Μπορεί σχεδόν άπαντες μετά τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό να συμφώνησαν έστω και με βαριά καρδιά ότι ορθώς η προσοχή όλων στην ομάδα ήταν στραμμένη στο πρωτάθλημα και στα κρίσιμα παιχνίδια με ΟΦΗ, Λαμία, Αγροτικό Αστέρα και Απόλλων αλλά όταν όμως βλέπεις εμφανίσεις σαν την σημερινή σε έναν αγώνα που θα μπορούσε να σου δώσει από τώρα ένα μεγάλο προβάδισμα στην μάχη της ανόδου τα λόγια είναι απλά περιττά... Ομάδα στημένη με εντελώς λάθος προσέγγιση στο παιχνίδι και παίκτες στατικοί και φοβισμένοι που έχαναν συνεχώς τις μονομαχίες με τους αντιπάλους τους. Και σαν μην έφθαναν όλα αυτά υπήρχε και ένας Καλογερόπουλος που αναγκάστηκε στο τρίτο πέναλτι που έγινε να δείξει την άσπρη βούλα... με τον Καπνίδη να πετάει την τεράστια ευκαιρία στα σκουπίδια.

Κάτι από το δεύτερο ημίχρονο στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ θύμιζε ο ΑΡΗΣ σήμερα όπου αρκέστηκε αδικαιολόγητα χωρίς καν να προσπαθήσει για κάτι διαφορετικό σε έναν άχαρο παθητικό ρόλο. Μάλιστα ο τρόπος που αμυνόταν ο ΑΡΗΣ ήταν αρκετά ιδιαίτερος μιας και σε καμία γραμμή του γηπέδου δεν υπήρχε πίεση προς τους παίκτες της Λαμίας παρά μόνο μια εκνευριστική προσπάθεια να κλείσουν οι χώροι και να φύγει η μπάλα μακριά. Μάλιστα παρά το γεγονός ότι η Λαμία έπαιρνε διαρκώς μέτρα προς την περιοχή μας δεν είδαμε σχεδόν καμία ουσιαστική αντεπίθεση σε αντίθεση με παιχνίδια όπως με τον Αχαρναϊκό, τον  ΟΦΗ και τον Ολυμπιακό που η ομάδα μας δεν είχε κατοχή.  Λογικό είναι όταν ο αντίπαλος σε βλέπει τόσο φοβισμένο να αυξάνει την πίεση του και κάποια στιγμή να την εξαργυρώνει και με ένα γκολ. Μετά το 1-0 ο Αναστόπουλος έριξε τον Πίτου Γκαρσία μέσα και ο ΑΡΗΣ μας "αναγκάστηκε" να κοιτάξει και προς την αντίπαλη εστία δημιουργώντας και 2-3 καλές φάσεις για να απαντήσει άμεσα στο γκολ της Λαμίας. Στην προσπάθεια του να ισοφαρίσει βρήκε μπροστά του τον Καλογερόπουλο όπου πέρα από το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας έκλεισε 2 φορές τα μάτια σε καθαρά πέναλτι. Την 3η όμως φορά έδειξε την άσπρη βούλα. Εκεί ο Καπνίδης έβαλε την υπογραφή του σε μια "μαύρη" ημέρα με μια κακή εκτέλεση κάνοντας ήρωα τον αντίπαλο τερματοφύλακα. 

Τελικά όπως φαίνεται σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ τα πάντα πηγάζουν από τη δική μας μίζερη νοοτροπία που για να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα μικραίνουμε τον ΑΡΗ. Δεχόμαστε ο ΑΡΗΣ να παίξει αδιάφορα φιλικά  νοκ άουτ παιχνίδια με τον Ολυμπιακό, δεχόμαστε ο ΑΡΗΣ να παίζει "έξυπνα" για το Χ με την Λαμία, δεχόμαστε να αναβάλλουμε διαρκώς τις προσδοκίες μας περιμένοντας να κάνουμε ταμείο στο  τέλος. Λες και υπάρχει κάποιος κανόνας που να λέει ότι μια πετυχημένη ομάδα δεν μπορεί από την αρχή μέχρι το τέλος να κάνει μια πορεία από το καλό προς το καλύτερο. Προτού λοιπόν απαιτήσουμε από τον κάθε Αναστόπουλο να κατεβάζει τον ΑΡΗ σε κάθε αγώνα για τη νίκη ας ξεκαθαρίσουμε εμείς πρώτα αν ο ΑΡΗΣ πρέπει να επιλέγει παιχνίδια, αν υπάρχουν σημαντικά και αδιάφορα παιχνίδια ή σαν ΑΡΗΣ πρέπει πάντα να παλεύουμε για τη νίκη. Μέχρι να τα ξεκαθαρίσουμε όλα αυτά... υπομονή... υπομονή... υπομονή...

ΥΓ. Μα είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος που να μην συμπαθεί τον Νέτο? Γιατί για την αγωνιστική του αξία και κατάσταση δεν χωράει αμφισβήτηση.

ΥΓ2. Ποδόσφαιρο και μπάσκετ εγκλωβισμένα στην μετριότητα των προπονητών τους το ίδιο και όλοι εμείς που αναγκαζόμαστε να τα μπερδεύουμε μπας και ξεμπερδέψουμε τα μυαλά μας... παραδόξως μετά τον Πρίφτη το χάος.... ενώ μετά τον Αναστόπουλο η ελπίδα για κάτι καλύτερο... στο μπάσκετ μήνα Φεβρουάριο είμαστε εντός στόχων... στο ποδόσφαιρο πριν βγει ο πρώτος γύρος και ενώ είμαστε 2 βαθμούς πίσω από την άνοδο με έναν αγώνα λιγότερο κινδυνεύουμε να μείνουμε εκτός στόχων... Πως γκενεν αυτό? που θα έλεγε και ο Ογκουνσότο.

ΥΓ3. Η πλάκα είναι ότι με το φαινόμενο Πρίφτη κινδυνεύει ολόκληρος ο σύλλογος να γίνεται έρμαιο των προπονητών... Πήρες λάθος προπονητή το καλοκαίρι? Ας πρόσεχες... του χρόνου τώρα. Πάλι καλά που υπάρχει και το γυναικείο μπάσκετ που μετά την ήττα ντροπής(εντός προγράμματος όπως την χαρακτήρισαν κάποιοι μίζεροι συνΑρειανοί μας) έδιωξαν τον προπονητή. Ναι τον έδιωξαν!

Πολύ σκληρός για να πεθάνει αποδείχτηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που με μια παλικαρίσια εμφάνιση στάθηκε όρθιος απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά και στον διαιτητή Καλογερόπουλο που προσπάθησε να σπρώξει την ομάδα του Φερέιρα προς την νίκη.  Είχαμε μια κρυφή ελπίδα ότι η αλλαγή προπονητή θα λειτουργούσε θετικά προς τους παίκτες αλλά αυτό που είδαμε σήμερα ήταν κάτι παραπάνω από περίσσιο πάθος και διάθεση. Υπήρχε μια ομάδα συγκεντρωμένη για σχεδόν 90' που μπορούσε να αλλάξει 2 πάσες και να βγει μπροστά στην επίθεση με αξιώσεις ενώ και στην άμυνα με εξαίρεση κάποια κενά στα πλάγια ήμασταν αρκετά καλοί.

Πασιαλής και Μπουγιουκλής δεν έμειναν μόνο στην βελτίωση του ψυχολογικού τομέα των παικτών αλλά προχώρησαν και σε σημαντικές αλλαγές κυρίως στην αμυντική συμπεριφορά της ομάδος. Για πρώτη φορά φέτος είδαμε τους παίκτες να πιέζουν από ψηλά σε ολόκληρο το γήπεδο κάτι που όπως είναι λογικό με το χαμηλό επίπεδο όλων των ομάδων στο φετινό πρωτάθλημα είχε ως αποτέλεσμα ο αντίπαλος να δυσκολεύεται να βγει μπροστά με ορθολογικό τρόπο και να κάνει αβίαστα λάθη. Μάλιστα όταν βλέπεις αυτού του είδους την πίεση κόντρα σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό όπου η μίζερη Ελληνική νοοτροπία απαιτεί να κλειστείς πίσω και να περιμένεις την λήξη του αγώνα τότε εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι αυτό που είδαμε σήμερα ήταν αυτό που ακριβώς είχε σχεδιάσει το τεχνικό δίδυμο για την σημερινή αναμέτρηση και όχι απλά η θετική επίδραση της αντικατάστασης του προπονητή στους παίκτες μας. Από την στιγμή λοιπόν που η ομάδα μας αποφάσισε να πιέσει σε ολόκληρο το γήπεδο ήταν θέμα χρόνου οι παίκτες του Παναθηναϊκού να τα χάσουν και η ομάδα μας να βρει την ευκαιρία να βγει μπροστά και να απειλήσει. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές φορές κατά την διάρκεια του αγώνα οι παίκτες του Παναθηναϊκού γιουχαρίστηκαν από τους οπαδούς τους. Κάπου εκεί λοιπόν ο διαιτητής Καλογερόπουλος αποφάσισε ότι έπρεπε να επέμβει καθοριστικά γιατί με ψιλοσφυριγματάκια έξω από την περιοχή μας οι παίκτες του Φερέιρα δεν μπορούσαν να σκοράρουν και έτσι  έδωσε ένα απίστευτο πέναλτι πάνω στον Παπαζαχαρία που τόλμησε να αγγίξει τον Σισόκο! Ένα πέναλτι που ελάχιστες ομάδες στην Ελλάδα έχουν την μοναδική ικανότητα να κερδίζουν. Μάλιστα ο Καλογερόπουλος παρασυρόμενος από το πάθος του να "καθαρίσει" το παιχνίδι για τον Παναθηναϊκό απέβαλλε και τον Παπαζαχαρία... Μετά το 1-0 φάνηκε ξεκάθαρα ότι κάτι έχει αλλάξει στον ΑΡΗ και οι παίκτες μας αντι να αντιδράσουν σπασμωδικά ή να αρκεστούν μοιρολατρικά στην καλή εμφάνιση όπως έκαναν σε προηγούμενες αναμετρήσεις πίεσαν ακόμη πιο πολύ και βγήκαν μπροστά με καλή κυκλοφορία της μπάλας. Και όλα αυτά με 10 παίκτες που υποτίθεται ότι ο Παναθηναϊκός δεν θα κινδύνευε καν. Εκεί λίγα λεπτά πριν το φινάλε ο εντυπωσιακός σε ολόκληρη την αναμέτρηση Αγκάνθο με μια πανέξυπνη μπαλιά έβγαλε σε πλεονεκτική θέση τον Παπαστεργιανό που με την σειρά του έκανε εξαιρετική σέντρα στον Γιαννώτα που με υποδειγματική κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα χαρίζοντας έναν πολύτιμο βαθμό στην ομάδα μας που σίγουρα το άξιζε. Η ομάδα σήμερα ήταν πολύ καλή σε όλες σχεδόν τις γραμμές. Ο Αγκάνθο σήμερα εκτός από  κάποιες καλές ευκαιρίες που είχε και θα μπορούσε να χρισθεί σκόρερ αρκετές φορές γύρισε πίσω  και "έκανε" παιχνίδι όπως και στη φάση του γκολ. Πολύ καλός ο Ισπανός που μάλιστα δείχνει από παιχνίδι σε παιχνίδι να βελτιώνεται. Βελτιωμένος ο Καζναφέρης σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπως και ο Παπαστεργιανός ενώ και ο Οικονομόπουλος δικαίωσε το προπονητικό τιμ με την σημερινή του εμφάνιση. Ψυχογιός και Μαργαρίτης δεν απέφυγαν τα λάθη αλλά σε γενικές γραμμές τα πήγαν καλά απέναντι σε μια ομάδα όπου η δύναμη της είναι τα άκρα της. Σωστές τοποθετήσεις από τον Βελλίδη που αν και δεν κινδύνεψε στο φινάλε έκανε την απόκρουση του αγώνα στο εκπληκτικό γυριστό σουτ του Φορναρόλι.

Είχαμε πει από πριν ότι ο ΑΡΗΣ στο σημερινό παιχνίδι δεν είχε τίποτα να χάσει αλλά και τίποτα να φοβηθεί και αυτό ακριβώς εκμεταλλευτήκαμε. Μια καλή εμφάνιση που συνοδεύτηκε και με ένα θετικό αποτέλεσμα σε ένα δύσκολο θεωρητικά παιχνίδι που ήρθε στην κατάλληλη στιγμή γιατί σε σχέση και με τα υπόλοιπα αποτελέσματα και το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό που ακολουθεί θα υπήρχε έντονος  προβληματισμός και πολύ γκρίνια. Αυτό που μένει είναι οι παίκτες μας να πιστέψουν και άλλο στις δυνάμεις τους και να δώσουν ανάλογη συνέχεια σε αυτό που ξεκίνησε σήμερα! Παράλληλα ο εφησυχασμός είναι το τελευταίο που χρειάζεται ο φετινός ΑΡΗΣ για αυτό όλοι αυτοί από τους οποίους περιμένουμε σημαντικές κινήσεις που θα λύσουν τα προβλήματα του ΑΡΗ και θα φέρουν θετικά αποτελέσματα και εκτός γηπέδου ας μην θεωρήσουν το σημερινό  ευκαιρία για αποπροσανατολίσουν τον κόσμο. Αντιθέτως θα πρέπει να εκμεταλλευτούν την αισιοδοξία που επέστρεψε στον κόσμο του ΑΡΗ και να δείξουν και αυτοί με την σειρά τους ότι κάτι αλλάζει και όλα θα στρώσουν. Όσο για τον πρωταθλητή Ολυμπιακό που κυνηγάει τα ρεκόρ ας έρθει με φόρα... θα τον περιμένουμε με ανοιχτές αγκαλιές!