Το αυτονόητο έκανε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στο Περιστέρι, παίρνοντας εύκολα την πρόκριση με 93-75. Αυτονόητη η νίκη-πρόκριση ωστόσο το ζητούμενο ήταν και η εμφάνιση λόγω της απόφασης-έκπληξη να αφαιρεθούν 3 παίκτες από το ρόστερ. Σε αυτό το κομμάτι ο ΑΡΗΣ φάνηκε ελαφρώς βελτιωμένος κυρίως λόγω της διάθεσης που έδειξαν οι παίκτες μας κατά τα άλλα τίποτα το ουσιαστικό. Στα θετικά ότι οι περίπου 2000 φίλοι της ομάδας που βρέθηκαν στο γήπεδο δεν έφυγαν με σπασμένα νεύρα όπως συνηθίζεται φέτος.
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΡΙΠΟΝΤΩΝ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ
Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παρκέ με αποφασιστικότητα, ένταση και ξεκάθαρη διάθεση να “καθαρίσει” το ματς από νωρίς. Με τον Μήτρου-Λονγκ σε καλή βραδιά, τον Άντζουσιτς να δίνει λύσεις από τον πάγκο και τον Τζόουνς να κάνει τη διαφορά όταν χρειάστηκε, η ομάδα του Μίλιτσιτς πήρε από το ξεκίνημα το πάνω χέρι. Η κακή όμως περιφερειακή μας άμυνα και η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας, οδήγησαν στο οριακό 25-23 του πρώτου δεκαλέπτου. Στο 2ο δεκάλεπτο με τον Κουλμπόκα on fire να πυροβολεί με κάθε ευκαιρία και τον Κώστα Αντετοκούνμπο να βελτιώνει την εικόνα μας σε άμυνα και ριμπάουντ η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία και έβαλε γερές βάσεις για τη νίκη κλείνοντας το ημίχρονο στο +13.
ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ, ΦΡΕΝΑΡΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΠΛΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ
Στους ίδιους ρυθμούς εξελίχθηκε και το 2ο ημίχρονο με τη διαφορά να εκτοξεύεται στο +21 και να διατηρείται για κάμποση ώρα πάνω από τους 15. Σε εκείνο όμως το σημείο οι πειραματισμοί του Μίλιτσιτς και η εμμονή του σε σχήματα που δεν έβγαιναν έφεραν προς στιγμή τα πάνω κάτω. Η διαφορά έφθασε μονοψήφια νούμερα αλλά κάπου εκεί δόθηκε ένα τέλος. Ο κόουτς το διαχειρίστηκε με περισσότερη λογική, η ομάδα αντέδρασε και έφθασε εύκολα στη νίκη χωρίς άγχος.
ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ
Για όσους το έχουν ξεχάσει, το Περιστέρι πριν ενάμιση μήνα πάλι στο Nick Galis Hall για το πρωτάθλημα μας πήγε στην παράταση. Και μόνο που σήμερα πήραμε τη νίκη χωρίς σασπένς είναι ένα δείγμα ότι η ομάδα έχει δυναμώσει. Είναι αρκετό αυτό; Πιθανόν ναι για να ανταγωνίζεται ομάδες σαν το Περιστέρι, τον Ηρακλή ή τη Μύκονο, σίγουρα όχι αν μιλάμε για τον απαλλαγμένο από τα χρέη ΑΡΗ της εποχής Σιάο. Και να μην είχε ανέβει ο πήχης πάλι ο στόχος ο ίδιος θα ήταν και όχι απλά να είσαι ο καλύτερος των μικρομεσαίων. Για να γίνει αυτό θα πρέπει ο Μίλιτσιτς να κάνει πολλά περισσότερα από το να αφαιρέσει 3 παίκτες από το ρόστερ. Σήμερα χρησιμοποίησε πιο ορθολογικά σχήματα κυρίως στις θέσεις των ψηλών και αν και μας πήραν αρκετά επιθετικά ριμπάουντ, στο σύνολο είχαμε περισσότερα. Συν την άμυνα του Αντετοκούνμπο που ήταν ένα στοιχείο που δεν είχε η ομάδα. Για όλα τα υπόλοιπα όμως θέλει πολύ δουλειά και άλλα μυαλά. Άλλα μυαλά κυρίως από τον κόουτς μιας και οι παίκτες είναι αυτοί που είναι. Όσο αδυνατεί να το καταλάβει ο Μίλιτσιτς ώστε να προσαρμόσει τα πλάνα του με βάσει αυτούς, όλα θα παραμένουν ίδια. Οι «περιφερειακοί» θα κάνουν τα δικά τους τα παράλογα και οι ψηλοί θα φορτώνονται με ανόητα φάουλ στο κέντρο του γηπέδου χωρίς λόγο… Τουλάχιστον με τις αποχωρήσεις έγινε μια αρχή, στάλθηκε ένα μήνυμα προς τους παίκτες και περιορίστηκε και το άλλοθι του προπονητή.
ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ
Δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης στον αντίπαλο του ο ΑΡΗΣ μας και εύκολα πήρε την πρόκριση που ήταν και το ζητούμενο. Αυτό όμως που προέχει στην παρούσα φάση είναι να μας δείξει η ομάδα ότι ξέρει που βαδίζει. Το ξαφνικό διαζύγιο με 3 παίκτες δεν είναι μια απόφαση που την βλέπεις συχνά. Σε αυτόν τον ΑΡΗ όμως που παρακολουθούμε από το περασμένο καλοκαίρι δεν ξενίζει… Το αν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση θα φανεί στη συνέχεια. Σίγουρα όμως δείχνει διάθεση για να αλλάξει κάτι και αυτό είναι αναμφίβολα θετικό.
ΥΓ. Η εικόνα του Παλέ σήμερα(όπως και στο παιχνίδι της Τετάρτης) δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας της εγκληματικής διαχείρισης της φετινής κατάστασης. Με 3500 διαρκείας που είχαν δικαίωμα δωρεάν εισόδου… αλλά τους περισσότερους να επιλέγουν την ψυχική τους ηρεμία.