Για άλλη μια φορά η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στο γήπεδο της Τούμπας με την γνωστή συνταγή ξύλο/αντιαθλητικό παιχνίδι των αντιπάλων, εκνευριστική ανοχή απο τον διαιτητή και αδυναμία της ομάδος μας να αντιδράσει. Το οτι ο μπαοκ θα έμπαινε δυνατά να πιέσει, οτι θα κλωτσούσαν και θα τσαμπουκαλευόντουσαν σε κάθε ευκαιρία και οτι θα είχαν και το ελεύθερο απο το Σταθόπουλο λίγο πολύ το περιμέναμε. Αυτό όμως που δεν περίμενε κανείς μας ήταν η αδυναμία της ομάδος μας να αντιδράσει, να δείξει την απαιτούμενη ψυχραιμία και με καθαρό μυαλό να φτάσει προς την εστία του αντιπάλου. Αντιθέτως είδαμε τους παίκτες μας να αιφνιδιάζονται απο το σκληρό πρέσιγκ των αντιπάλων, να κλείνονται πίσω και να διώχνουν την μπάλα φοβισμένα σε κάθε ευκαιρία. Το πόσο κακός ήταν ο ΑΡΗΣ φάνηκε κυρίως απο την συμπεριφορά της αμυντικής μας γραμμής που αρκετές φορές έδειχνε να τα έχει χαμένα και να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο κάτι στο οποίο δεν μας έχει συνηθίσει. Ανυπαρξία στο κέντρο και καμιά προσπάθεια για σωστή ανάπτυξη του παιχνιδιού. Φυσικά για να κυριαρχήσει ο μπαοκ στο παιχνίδι έπρεπε να γίνει αυτό το κλασσικό ξεκίνημα που αποτελεί  δυσφήμιση του ποδοσφαίρου με τους κλωτσιές να φεύγουν η μια μετά την άλλη, να προκαλούν διαρκώς και ο Σταθόπουλος να σφυρίζει αδιάφορα. Όταν μάλιστα στο χτύπημα του Ίβιτς εκτός φάσης που ακολούθησε το δυνατό κλάδεμα του Γκαρσία αντί ο Σταθόπουλος να τιμωρήσει και τους 2 παίκτές του μπαοκ και κυρίως τον Ιβιτς που η ενέργεια του σήκωνε μέχρι και κόκκινη αυτός προτίμησε να δείξει απο μια κάρτα σε Νέτο και Ιβιτς για τις κοκορομαχίες. Την ίδια στιγμή που γινόταν όλα αυτά ο επόπτης που βρισκόταν στην πλευρά κάναμε επίθεση στο Α ημίχρονο έδειχνε μια απίστευτη υπερευαισθησία και σε κάθε γέμισμα προς τα μέσα σήκωνε σημαία για φάουλ. Παρόλο το απίστευτο πάθος/ξύλο που τρώγανε οι παίκτες μας τα περισσότερα φάουλ με διαφορά είχαν σφυριχτεί εις βάρος μας, κάτι που σίγουρα έπαιξε ρόλο στην εξέλιξη του παιχνιδιού. Πάντως παρόλα αυτά βασική αιτία αυτής της ήττας ήταν η κακή μας παρουσία και η κακή προετοιμασία για αυτό το παιχνίδι. Μπορεί ο Κούπερ να ήθελε πολλά παραπάνω σήμερα και για αυτό να τοποθέτησε το επιθετικό δίδυμο Τζόνσον και Κάμπορα αλλά οι παίκτες μας παίξανε τόσο φοβισμένα που δεν υπήρχαν περιθώρια για εφαρμογή συστημάτων. Δύσκολα να ξεχωρίσω κάποιον παίκτη με εξαίρεση τον Σηφάκη που ήταν πολύ καλός και μας γλίτωσε απο τον διασυρμό. Κατα τα άλλα ο Νέτο αν και προσπάθησε ήταν πολύ μόνος για να κάνει κάτι καλό. Μεγαλύτερη απογοήτευση οι Τζόνσον και Αντού που υποτίθεται οτι ήταν σε ανοδική πορεία και περιμένανε και άλλες ευκαιρίες απο τον προπονητή τους... Μπορεί να μας πίκρανε η ομάδα σήμερα αλλά τίποτα δεν έχει τελειώσει. Θα πρέπει απο αυτό το παιχνίδι να βγούμε ακόμη πιο δυνατοί  για την συνέχεια και στα 2 παιχνίδια που ακολουθούν με την ΑΕΚ να πάρουμε 6 βαθμούς! Οσο για αυτούς θα τους περιμένουμε με ανοιχτές αγκαλιές στις 16 του μηνός...