Άλλη μια ομάδα έγραψε την πιο χρυσή σελίδα της ιστορίας της στην πλάτη του ΑΡΗ. Ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν οπωσδήποτε τη νίκη για να σβήσει οποιοδήποτε αρνητικό σενάριο και φαινόταν να το ελέγχουμε πλήρως καταφέραμε να το γυρίσουμε μόνοι μας και να χαρίσουμε μια ανέλπιστη νίκη στον αντίπαλο. Χωρίς καθαρό μυαλό οι παίκτες στα κρίσιμα, τεράστιες και οι ευθύνες του Π.Γιαννάκη που διαχειρίστηκε τραγικά το +11 και το "ξέσπασμα" του Κοροίβου.

Την διάθεση να καθαρίσουν από νωρίς το παιχνίδι έδειξαν οι παίκτες μας που μπήκαν ορεξάτοι και πήραν από νωρίς προβάδισμα στο σκορ. Παρόλα αυτά από τον τρόπο που ολοκληρώθηκε το πρώτο δεκάλεπτο φάνηκε ότι ο Κόροιβος(όπως και οι διαιτητές) δεν θα άφηνε έτσι απλά το παιχνίδι αλλά και ότι οι παίκτες μας δεν ήταν απόλυτα συγκεντρωμένοι και για αυτό δεν κατάφεραν να αυξήσουν τη διαφορά και να τελειώσουν την υπόθεση νίκη παρά τις ευκαιρίες που είχαν. Ακόμη και το +11 με το οποίο ξεκίνησε το τέταρτο δεκάλεπτο δεν σε έπειθε ότι θα κυλούσαν τα επόμενα λεπτά ήσυχα. Το ροτέισον του Π.Γιαννάκη κυρίως στα γκαρντ όταν ξεχάστηκε μέχρι και ο εξαιρετικός σήμερα Φλίωνης όπως και ο Ντουβιέρ που και αυτός ήταν πολύ καλός. Ενώ και όταν η ομάδα είχε κολλήσει επιθετικά άργησε απελπιστικά να βάλει τους παίκτες που μπορούσαν τουλάχιστον να πάρουν την πρωτοβουλία. Η δε επιλογή του να ρίξει τον Χρηστίδη για πρώτη φορά στο παιχνίδι στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα ήταν απλά η επιβεβαίωση ότι και ο Δράκος σήμερα ήταν σε τραγική ημέρα. 

Ότι και να πούμε για αυτό που είδαμε σήμερα είναι λίγο… Η ομάδα πήρε 11 περισσότερα ριμπάουντ,  15 περισσότερα σουτ, προηγήθηκε 2 φορές με διψήφια διαφορά και όμως κατάφερε να χάσει… Και όλα αυτά σε ένα γήπεδο όπου κόντρα στην κακή πορεία της ομάδος υπήρχαν περισσότεροι από 4000 φίλοι της ομάδος που προσπάθησαν να σπρώξουν την ομάδα στη νίκη. Κρίμα που δεν παίζει ο κόσμος μπάσκετ, τουλάχιστον παιχνίδια σαν το σημερινό δεν θα τα έχανε με τίποτα…

ΥΓ. Ένα από τα πολλά που είπε ο Λάσκαρης όταν πρωτοηρθέ και έγινε ως ένα σημείο πιστευτό ήταν ότι ήρθε για να σώσει την ομάδα λόγο της πλούσιας ιστορίας του συλλόγου.  Σεβάσου Νίκο Λάσκαρη αυτή την ιστορία και παρέδωσε τις μετοχές όσο πιο ανώδυνα γίνεται.

Με την απάντηση του Ν.Λάσκαρη ακόμη να εκκρεμεί η ομάδα καλείται μετά το σοκ  με τον Κολοσσό της περασμένης αγωνιστικής να δώσει ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι. Κρίσιμο μιας και μια ακόμη αναπάντεχη ήττα και με δεδομένη την διοικητική κατάσταση που υπάρχει κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα μας ξημερώσει. Για αυτό ακριβώς και ο Π.Γιαννάκης και οι παίκτες του θα πρέπει να κάνουν το καθήκον τους πάνω στο παρκέ.

Με τον Γ.Αθηναίου να αναμένεται ύστερα από καιρό να αγωνισθεί κανονικά αλλά και τον Μπέλ που  ακουγόταν να είναι φευγάτος τελικά να μένει(έστω προσωρινά) ο ΑΡΗΣ μας καλείται να πάρει τη νίκη απέναντι στον Κόροιβο και να διώξει οποιαδήποτε αρνητική σκέψη, τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό κομμάτι και τον "πάτο στο βαρέλι".  Αντίπαλος μας μια μαχητική ομάδα που από το ξεκίνημα της σεζόν μας έδωσε μια γερή σφαλιάρα προσπαθώντας να μας αφυπνίσει σχετικά με το τι θα ακολουθήσει αλλά όπως φάνηκε στην πορεία δεν υπήρχε η δυνατότητα αντίδρασης. Το τι θα πρέπει να κάνουν οι παίκτες μας είναι ξεκάθαρο. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δούμε την έλλειψη συγκέντρωσης που είχαμε δει το περασμένο Σάββατο για 30' κόντρα στον Κολοσσό αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να δούμε τον μαχητή ΑΡΗ που είδαμε πριν λίγες ημέρες κόντρα στην Μπεσίκτας. Εκεί που και σκληρή άμυνα έπαιξε αλλά και σε καμία στιγμή δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια για τη νίκη. Σίγουρα ο Κόροιβος δεν έχει καμία σχέση με την Μπεσίκτας αλλά όπως στα περισσότερα παιχνίδια φέτος έτσι και σε αυτό ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος είναι ο κακός μας εαυτός. Ας ελπίσουμε ο Π.Γιαννάκης όσο περνάνε ημέρες με τους παίκτες που έχουν απομείνει αλλά και με τον Γ.Αθηναίου να επιστρέφει σε αγωνιστική δράση να καταφέρει να μας παρουσιάσει κάτι διαφορετικό.

Καταντάει κουραστικό σε κάθε παιχνίδι να αναφέρουμε πόσο σημαντική είναι η παρουσία του κόσμου ιδιαίτερα τώρα που τα πράγματα είναι δύσκολα. Τόσο οικονομικά όσο και ψυχολογικά η δύναμη του κόσμου είναι αυτή που μας κάνει να διαφέρουμε από την συντριπτική πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελληνικών ομάδων. Όταν κάποια στιγμή το καταλάβουμε όλοι μας αυτό και αγκαλιάσουμε κάθε Αρειανή προσπάθεια στο γήπεδο ανεξάρτητα από το ποιος είναι πρόεδρος, προπονητής ή παίκτης τότε ίσως μπορέσουμε να ξεφύγουμε από αυτό  το τέλμα με τις συμπάθειες, τις αντιπάθειες, τις παρατάξεις και τα κλειστά κλαμπ… Όλοι στο Παλέ!

ΥΓ. Ανεξήγητο το πως γίνεται άπαντες να θέλουν να φύγει ο Λάσκαρης αλλά να στηρίζουν κυρίως την πρόταση με την οποία παραμένει ο Λάσκαρης!!!

Σαν σε επανάληψη της περσινής αναμέτρησης ο Κόροιβος Αμαλιάδας με μια μεγάλη ανατροπή στο τέταρτο δεκάλεπτο επανήλθε από το -12 και με ένα επιμέρους σκορ 23-9 στην 4η περίοδο κατάφερε να πάρει την πολύτιμη νίκη και να βυθίσει την ομάδα μας στα προβλήματα της... Αγωνιστικά προβλήματα και αδυναμίες που εδώ και αρκετές αγωνιστικές το τεχνικό τιμ αδυνατεί να διορθώσει με αποτέλεσμα η ομάδα αντί να παρουσιάζεται καλύτερη από παιχνίδι σε παιχνίδι μάλλον παρουσιάζεται χερότερη. Είτε είναι θέμα κούρασης είτε θέμα λανθασμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας  θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι συνεργάτες του να βρουν σύντομα τις λύσεις.

Η ομάδα μας μπήκε νωθρά στην αναμέτρηση με  τον Κόροιβο να έχει ελαφρύ προβάδισμα σχεδόν στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ ημιχρόνου. Η πολύ καλή παρουσία του Όκαρο Γουάιτ κυρίως στο πρώτο δεκάλεπτο αλλά και το ξέσπασμα του Μακνήλ στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε με τη λήξη του ημιχρόνου να προηγηθεί στο σκορ. Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε σαφώς πιο δυνατά και παίζοντας εξαιρετική άμυνα περιόρισε για ένα ολόκληρο δεκάλεπτο τους αντιπάλους μας στους 6 πόντους και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας που έφθασε και στο +12 . Διαφορά που ο ΑΡΗΣ κρατούσε με ευκολία και όλα έδειχναν ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι μέχρι το τέλος. Όλα αυτά μέχρι 3' πριν το τέλος όπου το +11 για τον ΑΡΗ μας μέσα από μια σειρά ανόητων λαθών, κακών επιθετικών, αδράνειας στην άμυνα και βαθύ ύπνου στον πάγκο έγινε +2 για τον Κόροιβο 55'' πριν την λήξη του αγώνα! Δηλαδή με πιο απλά λόγια ο ΑΡΗΣ μέσα σε 120'' έχασε διαφορά 11 πόντων και βρέθηκε πίσω στο σκορ με ένα καλάθι διαφορά.  Αντίδραση δεν υπήρχε από τον πάγκο σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά το κοουτσάρισμα του Πρίφτη παρόλο που δεν είχαμε ολοκληρωμένη εικόνα προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Τα μόλις 18'33'' συμμετοχής του μοναδικού καθαρού σέντερ της ομάδος, το ανούσιο και περιορισμένο ροτέισον όπου ο Τσούπκοβιτς ήταν για ακόμη μια φορά θεατής και ο Μούρτος αγωνίστηκε μόλις 5' 24'' .  Με μια ομάδα που υποτίθεται ότι θέλει να παίζει πιεστική άμυνα όπως μας έδειξε στα πρώτα παιχνίδια αλλά λόγω κούρασης ή έλλειψης αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο καταλήγει να παίζει στα όρια του φάουλ, να χάνει την συγκέντρωση της στην επίθεση πηγαίνοντας σε κακές επιλογές αλλά και στην άμυνα κάνοντας εύκολα το φάουλ(28 βολές βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι 13) . Και όταν από τον πάγκο δεν υπάρχει κανείς να αφυπνίσει την ομάδα τότε ήττες σαν τις σημερινές μοιάζουν απολύτως φυσιολογικές...

Γνωστό το τροπάριο που θα ακούσουμε τις επόμενες ημέρες από όλους αυτούς που αρέσκονται σε αυτή την μιζέρια που επικρατεί σε ολόκληρο τον συλλόγο τα τελευταία χρόνια. Είπαμε δεν πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά δεν υπάρχει λόγος για ακόμη μια χρονιά ενώ υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ένα πολύ δυνατό σύνολο να δίνουμε χαρές στον κάθε πικραμένο και να αναλωνόμαστε στα ίδια λάθη και στους τρόπους για να τα δικαιολογήσουμε. Φυσικά και δεν περιμέναμε να ακούσουμε τίποτα περισσότερο στη συνέντευξη τύπου από τον κ.Πρίφτη μιας και για τη νέα γενιά προπονητών μέχρι να τους δοθεί η ευκαιρία σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό όλες οι ήττες δικαιολογούνται και όλοι μπορούν να χάσουν και να κερδίσουν παντού. Αμπελοφιλοσοφίες πολλές, ουσία καθόλου... 

ΥΓ. Επιτέλους ήρθε η στιγμή της δικαίωσης για πολλούς συνΑρειανούς μας που εδώ και αρκετές αγωνιστικές κάνουν αγώνα να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι ο ΑΡΗΣ φέτος δεν παλεύει για τίποτα και δεν στοχεύει πουθένα. Οικονομική εξυγίανση, μπάτζετ και τα λοιπά...

ΥΓ2. Πριν χρόνια ο Αντρέα Μάτζον είχε φάει κράξιμο γιατί στους μικρούς τελικούς με το Μαρούσι είχε καταφέρει σε κάτι λιγότερο από 4' να χάσει μια διαφορά 9 πόντων και μαζί και την πολύτιμη νίκη. Σήμερα βρήκαμε νέο ρέκορντμαν. 

ΥΓ3. Κάτω τα χέρια από τον Πρίφτη... δηλαδή επειδή έφτιαξε μια ομάδα με πολλά τεσσάρια και χωρίς δεύτερο σέντερ όπου κανείς δεν κάνει μπλοκ άουτ και επένδυσε σε μια αγωνιστική φιλοσοφία run and gun και πιεστικής άμυνας που με το υπάρχον ρόστερ δεν μπορεί να παίξει και πήρε ξένους παίκτες για να ξεσκονίζουν τον πάγκο και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όταν οι παίκτες τα χάνουν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το αλλάξει δεν σημαίνει ότι φταίει ο προπονητής... 

ΥΓ4. Λάσκαρη κλείσε τα αυτιά σου και άκου την καρδιά σου!