Με μπάσκετ που μας ξεσήκωσε και χαρακτήρα ομάδας με στόφα νικητή όταν το παιχνίδι πήγε να γυρίσει, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 101-91 φθάνοντας στις 8 συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Το σύνολο του Βασίλη Σπανούλη επέβαλε τον ρυθμό του σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, αγνόησε τους 3 προκλητικούς διαιτητές και πήρε μια πανάξια νίκη.

ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με ένταση, πίεσε την μπάλα και αξιοποίησε τα λάθη του Παναθηναϊκού για να τρέξει. Το αρχικό πρόβλημα στα αμυντικά ριμπάουντ δεν τον εμπόδισε να πάρει τον έλεγχο, με τα τρίποντα των Μοκόκα και Ρόμπινσον-Ερλ να δίνουν το πρώτο καθαρό προβάδισμα. Οι φιλοξενούμενοι έβρισκαν απαντήσεις από την περιφέρεια, αλλά η ομάδα μας συνέχιζε να δημιουργεί και να παίρνει λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε σημαντικό ρόλο στην επίθεση και το 46-44 του ημιχρόνου άφηνε τα πάντα ανοιχτά.

Όταν ο Παναθηναϊκός πέρασε μπροστά στις αρχές της τρίτης περιόδου, ο ΑΡΗΣ μας ξανανέβασε ακόμη περισσότερο την απόδοσή του. Ο Μόργκαν βρήκε συνεχόμενα καλάθια, ο Μοκόκα ήταν σταθερά μέσα στις φάσεις και η άμυνα έδωσε την ώθηση για να ανοίξει η διαφορά. Η ενέργεια του Κώστα Αντετοκούνμπο και το τρίποντο του Τολιόπουλου στο τέλος της περιόδου έφεραν το 79-68 και ένα Παλέ στο πόδι!

ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η τελευταία περίοδος ήταν για γερά νεύρα, κυρίως της ξεκάθαρης διάθεσης των 3 διαιτητών να κρατήσουν τους αντιπάλους μας μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Η δυστοκία στην επίθεση και τα τρίποντα του Γιαμπουσέλε έφεραν το 84-85. Και εκεί που φοβόμασταν ότι θα χάσουμε το μυαλό μας, η ομάδα βρήκε απάντηση. Πρώτα ο Μοκόκα και στη συνέχεια ο Μόργκαν, με το τεράστιο τρίποντο και φάουλ μπροστά στον Ναν, έφεραν το 90-85. Το τελείωμα είχε καθαρές αποφάσεις και σημαντικές άμυνες. Ο Λιντέλ έβαλε δύσκολο καλάθι και δημιούργησε για τον Μπιρτς, ενώ ο Τολιόπουλος με το τελευταίο μεγάλο τρίποντο τελείωσε την υπόθεση νίκη. Το 101-91 ήταν η ανταμοιβή μιας προσπάθειας που είχε ποιότητα, πείσμα και διάρκεια.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΑΠΟΚΤΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Δύσκολη νίκη αλλά κυριαρχική νίκη θα μπορούσε να πει κανείς για το σημερινό παιχνίδι μιας και ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του και να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Το σημαντικότερο είναι ότι η ομάδα έπαιξε σύμφωνα με τις δικές της αρχές χωρίς να προσπαθεί να προσαρμοστεί ακριβώς πάνω στον αντίπαλο της. Ασταμάτηση, πίεση, γρήγορη μετάβαση στην επίθεση και ξεκάθαρη διάθεση να τιμωρήσει κάθε λάθος του αντιπάλου. Οι 37 πόντοι από τα 20 λάθη του Παναθηναϊκού δείχνουν πόσο αποτελεσματικά συνδέθηκε η άμυνα με την επίθεση. Τα 13/25 τρίποντα συνδυάστηκαν με 22 ασίστ και ήταν το αποτέλεσμα μιας ορθολογικής ομαδικής λειτουργίας.

Ο Σπανούλης έχει τεράστιο μερίδιο σε αυτή την εικόνα. Η ομάδα ήξερε πώς ήθελε να παίξει και βρήκε διαφορετικές λύσεις όσο άλλαζαν οι ανάγκες του αγώνα. Ο Μοκόκα με 19 πόντους, αποτελεσματικά τελειώματα και σημαντική αμυντική δουλειά έδειξε πόσο μπορεί να ανεβάσει το σύνολο. Ο Μόργκαν έφτασε τους 21 και επιβεβαίωσε ξανά ότι μπορεί να εκτελέσει όταν η μπάλα καίει. Ντιμιτρίεβιτς και Τολιόπουλος πρόσθεσαν ποιότητα στην περιφέρεια, ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή προσφορά του και οι Λιντέλ και Μπιρτς έκαναν καθοριστικές δουλειές στο φινάλε. Αυτό το βάθος αρχίζει να φαίνεται στην πράξη και αυτό ακριβώς ήταν εξαρχής το πλάνο του Σπανούλη.

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΝΑΖΕΙ

Επέστρεψε δυναμικά και το φωνάζει ο ΑΡΗΣ μας με κάθε ευκαιρία! Και αυτό ακριβώς έκανε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall, απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά και στους «πρασινοφρουρούς» του που με νύχια και με δόντια πάλευαν να τον κρατήσουν μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Στο τέλος όμως άρπαξαν μια κατοστάρα στο κεφάλι όπως τους άξιζε! Ο Μοκόκα έκανε την καλύτερη εμφάνισή του, ο Μόργκαν έβαλε τα μεγάλα καλάθια και ο Τολιόπουλος υπέγραψε και αυτός με τον γνωστό του τρόπο το τέλος μιας σπουδαίας βραδιάς στο Παλέ και ενός ξέφρενου πάρτι που συνεχίστηκε και μετά τη λήξη του αγώνα. Κρατάμε τη μεγάλη νίκη-δήλωση κόντρα στο υψηλότερο μπάτζετ της Ευρωλίγκας και τη σπουδαία εμφάνιση ενόψει της συνέχειας, αναμένοντας τα καλύτερα! Τρέλανε μας και άλλο ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τεράστιος Σπανούλης! 

Χωρίς να πιάσει τα στάνταρ των προηγούμενων αγώνων, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε την Τσεντεβίτα με 78-73 και έκανε το 5/5 στο EuroCup! Ο Τολιόπουλος ήταν αυτός που ξεμπλόκαρε την ομάδα όταν είχε αρχίσει να αγχώνεται, ο Μόργκαν ήταν αυτός που κλείδωσε τη νίκη. Σε μια βραδιά με πολλά λάθη, εκνευρισμό και συνεχόμενα σφυρίγματα που δεν μας επέτρεψαν ποτέ να βρούμε ρυθμό. Η ομάδα όμως βρήκε τις απαντήσεις όταν πραγματικά τις χρειαζόταν και στο τέλος επιβεβαίωσε ότι μπορεί και στην κακή της βραδιά όπου όλα πηγαίνουν στραβά να κερδίζει!

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΠΟΤΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΥΣΚΟΛΗ

Τα δύο τρίποντα του Ρόμπινσον-Ερλ για το αρχικό 6-0 μάς έβαλαν δυνατά στο παιχνίδι αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Η Τσεντεβίτα έφερε την αναμέτρηση στις επαφές, εκμεταλλεύτηκε τις αμυντικές μας αδυναμίες και δεν μας επέτρεψε να τρέξουμε όπως θέλαμε. Τα πολλά φάουλ και οι διακοπές δυσκόλευαν ακόμη περισσότερο την προσπάθεια να αποκτήσουμε ρυθμό.

Ο ΑΡΗΣ βρήκε λύσεις από τον Μόργκαν αλλά δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Ακόμη και όταν πήραμε μικρό προβάδισμα, τα λάθη και οι κακές επιστροφές έδωσαν στους Σλοβένους την ευκαιρία να περάσουν μπροστά με 34-39. Το κάρφωμα του Ρόμπινσον-Ερλ και το καλάθι του Μόργκαν στο τέλος του ημιχρόνου περιόρισαν τη ζημιά στο 38-39.

Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Ούτε στην τρίτη περίοδο άλλαξε ουσιαστικά η εικόνα. Ο Μοκόκα και ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσαν επιθετικές λύσεις, φτάσαμε στο 55-49, αλλά και πάλι δεν κρατήσαμε τη διαφορά. Το 57-57 έστελνε το παιχνίδι στην τελευταία περίοδο χωρίς να έχουμε βρει ρυθμό ούτε για 2’. Εκεί βγήκε μπροστά ο Τολιόπουλος. Με οκτώ πόντους και δύο διαδοχικά τρίποντα έφερε το 69-60 και ξεσήκωσε το Παλέ! Η Τσεντεβίτα δεν παραδόθηκε και πλησίασε ξανά στο 74-70, όμως ο Μόργκαν είχε την ψυχραιμία και την εκτέλεση. Δύο βολές και ένα προσωπικό καλάθι για το 78-70 έδωσαν την απόσταση που χρειαζόμασταν για να κλείσουμε νικηφόρα τη βραδιά.

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΣΩΣΤΑ

Αυτή τη φορά η ομάδα του Σπανούλη δεν είχε την κυκλοφορία και τις συνεργασίες που απολαύσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια. Οι 12 ασίστ απέναντι στα 17 λάθη αποτυπώνουν το πρόβλημα. Η μπάλα δεν κινούνταν με την ίδια ταχύτητα, αρκετές επιθέσεις κατέληγαν σε δύσκολες ατομικές προσπάθειες και οι ευκαιρίες για εύκολο καλάθι ήταν περιορισμένες. Τα σφυρίγματα έφεραν δικαιολογημένα εκνευρισμό, αλλά δεν εξηγούν όλες τις δικές μας κακές επιλογές.

Ο Σπανούλης αναζήτησε λύσεις και με χαμηλότερα σχήματα, χωρίς να βρει σταθερά τον ρυθμό που ήθελε. Στην τελευταία περίοδο, όμως, η μεγαλύτερη αμυντική ένταση συνδυάστηκε με τις σωστές επιθετικές απαντήσεις. Ο Τολιόπουλος άλλαξε τη ροή του αγώνα και ο Μόργκαν επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση, ολοκληρώνοντας το παιχνίδι με 18 πόντους αν και άστοχος.

Σημαντικό και το ότι είχαμε έξι διψήφιους. Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 13 πόντους και 11 ριμπάουντ έδωσε σταθερότητα, ενώ Ντιμιτρίεβιτς, Μοκόκα και Λιντέλ πρόσφεραν λύσεις σε διαφορετικά διαστήματα. Το βάθος έχει αξία όταν σε βοηθά να κερδίζεις και μια βραδιά που συνολικά δεν σου βγαίνει. Παρόλα αυτά το μπλοκάκι με τις σημειώσεις του Σπανούλη θα πρέπει να έχει γεμίσει από το αποψινό παιχνίδι μιας και σε πολλά σημεία του αγώνα οι παίκτες μας δεν αντέδρασαν σωστά.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΗΤΤΑ ΜΑΘΗΜΑ

Παιχνίδι για γερά νεύρα ήταν το αποψινό, μέχρι να ξαναπατήσει ο Τολίοπουλος στο παρκέ και να μας διώξει το άγχος. Η αξιόμαχη Τσεντεβίτα και οι 3 τραγικοί διαιτητές που δεν επέτρεψαν να παιχτεί μπάσκετ, μάς θύμισαν ότι κανένα παιχνίδι δεν πρέπει να θεωρούμε κερδισμένο πριν αυτό αποδειχθεί μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Κακή η αποψινή εμφάνιση αλλά το ότι κερδίσαμε χωρίς άγχος στο τέλος δείχνει πολλά για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Το 5 στα 5 στο Eurocup δίνει αυτοπεποίθηση και μας φτιάχνει για τη συνέχεια και τα δυνατά παιχνίδια που ακολουθούν. Εκεί που περιμένουμε έναν ΑΡΗ πανέτοιμο να τεστάρει τις αντοχές του. Έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ συνέχισε δυνατά!

ΥΓ. Το Eurocup είναι ο βασικός στόχος της ομάδας αλλά πριν από τη Χάποελ υπάρχει ο Παναθηναϊκός στο Παλέ. Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό, υπάρχει και το κομμάτι της διαιτησίας στην «μετά Λιόλιου» εποχή. Για να δούμε αν οι φωνές για τα «κλεμμένα» πιάνουν τόπο.

Την 4^η συνεχόμενη νίκη του πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Μαρούσι με 74-57 στο πιο χαμηλό παιχνίδι από πλευράς παραγωγικότητας. Το Μαρούσι πρόβαλλε σθεναρή αντίδραση, ο Σπανούλης δεν ήθελε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και κάπως έτσι ήρθε μια εύκολη νίκη χωρίς όμως η ομάδα να πιάσει υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ξεχώρισε ξανά ο Μόργκαν που δείχνει να έχει βρει για τα καλά ρυθμό, από κοντά και ο Ντιμιτρίεβιτς.  Μελανό σημείο ο τραυματισμός του Χαραλαμπόπουλου που είχε ξεκινήσει πολύ καλά τη σεζόν.

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΔΥΝΑΜΗ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΟΥΣΕ

Το ξεκίνημα δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με όσα είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια στο Παλέ. Ο ΑΡΗΣ πίεζε, έκλεβε μπάλες, αλλά δυσκολευόταν να αξιοποιήσει ακόμη και τις ευκαιρίες που δημιουργούσε η άμυνά του. Άστοχα ελεύθερα σουτ, χαμένα τελειώματα και ελάχιστος επιθετικός ρυθμός. Το καλάθι του Λίντελ στην εκπνοή διαμόρφωσε το 15-13, ενώ είχε ήδη προηγηθεί η ανησυχία από τον τραυματισμό του Χαραλαμπόπουλου.

Στη δεύτερη περίοδο φάνηκε ότι θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε. Ο Τολιόπουλος βοήθησε στο 22-13, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Το Μαρούσι επέστρεψε και χρειάστηκαν οι προσωπικές λύσεις του Ρόμπινσον-Ερλ και των γκαρντ μας για να ξαναχτίσουμε διαφορά. Το 37-28 του ημιχρόνου ήταν ένα καλό προβάδισμα, κυρίως χάρη στην πίεση που ανάγκαζε τους αντιπάλους σε λάθη. Επιθετικά όμως υπήρχε ακόμη αρκετό ψάξιμο.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ, Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ

Ούτε μετά την ανάπαυλα τελειώσαμε αμέσως τη δουλειά. Το Μαρούσι πλησίασε και η ομάδα συνέχισε να δυσκολεύεται απέναντι στην οργανωμένη άμυνα. Εκεί ο Ντιμιτρίεβιτς βγήκε μπροστά με συνεχόμενους πόντους, κρατώντας την ομάδα σε θέση οδηγού μέχρι να έρθει το ξέσπασμα του Μόργκαν.

Ο Αμερικανός πήρε τη σκυτάλη και άλλαξε οριστικά την εικόνα του αγώνα. Με διαδοχικά καλάθια και το τρίποντο στην εκπνοή της τρίτης περιόδου έστειλε τη διαφορά στο 60-43. Συνέχισε και στην αρχή της τέταρτης, το προβάδισμα έφτασε στους 22 πόντους και κάπου εκεί έμεινε μόνο η αναμονή για το τελικό σκορ. Ο Σπανούλης άνοιξε το ροτέισον, ξεκούρασε τον Ρόμπινσον-Ερλ και έδωσε χρόνο στον Χατζηλάμπρου, που πρόλαβε να δείξει διάθεση στην άμυνα και να πετύχει τρεις πόντους.

ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Κούρασε σε κάποια σημεία η ομάδα σήμερα, κυρίως λόγω αρκετών χαμένων εύκολων πόντων που δεν του επέτρεπαν να βρει ρυθμό. Ρόμπινσον Ερλ και Μήτρου Λόνγκ χάσανε τα άχαστα, 2-3 φορές ο Μπιρτς και ο Λιντέλ μπερδεύτηκαν κοντά στο καλάθι, άλλες τόσες τα αδέρφια Αντετοκούνμπο και ο Μοκόκα. Προφανώς και ο Σπανούλης δεν είναι τυφλός ή αφελης. Θα μπορούσε να αφήσει μέσα τον Ντιμιτρίεβιτς και τον Μόργκαν να σκοράρουν κατά βούληση ή τουλάχιστον να μην τους τραβήξει έξω ώστε η διαφορά να ξεπεράσει τους 20 με 25 πόντους και οι άλλοι να εγκαταλείψουν. Κόντρα όμως σε αδύναμους αντιπάλους ο κόουτς θέλει να δώσει μια πραγματική ευκαιρία σε όλους τους παίκτες του να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αγώνα. Και όχι να χωριστούν σε γκρουπ δυναμικότητας καταλήγοντας να χρησιμοποιεί σε κάθε δύσκολο παιχνίδι τους ίδιους και τους ίδιους παίκτες. Δεν γίνεται επειδή ως τώρα ξεχωρίζουν οι Ρόμπινσον Ερλ, Μόργκαν και Ντιμιτρίεβιτς να παίζουν 30’ το παιχνίδι για να διαλύσουμε αντιπάλους σαν τους σημερινούς. Για αυτό και μοιράζει χρόνους και αφήνει παίκτες μέσα ενώ το παιχνίδι δεν τσουλάει σωστά.

Αυτό που κρατάμε από σήμερα είναι πως ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε μια καλή επιθετική εμφάνιση για να κερδίσει με σχετική άνεση. Είχε την άμυνά του να τον στηρίζει μέχρι να βρεθούν οι λύσεις μπροστά. Οι 57 πόντοι του Αμαρουσίου και τα 13 κλεψίματά μας εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα. Όταν δυσκολεύεσαι να βάλεις την μπάλα στο καλάθι, η πίεση και η συγκέντρωση στην άλλη πλευρά του παρκέ μπορούν να σου κρατήσουν το παιχνίδι. Σήμερα αυτό έγινε.

Ο Μόργκαν συνεχίζει να επιβεβαιώνει όσα περιμέναμε από αυτόν. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε επίσης καθοριστική παρουσία, ενώ ο Μπιρτς έδωσε χρήσιμες λύσεις και στις δύο πλευρές. Δεν χρειαζόταν σήμερα να κάνουν όλοι κάτι εντυπωσιακό. Χρειαζόταν να βρεθούν οι παίκτες που θα ξεκολλήσουν την επίθεση και βρέθηκαν.

Από την άλλη  υπήρχαν διαστήματα που η ομάδα δεν είχε συνέχεια στη δημιουργία της και περίμενε την ατομική λύση. Ο Σπανούλης έχει ήδη δώσει σαφή αμυντική κατεύθυνση. Το επόμενο βήμα είναι να αποκτήσει η επίθεση μεγαλύτερη συνοχή, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά ένα ξέσπασμα του Μόργκαν για να ξεμπερδεύουμε. Trust the process δηλαδή!

ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Χωρίς να εντυπωσιάσει αλλά και χωρίς να αγχωθεί ο ΑΡΗΣ μας πήρε ακόμη μια νίκη και επέκτεινε το σερί του σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η άμυνα ήταν ξανά η σταθερά μας, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η επίθεση δυσκολευόταν και ο Μόργκαν με 22 πόντους φρόντισε να τελειώσει το παιχνίδι προτού οι αντίπαλοι μας αρχίσουν να το βλέπουν διαφορετικά. Σήμερα δεν πρόσφερε το θέαμα των προηγούμενων ημερών, αλλά έκανε τη δουλειά του και συνεχίζει να χτίζει την αυτοπεποίθηση. Άλλωστε ο στόχος δεν είναι να εντυπωσιάζει σε παιχνίδια σαν το σημερινό, αλλά να παρουσιαστεί πανέτοιμος κόντρα στους δυνατούς αντιπάλους και στα κρίσιμα παιχνίδια. Μέχρι τότε απολαμβάνουμε τη διαδικασία!

ΥΓ. Η αποχώρηση του Χαραλαμπόπουλου με τραυματισμό μετρίασε τη χαρά της νίκης. Μακάρι τα νέα για τον Βασίλη να είναι όσο γίνεται καλύτερα γιατί ακόμη μέσα Οκτωβρίου είμαστε και ήδη μετράμε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας πολλούς και σημαντικούς τραυματισμούς.

Το 3 στα 3 για το EuroCup έκανε απόψε ο ΑΡΗΣ μας στο κατάμεστο Nick Galis Hall, επικρατώντας της Ντερτόνα με 88-68! Η ομάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά, έχασε τον ρυθμό και τη διαφορά του αλλά όταν το παιχνίδι ζόρισε έβγαλε την αντίδραση ξαναβρήκε το ρυθμό και τελείωσε με συνοπτικές διαδικασίες τους Ιταλούς. Με την άμυνα να περιορίζει τους Ιταλούς στους 24 πόντους στο 2ο ημίχρονο, τον Μόργκαν να σκοράρει ασταμάτητα και τον Ρόμπινσον-Ερλ να βγάζει την ποιότητα του το αγχωτικό +4 μετατράπηκε σε μια απολαυστική εικοσάρα ξεσηκώνοντας άπαντες στο γήπεδο!

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ

Ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε από νωρίς τον τόνο στην επίθεση και ο Ρόμπινσον-Ερλ ακολούθησε, με τον ΑΡΗ να φτάνει γρήγορα στο 20-10. Υπήρχε ταχύτητα, δημιουργία και αποτελεσματικότητα, με τους 31 πόντους της πρώτης περιόδου να επιβεβαιώνουν το καλό μας ξεκίνημα. Ο Μάντοξ όμως είχε ήδη δείξει ότι δεν θα μας άφηνε να ξεμπερδέψουμε εύκολα και σκόραρε με κάθε απίθανο τρόπο.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο η εικόνα άλλαξε. Η αμυντική συνέπεια χάθηκε και στην επίθεση η πίεση των αντιπάλων μας δυσκόλευε αρκετά τη κυκλοφορία της μπάλας οδηγώντας μας σε κακές επιλογές. Ο Μόργκαν έδωσε λύσεις αλλά η Ντερτόνα βρήκε περισσότερους πρωταγωνιστές και επέστρεψε. Το 45-44 του ημιχρόνου είχε σβήσει σχεδόν όλο το προβάδισμά μας και μας έβαζε μπροστά σε μια διαφορετική δοκιμασία από τον περίπατο του Σαββάτου.

ΕΣΦΙΞΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Βγαίνοντας από τα αποδυτήρια ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένος στην άμυνα. Στην επίθεση όμως τα ζόρια συνεχίζονταν. Τα τρίποντα όμως των Μήτρου-Λονγκ και Χαραλαμπόπουλου μας βοήθησαν να ξεφύγουμε ξανά, με το 62-55 της τρίτης περιόδου να δίνει ένα προβάδισμα όχι αρκετό για να νιώσουμε ασφάλεια.

Οι Ιταλοί δεν εγκατέλειψαν, πλησίασαν στο 68-64 και κάπου εκεί ξαναεμφανίστηκε ο Μόργκαν ακόμη πιο αποφασισμένος. Πήρε πρωτοβουλίες, βρήκε σπουδαία καλάθια και έδωσε στην ομάδα την επιθετική αυτοπεποίθηση που της έλειπε. Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε τις δικές του λύσεις και το επιμέρους 20-4 μέχρι το τέλος έφερε το 88-68 και μετέτρεψε την αγωνία σε ενθουσιασμό μέσα στο φλογισμένο Παλέ!

ΠΑΤΑΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Μια διαφορετική νίκη από αυτή κόντρα στην ΑΕΚ πανηγύρισε σήμερα με τον βαθμό δυσκολίας που μας έβαλαν οι Ιταλοί να δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην προσπάθεια των παικτών του Βασίλη Σπανούλη. Η ομάδα βρήκε τρόπο να κερδίσει όταν σταμάτησαν να της πηγαίνουν όλα καλά. Με το ημίχρονο είδαμε την αμυντική ένταση να ανεβαίνει στα επίπεδα του πρώτου δεκαλέπτου περιορίζοντας τους μέχρι τότε δραστήριους Ιταλούς. Μέσα από την άμυνα ξαναπήραμε τον έλεγχο και με το που ήρθαν και οι λύσεις στην επίθεση τα πάντα τελείωσαν. Υπάρχουν κενά στη διάρκεια, δυσκολίες στο σετ παιχνίδι και σχήματα που δεν έχουν βρει την ίδια συνοχή. Μέσα όμως από την ομαδική λειτουργία αλλά και το ατομικό ταλέντο η ομάδα καταφέρνει να τα κρύβει τα προβλήματα της και να κερδίζει χρόνο μέχρι να τα εξαλείψει εντελώς. Και όταν αυτή η διαδικασία γίνεται μέσα από νίκες, μόνο χαρούμενοι μπορούμε να είμαστε.

Σε ατομικό επίπεδο έχουμε να πούμε πολλά. Αρχικά ο Μόργκαν μετά και το σημερινό φαίνεται να έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου που μετά τα πρώτα παιχνίδια άρχισε να έχει τις αμφιβολίες του. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Ντιμιτρίεβιτς που με τον τρόπο που αγωνίζεται είναι κομβικός παίκτης για την ομάδα. Αυτά περιμένεις από παίκτες με τον δικό τους ρόλο και είναι ευχάριστο που αρχίζουμε να το βλέπουμε με συνέπεια. Για τον Ρόμπινσον-Ερλ μάλλον θα πρέπει να σταματήσουμε να αναφερόμαστε και να βάζουμε απλά ένα τικ στην εμφάνιση του. 19 πόντοι, 9 ριμπάουντ και ,ια παρουσία που εμπνέει σιγουριά. Σιγουριά όπως αποπνέει το κοουτσάρισμα του Σπανούλη με παίκτες όπως ο Μήτρου Λόνγκ, ο Χαραλαμπόπουλος και ο Μπιρτς που αξιοποιούνται με τέτοιο τρόπο που ακόμη και όταν δεν γράφουν νούμερα στην στατιστική τους, καταφέρνουν να είναι υπερπολύτιμοι για την συνολική λειτουργία της ομάδας. Μιας ομάδας που δείχνει για την ώρα να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί πριν καν την δούμε στο παρκέ!

ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΧΤΙΖΕΙ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΝΙΚΗΤΗ

Το 3 στα 3 στην Ευρώπη ήρθε με μια εμφάνιση που είχε και καλό μπάσκετ και σημαντικά προβλήματα αλλά και ουσιαστική αντίδραση που οδήγησε τελικά σε μια νίκη με 20 πόντους. Δεν ήταν 40’ κυριαρχίας όπως με την ΑΕΚ, ήταν όμως μια ακόμη επιβεβαίωση ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις ενός αγώνα, βρίσκοντας τους παίκτες που θα βγουν μπροστά για να τον οδηγήσουν στη νίκη. Παίκτες όπως τον Μόργκαν που με τους 23 πόντους του έκανε τη διαφορά. Και όσο η ομάδα ανεβάζει απόδοση, τόσο μεγαλώνει η δική μας προσμονή για τη συνέχεια. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, να μας κάνεις να ανυπομονούμε για το επόμενο!

Να διαγράψει οριστικά από την μνήμη μας την κάκιστη εμφάνιση της Καρδίτσας προσπάθησε η ομάδα μας σήμερα και θα μπορούσε κανείς να πει ότι το πέτυχε! Ένας ΑΡΗΣ γεμάτος ενέργεια και αποφασιστικότητα από το πρώτο τζάμπολ, διέλυσε την ΑΕΚ με 88-58 πανηγυρίζοντας την πρώτη του νίκη στο πρωτάθλημα μέσα σε ένα καυτό Παλέ! Ουσία και θέαμα από τους παίκτες του Σπανούλη που κυριάρχησαν από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή κυρίως χάρη στην άμυνα που αχρήστευσε κάθε επιθετικό πλάνο της ΑΕΚ.  Μια απολαυστική παράσταση για όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ αλλά και όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν τηλεοπτικά.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ, ΠΗΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΠΟΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ

Από τις πρώτες κατοχές φάνηκε η διάθεση των παικτών μας να επιβληθούν. Πίεση στην μπάλα, δυνατές άμυνες και γρήγορες επιθέσεις έφεραν το 10-2 με τον Ρόμπινσον-Ερλ να τελειώνει τις φάσεις και να φτάνει τους 11 πόντους ήδη στο πρώτο δεκάλεπτο. Το 23-10 αποτύπωνε την υπεροχή μας, αλλά το σημαντικό ήταν πως ο ΑΡΗΣ συνέχισε με την ίδια ένταση.

Ο Μόργκαν πήρε τη σκυτάλη στο σκοράρισμα, οι λύσεις κοντά στο καλάθι αυξήθηκαν και η ΑΕΚ δυσκολευόταν να βρει μια καλή επίθεση. Το 42-21 του ημιχρόνου είχε προκύψει μέσα από την ομαδική προσπάθεια, με τους αντιπάλους να έχουν μόλις έξι εύστοχα σουτ σε τριάντα προσπάθειες.

ΡΟΤΕΪΣΟΝ, ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΡΑ

Μετά την ανάπαυλα περιμέναμε να δούμε αν θα υπήρχε η χαλάρωση. Ο ΑΡΗΣ μπήκε με 5-0, κράτησε τον έλεγχο και έκλεισε την τρίτη περίοδο στο 64-35. Ούτε τότε έπεσε η ένταση. Η διαφορά έφτασε τους 33 πόντους και ο Μόργκαν συνέχισε να ευστοχεί από μακριά, μέσα στην αποθέωση του κόσμου. Το τελικό 88-58 ήταν η φυσιολογική κατάληξη ενός αγώνα στον οποίο δεν αφήσαμε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Η ΑΜΥΝΑ, Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα καθυστέρησε μια αγωνιστική… αλλά ήρθε με τρόπο που μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό. Και πως να μην ενθουσιάζεσαι όταν παρακολουθείς κόντρα σε θεωρητικό «ανταγωνιστή» σου τι μπορεί να κάνει αυτό το σύνολο όταν παίζει συγκεντρωμένο και με διάθεση στην άμυνα. Προφανώς παιχνίδι που τελειώνει με 30 πόντους είναι μονόλογος αλλά σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ κέρδισε ακόμη πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Γιατί στο τελικό σκορ δεν αναφέρεται πόσο γρήγορα πήραμε διψήφιο προβάδισμα, πόσο εύκολα το αυξήσαμε και το διατηρήσαμε αλλά και πόσες «δοκιμές» έκανε ο Σπανούλης στο Β ημίχρονο. Πως μοίρασε το χρόνο και τι σχήματα τέσταρε.

Σε ατομικό επίπεδο ο Μόργκαν επιτέλους μας καθησύχασε με μια εμφάνιση ανάλογης της φήμης που τον ακολουθούσε. Οι 25 πόντοι και η ευκολία με τους οποίους τους πέτυχε είναι μια πρώτη επιβεβαίωση της ορθότητας της επιλογής του. Και όποτε μιλάμε για ορθές επιλογές το μυαλό μας πάει στον Ρόμπινσον Έρλ που δεν τον γνωρίζαμε αλλά όπως φαίνεται θα τον μάθουμε για τα καλά και θα τον χαιρόμαστε για καιρό. Ένα ένα τα κομμάτια που επέλεξαν ο Σπανούλης με τον Ζήση δείχνουν να κουμπώνουν. Είδαμε τις 8 ασίστ του Ντιμιτρίεβιτς, είδαμε τον Κώστα Αντετοκούνμπο τι μπορεί να κάνει αν πάρει σωστά την μπάλα, είδαμε και τον Μπίρτς ακόμη και όταν μας εκνευρίζει με την ατολμία του στην επίθεση είναι πολύτιμος για την λειτουργία της ομάδας. Όπως και ο Μήτρου Λόνγκ και φυσικά ο Χαραλαμπόπουλος που ξεχωρίζει. Όλα βαίνουν καλώς, η ομάδα βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι και αυτά που περιμέναμε να δούμε με την έλευση του Σπανούλη και την κατάρτιση αυτού του ρόστερ, αρχίζουμε να τα βλέπουμε.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ

Εντυπωσιακός ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην ΑΕΚ που περιορίστηκε από την αρχή σε παθητικό ρόλο, κάνοντας το τελικό +30 να φαίνεται πιο κολακευτικό από την ίδια την εικόνα της αναμέτρησης Η συνολική αμυντική προσπάθεια σχεδόν αδιάκοπα επί 40’ ήταν το στοιχείο που έκρινε τον αγώνα πριν καλά καλά ξεκινήσει. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να πούμε με σιγουριά ότι δεν θα ξαναδούμε τον ΑΡΗ της Καρδίτσας και πόσο καλύτερα μπορεί να παίξει ο ΑΡΗΣ από ότι έπαιξε σήμερα. Πάντως με εξαίρεση το επιθετικό κρεσέντο του Μόργκαν(25 πόντους με 6 τρίποντα) όταν η διαφορά ήταν ήδη στο 20+, στην επίθεση δεν μπορείς να πεις ότι σουτάραμε καλά. Που δηλαδή να αρχίσουν να βρίσκουν και οι υπόλοιποι ρυθμό όπως βρήκε ο Μόργκαν σήμερα. Αναμένουμε σπουδαία πράγματα! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Κόντρα στα προβλήματα του και την εχθρική διαιτησία, ο ΑΡΗΣ όντας καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης έφθασε στη νίκη επεκτείνοντας το νικηφόρο σερί του στις 8! Χωρίς να πιάσουμε σπουδαία απόδοση αλλά με τον Μήτρου Λόνγκ να πετυχαίνει 27πόντους  και να  «ρεφάρει» τις τελευταίες κακές εμφανίσεις η ομάδα πήρε αυτό που ήθελε. Μπορούσε εύκολα να πάρει και τη διαφορά αλλά στο τέλος του στοίχισαν τα νεκρά διαστήματα και η έλλειψη συνεννόησης στην τελευταία επίθεση.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ

Η ομάδα μπήκε συγκεντρωμένη στο γήπεδο και με τους Μήτρου Λόνγκ και Χάρελ να «πυροβολούν» από μακριά πήρε κεφάλι στο σκορ. Ο Αντετοκούνμπο παρά τις ενοχλήσεις του είχε πολύ καλή παρουσία και στις 2 πλευρές του γηπέδου με τον ΑΡΗ να πετυχαίνει να επιβάλει το δικό του τέμπο από το πρώτο δεκάλεπτο. Ωστόσο ο υψηλόσωμος σέντερ ένιωσε ξανά ενοχλήσεις και τέθηκε νοκ άουτ από το παιχνίδι.

Η ΑΕΚ δεν βρίσκεται τυχαία στην 3^η θέση, έβγαλε αντίδραση προσπέρασε στο σκορ(22-26) και πήγε να αλλάξει τις ισορροπίες της αναμέτρησης.  Σε εκείνο το σημείο φάνηκε πόσο αποφασισμένοι ήταν οι παίκτες μας σήμερα για να πάρουν τη σημαντική νίκη. Με τον Μήτρου Λόνγκ να συνεχίζει να κάνει τα δικά του και τον Νουά από το πουθενά να δίνει πόντους σε δεύτερες ευκαιρίες η ομάδα μας όχι απλά απάντησε αλλά κατάφερε να φθάσει και στο +9 λίγο πριν το ημίχρονο που έκλεισε τελικά με 44-39.

ΑΠΟ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ  ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Στο τρίτο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ έπαιξε όπως ακριβώς θέλουμε να τον βλέπουμε. Ο Μήτρου-Λονγκ συνέχισε να πυροβολεί, ο Μποχωρίδης έδωσε λύσεις, ο Τζόουνς βρήκε ρυθμό και η διαφορά ανέβηκε μέχρι και στο +14 δείχνοντας ότι μπορεί να τελειώσει από νωρίς τόσο την υπόθεση νίκη όσο και το +7 για να πάρει και το πάνω χέρι σε περίπτωση ισοβαθμίας με την ΑΕΚ.

Και πάνω που πιστέψαμε ότι μπορούμε να τελειώσουμε αναίμακτα η ομάδα κόλλησε επιθετικά. Με μόλις 2 πόντους σε 5 ‘ η ΑΕΚ άρπαξε την ευκαιρία να ροκανίσει την διαφορά και να προσπεράσει με 70-71 αλλάζοντας τα δεδομένα του αγώνα. Ευτυχώς ο Μήτρου Λόνγκ που είχε σιγήσει από το Α ημίχρονο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά ξεκίνησε ξανά να σκοράρει, ο Χάρελ πέτυχε και αυτός ύστερα από το πρώτο δεκάλεπτο το κρίσιμο σουτ και η νίκη κατέληξε στην αγκαλιά μας. Είχαμε και την ευκαιρία να πάρουμε και το +7 αλλά την σπαταλήσαμε με πολύ αφελή τρόπο.

ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ – ΣΧΕΔΟΝ -  ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Με τους περισσότερους παίκτες να είναι σε μέτρια μέρα, τον Αντετοκούνμπο να αγωνίζεται μόλις για ένα δεκάλεπτο και την ομάδα να κολλάει επιθετικά στο πιο κρίσιμο σημείο της αναμέτρησης κόντρα σε μια δυνατή ΑΕΚ,  ο βαθμός δυσκολίας του σημερινού αγώνα ήταν υψηλός. Παρόλα αυτά ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του την βρήκαν την άκρη και αν ήταν λίγο πιο συγκεντρωμένοι θα το πετύχαιναν πολύ πιο εύκολα. Σε ένα καλό απόγευμα για την ομάδα μένει μια αίσθηση μισής δουλειάς μιας και εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει και την διαφορά. Από την άλλη, όταν σε ένα παιχνίδι με τόσα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση, μόλις 3-4 παίκτες να ξεχωρίζουν και μια άκρως εχθρική διαιτησία, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι  στο τέλος τα  καταφέραμε! Και τα καταφέραμε κυρίως γιατί η ομάδα έπαιξε με ένταση, δεν τα παράτησε αλλά και γιατί έχει 4-5 παίκτες με ποιότητα που μπορούν να καθορίσουν την έκβαση του αγώνα. Παίκτες όπως ο Μήτρου Λόνγκ που πρωταγωνίστησε, ο συνήθης ύποπτος Νουά(χωρίς να εντυπωσιάσει) και ο παίκτης κλειδί Χάρελ! Και όπως φαίνεται οι νίκες τους δίνουν περισσότερη αυτοπεποίθηση που σε παιχνίδια σαν το σημερινό την εξαργυρώνουμε!

Τώρα, για το πως από το +14 κοντέψαμε να χάσουμε και το πως σπαταλήσαμε την ευκαιρία για να καλύψουμε τη διαφορά του πρώτου αγώνα δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε πολλά. Κόουτς και παίκτες έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους και όπως μας έχουν δείξει ότι είναι ικανοί για το καλύτερο, έχουν δείξει ότι είναι και για το χειρότερο. Για τη συνέχεια εμείς πάντως θα ευελπιστούμε να βλέπουμε το καλύτερο που μπορούν να πετύχουν και μόνο αυτό.

ΔΥΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΕΤΡΑΔΑ, ΓΛΥΚΟΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ 3^Η ΘΕΣΗ

Χρωστούσε μια καλή εμφάνιση ο Μήτρου Λόνγκ και σήμερα την ξεχρέωσε και με το παραπάνω. Με  27 πόντους και πολλά κρίσιμα σουτ όταν η ομάδα είχε κολλήσει βοήθησε στα μέγιστα για να φθάσει στη νίκη. Λίγο συγκέντρωση περισσότερη χρειαζόταν και θα παίρναμε και το +7.  Η μεγάλη εικόνα όμως  λέει 8 σερί νίκες και μια ομάδα που δείχνει ικανή για τον στόχο της τετράδας και όχι μόνο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αθόρυβα ως ένα βαθμό και αποφεύγοντας τα κραυγαλέα λάθη οι 3 διαιτητές έδειξαν πως μπορουν να αβαντάρουν την ομάδα που θέλουν με συνοπτικές διαδικασίες. Οι 28 βολές που βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι των 13 που σουτάραμε εμείς σε ένα παιχνίδι που ήμασταν σχεδόν σε όλη την διάρκεια του μπροστά και προηγηθήκαμε μέχρι και με +14 πόντους, αυτό δείχνει.

Με μια αποκαρδιωτική εμφάνιση που οδήγησε στη συντριβή από την Τσεντεβίτα με 60-89 ο ΑΡΗΣ μας αποχαιρέτησε το 2025 με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Το κατάμεστο Παλέ και το «πρέπει» της νίκης μάλλον επηρέασε αρνητικά… τον Μίλιτσιτς και τους παίκτες του που μόλις για περίπου 7-8 λεπτά παρουσίασαν κάτι που θύμιζε η ομάδα. Σκασμένος ο κόσμος,  δεν μπορούσε να πιστέψει το ξεφτιλίκι που παρακολουθούσε και δικαιολογημένα ξέσπασε σε αποδοκιμασίες τόσο στη λήξη όσο και κατά τη διάρκεια του αγώνα.

ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΣΤΑ ΖΟΡΙΑ

Το παιχνίδι ξεκίνησε με ένα σχετικά ισορροπημένο τέμπο, αλλά σύντομα φάνηκε πως ο ΑΡΗΣ δεν είχε τη  συγκέντρωση που χρειαζόταν για να ακολουθήσει τον ρυθμό του αντιπάλου και αυτό ξεκίνησε να φαίνεται μετά από περίπου 5΄ παιχνιδιού. Η Τσεντεβίτα ήταν πιο καθαρή στις επιλογές της στην επίθεση, πιο πειθαρχημένη στην άμυνα και διάβαζε όσο κυλούσε ο χρόνος καλύτερα τις αδυναμίες μας. Αδυναμίες όπως αυτές στην άμυνα που με 1-2 πάσες σκορπούσε, στα ριμπάουντ που χάναμε το ένα μετά το άλλο και στην επίθεση με τον μονόπλευρο τρόπο που προσπαθούσαμε να σκοράρουμε.

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΠΕΤΑΞΕ ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ

Η ομάδα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, ο χρόνος κυλούσε και η διαφορά με συνοπτικές διαδικασίες συνεχώς αυξανόταν. Ο Μίλιτσιτς με ένα κοουτσάρισμα που φώναζε ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ δεν μπορούσε να αλλάξει κάτι και η Τσεντεβίτα κυριάρχησε μέχρι το τέλος του αγώνα με χαρακτηριστική ευκολία.

ΟΤΑΝ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΡ

Ναι το τελικό αποτέλεσμα μας εξέπληξε. Δεν έπεσε όμως κανείς και από τα σύννεφα με αυτά τα χάλια παρακολουθήσαμε . Πρώτη φορά είδαμε να μην παίζει η ομάδα άμυνα, να χάνει τα ριμπάουντ, να επιτίθεται ανορθόδοξα και να αστοχεί απελπιστικά; Όχι. Απλά σήμερα τα είδαμε όλα μαζί σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα χωρίς κανένα διάλλειμα. Φταίνε οι παίκτες; Φταίει ο προπονητής; Ναι και πάλι ναι. Μάλιστα όσο περνάει ο καιρός και η ομάδα παραμένει στάσιμη οι ευθύνες του Μίλιτσιτς πληθαίνουν. Όταν ο κόουτς τα έχει χαμένα, λειτουργεί υπό καθεστώς πανικού και πορεύεται χωρίς πλάνο, πως γίνεται οι παίκτες να λειτουργήσουν διαφορετικά; Τον κάπως καλό Άντζουσιτς στο ξεκίνημα του αγώνα τον απέσυρε ξαφνικά, τον έβγαλε εκτός ρυθμού και μαζί όλη την ομάδα. Προσπάθησε να βρει ισορροπία με τον Πουλιανίτη στην οργάνωση του παιχνιδιού… αλλά ακόμη και όταν ήταν μέσα τις περισσότερες φορές την οργάνωση του παιχνιδιού την αναλάμβανε ο Τζόουνς ή ο Μήτρου Λόνγκ!!!! Άλλαζε διαρκώς σχήματα μπας και του βγει κάτι και παρόλο που το παιχνίδι είχε ξεφύγει από νωρίς δεν τόλμησε να δώσει λίγο χρόνο παραπάνω στον Φόρμπς ή τον Γκιουζέλη. Όπως δεν έχει τολμήσει από την πρώτη ημέρα που ήρθε να επενδύσει σε κάποια ορθολογικά σχήματα ώστε να αποκτήσει η ομάδα κάποιες σταθερές. Και αυτό το τελευταίο πληρώνει ο ΑΡΗΣ και δεν μπορεί να βρει τον δρόμο του. Και ειλικρινά βλέποντας τον τρόπο που διαχειρίζεται την κατάσταση ο προπονητής μου φαίνεται αδύνατο να πορευτεί η ομάδα με αυτόν τον στο τιμόνι για πολύ καιρό ακόμη. Εκτός και αν η λευκή πετσέτα που βιάστηκε να πετάξει η ομάδα στο αποψινό παιχνίδι αφορά ολόκληρη τη χρονιά και τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία τη δεδομένη χρονική στιγμή.

ΚΑΚΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ, ΚΑΛΟ ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

Δεν θα πούμε πάνω στην πίκρα μας ότι αυτό που είδαμε σήμερα είναι αντιπροσωπευτικό του φετινού ΑΡΗ.  Δεν θα προσπεράσουμε όμως και έτσι απλά αυτό το χάλι που παρακολουθήσαμε σε μια βραδιά που ο κόσμος έσπευσε να γεμίσει ασφυκτικά το Παλέ με την ελπίδα να χαρεί και μια σημαντική νίκη. Καλή ομάδα η Τσεντεβίτα αλλά όχι τόσο ώστε να μας κάνει πλάκα χωρίς καν να ιδρώσει.  Όταν όμως τα έχεις κάνει όλα λάθος και συνεχίζεις να επιτρέπεις σε έναν μπερδεμένο προπονητή και κάποιους ταλαίπωρους παίκτες να κάνουν τα δικά τους χωρίς συνέπειες, αυτά θα έχεις ...ελπίζοντας να έχουν πάρει το μάθημα τους.

ΥΓ. Λείπει η αθλητικότητα λέει ο κόουτς αλλά επέλεξε(?) τον Άντζουσιτς. Όπως και για ψηλό επέλεξε(?) τον Τσαϊρέλη που δεν τον βάζει καθόλου.

ΥΓ2. Πραγματικά με την περίπτωση του Φόρμπς έχω μπερδευτεί. Ο παίκτης δεν έχει ένα υψηλό συμβόλαιο; Αυτό το συμβόλαιο δεν πληρώνεται; Ποιο το νόημα να παραμένει και να πληρώνεται αν δεν χρησιμοποιείται ή δεν είναι σε θέση να βοηθήσει;

ΥΓ3. Απίστευτο πάντως πως μια σεζόν ορόσημο όπως θα έπρεπε να είναι η φετινή έχει μετατραπεί σε τέτοια ταλαιπωρία… ας ελπίσουμε το 2026 να φέρει καλύτερες ημέρες γιατί δεν αντέχεται αυτή η κατάσταση.

Επί 30’ ο ΑΡΗΣ μας όρθωνε το ανάστημα του στην Μπαχτσεσεχίρ διεκδικώντας με αξιώσεις τη νίκη, στο τελευταίο όμως δεκάλεπτο τα κατέστρεψε όλα! Η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών βιάστηκε να φύγει για τα αποδυτήρια και από εκεί που η ομάδα σε έπειθε ότι μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη, φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλα τα στραβά της. Κατήφεια στις κερκίδες του σχεδόν κατάμεστου Nick Galis, με τον κόσμο να τα δίνει όλα αλλά στο τέλος να φεύγει απογοητευμένος.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ

Πιο έτοιμος από ποτέ έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας στο ξεκίνημα του αγώνα, με τους Τούρκους μάλλον να αιφνιδιάζονται με το δυνατό ξεκίνημα μας. Το 23-14 λίγο πριν το τέλος του 1^ου δεκαλέπτου ήταν το αποτέλεσμα της καλής αμυντικής λειτουργίας αλλά και της αποτελεσματικότητας του Κουλμπόκα που μπήκε φουριόζος στο γήπεδο.

ΓΙΑ 30’ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΜΑΝΤΟ

Χωρίς να κάνουμε κάτι το εντυπωσιακό στην επίθεση αλλά δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο στην άμυνα καταφέραμε να διατηρήσουμε ένα ελαφρύ προβάδισμα για σχεδόν 30’. Οι Τούρκοι ανέβασαν την πίεση δημιουργώντας μας προβλήματα στην επίθεση αλλά στην άλλη πλευρά του γηπέδου δυσκολευόντουσαν πάρα πολύ να σκοράρουν και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που παραμέναμε έστω και οριακά μπροστά στο σκορ.

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Σαν να γύρισε διακόπτης με το που ξεκίνησε η 4^η περίοδος και γύρισε στην ένδειξη ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ. Γρήγορα ανούσια φάουλ, φθηνά λάθη, κακές επιλογές στην επίθεση και γρήγορα γρήγορα από εκεί που ήμασταν στη θέση του οδηγού βρεθήκαμε ζαλισμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουμε στην αντεπίθεση διαρκείας των Τούρκων. Μέσα σε κάτι λιγότερο από 3’ το προβάδισμα των 5 πόντων έγινε -1 . Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η ομάδα είχε χάσει τη συγκέντρωση της, είχε χάσει την αποφασιστικότητα της και έμοιαζε εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση πανικού. Πανικός που όσο κυλούσε ο χρόνος γινόταν και πιο έντονος επιτρέποντας στους αντιπάλους μας να πάρουν στο τέλος τη νίκη χωρίς άγχος.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για έναν προβληματικό ΑΡΗ που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα, το αποψινό παιχνίδι είχε πολύ υψηλό βαθμό δυσκολίας. Έχοντας ως βάση αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές στάθηκε καλά η ομάδα. Η βελτίωση στην άμυνα είναι πλέον αισθητή σε τέτοιο βαθμό που είναι ικανή να σου δώσει νίκες όπως αυτή κόντρα στη Μύκονο αλλά παραλίγο και σήμερα μιας και για 30’ έκανε τη δουλειά της. Όταν όμως το χάος στην επίθεση παραμένει δεν γίνεται να κερδίσεις μόνο παίζοντας άμυνα. Ο Μίλισιτς επιμένει στους Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς για την οργάνωση της επίθεσης και αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Όπως έχει τις επιπτώσεις του και η αφλογιστία του Φόρμπς(που σήμερα δεν εμψυχώθηκε). Εναποθέτεις σε 2 παίκτες σχεδόν όλη την δουλειά στην επίθεση και τους επιφορτίζεις διαρκώς με το δίλλημα σκόρερ ή πασέρ. Για αυτό οι πολλές κακές επιλογές, τα λάθη και η αστοχία. Για αυτό και οι ψηλοί φαίνονται άσχετοι και όποιος σκοράρει το κάνει σχεδόν πάντα με προσωπική ενέργεια και όχι μέσω μιας ασίστ ή ενός συστήματος. Διορθώνεται εκ των έσω το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού; Μάλλον όχι και σίγουρα όχι με τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ σε έναν ρόλο που δεν τον νιώθουν και δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατά τα άλλα ο Νουά βοήθησε και θα βοηθήσει και ο Φόρμπς θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί… με έναν παίκτη ικανό να βγει μπροστά.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ 3 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ

Κόντρα σε ένα εκ των βασικών φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup o ΑΡΗΣ μας για 30’ έδειχνε αποφασισμένος να πάρει αυτή τη σημαντική νίκη. Στο τέλος όμως… λύγισε από τις αδυναμίες του και παραδόθηκε στην ανωτερότητα των αντιπάλων. Κρατάμε την καλή εικόνα των 3 δεκαλέπτων και το ενθαρρυντικό ντεμπούτο του Νουά ελπίζοντας ότι η ενίσχυση της ομάδας δεν θα τελειώσει εδώ. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να αρκείται μόνο σε καλές εμφανίσεις.

ΥΓ. Τα είπαμε για την «εμψύχωση» του Φόρμπς στα προηγούμενα παιχνίδια… Να είναι καλά το παλικάρι του ευχόμαστε το καλύτερο στην καριέρα του αλλά ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν σκόρερ που δεν θα αγχώνεται όποτε έχει την μπάλα στα χέρια.

Εμφανώς αλλαγμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Μύκονο και μετέτρεψε ένα θεωρητικά αγχωτικό παιχνίδι σε υγιεινό περίπατο! Με εξαίρεση το νωθρό πρώτο δεκάλεπτο η ομάδα έπαιξε καλή άμυνα και όταν βρήκε τα μακρινά σουτ γρήγορα «κλείδωσε» τη νίκη. Εμφανώς βελτιωμένη η ομάδα στην αμυντική της συμπεριφορά, στην επίθεση όμως συνεχίζει να παραμένει μπερδεμένη.

ΑΡΓΗΣΕ 10΄ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Λάθη, αστοχία και άμυνα με τα μάτια περιλάμβανέ το ρεπερτόριο της ομάδας μας στο ξεκίνημα του αγώνα. Η Καρδίτσα έδειχνε να πατάει καλύτερα στο γήπεδο και να κρατάει ένα ελαφρύ προβάδισμα με ευκολία. Μια εικόνα που έλαβε τέλος με τη λήξη του πρώτου δεκαλέπτου μιας και μετά είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Έναν ΑΡΗ που ανέβασε απότομα την ένταση στην άμυνα και μέσα από αυτή την διαδικασία έπαιρνε ενέργεια που την μετέφερε στην επίθεση. Έστω και με δυσκολία οι παίκτες μας έβρισκαν τον δρόμο προς το αντίπαλο καλάθι και χάρη στην άμυνα καταφέραμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος και να πάρουμε κεφάλι.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Με την άμυνα να κάνει τη δουλειά της σωστά, το ζητούμενο ήταν το σκοράρισμα. Τζόουνς και Κουλμπόκα ήταν καλοί αλλά κανείς δεν ήταν τόσο «καυτός» σήμερα ώστε να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Η λύση αυτή τη φορά ήρθε με μια εντυπωσιακή πολυφωνία στην επίθεση που αν και μόλις 2 είχαν διψήφιο αριθμό πόντων, υπήρχαν άλλοι 8 παίκτες που βοήθησαν στο σκοράρισμα. Τα μακρινά σουτ από Μποχωρίδη, Φόρμπς και Χάρελ  έφθασαν τη διαφορά στο +21 και κάπου εκεί κρίθηκε από νωρίς το παιχνίδι. Η Καρδίτσα είχε εγκλωβιστεί από την καλή μας άμυνα και δεν είχε κανένα περιθώριο αντίδρασης.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αν απομονώσουμε την 1^η περίοδο όπου η ομάδα μας θύμισε γιατί έχει βρεθεί σε αυτή τη δυσχαιρή θέση για το υπόλοιπο του αγώνα μπορούμε να μιλήσουμε εντελώς διαφορετικά. Είδαμε τους παίκτες μας να βγάζουν πάθος στην άμυνα, να κρατάνε σωστές αποστάσεις, να μην μπερδεύονται στις αλλαγές  και σε αρκετές περιπτώσεις να κάνουν πολύ ωραία ντάμπλ τιμ και παγίδες πάνω στους αντιπάλους τους. Αυτή η άμυνα ήταν που μας έδωσε τη νίκη. Τα μακρινά σουτ που έχτισαν την μεγάλη διαφορά το έκαναν πιο εύκολο αλλά και χωρίς αυτά πάλι η ομάδα θα κέρδιζε γιατί η άμυνα έκανε όλη τη βρώμικη δουλειά. Τώρα στην επίθεση προφανώς και ο Μίλισιτς θέλει να βαφτίζει απόλυτο κουμανταδόρο και μαέστρο στην επίθεση τον Μήτρου Λόνγκ αλλά ειλικρινά θα μου κάνει εντύπωση αν το καταφέρει. Ναι ο Μήτρου Λόνγκ σήμερα δεν ήταν όσο κακός ήταν στα προηγούμενα… αλλά με 8 λάθη από τον πόιντ γκαρντ σου δεν πας πουθενά. Πιο λογικό θα μου φαινόταν να δοκίμαζε ως οργανωτή του παιχνιδιού πίσω από τον Τζόουνς τους Πουλιανίτη και Μποχωρίδη παρά τον Μήτρου Λόνγκ. Γιατί ο παίκτης αυτός είναι, κάνει σε μεγάλο βαθμό άνω κάτω την επίθεση χωρίς να είναι ευθύνη του και πιθανόν χωρίς να μπορεί στο καλούπι που τον θέλει ο νέος μας προπονητής. Λογικά ο νέος ξένος αν ανταποκριθεί στις περγαμηνές που τον ακολουθούν θα μεταμορφώσει σημαντικά την ομάδα. Τα στοιχεία όμως που θα δώσει δεν έχουν σχέση με αυτά τα προβλήματα. Οπότε ο Μίλισιτς θα πρέπει να ξεκαθαρίσει αν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού εκ των έσω ή θα χρειαστεί και σε αυτή τη θέση μια διορθωτική κίνηση.

ΘΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ

Αισθητά βελτιωμένος στην άμυνα ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, κράτησε τη Μύκονο χαμηλά στο σκοράρισμα και όταν βρήκε το χέρι του «κλείδωσε» εύκολα τη νίκη. Εύκολη νίκη, παρά τα 21 λάθη και τα 15 χαμένα ριμπάουντ… κάτι που φωνάζει ότι με μια στοιχειώδη αμυντική προσπάθεια σαν την σημερινή σίγουρα θα είχαμε 2-3 νίκες παραπάνω. Θέλει πολύ δουλειά η ομάδα, θέλει και τον νέο παίκτη να «κουμπώσει». Κρατάμε τη νίκη, κρατάμε και τη βελτίωση.

ΥΓ. Συνεχίζουν να με προβληματίζουν οι εκδηλώσεις στήριξης προς τον Φόρμπς από μερίδα του κόσμου κατά την διάρκεια του αγώνα. Το ζητούμενο είναι να βρει ο ΑΡΗΣ τον δρόμο του ή να μην «καεί» το παλικάρι; Ή υποχρεωτικά θα πρέπει ο ΑΡΗΣ να πάρει τα πάνω του με τον Φόρμπς μπροστάρη; Παίκτες πάνε και έρχονται στον επαγγελματικό αθλητισμό… γιατί στον ΑΡΗ το κάνουμε τόσο θέμα όταν κάποιος πρέπει να φύγει;

Από το κακό στο χειρότερο ο ΑΡΗΣ μας, κατάφερε για ακόμη μια φορά να απογοητεύει άπαντες γνωρίζοντας την ήττα από τον ποακ μέσα στο κατάμεστο Παλέ. Η ομάδα ήθελε αλλά σε καμία περίπτωση δεν έδειξε ότι μπορεί και στο τέλος πήρε αυτό που άξιζε. Αδιάβαστος ο Μίλισιτς που ναι μεν ακόμη μαθαίνει την ομάδα του αλλά θα έπρεπε τουλάχιστον να ενημερωθεί για το τι έχει προηγηθεί  ώστε να μην χαθεί χρόνος δοκιμάζοντας τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές με τον προκάτοχο του. Και όλα αυτά υπό το βλέμμα του Σιάο που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ έδωσε το ΟΚ για άμεση ουσιαστική ενίσχυση.

ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΔΙΠΛΟ ΣΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Μόνο ομάδα με πλάνο, συστήματα και ρόλους δεν ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα και αυτό φρόντισε να μας το δείξει από το πρώτο τζάμπολ του αγώνα. Πόντοι με το σταγονόμετρο λόγω της τραγικής κυκλοφορίας της μπάλας στην επίθεση αλλά και της εκνευριστικής αστοχίας στην επίθεση. Ακόμη και τα ελεύθερα σουτ από τους κατεξοχήν σουτέρ σου έβρισκαν σίδερο. Τα ξεσπάσματα του φιλότιμου Χάρελ και τα σκαμπανεβάσματα των Τζόουνς, Μήτρου Λόνγκ ήταν η όαση μέσα στο γενικότερο χάλι μας. Ο Ποακ  από την άλλη είτε με τον δραστήριο Τζάκσον, είτε μέσα από καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας και πιο έξυπνα plays έβρισκε έστω και με δυσκολία τον δρόμο προς το καλάθι μας.

ΟΙ ΒΟΛΕΣ, ΑΣΠΙΡΙΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΑΡΙΑ ΑΣΘΕΝΗ

2 φορές πήγε να μας φύγει το παιχνίδι , 2 φορές αντιδράσαμε. Μάλιστα τη 2^η φορά επιστρέψαμε από το -10 περίπου 9 λεπτά πριν τη λήξη. Όταν όμως η αντίδραση αυτή έρχεται μέσα από ένα άναρχο τέμπο σε άμυνα και επίθεση τότε λογικά κάποια στιγμή όταν τα πράγματα ηρεμήσουν πάλι θα ξαναγυρίσεις στο μηδέν. Όπως και έγινε. Οι βολές(σαν να φορούσαμε πράσινα ή ερυθρόλευκα) ήταν αυτές που μας κράτησαν στο παιχνίδι και μας έκαναν να ελπίζουμε αλλά η ομάδα ήταν τόσο κακή που ακόμη και όταν ο  συμπολίτης έδειξε τάσεις αυτοχειρίας εμείς χάναμε ακόμη και τα lay up.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΜΥΑΛΟΥ, ΠΛΑΝΟΥ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Αν κάποιος πιστεύει ότι αυτό το ρόστερ υστερούσε έναντι αυτού του συμπολίτη και το πρόβλημα ήταν κάποιος Τζάκσον μάλλον χάνει το νόημα. Το πρόβλημα είναι ότι οι αντίπαλοι σου 2.5 μήνες δουλεύουν, κάνουν διορθωτικές κινήσεις και βελτιώνονται ενώ εσύ συζητάς ακόμη αν ο Φόρμπς θα ανέβει, αν υπάρχει πόιντ γκαρντ που μπορεί να οργανώσει παιχνίδι και αν οι Έλληνες του ροστέρ κάνουν ή δεν κάνουν. Αλλάζεις προπονητή και προφανώς κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τον ενημερώσει για τις αδυναμίες και το τι έχει δοκιμάσει ως τώρα ο προηγούμενος προπονητής. Σήμερα ο Μίλισιτς έκανε ένα ίδιο κοουτσάρισμα με αυτά τα πρώτα του Καράιτσιτς που στη συνέχεια αποφάσισε να τα αλλάξει. Δεν ξέρω αν είναι ευθύνη του ίδιου του προπονητή ή του υπόλοιπου τεχνικού τιμ και του GM αλλά φάνηκε στον αγώνα ότι ήμασταν αδιάβαστοι. Και όταν λέμε αδιάβαστοι όχι μόνο ως προς τον αντίπαλο αλλά και προς την ίδια μας την ομάδα. Μια κατάσταση που δυστυχώς θυμίζει τις προηγούμενες χρονιές ως προς τα λάθη, γιατί ως προς την προσπάθεια που βλέπαμε σίγουρα τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα.  Σήμερα μόνο ένας Χάρελ σε έπειθε ότι κατέβηκε αποφασισμένος χωρίς φόβο να παλέψει. Οι υπόλοιποι μάλλον πάλευαν με τις ανασφάλειες τους. Και σε αυτό το περιβάλλον δύσκολα να δουλέψει ένας προπονητής που μόλις προσγειώθηκε στον πλανήτη ΑΡΗ.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Σαν να ανταγωνίζεται να ξεπεράσει προς το χειρότερο τον κακό του εαυτό μοιάζει ο ΑΡΗΣ από παιχνίδι σε παιχνίδι και δυστυχώς το σημερινό ντέρμπι δεν ξέφυγε από τον κανόνα. Κόντρα σε μια μέτρια ομάδα που όμως έκανε 1-2 βασικά πράγματα μέσα στο γήπεδο, ο ΑΡΗΣ φάνηκε πολύ αδύναμος για να πάρει μια αυτονόητη νίκη. Γιατί μόνο αυτονόητη ήταν η νίκη για τον φετινό ΑΡΗ στο «ντέρμπι» μέσα στο κατάμεστο Nick Galis Hall. Χειρότερο από την ίδια την ήττα είναι η απάθεια(;), η αδιαφορία(;), η ανικανότητα(;) και η αδυναμία(;) που δείχνει η διοίκηση για να επέμβει και να κάνει τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις. Λάθη γίνονται, όπως και διορθωτικές κινήσεις γίνονται.

ΥΓ. Ευτυχώς πλησιάζει Black Friday και όλο και κάτι θα βρούμε σε προσφορά.