Κατώτερος των περιστάσεων παρουσιάστηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ και μοιραία έχασε από έναν Ολυμπιακό που αν και δεν είχε τις σημαντικές ευκαιρίες σίγουρα έδειξε μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και πάθος για την νίκη. Τόσο οι περισσότεροι παίκτες που αγωνίστηκαν όσο και ο Γ.Μιχαλήτσιος ήταν ντεφορμέ. Ανούσιος ο Βαγκελί, χαμένος ο Μίσελ, αργές αντιδράσεις από Γκιάρο και Λαζαρίδη, κακός ο Πρίτας, μετριότατος ο Φατί, σε άλλο γήπεδο ο Τόχα, λίγα πράγματα από τον Κόκε ακόμη πιο λίγα απο τους Καστίγιο και Τσέζαρεκ που μπήκαν για να αλλάξουν κάτι. Μπορεί ο Ολυμπιακός όπως φαίνεται και από την βαθμολογία να είναι καλύτερη ομάδα από εμάς αλλά όταν σε πιέζει τόσο πολύ μέσα στην έδρα σου και σε αναγκάζει στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα σε παθητικό ρόλο τότε νομίζω ότι δεν μπορείς να περιμένεις κάτι παραπάνω από τον σημερινό αγώνα. Αν και προηγηθήκαμε από μια τυχερή φάση που οδήγησε στην εξαιρετική έμπνευση του Κόκε και στο ωραίο τελείωμα από τον "καυτό" Νέτο δεν φανήκαμε αρκετά ικανοί για να διατηρήσουμε αυτό το προβάδισμα. Από την μια η πίεση του Ολυμπιακού μας είχε βραχυκυκλώσει και η ανάπτυξη μας ήταν τραγική και από την άλλη η χαλαρή άμυνα που έδινε χώρους στον Ολυμπιακό του επέτρεψε να πάρει τον έλεγχο του αγώνα. Όπως αρκετές φορές  με τον Κούπερ έτσι και με τον Μιχαλήτσιο σήμερα η ομάδα στήθηκε ώστε να "κλέψει" την νίκη και όχι ώστε να δείξει από την αρχή το ποιος θα είναι το αφεντικό. Άλλη μια καλή παρουσία από τον Νέτο που όμως και αυτός χάθηκε όσο περνούσαν τα λεπτά. Λογικά αυτή η "χλιαρή" αντιμετώπιση του αγώνα από πάγκο μεταφέρθηκε και στους παίκτες μας όπου έχασαν σχεδόν όλες τις προσωπικές μονομαχίες όπως και σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις της μπάλας όπου οι αντίπαλοι πηγαίνανε πρώτοι και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που δεν μπορέσαμε σε κανένα σημείο του αγώνα να επιβάλλουμε τον ρυθμό. Φυσικά στο  να μην βρούμε ρυθμό "βοήθησε" και με τις αποφάσεις του ο διαιτητής της αναμέτρησης όπου κυρίως στο Β ημίχρονο υπερπροστάτευσε τους αντιπάλους μας και με κάθε ευκαιρία τους έσπρωχνε προς τα μπροστά. Παρά την υπεροχή του Ολυμπιακού η ομάδα ουσιαστικά δεν απειλήθηκε και αν το πρώτο γκολ που δεχθήκαμε προήλθε από κωλυσιεργία της άμυνας το δεύτερο ήταν το αποκορύφωμα της βλακείας μας. Δεν ξέρω εάν σήμερα αξίζαμε κάτι παραπάνω από αυτήν την ήττα αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε ώστε να πάρουμε την νίκη που τόσο χρειαζόμασταν. Χάθηκε μεγάλη ευκαιρία ώστε να καλύψουμε την διαφορά με τις ομάδες που προπορεύονται και ο στόχος της εισόδου στα πλέιοφς γίνεται ακόμη πιο μακρινός. Στα θετικά της αναμέτρησης η παρουσία του Μπομπαντίγια που έδειξε εξαιρετικά στοιχεία και αποτελεί ερωτηματικό η αντικατάσταση του όπως και η εμμονή στον Τόχα σε μια θέση όπου από ότι έχει φανεί δεν του "ταιριάζει". Παρόλα αυτά η σημερινή μας πίκρα πρέπει να μείνει στην άκρη και να μπούμε σε Ευρωπαϊκούς ρυθμούς ελπίζοντας ότι όλα αυτά που δεν έδειξαν οι παίκτες μας σήμερα θα τα "βγάλουν" το απόγευμα της Τρίτης κόντρα στην Μάντσεστερ Σίτι!