Με την απάντηση του Ν.Λάσκαρη ακόμη να εκκρεμεί η ομάδα καλείται μετά το σοκ με τον Κολοσσό της περασμένης αγωνιστικής να δώσει ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι. Κρίσιμο μιας και μια ακόμη αναπάντεχη ήττα και με δεδομένη την διοικητική κατάσταση που υπάρχει κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα μας ξημερώσει. Για αυτό ακριβώς και ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του θα πρέπει να κάνουν το καθήκον τους πάνω στο παρκέ.
Με τον Γ.Αθηναίου να αναμένεται ύστερα από καιρό να αγωνισθεί κανονικά αλλά και τον Μπέλ που ακουγόταν να είναι φευγάτος τελικά να μένει(έστω προσωρινά) ο ΑΡΗΣ μας καλείται να πάρει τη νίκη απέναντι στον Κόροιβο και να διώξει οποιαδήποτε αρνητική σκέψη, τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό κομμάτι και τον "πάτο στο βαρέλι". Αντίπαλος μας μια μαχητική ομάδα που από το ξεκίνημα της σεζόν μας έδωσε μια γερή σφαλιάρα προσπαθώντας να μας αφυπνίσει σχετικά με το τι θα ακολουθήσει αλλά όπως φάνηκε στην πορεία δεν υπήρχε η δυνατότητα αντίδρασης. Το τι θα πρέπει να κάνουν οι παίκτες μας είναι ξεκάθαρο. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δούμε την έλλειψη συγκέντρωσης που είχαμε δει το περασμένο Σάββατο για 30' κόντρα στον Κολοσσό αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να δούμε τον μαχητή ΑΡΗ που είδαμε πριν λίγες ημέρες κόντρα στην Μπεσίκτας. Εκεί που και σκληρή άμυνα έπαιξε αλλά και σε καμία στιγμή δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια για τη νίκη. Σίγουρα ο Κόροιβος δεν έχει καμία σχέση με την Μπεσίκτας αλλά όπως στα περισσότερα παιχνίδια φέτος έτσι και σε αυτό ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος είναι ο κακός μας εαυτός. Ας ελπίσουμε ο Π.Γιαννάκης όσο περνάνε ημέρες με τους παίκτες που έχουν απομείνει αλλά και με τον Γ.Αθηναίου να επιστρέφει σε αγωνιστική δράση να καταφέρει να μας παρουσιάσει κάτι διαφορετικό.
Καταντάει κουραστικό σε κάθε παιχνίδι να αναφέρουμε πόσο σημαντική είναι η παρουσία του κόσμου ιδιαίτερα τώρα που τα πράγματα είναι δύσκολα. Τόσο οικονομικά όσο και ψυχολογικά η δύναμη του κόσμου είναι αυτή που μας κάνει να διαφέρουμε από την συντριπτική πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελληνικών ομάδων. Όταν κάποια στιγμή το καταλάβουμε όλοι μας αυτό και αγκαλιάσουμε κάθε Αρειανή προσπάθεια στο γήπεδο ανεξάρτητα από το ποιος είναι πρόεδρος, προπονητής ή παίκτης τότε ίσως μπορέσουμε να ξεφύγουμε από αυτό το τέλμα με τις συμπάθειες, τις αντιπάθειες, τις παρατάξεις και τα κλειστά κλαμπ… Όλοι στο Παλέ!
ΥΓ. Ανεξήγητο το πως γίνεται άπαντες να θέλουν να φύγει ο Λάσκαρης αλλά να στηρίζουν κυρίως την πρόταση με την οποία παραμένει ο Λάσκαρης!!!