Όσο και αν μας στεναχωρεί η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε προς τα ποια κατεύθυνση να κοιτάξουμε. Ασυναίσθητα και επειδή έτσι αρμόζει στον ΑΡΗ που όλοι ξέρουμε κοιτάμε προς τα επάνω και κάνουμε τους υπολογισμούς μας για να δούμε αν υπάρχει η δυνατότητα να καλύψουμε τους 8 βαθμούς διαφορά με την 5η θέση που οδηγεί στα πλέιοφς και εκτός απροόπτου και στην Ευρώπη. Αν όμως δούμε λιγάκι πιο αντικειμενικά το θέμα η ομάδα μας αυτή την δεδομένη στιγμή μπορεί(μιας και όλες οι ομάδες από κάτω μας έχουν λιγότερα παιχνίδια) να είναι και μόλις 2 βαθμούς πιο πάνω από την επικίνδυνη ζώνη. Τι σημαίνει αυτό? Πολύ απλά ότι θα πρέπει να προσέξουμε πρώτα τα "νώτα" μας και μετά αν μας παίρνει να κάνουμε την επίθεση. Και έτσι και αλλιώς ο στόχος είναι ένας και μοναδικός και φυσικά δεν είναι άλλος από την νίκη και τους 3 βαθμούς σε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τώρα βέβαια παιχνίδια σαν και αυτό με την Δόξα ή τον Λεβαδειακό την προηγούμενη αγωνιστική έχουν ιδιαίτερη βαθμολογική σημασία μιας και ενδεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να μας χαντακώσει ακόμη πιο πολύ και το άγχος να αρχίσει να μας κυριαρχεί. Ούτε ένας μήνας δεν πέρασε από την προηγούμενη αναμέτρηση μας με την Δόξα όπου παρά το 2-0 είχαμε παρουσιάσει ένα πολύ άσχημο πρόσωπο και ζοριστεί πολύ πιο πολύ από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Βέβαια μπορεί να μην είχαμε απειληθεί ουσιαστικά αλλά το σύνολο του Μ.Κατσαβάκη είχε δείξει καλά στοιχεία και σε κάθε αγώνα που δίνει παρουσιάζεται και πιο δυνατή. Δεν θέλω καν να σκέφτομαι ότι σε ένα παιχνίδι που θα διεξαχθεί στο Καυτατζόγλειο μπροστά σε χιλιάδες Αρειανούς υπάρχει η περίπτωση οι Δραμινοί να πάρουν την πρώτη της νίκη και καλό είναι και οι παίκτες μας να το καταλάβουν. Για αγωνιστικά πλάνα, σχηματισμούς κτλ δεν θα ασχοληθώ και πολύ μιας και νομίζω ότι ο Μασάδο δύσκολα να έχει προλάβει να αλλάξει κάτι ουσιαστικό επομένως θα δούμε κάτι ανάλογο με τα τελευταία 3 παιχνίδια. Σε αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έχει δείξει κάποια βελτίωση αλλά μόλις για ένα ημίχρονο μιας και στην επανάληψη εμφανιζόταν πάλι το γνωστό φάντασμα του ΑΡΗ που κάνει ομάδες σαν τον Λεβαδειακό να μοιάζουν με Μπαρτσελόνα και παίκτες σαν τον Μήτρογλου με Ροναλντίνιο... Κανείς δεν ξέρει τι φταίει και υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά από ημίχρονο σε ημίχρονο και το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν αυτή την φορά ο Μασάδο θα είναι προετοιμασμένος σε περίπτωση που πάει να ξαναγίνει κάτι ανάλογο ώστε να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να σώσει την κατάσταση. Μπορεί η πιθανή απουσία του φορμαρισμένου Γιαννώτα να είναι πρόβλημα αλλά η επιστροφή του ανανεωμένου Καστίγιο αλλά και του Φατί που αποτελεί την καλύτερη λύση του φετινού ΑΡΗ στα αμυντικά χαφ θα βοηθήσει πολύ. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια να υποτιμήσουμε την Δόξα ούτε και να πετάξουμε βαθμούς. Για αυτό σοβαρότητα και πίστη για την νίκη. Εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίξουμε τον ΑΡΗ μας όπως σε κάθε παιχνίδι, ελπίζω και οι παίκτες μας να δώσουν ανάλογο βροντερό παρών...