Νέα εντός έδρας ήττα γνώρισε η ομάδα μας στις λεπτομέρειες σε ένα παιχνίδι που σύμφωνα με την εικόνα του Α' ημιχρόνου ήταν δικό μας. Διαιτησία, απειρία, έλλειψη καθαρού μυαλού και λύσεων από τον πάγκο με κοινό παρανομαστή την ηττοπάθεια και τη μιζέρια που έχει απλωθεί στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια. Παιχνίδια σαν και αυτά ο ΑΡΗΣ διαχρονικά τα είχε στο "τσεπάκι" του ακόμη και όταν δεν έπαιζαν οι θρύλοι του Αυτοκράτορα, πλέον έχουν καταντήσει με εφιάλτες μιας και μόνο με τη σκέψη ότι ένα παιχνίδι πάει να γίνει στα τελευταία λεπτά ντέρμπι ξαφνικά βλέπουμε την ομάδα μας να μεταμορφώνεται και να βγάζει τον χειρότερο της εαυτό.

Με τον Πελεκάνο να παίρνει ελάχιστο χρόνο συμμετοχής αλλά τους Σαρικόπουλο και Χαντ να συμμετέχουν κανονικά στον αγώνα για πρώτη φορά φέτος και ίσως από τις ελάχιστες φορές από τότε που ήρθε ο Β.Αγγέλου στην ομάδα είδαμε τον ΑΡΗ να αγωνίζεται με φυσιολογικά σχήματα. Σχεδόν για 37' ο ΑΡΗΣ είχε σέντερ μέσα ενώ είδαμε για ελάχιστα δευτερόλεπτα Πελεκάνο ή Χαντ να αγωνίζεται στη θέση 4 κάτι που μας είχε τρελάνει τα προηγούμενα 5 παιχνίδια. Προφανώς η έντονη κριτική για τις επιλογές του κόουτς από αρκετούς μπασκετικούς(δημοσιογράφους και μη) έφθασαν στα αυτιά του Αγγέλου και για αυτό είδαμε κάτι το διαφορετικό σήμερα. Φυσικά δεν γίνεται να είναι όλα ρόδινα και για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ πλήρωσε τα λάθη του. Η καλή άμυνα του Α' ημιχρόνου πήγε περίπατο, η έλλειψη μπλοκ άουτ έδωσε το δικαίωμα στον Πανιώνιο να κάνει μπόλικες διπλές επιθέσεις και ξαφνικά οι 2 εκ των 3(όχι ο Γκόντας) διαιτητών στο τρίτο δεκάλεπτο σφύριζαν μόνο υπέρ του Πανιωνίου με αποτέλεσμα να γίνει το παιχνίδι ντέρμπι. Εκεί φάνηκε ξεκάθαρα ότι για ακόμη μια φορά δεν υπήρχε το αμυντικό πλάνο για να περιορισθεί ο Ντούβνιακ(ποιος να το περίμενε....?)  αλλά ούτε και το καθαρό μυαλό για να γίνει μια σωστή επίθεση στα τελευταία λεπτά. Σχεδόν όλες οι επιθέσεις στο τέλος ήταν προσωπικές ενέργειες ενώ στην άμυνα πηγαίναμε με τον πιο άκομψο τρόπο στο ένας εναντίον ενός. Μάλιστα για ακόμη μια φορά στα 30 δευτερόλεπτα και ενώ ήμασταν 2 πόντους μπροστά δεν έγινε φάουλ(είχαμε να δώσουμε 1) με αποτέλεσμα ο Ντούβνιακ να δώσει προβάδισμα στον Πανιώνιο. Στο τέλος ίσως να έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ένας εκ των Χαρίση ή Σαρικόπουλο μιας και στη  μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα είδαμε τους ψηλούς μας να δυσκολεύουν τα σουτ των Μακκόλουμ, Ντούβνιακ και Μίλμπουρν. Το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες, στα μεγάλα σουτ και στους παίκτες με τον περισσότερο τσαμπουκά με αποτέλεσμα όλη η προσπάθεια της ομάδος να πάει στα σκουπίδια. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω για ακόμη μια φορά στον Αθηναίου. Το παλικάρι θυμίζει ΑΡΗ από τα παλιά όπως τον μάθαμε εμείς. Τότε που και ο πιο μέτριος παίκτης του Ελληνικού πρωταθλήματος να ερχόταν στην ομάδα μας έπαιζε λες και ήταν παικταράς γιατί αντιλαμβανόταν σε ποια ομάδα έπαιζε! Μακάρι να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι!

Σήμερα ο κάθε ανόητος Αρειανός(σαν και εμένα) που ευελπιστούσε ότι ο ΑΡΗΣ φέτος ίσως κάνει ένα βηματάκι παραπάνω από πέρσι πήρε την απάντηση του περί στόχων της ομάδος. Μετά τις εντός έδρας ήττες με τους μπαογκ και Πανιώνιο οι στόχοι της ομάδος αρχίζουν και γίνονται πιο καθαροί. Θα παλέψουμε για να μπούμε στην 6αδα χωρίς ελπίδες καν για 4αδα... και που ξέρεις, ίσως για 1-2 επιθέσεις ή 1 χαμένο σουτ να χάσουμε την ευκαιρία να μπούμε στο Final Four της Basket League αλλά θα έχουμε βάλει γερές βάσεις για το μέλλον! Τότε που αν ο Βεζένκωφ ψηλώσει θα μπορεί να παίξει σέντερ και ο Μποχωρίδης θα έχει μάθει να ακούει και θα μπορεί να αγωνίζεται 20'.  Ως τότε οι 2500 που βρεθήκαμε στο Παλέ μπορεί να έχουν γίνει 500, ο Πανιώνιος , ο μπαογκ και το Ρέθυμνο θα μας έχει κάνει "πελάτες" και ο Ντούβνιακ θα συνεχίζει να σκοράρει. Ίσως στο μέλλον και ο άπειρος προπονητής μας σαν πιο  έμπειρος να έχει βρει τους τρόπους για να μπλοκάρει έστω και λίγο τα ατού των αντιπάλων και όχι ο ΑΡΗΣ να είναι ο παράδεισος κάθε παίκτη που θέλει να ανεβάσει το κασέ του στο μπασκετικό χρηματιστήριο. Αφού λοιπόν οι στόχοι στο Ελληνικό πρωτάθλημα καθορίστηκαν εκεί στη μέση της βαθμολογίας κάτι που δεν εξιτάρει κανέναν Αρειανό, ίσως να πρέπει να στρέψουν όλοι εκεί στην ΚΑΕ την προσοχή τους στο κύπελλο. Ένα παιχνίδι είναι, ας ξεκινήσουν από τώρα να βρουν τους τρόπους για να σταματήσουν το φαινόμενο Ντούβνιακ.

ΥΓ1. Η ομάδα είναι υπερπλήρης και δεν χρειάζεται ενίσχυση σύμφωνα με τον προπονητή μας... άραγε αν στην περιφέρεια έστω για κάποια λεπτά, ιδίως όταν η μπάλα καίει υπήρχε ένας παίκτης σαν τον γερόλυκο Κις μήπως να μπορούσες να έκανες μια πιο σωστή επίθεση?

ΥΓ2. Ο Ντούβνιακ πριν το παιχνίδι  με τον ΑΡΗ είχε σχεδόν 9 πόντους μ.ο. και σήμερα έκανε το καλύτερο του παιχνίδι στο πρωτάθλημα. Συμπέρασμα δεν πρόκειται για μια καλαθομηχανή που δεν μπορείς να τη σταματήσεις. 

ΥΓ3. Συνεχώς οι στόχοι πηγαίνουν πιο χαμηλά, πάντα ψάχνουμε τη δικαιολογία για την αποτυχία, το άλλοθι πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας και σε όλα λέμε δεν πειράζει και μπράβο στα παιδιά,. Ξαφνικά αρχίζεις να τρέμεις στα τελευταία δευτερόλεπτα και να χάνεις τα παιχνίδια μέσα από τα χέρια σου... Και τότε ξαφνικά αναζητάς μπασκετική μαγκιά? Οι μάγκες γουστάρουν τα δύσκολα και δεν ψάχνουν άλλοθι!

Σε όλα τα αθλήματα έτσι και στο μπάσκετ αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα και η νίκη. Η νίκη μπορεί να έρθει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και το παιχνίδι που έκανες ήταν σωστό και ότι λειτούργησες σωστά σαν ομάδα. Για παράδειγμα το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που βασίζεται σε 5-6 παίκτες μόνο, αρέσκεται στο γρήγορο παιχνίδι και στα πολλά μακρινά σουτ. Μπορεί να έχει εξαιρετικά αποτελέσματα με αποκορύφωμα την σημερινή νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το μπάσκετ που παίζει είναι το σωστό αλλά ότι αυτό μπορεί να κάνει και αυτό κάνει με απόλυτη επιτυχία. Κάτι ανάλογο δεν ισχύει για τον ΑΡΗ που παρά την βελτίωση του εξακολουθεί να είναι μια ομάδα χωρίς αγωνιστική ταυτότητα.

Έχουμε αφιερώσει αρκετές σελίδες κριτικής προς τον Β.Αγγέλου και προς στιγμή χαρήκαμε που τα αποτελέσματα άρχισαν να μας διαψεύδουν αλλά όπως φάνηκε ξεκάθαρα και σήμερα αυτές οι νίκες ήταν αποτέλεσμα της καλής απόδοσης κάποιων παικτών σε ατομικό επίπεδο και όχι η συνολική βελτίωση της ομάδος σε βασικούς τομείς όπως είναι η κυκλοφορία της μπάλας, τα ριμπάουντ και η άμυνα. Η στατιστική λέει ότι ο ΑΡΗΣ πήρε τα ριμπάουντ σήμερα, είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας με 17 ασιστ, ήταν μπροστά σε όλο το παιχνίδι με διψήφιες διαφορές και όμως έχασε. Γιατί έχασε? Γιατί ξαφνικά οι παίκτες σταμάτησαν να βάζουν τα μακρινά σουτ? Γιατί αυτή ανόητη κυκλοφορία της μπάλας με τις παρακινδυνευμένες πάσες κάποια στιγμή σταμάτησε να μας βγαίνει ή μας πήρε χαμπάρι? Γιατί δεν υπήρχε κανένα σύστημα στην επίθεση? Γιατί βάζεις παίκτες που δεν είναι πόιντ γκαρντ να κάνουν τους πόιντ γκαρντ? Γιατί ενώ υποτίθεται ότι η βάση σου είναι η άμυνα τα μισά τουλάχιστον τρίποντα τα έχουν βαρέσει ελεύθεροι ενώ και όποτε αποφάσιζαν να μπουν μέσα η ρακέτα ήταν άδεια? Γιατί ενώ γνώριζες ότι αυτή η ομάδα βασίζεται στο περιφερειακό παιχνίδι δεν έκανες καμία προετοιμασία για να μπλοκάρεις τα γκαρντ του αντιπάλου? Ή γιατί ξεχάστηκαν σημαντικοί παίκτες στον πάγκο όπως ο Πελεκάνος και σχεδόν όλο το τελευταίο πεντάλεπτο ο Χάντ με τον Ασημακόπουλο που ήταν ο κορυφαίος παίκτης της ομάδος μας σήμερα. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν έχει αγωνιστική ταυτότητα επειδή ο προπονητής του προτιμάει να ακολουθεί τους αντιπάλους και να προσαρμόζεται στο παιχνίδι τους ακόμη και αν αυτή η ομάδα είναι η τελευταία του πρωταθλήματος και αγωνίζεσαι εντός έδρας. Δυστυχώς είχαμε προβλέψει από πριν στο preview της αναμέτρησης ότι ο Αγγέλου θα προτιμήσει τα ανόητα χαμηλά σχήματα με Ασημακόπουλο 5αρι αντί να κοιτάξει να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι μεταφέροντας την μπάλα σωστά μέσα στους Χαρίση, Σαρικόπουλο αλλά και στους Τσιάρα και Τσακαλέρη που μπορούν να παίξουν κοντά στο καλάθι. Σαρικόπουλο και Τσιάρα δεν είδαμε καθόλου, ενώ ο Τσακαλέρης αγωνίστηκε για λιγο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά του παιχνιδιού. Ο Μούρτος μπήκε στην αρχή και μετά δεν ξαναμπήκε ποτέ ενώ ο Λευτέρης Μποχωρίδης είχε φιλική συμμετοχή για 1''(!!!!!!)  επιβεβαιωμένο και απο την στατιστική του αγώνα.  Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου προτιμάει να χάνεται σε μια προσωπική φιλοσοφία/άποψη για το μπάσκετ παρά να κάνει τα βασικά όπως θα έκανε οποιοσδήποτε φυσιολογικός προπονητής. Τα βασικά είναι να παίζεις στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις τους έχοντας καθαρό αμυντικό και επιθετικό προσανατολισμό,  προσπαθώντας να χτυπήσεις στις αδυναμίες του αντιπάλου και όταν το παιχνίδι πάει στα κρίσιμα να εμπιστευτείς τους έμπειρους παίκτες σου. Αντι για αυτό εμείς βλέπουμε μια κάκιστη διαχείριση του υλικού λες και οι αλλαγές είναι περιορισμένες, κανένα σύστημα και καμία κατανομή ρόλων στην ομάδα. Σήμερα παίζεις όλο τον αγώνα αύριο  μπορεί να αγωνιστείς 1''. Για παίκτες μεμονωμένα δεν θέλω να σχολιάσω γιατί όταν υπάρχει ένας τόσο συγκινητικός Ασημακόπουλος που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και στα τελευταία λεπτά κάθεται στον πάγκο, όταν δεν δοκιμάζεις τίποτα διαφορετικό και αφήνεις τον Ντούβνιακ να σε ξευτιλίζει επι 40' πετυχαίνοντας τους μισούς πόντους της ομάδος του τα λόγια είναι περιττά.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ζεσταίνεται και σήμερα έδειξε διάθεση να παραβλέψει την κακή εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό όταν όμως σε ένα φαινομενικά ήσυχο απόγευμα που όλα σου πηγαίνουν ρολόι καταφέρνεις με προσπάθεια να χάσεις το παιχνίδι μέσα από τα χέρια σου τότε είναι σαν να λες σε όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ ότι είναι κορόιδα και ότι προτιμάς σαν διοίκηση να στηρίξεις την μπασκετική ασχετοσύνη του Αγγέλου. Όχι γιατί είναι ένας σπουδαίος προπονητής ή έχει δείξει κάτι το αξιόλογο αλλά γιατί πρέπει να δείξεις ότι στηρίζεις τις επιλογές σου και ότι δεν πηγαίνεις από λάθος σε λάθος. Κρίμα, γιατί σήμερα χάθηκε μια ευκαιρία να καθιερωθούμε στην 6η θέση αλλά και να φέρουμε περισσότερο κόσμο στο γήπεδο. Αντί για αυτό κατάφεραν να μας ξενερώσουν όλους και να μας πείσουν ότι με τον Αγγέλου στον πάγκο δεν πρόκειται ο ΑΡΗΣ να πάει μπροστά...

ΥΓ. Στο παιχνίδι με τον μπάογκ στο Παλέ είχε κάνει "επιβλητική" εμφάνιση ο Α.Ζαμπέτας και χάσαμε. Σήμερα η μαύρη γάτα ήταν ο Π.Αλεξανδρίδης και η κομπανία του. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω σε τι αποσκοπούν αυτές οι δημοσίες εμφανίσεις κατά διαστήματα ανθρώπων διοίκησης της ΚΜΑ και της ΠΑΕ στο Παλέ όταν ποτέ στο παρελθόν δεν πατούσαν. Αν θεωρούν ότι η προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ είναι ανάλογη με την δική τους στην ΠΑΕ είναι τραγικό μιας και μπερδεύουν κάποια υπεύθυνα άτομα που με δικούς τους χρηματικούς πόρους αλλά και άλλων συνΑρειανών που ίδιοι φέρνουν κοντά στην ομάδα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αγωνίζονται για να ξανακάνουν τον ΑΡΗ μεγάλο σε αντίθεση  με κάποιους που εκτός από την προσωπική τους προβολή το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να δεσμεύουν προβλεπόμενα έσοδα για άμεσες υποχρεώσεις. Τι περίμεναν? Ότι όλο το γήπεδο θα τους αποθεώσει κατά την είσοδο και θα αρχίσει να φωνάζει συνθήματα για το αυριανό παιχνίδι? ΈΛΕΟΣ!!!!