Με νίκη συνέχισε και στις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις ο ΑΡΗΣ μας όπου δεν δυσκολεύτηκε να κερδίσει τους Μπάκεν Μπέαρς! Μπορεί οι Δανοί για σχεδόν 3 δεκάλεπτα να μην εγκατέλειπαν το ματς και να νιώθαμε την ανάσα τους αλλά ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ αργά ή γρήγορα θα πατούσε γκάζι όπως και έγινε στο τέταρτο δεκάλεπτο όπου η διαφορά από το +1 έφθασε στο +18. Κάμινγκς, Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς σήκωσαν στις πλάτες την ομάδα, ενώ ο Ξανθόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι έχει βρει την φόρμα του ξανά.

Από την αρχή το σημερινό παιχνίδι παρά τις δηλώσεις του προπονητή περί "δύσκολου αγώνα" ήταν στο μυαλό όλων μας κάτι σαν μια δυνατή προπόνηση. Κάτι που φάνηκε και μέσα στο γήπεδο όπου ο ΑΡΗΣ με κάποια καλά δίλεπτα τρίλεπτα στο παιχνίδι του με ευκολία έπαιρνε κεφάλι στο σκορ. Οι πεισματάρηδες όμως Δανοί δεν το έβαζαν κάτω με αποκορύφωμα το φινάλε του τρίτου δεκαλέπτου όπου και κατάφεραν να μειώσουν στον 1 πόντο. Εκεί ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα και μέσα σε λίγα λεπτά καθάρισε την υπόθεση νίκη. Το παιχνίδι δύσκολα σηκώνει κριτική λόγω της δυναμικότητας του αντιπάλου. Σε γενικές γραμμές η ομάδα μας ήταν μέτρια κάτι που φαίνεται άλλωστε και από την εξέλιξη του σκορ. Η έλλειψη σταθερότητας έκανε και πάλι την εμφάνιση της και τα ξεσπάσματα  ήταν αυτά που μας χάρισαν την εύκολη νίκη. Άρεσε ο Κάμινγκς που για ακόμη ένα παιχνίδι δεν καταχράστηκε τις προσπάθειες και μοίρασε και 4 ασίστ. Ο Ντραγκίσεβιτς δείχνει να έχει βρει τον ρόλο του στην ομάδα και ακόμη και όταν δεν του βγαίνουν όλα όπως θέλει συνεχίζει και παίρνει τις πρωτοβουλίες που πρέπει. Θετικός ήταν και ο Τζένκινς αλλά μάλλον θα πρέπει και ίδιος να καταλάβει κάποια στιγμή ότι οφείλει να έχει πιο ενεργό ρόλο στο παιχνίδι. Ο Ξανθόπουλος μετά από μια "κοιλιά" έχει επανέλθει στις καλές εμφανίσεις και αυτό είναι πολύ σημαντικό για όλη την ομάδα που χρειάζεται πάση θυσία τις βοήθειες του.  Συνολικά πάντως ο ΑΡΗΣ όφειλε σήμερα να παρουσιαστεί καλύτερος μιας και απέναντι είχε έναν πολύ κατώτερο αντίπαλο που όμως για μεγάλο μέρος του αγώνα τον ζόρισε...

Δεν μας έκανε την χάρη ούτε η Έλιος Σάνς, ούτε η Ναχαρίγια και όπως φαίνεται θα πρέπει η ομάδα μας από μόνη της να διορθώσει τα πράγματα χωρίς να περιμένει "δώρα" δεξιά και αριστερά. Όταν όμως βλέπεις ότι η Μονακό  ζορίζεται τόσο πολύ και κερδίζει οριακά την Έλιος Σάνς τότε όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι δεν μιλάμε για κάποια υπερομάδα και το ίδιο ισχύει και για την Μπάνβιτ. Από το επόμενο παιχνίδι οΑΡΗΣ θα μετράει δύο ακόμη παίκτες στο δυναμικό του. Οι Γιάνκοβιτς και Καββαδάς με το που ενσωματωθούν και βρουν ρυθμό φαντάζουν για την ώρα η τελευταία ελπίδα για να δούμε αυτή την ομάδα να βρίσκει το δρόμο της και να παρουσιαστεί όπως πρέπει την κατάλληλη στιγμή. Άλλωστε όλα τα παιχνίδια που έχουμε μπροστά μας και ιδιαίτερα αυτά που θα κρίνουν κάτι δεν θα είναι με ομάδες σαν την Κύμη, τον Κολοσσό, τους ¨Ηλιους και τις Αρκούδες... 

ΥΓ. Με διαφορά η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου η Μπάκεν Μπέαρς και από τις πιο αδύναμες της διοργάνωσης. Και όμως κόντρα σε αυτή την ομάδα ο Φλιώνης αγωνίσθηκε 3' και ο Χρηστίδης 1' 30''. Αυτά για όσους συνεχίζουν να εθελοτυφλούν και να φαντάζονται ροτέισον στον ΑΡΗ με πιτσιρικάδες και κάποιου είδους επένδυση στο μέλλον που θα περάσει μέσα από την ανδρική ομάδα με την υπάρχουσα κατάσταση.

Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα κόντρα στην αδύναμη Μπάκεν Μπέαρς σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, που δυστυχώς και πάλι δεν είδαμε. Το τελικό σκορ δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα αγώνα. Μια εικόνα στην οποία φάνηκε ξεκάθαρα ο πανικός και το άγχος που διέπει τον προπονητή και τους παίκτες μας δημιουργώντας την εύλογη απορία για το αν αυτή η ομάδα μπορεί να παίξει καλύτερο μπάσκετ και αν μπορεί πόσο χρόνο θα χρειαστεί.

Άναρχο μπάσκετ σε όλη την διάρκεια του αγώνα, προσωπικές ενέργειες χωρίς πλάνο και αρκετά soft άμυνα ήταν αυτά που έδειξε ο ΑΡΗΣ σήμερα. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στο δεύτερο ημίχρονο όπου σε περίπου 15' πετύχαμε μόλις 12 πόντους δίνοντας το δικαίωμα στους Δανούς να μειώσουν μέχρι και στους 6 πόντους! Το ξέσπασμα του Ζάρα στα τελευταία 5' ήταν αρκετό για να μην αγχωθεί η ομάδα και οδηγηθούμε σε "ντέρμπι". Δύσκολα να κρατήσεις κάτι το θετικό πέρα από τη νίκη στο σημερινό παιχνίδι. Ναι μεν η στατιστική έχει γράψει 21 πόντους για τον Μάρμπλ και μια θετική παρουσία του Μπάκνερ αλλά και του Κάμινγκς που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι μάλλον δεν τα είδαν και τόσο καλά τα πράγματα. Και αν η επίθεση είναι ένα κομμάτι του παιχνιδιού που θέλει το χρόνο του και έχει να κάνει με την ημέρα που θα βρεθούν οι παίκτες(όπως ο Ζάρας σήμερα) η αμυντική απόδοση της ομάδος θα έπρεπε να είναι σε σαφώς καλύτερο επίπεδο. Με τον Ντραγκίσεβιτς να απουσιάζει από τα αμυντικά του καθήκοντα και τον Μπάκνερ να συνεχίζει να βρίσκεται στα χαμένα υπήρχαν στιγμές που οι αντίπαλοι μας ορμούσαν στο καλάθι μας σαν σε προπόνηση... Ενώ και πάλι είναι ζήτημα για το αν βγήκε(ή έγινε καν προσπάθεια) κάποιο σύστημα στην επίθεση. Πάλι καλά που οι Δανοί απλά συλλέγουν εμπειρίες από αυτά τα παιχνίδια και δεν μπήκαν καν στην λογική να δουν πως μας αντιμετώπισαν οι ομάδες που μας νίκησαν για να εφαρμόσουν την ίδια τακτική...

Αν και από την αρχή που μαζεύτηκε αυτή η ομάδα το πρόβλημα επικεντρονώταν στην προσαρμογή των ξένων στην φιλοσοφία του Δ.Πρίφτη πλέον τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα. Ο πανικός που ακολούθησε την ήττα με τον συμπολίτη και ο βομβαρδισμός ειδήσεων που είχε να κάνει με την αντικατάσταση παικτών και τις συμφωνίες με άλλους έχει κλονίσει για τα καλά την αυτοπεποίθηση  όλων στην ομάδα. Είναι ίσως η πρώτη φορά από τότε που ήρθε ο Δ.Πρίφτης στον ΑΡΗ που φαίνεται τόσο αγχωμένος και παράλληλα εκνευρισμένος με όλα όσα βλέπει. Η αλλαγή πλεύσης στο σκεπτικό της "μαζικής αντικατάστασης παικτών" σύμφωνα με τις δηλώσεις του κόουτς μοιάζει να είναι η απέλπιδα προσπάθεια για να αλλάξει το κλίμα στην ομάδα. Κάτι που όμως μοιάζει να μην είναι αρκετό από μόνο του και ίσως ο αγώνας στην Πάτρα το ερχόμενο Σάββατο να έχει πάρει την μορφή "τελικού" για αυτή την ομάδα... όπως τουλάχιστον την ξέρουμε μέχρι σήμερα...

ΥΓ. Αρκετές φορές έχουμε κατηγορηθεί για εμπάθεια προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά η αλήθεια είναι ότι μας δίνει και αυτός πατήματα... Με τον Καββαδά τραυματία, τον Μπάκνερ στα χαμένα(και ίσως και με τις βαλίτσες στο χέρι) σε ένα παιχνίδι-προπόνηση επιλέγεις να αφήσεις τον Χρηστίδη έξω αντί να του δώσεις χρόνο τώρα που οι συνθήκες σε έχουν αναγκάσει να ψάχνεις λύσεις εκ των έσω για τις θέσεις των ψηλών. Αλλά ξέχασα... έχουμε πολλούς Βασίληδες...

ΥΓ2. Διπλό τάιμ άουτ(το δεύτερο νταβατζιλίκι από τον διαιτητή) στο μισό δευτερόλεπτο για να οργανώσεις την τελευταία επίθεση και η ομάδα δεν μπορεί καν να αλλάξει την μπάλα από έξω... Άν έμπαινε και το τρίποντο από το κέντρο που πρόλαβαν και σούταραν οι  αρκούδες τότε σίγουρα θα έπρεπε να μπεί στα highlights του coach of the year!

Νέο ξεκίνημα θα επιδιώξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία σε ένα παιχνίδι παράσταση για έναν ρόλο, όπου ο ΑΡΗΣ όχι απλά πρέπει να πρωταγωνιστήσει αλλά να δείξει ότι το χαστούκι από τον συμπολίτη τον έχει αφυπνίσει για τα καλά. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής ο Δ.Πρίφτης μαζί με την διοίκηση καλούνται να διαχειριστούν την μεγαλύτερη κρίση της εποχής Λάσκαρης σε ένα σημείο όπου φαίνεται να επικρατεί ο απόλυτος πανικός... Παίκτες φεύγουν μαζικά, σπουδαίες μεταγραφές κλείνονται και στο τέλος χαλάνε, περσινοί αστέρες είναι με το ένα πόδι πίσω στην ομάδα και παίκτες που ήταν με τις βαλίτσες στο χέρι κάνουν σκληρή προπόνηση ώστε να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία τους...

Το χάσμα που υπάρχει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, με εξαίρεση την Ευρωλίγκα όπου όντως συμμετέχουν οι δυνατότερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει δώσει την ευκαιρία μέσω των άλλων διοργανώσεων σε ομάδες όπως είναι η Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία να παίξουν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Για τη δική μας ομάδα  υπό φυσιολογικές συνθήκες  θα ήταν μια αγγαρεία αλλά με την υπάρχουσα κατάσταση μοιάζει με ιδανική ευκαιρία ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να μετριάσουμε τους κραδασμούς από το σοκ του περασμένου Σαββάτου. Φυσικά για να ηρεμήσει η κατάσταση χρειάζονται πολλά παραπάνω από μια νίκη με μια άσημη ομάδα της πλάκας αλλά ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει μια αρχή αν συνοδευτεί από καλή εμφάνιση. Ο τραυματισμός του Καββαδά είναι το νέο πρόβλημα που παρουσιάστηκε αλλά και πάλι αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, αυτά που πρέπει να διορθώσει ο κόουτς δεν έχουν να κάνουν με τον Καββαδά αλλά σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους 4 ξένους. Όσο αναβαθμισμένο ρόλο και αν πάρουν οι "φιλότιμοι", όσους πιτσιρικάδες και αν ξαφνικά θυμηθούμε και τους φωνάξουμε από την κερκίδα για να αγωνιστούν μερικά λεπτά η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει την εικόνα της αν δεν μεταμορφωθούν οι 4 Αμερικάνοι. Οποιαδήποτε συμπεράσματα για "αλλαγή" στο σημερινό παιχνίδι με αυτόν τον αντίπαλο θα είναι 100% εσφαλμένα αλλά τουλάχιστον μπορεί να είναι μια αρχή.

Όπως γράψαμε στην αρχή του ποστ(και θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό ποστ πολύ σύντομα) η ήττα του Σαββάτου "ξεγύμνωσε" τις αδυναμίες μας που μέσα από το συστηματική παραπληροφόρηση και ωραιοποίηση των πάντων  το πλάνο, οι συνεργασίες, η οικογένεια, οι τεχνοκράτες, κτλ παρουσιαζόταν σαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μόνο τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ να διαβάσεις από Αρειανούς δημοσιογράφους μπορείς να καταλάβεις για το οργανωτικό επίπεδο της ΚΑΕ αλλά και την συνεργασία που υπάρχει με το τεχνικό τιμ. Τα σκληρά παζάρια του καλοκαιριού με παίκτες που υπήρχε η επιθυμία να παραμείνουν στην ομάδα, οι "ψαγμένες" επιλογές από τις προπονήσεις του NBDL. η αδιαφορία για σίγουρες λύσεις με γνώση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και του Ελληνικού πρωταθλήματος, η προσήλωση σε στόχους πιο προσιτούς οικονομικά και η εμμονή στο να μην αλλάζουν παίκτες που ήταν το περσινό "μότο" ξαφνικά από έξυπνες και μελετημένες επιλογές φαντάζουν πλέον με τρανταχτά λάθη. Λάθη για τα οποία η ευθύνη δεν βαραίνει σε καμία περίπτωση μόνο τον προπονητή που έχει συγκεντρώσει τα βέλη της οργής του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Ας ελπίσουμε λοιπόν να δούμε μια νέα αρχή σε όλα τα επίπεδα και ας ξεκινήσουμε από σήμερα το βράδυ πάνω στο παρκέ!