Μπορεί η οικονομική κατάσταση στον σύλλογο μας να είναι τραγική και να μην φαίνεται για την ώρα φως στον ορίζοντα αλλά στο αγωνιστικό κομμάτι σιγά σιγά αρχίζει κάτι να κινείται, οι παίκτες να βρίσκουν τα πατήματα τους μέσα στο γήπεδο και θετικά αποτελέσματα μαζί με καλές εμφανίσεις να έρχονται. Ωραίες οι συζητήσεις γύρω από το αγωνιστικό και την βελτίωση της ομάδος αλλά θα ήταν πολύ πιο ωραία αν την κάναμε ακριβώς την ίδια μήνα Οκτώβριο ή Νοέμβριο αντί για τέλη Ιανουαρίου που την κάνουμε σήμερα. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις πολλές βαθμολογικές απώλειες από την αρχή της χρονιάς που μας έχουν φέρει αρκετά πίσω στην διεκδίκηση του φετινού μας στόχου. Οι ελπίδες είναι λίγες αλλά υπάρχουν και ως ΑΡΗΣ οφείλουμε να τις διεκδικήσουμε μέχρι τέλους. Επίσης στο πρωτάθλημα αρχίζουν να εμφανίζονται και κάποια νέα δεδομένα που ίσως τελικά να αυξάνουν τις πιθανότητες μας σε σχέση με τις ομάδες που κυνηγάμε. Ξαφνικά βλέπουμε την ΑΕΚ που είχε κάνει εξαιρετική πορεία στον Α' γύρο να αρχίζει να παραπαίει και να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, ενώ κάτι ανάλογο φαίνεται να συμβαίνει και  με τους συμπολίτες που μετά την φυγή των Κοντρέρας και Βιερίνια έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους στους "καμικάζι διαιτητές" και στην θεά τύχη.  Βέβαια για να αρχίσουμε να ασχολούμαστε παραπάνω με το τι κάνουν οι άλλοι θα πρέπει να κάνουμε εμείς σωστά την δουλειά μας και δουλειά μας είναι σε κάθε παιχνίδι να κερδίζουμε ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Κάπως έτσι ήταν και η κατάσταση πέρσι όπου έπρεπε να γίνουν τα απίστευτα διαιτητικά όργια για να μας κλέψει ο Ολυμπιακός Βόλου την θέση που οδηγεί την Ευρώπη. Άρα νίκη σε κάθε παιχνίδι και βλέπουμε... Αντίπαλος μας ο Λεβαδειακός όπου στην πρόσφατη εκτός έδρας αναμέτρηση είδαμε ότι με τεράστια ευκολία θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει την νίκη ή και ακριβώς το αντίθετο μιας και η ομάδα μας είχε δείξει 2 διαφορετικά πρόσωπα. Στο πρώτο ημίχρονο καταιγιστική στο δεύτερο ημίχρονο υπνωτισμένη. Το καλό είναι ότι στο παιχνίδι με την Δόξα Δράμας δεν είδαμε το φαινόμενο του Β ημιχρόνου αλλά αντιθέτως στην επανάληψη ανεβάσαμε απόδοση και δημιουργήσαμε αμέτρητες ευκαιρίες. Με ανάλογη εμφάνιση δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Λογικά 11αδα που κερδίζει δεν αλλάζει με εξαίρεση τον Λαζαρίδη που μετά την άδικη αποβολή του στην Λειβαδιά λογικά θα πάρει την θέση του Ντίκο δίπλα στον Σανκαρέ. Σίγουρα οι συνθήκες που επικρατούν φέτος στον ΑΡΗ μας δεν επέτρεψαν στον κόσμο να δώσει ακόμη πιο μαζική παρουσία στο Καυτατζόγλειο αλλά όσοι βρεθήκαμε εκεί φύγαμε ικανοποιημένοι κάτι που φέτος σχεδόν το είχαμε ξεχάσει. Καιρός λοιπόν αυτή η ομάδα να δείξει την απαραίτητη συνέπεια και να μας υπενθυμίσει πως είναι κάθε Κυριακή για να πηγαίνεις στο γήπεδο και να γουστάρεις όχι μόνο απλά γιατί είσαι στο πλευρό του Θεού αλλά γιατί βλέπεις και μια ομάδα που τιμάει τις φανέλες που φοράει και τον κόσμο που την ακολουθεί! Για να γουστάρουμε μαζί σου Αρειανάρα!