδείχθηκε σήμερα ήταν απλά λόγω των άνευ πίεσης συνθηκών. Και αυτό είναι μια κατάσταση που προβληματίζει είτε σήμερα κερδίζαμε είτε όχι.
ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και για την ομάδα μας ήταν ακριβώς αυτή που δεν έπρεπε. Μουδιασμένη, χωρίς εντάσεις στην άμυνα, χωρίς ρυθμό και καθαρή σκέψη στην επίθεση. Με άσχημα ποσοστά από μακριά και αποφάσεις που πονοκεφάλιαζαν. Το Περιστέρι έβρισκε σκορ πιο εύκολα απ’ όσο θα έπρεπε, ειδικά κοντά στο καλάθι με αποτέλεσμα να κυνηγάμε στο σκορ από νωρίς. Ο Νουά κρατούσε επιθετικά την ομάδα όρθια, ο Τζόουνς έδινε λύσεις, όμως συνολικά ο ΑΡΗΣ δεν είχε διάρκεια και κανένα σταθερό σημείο αναφοράς. Το -8 έμοιαζε διαχειρίσιμο αλλά η εικόνα φώναζε ότι χρειάζεται άμεση αλλαγή νοοτροπίας.
ΕΠΕΜΕΙΝΕ, ΤΟ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΑΣΕ
Στο τρίτο δεκάλεπτο το έργο πήγε να στραβώσει άσχημα με το Περιστέρι να ξεφεύγει με 14 πόντους και τον ΑΡΗ να μοιάζει ανήμπορος να αντιδράσει. Όπως το συνηθίζει όμως… εκεί όπου όλα φαίνεται να τελειώνει έβγαλε αντίδραση! Με Τζόουνς και Νουά να σηκώνουν το βάρος, τον Κουλμπόκα να δίνει κάποιες λύσεις και τον Αντετοκούνμπο να βγάζει ενέργεια στην άμυνα η διαφορά άρχισε να μαζεύεται.
Το Περιστέρι όσο περνούσε ο χρόνος έβγαζε κόπωση λόγω του περιορισμένου ροτέισον, έχανε διαρκώς ελεύθερα σουτ με αποτέλεσμα οι παίκτες μας να αρπάξουν την ευκαιρία και από το -14 να τρέξουν ένα μεγάλο σερί και να προσπεράσουν με +4 λίγα λεπτά πριν το φινάλε. Εκεί αντί να τελειώσουμε την δουλειά… έγινε η μια λάθος επιλογή μετά την άλλη και το Περιστέρι στις λεπτομέρειες πήρε τη νίκη μιας και στο τέλος πάρθηκε η απόφαση να κρατήσουμε τη διαφορά παρά να ρισκάρουμε το παιχνίδι στην παράταση.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ
Ο Μίλιτσιτς μετά το ματς στάθηκε στην κακή εκκίνηση και στη συγκέντρωση τονίζοντας ουσιαστικά αυτό που έδειξε και το παρκέ. Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ένα κακό πεντάλεπτο ή δύο λάθος αποφάσεις. Το πρόβλημα είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε κάθε «πρέπει» που συναντά η ομάδα το οποίο καταλήγει σε αρνητικό αποτέλεσμα. Ναι ο στόχος εν μέρει επετεύχθη αλλά κάπου όλο αυτό μοιάζει λάθος. Λάθος γιατί εδώ και τόσο καιρό υπολογίζαμε το αν θα βγούμε 3οι ή 4οι ή αν με μειονέκτημα έδρας θα μπορούμε να κάνουμε το μπρέικ ευελπιστώντας στα κρίσιμα να είμαστε έτοιμοι. Κάτι που σήμερα δεν το είδαμε σχεδόν καθόλου. Δεν το είδαμε την περασμένη Τετάρτη στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας, δεν το είδαμε όποτε χρειάστηκε σε ολόκληρη τη χρονιά. Αν όλο αυτό δεν είναι λάθος, τότε αναρωτιέμαι τι είναι; Τουλάχιστον με αυτή την εικόνα βγαίνουν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για την επόμενη χρονιά. Γιατί πέρα από «καλούς χαρακτήρες», η ομάδα χρειάζεται και ανθρώπους που δεν φοβούνται τη νίκη.
ΚΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ
Παιχνίδι στα μέτρα του που έπρεπε και μπορούσε να κερδίσει είχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Περιστέρι, τελικά όμως η ομάδα αρκέστηκε στο να μην χάσει τη διαφορά της πρώτης αναμέτρησης και μαζί και το πλεονέκτημα για την κατάκτηση της 5ης θέσης. Πολύ κακό αγωνιστικό πρόσωπο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα μόλις λίγες ημέρες μετά την πολύ καλή εμφάνιση στο ΣΕΦ. Το τι διαφορά είχε εκείνο το παιχνίδι με το σημερινό το γνωρίζουμε όλοι. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι αν ο Μίλιτσιτις και οι παίκτες του μπορούν να αλλάξουν αυτή τη νοοτροπία στα επόμενα παιχνίδια «χωρίς γυρισμό» ή όχι.
ΥΓ. Τουλάχιστον τώρα υπάρχει διπλό κίνητρο με Πανιώνιο και καμία απολύτως δικαιολογία.