Ένα μόλις δεκάλεπτο χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να αφήσει το «άγχος της πρεμιέρας» στην άκρη και να ξεδιπλώσει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει πάνω στο παρκέ. Προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις του αγώνα και όσο κυλούσε η αναμέτρηση γινόταν ολοένα και καλύτερος. Το -11 έγινε +19 και ένα παιχνίδι που στο ξεκίνημα του έμοιαζε ζόρικο, στο τέλος έγινε τυπική διαδικασία! Κορυφαίος ο Λιντέλ με 19 πόντους και 8 ριμπάουντ, από κοντά και ο Ρόμπινον Έρλ με 13 πόντους και 12 ριμπάουντ. Θετικό το πρόσημο για όλους όσους αγωνίστηκαν μιας και ο Σπανούλης ανακάτεψε αρκετές φορές την τράπουλα με το τελικό αποτέλεσμα να τον δικαιώνει!

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Το ξεκίνημα του αγώνα μόνο ιδανικό δεν ήταν για την ομάδα μας. Βιαστικές επιλογές στην επίθεση, χαλαρή άμυνα, κακές επιστροφές και αστοχία από μακριά επέτρεψαν στη Λε Μαν να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να κλείσει το πρώτο δεκάλεπτο στο +11.

Από εκεί και μετά όμως άλλαξαν όλα. Η άμυνα σκλήρυνε, τα ριμπάουντ άρχισαν να καταλήγουν σε κίτρινα χέρια και η ομάδα βρήκε σταδιακά τον ρυθμό της. Το 28-15 έγινε 28-27, το ημίχρονο μας βρήκε μόλις έναν πόντο πίσω.

Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ είχε πλέον διαβάσει πλήρως το παιχνίδι. Τολιόπουλος και Χαραλαμπόπουλος έδωσαν λύσεις στην επίθεση, Μήτρου Λονγκ και Μπιρτς ανέβασαν ακόμη περισσότερο την ένταση στην άμυνα και όταν ο Λιντέλ άρχισε να κάνει τα πάντα στο παρκέ η διαφορά ξέφυγε. Η διαφορά έφθασε στο +19 και από το άγχος της πρεμιέρας καταλήξαμε σε μια άνετη εκτός έδρας νίκη.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Το πρώτο επίσημο δείγμα της εποχής Σπανούλη παρακολουθήσαμε σήμερα και είχε αρκετά από αυτά που περιμέναμε να δούμε. Συνεχείς αλλαγές σχημάτων, διαφορετικά πρόσωπα σε διαφορετικούς ρόλους και ξεκάθαρη διάθεση να ψάξει μέσα από το παιχνίδι τι λειτουργεί καλύτερα. Και το βρήκε, με αποτέλεσμα χωρίς να πιάσει κάποια υψηλά στάνταρ απόδοσης να πάρει σχετικά εύκολα τη νίκη δικαιολογώντας τον άτυπο τίτλο του φαβορί πριν το τζάμπολ. Η ομάδα άρεσε με τη αντίδραση και τη νοοτροπία που έβγαλε κατά τη διάρκεια του αγώνα και πείθει ότι βαδίζει σε σωστό μονοπάτι.

Σήμερα δεν ήταν ούτε οι 19 πόντοι του Λιντέλ ούτε το double-double του Ρόμπινσον Έρλ που έκαναν τη διαφορά. Ήταν ότι ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε να κρεμαστεί από έναν ή δύο παίκτες για να γυρίσει το παιχνίδι. Ο Λιντέλ ήταν παντού, ο Ρόμπινσον Έρλ έκανε αθόρυβα τα πάντα σωστά, ο Τολιόπουλος βρήκε μεγάλα σουτ εκεί που τα χρειαζόμασταν, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η ομάδα έψαχνε σκορ και οι Αντετοκούνμπο έδωσαν ενέργεια και σκληράδα. Χαραλαμπόπουλος, Μπιρτς, Μήτρου Λονγκ και Μόργκαν πρόσφεραν ο καθένας το δικό του κομμάτι και κάπως έτσι είδαμε στην πράξη αυτό το βάθος για το οποίο μιλάμε από το καλοκαίρι. Και το ακόμη πιο θετικό είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΘΕΛΑΜΕ

Λίγο χρόνο χρειάστηκε η ομάδα σήμερα για να διώξει το άγχος της πρεμιέρας και στη συνέχεια έκανε το αυτονόητο χωρίς καν να χρειαστεί να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση. Αν και βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν πανικοβλήθηκε, προσαρμόστηκε, άλλαξε την εικόνα της και στο τέλος έδειξε ξεκάθαρα ότι έχει ποιότητα, βάθος και χαρακτήρα. Και φυσικά διαθέτει και έναν προπονητή που ξέρει το ρόστερ του πολύ καλά. Όλα αυτά δηλαδή που ανυπομονούσαμε να δούμε και σήμερα τα παρακολουθήσαμε με ενθουσιασμό στο Λε Μαν! Και αν αυτή ήταν μόνο η αρχή άντε να δούμε πως περνάει ο χρόνος μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Τρέλανε μας ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Ας μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα από μόλις ένα επίσημο παιχνίδι. Αν όμως αναλογιστούμε τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν και το πως μπορεί αυτή η ομάδα να είναι σε 2 μήνες δεν γίνεται να μην ενθουσιάζεσαι.