Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2024

#ΜΠΑΣΚΕΤ

Τη νίκη με 84-77 και μαζί την 5η θέση κατάφερε να πάρει ο ΑΡΗΣ μας σε ένα παιχνίδι όπου στη μεγαλύτερη διάρκεια του κυνηγούσε τους Ιταλούς. Η διστακτικότητα που έβγαζαν οι περισσότεροι παίκτες μας στην επίθεση εκτός του Τολιόπουλου και του Ντε Σόουζα ήταν αυτό που μας κρατούσε πίσω στο σκορ. Στο τέλος όμως Χάρελ, Στάρκ και Μποχωρίδης «ξεμπλόκαραν» επιθετικά και οδήγησαν την ομάδα σε μια σπουδαία νίκη. Τρελό πάρτι στο κατάμεστο Παλέ  με τον κόσμο της ομάδας να μοιάζει πιο διψασμένος για μεγάλες στιγμές από ποτέ!

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ

Με το σώμα κουρασμένο και το μυαλό αποπροσανατολισμένο μπήκε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι επιτρέποντας στους Ιταλούς να κάνουν το παιχνίδι τους και να προηγηθούν από νωρίς. Η άμυνα μας έμπαζε από παντού με τους παίκτες της Τρέντο να σκοράρουν εύκολους πόντους την ίδια στιγμή που εκτός του Τολιόπουλου δεν είχαμε κάποια άλλη αξιόπιστη λύση στην επίθεση. Το 15-25 ήταν ένα μικρό σοκ αλλά όχι αρκετό για να μας χαλάσει το πάρτι.

ΕΨΑΧΝΕ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 2 ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ

Από την μια η ευκολία που δεχόμασταν πόντους είτε κοντά είτε μακριά από το καλάθι και η δυσκολία να απαντήσουμε ανάγκασε τον Καστρίτη σε ένα συνεχόμενο «ανακάτεμα της τράπουλας». Έβαζε, έβγαζε προσπαθώντας να κόψει τον δρόμο προς το καλάθι μας αλλά να βρει και κάποιο σημείο αναφοράς στο σκοράρισμα εκτός του Τολιόπουλου. Αυτό το σημείο αναφοράς ήταν ο Σόουζα που κατάφερε με δεύτερες επιθέσεις αλλά και προσωπικές ενέργειες να κρατήσει την ομάδα κοντά στο σκορ. Ωστόσο η Τρέντο κάθε φορά που φθάναμε στο -1 ή περνούσαμε στο +1 απαντούσε με κρύο αίμα και τρίποντες βόμβες. Η εικόνα του αγώνα ήταν ο ΑΡΗΣ να παλεύει να πάρει κεφάλι στο σκορ αλλά να μην μπορεί, ξανά και ξανά.

ΑΡΓΗΣΑΝ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΑΝ

Με την απουσία του Γκάλινατ δεδομένη είναι λογικό τα σουτ που έπαιρνε ο Αμερικανός να τα μοιραστούν οι υπόλοιποι. Έλα όμως που οι περισσότεροι δεν ήθελαν… μέχρι τουλάχιστον τα μισά της 3ης περιόδου όπου άρχισαν να κάνουν την «εμφάνιση» τους και να αλλάζουν τις ισορροπίες της αναμέτρησης. Τους πόντους του Γκάλινατ και τις λύσεις στην επίθεση που έψαχνε ο ΑΡΗΣ σχεδόν για 25΄τα βρήκε στα πρόσωπα των Στάρκ, Χάρελ, Μποχωρίδη και Σανόγκο και ξαφνικά η πλάστιγγα έγειρε υπέρ μας. Η ομάδα ξεμπλόκαρε επιθετικά, ανέβηκε ψυχολογικά, έπαιξε πιο δυνατά σε άμυνα και ριμπάουντ και οι Ιταλοί εξαναγκάστηκαν απλά σε μια καλή εμφάνιση και ο ΑΡΗΣ στην χαρά της νίκης! Σε μια βραδιά όπου ήμασταν μέτριοι αλλά και πάλι τα καταφέραμε!

ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΟΛΟΥΣ ΕΤΟΙΜΟΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ

Δεν είναι υπερβολή όταν το μεγαλύτερο μερίδιο των όποιων μεγάλων στιγμών έχει ζήσει ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια, πιστώνεται στον Γιάννη Καστρίτη. Ηταν καθαρά δική του επιλογή από την αρχή της χρονιάς να ανοίξει σιγά σιγά το ροτέισον ώστε να φθάσει κάποια στιγμή η ομάδα σε αυτό το σημείο. Στο σημείο δηλαδή που θα έχει την πολυτέλεια να πάρει βοήθειες ακόμη και από τους πιο βοηθητικούς παίκτες του ρόστερ όπως είναι ο Περσίδης, ο Σλαφτσάκης και ο Καλόγηρος. Και πλέον με πιο γοργούς ρυθμούς λόγω του τραυματισμού του Γκάλινατ προσπαθεί να βρει εκτός από βοήθειες και νέους πρωταγωνιστές στην επίθεση. Και ναι σιγά σιγά το πετυχαίνει και αυτό! Σήμερα πέρα από τον συνήθη ύποπτο Τολιόπουλο, ο Σόουζα πήρε προσπάθειες και ήταν αποτελεσματικός. Ενώ στην πορεία και ο Χάρελ με τον Στάρκ και τον Μποχωρίδη αντιλήφθηκαν ότι έπρεπε να βγουν μπροστά και το έκαναν με απόλυτη επιτυχία. Σε άλλα παιχνίδια έχουμε δει και τον Μπλούμπεργκ να το κάνει. Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ βελτιώνεται και στον επιθετικό τομέα που ήταν η αδυναμία του και αυτό είναι ότι πιο σημαντικό για τη συνέχεια. Και δικαιολογεί την απόφαση να μην αποκτηθεί(για την ώρα) νέος ξένος παίκτης.

ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΗ ΜΑΣΤΟΥΡΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Οι τελευταίες νίκες σε Γερμανία και ΟΑΚΑ ξεσήκωσαν για τα καλά τους πάντες , γεμίσαν ασφυκτικά το Παλέ και έπλασαν ένα κλίμα απόλυτης πώρωσης. Σε αυτό το Παλέ, με αυτόν τον τρελαμένο κόσμο και με αυτή την αφηνιασμένη ομάδα δεν χάναμε με τίποτα όσο καλά και αν έπαιζε η Τρέντο. Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ μας άντεξε, πάλεψε και στο τέλος πανηγύρισε μια σημαντική νίκη. Μια νίκη που τον στέλνει στην Λετονία απέναντι στην ουκρανική Προμετέι για την πρόκριση στους 8. Μπορούν οι Ουκρανοί να μας σταματήσουν; Δύσκολα! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ συνεχίσε δυνατά, πιο δυνατά πιο δυνατά!

ΥΓ. Γίνεται να έρθει ο Θεός του μπάσκετ στο σπίτι του και ο ΑΡΗΣ να χάσει; Μα δεν γίνεται!

Κατηγορία Μπάσκετ

Με ένα περιπετειώδες buzzer beater ο ΑΡΗΣ γνώρισε την ήττα στην Ιταλία σε ένα ακόμη παιχνίδι όπου έφθασε μια ανάσα από το να το κερδίσει. Αλλοπρόσαλλή η εικόνα της ομάδας στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με τεράστια προβλήματα  στην επίθεση και στα ριμπάουντ. Μαγική εμφάνιση από τον Χάρελ που παραλίγο θα γύρισε το παιχνίδι μόνος του! Εντυπωσιακή εμφάνιση και από τον κόσμο του ΑΡΗ που βρέθηκε στο Τρέντο.

ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ

Με τους Τολιόπουλο, Γκάλινατ και Σανόγκο εκτός τα προβλήματα που θα εμφάνιζε η ομάδα μας σε αυτό το παιχνίδι ήταν εξαρχής γνωστά. Και αν η «ενέργεια» του Σανόγκο κάπως καλύπτεται οι πόντοι που προσφέρουν ο Τολιόπουλος και ο Γκάλινατ δεν καλύπτονται με τίποτα… Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ πορεύτηκε από το ξεκίνημα στο παιχνίδι με το να ζορίζεται στην επίθεση αλλά και να χάνει τα ριμπάουντ στην άμυνα. Ακόμη όμως και έτσι οι Ιταλοί δεν έδειχναν να υπερέχουν σε κάποια σημεία και αυτός μας επέτρεπε να είμαστε μέσα στην διεκδίκηση της νίκης.

ΟΣΟ ΚΥΛΟΥΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΒΑΡΑΙΝΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ

Ο ΑΡΗΣ συνέχιζε να είναι μαχητικός αλλά και η Τρέντο άρχισε να βρίσκει λύσεις στην επίθεση με αποτέλεσμα στην 3η της απόπειρα να ξεφύγει στο σκορ να χτίσει μια διαφορά 14 πόντων. Και πως να μην ξεφύγουν όταν όλα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Από την εμμονή στον Κάρ μέχρι και τις περίεργες αλλαγές παικτών πάνω που έδειχναν να έχουν βρει ρυθμό, ο Καστρίτης έμοιαζε αρκετά μπερδεμένος και αυτό αποτυπωνόταν μέσα στο γήπεδο.

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΧΑΡΕΛ ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Και εκεί που έδειχναν όλα χαμένα και η σκέψη μας ήταν το που θα καταλήξει η διαφορά στο τελικό σκορ… εμφανίσθηκε ο Ρόνι Χάρελ! Όχι ότι από το ξεκίνημα δεν είχε θετική παρουσία, αλλά στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα.. δεν ήταν απλά “on fire” αλλά λάβα ολόκληρη με πορεία να κάψει τους Ιταλούς! Ήταν τόσο καλός σε σημείο που αρχίσαμε να ανησυχούμε αν παρακολουθούμε τον ίδιο παίκτη από την αρχή της χρονιάς ή βγήκε κάποιος άλλος στην θέση του! Τι να πει κανείς; μακάρι να το κάνει ο Χάρελ αυτό το παιχνίδι σημαία του και να την κοιτάει όποτε διστάζει να πάρει προσπάθειες και να βγει μπροστά. Δυστυχώς όμως ήταν σχεδόν μόνος του στα κρίσιμα και με την λήξη του αγώνα ο ΑΡΗΣ δεν κατάφερε να βγάλει την άμυνα και γνώρισε μια ακόμη πικρή ήττα.

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟΣ ΜΕΝ, ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΔΕ

Πάλεψε η ομάδα, είχε έναν εκπληκτικό Χάρελ,  βοήθησαν σε κάποια σημεία της αναμέτρησης οι Μποχωρίδης, Κατσίβελης και Σοόυζα αλλά δεν ήταν αρκετό. Τα 30’ του Κάρ μας πλήγωσαν. Τα 3’ 40’’ του Καλογήρου(!!!) ιδιαίτερα εκεί που κρινόταν το παιχνίδι μας ισοπέδωσαν. Δεν μας φταίνε οι παίκτες… αλλά έχει καταντήσει κουραστικό. Ακόμη και με αυτές τις απουσίες η ομάδα σήμερα κατέβηκε με 5 ξένους. Παρόλα αυτά άπαντες καταλαβαίναν ότι βαρόμετρο θα ήταν οι Μποχωρίδης και Κατσίβελης και αυτό δείχνει πολλά για τις επιλογές των ξένων. Ακόμη και ο Χάρελ που ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω ήταν έκπληξη. Και αυτά κόουτς είναι τα πλάνα σου. Και ενώ έχεις εναλλακτικές επιλέγεις να καταργείς κάθε μπασκετική λογική. Με στόχο τη νίκη; Με αποτέλεσμα πάντως την ήττα και αυτό είναι κάτι που κάποια στιγμή επιτέλους θα πρέπει να αποτελεί πρόβλημα για τον ΑΡΗ του Καστρίτη…

ΑΠΟ ΗΤΤΑ ΣΕ ΗΤΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Πολύ πιο ανταγωνιστικός από ότι αναμέναμε παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας αλλά για ακόμη μια φορά στο τέλος δεν τα κατάφερε. Οι Ιταλοί μας «πλήγωσαν» με την λήξη και αυτό κάνει λίγο πιο πικρή την ήττα. Πικρή… σε μια βραδιά μαγική για τον Ρόνι Χάρελ που παραλίγο θα ήταν και ηρωική.  Σε ένα παιχνίδι όπου όλα τα προβλήματα που αναμέναμε λόγω των απουσιών τα είδαμε στην πράξη. Τα ίδια λάθη, οι ίδιες επιλογές, οι ίδιες εμμονές, τα ίδια αποτελέσματα…

ΥΓ. Όταν η προσωπική δικαίωση υπερβαίνει το καλό της ομάδας προσπερνώντας τον στόχο της νίκης, τα πάντα αποκτούν νόημα.

ΥΓ2. Κάτι τέτοια είναι που σε κάνουν να ακούς για νέες μεταγραφές και να τρέμει η ψυχούλα σου για το τι θα δουν τα μάτια σου πάλι…

ΥΓ3. Κρίμα που δεν χάρηκε μια ωραία νίκη ο υπέροχος ο κόσμος που βρέθηκε στο πλευρό της ομάδας!

Κατηγορία Μπάσκετ
Πέμπτη, 01 Φεβρουαρίου 2018 00:18

Αβελίνο - ΑΡΗΣ 79-66 | Ευρώπη τέλος

Δεν άντεξε ο ΑΡΗΣ στην Ιταλία γνώρισε την ήττα από την Αβελίνο χάνοντας και τις τελευταίες ελπίδες που υπήρχαν για πρόκριση στην επόμενη φάση. Η απουσία λόγω τραυματισμού του Τσαϊρέλη ουσιαστικά έδεσε τα χέρια του κόουτς που δεν είχε τρόπο να σταματήσει τον Νταϊέ κάτω από το καλάθι που έστησε το δικό του πάρτι μέσα στη ρακέτα μας.

Με τις 2 ομάδες να σκοράρουν με τεράστια ευκολία κυρίως από τα 6.75 φάνηκε στο ξεκίνημα ότι η άμυνα είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα. Όσο κυλούσε όμως ο χρόνος οι παίκτες της Αβελίνο ανέβασαν την ένταση κυρίως στην άμυνα με αποτέλεσμα να έρθει ένα καταστροφικό δεύτερο δεκάλεπτο και από τη θέση του οδηγού να βρεθούμε να κυνηγάμε για ακόμη μια φορά το σκορ. Η αστάθεια στο παιχνίδι μας ήταν εμφανής σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και τα ολιγόλεπτα ξεσπάσματα μας κατάφεραν να μειώσουν την διαφορά στους 5 χωρίς όμως να υπάρχει συνέχεια μιας και οι Ιταλοί πάντα όταν πλησιάζαμε απαντούσαν με τρίποντα. Η δεδομένη αδυναμία που υπάρχει κάτω από το καλάθι με την απουσία του Τσαϊρέλη έγινε ανυπέρβλητο εμπόδιο. Με μόλις 3 παίκτες για 2 θέσεις είναι αδύνατο να παίξεις καλή άμυνα κοντά στο καλάθι. Στην περιφέρεια από την άλλη ούτε σήμερα είδαμε τους παίκτες μας να σκυλιάζουν και να είναι συγκεντρωμένοι. Μέχρι και η διαχείριση των φάουλ ήταν τραγική. Πέρα από το αρνητικό αποτέλεσμα ίσως θα πρέπει να αρχίσει ο κόουτς να εμπιστεύεται περισσότερο παίκτες που έχουν την προσωπικότητα να αντεπεξέλθουν και να δώσουν λύσεις στο παιχνίδι. Μάρας και Ντουβιε ήταν αρκετά καλά ενώ και ο Προύιτ που άργησε να χρησιμοποιηθεί έδειξε και πάλι ότι μπορεί να βοηθήσει. Ενώ σίγουρα και ο ντεφορμέ μετά από την μακρά απουσία Αθηναίου θα πρέπει να πάρει χρόνο για να  βρει και αυτός ρυθμό μιας και είναι απαραίτητος για τον φετινό ΑΡΗ.

Με το θρίλερ που εξελίσσεται εν αναμονή της απόφασης Λάσκαρη και τα στραβά αποτελέσματα στο Ελληνικό πρωτάθλημα η προσπάθεια για πρόκριση  είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα. Σε δεύτερη μοίρα όπως σχεδόν έχει περάσει όλο το αγωνιστικό κομμάτι της χρονιάς χωρίς κανείς να μπορεί να γνωρίζει που θα καταλήξει αυτή η κατάσταση. Οι κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών αν και καθυστερημένες φαίνεται να αποτελούν την μοναδική ελπίδα για να ολοκληρωθεί η χρονιά όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα. Αν και με το πρόγραμμα που ακολουθεί η συνέχεια φαντάζει πολύ επίπονα…

Κατηγορία Μπάσκετ

Σε ψυχοβγάλτη εξελίσσεται ο φετινός ΑΡΗΣ ως τώρα που μετά κόπων και βασάνων κατάφερε στα τελευταία λεπτά του αγώνα να προσπεράσει την Αβελίνο και να πάρει τελικά τη νίκη. Μια νίκη οξυγόνο τόσο σε βαθμολογικό επίπεδο όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο μιας και το σερί των 6 ηττών έλαβε επιτέλους τέλος. Παρόλα αυτά η τραγική εικόνα της ομάδος αναγκάζει άπαντες να έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του στις κινήσεις που αναμένεται να γίνουν μετά το παιχνίδι του Σαββάτου.

Τον γνωστό ΑΡΗ που βλέπουμε εδώ και πολλές αγωνιστικές είδαμε και σήμερα από το ξεκίνημα του αγώνα. Συγκροτημένη άμυνα και χάος στην επίθεση. Η αστοχία και τα λάθη στην επίθεση πολύ συχνά αποσυντόνιζαν και εκνεύριζαν τους παίκτες μας με αποτέλεσμα σε αρκετές φάσεις να χάνουν και τη συγκέντρωση στην άμυνα. Περίπου 6 φορές δεχθήκαμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο το άλεϊ ουπ κάρφωμα και αυτό δείχνει πολλά. Υπήρχαν στιγμές που παίκτες και τεχνικό τιμ έμοιαζαν σε απόγνωση κάτι που οι Ιταλοί δεν άφηναν να πάει χαμένο και συντηρούσαν με ευκολία μια διαφορά γύρω στους 7 πόντους. Όσο κακή και αν ήταν η ομάδα σήμερα αυτό που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει είναι την προσπάθεια που γίνεται για να γυρίσει η κατάσταση. Κάτι που το είδαμε στο τέταρτο δεκάλεπτο όπου με πολύ παθιασμένη άμυνα  καταφέραμε να εγκλωβίσουμε τους Ιταλούς και βρίσκοντας με ανορθόδοξο τρόπο τον δρόμο προς το καλάθι να αρπάξουμε τη νίκη! Όταν η ομάδα αγωνίζεται έτσι το να σταθούμε στην ατομική απόδοση των παικτών είναι περιττό. Ναι μεν οι Βασιλόπουλος, Μπελ, Γουίβερ και Αθηναίου είχαν καθοριστική συμβολή στη νίκη αλλά αν ήταν αυτοί που έπρεπε σε όλο το παιχνίδι η νίκη θα ερχόταν πολύ πιο εύκολα. Αν εξαιρέσουμε την προσήλωση στην άμυνα όπου και εκεί υπάρχουν κάποια νεκρά διαστήματα σε όλα τα υπόλοιπα η ομάδα παίρνει κάτω από τη βάση.  Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή μας  που για την ώρα αδυνατεί να βρει τις λύσεις. Το θετικό είναι ότι φαίνεται να υπάρχει μπόλικος ρεαλισμός σε παίκτες και προπονητή και άπαντες να γνωρίζουν ότι η ομάδα δεν αποδίδει σύμφωνα με τις ικανότητες της.  

Η εμπιστοσύνη και η συσπείρωση γύρω από το πρόσωπο του Π.Γιαννάκη είναι δεδομένη. Όπως δεδομένο όμως είναι ότι ο κόσμος του ΑΡΗ έχει απαιτήσεις τουλάχιστον να βλέπει να γίνονται τα βασικά πάνω στο παρκέ. Η σημερινή νίκη σε συνδυασμό με το θεωρητικά εύκολο παιχνίδι με τον Φάρο το Σάββατο και την διακοπή που ακολουθεί θα πρέπει να μην περάσει ανεκμετάλλευτη. Θα είναι άκρως απογοητευτικό μετά την διακοπή να συνεχίσουμε να βλέπουμε τον ίδιο τον ΑΡΗ.

ΥΓ. Οι υποδείξεις από παίκτες και προπονητές προς τον κόσμο  ποτέ δεν μου άρεσαν. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση ο Δράκος έχει ένα δίκιο μιας και πολύ γρήγορα έχει εξαντληθεί η υπομονή μας συν φυσικά ότι υπάρχει από την αρχή της χρονιάς αυτή η μερίδα του κόσμου που περιμένει την ομάδα στην γωνία. Επειδή όμως πάντα υπάρχουν και χειρότερα ας έχουμε το νου μας μην ξαφνικά ο Νίκο ή ο Μάνο ζηλέψουν τον Μπάνε και μας αφήσουν έξω από το Παλέ :)

Κατηγορία Μπάσκετ

Η ήττα από την Τέλεκομ Μπον σε συνδυασμό με την κακή εικόνα της ομάδος ιδιαίτερα στα εκτός έδρας που δεν πείθει καθόλου μας έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. Σε έναν όμιλο που ως τώρα φαίνεται η έδρα να δίνει την πρόκριση το να προχωρήσεις στην επόμενη φάση με 2 εντός έδρας ήττες μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο. Για αυτό και ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στις 19.30 θα πρέπει πάση θυσία να πάρει τη νίκη απέναντι στην Αβελίνο αν θέλει να ελπίζει για τη συνέχεια.

Η αγανάκτηση για τη διαιτησία στο κρατικό αλλά και η απογοήτευση από την κακή μας εικόνα και την ήττα είναι μερικά από αυτά που θα πρέπει οι παίκτες μας μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα να ξεπεράσουν. Την στιγμή που ο Π.Γιαννάκης καλείται να βρει άμεσα λύσεις σε σημαντικά κομμάτια του παιχνιδιού μας όπως αυτό της οργάνωσης και της επιθετικής λειτουργίας. Και όταν όλα τα παραπάνω πρέπει να γίνουν με τον Τσαϊρέλη, τον Βον και τον Μπένσον να αδυνατούν να βγάλουν την προπόνηση αλλά και τον Πέτγουεϊ να έχει στην άκρη του μυαλού του την αποχώρηση από την ενεργό δράση καταλαβαίνει ο καθένας πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση. Η Αβελίνο με μια νίκη παραπάνω από εμάς σε αυτά τα πρώτα 5 παιχνίδια δεν είναι η ομάδα που τρομάζει αλλά και μόνο που μιλάμε για την ομάδα που κατάφερε και αιφνιδίασε στην πρεμιέρα του θεσμού την Μπεσίκτας μέσα στην Τουρκία και έφυγε με το διπλό δείχνει κάτι. Στη συγκεκριμένη όμως χρονική περίοδο είναι ανούσιο να ασχολούμαστε με τον αντίπαλο μιας και ο ΑΡΗΣ μας δείχνει ικανός να χάσει από τον οποιοδήποτε. Το νούμερο ένα ζητούμενο είναι σήμερα εμείς να παρουσιαστούμε όπως πρέπει και όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. Υπάρχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Π.Γιαννάκη και αυτό θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο προς όλους εντός και εκτός ομάδος.

Το αρνητικό σερί φαίνεται να έχει αρχίσει να στοιχειώνει την ομάδα με την Ευρωπαϊκή ήττα να είναι αυτή που πονάει ως τώρα πιο πολύ βαθμολογικά. Σε τέτοιες καταστάσεις η νίκη φαντάζει ως το μοναδικό γιατρικό. Η νίκη σήμερα αλλά και το Σάββατο με τον Φάρο μπορεί να επαναφέρει την ηρεμία στην ομάδα αλλά και να δώσει τη δυνατότητα στο τεχνικό τιμ σε συνεργασία με τη διοίκηση να βρουν τους τρόπους για να ενισχύσουν την ομάδα όπως πρέπει στη διακοπή που ακολουθεί για τις Εθνικές ομάδες. Ας κάνουμε την αρχή σήμερα  για να αρχίσει η ομάδα να ξαναβρίσκει τον δρόμο της! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Παλικάρι πάντως ο Πέτγουεϊ που είχε τα @@ να βγει και να παραδεχθεί αυτό που έβλεπαν όλοι. Σπάνια συμπεριφορά από αθλητή και ιδιαίτερα από Αμερκάνο μιας και μας έχουν συνηθίσει σε πιο αδιάφορες αντιδράσεις.

 

Κατηγορία Μπάσκετ

Σε πραγματικό εφιάλτη εξελίχθηκε ο αγώνας στο Μιλάνο, με τους Ιταλούς να στήνουν από νωρίς το δικό τους πάρτι και τον ΑΡΗ να μην μπαίνει ποτέ στο γήπεδο... Μια εξέλιξη που ούτε ο πιο απαισιόδοξος οπαδός της ομάδος μας δεν θα μπορούσε να προβλέψει. Η ποιότητα μεταξύ των 2 ομάδων ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής χωρίς όμως αυτό να δικαιολογεί την τραγική εικόνα όλων όσων αγωνίσθηκαν σήμερα.

Έστω για κάποια λέπτα στο ξεκίνημα ο ΑΡΗΣ έδειξε νεύρο και συγκέντρωση στο παιχνίδι του δίνοντας την εντύπωση ότι το παιχνίδι θα είναι μια σκληρή αναμέτρηση και όχι ένας περίπατος των Ιταλών. Αυτή η σκέψη όμως με συνοπτικές διαδικασίες έλαβε τέλος βλέποντας τους παίκτες της Αρμάνι να πιέζουν ολοένα και περισσότερο και τους δικούς μας να μοιάζουν ανήμποροι να αντιδράσουν. Η άμυνα κάτω από το καλάθι ήταν ανύπαρκτη, στα ριμπάουντ το πρόβλημα ήταν τεράστιο ενώ μέχρι και στην αλλαγή από έξω και στο κατέβασμα της μπάλας υπήρχε δυσκολία σχεδόν σε κάθε φάση! Ο κόουτς Πρίφτης ούτε σήμερα μπόρεσε να βρει κάποια λύση από τον πάγκο ενώ από τους παίκτες μόνο ο Σίμτσακ θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχε αξιοπρεπής παρουσία αν και αγωνίσθηκε σε σημείο που το παιχνίδι είχε χαθεί... Ο Τσούπκοβιτς που συνεχίζει να παίρνει χρόνο στη θέση 4 από τον Κοέν δεν φαίνεται να μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ΑΡΗ, την ίδια στιγμή που ο Κοέν ως σέντερ αδυνατεί να κάνει αισθητή την παρουσία του κάτω από το καλάθι. Ένας Κοέν που όσο ο Τσούπκοβιτς δεν έπαιζε καθόλου ή ήταν τραυματίας σαν αλλαγή του Γουάιτ τα πήγαινε πολύ καλά.  Οποιαδήποτε παραπάνω ανάλυση είναι απλά αλάτι στην πληγή μιας και σήμερα ουσιαστικά υπήρχε μόνο μια ομάδα μέσα στο γήπεδο και αυτή δεν ήταν ο ΑΡΗΣ μας... Παρά την μεγάλη διαφορά στο σκορ θα πρέπει να κάνουμε και μια αναφορά στη διαιτησία που ανέχτηκε σε υπερβολικό βαθμό το σκληρό παιχνίδι των Ιταλών την ίδια στιγμή που στην δική μας άμυνα ακόμη και τις απλές επαφές τις σφύριζαν φάουλ.

Η παρουσία της οικογένειας Λάσκαρη στο Μιλάνο σε μια ντροπιαστική βραδιά σαν τη σημερινή ίσως να αποτελεί και μια ευκαιρία αφύπνισης ενόψει της συνέχειας. Ο Ιανουάριος έχει ακόμη πολλά δύσκολα παιχνίδα και αν ο ΑΡΗΣ συνεχίσει με τον ρυθμό που άρχισε στη Ρόδο κανείς δεν ξέρει πως μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα και πως όλο αυτό θα επηρεάσει την ομάδα. Το ταβάνι που δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι υπάρχει φέτος, δυστυχώς φαίνεται να υπάρχει. Καλό είναι αυτή η ήττα να δώσει το έναυσμα στη διοίκηση για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Να μας πει αν ο στόχος είναι απλά η 4αδα και όχι το βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι και αν φυσικά διανύουμε απλά μια ακόμη χρονιά οικονομικής εξυγίανσης. Σίγουρα δεν ευθύνεται η διοίκηση για τις όποιες προσδοκίες δημιουργήθηκαν στον κόσμο αλλά όταν βλέπεις τον φετινό ΑΡΗ σε μερικά παιχνίδια να οργιάζει παρά τις όποιες αδυναμίες του και ξέρεις ότι έχεις ένα πρόεδρο με μεγάλη δυναμική όπως είναι ο Λάσκαρης αυτές δημιουργούνται από μόνες του. Ας προσγειωθούμε έστω και ανώμαλα στην πραγματικότητα και ας συνεχίσουμε όλοι μαζί σε αυτό το μονοπάτι της οικονομικής εξυγίανσης αναμένοντας την επόμενη χρονιά. Μπράβο στα αδέρφια που βρέθηκαν σήμερα στο γήπεδο και φώναζαν ΑΡΗΣ παρά το αποκαρδιωτικό θέαμα...

ΥΓ. Είχαμε επισημάνει πριν τον αγώνα ότι δύσκολα θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τον Μπάρατς Στάνκο κάτω από τα καλάθια όπως και έγινε. Παρόλα αυτά ευελπιστούσαμε ότι στους υπόλοιπους θα μπορούσε η ομάδα να παίξει κάποιου είδους υποτυπώδη άμυνα.

Κατηγορία Μπάσκετ

Ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν θα δώσει η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα το βράδυ στο Μιλάνο. Παιχνίδι που πέρα από την σημασία που έχει για την προσπάθεια που κάνει ο ΑΡΗΣ μας να προκριθεί μας φέρνει αναμνήσεις από το μακρινό και ένδοξο παρελθόν. Δεν θα ασχοληθούμε με το τι ακριβώς έγινε σε εκείνη την ιστορική διπλή αναμέτρηση με την Τρέισερ το 1986 αλλά θα επικεντρωθούμε σε όλα όσα θα πρέπει να κάνει σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ώστε να πάρουν μια πολύτιμη νίκη που θα ισοδυναμεί και με μισή πρόκριση στην επόμενη φάση.

Την Αρμάνι Μιλάνο την υποδεχθήκαμε από την Ευρωλίγκα ως το ακλόνητο φαβορί του ομίλου μας. Όπως φάνηκε όμως στην πρεμιέρα του Last 32 απέναντι στην Αλμπά η θεωρία από την πράξη απέχει πάρα πολύ. Και αν υπάρχει μια ομάδα που φέτος έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται κόντρα στα προγνωστικά αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας! Με τις 2 νίκες επί της Ούνιξ Καζάν αλλά και το θριαμβευτικό πέρασμα από το ΟΑΚΑ ο φετινός ΑΡΗΣ έχει δείξει ότι όταν βρίσκεται σε καλή μέρα δεν φοβάται κανένα. Αυτή η έλλειψη σταθερότητας και το μόνιμο ερωτηματικό κυρίως στην επίθεση είναι που μας κάνει απρόβλεπτα καλούς ή και το ανάποδο. Τα σκαμπανεβάσματα του Γουότερς, η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων στη θέση 3 και η αδυναμία κάτω από το καλάθι κυρίως όταν ο Χάγκινς είναι στον πάγκο καλύπτονται μόνο με ομαδική δουλειά και υπερπροσπάθεια από όλους όσους πατάνε στο παρκέ. Αυτό το μαχητικό πρόσωπο αυτοθυσίας από τους παίκτες μας θα πρέπει να δούμε σήμερα αν θέλουμε να φύγουμε νικητές. Διαφορετικά δύσκολα να βρεθεί τρόπος να σταματήσουμε τον Μακλήν, τον Τζεντίλε ή ακόμη και τον ύψους 2.17 Μπάρατς Στάνκο που ίσως και αυτός να προσπαθήσει να αρπάξει την ευκαιρία του σήμερα όπως τόσοι σέντερ έχουν κάνει φέτος με την ευάλωτη άμυνα του ΑΡΗ κάτω από το καλάθι. Ενώ φυσικά θα πρέπει και στην επίθεση να υπάρχει η απαραίτητη συγκέντρωση. Προσπάθειες όπως αυτές που πήραν οι περισσότεροι παίκτες πριν λίγες ημέρες στην Ρόδο θα πρέπει να απαγορευτούν από τον Πρίφτη και να απαιτήσει την κυκλοφορία της μπάλας μέχρι να βρεθεί το ελεύθερο σουτ. Ενώ και το inside game που τον τελευταίο καιρό το έχουμε αφήσει στην άκρη μάλλον θα πρέπει να το ξαναπιάσουμε. Θετικό το γεγονός ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και όλοι οι παίκτες μας είναι ετοιμοπόλεμοι ενόψει της σημερινής αναμέτρησης. 

Στο παιχνίδι  με τον Κολοσσό η ομάδα μας βρέθηκε σε κακή ημέρα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά και γνώρισε μια ήττα που μας πλήγωσε πολύ και δίκαια χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως πισωγύρισμα. Και αν μπορεί να πει κανείς ότι βγαίνει και κάτι καλό από μια τέτοια ήττα τότε σήμερα θα πρέπει να το δούμε. Χρόνος για βελτίωση μέσα από τις προπονήσεις δεν υπάρχει αλλά με τα συνεχόμενα παιχνίδια υπάρχει σχεδόν την επόμενη στιγμή μια νέα ευκαιρία να δείξεις ότι αυτό που έγινε το Σάββατο ήταν μια κακή παρένθεση και τίποτα παραπάνω. Ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να επιλέγει παιχνίδια και ούτε να γκρινιάζει για το αν συμμετέχει σε 2 ή 3 διοργανώσεις. Από την στιγμή που είσαι μέλος αυτής της ομάδος είσαι καταδικασμένος να παλεύεις σε κάθε αγώνα με όλες τις δυνάμεις σου για τη νίκη. Αφήνουμε πίσω την ήττα στη Ρόδο και πάμε να γράψουμε μια ακόμη σελίδα με χρυσά γράμματα στο νέο κεφάλαιο που άνοιξε  με την έλευση του Νίκου Λάσκαρη στον ΑΡΗ μας! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ' ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Αρκετή δικαιολογημένη γκρίνια ακολούθησε το παιχνίδι με τον Κολοσσό με τους κατήγορους και τους υπερασπιστές να διαφωνούν για ακόμη μια φορά ξεπερνόντας τα όρια. Ευτυχώς που υπάρχει και μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Yellow Radio όπου λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Τα συγχαρητήρια μου στον Χρήστο Γκάλη και τον Δημήτρη Οσσανλή που με τις τοποθετήσεις δίνουν στον κόσμο να καταλάβει ποια είναι τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος και ποια η διαφορά της κριτικής από την γκρίνια.

ΥΓ2. Πρός όλους τους "σοφούς" που υποδέχονται την όποια διαφορετική άποψη με ύβρεις και απειλές απλά να τους υπενθυμίσω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε το κατάντημα του ΑΡΗ μας σε όλα τα αθλήματα. Και τότε υπήρχαν κάποιοι "σοφοί" που τα ήξεραν όλα και όταν άκουγαν κάτι το διαφορετικό απαντούσαν με ύβρεις, απειλές και τραμπουκισμούς. Όπως φαίνεται για μερικούς ούτε τα "πέτρινα χρόνια" του Αυτοκράτορα αλλά ούτε και η Γ Εθνική  έγινε μάθημα...

ΥΓ3. Και για αυτούς που δεν θέλουν να ξεχάσουν τι σημαίνει ΑΡΗΣ διαβάστε μια ωραία ιστορική αναδρομή εδώ

Κατηγορία Μπάσκετ

Ξεκινάει επιτέλους η δεύτερη φάση του Eurocup με μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια που σίγουρα κάθε Αρειανός γουστάρει. Παρά τους διθυράμβους που γράφτηκαν για την πρόκριση στους 32 του Eurocup οι ομάδες που αντιμετώπισε η ομάδα μας στην πρώτη φάση δεν είχαν ούτε το ειδικό βάρος ούτε την εμπορικότητα που θα θέλαμε στην επιστροφή μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όχι ότι σε αυτή τη φάση έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποιο μεγαθήριο αλλά όπως και να το κάνουμε η Αρμάνι Μιλάνο, η Άλμπα Βερολίνου και η λιθουανική Νεπτούνας μοιάζουν σαφώς πιο ελκυστικές. Με αφορμή λοιπόν την πρεμιέρα του Last 32 και τον αγώνα με την Νεπτούνας θα κάνουμε μια μικρή ανάλυση των αντιπάλων μας αρχίζοντας από τους Λιθουανούς.

Νεπτούνας Κλαϊπέντα: Όπως όλες οι λιθουανικές ομάδες έτσι και η Νεπτούνας είναι μια αθλητική ομάδα που παίζει σε υψηλό τέμπο και αρέσκεται στα μακρινά σουτ. Παρόλα αυτά στερείται σε δυνατά κορμιά κοντά στο καλάθι κάτι που ίσως την κάνει "ταιριαστό" αντίπαλο για εμάς. Η περιφερειακή μας άμυνα είναι εξαιρετική σε αντίθεση με την άμυνα μέσα στο "ζωγραφιστό" όπου σε αρκετά παιχνίδια αποτελεί πληγή για την ομάδα. Από την στιγμή που οι Λιθουανοί προτιμούν το περιφερειακό παιχνίδι με βάση την άμυνα μας μπορούμε να επιβάλλουμε το ρυθμό μας και να φθάσουμε στη νίκη. Στην επίθεση για τους ίδιους ακριβώς λόγους θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τον Χάγκινς αλλά και ο Γουάιτ να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες κοντά στο καλάθι. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Μαυροκεφαλίδης της ΑΕΚ απέναντι στην συγκεκριμένη ομάδα έκανε 2 από τις καλύτερες εμφανίσεις του τη φετινή σεζόν. Είναι μαζί με την Άλμπα οι πιο αδύναμες ομάδες του ομίλου και η βασική υποψήφια για να μείνει εκτός της επόμενης φάσης. Οπότε περιθώρια για στραβοπατήματα κόντρα στον συγκεκριμένο αντίπαλο δεν υπάρχουν.

Αρμάνι Μιλάνο: Η Ιταλική ομάδα δικαιολογημένα έχει τον τίτλο του φαβορί του ομίλου μιας και πρόκειται μια από τις ομάδες με μόνιμη παρουσία στην Ευρωλίγκα την τελευταία δεκαετία. Οι αρκετοί τραυματισμοί παικτών όπως του πρώτου σκόρερ της Τζεντίλε την οδήγησε σε αρκετές ήττες  και στο Eurocup. Πρόκειται για μια πιο πλήρη ομάδα από τον ΑΡΗ που από την στιγμή που επανέλθουν και οι τραυματίες θα πρέπει να ματώσουμε για να τους κερδίσουμε. Ο ύψους 2.17 Κροάτης Μπάρατς Στάνκο αναμένεται να είναι ο μεγάλος μας πονοκέφαλος στα μεταξύ μας παιχνίδια. Η στατιστική πάντως δείχνει ότι πρόκειται για ομάδα που δεν σκοράρει πολύ και συνήθως στα παιχνίδια που κρίνονται στην άμυνα ο ΑΡΗΣ βγαίνει νικητής. Το παιχνίδι του Β γύρου στο Παλε ίσως να είναι και το σημαντικότερο για την πρόκριση.

Άλμπα Βερολίνου: Αν και οι Γερμανοί έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια στο μπάσκετ επενδύοντας χρήματα σε υποδομές και στα ρόστερ τους εξακολουθούν να αδυνατούν να κάνουν το μπαμ στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε αυτό ακριβώς το μοτίβο κινείται και η Άλμπα Βερολίνου. Το ρεκόρ 5 νίκες 5 ήττες σε έναν σχετικά εύκολο όμιλο αυτό ακριβώς δείχνει. Ενώ και από το ρόστερ της απουσιάζει κάποιο μεγάλο όνομα. Εκτός λοιπόν από τη Νεπτούνας η Άλμπα μοιάζει η πιθανότερη ομάδα που θα αφήσουμε από κάτω. Για αυτό στα μεταξύ μας παιχνίδια μέχρι και η διαφορά πόντων μπορεί να παίξει τον ρόλο της.

Με μια γρήγορη ματιά ο καθένας μπορεί να δει ότι ναι μεν υπάρχουν σαφώς πιο σοβαρές ομάδες από αυτές που αντιμετωπίσαμε στην πρώτη φάση αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να μας τρομάξουν. Αν αφήσουμε στην άκρη την Αρμάνι Μιλάνο η Άλμπα και η Νεπτούνας είναι  στα μέτρα μας. Σε αυτά τα παιχνίδια όμως είναι απαραίτητο να βγάζει ο ΑΡΗΣ τον καλό του εαυτό σε άμυνα και επίθεση. Εμφανίσεις όπως αυτές με το Ρέθυμνο πιθανό να μην είναι αρκετές για να οδηγήσουν στη νίκη. Γεμίζουμε σε κάθε παιχνίδι ασφυκτικά το Παλέ και ποντάρουμε στην ενέργεια που παίρνουν οι παίκτες μας από την κερκίδα. Το Nick Galis Hall είναι η πιο καυτή έδρα στην Ευρώπη και σήμερα θα το κάνουμε να το κατανοήσουν ακόμη καλύτερα και οι Λιθουανοί. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ!

Κατηγορία Μπάσκετ

Για ακόμη μια φορά η Θεσσαλονίκη και το Κλ.Βικελίδης θα φιλοξενήσει ένα πραγματικά μεγάλο διεθνές φιλικό παιχνίδι όπου όπως είναι λογικό τραβάει όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί τη μεγάλη Ρόμα των Τότι, Οσβάλντο, Μπουρντίσο, Πιάνιτς, Μποριέλο και των άλλων ποδοσφαιρικών αστέρων της ιταλικής ομάδας. Ένα παιχνίδι που όπως είναι λογικό έχει ξεσηκώσει όλους μας που μετράμε τις ώρες για να βρεθούμε στην πιο ποδοσφαιρική έδρα της Ελλάδος, στο πλευρό του Θεού ΑΡΗ!

Όπως σε όλα τα φιλικά έτσι και σε αυτό τα αγωνιστικά συμπεράσματα περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Σίγουρα ο κ.Χατζηνικολάου και οι συνεργάτες του θα θέλει να δει την αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών του απέναντι σε μια πολύ πιο δυνατή και πειθαρχημένη ομάδα όπως είναι η Ρόμα αλλά όταν δεν υπάρχει η σκοπιμότητα του τελικού αποτελέσματος και όλοι οι ποδοσφαιριστές το πρώτο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι να αποφύγουν κάποιον τραυματισμό λογικό είναι όλα αυτά τα φιλικά παιχνίδια που παρακολουθούμε να διαφέρουν δραματικά από τα επίσημα. Αυτό που σίγουρα είναι κέρδος από το σημερινό φιλικό είναι το πρεστιζ του συλλόγου αλλά και η αυτοπεποίθηση των παικτών μας που λογικά θα ανέβει στα ύψη. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ την περσινή περίοδο είχε τραγική χρονιά και παραλίγο θα ακολουθούσε τον δρόμο της ΑΕΚ(όπως πολλοί ήθελαν και προσπαθούσαν για αυτό) αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο σύλλογος μας έχει μικρύνει και έχει γίνει άλλη μια ομαδούλα της σειράς. Όταν υπάρχουν 100 χρόνια  ιστορίας με πολλές σελίδες γραμμένες με χρυσά γράμματα και όταν απο πίσω υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που λατρεύουν την κιτρινόμαυρη φανέλα με το Θεό του πολέμου στο στήθος τότε πάντα παραμένουμε μεγάλοι. Για όσους λοιπόν το ξεχνάνε βραδιές σαν την αποψινή είναι η καλύτερη ευκαιρία για να το θυμηθούν. Και φυσικά πρώτοι από όλους οι παίκτες μας που πρέπει να κατανοήσουν το βάρος της φανέλας που φοράνε και να συμπεριφερθούν την αγωνιστική χρονιά που έρχεται ανάλογα. Ο Αρειανός οπαδός είναι μαχητής και τίποτα δεν μπορεί να του στερήσει την υπερηφάνεια που αισθάνεται αλλά οι παίκτες επειδή είναι επαγγελματίες πολλές φορές ξεχνιούνται.

Ευκαιρία λοιπόν για όλους μας να ξεμουδιάσουμε και να κάνουμε ένα καλό ζέσταμα ενόψει της έναρξης των επίσημων διοργανώσεων. Σίγουρα το γήπεδο θα είναι κατάμεστο παρόλο που βρισκόμαστε στην μέση του Καλοκαιριού. Εκπλήξεις θα υπάρχουν στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης και σίγουρα η εικόνα θα θυμίζει μιας από εκείνες τις σπουδαίες βραδιές του Europa League. Ας δούμε λοιπόν την σημερινή σπουδαία αναμέτρηση σαν την διαχωριστική γραμμή  με την περσινή κακή χρονιά και σαν την αφετηρία για έναν καλύτερο ΑΡΗ που προσμένουμε όλοι. Ας γουστάρουμε παρέα με την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Φυσικά οι διαχωριστικές γραμμές με το παρελθόν δεν σημαίνει ότι παθαίνουμε αμνησία ή δίνουμε άφεση αμαρτιών στον κάθε πονηρό που άπλωσε τα νύχια του πάνω στον ΑΡΗ μας. Έτσι με αφορμή την άφιξη της Ρόμα και τον παραλίγο παίκτη του ΑΡΗ Μπενατιά  ας θυμηθούμε τι έγινε τότε. Μετά και την περίπτωση του Αμορόζο σιγά σιγά όλοι οι "μύθοι" καταρρίπτονται και η αλήθεια βγαίνει στο φώς.

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012 22:21

Ξύπνησε μνήμες το φιλικό στο Ολίμπικο

Αναμνήσεις και περίεργα συναισθήματα από το πρόσφατο παρελθόν έφερε το χθεσινό φιλικό κόντρα στην Ρόμα μέσα στο Ολίμπικο. Φυσικά και δεν αναφερόμαστε σε κάποια σπουδαία νίκη ή ένδοξο θρίαμβο κόντρα στην Ιταλική ομάδα, ούτε καν στην υπερήφανη ισοπαλία μέσα στο Κλ.Βικελίδης αλλά στο βροντερό παρών που έδωσαν 2000 τρελαμένοι Αρειανοί στην Ρώμη σε μια εποχή γεμάτο απογοήτευση που θυμίζει κάτι από αυτά που βιώνουμε σήμερα στην αγαπημένη μας ομάδα.

Απογοήτευση, πίκρα και αγανάκτηση για όλα όσα είχαν συμβεί εκείνη την μαύρη χρονιά και οδήγησαν την ομάδα μας στην Β Εθνική. Και όμως με την ομάδα υποβιβασμένη περισσότεροι από 5000 Αρειανοί κατέβηκαν ως την Πάτρα να βροντοφωνάξουν το ιστορικό "ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ" σε ένα παιχνίδι σχεδόν χαμένο από τα αποδυτήρια. Το κέρδος ήταν η έξοδος στην Ευρώπη και το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ της Β εθνικής θα αγωνιζόταν στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ ήταν από μόνο του αρκετά ασυνήθιστο. Το ότι όμως θα είχε και τον κόσμο στο πλευρό τόσο στο κατάμεστο Κλ.Βικελίδης όσο και στην Ρώμη με μια εντυπωσιακή κερκίδα  ήταν κάτι που σίγουρα δημιούργησε αίσθηση. Πραγματικά όπως και στην Πάτρα έτσι και στην Ρώμη ήταν μια από τις πιο ωραίες εκδρομές που έχω κάνει με την Αρειανάρα μιας και το συναίσθημα Αρειανοσύνης, αφοσίωσης και πίστης σε αυτό τον τεράστιο σύλλογο ήταν εμφανής κάθε λεπτό αυτού του όμορφου ταξιδιού. Ούτε καν η 5αρα δεν ήταν ικανή να μας ξενερώσει γιατί πολύ απλά υπήρχε η πεποίθηση σε όλους μας ότι όλα αυτά που ζούμε είναι μια μεταβατική περίοδος και ο ΑΡΗΣ μας σύντομα θα βρει τον δρόμο και θα επιστρέψει ακόμη πιο δυνατός. Κάτι που ως ένα βαθμό τα χρόνια που ακολούθησαν έγινε. Αν και ο ΑΡΗΣ είναι στην σουπερλίγκα και έχει εξασφαλίσει κανονικά την συμμετοχή του στο πρωτάθλημα θα έλεγα ότι μέσα του ο Αρειανός νιώθει ακόμη χειρότερα από τότε που ήξερε ότι έχει μπροστά του μια ολόκληρη χρονιά περιπλάνησης, απαξίωσης και μιζέριας. Και αυτό γιατί πολύ απλά τότε υπήρχε η ελπίδα για κάτι καλύτερο σε σχέση με σήμερα. Η προδοσία που όλοι βιώσαμε από συνΑρειανούς μας είναι τόσο μεγάλη που πιστεύω ότι θα χρειαστεί αρκετός καιρός για να μπορέσουμε να πιστέψουμε στο θαύμα, στην ανάκαμψη, στην αντεπίθεση. Ως τότε όπως είναι λογικό οι φωνές που θα φωνάζουν το "ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ" ολοένα και θα λιγοστεύουν...

Στο σήμερα τώρα(ή καλύτερα στο χθες) στο σχεδόν γεμάτο Ολίμπικο όπου η Ρόμα είχε ετοιμάσει μια μίνι φιέστα παρέα με τους οπαδούς της θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ μας στάθηκε σχετικά καλά. Καλά κόντρα σε μια ομάδα που θα μπορούσε να μας διασύρει και αν βγάλουμε κάποιες μεμονωμένες φάσεις και τα λάθη του Βελλίδη δεν μπορούμε να πούμε ότι νιώσαμε ιδιαίτερη πίεση και άγχος. Επι της ουσίας όμως για ακόμη ένα παιχνίδι δείξαμε πόσο έντονο είναι το πρόβλημα ανάπτυξης της ομάδος μεσοεπιθετικά και πόσο άμεση ανάγκη υπάρχει για την απόκτηση ενός ικανού επιθετικού και ενός έμπειρου μέσου. Διάθεση και πάθος υπήρχε αλλά ως εκεί. Μάλιστα το πολύ ωραίο γκολ του Οσβάλντο στο 1-0 μας υπενθύμισε ότι αν έχεις έναν καλό επιθετικό μπροστά όπως κάποτε είχαμε τον Κάμπορα και τον καλό Κόκε ακόμη και σε φάσεις που δεν "μυρίζουν" γκολ η μπάλα μπορεί να καταλήξει στα δίχτυα. Είναι φανερό νομίζω ότι και ο Κατσαβάκης είναι έντονα προβληματισμένος με την έλλειψη αξιόπιστων λύσεων σε συγκεκριμένες θέσεις με αποτέλεσμα να χαραμίζει παίκτες σαν τον Ασλανίδη που έδειξε το παλικάρι ότι τουλάχιστον σαν αμυντικό χαφ μπορεί να τα καταφέρει μια χαρά. Ο άτυχος του αγώνα ήταν ο Ηρακλής που αν και είχε καλή παρουσία σε μια ανύποπτη φάση τραυματίστηκε σοβαρά και όπως όλα δείχνουν θα χάσει το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς.  Σίγουρα το φιλικό κόντρα στην Ρόμα δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο αλλά συνεχίζει να αποτελεί ένα μυστήριο το πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ στην Ν.Σμύρνη για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος.

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο
Σελίδα 1 από 2

#YELLOW RADIO 101.7

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!