Μπορεί η άποψη μου για το αυριανό ντέρμπι να βρει αρκετούς να διαφωνούν έντονα αλλά νομίζω οτι καλό είναι κάποια στιγμή όλοι μας να κατανοήσουμε οτι αυτή η εμμονή με συγκεκριμένα παιχνίδια δεν οδηγεί πουθενά και απλά κρατάει πίσω την ομάδα μας. Ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου σε όλα τα επίπεδα και να αναλώνεται σε 4 με 5 παιχνίδια την χρονιά με τις θεωρητικά "δυνατές" ομάδες του Ελληνικού πρωταθλήματος όπου σχεδόν πάντα αγωνιζόμαστε με άνισους όρους και ιδίως στα εκτός έδρας όπου οι συνθήκες είναι κάτι παραπάνω απο αντιαθλητικές δεν μας προσφέρει τίποτα. Και αν κόντρα στον Παναθηναϊκό ή στον Ολυμπιακό υπάρχει το εξτρά δέλεαρ του να νικήσεις τον πρωταθλητή με την ομάδα της Κλεάνθους ο λόγος που γίνεται όλος ο ντόρος είναι καθαρά θέμα γοήτρου και διαφορά φιλοσοφίας ανάμεσα στις 2 ομάδες και τον κόσμο που τις ακολουθεί. Για να γίνω πιο κατανοητός θα σας πάω πίσω μερικά χρόνια πιο πριν όπου υπήρχε η ανάλογη κόντρα και ακόμη μεγαλύτερη (μιας και απο εκείνα τα παιχνίδια έβγαινε ο συνήθως ο πρωταθλητής ή ο κυπελλούχος δηλαδή ο ΑΡΗΣ)  στο μπάσκετ. Απο εκείνη την μάχη ωφελημένος είχε βγει ο μπαοκ γιατί πολύ απλά προσπαθούσε να ξεπεράσει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ήταν τεράστια, άφησε εποχή και έκανε όλη την Ευρώπη να υποκλίνεται στον Νίκο Γκάλη και την παρέα του. Μπορεί μετά απο 15 χρόνια σκληρών μονομαχιών να τους έμεινε η ρετσινιά της γκόμενας και του πελάτη αλλά ακόμη και αυτά τα ψίχουλα που πήρανε τότε σε Ελλάδα και Ευρώπη τα πήρανε χάρη σε εμάς. Ακόμη και στο ποδόσφαιρο όπου πάλευαν επι χρόνια να ξεπεράσουν τον ΑΡΗ μας και έπρεπε να έρθει η χούντα για να βρουν την ευκαιρία και περιστασιακά να το καταφέρουν πάλι έστω και σε μικρότερο βαθμό επωφελήθηκαν χάρη σε εμάς. Τα χρόνια έχουν περάσει τα πράγματα έχουν αλλάξει και ο σημερινός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να κερδίσει απο αυτόν τον μπαοκ. Ακόμη και η μια με δυο θέσεις παραπάνω στο πρωτάθλημα αραιά και που έρχεται με τέτοιον τρόπο που σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζει τον κόσμο του ΑΡΗ και σίγουρα δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να περιμένει τον δικό του Τσοχατζόπουλο, Ορφανό, Γκαγκάτση(που αν και έχει ένα σεβαστό ποσοστό μετοχών του συμπολίτη είναι υπάλληλος του ολυμπιακού...τυχαίο? δεν νομίζω), Σταυρίδη, Καλόπουλο, Παμπορίδη κ.α. για να πανηγυρίσει μεγάλες επιτυχίες. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν σημαίνει οτι ο ΑΡΗΣ δεν πρέπει να παλεύει σε αυτά τα παιχνίδια και να επικεντρώνεται στα υπόλοιπα απλά δεν πρέπει να τα ξεχωρίζει. Όπως πρόσφατα δήλωσε ο Κούπερ ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι παίζει μόνο για ενα αποτέλεσμα και αυτό είναι η νίκη και μόνο η νίκη. Έτσι λοιπόν περιμένω απο τους παίκτες μας να κάνουν όπως σε κάθε παιχνίδι τα πάντα για την νίκη. Να μην παρασυρθούν απο τις προκλήσεις των αντιπάλων, να μην εκνευριστούν απο τις αποφάσεις του διαιτητή, να μην διστάσουν να βγουν μπροστά αλλά να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό μέσα στο γήπεδο και να προσθέσουν άλλους 3 βαθμούς στο "σακούλι" της βαθμολογίας της σουπερλίγκας. Ξέρουμε τι θα συναντήσουμε, ξέρουμε πως θα παίξουν, ξέρουμε πως θα μας αντιμετωπίσει ο Τσινιάρης. Αυτοί δεν ξέρουν με ποιους θα ξεκινήσει ο Κούπερ, αυτοί έχουν ήδη πετάξει βαθμούς εντός και εκτός έδρας, αυτοί έχουν τις γλάστρες στην διοίκηση και στην άκρη του πάγκου τους, αυτοί έχουν το άγχος. Νομίζω οτι αυτό το παιχνίδι θα είναι πολύ διαφορετικό απο τα τελευταία μέσα στην τούμπα όχι γιατι η ομάδα μας φέτος "πετάει" αλλά γιατί πλέον ο Κούπερ γνωρίζει πολύ καλά τις "ιδιαιτερότητες" αυτών των αγώνων και θα προετοιμάσει τους παίκτες του καλύτερα. Ποιος θα ξεκινήσει βασικός και ποιος όχι δεν πρέπει να μας απασχολεί γιατί πολύ απλά φέτος ισχύουν άλλα δεδομένα  και η λέξη βασικός στα αυτιά του Κούπερ δεν πρέπει να ηχεί και πολύ καλά. Εμπιστοσύνη υπάρχει όπως και πίστη για την νίκη υπάρχει αλλά ως εκεί. Δεν χρειάζονται όρκοι νίκης, ματωμένες φανέλες και θάνατοι μέσα στο γήπεδο. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο ΑΡΗΣ μας να δείξει το καλό του πρόσωπο και η νίκη εύκολα ή δύσκολα θα έρθει! VAMOSSSSSSS!!!!!!!!!!!