Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2022

#ΜΠΑΣΚΕΤ

Με την στέψη του πρωταθλητή και την εκκρεμότητα της κατάκτησης της τιμητικής(ναι είναι) 3ης θέσης ανάμεσα στην ομάδα-έκπληξη Λάρισα και το «μεγαθήριο» Προμηθέα το πρωτάθλημα έφθασε  σχεδόν… στο τέλος του. Ένα πρωτάθλημα το οποίο εδώ και κάμποσο καιρό το παρακολουθούμε απλά ως τηλεθεατές και όχι όπως κανονικά θα έπρεπε από την κερκίδα στο πλευρό του Αυτοκράτορα να διεκδικούμε το κάτι παραπάνω κάτι μέχρι την τελευταία στιγμή.  Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η χρονιά ήταν μια απόλυτη αποτυχία και δεν υπήρξαν χαρούμενες στιγμές αλλά δεν παύει η κατάληξη της και φέτος να μας αφήνει με ένα συναίσθημα λύπης και νοσταλγίας.

ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΧΗΤΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΛΕΙΨΕΙ

Η τελική κατάταξη μας βρήκε στην 7η θέση με την 5η να χάθηκε στις λεπτομέρειες όπως και η προοπτική για κάτι ακόμη καλύτερο μέσα στις πλέιοφς όπως φάνηκε στη συνέχεια. Αυτό όμως που δεν αποτυπώνεται ούτε στο ελάχιστο στη βαθμολογία είναι η προσπάθεια που έγινε φέτος σε όλα τα επίπεδα εντός και εκτός ομάδος. Δεν τα παράτησε η διοίκηση, δεν τα παράτησε το τεχνικό τιμ, δεν τα παράτησαν οι παίκτες και ο κόσμος που ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος στο πλευρό τους. Και όλη αυτή η επιμονή εκφράστηκε με τον καλύτερο τρόπο με ένα σύνολο παικτών που «μάτωνε» πάνω στα παρκέ σχεδόν σε κάθε παιχνίδι ανεξαρτήτως του αντιπάλου. Ναι μετά από κάμποσα χρόνια με κολλύρια και ηρεμιστικά φέτος δεν πόνεσαν τα μάτια μας παρά τις όποιες ανορθογραφίες. Δεν πηγαίναμε στο Παλέ σαν μαζοχιστές για να υποβάλλουμε τους εαυτούς μας σε ένα ακόμη μαρτύριο με μοναδικό κίνητρο την αγάπη μας για τον ΑΡΗ. Παρακολουθήσαμε μια ομάδα με όρεξη να παλέψει και να κερδίσει αλλά και την ικανότητα να το κάνει. Είδαμε παίκτες με αυταπάρνηση να ξεπερνούν συχνά τα στάνταρ τους, τα βιογραφικά και την «χρηματιστηριακή» τους αξία. Είδαμε ποιοτικούς παίκτες σαν τον Κέλι και τον Χάνλαν που τα προηγούμενα χρόνια έλειψαν από την ομάδα. Είδαμε νέους ορεξάτους παίκτες με φιλοδοξία και προοπτική σαν τον Κάουαν και τον Τζούστον. Είδαμε έναν Νετζήπογλου να μην κάθεται στις ταμπέλες του «ταλέντου» ή του «δικού μας παιδιού» αλλά να παλεύει για το κάτι παραπάνω και να ανταποκρίνεται σε εξαιρετικό βαθμό στο επίπεδο της ανδρικής ομάδος. Είδαμε ανά διαστήματα καλό μπάσκετ, με γρήγορο ρυθμό και ωραίες φάσεις. Όλα αυτά τα ζήσαμε, τα χαρήκαμε και δεν μας τα στερεί η τελική βαθμολογία. Σίγουρα η νίκη επί του Παναθηναϊκού αν και πολύ νωρίς ήταν η κορυφαία στιγμή της χρονιάς και μια απόδειξη ότι όταν παλεύεις και παίζεις χωρίς φόβο μπορείς να καταφέρεις πολλά.

MVP Ο ΚΟΟΥΤΣ ΚΑΣΤΡΙΤΗΣ

Αν και υποστηρικτής της άποψης ότι οι παίκτες είναι οι πρωταγωνιστές και αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο της όποιας επιτυχίας ή αποτυχίας φέτος το πολυτιμότερο συστατικό ήταν ο Γιάννης Καστρίτης. Κατάφερε με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ της κατηγορίας, εν μέσω σημαντικών τραυματισμών, οικονομικής αστάθειας που άγγιζε άμεσα το αγωνιστικό, αδυναμία ουσιαστικών διορθωτικών κινήσεων όπως συμβαίνει κατά κόρον σε όλες τις ομάδες να μας παρουσιάσει ένα άκρως ανταγωνιστικό σύνολο. Πήρε μέχρι και από παίκτες που δεν πιστεύαμε ότι μπορούσαν να σταθούν στην κατηγορία σε μια ομάδα με απαιτητικό κοινό θετικά πράγματα και τους μπόλιασε με επιτυχία στο σύνολο. Δεν θα πούμε αυτά τα σαχλά που έχουμε ακούσει κατά καιρούς για άλλους που έχουν κάτσει στον πάγκο της ομάδος ότι πρόκειται για έναν προπονητή επιπέδου ευρωλίγκας εκ των κορυφαίων της Ευρώπης κτλ κτλ αλλά αναμφίβολα πρόκειται για έναν εργατικό προπονητή που μέσα από την σκληρή δουλειά(και όχι τις δημόσιες σχέσεις) κερδίζει με το σπαθί του βήμα βήμα «πόντους» στην άτυπη βαθμολογία των ελλήνων προπονητών. Μακάρι να συνεχίσει το έργο του, υπό καλύτερες συνθήκες ώστε να δούμε και το κάτι παραπάνω.

ΕΙΧΕ ΕΞΑΡΧΗΣ ΧΑΜΗΛΟ ΤΑΒΑΝΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Εκ των συνθηκών η φετινή προσπάθεια όπως και των προηγούμενων ετών ήταν δύσκολη. Η διοίκηση όπως αυτή έχει σχηματιστεί μέσα από τον Ερασιτέχνη είχε ένα βουνό από εμπόδια που έπρεπε να λύσει και έναν στόχο που δεν περιοριζόταν σε αγωνιστικούς στόχους. Τα «βαρίδια» των προηγούμενων ετών ήταν έτσι και αλλιώς ασήκωτα ενώ το φιάσκο με τα λεφτά του στοιχήματος όπως ήταν λογική επηρέασε σημαντικά και την δική μας ομάδα. Άργησε να έρθει ο Κέλι, επέστρεψαν κάποια μπαν μλοκάροντας την σκέψη για αλλαγές, παίκτες που  πίστευαν  ότι ήταν πάνω από την ομάδα, η αποχώρηση του Χάνλαν  και μια αδυναμία για να υποστηριχθεί το σύνολο του Γ.Καστρίτη επαρκώς  ήταν αυτά που δεν μπορούσαν να κρυφθούν κάτω από το χαλάκι. Αν τώρα στην κουβέντα βάλουμε και την απειλή της αφαίρεσης βαθμών ή την μη αδειοδότηση της ομάδος(ανεξαρτήτως του τελικού αποτελέσματος) σίγουρα το πρόσημο είναι αρνητικό. Το αν όμως η όποια κριτική προς τη συγκεκριμένη διοίκηση είναι άδικη θα φανεί στην επόμενη ημέρα του μπασκετικού ΑΡΗ. Πάντα με την ελπίδα ότι όλο αυτό το θετικό κλίμα της οικογένειας, των χρεών που μειώνονται, της διοίκησης που ενισχύεται και των καλύτερων ημερών που έρχονται όπως με κάθε ευκαιρία μας μεταφέρουν οι μπασκετικοί ρεπόρτερ του ΑΡΗ κάποια στιγμή να μπορεί να το αντιληφθεί και ο απλός φίλαθλος της ομάδος χωρίς να χρειάζεται κάποιον δημοσιογράφο να του τα εξηγεί…

ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΑΝ…

Στο φινάλε αυτό που μένει από το φετινό πρωτάθλημα είναι το αναπάντητο ερώτημα “που θα μπορούσε να είχε φθάσει ο φετινός ΑΡΗΣ αν οι συνθήκες ήταν ελαφρώς καλύτερες;”. Αν δεν είχαμε τους σημαντικούς τραυματισμούς των Σχίζα, Σιδηροηλία και Χάνλαν. Αν ο Κέλι ερχόταν από την αρχή των αγωνιστικών υποχρεώσεων και δεν τον ανάγκαζαν οι σημαντικοί προσωπικοί λόγοι να αποχωρήσει για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα. Αν μπορούσε η ομάδα να ενισχυθεί μέσα στη χρονιά με έναν έμπειρο ποιοτικό παίκτη. Αν ο Χάνλαν έμενε μέχρι το τέλος. Το πιο πιθανό είναι ότι μέχρι και μέσα Ιουνίου θα βλέπαμε ΑΡΗ. Παρόλα αυτά ο κόσμος ύστερα από χρόνια «ξαναζεστάθηκε» με τον μπασκετικό ΑΡΗ και διοικητικά φαίνεται να έγιναν κάποιες ποιοτικές προσθήκες με ουσιαστικό ρόλο και χρήμα. Μακάρι όπως συχνά πυκνά μας  καθησυχάζουν να υπάρχει συνέχεια σε αυτή την προσπάθεια και καλύτερες ημέρες. Σε αυτό το διαλυμένο πλέον Ελληνικό μπάσκετ δεν γίνεται ο ΑΡΗΣ να είναι απλά κομπάρσος… όπως και δεν γίνεται να δικαιολογούμε διαρκώς την επί χρόνια απουσία μας από την Ευρώπη.

ΥΓ. Πολλά μπορούμε να κατανοήσουμε και να δικαιολογήσουμε γύρω από τα διοικητικά του μπασκετικού ΑΡΗ. Αυτούς όμως τους διαχρονικά χαμηλούς τόνους ακόμη και όταν απέναντι μας έχουμε ομάδες τύπου Περιστερίου, Προμηθέα, Λαυρίου και Κολοσσού ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω.

ΥΓ2. Δεν είναι μόνο να έχεις χρήματα… αλλά πρέπει να ξέρεις και πώς να τα αξιοποιήσεις με τον φετινό Παναθηναϊκό να είναι ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα αποτυχημένης διαχείρισης σε όλα τα επίπεδα.

ΥΓ3. Μπράβο στη Λάρισα και στον Φώτη Τακιανό για την φετινή πορεία. Απέδειξαν και αυτοί όπως τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει Λαύριο, Κολοσσός, Περιστέρι και Προμηθέας ότι με λίγη σοβαρότητα μπορείς να πετύχεις πολλά.

ΥΓ4.  Αν στον ΑΡΗ ο Φώτης Τακιανός έκανε αυτή την πορεία κάποιοι θα απαιτούσαν να του στήσουμε άγαλμα στην είσοδο του Παλέ.

Κατηγορία Μπάσκετ

Με πιο καθαρό μυαλό μετά τη λήξη των εγχώριων διοργανώσεων  αλλά και  τη διεξαγωγή του τελικού του Champions League όπου εκεί βρίσκεται η κορυφή που νιώθουμε για τον ΑΡΗ μας, ήρθε  η στιγμή να κάνουμε τον απολογισμό της ποδοσφαιρικής σεζόν. Μέσα από τη δική μας καθαρά οπαδική ματιά όπου τα μπάτζετ δεν παίζουν μπάλα και η αγάπη για τον ΑΡΗ είναι σαφώς ψηλότερα από την αγάπη μας για τη νίκη ή τους τίτλους που έχουμε να ζήσουμε από το 2004 στον πλανήτη ΑΡΗ…

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΡΑΒΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Τα μπάτζετ δεν παίζουν μπάλα όταν όμως είσαι επαγγελματική ομάδα τότε οι στόχοι σου και οι απαιτήσεις που έχεις από τους ανθρώπους που απαρτίζουν την ομάδα είναι σε άμεση συνάρτηση των χρημάτων που επενδύεις. Στα χαρτιά ο ΑΡΗΣ είχε 2.5 στόχους… τη συμμετοχή του στους ομίλους του Europa League, το Ευρωπαϊκό εισιτήριο με μόλις 4 διαθέσιμα και αν οι συγκυρίες βόλευαν την διεκδίκηση του κυπέλλου Ελλάδος.  Και όταν από το «καλημέρα» καταφέρνεις να αποκλειστείς μέσα στην έδρα σου από την άσημη και αδύναμη Κόλος Κοβαλίβκα τα πράγματα μόνο αισιόδοξα δεν θα μπορούσαν να είναι. Σε εκείνο ακριβώς το χρονικό σημείο όλος ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ φώναζε «συγνώμη λάθος, του χρόνου θα είναι διαφορετικά…».

Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΡΑΒΔΑΚΙ ΤΟΥ ΑΚΗ ΜΑΝΤΖΙΟΥ

Σε εκείνο το χρονικό σημείο όπου όλα φαινόντουσαν μαύρα ήρθε το σημαντικό μήνυμα από τον Θόδωρο Καρυπίδη προς όλους εμάς όπου έκανε ξεκάθαρο ότι ο πρόεδρος είναι αποφασισμένος να πετύχει στον ΑΡΗ! Το πήρε πάνω του καθαρίζοντας τον Ένινγκ και κατά συνέπεια τον Άγγελο Χαριστέα, έφερε τον Άκη Μάντζιο κόντρα στο περιρρέουσα ατμόσφαιρα που αδυνατεί να εμπιστευτεί Έλληνα προπονητή και με ένα ντεμαράζ κινήσεων  στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου έφερε τα πάνω κάτω. Υπό την καθοδήγηση του Άκη Μάντζιου είδαμε έναν άλλο ΑΡΗ μέσα στο γήπεδο με την αγωνιστική πειθαρχία, την ομαδικότητα και την προσήλωση στο πλάνο νίκης να συνθέτουν την ταυτότητα της ομάδος μας.

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟΣ ΑΡΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ «ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ» ΤΩΝ BIG-ΠΟΡΔ

Και όσο και αν δεν αρέσει η συζήτηση για τη διαιτησία, για την τηλεκατευθυνόμενη ΕΠΟ, τις ομάδες-δορυφόρους και το παιχνίδι με τη σημαδεμένη τράπουλα όπως ακριβώς δηλαδή είναι το Ελληνικό ποδόσφαιρο δεν παύει να είναι μια πραγματικότητα. Από το μεταγραφικό μπαν λόγω Ντουρμισάι, τις υποθέσεις πρώην παικτών που ξαφνικά θυμήθηκαν τα χρωστούμενα, τα γήπεδα βάλτους που μας έβαζαν να αγωνιζόμαστε όταν στους ανταγωνιστές μας έκαναν πρόγνωση καιρού για 2 εβδομάδες μετά και τους έστελναν σε ουδέτερα γήπεδα και φυσικά οι διαιτητές καμικάζι όπου είχαν ξεκάθαρο στόχο να φρενάρουν την πορεία μας. Ο ΑΡΗΣ σε όλο αυτό όχι μόνο δεν έσκυψε το κεφάλι αλλά απάντησε με εντυπωσιακό ποδόσφαιρο κατά διαστήματα και ηχηρά χαστούκια προς όλους αυτούς που καταδυναστεύουν το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Μπαογκ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός πήραν το μάθημα τους ενώ και κόντρα στον Ολυμπιακό αν και δεν καταφέραμε να πάρουμε συγκυριακά τα αποτελέσματα που θέλαμε η ομάδα έδειξε καλό πρόσωπο. Ενώ με τις μικρομεσαίες δείξαμε μια εντυπωσιακή σταθερότητα ακόμη και όταν η νίκη κρινόταν στο 1 γκολ.  Οι νίκες στην Αθήνα και στο ντέρμπι της πόλης αλλά και το εντυπωσιακό πέρασμα από την Κρήτη κόντρα στην ομάδα-πρότυπο(σύμφωνα με τους ειδικούς του SDNA) είναι οι πιο δυνατές καλές στιγμές που κρατάμε από τη σεζόν που ολοκληρώθηκε.

ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, MVP ΟΜΩΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ένα από τα χαρακτηριστικά του ΑΡΗ που παρακολουθήσαμε και έκανε σε μεγάλο βαθμό τη διαφορά φέτος ήταν η συλλογική προσπάθεια και το γεγονός ότι στο ρόλο του πρωταγωνιστή είχαμε πολλές και συχνές εναλλαγές. Από τη σταθερή αξία του Μπρούνο Γκάμα, τη ζωντάνια του Ροζ,  το απρόβλεπτο του Μπερτόγλιο,  την αστείρευτη ενέργεια των  Σάσα και Τζέγκο, τον ανέλπιστα αποτελεσματικό Μάνο, το «σκυλί» Σάκιτς, τον ανεστημένο Σούντγκρεν  αλλά και τους «δωδέκατους» παίκτες Μαντσίνι και Σίλβα. Όλοι ξεχώρισαν, όλοι ανά διαστήματα έγιναν πρωταγωνιστές και όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο σίγουρα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο προπονητής. Ο Άκης Μάντζιος κατάφερε να πείσει τους παίκτες του να αγωνιστούν σαν σύνολο δίνοντας ευκαιρίες σε όλους και αυτό βγήκε μέσα στο γήπεδο. Κανείς όπως συνέβη επί Ένινγκ δεν ένιωθε παραγκωνισμένος και όλοι περίμεναν διακαώς την ευκαιρία τους.  Ωστόσο όσο και αν ως οπαδοί πάντα προτιμάμε να βλέπουμε αποκλειστικά το τι συμβαίνει μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες λόγω της πανδημίας αλλά και τον συστηματικό πόλεμο που δέχεται η ομάδα. Υπό αυτές τις συνθήκες αν δεν υπήρχε ο Κάρυ σε αυτή τη συγκυρία ο ΑΡΗΣ στην καλύτερη θα πάλευε για τη σωτηρία του στη χειρότερη πάλι κάποιοι «σωτήρες» θα μας οδηγούσαν στην Γ Εθνική. Αυτή είναι η  πραγματικότητα που έχει βιώσει ο Αρειανός τα τελευταία 30 χρόνια και για αυτό για πρώτη φορά από τότε που δημιουργήθηκε αυτή η διαδικτυακή γωνιά θα αναδείξουμε ως MVP τον πρόεδρο της ομάδος και όχι κάποιον αθλητή!

ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΗΣ ΤΙΤΛΩΝ

Συμβόλαιο με την επιτυχία δεν έχει κάνεις. Ακόμη και αν ρίξεις όλα τα χρήματα του κόσμου σε μια ομάδα η επιτυχία δεν είναι εξασφαλισμένη. Το να είσαι όμως ανταγωνιστικός, να παλεύεις για τη νίκη σε κάθε παιχνίδι κόντρα σε οποιοδήποτε αντίπαλο και να κοιτάς πάντα προς τη κορυφή είναι κάτι που στον Αρειανό είχε λείψει…  Το ζήσαμε φέτος(έστω εξ αποστάσεως) με την ομάδα να βρίσκεται σχεδόν σε όλη την διάρκεια της σεζόν στις πρώτες 2 θέσεις και πλέον η αφετηρία για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ έχει αλλάξει! Ο πήχης έχει ανέβει ψηλότερα και η ομάδα πείθει ότι στην δέσμευση της για έναν ΑΡΗ πρωταγωνιστή ήταν και θα συνεχίσει να είναι συνεπής!  Τα συγχαρητήρια μας σε όλους τους συντελεστές της φετινής προσπάθειας!  Τα καλύτερα έρχονται!

ΥΓ. Πολλές φορές το προσπεράσαμε αλλά μετά και την απόφαση-μαχαιριά για Οριόλ έρχεται throwback για Γ Εθνική. Να θυμηθούμε λίγο τους «σοφούς», τους «σωτήρες», τους «παραπλανημένους».

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

#YELLOW RADIO 101.7

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

Re: Το θετικό πρόσημο σε μια χρονιά καρδιογράφημα και το χαστούκι στην εξυγίανση

Η ομάδα όπως φαίνεται χτίζεται από την αρχή. Και τους 2 θέλω στην ομάδα όπως θα ήθελα να μείνει...

 

18.Ιουν.2022


Re: Το θετικό πρόσημο σε μια χρονιά καρδιογράφημα και το χαστούκι στην εξυγίανση

Ε ρε συ Quique μόνο αυτό απομένει να δούμε σαν αποκλεισμό... τι να πω... δεν θέλω ούτε καν να...

 

18.Ιουν.2022


Re: Το θετικό πρόσημο σε μια χρονιά καρδιογράφημα και το χαστούκι στην εξυγίανση

Ελπίζω ότι θα παραμείνουν και ο Ματίγια και ο Ματέο Γκαρσία φίλε Πλάνετ,για πολλούς λόγους,εξάλλου...

 

16.Ιουν.2022


Re: Το θετικό πρόσημο σε μια χρονιά καρδιογράφημα και το χαστούκι στην εξυγίανση

Με την ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του Γκομέλσκι φίλε Πλάνετ...Πώς σχολιάζεις την κλήρωση?Εγώ...

 

15.Ιουν.2022


Re: Το θετικό πρόσημο σε μια χρονιά καρδιογράφημα και το χαστούκι στην εξυγίανση

Ως προς τον Μπερτόγλιο,νομίζω ότι τα 400.000 ευρώ που ζήτησε για να ανανεώσει τα έφερε...

 

01.Ιουν.2022


logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!