Αν και το δίδυμο Τακιανός - Μίνιτς έμοιαζε με ακλόνητο φαβορί για να αναλάβει τον μπακετικό ΑΡΗ σε αυτήν την δύσκολη καμπή της σύγχρονης ιστορίας του τελικά προέκυψε στροφή προς το παρελθόν και στον Βαγγέλη Αλεξανδρή όπου το μόνο που απομένει είναι η ανακοίνωση της ΚΑΕ ώστε να επισημοποιηθεί η επιστροφή στην ομάδα που προσέφερε πολλά τόσο σαν παίκτης όσο και σαν προπονητής. Ας αρχίσουμε με τα "άσχημα" που σχετίζονται με αυτήν την απόφαση που ουσιαστικά επιβεβαιώνει τις φοβίες όλων μας σχετικά με την κατάσταση της ΚΑΕ και το τεράστιο άλμα προς τα πίσω που έκανε η αγαπημένη μας ομάδα. Ένα πισωγύρισμα που μας φέρνει σε μια εποχή αβεβαιότητας ακόμη πιο δύσκολη από τότε που παλεύαμε με συλλαλητήρια και όχι μόνο να σώσουμε την ομάδα από την καταστροφή και να την ξαναχτίσουμε πάνω σε υγιείς βάσεις. Τότε ο κόσμος είχε ανταποκριθεί μαζικά και τα αποτελέσματα ήταν σχετικά εντυπωσιακά τόσο αγωνιστικά με κατακτήσεις τίτλων και συμμετοχές σε τελικούς όσο και εξωαγωνιστικά με τον ΑΡΗ να έχει "φτιάξει" πάλι το όνομα του στο μπασκετικό στερέωμα και να θεωρείτε από παίκτες και προπονητές ένα ιδανικό "εργασιακό" περιβάλλον. Όταν προπονητές σαν τον Σ.Μαρκόπουλο ή τον Β.Αλεξανδρή έφευγαν από τον ΑΡΗ ο λόγος δεν ήταν άλλος από την πεποίθηση όλων μας ότι ο ΑΡΗΣ για να φτάσει εκεί που τον οραματιζόμαστε χρειάζεται κάτι παραπάνω από κάποιον έμπειρο προπονητή, γνώστη της Ελληνικής πραγματικότητας και κάπως έτσι πάντα επιλέγαμε ξένους προπονητές με την ελπίδα ότι θα κάνουν κάτι διαφορετικό, κάτι παραπάνω. Πλέον οι "νοικοκύρηδες" Δαμιανίδης - Τζεβελέκης έχουν οδηγήσει την ομάδα στα χρέη, τον κόσμο μακριά από το Παλέ και τους Αρειανούς παράγοντες να σφυρίζουν αδιάφορα μιας και δεν θέλουν να συμμετέχουν σε αυτό το θέατρο του παραλόγου που συμβαίνει στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Ένα θέατρο στο οποίο λίγο πολύ έχουμε συμμετοχή όλοι μας. Φυσικά κάποιοι έχουν παραπάνω από τους άλλους γιατί όταν για παράδειγμα φίλε Γιάννη Δασκάλου έστω και καθυστερημένα μίλησες με την γλώσσα της αλήθειας και ενημέρωσες τον κόσμο του ΑΡΗ για το τι ακριβώς συμβαίνει όλο το προηγούμενο διάστημα που σφύριζες αδιάφορα συντηρούσες μια αρρωστημένη κατάσταση. Το ίδιο ισχύει και για όλους εσάς που αποφασίσατε ότι το βασικό πρόβλημα του ΑΡΗ είναι η παρουσία του Λ.Σούμποτιτς και παρόλο που έχουν βγει όλα στην φορά εξακολουθείτε να μιλάτε γενικά και αόριστα και να μην ζητάτε ευθύνες από τους πραγματικά υπεύθυνους... Αυτά όσο αφορά την κατάσταση στην οποία έχει έρθει η ομάδα. Κατά τα άλλα η επιλογή Αλεξανδρή μοιάζει σαν την πλέον σοφή κίνηση και μοναδική ελπίδα ώστε μέσα από μια δύσκολη χρονιά όπως αναμένεται η επόμενη ο ΑΡΗΣ να βγει κερδισμένος και η χρονιά να χαρακτηριστεί μετά από χρόνια ως θετική σε όλα τα επίπεδα. Για τις ικανότητες του Β.Αλεξανδρή δεν χρειάζεται να πούμε πολλά μιας και η τελευταία χρονιά του στο Μαρούσι με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούσαν στην αθηναϊκή ομάδα ήταν ένας πραγματικός άθλος. Ας ελπίσουμε με την στήριξη του κόσμου ο "τίγρης" να κάνει και έναν ανάλογο άθλο με τον ΑΡΗ. Σε εμάς βέβαια θα έχει και την στήριξη του κόσμου όπου ανεξάρτητα από το αν θα γεμίζει ή όχι το Παλέ σίγουρα σε σχέση με το Μαρούσι και τις περισσότερες έδρες της Α1 στο Παλέ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αυτό που γουστάρω στον Αλεξανδρή και εύχομαι να το δω να το εφαρμόζει και στον ΑΡΗ είναι να δημιουργεί ένα δεμένο σύνολο, με ξεκάθαρους ρόλους και αγωνιστικούς προσανατολισμούς πάνω στο παρκέ. Έχει δείξει ότι μπορεί να "ξυπνάει" παίκτες που πολλοί βιαστικά θεωρούν τελειωμένους(Κόμματος, Γκαγκαλούδης, Μπάγκαριτς κ.α) και κάνει αρκετά καλές επιλογές ξένων παρά τα λίγα χρήματα που έχει στην διάθεση του. Εαν λοιπόν υπάρχει κάτι θετικό ως τώρα στον μπασκετικό ΑΡΗ αυτό δεν είναι άλλο από την επιστροφή του Αλεξανδρή! Βαγγέλη καλώς όρισες και πάλι στο σπίτι σου!