Απέφυγε τη συντριβή ο ΑΡΗΣ μας στην Ισπανία και όντας παρόντας ουσιαστικά μόνο στο 2^ο ημίχρονο κατάφερε να χάσει με μια πιο «ευκολοχώνευτη» διαφορά από τους 30+ που διαφαινόταν. Ωστόσο οι φωνές απελπισίας από το ναυάγιο των πρώτων 20’ με τους 63 πόντους παθητικό ηχούν ακόμη στα αυτιά μας. Το θέμα είναι αν ακούγονται και ως τα γραφεία της ΚΑΕ μπας και παρθούν επιτέλους οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν.

ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ 20 ΛΕΠΤΑ

Κυριολεκτικά δεν υπήρχε ο ΑΡΗΣ στο γήπεδο για 2 ολόκληρα δεκάλεπτα. Η ομάδα δεν πάτησε ποτέ στο παρκέ, οι Ισπανοί έκαναν ανενόχλητοι ότι ήθελαν μέσα στο γήπεδο στήνοντας σε χρόνο ρεκόρ το δικό τους πάρτι. Η τρύπια άμυνα μας και η έλλειψη μαχητικότητας στα ριμπάουντ ήταν η καταδίκη μας. Η διαφορά έφθασε λίγο πριν την ανάπαυλα στο +32 για τη Μανρέσα με την ομάδα μας να μοιάζει με ανήμπορη βαρκούλα ανάμεσα στα κύματα.

ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ, ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΑΡΓΑ

Το πόσο κακός ήταν ο ΑΡΗΣ στα πρώτα είκοσι λεπτά επιβεβαιώθηκε από την αντίδραση που έβγαλε στο 2^ο ημίχρονο. Με τους Νουά και Τζόουνς να είναι οι κινητήριοι μοχλοί και τον Μήτρου Λόνγκ να μπαίνει σιγά σιγά στην εξίσωση ο ΑΡΗΣ άρχισε να ξεκλειδώνεται στην επίθεση και να βρίσκει εύκολους πόντους που του έδιναν ψυχολογία. Ψυχολογία να παλέψει λίγο παραπάνω σε άμυνα και ριμπάουντ κάτι που δεν το είχε κάνει ως τότε στο παιχνίδι. Χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό αλλά απλά όντας πιο σοβαρός, ροκάνισε το μεγαλύτερο κομμάτι της διαφοράς, έφθασε στο -8 αλλά εκεί οι Ισπανοί βρήκαν τα μεγάλα σουτ και απέφυγαν το άγχος των τελευταίων λεπτών.

ΕΓΚΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ, ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Οι 63 πόντοι που δεχθήκαμε σε ένα ημίχρονο δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες του τι ακριβώς συμβαίνει. Κανένας παίκτης δεν έχει διάθεση να παίξει άμυνα, κανένας δεν κάνει μπλοκ άουτ, κανείς δεν ξέρει τι ρόλο βαράει στην επίθεση. Και πως να ξέρει ο παίκτης όταν ο ίδιος ο προπονητής έχει χάσει την ωριμότητα της σκέψης του. Έχει βγάλει τους μισούς παίκτες άκυρους και εκτός του Νουά δεν φαίνεται από το ροτέισον που κάνει να εμπιστεύεται κανέναν. Ούτε καν αυτόν τον Τζόουνς που παρά τα όποια θέματα του, έχει δείξει ότι ίσως να μπορούσες να χτίσεις πάνω του. Για τους ψηλούς ο τρόπος διαχείρισης τους μοιάζει με μήνυμα του στυλ «αλλάξτε επάγγελμα, όχι μπάσκετ». Όσο για την χρησιμοποίηση του Φόρμπς που στην άμυνα τραβιέται για να μην ζοριστεί τα λόγια είναι περιττά… Αν  πάντως αυτή η σταθερά κακή εικόνα δεν έχει να κάνει με τον προπονητή, τότε με τι έχει να κάνει και πως ακριβώς διορθώνεται;

ΦΩΝΑΖΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΕΣ

Απέφυγε τη συντριβή ο ΑΡΗΣ μας στην Ισπανία και όντας παρόντας ουσιαστικά μόνο στο 2^ο ημίχρονο κατάφερε να χάσει με μια πιο «ευκολοχώνευτη» διαφορά από τους 30+ που διαφαινόταν. Ωστόσο οι φωνές απελπισίας από το ναυάγιο των πρώτων 20’ με τους 63 πόντους παθητικό ηχούν ακόμη στα αυτιά μας. Το θέμα είναι αν ακούγονται και ως τα γραφεία της ΚΑΕ μπας και παρθούν επιτέλους οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν.

ΥΓ. Καλώς να έρθει ο Αντετοκούνμπο σίγουρα θα βοηθήσει. Αυτό το χάλι όμως δεν διορθώνεται έτσι απλά. Και ούτε έτσι απλά από τις 6 Ιανουαρίου θα ξεκινήσουμε να μιλάμε για την επόμενη χρονιά…

Με μια αποκαρδιωτική εμφάνιση που οδήγησε στη συντριβή από την Τσεντεβίτα με 60-89 ο ΑΡΗΣ μας αποχαιρέτησε το 2025 με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Το κατάμεστο Παλέ και το «πρέπει» της νίκης μάλλον επηρέασε αρνητικά… τον Μίλιτσιτς και τους παίκτες του που μόλις για περίπου 7-8 λεπτά παρουσίασαν κάτι που θύμιζε η ομάδα. Σκασμένος ο κόσμος,  δεν μπορούσε να πιστέψει το ξεφτιλίκι που παρακολουθούσε και δικαιολογημένα ξέσπασε σε αποδοκιμασίες τόσο στη λήξη όσο και κατά τη διάρκεια του αγώνα.

ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΣΤΑ ΖΟΡΙΑ

Το παιχνίδι ξεκίνησε με ένα σχετικά ισορροπημένο τέμπο, αλλά σύντομα φάνηκε πως ο ΑΡΗΣ δεν είχε τη  συγκέντρωση που χρειαζόταν για να ακολουθήσει τον ρυθμό του αντιπάλου και αυτό ξεκίνησε να φαίνεται μετά από περίπου 5΄ παιχνιδιού. Η Τσεντεβίτα ήταν πιο καθαρή στις επιλογές της στην επίθεση, πιο πειθαρχημένη στην άμυνα και διάβαζε όσο κυλούσε ο χρόνος καλύτερα τις αδυναμίες μας. Αδυναμίες όπως αυτές στην άμυνα που με 1-2 πάσες σκορπούσε, στα ριμπάουντ που χάναμε το ένα μετά το άλλο και στην επίθεση με τον μονόπλευρο τρόπο που προσπαθούσαμε να σκοράρουμε.

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΠΕΤΑΞΕ ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ

Η ομάδα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, ο χρόνος κυλούσε και η διαφορά με συνοπτικές διαδικασίες συνεχώς αυξανόταν. Ο Μίλιτσιτς με ένα κοουτσάρισμα που φώναζε ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ δεν μπορούσε να αλλάξει κάτι και η Τσεντεβίτα κυριάρχησε μέχρι το τέλος του αγώνα με χαρακτηριστική ευκολία.

ΟΤΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ

Ναι το τελικό αποτέλεσμα μας εξέπληξε. Δεν έπεσε όμως κανείς και από τα σύννεφα με αυτά τα χάλια παρακολουθήσαμε . Πρώτη φορά είδαμε να μην παίζει η ομάδα άμυνα, να χάνει τα ριμπάουντ, να επιτίθεται ανορθόδοξα και να αστοχεί απελπιστικά; Όχι. Απλά σήμερα τα είδαμε όλα μαζί σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα χωρίς κανένα διάλλειμα. Φταίνε οι παίκτες; Φταίει ο προπονητής; Ναι και πάλι ναι. Μάλιστα όσο περνάει ο καιρός και η ομάδα παραμένει στάσιμη οι ευθύνες του Μίλιτσιτς πληθαίνουν. Όταν ο κόουτς τα έχει χαμένα, λειτουργεί υπό καθεστώς πανικού και πορεύεται χωρίς πλάνο, πως γίνεται οι παίκτες να λειτουργήσουν διαφορετικά; Τον κάπως καλό Άντζουσιτς στο ξεκίνημα του αγώνα τον απέσυρε ξαφνικά, τον έβγαλε εκτός ρυθμού και μαζί όλη την ομάδα. Προσπάθησε να βρει ισορροπία με τον Πουλιανίτη στην οργάνωση του παιχνιδιού… αλλά ακόμη και όταν ήταν μέσα τις περισσότερες φορές την οργάνωση του παιχνιδιού την αναλάμβανε ο Τζόουνς ή ο Μήτρου Λόνγκ!!!! Άλλαζε διαρκώς σχήματα μπας και του βγει κάτι και παρόλο που το παιχνίδι είχε ξεφύγει από νωρίς δεν τόλμησε να δώσει λίγο χρόνο παραπάνω στον Φόρμπς ή τον Γκιουζέλη. Όπως δεν έχει τολμήσει από την πρώτη ημέρα που ήρθε να επενδύσει σε κάποια ορθολογικά σχήματα ώστε να αποκτήσει η ομάδα κάποιες σταθερές. Και αυτό το τελευταίο πληρώνει ο ΑΡΗΣ και δεν μπορεί να βρει τον δρόμο του. Και ειλικρινά βλέποντας τον τρόπο που διαχειρίζεται την κατάσταση ο προπονητής μου φαίνεται αδύνατο να πορευτεί η ομάδα με αυτόν τον στο τιμόνι για πολύ καιρό ακόμη. Εκτός και αν η λευκή πετσέτα που βιάστηκε να πετάξει η ομάδα στο αποψινό παιχνίδι αφορά ολόκληρη τη χρονιά και τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία τη δεδομένη χρονική στιγμή.

ΚΑΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ, ΚΑΛΟ ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

Δεν θα πούμε πάνω στην πίκρα μας ότι αυτό που είδαμε σήμερα είναι αντιπροσωπευτικό του φετινού ΑΡΗ.  Δεν θα προσπεράσουμε όμως και έτσι απλά αυτό το χάλι που παρακολουθήσαμε σε μια βραδιά που ο κόσμος έσπευσε να γεμίσει ασφυκτικά το Παλέ με την ελπίδα να χαρεί και μια σημαντική νίκη. Καλή ομάδα η Τσεντεβίτα αλλά όχι τόσο ώστε να μας κάνει πλάκα χωρίς καν να ιδρώσει.  Όταν όμως τα έχεις κάνει όλα λάθος και συνεχίζεις να επιτρέπεις σε έναν μπερδεμένο προπονητή και κάποιους ταλαίπωρους παίκτες να κάνουν τα δικά τους χωρίς συνέπειες, αυτά θα έχεις ...ελπίζοντας να έχουν πάρει το μάθημα τους.

ΥΓ. Λείπει η αθλητικότητα λέει ο κόουτς αλλά επέλεξε(?) τον Άντζουσιτς. Όπως και για ψηλό επέλεξε(?) τον Τσαϊρέλη που δεν τον βάζει καθόλου.

ΥΓ2. Πραγματικά με την περίπτωση του Φόρμπς έχω μπερδευτεί. Ο παίκτης δεν έχει ένα υψηλό συμβόλαιο; Αυτό το συμβόλαιο δεν πληρώνεται; Ποιο το νόημα να παραμένει και να πληρώνεται αν δεν χρησιμοποιείται ή δεν είναι σε θέση να βοηθήσει;

ΥΓ3. Απίστευτο πάντως πως μια σεζόν ορόσημο όπως θα έπρεπε να είναι η φετινή έχει μετατραπεί σε τέτοια ταλαιπωρία… ας ελπίσουμε το 2026 να φέρει καλύτερες ημέρες γιατί δεν αντέχεται αυτή η κατάσταση.

Σε ένα γήπεδο όπου θύμιζε περισσότερο «Nick Galis Hall» παρά η έδρα του Αμβούργου ο ΑΡΗΣ  πήρε πολύτιμη νίκη που τον κρατάει δυνατό στη μάχη της πρόκρισης. Πολύ καλοί οι Τζόουνς και Άντζουτσιτις, καθοριστικοί στα κρίσιμα οι Νουά και Κουλμπόκα. Δεν στοίχισαν τα «πνευματικά κενά» αν και θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να κερδίσει με λίγη σοβαρότητα παραπάνω.

5’ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΑΟΣ

Με τον Άντζουτσιτς σε ρόλο οργανωτή και τον Πουλιανίτη στο αρχικό σχήμα ο ΑΡΗΣ για πρώτη φορά έδειξε μια απίστευτη ηρεμία και ωριμότητα στο παιχνίδι. Κυκλοφορούσε σωστά την μπάλα και πήγαινε σε ορθολογικές επιλογές. Όλα αυτά όμως διήρκησαν για περίπου 5’. Κάπου εκεί ξεκίνησε από τον Μίλιτσιτς και τους παίκτες του η ολική διαγραφή του καλού ξεκινήματος μέχρι να ξεχαστεί τελείως. Στη θέση του είδαμε έναν ΑΡΗ χωρίς αρχή μέση και τέλος να ψάχνεται και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Το 27-20 λίγο πριν τη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου σήμανε συναγερμό.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ

Καρδιογράφημα έμοιαζε η απόδοση της ομάδας. Από το -7 στο +10 με περίσσια αποφασιστικότητα για να καταλήξουμε στο 64-63 στο φινάλε της 3^ης περιόδου με μια εικόνα διάλυσης. Οι συνεχόμενες αλλαγές και οι εμμονές σε σχήματα που δεν έβγαιναν από τον Μίλιτσιτς είχε εμπεδώσει μια αναρχία στη σκέψη των παικτών μας. Οι κακές επιλογές και η αστοχία στην επίθεση, τα φθηνά λάθη, οι αργές επιστροφές και η χαλαρότητα στην άμυνα ήταν αυτά που επέτρεψαν στους Γερμανούς να πιστέψουν στη νίκη και να την διεκδικήσουν μέχρι το τέλος.

ΕΜΕΙΝΕ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Κάτι από το παιχνίδι με τον Ηρακλή θύμισε το τελευταίο μέρος του αγώνα. Οι 2 ομάδες είχαν τις ευκαιρίες τους αλλά την σπαταλούσαν με περίσσια αφέλεια. Οι βολές ήταν βαρόμετρο όμως τα μεγάλα σουτ από τους Κουλμπόκα και Νουά ήταν αυτά που άνοιξαν τον δρόμο προς τη νίκη. Νίκη που την είχε στην αγκαλιά του άλλα πάλευε με τον εαυτό για να μην του γλιστρήσει από τα χέρια.

ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ

Κατευθείαν για τον ψυχολόγο πρέπει να πάει αυτή η ομάδα αν ο τρόπος που λειτουργεί αποτυπώνει την ψυχοσύνθεση της. Κέρδισε και αυτό λέει πολλά για την ποιότητα που έχει σε επίπεδο μονάδων. Ποιότητα που φαίνεται ξεκάθαρα σε παίκτες όπως ο Τζόουνς, ο Νουά, ο Άντζουτζιτς, ο Κουλμπόκα και ο Χάρελ που σε διάφορα σημεία του αγώνα ο καθένας τους ξεχωριστά ήταν πρωταγωνιστής με τον τρόπο του. Σαν ομάδα όμως ένα ατελείωτο μπέρδεμα. Μπέρδεμα που ξεκινάει από τον πάγκο. Γιατί περί μπερδέματος πρόκειται όταν ξεχνάς σχήματα και παίκτες που σου βγαίνουν και δοκιμάζεις διαρκώς άλλα. Ειλικρινά δεν μπορώ να αποκρυπτογραφήσω τι είχε στο μυαλό του ο προπονητής σήμερα και διαχειρίστηκε με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι. Καλή η νίκη, αυτή ήταν ο στόχος και επετεύχθη. Κάπου όμως θα πρέπει και αυτά τα αγωνιστικά προβλήματα ένα ένα να λύνονται. Κάπου φαίνεται να έχουμε κολλήσει και παρά τις νίκες παραμένουμε κολλημένοι.

ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ίδρωσε και αγχώθηκε παραπάνω από όσο θα έπρεπε αλλά στο τέλος όμως τα κατάφερε και αυτό έχει σημασία. Όπως και ότι κατάφερε αυτή τη φορά να «αποζημιώσει» αυτή την καταπληκτική κιτρινόμαυρη κερκίδα με μια νίκη. Νίκη που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την συνέχεια της ευρωπαϊκής μας διαδρομής. Οφείλει όμως η ομάδα να εκμεταλλευτεί αυτά τα αποτελέσματα, να βελτιώσει την εικόνα της και όταν έρθουν τα «παιχνίδια χωρίς γυρισμό» να είναι απόλυτα έτοιμη. ΑΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ!    

Σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια της διοργάνωσης απόκτησε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας τη Βενέτσια με 90-86 στο Nick Galis Hall! Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της η ομάδα, μας άγχωσε από εκεί που φαινόταν ότι έλεγχε το παιχνίδι, στο τέλος όμως έδειξε χαρακτήρα και πήρε τη νίκη. Μια νίκη που όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του προπονητή και των παικτών αλλά και από τις αντιδράσεις του κόσμου, την είχαμε ανάγκη.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ 5’ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΓΚΑΖΙ

Να αιφνιδιάσουν θέλησαν οι Ιταλοί στο ξεκίνημα του αγώνα με την ευστοχία τους, ο ΑΡΗΣ όμως είχε τις απαντήσεις. Και όχι μόνο είχε τις απαντήσεις και δεν επέτρεψε στην Βενέτσια να ξεφύγει στο σκορ, με το που ολοκληρώθηκε το πεντάλεπτο πάτησε για τα καλά το γκάζι. Τζόουνς και Νουά έδειχναν από το ξεκίνημα ζεστοί, την διαφορά όμως την έκαναν οι Κουλμπόκα και Μποχωρίδης που ήρθαν από τον πάγκο. Μαζί με την πολύτιμη συνεισφορά του Φόρεστερ το δυνατό ξεκίνημα των Ιταλών έγινε καπνός και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πετύχει 33 στο πρώτο δεκάλεπτο και να προηγηθεί μέχρι και με 14 πόντους. Ένας ξέφρενος ρυθμός στο παιχνίδι και μια επίθεση φωτιά που συνεχίστηκε και στο 2^ο δεκάλεπτο που έκλεισε στο +13!

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΞΑΝΑ

Σαν σε επανάληψη του αγώνα με την Κλουζ, ο ΑΡΗΣ στο Β ημίχρονο θυμήθηκε τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον επιπόλαιο που με μια αδικαιολόγητη βιασύνη, τα κάνει όλα λάθος! Όχι μόνο ενώ είχε το πάνω χέρι έτρεχε χωρίς λογική αλλά οι κακές επιλογές του στην επίθεση επέτρεπε διαρκώς στους Ιταλούς να πετυχαίνουν εύκολους πόντους στην αντεπίθεση! Κάπως έτσι ένα παιχνίδι που το είχε φέρει στα μέτρα του, το μετέτρεψε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Από την μια ο ΑΡΗΣ μας να προσπαθεί να ξαναβρεί ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και από την άλλη η Βενέτσια να μην εγκαταλείπει την μάχη με τίποτα.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΗΤΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ

Την ωριμότητα και την ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά που δεν είχαμε κόντρα στην Κλουζ, την είχαμε σήμερα. Ο ΑΡΗΣ έστω και με καθυστέρηση πάτησε και λίγο το φρένο και κοίταξε το φινάλε με περισσότερη ηρεμία. Άτζουτζιτς, Νουά και Μήτρου Λόνγκ ήταν εύστοχοι στις κρίσιμες βολές, ενώ όσες στις κακές επιλογές στην επίθεση ο μαχητικός Χάρελ αλλά και ο Φόρεστερ πήραν σημαντικά επιθετικά ριμπάουντ ροκανίζοντας καταλυτικά τον χρόνο.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

Μετά από αυτό που πάθαμε με την Κλουζ, ο φόβος μην ξανασυμβούν τα ίδια ήταν διάχυτος σε όλο το Nick Galis Hall.  Από τον προπονητή μέχρι τους παίκτες και τον κόσμο στην κερκίδα, εκεί γύρω στο 25’ φοβόμασταν ότι θα δούμε ακριβώς το ίδιο έργο. Αυτή τη φορά όμως ο Μίλιτσιτς δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια και κάπου με τις αλλαγές του τράβηξε το χαλινάρι στην ομάδα. Αν και τους είχε ξεχάσει, στο τέλος «πόνταρε» στην εμπειρία παικτών όπως του Νουά και του Άτζουτζιτς. Άνοιξε περισσότερο το ροτέισον και πήρε βοήθειες σχεδόν από όλους. Και αυτή η αντίδραση του κόουτς ήταν που έκανε τη διαφορά σε σχέση με το παιχνίδι της περασμένης αγωνιστικής. Όσο για τους παίκτες, ζητούμενο παραμένει η σταθερότητα στην απόδοση τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Νίκη ουσίας και ψυχολογίας για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Βενέτσια, σε ένα παιχνίδι για γερά νευρά. Ευτυχώς αυτή τη φορά η ομάδα αντέδρασε καλύτερα στην αντεπίθεση των Ιταλών και πήρε αυτό που ήθελε. Μια νίκη που μας δίνει το προβάδισμα για ένα καλύτερο πλασάρισμα στην τελική κατάταξη και πιθανό πλεονέκτημα στην επόμενη φάση. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα σήμερα φάνηκε να «ξεκολλάει» πνευματικά να βρίσκει τις λύσεις και να οδεύει με ανεβασμένη ψυχολογία στο σημαντικό παιχνίδι για το πρωτάθλημα στο Ιβανώφειο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καθοριστικά τα επιθετικά ριμπάουντ στα τελεύταια δευτερόλεπτα των δύο κυρίων της φωτογραφίας!

Από την «σιγουριά για τη νίκη» που απόπνεε ο ΑΡΗΣ μας  για περίπου 18’ , καταλήξαμε στην απελπιστική εικόνα μιας ομάδας που δεν ξέρει να κάνει ούτε τα βασικά. Οι Ρουμάνοι δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους δώσαμε και πετυχαίνοντας 60 πόντους στο Β ημίχρονο πήρε την πολύτιμη νίκη. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει την ομάδα να παραμένει στάσιμη και να μην μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν από την αρχή της χρονιάς.

ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ιδανικό ήταν το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας που με ένα γρήγορο 8-0 ξεσήκωσε το σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall! Νουά, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα με περίσσια αυτοπεποίθηση και καλές επιλογές βοήθησαν στο να φθάσουμε στο +9! Η ωριμότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα έδειχναν ότι η ομάδα πατούσε πλέον γερά.  Οι Ρουμάνοι είχαν πολλά προβλήματα και στις 2 πλευρές του γηπέδου και δεν έμοιαζαν ικανοί να αντιδράσουν.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Από τα τελευταία λεπτά όμως του 2^ου δεκαλέπτου άρχισε σιγά σιγά να χαλάει το μυαλό των παικτών μας. Η αρχή έγινε μάλλον από τις πολλές χαμένες βολές που επέτρεπε στους αντιπάλους να ροκανίζουν τη διαφορά με το σταγονόμετρο. Η συνέχεια όμως ήταν ακόμη χειρότερη με κακές ατομικές ενέργειες κυρίως των περιφερειακών, φθηνά λάθη και έναν εκνευρισμό που κλόνισε μέχρι και την προσήλωση που είχαμε σε άμυνα και ριμπάουντ. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από τον πάγκο με το περιορισμένο ροτέισον, τις εμμονές και τα χαμηλά σχήματα που όχι μόνο  δεν έπιασαν τόπο αλλά μας χαντάκωσαν για τα καλά. Οι Ρουμάνοι κάλυψαν τη διαφορά, προσπέρασαν και δεν ξανακοίταξαν πίσω μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΑ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Από όμορφος κύκνος σε ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι αν και η ενίσχυση ήρθε, τα αγωνιστικά αγκάθια παραμένουν καρφωμένα στο σώμα μας. Επιμένει ο Μίλιτσιτς σε αυτά τα χαμηλά σχήματα, επιμένει στο να παίζει με κουμανταδόρους τους Τζόουνς και Μήτρου-Λόνγκ, επιμένει στο να μην εμπλέκει και τους ψηλούς στο παιχνίδι μας.  Με αυτά και αυτά από εκεί που φαινόσουν να σκαρφαλώνεις στην νίκη, μας πήρε ένας κατήφορος χωρίς σταματημό.  Και πως να σταματήσει ο κατήφορος όταν ο ίδιος ο προπονητής δεν δοκιμάζει κάτι το διαφορετικό για να το αλλάξει; Το ίδιο καλάθι το έφαγες 10 φορές. Ένα σύστημα έπαιζαν οι Ρουμάνοι κοντά στο καλάθι και δεν μπορέσαμε να βρούμε τον τρόπο να αντιδράσουμε. Αντιθέτως όσο κυλούσε το παιχνίδι το εκτελούσαν και πιο εύκολα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να κάνει ένα καθοριστικό βήμα πρόκρισης κόντρα στους Ρουμάνους και για περίπου 18’ σε έπειθε ότι μπορεί να το κάνει. Τελικά, είδαμε μια ομάδα χωρίς διάρκεια, που πλήρωσε με το χειρότερο δυνατό τρόπο την έλλειψη συγκέντρωσης και την απουσία λύσεων και καθαρού μυαλού από τον πάγκο. Ζορίζεται η ομάδα να απεγκλωβιστεί από τα προβλήματα της παρά τις κινήσεις ενίσχυσης και αυτό φαίνεται κάθε φορά που συναντάμε έναν σοβαρό αντίπαλο. Δεν γίνεται όμως να κυλήσει έτσι όλη η χρονιά…

Με τον Νουά να πραγματοποιεί μια ολοκληρωτική εμφάνιση(24 πόντοι – 8 ριμπάουντ) και τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να βγαίνουν μπροστά όποτε τους χρειάστηκε η ομάδα, ο ΑΡΗΣ λύγισε την μαχητική Νεπτούνας! Οι Λιθουανοί επιδόθηκαν σε ένα ρεσιτάλ τριπόντων που αν και μας άγχωσε στο τέλος, ευτυχώς δεν τους βγήκε. Σπουδαία νίκη που μας κρατάει δυνατούς στη μάχη της πρόκρισης στην επόμενη φάση.

ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ

Νωθρός και με αργή σκέψη εμφανίσθηκε η ομάδα στο γήπεδο και οι Λιθουανοί έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν. Η γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας έκανε με ευκολία άνω κάτω την άμυνα μας και η Νεπτούνας με συνεχόμενα τρίποντα πήρε προβάδισμα. Προβάδισμα που έφθασε μέχρι τους 13 πόντους μιας και στην άλλη πλευρά του γηπέδου οι κακές επιλογές και τα φθηνά λάθη ήταν το βασικό μας ρεπερτόριο. Το δίδυμο Τζόυνς – Μήτρου Λόνγκ για ακόμη μια φορά ήταν προβληματικό.

10’ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Ένα κακό δεκάλεπτο όμως όπως φάνηκε ήταν αρκετό για να αφυπνίσει άπαντες και πλέον μετά και τις αλλαγές του Μίλισιτς παρουσιάστηκε μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Η είσοδος του Χάρελ και του Πουλιανίτη έσφιξαν την άμυνα, ενώ ο Κουλμπόκα άρχισε να δίνει λύσεις στην επίθεση που είχαμε κολλήσει. Ο Νουά με εξαιρετικές τοποθετήσεις κατάφερε να μαζέψει κάμποσα επιθετικά ριμπάουντ και να τα μετατρέψει σε πόντους. Και όταν έπαιρνε τη μπάλα σωστά σκόραρε είτε από κοντινή είτε από μακρινή απόσταση! Μέσα σε 16’ το παιχνίδι είχε γυρίσει ανάποδα και το -13 έγινε +17! Σε ένα χρονικό διάστημα όπου η καλή κυκλοφορία της μπάλας οδηγούσε σε πολλά ελεύθερα τρίποντα που έβρισκαν τον στόχο!

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΟΥΤ

Εκνευριστικά επίμονη αποδείχθηκε η Νεπτούνας που δεν έλεγε να το παρατήσει το παιχνίδι. Με μια non stop σκληρή άμυνα και αψυχολόγητα εύστοχα τρίποντα – δύσκολα να τα μαρκάρεις -  κατάφεραν να ροκανίσουν τη διαφορά και να ξαναμπούν στην διεκδίκηση της νίκης. Σε αυτή την εντυπωσιακή προσπάθεια αντεπίθεσης των Λιθουανών ο ΑΡΗΣ αυτή τη φορά αντέδρασε σωστά.  Δεν αγχώθηκε, συνέχισε να είναι συνεπής στην άμυνα και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά έβρισκε τους πόντους που χρειαζόταν ώστε να φθάσει στη νίκη. Ο Μήτρου Λόνγκ πέτυχε το καθοριστικό τρίποντο όταν η διαφορά έπεσε στους 3 και εκεί κάπου τελείωσαν όλα.

ΞΕΔΙΠΛΩΣΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΡΕΤΕΣ

Αν βγάλεις αυτά τα πρώτα 10’ στην άκρη, η ομάδα ήταν καλή σήμερα. Πήρε πολλά πράγματα από τον Νουά που στα προηγούμενα παιχνίδια έλειπαν. Καλές άμυνες, ριμπάουντ και πόντοι με καλά ποσοστά από έναν παίκτη που κρατάει ελάχιστα τη μπάλα στα χέρια του. Η πολυφωνία στο σκοράρισμα (5 «διψήφιοι») και το 51% στο τρίποντο επιβεβαιώνουν ότι σήμερα παίξαμε πιο ορθολογικά. Είχαμε περισσότερη υπομονή, δεν έγινε κατάχρηση των μακρινών σουτ και δημιουργήθηκαν οι ιδανικές συνθήκες για αυτό το 11 στα 21. Υπήρχαν φυσικά και τα «νεκρά διαστήματα» αλλά επιτέλους είδαμε σε κάποιο σημείο του αγώνα η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να αποδίδει. Ακόμη και στην άμυνα αν και δεχθήκαμε 87 πόντους δεν μπορούμε να πούμε ότι από το 2^ο δεκάλεπτο δεν είδαμε προσπάθεια.  

ΝΙΚΗ ΟΥΣΙΑΣ ΜΕ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σπουδαία νίκη ψυχολογικής και βαθμολογικής σημασίας πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στη Νεπτούνας σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από τον άναρχο τρίποντο βομβαρδισμό των Λιθουανών αλλά και την πληθωρική εμφάνιση του Νουά! Ο Γάλλος με 24 πόντους και 8 ριμπάουντ ήταν ο πιο επιδραστικός παίκτης του γηπέδου από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Και μαζί με τους Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Κουλμπόκα και τον ακούραστο Χάρελ οδήγησαν την ομάδα σε αυτό το σημαντικό διπλό!  Ελπιδοφόρα εμφάνιση που μας κάνει να ανυπομονούμε να δούμε την ομάδα και με την προσθήκη του Άντζουσιτς. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Επί 30’ ο ΑΡΗΣ μας όρθωνε το ανάστημα του στην Μπαχτσεσεχίρ διεκδικώντας με αξιώσεις τη νίκη, στο τελευταίο όμως δεκάλεπτο τα κατέστρεψε όλα! Η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών βιάστηκε να φύγει για τα αποδυτήρια και από εκεί που η ομάδα σε έπειθε ότι μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη, φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλα τα στραβά της. Κατήφεια στις κερκίδες του σχεδόν κατάμεστου Nick Galis, με τον κόσμο να τα δίνει όλα αλλά στο τέλος να φεύγει απογοητευμένος.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ

Πιο έτοιμος από ποτέ έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας στο ξεκίνημα του αγώνα, με τους Τούρκους μάλλον να αιφνιδιάζονται με το δυνατό ξεκίνημα μας. Το 23-14 λίγο πριν το τέλος του 1^ου δεκαλέπτου ήταν το αποτέλεσμα της καλής αμυντικής λειτουργίας αλλά και της αποτελεσματικότητας του Κουλμπόκα που μπήκε φουριόζος στο γήπεδο.

ΓΙΑ 30’ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΜΑΝΤΟ

Χωρίς να κάνουμε κάτι το εντυπωσιακό στην επίθεση αλλά δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο στην άμυνα καταφέραμε να διατηρήσουμε ένα ελαφρύ προβάδισμα για σχεδόν 30’. Οι Τούρκοι ανέβασαν την πίεση δημιουργώντας μας προβλήματα στην επίθεση αλλά στην άλλη πλευρά του γηπέδου δυσκολευόντουσαν πάρα πολύ να σκοράρουν και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που παραμέναμε έστω και οριακά μπροστά στο σκορ.

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Σαν να γύρισε διακόπτης με το που ξεκίνησε η 4^η περίοδος και γύρισε στην ένδειξη ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ. Γρήγορα ανούσια φάουλ, φθηνά λάθη, κακές επιλογές στην επίθεση και γρήγορα γρήγορα από εκεί που ήμασταν στη θέση του οδηγού βρεθήκαμε ζαλισμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουμε στην αντεπίθεση διαρκείας των Τούρκων. Μέσα σε κάτι λιγότερο από 3’ το προβάδισμα των 5 πόντων έγινε -1 . Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η ομάδα είχε χάσει τη συγκέντρωση της, είχε χάσει την αποφασιστικότητα της και έμοιαζε εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση πανικού. Πανικός που όσο κυλούσε ο χρόνος γινόταν και πιο έντονος επιτρέποντας στους αντιπάλους μας να πάρουν στο τέλος τη νίκη χωρίς άγχος.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για έναν προβληματικό ΑΡΗ που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα, το αποψινό παιχνίδι είχε πολύ υψηλό βαθμό δυσκολίας. Έχοντας ως βάση αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές στάθηκε καλά η ομάδα. Η βελτίωση στην άμυνα είναι πλέον αισθητή σε τέτοιο βαθμό που είναι ικανή να σου δώσει νίκες όπως αυτή κόντρα στη Μύκονο αλλά παραλίγο και σήμερα μιας και για 30’ έκανε τη δουλειά της. Όταν όμως το χάος στην επίθεση παραμένει δεν γίνεται να κερδίσεις μόνο παίζοντας άμυνα. Ο Μίλισιτς επιμένει στους Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς για την οργάνωση της επίθεσης και αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Όπως έχει τις επιπτώσεις του και η αφλογιστία του Φόρμπς(που σήμερα δεν εμψυχώθηκε). Εναποθέτεις σε 2 παίκτες σχεδόν όλη την δουλειά στην επίθεση και τους επιφορτίζεις διαρκώς με το δίλλημα σκόρερ ή πασέρ. Για αυτό οι πολλές κακές επιλογές, τα λάθη και η αστοχία. Για αυτό και οι ψηλοί φαίνονται άσχετοι και όποιος σκοράρει το κάνει σχεδόν πάντα με προσωπική ενέργεια και όχι μέσω μιας ασίστ ή ενός συστήματος. Διορθώνεται εκ των έσω το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού; Μάλλον όχι και σίγουρα όχι με τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ σε έναν ρόλο που δεν τον νιώθουν και δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατά τα άλλα ο Νουά βοήθησε και θα βοηθήσει και ο Φόρμπς θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί… με έναν παίκτη ικανό να βγει μπροστά.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ 3 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ

Κόντρα σε ένα εκ των βασικών φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup o ΑΡΗΣ μας για 30’ έδειχνε αποφασισμένος να πάρει αυτή τη σημαντική νίκη. Στο τέλος όμως… λύγισε από τις αδυναμίες του και παραδόθηκε στην ανωτερότητα των αντιπάλων. Κρατάμε την καλή εικόνα των 3 δεκαλέπτων και το ενθαρρυντικό ντεμπούτο του Νουά ελπίζοντας ότι η ενίσχυση της ομάδας δεν θα τελειώσει εδώ. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να αρκείται μόνο σε καλές εμφανίσεις.

ΥΓ. Τα είπαμε για την «εμψύχωση» του Φόρμπς στα προηγούμενα παιχνίδια… Να είναι καλά το παλικάρι του ευχόμαστε το καλύτερο στην καριέρα του αλλά ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν σκόρερ που δεν θα αγχώνεται όποτε έχει την μπάλα στα χέρια.

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που επικράτησε επί της Σλάσκ πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ μιας και προηγήθηκε μέχρι και με +26 πόντους. Επειδή όμως ΑΡΗΣ είσαι… η εικόνα του 4^ου δεκαλέπτου με τη διαφορά να πέφτει μέχρι και τους 5 πόντους(15’’ πριν το φινάλε) μετρίασε τις εντυπώσεις και επανάφερε στο τέλος τον έντονο προβληματισμό για τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδας. Περισσότερους από τους μισούς πόντους πέτυχαν οι Κουλμπόκα και Τζόουνς με τον Αμερικάνο πιθανόν να κάνει και ένα ρεκόρ από την γραμμή των βολών με το εκκωφαντικό 17 στις 18 βολές.

ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΡΥΘΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η ένταση και η ενέργεια που έβγαλε ο Χάρελ από το πρώτο τζάμπολ του αγώνα σε άμυνα και επίθεση ήταν οι βασικοί λόγοι που ο ΑΡΗΣ μπήκε καλά στο παιχνίδι. Η ομάδα έδειξε ιδιαίτερη διάθεση στην άμυνα ενώ και στην επίθεση είχε βρει ρυθμό από νωρίς. Κουλμπόκα και Τζόουνς ήταν σε καλή βραδιά και μαζί με τις περιστασιακές βοήθειες που έπαιρναν και από τους παίκτες που ερχόντουσαν από τον πάγκο ανέβαζαν τη διαφορά στο σκορ. Ο ΑΡΗΣ είχε συνέπεια στο σκοράρισμα αλλά η άμυνα και τα ριμπάουντ ήταν αυτά που έκαναν τη διαφορά.

ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ ΟΛΑ

Με τη διαφορά να έχει σταθεροποιηθεί για αρκετή ώρα πάνω από τους 20 πόντους, ο εφησυχασμός και η χαλάρωση έκαναν την εμφάνιση τους. Η προσπάθεια στήριξης του Φόρμπς και η επιμονή στον «οργανωτή» Μήτρου Λόνγκ είχαν τις επιπτώσεις τους. Φθηνά λάθη, κακές επιλογές, αστοχία και μια άμυνα που ξαφνικά έμπαζε από παντού. Οι Πολωνοί δεν προλάβαιναν να κάνουν την ανατροπή αλλά και μόνο που είδαμε την διαφορά να πέφτει στους 5 πόντους ήταν αρκετό για να μας χαλάσει λίγο την ευχάριστη διάθεση που είχαμε στα προηγούμενα 3 δεκάλεπτα.

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ

Πολλές και διαφορετικές οπτικές μπορεί να ξεδιπλώσει κανείς για το σημερινό παιχνίδι και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς ότι ο ΑΡΗΣ παρά τη νίκη του, αγωνιστικά δεν έκανε το step up που ίσως να περιμέναμε. Ναι κερδίσαμε και για αρκετή ώρα κάναμε πάρτι αλλά αν δούμε τα επιμέρους στοιχεία εκεί μπορούμε να βρούμε πολλά μαργαριτάρια. 2 παίκτες πέτυχαν περισσότερους από τους μισούς πόντους άρα πάλι δεν μιλάμε για μια συνολική προσπάθεια αλλά περισσότερο για προσωπικό κρεσέντο του Κουλμπόκα από τα 6.75 και του Τζόουνς από τις βολές. Άχαρος ο ρόλος του Μήτρου Λόνγκ ως ο απόλυτος οργανωτής της επίθεσης… οπωσδήποτε κάτι λάθος πάει με την στατιστική που του χρέωσε μόλις 2 λάθη. Ο Μίλισιτς τον εμπιστεύτηκε για σχεδόν 20’ και ο Μήτρου Λόνγκ κατάφερε να «κάψει» μπόλικες επιθέσεις μας εκνευρίζοντας όλο το γήπεδο. Οι ψηλοί μας περίλυποι περίμεναν μια πάσα της προκοπής. 1 πήρε ο Φόρεστερ και 1 πήρε ο Ίνοχ. Όσο για τον Φόρμπς τα λόγια είναι περιττά. Είναι αυτά τα στοιχεία της προσωπικότητας που χρειάζεται ένας παίκτης για να βγει μπροστά και να ηγηθεί μιας προσπάθειας και δυστυχώς ο Φόρμπς δεν τα έχει καθόλου. Ίσως να είναι και λίγο άδικο να επικεντρωνόμαστε τόσο στα αρνητικά της βραδιάς μετά από μια νίκη αλλά αν δεν ασχοληθούν οι υπεύθυνοι και δεν λάβουν υπόψιν ότι η Σλάσκ για 3 δεκάλεπτα θύμισε τον ΑΡΗ του τελευταίου δεκαλέπτου με τον συμπολίτη που τα έχανε μόνος του κάτω από το καλάθι, μάλλον θα καταλήξει σε λάθος συμπεράσματα. Και αν πιστέψουμε ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο μετά τη σημερινή νίκη, μάλλον κινδυνεύουμε να χαθούμε.

ΝΙΚΗ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ

Πολύ καλός ο ΑΡΗΣ για 3 δεκάλεπτα, αυτοκαταστροφικός στο τελευταίο. Ευτυχώς χρόνος δεν υπήρχε ώστε να ζορίσουν περισσότερο τα πράγματα και έτσι η ομάδα πήρε μια σημαντική νίκη. Νίκη ψυχολογίας μιας και επί της ουσίας μάλλον δεν διορθώθηκε και τόσο όσο θα περιμέναμε η εικόνα. Ο Φόρμπς έδειξε ότι δεν μπορεί, όπως και ο κόουτς φάνηκε να θέλει περισσότερο χρόνο για να γνωρίσει την ομάδα του. Όταν όμως κερδίζεις ο χρόνος κυλάει πιο χαλαρά και μπορείς να δουλέψεις με περισσότερη ηρεμία. Να δουλέψεις και να ενισχυθείς μεταγραφικά όπως επιβάλλεται για να προχωρήσει αυτή η ομάδα. Μέχρι τότε όπως λένε και εκεί στην ΚΑΕ …focus on Saturday.

ΥΓ. Είναι και αυτή η διαχείριση των συναισθημάτων της κερκίδας που ώρες ώρες δεν παλεύεται. Ωραίο το χαβαλέ με τον Φόρμπς και το ζεστό χειροκρότημα εμψύχωσης με τη διαφορά στους 25 πόντους. Με διαφορετική εξέλιξη στο σκορ μάλλον θα «στήναμε κρεμάλες» έτσι όπως έπαιζε.

ΥΓ2. Συνεχίζεται «η ενίσχυση» και αυτή την εβδομάδα.

Μόλις για ένα ημίχρονο όρθωσε ο ΑΡΗΣ μας το ανάστημα του και κατάφερε να μείνει μέσα στο παιχνίδι, μιας και στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε η ολική κατάρρευση και η απόλυτη κυριαρχία των αντιπάλων μας. Και πως να μην κυριαρχήσουν οι Ισραηλινοί όταν η λέξη άμυνα απουσίαζε παντελώς από τη σκέψη των παικτών μας. Άσχημο το ντεμπούτο του νέου προπονητή μας, που δεν μπόρεσε να έχει κάποια θετική επίδραση στην ομάδα.

ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Μόνο στο πως θα βάλουν την μπάλα στο αντίπαλο καλάθι είχαν οι παίκτες μας στο μυαλό τους και σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου έκαναν σχεδόν μόνο αυτό. Άλλοτε με τον Τζόουνς που ήταν ζεστός, άλλοτε με τον Κουλμπόκα ή τον Ίνοχ καταφέραμε να αντισταθούμε στη διάθεση που έδειξαν οι Ισραηλινοί να ξεφύγουν. Λίγες στιγμές που παίξαμε και άμυνα αποδείχθηκαν αρκετές και από το -11 βρεθήκαμε στο +1 λίγα δεύτερα πριν τη λήξη του ημιχρόνου. Και αυτή η αντεπίθεση που συνδυάστηκε και με κάποιες αμυντικές εκλάμψεις ήταν που μας έκανε αισιόδοξους για τη συνέχεια.

ΒΑΡΙΔΙΟ Η ΑΜΥΝΑ, ΒΥΘΙΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

2’ στο 3^ο δεκάλεπτο χρειάστηκε η Χάποελ για να ξεφύγει και πάλι στο σκορ. Οι Ισραηλινοί βγήκαν  αποφασισμένοι από τα αποδυτήρια να τιμωρήσουν την χαλαρή αμυντική μας συμπεριφορά όπως ακριβώς και έκαναν μέχρι τη λήξη του αγώνα. Αντί όμως για σκληράδα στην άμυνα, είδαμε να πέφτει λευκή πετσέτα από νωρίς και τους Ισραηλινούς να στήνουν ένα πάρτι εις βάρος μας χωρίς σταματημό.  Η διαφορά ξέφυγε και το άγχος εγκλώβισε τους παίκτες μας που πλέον δεν μπορούσαν να «σταυρώσουν» σουτ. Παρόλα αυτά επέμειναν να σουτάρουν ξανά και ξανά από μακρινή απόσταση, σπάζοντας τα καλάθια και μαζί και τα νεύρα μας.

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΥΓΕ ΠΟΤΕ

Αστείο να επιρρίψουμε ευθύνες για το σημερινό στον νέο μας προπονητή. Ο άνθρωπος ήρθε, γνώρισε τους παίκτες του, έκανε 1-2 προπονήσεις και κάθισε στην άκρη του πάγκου. Έκανε μια μέτρια διαχείριση του ρόστερ που δεν γνωρίζει καλά καλά;  Είχε αργά αντανακλαστικά και άφησε το παιχνίδι να εκτροχιαστεί; Έμοιαζε σαν να κάνει δοκιμές στα φιλικά; Ναι, ναι και πάλι ναι. Έχει σημασία; Όχι γιατί αυτός είναι ο ΑΡΗΣ. Ακόμη και αν υπό τις οδηγίες του Αγγέλου φάνηκε για ένα παιχνίδι διαφορετικός,   η αλήθεια είναι ότι αυτός είναι ο φετινός ΑΡΗΣ. Αν του βγουν τα σουτ στην επίθεση και αν ο αντίπαλος είναι άστοχος κάτι μπορεί να γίνει. Διαφορετικά μάλλον ήττες σαν τη σημερινή θα μας γίνουν και φέτος συνήθεια. Και αν η «συμφωνία» του Μίλιτσιτς δεν συμπεριλαμβάνει τουλάχιστον 2 άμεσες διορθωτικές κινήσεις τότε μάλλον τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα. Φέρνεις 2 κανονικούς ετοιμοπόλεμους ξένους στο 2-3 και στο 4-5 και αφήνεις τους Φόρμπς και το Φορεστερ στην Ευρώπη αν είναι τόσο καλά παιδιά και δεν θέλεις να τους διώξεις. Και φυσικά εύχεσαι καλή συνέχεια στην καριέρα του στον Γεωργιανό. Απλά και ρεαλιστικά.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ

Καμία έκπληξη δεν μας επεφύλασσε η ομάδα για το αποψινό παιχνίδι. Αυτά που μπορεί να κάνει στην επίθεση μας τα έδειξε σε ένα κομμάτι του αγώνα και αυτά που δεν μπορεί να κάνει όπως είναι να παίξει άμυνα, μας το έδειξε από την αρχή μέχρι το τέλος.  Τι να σου κάνει και ο νέος προπονητής με 1-2 προπονήσεις; Εδώ μπαίνει ο Νοέμβρης και ακόμη αναμένουμε τις διορθωτικές κινήσεις και την ενίσχυση της ομάδας. Προφανώς και δεν υπάρχει βιασύνη… 5ετές πλάνο είναι αυτό.

ΥΓ. Οι αλλαγές παικτών δεν σημαίνει απαραιτήτως και αύξηση του μπάτζετ. Αν πχ είχες υπολογίσει να δώσεις 400.000$ σε έναν παίκτη και στη συνέχεια αποφασίσεις να τον αλλάξεις με έναν που κάνει 200.000$ ακόμη και με μια γερή αποζημίωση στη χειρότερη πάλι στα ίδια θα είσαι.

Την βελτίωση που θα οδηγήσει στη νίκη κόντρα στη Μανρέσα περιμέναμε να δούμε σήμερα, τελικά όμως ο ΑΡΗΣ παρουσίασε ακριβώς τις ίδιες παθογένειες με τα προηγούμενα παιχνίδια και μοιραία γνώρισε την 4^η συνεχόμενη ήττα. Σε πανικό ο Καράιτσιτς, δοκίμαζε σχήματα εκτός λογικής με την ελπίδα απλά να σταθεί τυχερός. Ούτε καν όταν η ομάδα χρειαζόταν πάση θυσία σκορ δεν έριξε μέσα τους Τζόουνς, Φόρμπς και Κουλμπόκα και με ψηλά σχήματα έψαχνε κλεψίματα και μακρινά σουτ! Δικαιολογημένες οι γιούχες στο φινάλε, σε ένα σχεδόν κατάμεστο Παλέ παρά τα χάλια μας.

ΑΠΟΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Τα πρώτα λεπτά μιας αναμέτρησης είναι αυτά που δείχνουν το πόσο πνευματικά έτοιμοι είναι οι παίκτες και αν η προετοιμασία ενόψει του αγώνα έπιασε τόπο. Σε αυτά τα πρώτα λεπτά λοιπόν ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να μας πείσει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Μαλθακός στην άμυνα, απελπιστικά άστοχος στην επίθεση και επιρρεπής στα λάθη. Το 18-27 που έληξε η πρώτη και η συνολική μας εικόνα δεν άφηνε περιθώρια αισιοδοξίας για τη συνέχεια.

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΧΑΡΕΛ

Με τον Ρόνι Χάρελ να είναι αυτός που ύψωσε ανάστημα πρώτος από όλους στους Ισπανούς ο ΑΡΗΣ έβγαλε αντίδραση. Έγινε πιο επιθετικός στην άμυνα του και βρήκε πόντους στον αιφνιδιασμό. Ίνοχ και Μποχωρίδης έκαναν την διαφορά στην επίθεση και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι και να προσπεράσει στο σκορ.  Ακόμη όμως και όταν το πέτυχε έμοιαζε να μην πατάει καλά και να αδυνατεί να επιβάλλει τον ρυθμό.

ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ, ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 4 ΓΡΑΜΜΕΣ

Και όσο οι Ισπανοί απαντούσαν στα καλάθια μας τόσο ο Καράιτσιτς στον πάγκο θόλωνε και έψαχνε με ανορθόδοξα σχήματα να βρει τον δρόμο προς τη νίκη. Αφήνοντας στον πάγκο σε όλο το τελευταίο και καθοριστικό κομμάτι της αναμέτρησης τους Τζόουνς, Φόρμπς και Κουλμπόκα και εναποθέτοντας τις ελπίδες μας σε ανορθόδοξα σχήματα χωρίς λογική τζόγαρε μέχρι να χαθεί και η τελευταία ελπίδα. Ούτε και όταν η διαφορά πήγε στο -11 περίπου 5’ πριν το φινάλε όπου ήθελες μακρινό σουτ δεν έβαλε τους κατεξοχήν σουτέρ του. Ήθελες γρήγορους πόντους και τρίποντα και αυτός έκανε ροτέισον με Γκιουζέλη, Φόρεστερ, Ίνοχ, Μποχωρίδη,  Χάρελ και Μερκβιλάτζε. Οι Ισπανοί χωρίς ιδιαίτερο άγχος από την στιγμή που ανέκτησαν διψήφια διαφορά πήραν τη νίκη.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

Η ομάδα χρειάζεται χρόνο συνήθως λένε όλοι οι προπονητές στο ξεκίνημα της χρονιάς όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά. Αυτό όμως συνεπάγεται ότι από παιχνίδι σε παιχνίδι κάτι θα βελτιώνεις, κάπου θα βρίσκεις λύσεις και κάτι θα αλλάζεις προς το καλύτερο. Σήμερα όμως μάλλον είδαμε μια ανάποδη διαδρομή. Είδαμε παίκτες όπως τον Τζόουνς, τον Φόρμπς και τον Κουλμπόκα να παραγκωνίζονται ακόμη και όταν η μόνη ελπίδα που σου είχε απομείνει για να γυρίσεις το παιχνίδι ήταν τα μακρινά τους σουτ. Όπως δηλαδή έκαναν στο Μαρούσι οι Τζόουνς και Κουλμπόκα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Αντί δηλαδή να δεις τους 3 παραπάνω να πατάνε καλύτερα μέσα στο γήπεδο και να τους δίνονται οι ιδανικές προϋποθέσεις για να σκοράρουν, εμείς τους «κάψαμε». Και εναποθέσαμε τις ελπίδες μας σε αυτούς που επιλέχθηκαν για να πιέσουν στην άμυνα. Αν λοιπόν αυτή η κατάσταση δεν είναι η απόδειξη ότι ο κόουτς έχει χάσει τον έλεγχο και έχει στερέψει από ιδέες, τότε τι είναι ;

ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Παραδοχή της αποτυχίας και επιβεβαίωση της απουσίας σοβαρού αγωνιστικού σχεδιασμού ήταν η  σημερινή αναμέτρηση κόντρα στη Μανρέσα, με τους Ισπανούς να επικρατούν με 79-86. Ακόμη και αν κερδίζαμε με τον τρόπο που επέλεξε να διαχειριστεί το παιχνίδι ο Καράιτσιτς πάλι η ομάδα σε αδιέξοδο θα ήταν. Ούτε όταν έμεινες πίσω με διψήφια διαφορά και χρειαζόσουν τρίποντο δεν εμπιστεύτηκε τα «βαριά χαρτιά» που είχε στην διάθεση του. Εκτός και αν ο φετινός ΑΡΗΣ έχει χτιστεί έτσι ώστε να κερδίζει χωρίς να έχει ανάγκη τους Τζόουνς, Φόρμπς και Κουλμπόκα… Κάτι έχει γίνει εξαρχής πολύ λάθος . Είτε έμπαινε η μια βολή του Τζόουνς στο Μαρούσι και κερδίζαμε, είτε αυτά τα περίεργα σχήματα που είδαμε σήμερα έπιαναν τόπο, πάλι πρόβλημα θα υπήρχε. Πρόβλημα που πρέπει να διορθωθεί άμεσα.

ΥΓ. Μόνο σαν τρολάρισμα σε κάποιο χακεμένο μάτριξ θα μπορούσε να δικαιολογηθεί όλο αυτό που βιώνουμε. Δεν εξηγείται διαφορετικά.