Μόλις για 2η φορά την φετινή αγωνιστική σεζόν μπορούμε να πούμε ότι φύγαμε ικανοποιημένοι από το γήπεδο! Μπορεί να υπήρχε το απίστευτο γκολ των Δραμινών  που καταφέραμε να φάμε, μπορεί να υπήρχαν πάλι οι χαζομάρες στην άμυνα, μπορεί οι παίκτες μας να έχασαν τα άχαστα,  μπορεί ο επόπτης να μας εκνεύρισε με τις αποφάσεις του αλλά όλα αυτά επισκιάστηκαν από την συνολική εικόνα της ομάδος και το εξαιρετικό της παιχνίδι κυρίως στον επιθετικό τομέα όπου κατάφερε να δημιουργήσει πολλές και καλές ευκαιρίες και να πετύχει και 3 γκολ σε μια αναμέτρηση που ήταν παράσταση για έναν ρόλο! Πολύ πιο στρωτό ποδόσφαιρο από τον ΑΡΗ μας όπου με την μπάλα κάτω και έξυπνες μπαλιές απειλούσε διαρκώς την αντίπαλη εστία. Παρά τα 2 γκολ του πολύ καλού Νέρι Καστίγιο που πιστοποίησε την ανοδική του πορεία, MVP και της σημερινής αναμέτρησης ήταν ο Νοε Ακόστα! Πραγματικά ο Ισπανός ήταν εντυπωσιακός και εκτός από το γκολ που κατάφερε να πετύχει, έδωσε ασίστ, κυκλοφόρησε σωστά την μπάλα και ήταν σε κάθε φάση μέσα σε επίθεση και άμυνα δίνοντας πολλές βοήθειες στον απογοητευτικό για ακόμη ένα παιχνίδι Μίσελ. Λίγα πράγματα από την αμυντική 4αδα μας που σε καμία περίπτωση δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και όπως σωστά τόνισε ο Μασάδο είναι κάτι πάνω στο οποίο θα πρέπει να δουλέψει όλη η ομάδα ώστε να βελτιωθεί. Σχεδόν ανύπαρκτος και πάλι ο Νέτο που έστω και στο φινάλε πέρασε στον πάγκο. Επέστρεψε ο Τόχα σαν αλλαγή χωρίς όμως να προσφέρει αυτά που θα περίμενε ο προπονητής του όταν τον πέρασε στο παιχνίδι. Αν και ερχόμενος από τον πάγκο έδειχνε ήδη κουρασμένος και δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του.  Καλή πάντως η κίνηση του Μασάδο να περάσει στο τέλος Κατίδη και Τριανταφυλλάκο που δείχνει να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα καλό κλίμα στα αποδυτήρια. Βλέποντας αυτές τις εμφανίσεις του Ακόστα αλλά και του Καστίγιο όπου μαζί με τον Παπαστεργιανό ο Πρόμπιερζ τους είχε για διώξιμο νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε ότι από την αρχή της χρονιάς το πρόβλημα ήταν η διαχείριση του υλικού και ότι το πείραμα με τον Πολωνό σε μια κρίσιμη στιγμή για την ομάδα απέτυχε παταγωδώς και ίσως να ήταν το πλέον καθοριστικό λάθος της φετινής σεζόν. Η σημερινή νίκη μας επιτρέπει ως ένα σημείο να χαλαρώσουμε σε ότι έχει να κάνει με δυσοίωνα σενάρια και αν έρθει και το 3ποντο στο επόμενο παιχνίδι τότε ίσως να αρχίσουμε και τους υπολογισμούς για τις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη. Αυτό που μετράει είναι η ομάδα να συνεχίσει να ανεβάζει την απόδοση της, να καταφέρει να έχει διάρκεια για 90'  και φυσικά να βρεθεί το γιατρικό για τα ανόητα λάθη που γίνονται στην άμυνα και μας έχουν στοιχίσει πολλούς βαθμούς ως τώρα. Ο κόσμος όπως ήταν αναμενόμενο έδωσε το παρών στο Καυτατζόγλειο παρόλα αυτά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι υποθετικά πάντα τι θα γινόταν σήμερα σε αυτό το γήπεδο αν ο ΑΡΗΣ είχε την πορεία που περιμέναμε στο ξεκίνημα της χρονιάς και βρισκόταν μέσα σε όλους τους στόχους του στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Σίγουρα πάντως δεν το μετανιώσαμε όσοι βρεθήκαμε στο γήπεδο σήμερα. Τέλος με αφορμή την παρουσία του Τάσου Κάκου σε αυτό το παιχνίδι θα ήθελα να μας εξηγήσει ο κ.Βασσάρας ή κάποιος από την ΚΕΔ που τολμάνε να βγάζουν και ανακοινώσεις αγανάκτησης για τις ομάδες που διαμαρτύρονται με ποια λογική αποφάσισε να στείλει σήμερα το πολυβραβευμένο καμάρι της Ελληνικής διαιτησίας σήμερα να παίξει τον ΑΡΗ και όχι σε κάποιο από τα προηγούμενα 3 παιχνίδια της ομάδος που ήταν αντικειμενικά σαφώς σημαντικότερα από αυτό με την καταδικασμένη Δόξα. Γιατί άραγε?

[youtube=

Όσο και αν μας στεναχωρεί η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε προς τα ποια κατεύθυνση να κοιτάξουμε. Ασυναίσθητα και επειδή έτσι αρμόζει στον ΑΡΗ που όλοι ξέρουμε κοιτάμε προς τα επάνω και κάνουμε τους υπολογισμούς μας για να δούμε αν υπάρχει η δυνατότητα να καλύψουμε τους 8 βαθμούς διαφορά με την 5η θέση που οδηγεί στα πλέιοφς και εκτός απροόπτου και στην Ευρώπη. Αν όμως δούμε λιγάκι πιο αντικειμενικά το θέμα η ομάδα μας αυτή την δεδομένη στιγμή μπορεί(μιας και όλες οι ομάδες από κάτω μας έχουν λιγότερα παιχνίδια) να είναι και μόλις 2 βαθμούς πιο πάνω από την επικίνδυνη ζώνη. Τι σημαίνει αυτό? Πολύ απλά ότι θα πρέπει να προσέξουμε πρώτα τα "νώτα" μας και μετά αν μας παίρνει να κάνουμε την επίθεση. Και έτσι και αλλιώς ο στόχος είναι ένας και μοναδικός και φυσικά δεν είναι άλλος από την νίκη και τους 3 βαθμούς σε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τώρα βέβαια παιχνίδια σαν και αυτό με την Δόξα ή τον Λεβαδειακό την προηγούμενη αγωνιστική έχουν ιδιαίτερη βαθμολογική σημασία μιας και ενδεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να μας χαντακώσει ακόμη πιο πολύ και το άγχος να αρχίσει να μας κυριαρχεί. Ούτε ένας μήνας δεν πέρασε από την προηγούμενη αναμέτρηση μας με την Δόξα όπου παρά το 2-0 είχαμε παρουσιάσει ένα πολύ άσχημο πρόσωπο και ζοριστεί πολύ πιο πολύ από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Βέβαια μπορεί να μην είχαμε απειληθεί ουσιαστικά αλλά το σύνολο του Μ.Κατσαβάκη είχε δείξει καλά στοιχεία και σε κάθε αγώνα που δίνει παρουσιάζεται και πιο δυνατή. Δεν θέλω καν να σκέφτομαι ότι σε ένα παιχνίδι που θα διεξαχθεί στο Καυτατζόγλειο μπροστά σε χιλιάδες Αρειανούς υπάρχει η περίπτωση οι Δραμινοί να πάρουν την πρώτη της νίκη και καλό είναι και οι παίκτες μας να το καταλάβουν. Για αγωνιστικά πλάνα, σχηματισμούς κτλ δεν θα ασχοληθώ και πολύ μιας και νομίζω ότι ο Μασάδο δύσκολα να έχει προλάβει να αλλάξει κάτι ουσιαστικό επομένως θα δούμε κάτι ανάλογο με τα τελευταία 3 παιχνίδια. Σε αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έχει δείξει κάποια βελτίωση αλλά μόλις για ένα ημίχρονο μιας και στην επανάληψη εμφανιζόταν πάλι το γνωστό φάντασμα του ΑΡΗ που κάνει ομάδες σαν τον Λεβαδειακό να μοιάζουν με Μπαρτσελόνα και παίκτες σαν τον Μήτρογλου με Ροναλντίνιο... Κανείς δεν ξέρει τι φταίει και υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά από ημίχρονο σε ημίχρονο και το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν αυτή την φορά ο Μασάδο θα είναι προετοιμασμένος σε περίπτωση που πάει να ξαναγίνει κάτι ανάλογο  ώστε να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να σώσει την κατάσταση. Μπορεί η πιθανή απουσία του φορμαρισμένου Γιαννώτα να είναι πρόβλημα αλλά η επιστροφή του ανανεωμένου Καστίγιο αλλά και του Φατί που αποτελεί την καλύτερη λύση του φετινού ΑΡΗ στα αμυντικά χαφ θα βοηθήσει πολύ. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια να υποτιμήσουμε την Δόξα ούτε και να πετάξουμε βαθμούς. Για αυτό σοβαρότητα και πίστη για την νίκη. Εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίξουμε τον ΑΡΗ μας όπως σε κάθε παιχνίδι, ελπίζω και οι παίκτες μας να δώσουν ανάλογο βροντερό παρών...

Την 2η συνεχόμενη νίκη σε επίσημο παιχνίδι πέτυχε για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μας κερδίζοντας τους 3 βαθμούς σε έναν αγώνα όπου περιθώρια για απώλειες δεν υπήρχαν. 2 νίκες λοιπόν κόντρα στις 2 πιο αδύναμες ομάδες που έχουμε αντιμετωπίσει στην φετινή αγωνιστική χρονιά. Το κάναμε το χρέος μας, πήραμε την πρόκριση στο κύπελλο, πήραμε τους 3 βαθμούς με την Δόξα αλλά ως εκεί... Πέρα λοιπόν από την ουσία που είναι η νίκη νομίζω θα συμφωνήσετε ότι δεν είδαμε τίποτα παραπάνω. Ούτε ίχνος αλλαγής, ούτε ίχνος βελτίωσης, ούτε ίχνος μιας προσπάθειας παραπάνω, ούτε ίχνος αλλαγής φιλοσοφίας, ούτε ίχνος διάθεσης να διορθωθούν τα κακώς κείμενα που έχουν μετατρέψει μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τον ελκυστικό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που χαιρόσουν να τον βλέπει να πρέπει να βάλεις κολλύριο στα μάτι για να τον παρακολουθήσεις. Το να κάνουμε τις υποθέσεις μας για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί το παιχνίδι αν η Δόξα δεν έμενε από νωρίς με 10 παίκτες είναι περιττό μιας και με δεδομένο το αριθμητικό πλεονέκτημα  αυτό που παρακολουθήσαμε στην συνέχεια ήταν ακόμη πιο λυπηρό από αυτό που είχε προηγηθεί.  Ευτυχώς λίγο πριν το τέλος ήρθε το γκολ του Καπετάνου που μας έβγαλε από την δύσκολη θέση των τελευταίων λεπτών όπου πολύ πιθανό να βιώναμε στιγμές Εργοτέλη, ΟΦΗ ή Πανθρακικού γεμάτο άγχος και αγωνία μέχρι να ακουστεί το τελικό σφύριγμα της λήξης.  Για ακόμη μια φορά νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε ξεχωριστά την απόδοση κάθε παίκτη μιας και η συνολική εικόνα ήταν αποκαρδιωτική αλλά αν θα διάλεγα έναν παίκτη σαν "δείγμα γραφής" του σημερινού ΑΡΗ αυτός θα ήταν ο Κάρλος Τόχα. Για άλλο ένα παιχνίδι βασικός και αναντικατάστατος χωρίς ουσιαστικό ρόλο στον χώρο του κέντρου, να γυρνάει την μπάλα διαρκώς προς τα πίσω, να κάνει 10 βήματα πίσω κάθε φορά που σκέφτεται να κάνει ένα εμπρός, να μην τολμάει μια "έφοδο" να μην έχει μια έμπνευση για κάποια προωθημένη μπαλιά. Έτσι ακριβώς ήταν ολόκληρος ο ΑΡΗΣ σήμερα και από την στιγμή που αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά επιβραβεύεται με συνεχή παρουσία στην βασική 11αδα  τότε λογικό είναι αυτόν τον ΑΡΗ να βλέπουμε και στην συνέχεια. Αν λοιπόν ο Πρόμπιερζ είναι ευχαριστημένος με εμφανίσεις τύπου Τόχα τότε νομίζω ότι είναι συνολική εικόνα του ΑΡΗ είναι φυσιολογική και κάπως έτσι θα συνεχιστεί... Με τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν μπορώ να βασιστώ κάπου για να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ παρά μόνο στον αέρα αλλαγής και την  αισιοδοξία που φέρνει παραδοσιακά ο ερχομός του νέου χρόνου. Ας ελπίσουμε λοιπόν ο νέος χρόνος να φωτίσει όλους όσους αποτελούν τον ΑΡΗ και να μας δείξουν με την σειρά τους τον καλύτερο ΑΡΗ που όλοι θέλουμε...