Τελικά όπως αποδείχθηκε μέσα στο γήπεδο πιο εύκολο θα ήταν για τους παίκτες μας να συγκροτήσουν μια χορωδία και να μας τραγουδούσαν τα κάλαντα παρά να παίξουν μπάσκετ σαν μια σοβαρή επαγγελματική ομάδα! Ευτυχώς που οι παίκτες μας σήμερα παίζανε εντός έδρας και είχαν στο πλευρό τους γύρω στους 4000 φιλάθλους που δεν ήταν διατεθιμένοι να αφήσουν την ομάδα τους να γίνει το θύμα έκπληξης των εορτών και "πήραν" την κατάσταση στα χέρια τους. Το τελικό 51-47 μιλάει απο μόνο του για το θέαμα που παρακολουθήσαμε αλλά και για το πόσο δύσκολα ήρθε αυτή η νίκη που σε συνδυασμό με την τραγική εμφάνιση στην συνείδηση των περισσοτέρων λογίζεται ως ήττα... Για ακόμη ένα παιχνίδι συνεχίστηκαν τα απαράδεκτα ποσοστά σε δίποντα και τρίποντα με τα περισσότερα απο αυτά να ήταν σουτ υπο εξαιρετικές συνθήκες. Μέχρι και το 65% στις βολές δείχνει οτι δεν υπήρχε η ελάχιστη συγκέντρωση. Ποιός να το φανταζόταν οτι με αυτούς τους παίκτες θα είχαμε επιθετικό πρόβλημα! Ευθύνες για αυτήν την κατάσταση είναι εντελώς άσκοπο να ρίξουμε την συγκεκριμένη χρονική στιγμή αλλά υπεύθυνος για να διορθώσει αυτήν την αγωνιστική εικόνα της ομάδος μας υπάρχει και είναι ένας και μοναδικός. Θα πρέπει επιτέλους ο Κατσικάρης να βρει την λύση στα "εσωτερικά" προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί τις τελευταίες αγωνιστικές γιατι φαίνεται σιγά σιγά οτι είχε φτιάξει ο νέος μας προπονητής να ξαναχαλάει και να γυρνάμε σε εμφανίσεις Ματζόν... Ο ΑΡΗΣ μπορεί να έχασε μέσα απο τα χέρια την νίκη στην Λιθουανία και στην Ν.Σμύρνη όπως και άλλα παιχνίδια αλλά στα συγκεκριμένα παίξαμε καλά και απλά χάσαμε στις λεπτομέρειες. Κόντρα στην ΑΕΚ, στον Ολυμπιακό και στο Κολοσσό όμως ήμασταν απαράδεκτοι. Εξήγηση λογική δεν υπάρχει παρά μόνο εικασίες οτι υπάρχουν "εσωτερικά" προβλήματα όπως ανέφερα και πριν ή οτι οι παίκτες μας δεν έχουν αντιληφθεί που αγωνίζονται. Είναι απαράδεκτο να βλέπουμε σήμερα τον Ντίκσον επιδεικτικά να μην παίρνει προσπάθειες, τους Χατζηβρέττα & Μάιλς να είναι εκνευριστικά άτολμοι και τον Μπέτς ενω έχει κακή παρουσία να παραμένει μέσα στο γήπεδο ενώ ο Σκορδίλης προέρχεται απο μια εξαιρετική εμφάνιση μέσα στο ΣΕΦ. Είναι αδιανόητο για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ να λήγει τόσες φορές ο χρόνος  της επίθεσης χωρίς να μπορεί να γίνει ενα σουτ της προκοπής. Είναι αδιανόητο να φτάνει το παιχνίδι σε οριακό σημείο και να σπαταλάς την μια επίθεση μετά την άλλη οχι επειδή αστόχησες αλλά επειδή δεν μπόρεσες να διατηρήσεις εστω και λίγο την ψυχραιμία σου και να βγάλεις ενα σύστημα σαν σοβαρή ομάδα. Είναι αδιανόητο να πρέπει να αρχίζει να φωνάζει ο κόσμος για να ξυπνήσουν οι παίκτες και να αρχίσουν να παίζουν επιτέλους άμυνα. Μοναδικό θετικό που θα μπορούσα με πολύ ψάξιμο να βρω απο την σημερινή αναμέτρηση εκτός της νίκης φυσικά είναι η εμφάνιση του Ντικούδη που σε γενικές γραμμές ήταν καλός αλλά και του Κλάρκ κυρίως στην προσπάθεια που κατέβαλε σε άλλους τομείς όπως είναι η άμυνα και τα ριμπάουντ που στα προηγούμενα παιχνίδια είχε παρουσιαστεί αδιάφορος. Θα το ξαναπώ, ευτυχώς που δεν μας στοίχισε βαθμολογικά αυτή η εμφάνιση. Ας φύγει επιτέλους το 2009 μαζί με όλα τα άσχημα για τον μπασκετικό ΑΡΗ που φέτος ήταν πάρα πολλά και ας ελπίσουμε το 2010 να μας κάνει επιτέλους να χαμογελάσουμε, να πανηγυρίσουμε επιτυχίες και να ξαναζήσουμε ενα Παλέ γεμάτο που να κοχλάζει...

[youtube=