Δυστυχώς σε ακόμη ενα ντέρμπι η ομάδα μας δεν κατάφερε να πάρει την νίκη παρά την μαχητικότητα που έδειξε. Αυτά τα παιχνίδια με τον παο και τον οσφπ είναι τα πραγματικά ντέρμπι και σε αυτά περιμένουμε να δούμε τον ΑΡΗ να κερδίζει για να γουστάρουμε πραγματικά. Δεν ξέρω εαν συμφωνείτε αλλά όσο δυνατός ο πανιωνιος, ο πανελλήνιος και το μαρουσι δεν είναι το ιδιο. Ουτε καν ο ψόφιος τα τελευταία χρονια μπαοκ μου κανει ιδιαιτερη αισθηση... Το στενάχωρο είναι οτι πάλι το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και το συμπέρασμα που μπορώ να βγάλω ειναι οτι πολύ απλά απο τον ΑΡΗ εχει σχεδόν εξαλειφθεί η στόφα του νικητή και αυτό φάνηκε προς στο τέλος του παιχνιδιού τόσο στους παίκτες μας όσο και στον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο. Με την διαφορά να είναι στους 6 με 7 πόντους και να θέλει 60'' για την λήξη όλα έδειχναν σαν να είχαν τελειώσει και όλοι απλά περίμενανε το σφύριγμα της λήξης. Ξαφνικά μεχρι και ο κόσμος του ΑΡΗ έδειξε να ξεχνάει τις αμέτρητες επικες ανατροπες που έχει κατα το παρελθόν αυτή η ομάδα. Νίκες που έχουν μείνει χαραγμένες βαθεια στην καρδιά μας απέναντι σε μεγάλους και μικρούς αντιπάλους. Μια νοοτροπία που όσο και αν εχανες κατα την δίάρκεια του παιχνιδιού ήξερες οτι στο τέλος θα κερδίσεις. Φυσικά τα πράγματα έχουν αλλάξει αλλά να χάνεις την πίστη σου για την νίκη είναι οτι χειρότερο. Η διαιτησιά για άλλο ενα παιχνίδι κόντρα στον βάζελο ήταν προκλητική και οι ανθρωποι με τα γκρι σφύριζαν λες και είχαν να κάνουν με χαζούς... Αρχίζει το παιχνίδι, 2 ανύπαρκτα γρήγορα φάουλ στον Μπέτς ήταν αρκετά για να αποσυντονίσουν την ομάδα μας. Παίρνει διαφορα ο βαζελος και στην συνέχεια σφυρίζουν μόνο υπέρ του ΑΡΗ. Με το που φτάνεις ξαφνικά η κατάσταση αλλάζει και όλα τα σφυρίγματα είναι εναντίον μας μέχρι να ξαναπάρει διαφορά ασφαλέιας ο παο... Επαγγελματική διαιτησία... Στα δίκα μας τώρα όπου σήμερα θα κάνω τον προπονητή! Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός να παίζεις με τον παο και να εχεις στήσει ετσι αμυντικά την ομάδα ωστε να επιτρέψεις να σου βαλουν όλους τους ποντους στο πρώτο ημίχρονο κάτω απο το καλάθι με εξαίρεση το 3ποντο που εφαγες με την λήξη του ημιχρόνου που μεχρι και οι καρέκλες του γήπεδου φώναζαν για την απίστευτη άμυνα στην συγκεκριμένη φαση. Και να φανταστείτε οτι υπηρξε και ταιμ αουτ ακριβώς πριν. Δηλαδή ρε Αντρέα τι περίμενες? Να έχει κάνει συστήματα ο Ομπράντοβιτς για το πως θα σουτάρουν συνεχώς 3ποντα ή για το πως θα περνάει η μπάλα κάτω απο το καλάθι σε εναν εξαιρετικό παίκτη σαν τον Μπατίστ που στην κυριολεξία μας "σκότωσε"? Οκ ο Μπετς είχε καλή παρουσία κάτω απο το καλάθι αλλά ηταν δυνατό να μπορεί να ακολουθήσει μόνος του τον Μπατίστ και παραέξω? Τρίτο δεκαλεπτο και ο ΑΡΗΣ έχει ξαναμπεί ουσιαστικά στο παιχνίδι. Γιατι να πρέπει να αλλάξεις σχεδόν όλη την πεντάδα που έχει βρει ρυθμό και έχει καταφέρει να ξαναβάλει την ομάδα μας στο παιχνίδι? Πρέπει να ξαναπάει η διαφορά στο +12 για να ξαναβάλεις τους παίκτες που δείχνανε πιο συγκεντρωμένοι? Και αυτό στο τέλος? Το είδαμε στο παιχνίδι κόντρα στον οσφπ μεσα στο Παλέ το είδαμε και χθες. Δεν γίνεται να υπάρχει μια τυπική ψυχραιμία, συγκέντρωση, καθαρό μυαλό οταν το παιχνίδι πάει σε κρίσιμο σημείο? Εαν δεν μπορείς να κρατήσεις την ομάδα συγκεντρωμένη τότε ζήτα να πηγαίνει η μπάλα πάντα στον Κλάρκ. Σαφώς περισσότερες οι πιθανότητες η ακραία επιλογή του Κλάρκ να καταλήξει στο καλάθι απο οτι οποιουδήποτε άλλου παίκτη. Και το ξαναλέω οταν η ομάδα μας δείχνει αυτήν την εικόνα στα κρίσιμα σημεία ενός σημαντικού παιχνιδιού τότε η απογοητευση είναι ακόμη μεγαλύτερη και το μόνο που μας μένει για άλλη μια φορά είναι η τεράστια προσπάθεια όλων μέσα στο γήπεδο και η εκπληκτική ατμόσφαιρα στο Παλέ. Ναι η ομάδα μας κατέβαλε τεράστια προσπάθεια για την νίκη, ο κόσμος του ΑΡΗ εντυπωσίασε για άλλη μια φορά όπως θα έπρεπε να κάνει σε όλα τα παιχνίδια και όχι μόνο στα ντέρμπι αλλά μέχρι εκεί... Ζούμε για την στιγμή που ο μπασκετικός ΑΡΗΣ θα ξαναπροχωρήσει και παραπέρα απο τις εντυπώσεις και τα καλά λογια των αντιπάλων που φεύγουν με την για άλλη μια φορά απο το θρυλικό Παλέ...