Το αυτονόητο έκανε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στο Περιστέρι, παίρνοντας εύκολα την πρόκριση με 93-75. Αυτονόητη η νίκη-πρόκριση ωστόσο το ζητούμενο ήταν και η εμφάνιση λόγω της απόφασης-έκπληξη να αφαιρεθούν 3 παίκτες από το ρόστερ. Σε αυτό το κομμάτι ο ΑΡΗΣ φάνηκε ελαφρώς βελτιωμένος κυρίως λόγω της διάθεσης που έδειξαν οι παίκτες μας κατά τα άλλα τίποτα το ουσιαστικό. Στα θετικά ότι οι περίπου 2000 φίλοι της ομάδας που βρέθηκαν στο γήπεδο δεν έφυγαν με σπασμένα νεύρα όπως συνηθίζεται φέτος.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΡΙΠΟΝΤΩΝ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παρκέ με αποφασιστικότητα, ένταση και ξεκάθαρη διάθεση να “καθαρίσει” το ματς από νωρίς. Με τον Μήτρου-Λονγκ σε καλή βραδιά, τον Άντζουσιτς να δίνει λύσεις από τον πάγκο και τον Τζόουνς να κάνει τη διαφορά όταν χρειάστηκε, η ομάδα του Μίλιτσιτς πήρε από το ξεκίνημα το πάνω χέρι. Η κακή όμως περιφερειακή μας άμυνα και η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας, οδήγησαν στο οριακό 25-23 του πρώτου δεκαλέπτου. Στο 2^ο δεκάλεπτο με τον Κουλμπόκα on fire να πυροβολεί με κάθε ευκαιρία και τον Κώστα Αντετοκούνμπο να βελτιώνει την εικόνα μας σε άμυνα και ριμπάουντ η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία και έβαλε γερές βάσεις για τη νίκη κλείνοντας το ημίχρονο στο +13.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ, ΦΡΕΝΑΡΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΠΛΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ

Στους ίδιους ρυθμούς εξελίχθηκε και το 2^ο ημίχρονο με τη διαφορά να εκτοξεύεται στο +21 και να διατηρείται για κάμποση ώρα πάνω από τους 15. Σε εκείνο όμως το σημείο οι πειραματισμοί του Μίλιτσιτς και η εμμονή του σε σχήματα που δεν έβγαιναν έφεραν προς στιγμή τα πάνω κάτω. Η διαφορά έφθασε μονοψήφια νούμερα αλλά κάπου εκεί δόθηκε ένα τέλος. Ο κόουτς το διαχειρίστηκε με περισσότερη λογική, η ομάδα αντέδρασε και έφθασε εύκολα στη νίκη χωρίς άγχος.

ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Για όσους το έχουν ξεχάσει, το Περιστέρι πριν ενάμιση μήνα πάλι στο Nick Galis Hall για το πρωτάθλημα μας πήγε στην παράταση. Και μόνο που σήμερα πήραμε τη νίκη χωρίς σασπένς είναι ένα δείγμα ότι η ομάδα έχει δυναμώσει. Είναι αρκετό αυτό; Πιθανόν ναι για να ανταγωνίζεται ομάδες σαν το Περιστέρι, τον Ηρακλή ή τη Μύκονο, σίγουρα όχι αν μιλάμε για τον απαλλαγμένο από τα χρέη ΑΡΗ της εποχής Σιάο. Και να μην είχε ανέβει ο πήχης πάλι ο στόχος ο ίδιος θα ήταν και όχι απλά να είσαι ο καλύτερος των μικρομεσαίων. Για να γίνει αυτό θα πρέπει ο Μίλιτσιτς να κάνει πολλά περισσότερα από το να αφαιρέσει 3 παίκτες από το ρόστερ. Σήμερα χρησιμοποίησε πιο ορθολογικά σχήματα κυρίως στις θέσεις των ψηλών και αν και μας πήραν αρκετά επιθετικά ριμπάουντ, στο σύνολο είχαμε περισσότερα. Συν την άμυνα του Αντετοκούνμπο που ήταν ένα στοιχείο που δεν είχε η ομάδα. Για όλα τα υπόλοιπα όμως θέλει πολύ δουλειά και άλλα μυαλά. Άλλα μυαλά κυρίως από τον κόουτς μιας και οι παίκτες είναι αυτοί που είναι. Όσο αδυνατεί να το καταλάβει ο Μίλιτσιτς ώστε να προσαρμόσει τα πλάνα του με βάσει αυτούς, όλα θα παραμένουν ίδια. Οι «περιφερειακοί» θα κάνουν τα δικά τους τα παράλογα και οι ψηλοί θα φορτώνονται με ανόητα φάουλ στο κέντρο του γηπέδου χωρίς λόγο… Τουλάχιστον με τις αποχωρήσεις έγινε μια αρχή, στάλθηκε ένα μήνυμα προς τους παίκτες και περιορίστηκε και το άλλοθι του προπονητή.

ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ

Δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης στον αντίπαλο του ο ΑΡΗΣ μας και εύκολα πήρε την πρόκριση που ήταν και το ζητούμενο. Αυτό όμως που προέχει στην παρούσα φάση είναι να μας δείξει η ομάδα ότι ξέρει που βαδίζει. Το ξαφνικό διαζύγιο με 3 παίκτες δεν είναι μια απόφαση που την βλέπεις συχνά. Σε αυτόν τον ΑΡΗ όμως που παρακολουθούμε από το περασμένο καλοκαίρι δεν ξενίζει… Το αν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση θα φανεί στη συνέχεια. Σίγουρα όμως δείχνει διάθεση για να αλλάξει κάτι και αυτό είναι αναμφίβολα θετικό.

ΥΓ. Η εικόνα του Παλέ σήμερα(όπως και στο παιχνίδι της Τετάρτης) δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας της εγκληματικής διαχείρισης της φετινής κατάστασης. Με 3500 διαρκείας που είχαν δικαίωμα δωρεάν εισόδου… αλλά τους περισσότερους να επιλέγουν την ψυχική τους ηρεμία.

Νέος προπονητής, νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα και ένας ΑΡΗΣ που δεν «μάσησε» όταν βρέθηκε πίσω και πήρε πανάξια το διπλό αποδίδοντας ποδοσφαιρική δικαιοσύνη! Γκολάρα από τον Ντούντου για την ισοφάριση, killer Μορόν για το 1-2 και την ολική ανατροπή. Εντυπωσιακός ο Χιμένεθ στο ντεμπούτο του με πολλές περισσότερες αλλαγές από αυτές που περιμέναμε, που οδήγησαν όμως την ομάδα στη νίκη επαναφέροντας ως ένα βαθμό τα χαμόγελα και την ελπίδα στον κόσμο του ΑΡΗ!

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Διούδης, Γαλανόπουλος, Ντούντου και Μορουτσάν ήταν οι πρώτες  «πινελιές» του Χιμενέθ όσο αφορά τα πρόσωπα της αρχικής ενδεκάδας. Μια ενδεκάδα που με μια πρώτη ανάγνωση προκαλούσε αμηχανία αλλά στην πράξη απέδιδε. Ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πιο συμπαγής, είχε τον έλεγχο από το ξεκίνημα και πάλευε να βρει τους τρόπους να γίνει απειλητικός.

ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΕΝΑ ΓΚΟΛ

Μια από τα ίδια για τον ΑΡΗ μας… εκεί που φαινόταν ότι είχε τον πρώτο λόγο και προσπαθούσε έστω ανορθόδοξα να φτιάξει φάσεις, στην πρώτη επίσκεψη του Ατρομήτου στην περιοχή μας μετά από εκτέλεση κόρνερ έγινε το 1-0 στο 18’. Ο Διούδης κατάφερε να αποκρούσει αρχικά αλλά ο Τζοβάρας στο ριμπάουντ με ένα άπιαστο σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.  Ένα σκορ που έφερε μια παγωμάρα μιας και ο Ατρόμητος μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήταν καθόλου απειλητικός.

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΜΕ ΓΚΟΛΑΡΑ ΝΤΟΥΝΤΟΥ

Η ψυχρολουσία του 1-0 έδωσε πολύ γρήγορα τη θέση της στην ψυχραιμία και η ομάδα γρήγορα ξαναπήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού κυνηγώντας την ισοφάριση. Μόντσου και Φαμπιάνο λίγο έλειψε να απαντήσουν στο γκολ του Τζοβάρα στα λεπτά που ακολούθησαν αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Μεντίλ όμως ήταν αυτός που στο 33’ θυμίζοντας κάτι από τον παίκτη που θαυμάσαμε πέρσι με μια μαγική ντρίπλα ξεμαρκαρίστηκε, έβγαλε την πάσα στον Ντούντου με τον τελευταίο να κοντρολάρει και να σουτάρει στην κίνηση στέλνοντας με εκπληκτικό τρόπο την μπάλα στα δίχτυα για το 1-1.

O KILLER ΜΟΡΟΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ

Η ισορροπία στο παιχνίδι είχε αποκατασταθεί και ο ΑΡΗΣ πλέον με άλλη ψυχολογία διεκδικούσε ξανά τη νίκη. Ο Ατρόμητος συνέχιζε να παραμένει παθητικός και τυχερός αποτρέποντας στο 55΄ την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή τον Μόντσου να σκοράρει. Στο 57’ όμως μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Ράτσιτς κυριάρχησε στον αέρα, έκανε την γυριστή κεφαλιά και ο Μορόν με μια πολύ ωραία προβολή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-2 που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Το προβάδισμα έδωσε νέα ώθηση στους παίκτες μας που λίγα λεπτά μετά το 1-2 με τον Μουρετσάν φθάσαμε κοντά στο τρίτο γκολ χωρίς όμως επιτυχία. Ο Ατρόμητος δεν προβλημάτιζε αν και όσο περνούσε ο χρόνος ανέβαινε και πιο πολύ. Οι αλλαγές του Χιμένεθ προκάλεσαν και αυτές έκπληξη πέρα από αυτή του Γιαννιώτα, με τον Φατιγκά και τον «φευγάτο» Σίστο να μπαίνουν με ξεκάθαρες οδηγίες να σχηματίσουν μια πρώτη γραμμή πίεσης.  Παρόλα αυτά η ομάδα οπισθοχώρησε περισσότερο από όσο θα έπρεπε στα τελευταία 15’ αλλά έχοντας τον Φαμπιάνο σε πολύ καλή ημέρα «καθάρισε» εύκολα κάθε υποψία φάσης φθάνοντας τελικά στη νίκη.

ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΝΟΛΟ ΧΙΜΕΝΕΘ

Το είχαμε τονίσει από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε ο Χιμένεθ. Προπονητής «σκοπιμότητας» και τα αποτελέσματα είναι αυτά που θα καθορίσουν την πορεία του. Δεν ήρθε για να «χτίσει», δεν ήρθε για να συνεχίσει κάποιο «πλάνο». Ήρθε να αλλάξει την κατάσταση, να οδηγήσει την ομάδα με οποιοδήποτε τρόπο στη νίκη και αυτό ακριβώς έγινε σήμερα στο Περιστέρι. Με σημαντικές απουσίες, με νέα πρόσωπα και «παροπλισμένους» από τον προηγούμενο προπονητή παίκτες πέτυχε αυτό που ήθελε. Κέρδισε τους 3 βαθμούς, κέρδισε τους νεοφερμένους Διούδη και Γαλανόπουλο που είχαν καλή παρουσία, κέρδισε τον Σίστο που θεωρητικά ήταν τελειωμένος, έβγαλε λαγό από το καπέλο του με τον Ντούντου, αξιοποίησε μέχρι και τον Φατιγκά. Προφανώς και αν δεν κέρδιζε η ομάδα πιθανόν όλα αυτά να τα σχολιάζαμε αρνητικά και να αναρωτιόμασταν γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου ο Ντιαντί, ο Μιζαουί και ο Καντεβέρε. Καμία όμως σημασία δεν έχει γιατί η ομάδα χρειαζόταν τη νίκη πάση θυσία και τα κατάφερε. Και τα κατάφερε γιατί πέρα από τις εμπνεύσεις του Χιμένεθ είδαμε και τους Μόντσου, Φαμπιάνο, Ράτσιτς, Μεντίλ και Μορόν να κάνουν τη διαφορά και να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του αγώνα. Το αν απλά η έλευση του νέου προπονητή ή όχι θα φανεί στη συνέχεια.

ΚΕΡΔΙΣΕ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Η γκολάρα του Ντούντου και το “killer instinct” του Μορόν οδήγησαν στην ανατροπή και σε ένα σημαντικό διπλό που προς στιγμή δείχνει να βγάζει την ομάδα από το αδιέξοδο που είχε εγκλωβιστεί. Στο ντεμπούτο του Χιμένεθ ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πιο ώριμος, πιο αποφασισμένος πιο αποτελεσματικός βρίσκοντας λύσεις και βοήθειες από εκεί που δεν περίμενε κανείς. Κανείς εκτός από τον Χιμένεθ. Ωραίο το ξεκίνημα του Ισπανού, ευελπιστούμε ακόμη καλύτερη συνέχεια! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Και όμως εξακολουθούν και υπάρχουν φίλοι της ομάδας που κοιτάνε τον Μορόν με μισό μάτι! 

Να διπλασιάσει τις νίκες του κόντρα στον Ατρόμητο και να φθάσει ακόμη πιο κοντά στην εξασφάλιση της 5^ης θέσης ήθελε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά αρκέστηκε στο Χ. Δεν ήταν καλή η ομάδα σήμερα αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι μπορούσε να πάρει τη νίκη. Ωστόσο η αμυντική του δυσλειτουργία και η αναποτελεσματικότητα στην επίθεση οδήγησε στο Χ δίνοντας παράταση στη μάχη της 5^ης θέσης. Μια μάχη που μπορεί και πρέπει να κερδίσει στην Κρήτη ώστε να αποφύγουμε «τελικό» την τελευταία αγωνιστική.

ΗΘΕΛΑΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ

Σε ένα πολύ κακό ποιοτικά παιχνίδι και οι 2 ομάδες έδειξαν ένα νωθρό πρόσωπο χωρίς να έχουν να επιδείξουν κάτι το ιδιαίτερο επί σχεδόν 40’. Καμία από τις 2 ομάδες δεν μπορούσε να γίνει απειλητική μιας και τα φθηνά λάθη εκατέρωθεν κυρίως στον χώρο του κέντρου και οι πλαγιοκοπήσεις  δεν οδηγούσαν πουθενά. Αδύναμος κρίκος για την ομάδα μας το κέντρο όπου το ένα λάθος διαδεχόταν το άλλο αλλά και τα εξτρέμ που δεν μπορούσαν με τίποτα να μπουν στο παιχνίδι.

Ο ΣΥΝΗΘΗΣ ΥΠΟΠΤΟΣ ΜΟΡΟΝ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ

Τα πρώτα σημάδια ζωής και η πρώτη ουσιαστική ευκαιρία στο παιχνίδι ήρθε στο 43΄με τον Σιφουέντες να βγάζει την κάθετη πάσα στον Σαβέριο αλλά το σουτ να το αποκρούει ο πορτιέρο του Ατρομήτου. 2 λεπτά όμως αργότερα ο Μόντσου έκλεψε την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή, έσπασε την μπάλα στα δεξιά στον Μορόν και ο Ισπανός με διαγώνιο σουτ έγραψε το 0-1!

ΑΝΤΙ ΓΙΑ 0-2 ΗΡΘΕ Η ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ

Το προβάδισμα με το οποίο μπήκαμε στα αποδυτήρια έδωσε μια ψυχολογική ώθηση στην ομάδα ώστε να μπει πιο δυνατά στο Β ημίχρονο. Εκεί που ο Ατρόμητος φάνηκε να ανεβάζει την ένταση αλλά ο ΑΡΗΣ μας έμοιαζε πιο ουσιαστικός και πιο κοντά στο 0-2. Ένα δεύτερο γκολ που δεν ήρθε από τα σουτ του Μόντσου και του Μορόν που κατέληξαν πάνω από την εστία αν και έγιναν υπό καλές προϋποθέσεις. Όπως καλές προϋποθέσεις είχε ο ΑΡΗΣ μας στο 74’ με τον Μόντσου μέσα από την περιοχή να καθυστερεί να σουτάρει, να διστάζει και τελικά να του κλέβουν την μπάλα, να βγαίνουν στην αντεπίθεση και να ισοφαρίζουν από το πουθενά… Ίσως ο τρόπος που ήρθε η ισοφάριση να ήταν και ο λόγος την πνευματικής κατάρρευσης στα λεπτά που ακολούθησαν. Κρίσιμα λεπτά, όπου πιεστήκαμε και έπρεπε ο Κουέστα να κάνει τα μαγικά του για να διατηρήσει το 1-1.  Μπορούσαμε να πάρουμε τη νίκη με τις ευκαιρίες του Μορόν, του Μάγιο και του Σαμόρα αλλά και οι τρείς τους δεν λειτούργησαν σωστά.

ΔΕΝ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Το είχε πει χαριτολογώντας ο Μαρίνος Ουζουνίδης σε μια πρόσφατη συνέντευξη τύπου, το «αν ξυπνήσουν καλά τα παιδιά» αναφερόμενος στην αστάθεια που δείχνουν οι περισσότεροι παίκτες μας φέτος. Σήμερα μάλλον δεν ξύπνησαν καλά τα παιδιά… και αν εξαιρέσεις του Μορόν, Μπράμπετς, Ρόουζ και Κουέστα δύσκολα μπορείς να βρεις κάποιον άλλον που διασώθηκε. Υπήρχαν τα θέματα με τους τραυματισμούς του Φαμπιάνο, του Σιφουέντες και του Σαβέριο κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά το πρόβλημα δεν ήταν εκεί. Η ομάδα συνολικά δεν μπήκε δυνατά, δεν είχε αποφασιστικότητα και φάνηκε εύκολα να συμβιβάστηκε με αυτό το Χ και την επόμενη ευκαιρία για να κλειδώσει την 5^η θέση.  Σίγουρα δεν είχε και βοήθειες από τον πάγκο με κανέναν από τους παίκτες που μπήκαν ως αλλαγή να μην είχαν θετική παρουσία.  Με αυτά και με αυτά… δύσκολα να περιμέναμε κάτι καλύτερο από αυτό το Χ.

ΒΟΛΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ Χ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 5^Η ΘΕΣΗ

4 βαθμούς ήθελε πριν την έναρξη της αναμέτρησης με τον Ατρόμητο ο ΑΡΗΣ μας για να κλειδώσει την 5^η θέση, τον έναν τον πήρε σήμερα. Κάπως έτσι μάλλον πρέπει να το «ζύγισαν»  το παιχνίδι ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του που μάλλον δεν ξύπνησαν και πολύ καλά σήμερα… Δεν ήταν καλή η ομάδα, μπορούσε όμως να πάρει τη νίκη ή και να χάσει όπως εξελίχθηκε η αναμέτρηση. Σίγουρα όμως κόντρα στον ΟΦΗ θα πρέπει να είμαστε πολύ καλύτεροι και να πάρουμε τη νίκη ώστε να αποφύγουμε ένα αγχωτικό παιχνίδι με τον Αστέρα την τελευταία αγωνιστική. Ξεκάθαρο το πλεονέκτημα για την 5^η θέση, θα πρέπει όμως να το διατηρήσουμε ως το τέλος.

ΥΓ. Ο αδιάφορος μπασκετικός ΑΡΗΣ πετάει λευκή πετσέτα από το 25', ο αδιάφορος Ατρόμητος σκυλιάζει λες και παίζει τελικό CL.. Άσχετο ή σχετικό; σου τη δίνει λίγο όμως στα νεύρα αν το καλοσκεφτείς... 

Νέες μαύρες σελίδες στην ένδοξη ιστορία του μπασκετικού ΑΡΗ πρόσθεσε η ομάδα μας σήμερα, καταφέρνοντας να χάσει από το Περιστέρι μέσα στο σπίτι και να σκορπίσει για ακόμη μια φορά απογοήτευση και θλίψη. Θλίψη σαν και αυτή που εκφράζει η αγωνιστική μας εικόνα πάνω στο παρκέ από την αρχή της χρονιάς. Δεν ξεφύγαμε από τον κανόνα σήμερα και μοιραία ήρθε η ήττα από μια μέτρια ομάδα όπως είναι το Περιστέρι που όμως ήταν ομάδα σε αντίθεση με εμάς.

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΡΧΙΣΕ, Η ΟΜΑΔΑ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Με εξαίρεση το επιθετικό κρεσέντο του Γουίλις στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ έμοιαζε σαν να είχε παραμείνει στα αποδυτήρια. Χωρίς ενέργεια, χωρίς συγκέντρωση, χωρίς διάθεση, χωρίς μυαλό, χωρίς σχεδόν οτιδήποτε χαρακτηρίζει μια επαγγελματική ομάδα. Το 8-2 σχεδόν 2,5 λεπτά μετά το τζάμπολ μεταλλάχθηκε σε 16-25 με το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου. Η έλλειψη όμως στοιχειώδους πνευματικής συγκέντρωσης από παίκτες και προπονητή όχι μόνο δεν βοηθούσε ώστε να έρθει η βελτίωση αλλά αντιθέτως καταφέραμε να παρουσιαστούμε ακόμη πιο κακοί στο Β ημίχρονο. Οι παίκτες του Περιστερίου κυριολεκτικά έκαναν ότι ήθελαν μέσα στο γήπεδο. Και ας έλειπε ένα από τα βασικά τους γρανάζια που με την αθλητικότητα που διακρίνει τον Αβδάλα σίγουρα θα προβλημάτιζε αυτόν τον νωθρό ΑΡΗ.

ΕΒΓΑΛΕ ΝΕΥΡΟ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΑΠΟ ΤΟ -19

Με τον Κούπερ να βρίσκει ρυθμό και να δίνει λύσεις στην επίθεση και τον Μποχωρίδη να ξεσηκώνει τους συμπαίκτες του στην άμυνα ξαφνικά από εκεί που ο ΑΡΗΣ στο -19 στο έμοιαζε τελειωμένος ξαφνικά φάνηκε η ομάδα να έχει παλμό. Το παιχνίδι έγινε ροντέο, οι διαιτητές είχαν χάσει εντελώς τον έλεγχο του αγώνα και μέσα σε μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα με τον κόσμο έτοιμο να εκραγεί ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε την αντεπίθεση του καταφέρνοντας να ισοφαρίσει σχεδόν 2’ από το τέλος της αναμέτρησης.

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΗΤΤΑ

Και εκεί που λες ότι έστω στο τέλος μπορείς σχεδόν από το πουθενά να κλέψεις τη νίκη σε ένα παιχνίδι που ήσουν τραγικός έρχονται οι ίδιοι οι παίκτες που έτρεξαν την ανατροπή του -19 να σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Κακές επιθετικές επιλογές από Τολιόπουλο, Μποχωρίδη και Κούπερ όταν η μπάλα έκαιγε. Ένα τρίποντο μαχαιριά από τον Χάρις και τα μαζεμένα φθηνά λάθη του Τζούστον χάρισαν τη νίκη στο Περιστέρι και έστειλαν τον ΑΡΗ μας στα play out.

ΑΝΕΤΟΙΜΟΣ, ΑΠΑΘΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ ΜΑΖΙ

Τι να πρωτοσχολιάσουμε για το καθαρά αγωνιστικό σκέλος της αναμέτρησης; Ότι μετά το παιχνίδι με τον Πανιώνιο και σήμερα ο ΑΡΗΣ κατέβηκε ανέτοιμος πνευματικά και χωρίς κάποιο ουσιαστικό αγωνιστικό πλάνο; Ότι ο Βετούλας αδικαιολόγητα επέμενε επί 25’ σε παίκτες και σχήματα που δεν μας έβγαιναν; Που δεν τόλμησε να ρισκάρει ξανά με τον Ρόμπερτς παρόλο που άφησε και πάλι τον Χότζ εκτός; Που δεν έβλεπε τη ζημιά που προκαλούσε ο Χατζηδάκης και ο Φιγκερόα σε όλα τα επίπεδα; Το ότι κανένας παίκτες δεν φάνηκε να αντέχει στην πίεση καθώς πλησιάζαμε προς το τέλος του αγώνα; Εδώ ο προπονητής ήταν στα χαμένα, δεν θα ήταν οι παίκτες του; Όλα στραβά από το καλοκαίρι έως και σήμερα με τίποτα να μην διορθώνεται. Και πως να διορθωθεί όταν το σύνθημα που δόθηκε γρήγορα γρήγορα γιατί έτσι βόλευε το αφήγημα είναι να τελειώσει η "άτυχη" χρονιά να πάμε στην επόμενη; Τις πήραμε τις νίκες με την έλευση του Βετούλα. Η ομάδα κατά 99% δεν κινδυνεύει, οπότε γιατι να ζοριστούν οι παίκτες; Τον στόχο τον πέτυχαν...

ΛΙΓΟΨΥΧΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Είτε είσαι διοικητικός παράγοντας, είτε είσαι προπονητής, είτε είσαι παίκτης… για να μπορείς να ανταπεξέλθεις σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ πρέπει να το λέει και η ψυχούλα σου. Δυστυχώς σε όλα τα επίπεδα φέτος αποδείχθηκε ότι ο ΑΡΗΣ αποτελείται από ανθρώπους πολύ λίγους για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτής της ομάδας. Όπως ακριβώς δεν μπόρεσε ο  προπονητής και οι παίκτες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων σήμερα. Άλλοι τουρίστες που παίζουν για τα νούμερα τους, άλλοι ξενερωμένοι, άλλοι βαριούνται μονίμως, άλλοι λύνουν τις διαφορές τους κατά την ώρα του αγώνα και άλλοι απλά εξαφανισμένοι στα δύσκολα. Αυτός είναι όλος ο φετινός ΑΡΗ με τον Λευτέρη Μποχωρίδη ίσως να αποτελεί την μοναδική εξαίρεση. Όχι γιατί λάμπει αγωνιστικά αλλά γιατί σε πείθει ότι νιώθει και προσπαθεί. Και πάνω από όλα δεν κρύβεται σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους. Όποιος φοβάται λοιπόν ας πάει σπίτι του. Οι υπόλοιποι θα είμαστε στο Παλέ όσο και αν προσπαθείτε να μας κόψετε το γήπεδο. Κρίμα ο πιο μπασκετικός λαός της Ελλάδος να τραβάει αυτά τα ξεφτιλίκια… κρίμα…

ΥΓ. Play out λοιπόν σε μια ακόμη «διοικητική υπέρβαση» όπως αυτή αποτυπώθηκε μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου.

ΥΓ2. Ευτυχώς στη μάχη των play out μέχρι και το σενάριο των μηδέν νικών μπορεί να μας βολέψει.

ΥΓ3. Όταν την 8^η, την 7^η, την 4^η θέση με ένα απίθανο τρίποντο στη λήξη και την πιθανότητα της 6^ης θέσης(που χάθηκε σήμερα) τις βαφτίζει πετυχημένες σεζόν τότε νομοτελειακά αργά ή γρήγορα θα κατέληγες στα play out.

ΥΓ4. Αρέσει δεν αρέσει, μοναδική ρεαλιστική ελπίδα τη δεδομένη χρονική στιγμή για να δούμε κάτι διαφορετικό στον μπασκετικό ΑΡΗ την επόμενη χρονιά είναι η φήμη περί εμπλοκής του Καρυπίδη και του Πρασσά στην ΚΑΕ να πάρει σάρκα και οστά. Διαφορετικά όπως λέει και ο σοφός λαός… αυτή η στάνη αυτό το γάλα βγάζει.

Σημαντική ευκαιρία να ανακάμψει βαθμολογικά και να δώσει ένα ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα έχασε ο ΑΡΗΣ μας στο Περιστέρι όπου ηττήθηκε με 73-68. Μπορεί αυτή τη φορά η ομάδα να μην διασύρθηκε και να έφθασε πολύ κοντά στη νίκη αλλά όταν το χιλιοταλαιπωρημένο Περιστέρι που είχε και αυτό τις δικές του σημαντικές απουσίες σου κάνει ανατροπή από το -20 τότε η πίκρα και η ντροπή είναι ανάλογη της 40άρας… Ίδια αποτελέσματα και ίδιες δικαιολογίες από τον Καστρίτη που συνεχίζει απτόητος να ισοπεδώνει την καψούρα μας με τις «προπονητικές του ικανότητες» και την υπεροψία του.

ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ

10’ τρίβαμε τα μάτια μας με τον ΑΡΗ που βλέπαμε πάνω στο παρκέ. Συγκεντρωμένος σε άμυνα και ριμπάουντ, υπομονή και σωστή κυκλοφορίας στην επίθεση. Ο ΑΡΗΣ έκανε τα πάντα σωστά πάνω στο παρκέ, ήταν εύστοχος και κατάφερε να φθάσει στο +20 περίπου 2’ πριν το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου. Γουίλις, Κούπερ, Ρόμπερτς, Μποχωρίδης, Φιγκερόα και Τολιόπουλος έμοιαζαν αποφασισμένοι να καθαρίσουν από νωρίς την υπόθεση νίκη.  

ΔΟΚΤΩΡ ΤΖΕΚΙΛ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΧΑΪΝΤ

Από το παιχνίδι με την Μπούργκ είχαμε να δούμε τον ΑΡΗ να παίζει τόσο καλά και προς στιγμή πιστέψαμε ότι ίσως μετά τη νίκη με τον Κολοσσό, τουλάχιστον στο ελληνικό πρωτάθλημα ίσως ήρθε η ώρα να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ. Έλα όμως που τελικά η ομάδα αποφάσισε να μιμηθεί τον γνωστό χαρακτήρα Δρ.Τζέκιλ και το alter ego του τον κ.Χάιντ. Άλλος ΑΡΗΣ σε όλη τη συνέχεια του παιχνιδιού. Όσο κυλούσε το παιχνίδι, τα πρώτα δέκα λεπτά έμοιαζαν με εικόνες που ξεθώριαζαν μέχρι στο σημείο που κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει το τι απεικόνιζαν!

ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Ξαφνικά η άμυνα χαλάρωσε, τα ριμπάουντ χανόντουσαν, στην επίθεση έκανε ο καθένας του κεφαλιού και αν κατά τύχη έμπαινε κανα σουτ αντιστεκόμασταν στο μαχητικό Περιστέρι. Και όταν επιστρέφεις από το -20 λογικό είναι να έχεις την ψυχολογία με το μέρος σου και όλα τα μεγάλα σουτ να τα βάζεις όπως τα έβαλαν σήμερα οι αντίπαλοι μας. Σουτ στα οποία δεν είχαμε καμία απάντηση είτε βαρούσαμε από τα 8 μέτρα είτε βαρούσαμε εντελώς αμαρκάριστοι.

ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ ΣΤΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙΣ

Μετά και το σημερινό παιχνίδι και την ήττα πλέον επιβεβαιώθηκαν οι φοβίες μας. Οι φοβίες μας που θέλουν τον κόουτς Καστρίτη να τα έχει χαμένα σε τέτοιο βαθμό που να αποτελεί κίνδυνο για την ομάδα. Όταν προηγείσαι με 20 πόντους η πρώτη λέξη που σου έρχεται στο μυαλό είναι η λέξη ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Διαχείριση σαν και αυτή που έπρεπε να κάνει πρώτα ο Καστρίτης από τον πάγκο και να ακολουθήσουν και οι παίκτες εντός των 4 γραμμών. Όταν όμως ο κόουτς διακατέχεται από μια μόνιμη σύγχυση πως να κουμαντάρει τους παίκτες του; Έψαχνες σκορ και τον Γουίλις τον είχες στον πάγκο. Προτίμησε να δώσει 5’ παραπάνω στον Λαζέφσκι που σε 21’ 33’’ είχε 5 βολές, 2 ριμπάουντ και 2 ασίστ! Τουλάχιστον οι υπόλοιποι τολμάνε και σουτάρουν. Λαζέφσκι και Χότζ ούτε το σθένος να σουτάρουν δεν έχουν.  Βέβαια και οι υπόλοιποι που σκόραραν ήταν άστοχοι αλλά πως να μην είναι όταν η ομάδα δεν έχεις ίχνος επιθετικού πλάνου. Το 90% των σουτ γίνονται από τραγικές συνθήκες ιδίως όταν αρχίζει να υπάρχει πίεση. Αυτή είναι η βελτίωση και τα αποτελέσματα της δουλειάς του Καστρίτη που θέλει το ταμείο να το κάνουμε στο τέλος.

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΟΝΟ ΘΛΙΨΗ

Τίτλοι τέλους έπεσαν στις όποιες κρυφές ελπίδες διατηρούσαμε στο να αλλάξει η ομάδα πρόσωπο και να σκαρφαλώσει στη βαθμολογία. Μετά και την εντυπωσιακή ανατροπή …του «λαβωμένου» Περιστερίου από το -20 και την ήττα η συνέχεια του πρωταθλήματος αποκτάει διαδικαστικό χαρακτήρα. Πιο πριν περιμέναμε τους τραυματίες, μετά τις αλλαγές των ξένων, μετά να προπονηθούν όλοι μαζί και τώρα που έγιναν όλα καταλήξαμε ότι τα παιδιά είναι κουρασμένα. Στόχος πλέον να αποφύγουμε απλά τα χειρότερα. Άραγε θα καταφέρουμε;

ΥΓ. Στις λεπτομέρειες χάθηκε το παιχνίδι την Πάτρα, στις λεπτομέρειες κρίθηκε και σήμερα στο Περιστέρι. Και τα 2 θα μπορούσαμε να τα είχαμε κερδίσει. Συμβαίνουν αυτά… οι νίκες θα έρθουν. Σε αυτή την αγωνιστική περίοδο; Στην επόμενη; Τι σημασία έχει; Αφού διοίκηση και προπονητής τα βλέπουν όλα καλά, όλα καλά θα είναι. Τι όχι;

ΥΓ2. Μετά τους μακάκες της κερκίδας έχουμε και τους μακάκες τους δημοσιογράφους που τολμάνε να κάνουν ερωτήσεις και μετά πηγαίνουν και γράφουν ότι θέλουν. Συνεχίζει να μοιράζει πόνο ο κόουτς…

ΥΓ3. Θα το ξαναγράψουμε για ακόμη μια φορά. Ανήθικη η στάση του Καστρίτη που συνεχίζει και παραμένει στον πάγκο. Κρίμα για τους συνΑρειανούς στη διοίκηση που στηρίζουν και συντηρούν αυτή την κατάσταση.

Το παρθενικό γκολ του Μάγιο στο 14’ και το εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Μορόν στο 36’ ήταν αρκετά για να μας χαρίσουν τους 3 βαθμούς. Προσπάθησε να αντιδράσει ο Ατρόμητος, μείωσε το σκορ με πέναλτι αλλά στη συνέχεια δεν απείλησε ούτε μια φορά. Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας μετά τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα σε ένα σημείο του πρωταθλήματος που έψαχνε τους 3 βαθμούς σαν οξυγόνο.

ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Ο Ατρόμητος θέλησε να αιφνιδιάσει ο ΑΡΗΣ όμως έδειχνε να πατάει καλά στο ξεκίνημα. Το κέντρο παρά την απουσία του Σιφουέντες λειτουργούσε καλά και ο ΑΡΗΣ χάρη στην σωστή κυκλοφορία της μπάλας ήταν η ομάδα που είχε τον έλεγχο του αγώνα. Σε μια από τις πρώτες φάσεις που η ομάδα είχε ανέβει ψηλά ο Μάγιο μάζεψε το διώξιμο της άμυνας του Ατρομήτο, πήρε τον χώρο που του έδωσαν και με ένα μακρινό συρτό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ένα γκολ που απελευθέρωσε την ομάδα και της έδωσε την ψυχολογική ώθηση που έψαχνε στην αποψινή αναμέτρηση.

ΕΠΑΙΞΕ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΒΡΗΚΕ 2^Ο ΓΚΟΛ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΛΕΙΔΩΣΕ

Έχοντας περισσότερη αυτοπεποίθηση οι παίκτες μας μετά το 1-0 προσπάθησαν δίνοντας χώρο στους αντιπάλους μας να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Σε μια τέτοια κατάσταση ο Μανού, Μορόν και Νταρίντα συνδυάστηκαν ωραία και ο Τσέχος ανατράπηκε λίγο πριν στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ο Μορόν ψύχραιμος από τα 11 βήματα έκανε το 2-0 και κάπου εκεί η νίκη άρχισε να γέρνει για τα καλά προς την πλευρά μας. Στο 44΄ήταν η μεγάλη στιγμή του Σαβέριο για να κλειδώσει τη νίκη το τελείωμα του όμως δεν ήταν ανάλογο της όλης εξαιρετικής προσπάθειας και η μπάλα κατέληξε έξω.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΟΥ

Από την μεγάλη ευκαιρία του Σαβέριο στο τέλος του Ά ημιχρόνου μέχρι και το ενθουσιώδες ξεκίνημα του Β ημιχρόνου ο ΑΡΗΣ έδειχνε άνετος και ωραίος να καλπάζει προς τη νίκη. Μια ανύποπτη φάση και ένα χέρι-πέναλτι από τον Βέλεθ μόλις στο 52’ ήταν αρκετό για να του χαλάσει το μυαλό. Ο Ατρόμητος μείωσε και παράλληλα γέμισε με άγχος το σύνολο του Άκη Μάντζιου. Για περίπου 40’ μέχρι τη λήξη του αγώνα ο ΑΡΗΣ αρκέστηκε στη διαχείριση του σκορ. Χωρίς διάθεση να βγει μπροστά και με μπόλικο φόβο για τα μετόπισθεν παρόλο που ο Ατρόμητος αδυνατούσε να γίνει απειλητικός. Δεν υπήρξε δύσκολη στιγμή μέχρι το τελικό σφύριγμα και έστω και με αυτόν τον αγχωτικό τρόπο ήρθε η νίκη.

ΑΓΧΩΘΗΚΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΣΟ ΕΠΡΕΠΕ

Αποτελεσματικός ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να αγχωθεί. Ο Άκης Μάντζιος στις δηλώσεις του δεν έκρυψε ότι άπαντες στην ομάδα ένιωθαν απίστευτη πίεση και ήθελαν διακαώς αυτή την νίκη. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα μέσα στο γήπεδο. Ο ΑΡΗΣ ήταν η καλύτερη ομάδα, δεν πανικοβλήθηκε ούτε για μια στιγμή όσες φορές δέχθηκε πίεση, είχε πιο ουσιαστικές ευκαιρίες και όταν αποφάσιζε να βγει μπροστά έφθανε στην αντίπαλη περιοχή με ευκολία. Ξαφνικά όμως όλα τα παραπάνω τα έδωσε μια κλωτσιά και τα πέταξε στην άκρη. Έτσι απλά ξαφνικά η ομάδα αποφάσισε να κρατήσει αυτό το σκορ  αποκλειστικά παίζοντας άμυνα. Όχι κακή άμυνα, όχι διωξίματα πανικού αλλά άμυνα. Ούτε έτσι μπόρεσε να κάνει κάτι ο Ατρόμητος αλλά αυτή η συμπεριφορά της ομάδας μας είναι και το μεγάλο πρόβλημα με τις μικρομεσαίες ομάδες. Προφανώς το βάρος για αυτή την συμπεριφορά πέφτει στον Μάντζιο. Όταν όμως έρχονται οι βαθμοί ακολουθούν και τα υπόλοιπα. Στα θετικά πέρα της νίκης και η χρησιμοποίηση κάποιων παικτών που ήταν παραγκωνισμένοι. Όχι ότι πρόλαβαν να δείξουν κάτι αλλά ήταν μια αρχή.

ΧΤΙΖΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ

Σε ένα άδειο Κλ.Βικελίδης ο ΑΡΗΣ μας χάρη στο ωραίο σουτ του Μάγιο και το εύστοχο πέναλτι του Μορόν κέρδισε τον Ατρόμητο με 2-1 και επέστρεψε στις νίκες! Συγκεντρωμένος και αποτελεσματικός ο ΑΡΗΣ …μέχρι να τον πνίξει το άγχος και να μπει σε μια βασανιστική διαδικασία από μόνος του για περίπου 40’. Ευτυχώς δεν το πλήρωσε και πήρε τους 3 βαθμούς που είχαμε τόσο ανάγκη. Τέλος καλό όλα καλά αλλά μπορούμε και καλύτερα! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με τον ΝτεΤζούλιους για ακόμη ένα παιχνίδι να βγάζει φωτιές, ο ΑΡΗΣ λύγισε την αντίσταση του μαχητικού Περιστερίου και προσπέρασε το απρόοπτο με τον σοβαρό τραυματισμό του Νόλεϊ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο! Σαν αφύπνιση λειτούργησε η προκλητική διαιτησία που κατάφερε να ξεσηκώσει τον κόσμο και να πεισμώσει την ομάδα μας ώστε να φθάσει στη νίκη, σε ένα χρονικό σημείο όπου το Περιστέρι έμοιαζε να ελέγχει το παιχνίδι. Χαμόγελα στις κερκίδες με τη λήξη και ζεστό χειροκρότημα για τον Καστρίτη και τους παίκτες του!

ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΑ ΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

Νωθρός παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο ξεκίνημα του παιχνιδιού με την ομάδα μας να ψάχνεται στην άμυνα και να προβληματίζεται έντονα από το passing game του Περιστερίου. Στην επίθεση οι επιλογές του ΝτεΤζούλιους δεν άρεσαν στον Καστρίτη και παρόλο που δεν φαινόταν άλλος να βγαίνει μπροστά στο σκοράρισμα τον τράβηξε στον πάγκο. Οι συνέπειες της συγκεκριμένης επιλογής δεν άργησαν να φανούν και ο ΑΡΗΣ κόλλησε επιθετικά για τα καλά επιτρέποντας στο Περιστέρι να προηγηθεί με +8.

ΑΦΗΝΙΑΣΜΕΝΟΣ ΝΤΕΤΖΟΥΛΙΟΥΣ

Και από την στιγμή που ο κόουτς βλέποντας ότι υπήρχε έντονο πρόβλημα στο σκοράρισμα αποφάσισε να ξαναρίξει τον ΝτεΤζούλιους στο παιχνίδι τα πάντα άλλαξαν. Ο Αμερικάνος σε έναν δαιμονιώδη ρυθμό άρχιζε να φορτώνει το αντίπαλο καλάθι με κάθε τρόπο με το κοντέρ να σταματάει λίγο πριν το ημίχρονο στους 19 πόντους και τον ΑΡΗ να προσπερνάει με 5!

ΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΧΑΡΗ ΣΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Με τον ίδιο άσχημο τρόπο που μπήκε στο παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας, με τον ίδιο ακριβώς ξεκίνησε και στην 3^η περίοδο. Δεν έβρισκε το αντίπαλο καλάθι με τίποτα ενώ στην άμυνα ο Κόφεϊ και οι πιτσιρικάδες έκαναν ότι ήθελαν. Το +7 του Περιστερίου λίγα δεύτερα πριν τη λήξη της 3^ης περιόδου και η εικόνα των 2 ομάδων δεν απέπνεε αισιοδοξία ενόψει της 4^ης περιόδου. Όταν μάλιστα σε αυτή την κακή 3^η περίοδο είχες και τους 3 διαιτητές να σφυρίζουν με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά τις 2 ομάδες αρνούμενοι σε πολλές φάσεις να καταλογίσουν τα φάουλ που γινόντουσαν, ήλπιζες σε ένα ηλεκτροσοκ που θα άλλαζε τα δεδομένα του αγώνα. Αυτό το ηλεκτροσόκ ήρθε κατά κάποιο τρόπο από 3 διαιτητές. Με τα σφυρίγματα τους εξόργισαν πέρα από τον κόσμο στο Παλέ, τους παίκτες μας και τον Γ.Καστρίτη που αν και τον έχουμε συνηθίσει να ξεσπάει στην άκρη του πάγκου… σήμερα τον έβγαλαν εντελώς εκτός εαυτού. Σε εκείνο το σημείο ο διακόπτης γύρισε και είδαμε έναν άλλον ΑΡΗ μέχρι το τέλος του αγώνα.

Η ΣΚΥΤΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΕΤΖΟΥΛΙΟΥΣ ΣΤΟΝ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Ο συνήθης ύποπτος ΝτεΤζούλιους άρχισε πάλι να σκοράρει δίνοντας το σύνθημα της αντεπίθεσης. Και όταν ο Αμερικανός λύγισε από την κούραση(ζήτησε μόνος του αλλαγή) τη σκυτάλη την πήρε ο Τολιόπουλος που μέχρι την 4^η περίοδο ήταν σκιά του εαυτού του. Στα κρίσιμα όμως ο Τολιόπουλος φώναξε για άλλη μια φορά παρών αλλάζοντας τις ισορροπίες της αναμέτρησης. Μάλιστα ο Τολιόπουλος βρήκε και βοήθειες από τους συμπαίκτες του με του Γούντμπερι, Μποχωρίδη, Λαζέσφσκι και Χατζηδάκη να πετυχαίνουν κρίσιμους πόντους και το -7 μέσα σε περίπου 5’ να γίνεται +12. Ο ΑΡΗΣ είχε βρει ρυθμό την κατάλληλη στιγμή και η νίκη κλείδωσε χωρίς άγχος.

ΨΑΧΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ… ΑΛΛΑ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ

Τα κατάφερε η ομάδα, πήρε τη νίκη μένοντας ανεπηρέαστη από τον τραυματισμό του Νόλεϊ και την παραφιλολογία γύρω από τον ΝτεΤζούλιους.  Πλέον βλέπουμε όσους αγωνίζονται να βγάζουν περισσότερη ένταση στο παιχνίδι τους, να προσπαθούν να βοηθήσουν σε όλους τους τομείς και όχι να κοιτάει ο καθένας το κομμάτι του. Αν εξαιρέσεις την ηγετική φυσιογνωμία που έχει βγάλει από το πουθενά ο ΝτεΤζούλιους και τα σκαμπανεβάσματα του Τολιόπουλου σιγά σιγά και οι υπόλοιποι αρχίζουν να προσφέρουν ποικιλοτρόπως. Στα ριμπάουντ, στις άμυνες, στο σκοράρισμα η ομάδα πήρε πράγματα από παίκτες που δεν μας είχαν συνηθίσει  σε κάτι τέτοιο.  Ναι την διαφορά την έκαναν 2 παίκτες στην επίθεση αλλά όταν ζόρισαν τα πράγματα όλοι φώναξαν παρών. Παρόλα αυτά η κατάσταση παραμένει δύσκολη και δεν είναι λύση να βασιστείς στο κρεσέντο ενός ή 2 παικτών, ιδιαίτερα όταν ο ένας από τους 2 είναι υπ ατμόν. Πολύ μεγάλο βάρος έχει πέσει στις πλάτες του Καστρίτη που σύντομα θα πρέπει να πάρει τις σωστές αποφάσεις.

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΝΙΚΕΣ

Ο αφηνιασμένος ΝτεΤζούλιους συνέχισε να σκοράρει με κάθε τρόπο, ο Τολιόπουλος εμφανίσθηκε στο παιχνίδι την κατάλληλη στιγμή και όλοι οι υπόλοιποι φρόντιζαν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι για να έρθει αυτή η πολύτιμή νίκη! 3^η συνεχόμενη νίκη για την ομάδα σε ένα χρονικό σημείο όπου η βελτίωση της ομάδας είναι απαραίτητο να έρθει μέσα από θετικά αποτελέσματα.  Το τι μας κρύβει η συνέχεια με αυτούς τους τραυματισμούς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του Ντε Τζούλιους κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει. Ότι και αν γίνει ας γίνει γρήγορα γιατί η ομάδα δείχνει να βρίσκει τα πατήματα της και να ξανακερδίζει την εμπιστοσύνη του κόσμου σιγά σιγά. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με 2 ήττες ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις του στο super cup ο ΑΡΗΣ μας, εκεί όπου ούτε στον μικρό τελικό κατάφερε να γευτεί την χαρά της νίκης με αντίπαλο το Περιστέρι. Προβληματική εμφάνιση για την ομάδα μας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, με τον Τολιόπουλο να παλεύει μόνος του για τη νίκη σχεδόν σε όλο το Β ημίχρονο. Έκλεψε την παράσταση το Περιστέρι μοιράζοντας τον χρόνο σε νεαρούς Έλληνες ταλαντούχους αθλητές και όχι σε κάποιο λαχείο από κολέγιο των ΗΠΑ.

ΜΠΗΚΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Αρκετά συγκεντρωμένοι παρουσιάστηκαν οι παίκτες μας στο παιχνίδι. Καλή άμυνα, έλεγχος των ριμπάουντ και ευστοχία έξω από τα 6.75. Το +12 υπέρ μας επιβεβαίωνε την καλή μας παρουσία με το ζητούμενο να είναι η διάρκεια μέσα από το ροτέισον του Γ.Καστρίτη μιας και η πρόθεση να μοιραστεί ο χρόνος σε όλους.

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΣΤΟΧΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΥ

Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια έτσι και στο σημερινό ξαφνικά τα μακρινά σουτ σταμάτησαν να βρίσκουν τον στόχο τους. Νόλεϊ, Μαντζούκας, Μποχωρίδης, Γούντμπερι έχαναν το ένα σουτ μετά το άλλο. Κάτι που κλόνισε σε μεγάλο βαθμό την αυτοπεποίθηση της ομάδας σε όλα τα επίπεδα. Διστακτικότητα στην επίθεση, κακή αμυντική λειτουργία και φανερή έλλειψη ενέργειας κόντρα στους πιτσιρικάδες του Περιστερίου. Το Περιστέρι κάλυψε την διαφορά, πήρε κεφάλι στο σκορ και ο ΑΡΗΣ μπήκε στην γνώριμη διαδικασία ανατροπής του εις βάρους του σκορ.

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Αν και ο Ντε Τζούλιους έδωσε κάποιες λύσεις, ο Τολιόπουλος έδειχνε ο μοναδικός παίκτης να ανατρέψει την εις βάρος μας κατάσταση θυμίζοντας κάτι από την περσινή σεζόν. Ο Μποχωρίδης επανήλθε στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις, ο Μαντζούκας τα «έσπασε», ο Γούντμπερι δεν ήξερε τι ήθελε μέσα στο γήπεδο ενώ ο Νόλεϊ με τον τρόπο που αγωνιζόταν σε άμυνα και επίθεση σε έκανε να απορείς πως κατάφερε να πείσει αυτούς που έπεισε για να έρθει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Στην άμυνα χωρίς τον Μπάνκς μέσα ελέω ροτέισον και τους Γκιουζέλη και Ρόμπερτς ανήμπορους να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του αγώνα και να κοντράρουν τα πιτσιρίκια του Περιστερίου δεν υπήρχε ιδιαίτερος βαθμός δυσκολίας και η ήττα ήρθε φυσιολογικά βάσει της εικόνας των 2 ομάδων.

ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ Χ

2 βήματα εμπρός και άλλα 2 βήματα πίσω ήταν η συνολική εικόνα του ΑΡΗ σε αυτό το super cup των 4 ομάδων. Σε σχέση με τα φιλικά και τον αγώνα με την Βενέτσια η ομάδα έδειξε περισσότερη ομοιογένεια. Σε αυτό συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό ο Μπάνκς που άρχισε να θυμίζει φυσιολογικό σέντερ ικανό να κάνει τα βασικά. Είδαμε τον Τολιόπουλο να ανεβάζει στροφές, είδαμε τους Ντε Τζούλιους, Μποχωρίδη, Μαντζούκα και Χατζηδάκη να προσφέρουν κάποιες λύσεις. Και αυτά είναι τα θετικά. Στον αντίποδα όμως βασικά γρανάζια όπως ο Νόλεϊ, ο Ρόμπερτς και ως ένα βαθμό και ο Γούντμπερι δείχνουν να παραμένουν στα χαμένα. Και αν για τον Γούντμπερι που μπορεί επιθετικά να μην τα πηγαίνει καλά υπάρχει το ελαφρυντικό της προσφοράς του στα υπόλοιπα κομμάτια του παιχνιδιού για τους άλλους 2 ξένους παίκτες η κατάσταση μοιάζει αποκαρδιωτική. Όταν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις απέναντι στους Αβδάλα, Ζούγγρη και Σταυρακόπουλο πως να ανταποκριθείς απέναντι σε πιο ικανούς αντιπάλους. Αν σε αυτούς τους 2 προσθέσουμε και το φάντασμα του Γκιουζέλη τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει την γύμνια του ΑΡΗ όταν δεν μπαίνουν τα μακρινά σουτ. Εκτός και αν σε μια εποχή όπου οι ομάδες μπορούν να έχουν 6-7 ξένους παίκτες ο ΑΡΗΣ στήθηκε για να έχει τον Τολιόπουλο και τους υπόλοιπους  Έλληνες πρωταγωνιστές και τους ξένους να γεμίζουν το ρόστερ.  Δεν είδαμε Χότζ και Λαζέφσκι και αυτό είναι το παρήγορο για τη συνέχεια.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ 2 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΔΡΟΜΟΣ

Παιχνίδι προετοιμασίας ήταν και το σημερινό και κόντρα σε μια ισοδύναμη ομάδα όπως το Περιστέρι τα συμπεράσματα που μπορούν να βγουν έχουν σαφώς μεγαλύτερη αξία σε σχέση με το χθεσινό απέναντι στον Παναθηναϊκό. Συμπεράσματα για έναν ΑΡΗ που δεν μπόρεσε να κερδίσει το Περιστέρι που αγωνίσθηκε με 3 ξένους και πρωταγωνιστές 4 πιτσιρικάδες. Παραμένει «ήρεμο» το τεχνικό τιμ και η διοίκηση σχετικά με την πορεία της ομάδας, τα 2 παιχνίδια όμως με Τούρκ Τέλεκομ και ΑΕΚ θα δείξουν αν θα ηρεμήσουμε και εμείς.

ΥΓ. Βλέποντας την ομάδα του Περιστερίου και την καλή εμφάνιση των πιτσιρικάδων του αναρωτιέμαι αν τελικά είναι θέμα μπάτζετ ή τρόπου διαχείρισης του όπου μπάτζετ;

Ένα λάθος από κάθε πλευρά ήταν αρκετό για να διαμορφώσει το ισόπαλο 1-1 και να οδηγήσει στην πρώτη απώλεια βαθμών για τον ΑΡΗ μας. Σε ένα παιχνίδι όπου παρά τις απουσίες και τους ανέτοιμους παίκτες που αναγκαστικά αγωνίσθηκαν μπορούσαμε εύκολα να εκμεταλλευτούμε το «δώρο» του Ατρομήτου και να κλειδώσουμε τη νίκη. Καλά στοιχεία από τους νεοαποκτηθέντες, με την ομάδα όμως να δείχνει ότι θέλει ακόμη αρκετή δουλειά για να βρει τα πατήματα της, ιδιαίτερα στο επιθετικό κομμάτι. Με το «δεξί» η κιτρινόμαυρη κερκίδα στο γήπεδο του Ατρομήτου, έδωσε το σύνθημα της στήριξης και προς όλους τους υπόλοιπους.

ΜΕ ΣΧΗΜΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ

Με τις μεταγραφές να αργούν να ενσωματωθούν, τον Σίστο που πρόλαβε την προετοιμασία να είναι τραυματίας και τους Νταρίντα, Σουλεϊμάνωφ και Ζούλ τιμωρημένους οι επιλογές ήταν μετρημένες. Αναγκαστικά παίκτες με ελάχιστες προπονήσεις μπήκαν στο βασικό σχήμα. Κάπως έτσι ο Μάντζιος κατάφερε να παρατάξει ένα σύνολο που αμυντικά έδειχνε συμπαγής αλλά στην επίθεση είχε τα θέματα της. Κάτι ως έναν βαθμό φυσιολογικό μιας και οι Σίστο, Νταρίντα και Σουλεϊμάνωφ πιθανόν να ξεκινούσαν και βασικοί εφόσον ήταν διαθέσιμοι.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ

Από τον τρόπο που πίεζαν οι 2 ομάδες στο ξεκίνημα οι αντίπαλοι μας ήταν αυτοί που έδειχναν να έχουν περισσότερο το μυαλό τους στη νίκη. Η διάθεση όμως που έδειχναν δεν μετουσιωνόταν σε φάσεις και ο ΑΡΗΣ μας εύκολα έπαιρνε την κατοχή και προσπαθούσε να βγει ψηλά. Με εξαίρεση όμως τον Μανού Γκαρθία και μερικές πρωτοβουλίες του Φετφατζίδη όλος ο ΑΡΗΣ έδειχνε να έχει μια αργή σκέψη, γεμάτη αμφιβολίες για το αν θα πρέπει να ανέβει πιο ψηλά ή με υπομονή να ψάξει το γκολ. Υπομονή που την δείξαμε σε μεγάλο βαθμό αλλά με τον Μορόν να μην δείχνει συγκεντρωμένος οι καλές ευκαιρίες που του δόθηκαν, σπαταλήθηκαν με ευκολία.

ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΛΑΘΗ

Με τις 2 ομάδες να κινούνται σχεδόν στα ίδια επίπεδα όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα κρινόταν στο ένα γκολ. Και από την στιγμή που αυτό δεν μπορούσαμε να το βάλουμε εμείς… το έβαλε από μόνος του ο Ατρόμητος. Με την τύχη να μας χαμογελάει με το αυτογκολ στο 66’ και τον ΑΡΗ μας να ελέγχει το παιχνίδι η νίκη έμοιαζε να πλησιάζει. Λίγα λεπτά όμως αργότερα, το κακό διάβασμα της φάσης από τον Κουέστα και η «ευαισθησία» του διαιτητή πάτσισε τα λάθη και το πέναλτι που εκτέλεσε ο Γουάρντα έφεραν το παιχνίδι στα ίσια. Στα λεπτά που απέμειναν μέχρι τη λήξη και μετά την είσοδο του Σιφουέντες και του Ντιαντί η ομάδα μας έγινε πιο απειλητική και κυνήγησε το 2^ο γκολ. Σε αντίθεση με τον Ατρόμητο που αρκέστηκε σε καθυστερήσεις για να διατηρήσεις την ισοπαλία.

ΑΡΕΣΑΝ ΟΙ «ΝΕΟΙ», ΔΕΝ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Κάτι από την περσινή σεζόν θύμισε ο ΑΡΗΣ σήμερα παρουσιάζοντας μια σοβαρή εικόνα κυρίως μεσοαμυντικά που όμως όταν περνάει το κέντρο δυσκολεύεται. Ακόμη και αν ο Μανού Γκαρθία ύστερα από καιρό μας υπενθύμισε γιατί περιμένουμε από αυτόν να κάνει την διαφορά, η ομάδα δυσκολευόταν πάρα πολύ να γίνει απειλητική. Κάτι που ίσως να έχει να κάνει και με την γενικότερη προσέγγιση του αγώνα από τον προπονητή μας μιας και η πίεση που ασκούσαμε όταν ο Ατρόμητος είχε την μπάλα περιείχε μπόλικο δισταγμό. Έλειψαν οι πρωτοβουλίες και η ποιότητα στην τελική πάσα στοιχεία που σίγουρα θα μπορούσαν να προσφέρουν οι Νταρίντα, Σίστο και Σουλεϊμάνωφ. Συνυπολογίζοντας όμως τα δεδομένα της αναμέτρησης το πρόσημο είναι θετικό. Και αυτό έχει να κάνει κυρίως με τα 5 νέα πρόσωπα που έκαναν το ντεμπούτο τους σήμερα. Φρίντεκ, Ντιαντί, Μάγιο, Μοντσού, Σιφουέντες άφησαν καλές εντυπώσεις.  Παίκτες που δεν ακολούθησαν την προετοιμασία, δεν αγωνίσθηκαν στα φιλικά, δεν έχουν μάθει καν τα ονόματα των συμπαικτών τους. Όταν μπολιαστούν με τους υπόλοιπους και δούμε τον ΑΡΗ πλήρη τότε θα μπορούμε να κρίνουμε εκ του ασφαλούς. Για πρεμιέρα όμως τόσο σε ατομικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο τα πρώτα μηνύματα είναι θετικά.

ΠΕΤΑΞΕ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ, ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Σαν 2 πεταμένοι βαθμοί στα σκουπίδια μοιάζουν οι σημερινοί έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι,  με το δώρο του Ατρομήτου να επιστρέφεται πίσω …από μια κακή αντίδραση του Κουέστα. Είχαμε το προβάδισμα, είχαμε τον έλεγχο δεν είχαμε όμως την αποφασιστικότητα για να το τελειώσουμε. Σίγουρα θέλει δουλειά και ενίσχυση η ομάδα όμως φαίνεται ότι υπάρχουν καλά υλικά ώστε ο ΑΡΗΣ να πορευτεί στο πρωτάθλημα χωρίς να έχει την σκέψη του στις ομάδες που θα τον ακολουθούν στην βαθμολογία. Τα βιαστικά συμπεράσματα ποτέ δεν οδηγούν σε κάτι καλό… αλλά μια γεύση αισιοδοξίας μας την άφησε η σημερινή αναμέτρηση.

ΥΓ. Πολύ κουβέντα σηκώνει το σημερινό πέναλτι. Και μόνο η κίνηση που κάνει ο παίκτης του Ατρομήτου να εκμαιεύσει την σύγκρουση με τον Κουέστα λέει πολλά. Είναι και αυτό ένα δείγμα της νέας εποχής της εξυγίανσης που ξεκίνησε χθες σε μια γειτονιά λίγο πιο πάνω.

Δεν τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ στον «τελικό των φτωχών» στο Περιστέρι, γνώρισε την ήττα και κατέληξε στην 4^η θέση. Σε ένα παιχνίδι ιδιαίτερων συνθηκών μιας και στον ανέτοιμο Σανόγκο, τον «εκτός μάχης» Χάρελ, προστέθηκε την τελευταία στιγμή και ο Γκάλινατ, ο ΑΡΗΣ δεν τα κατάφερε και αρκέστηκε. Παρόλα αυτά η ομάδα και σήμερα κατέθεσε ψυχή, έφθασε μια ανάσα από τη νίκη αλλά στο τέλος ξέμεινε από λύσεις  δυνάμεις.

ΠΝΙΓΜΕΝΟΣ ΜΕ ΣΑΝΙΔΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΑ ΤΡΙΠΟΝΤΑ

Στα χαμένα… ήταν ο ΑΡΗΣ με το που πάτησε στο παρκέ με την ομάδα να δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Το Περιστέρι παίζοντας πολύ πιο ορθολογικά βρήκε τις λύσεις τόσο από κοντά όσο και από μακριά φθάνοντας στο +9 νωρίς στο παιχνίδι. Η αντίδραση του ΑΡΗ σε αυτή την εικόνα ήταν μονοδιάστατη, εκνευριστική… αλλά απόλυτα αποτελεσματική. Είχε άστρο η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο και με κάμποσες καταπληκτικές τρίποντες βόμβες κατάφερε να μπει δυναμικά στο παιχνίδι. Όταν μάλιστα άρχισε να σοβαρεύεται κατάφερε να φθάσει και στο +5 λίγα δεύτερα πριν το ημίχρονο.

ΞΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ

Όσο εντυπωσιακός και αν ήταν ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι μετά το νωθρό του ξεκίνημα, φαινόταν ότι στον «μαραθώνιο» του αγώνα στο τέλος δεν θα άντεχε. Ο Τολιόπουλος σε αρκετά σημεία του αγώνα έμοιαζε μόνος του μιας και όλοι οι υπόλοιποι είχαν κάποιες επιθετικές εκλάμψεις χωρίς την παραμικρή συνέπεια σε ότι έχει να κάνει με το σκοράρισμα. Το Περιστέρι στο τέλος βρήκε τα καλάθια που χρειαζόταν, μάζεψε τα ριμπάουντ που έπρεπε, έβαλε και μερικές βολές… και πήρε τελικά τη νίκη.

ΤΟ ΗΘΕΛΑΝ, ΤΟ ΠΑΛΕΨΑΝ, ΤΟ ΕΧΑΣΑΝ

Τεράστιο το ξενέρωμα… όταν στο ξεκίνημα της μετάδοσης ενημερωθήκαμε ότι ο Γκάλινατ είναι η απώλεια της τελευταίας στιγμής και μαζί με τον Χάρελ θα είναι απλοί θεατές. Γνωρίζοντας μάλιστα ότι ακόμη και η παρουσία του Σανόγκο είναι αμφίβολη. Υπό αυτές τις συνθήκες όμως οι παίκτες του Καστρίτη για ακόμη μια φορά μας εξέπληξαν. Δεν το πήγαν ως το τέλος όπως θα μπορούσαν αλλά το ότι το έφθασαν το παιχνίδι εκεί ήταν τεράστιο επίτευγμα δικό τους. Όπως δικά τους και τα λάθη και οι κακές επιλογές στην επίθεση και στον πάγκο. Μεγάλο παιχνίδι από τον Τολιόπουλο που μετά την αναμέτρηση πάντως στις δηλώσεις του έδειξε να ρίχνει μεγαλύτερο βάρος στο οικονομικό, παρά στο «συναισθηματικό».

ΜΑΧΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Μέχρι και στο τελευταίο(σχεδόν αδιάφορο) παιχνίδι της χρονιάς ο ΑΡΗΣ πάλεψε με όλο του το είναι,  καταφέρε να αντιστρέψει τις εις βάρους του συνθήκες και να φθάσει μια ανάσα από τη νίκη. Σίγουρα θέλαμε να κερδίσουμε σήμερα αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ που απολαύσαμε φέτος έχει έναν μαγικό τρόπο ακόμη και τις ήττες να τις  πασπαλίζει με θετικά συναισθήματα. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ όλη τη σεζόν, αυτός ήταν και σήμερα. Άλλες φορές ήταν πλήρης και έχανε, άλλες φορές ήταν ο μισός και κέρδιζε. Αψυχολόγητος, ασταθής αλλά πάντα μαχητής! Αναμένουμε με αγωνία να δούμε αν αυτός ο ΑΡΗΣ θα έχει και συνέχεια.

ΥΓ. Και όμως... η σημερινή διαιτησία ήταν πολύ καλύτερη σε σχέση με τα προηγούμενα 5 παιχνίδια που παίξαμε!