Την σημαντική νίκη που τον κρατάει ζωντανό στην μάχη της πρόκρισης πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Πολωνία, σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε μετά από 2 παρατάσεις.  Η ομάδα με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα καλά διαστήματα ήταν κακή, βρήκε όμως τον τρόπο να αντιδράσει και στο τέλος έστω και στις λεπτομέρειες να επικρατήσει! Πολλοί οι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης, η συνολική όμως προβληματική εικόνα μάλλον τους καλύπτει.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η ομάδα ξεκίνησε με ένταση στην άμυνα και μυαλό στην επίθεση. Προηγήθηκε με +11 (24-35) δείχνοντας ότι το θέλει περισσότερο. Όμως, κάπου εκεί σχεδόν ανεξήγητα για ακομή μια φορά χάθηκε η συγκέντρωση. Παιδικά λάθη στην επίθεση και κακές επιλογές στην μια πλευρά, χαμένα ριμπάουντ και χαλαρή άμυνα στην άλλη. Μια κατάσταση που έδωσε την ευκαιρία να αντιδράσει, να βρει ρυθμό και να προσπεράσει φθάνοντας στο +6 στα πρώτα λεπτά της 3^ης περιόδου.   Από εκείνο το σημείο και μετά το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα με το προβάδισμα να αλλάζει πλευρά σχεδόν ασταμάτητα.  

 ΘΡΙΛΕΡ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Καμία από τις 2 ομάδες δεν έδειχνε ικανή να ξεφύγει στο σκορ και όλα θα κρινόντουσαν στις λεπτομέρειες υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου. Λεπτομέρειες σαν το καλάθι της ισοφάρισης σε σχεδόν νεκρό χρόνο από τον Τζόουνς στην κανονική διάρκεια. Αλλά και οι κρίσιμοι πόντοι του Άντζουτσιτς και του Νουά στο τέλος της 1^ης παράτασης όπως και του Μήτρου Λόνγκ στο φινάλε του αγώνα. Και η Σλάσκ βρήκε πολλά μεγάλα σουτ και μας κόντραρε έτσι αλλά ο ΑΡΗΣ είχε τον τελευταίο λόγο!

ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Παιχνίδι χωρίς γυρισμό ήταν το σημερινό και το ότι καταφέραμε να ανταποκριθούμε είναι το πιο σημαντικό. Μπορούσε η ομάδα να το κερδίσει εύκολα όπως μας έδειξε στην αρχή, αυτή όμως η εκνευριστική αστάθεια μας το έκανε ντέρμπι για γερά νεύρα. Σήμερα φάνηκε ίσως πιο πολύ από κάθε άλλο αγώνα ότι η ομάδα μπορεί να είναι κακή αλλά έχει πολλούς καλούς παίκτες. Άτζουτζιτς, Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Νουά, Κουλμπόκα, Φόρεστερ και Μποχωρίδης εναλλασσόντουσαν στον ρόλο του πρωταγωνιστική, ο καθένας με την δική του ξεχωριστή συμβολή στο έργο! Σπάνια… ως ποτέ όλοι μαζί και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να λύσει ο Μίλιτσιτς. Ένας Μίλιτσιτις που έκανε ένα κοουτσάρισμα καρμπόν με τα προηγούμενα και σε έκανε να αναρωτιέσαι αν παρακολουθείς το ίδιο παιχνίδι με τον προπονητή της ομάδας σου. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα φαντάζει ο προπονητής μιας και όχι μόνο αδυνατεί να αλλάξει κάτι αλλά συνεχίζει να εθελοτυφλεί ότι μπορεί να το καταφέρει. Να το καταφέρει χωρίς να δοκιμάσει τίποτα διαφορετικό. Το ίδιο και το ίδιο μέχρι να πετύχει…

ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ

Κάτι σαν κοκτέιλ συναισθημάτων με μπόλικες δόσεις νεύρων, απογοήτευσης, χαράς και ανακούφισης ήταν η σημερινή νίκη του ΑΡΗ μας στην Πολωνία με το τελικό αποτέλεσμα να μας κρατάει μέσα στο κόλπο της πρόκρισης. Δεν έπεισε ούτε σήμερα η ομάδα ότι κάτι πάει να αλλάξει. Ακόμη Ιανουάριο έχουμε… πρέπει να αλλάξει, πρέπει να προκριθεί. Άντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έβγαλες την ψυχή πάλι!

Μετά από 4 συνεχόμενες ήττες σε Ελλάδα και Ευρώπη, πήρε σημαντικό διπλό στη Νέα Σμύρνη και ελπίζει πλέον σε καλύτερες ημέρες. Ο άνεμος αλλαγής που ακολούθησε την απομάκρυνση του Καράιτσιτις είχε σημαντική επίδραση στην ομάδα που είχε αποφασιστικότητα και συγκέντρωση στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Η πολυφωνία στην επίθεση και το θετικό πρόσημο όλων όσων αγωνίστηκαν ήταν τα στοιχεία που οδήγησαν τον ΑΡΗ μας στη νίκη!

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΟΟΥΤΣΑΡΙΣΜΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Και μόνο το αρχικό σχήμα που επέλεξε ο Δ.Αγγέλου να δεις, μπορείς να καταλάβεις ότι από την πρώτη στιγμή της αποχώρησης του Καράιτσοτς υπήρξε ξεκάθαρη διάθεση αλλαγής φιλοσοφίας. Με τον Πουλιανίτη στον άσσο, τον Τζόουνς στο 2,  τον Φόρμπς στο 3, και τον Κουλμπόκα  στο ο ΑΡΗΣ ήθελε να κυκλοφορήσει καλύτερα την μπάλα και να  δώσει καλύτερες ευκαιρίες για σουτ στους σκόρερ τους. Κάτι που το έκαναν οι Τζόουνς και Κουλμπόκα με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να πάρει προβάδισμα από νωρίς στο παιχνίδι. Προβάδισμα που με την ίδια λογική της σωστής κυκλοφορίας της μπάλας συνέχισε να το κάνει με επιτυχία χτίζοντας μια διψήφια διαφορά.

Η ΩΡΙΜΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Ξαφνικά όμως ο Πανιώνιος φάνηκε να διαβάζει το παιχνίδι πιο σωστά, να εκμεταλλεύεται τα μαρκαρίσματα που υπερτερούσαν, να βρίσκει και κάποια μακρινά σουτ με αποτέλεσμα να γυρίσει το παιχνίδι και να προσπεράσει με 46-44 περίπου 16’ πριν το φινάλε. Σε εκείνο το σημείο φάνηκε πόσο πνευματικά έτοιμος ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα και υπήρχε η αντίδραση που χρειαζόταν ώστε να μην μας φύγει το παιχνίδι από τον έλεγχο. Μποχωρίδης, Μήτρου Λόνγκ, Χάρελ  και Γκιουζέλης έστησαν μπλόκο στον Πανιώνιο, ο Φόρμπς βρήκε με καθυστέρηση ενός ημιχρόνου τα πατήματα και το προβάδισμα των αντιπάλων μας περιορίστηκε στα 11’’. Από εκείνο το σημείο και μετά η ομάδα δεν ξανακοίταξε πίσω. Ανέβασε τον δείκτη της διαφοράς στο +23 και απλά διαχειρίστηκε τον χρόνο μέχρι τη λήξη.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Βοηθός ξεβοηθός ο Αγγέλου σε σχέση με ότι έχουμε δει φέτος, σήμερα έμοιαζε με Πάτ Ράιλι. Παίκτες με συγκεκριμένους ρόλους, αποφόρτιση του Τζόουνς από το κατέβασμα και γενικότερα ορθότερη κυκλοφορίας της μπάλας, ελεγχόμενο ροτέισον χωρίς κατάχρηση των αλλαγών, σωστός διαμοιρασμός του χρόνου και πλάνα για ελεύθερα σουτ. Και στην άμυνα έβλεπες τους παίκτες να μην χάνουν τις θέσεις τους και να έχουν σωστές αποστάσεις και αλλαγές στα σκριν. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και την συγκέντρωση που έδειξαν όλοι οι παίκτες στο παιχνίδι τότε μιλάμε για το ιδανικό ντεμπούτο του υπηρεσιακού προπονητή μας! Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι 6 παίκτες πέτυχαν διψήφιο αριθμό πόντων και οι ασίστ ήταν υπερδιπλάσιες των λαθών. Για πρώτη φορά είδαμε κάτι που θύμιζε επαγγελματική ομάδα που προπονείται καθημερινά και όχι ένα τσούρμο παικτών όπου καθένας προσπαθεί να ξεχωρίσει από το σύνολο. Ομάδα όπως θα πρέπει να είναι και στη συνέχεια. Με αυτούς τους παίκτες που είναι ήδη εδώ αλλά και αυτούς που γρήγορα μαζί με τον νέο προπονητή θα πρέπει να έρθουν.

ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟΣ

Πολυσύνθετο άθλημα το μπάσκετ αλλά ταυτόχρονα και τόσο απλό. Όπως απλά, λογικά και συγκεντρωμένα έπαιξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα μένοντας στα βασικά και φθάνοντας σε μια εύκολη νίκη. Η ώριμη αντίδραση της ομάδας όταν από το +10 βρέθηκε πίσω στο σκορ και ο επιβλητικός τρόπος με τον οποίο κλείδωσε τη νίκη επιβεβαίωσε το πόσο έλειψε η πνευματική διαύγεια στον πάγκο από την αρχή της χρονιάς. Πήραμε μια ανάσα, χαμογελάσαμε λιγάκι αλλά καλό είναι να μην επαναπαυόμαστε. Καλώς να έρθει ο νέος προπονητής, καλώς να έρθει και η απαραίτητη ενίσχυση το συντομότερο δυνατό.

ΥΓ. Το τι θα κάνει ο νέος προπονητής θα φανεί πάνω στο παρκέ. Αυτό πάντως που δεν χωράει αμφισβήτηση είναι ότι ο Σέρβος έπρεπε να φύγει.

Με ένα σπουδαίο διπλό στη Βενετία, ο ΑΡΗΣ μπήκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι! Δεν εγκατέλειψε όταν η Βενέτσια πήγε να χτίσει διαφορά, αντέδρασε, προσπέρασε, πήρε τον έλεγχο και στο τέλος έστω και με λίγο άγχος επικράτησε! Ηγέτης ο Τζόουνς με 26 πόντους, 8 ριμπάουντ και 6 άσιστ έκλεψε την παράσταση. Άλλαξε τις ισορροπίες του ο Πουλιανίτης με το που πέρασε στο παρκέ, σε μια εντυπωσιακή επιστροφή στα κιτρινόμαυρα. Εξαιρετικό διάβασμα της τελευταίας φάσης από τον Καράιτσιτς, κλείδωσε τη νίκη.

ΧΑΛΑΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΜΕ ΣΚΑΜΠΑΝΕΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αν και στα πρώτα λεπτά φάνηκε η ομάδα να μπαίνει δυνατά στο παιχνίδι γρήγορα κόλλησε. Η ευστοχία των πρώτων λεπτών έδωσε τη θέση σε επιπόλαιες επιλογές και λάθη, την ίδια στιγμή που το πρόβλημα στη θέση 4 γινόταν ολοένα και πιο έντονο. Ο Γουίλτζερ εκμεταλλεύτηκε την υψομετρική διαφορά με τους αντιπάλους του και οδήγησε την Ιταλική ομάδα σε ένα σερί που οδήγησε στο 27-20 του πρώτου δεκαλέπτου. Στους ίδιους ρυθμούς ξεκίνησε και το 2ο δεκάλεπτο μέχρι όμως την στιγμή που πέρασε μέσα ο Στέλιος Πουλιανίτης. Ο Έλληνας γκαρντ πιο ώριμος και ουσιαστικός από ποτέ με τη φανέλα του ΑΡΗ κατάφερε να γυρίσει τον διακόπτη όλης της ομάδας σε ένα σημείο όπου οι Ιταλοί πήγαιναν να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Το 47-49 5’’ πριν το ημίχρονο ήταν το αποτέλεσμα της επίδρασης του Πουλιανίτη στην αναμέτρηση.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΟΥΝΣ

Οι Ιταλοί δεν έμοιαζαν να ανησυχούν με την αντίδραση μας και συνέχισαν στους ρυθμούς τους. Στην πορεία όμως βλέποντας τον ΑΡΗ μας όχι μόνο απλά να έχει τις απαντήσεις στην επίθεση, αλλά να βγάζει και περίσσια ένταση στην άμυνα άρχισαν να βραχυκυκλώνουν. Η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία έχτισε ένα μικρό προβάδισμα και πορεύτηκε με αυτό μέχρι τα τελευταία λεπτά του αγώνα. Και αν το 70-79 περίπου 5 λεπτά πριν το φινάλε μας έδινε ένα σημαντικό προβάδισμα, στην πράξη βγάλαμε αδικαιολόγητο άγχος και λίγο έλειψε να το πληρώσουμε. Ευτυχώς ο Τζόουνς ήταν η «σταθερά» μας στην αποψινή αναμέτρηση και έκανε ότι χρειάστηκε για να κλειδώσει τη νίκη.

ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΜΑΣ

Αισθητά βελτιωμένη όλη η ομάδα σε σχέση με ότι μας είχε δείξει στα φιλικά. Σήμερα είδαμε ένα σύνολο παικτών με ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ, περισσότερη αυτοπεποίθηση στην επίθεση και έναν προπονητή που ήξερε να το κουμαντάρει. Πέρα απο τον Τζόουνς, τον Πουλιανίτη και τον Φόρμπς που ξεχώρισαν.  Χάρελ και Μποχωρίδης ήταν πολύ καλοί. Ενώ και ο Ίνοχ έδειξε όταν αν και θέλει τον χρόνο του και τις συνεργασίες με τους συμπαίκτες του, μπορεί να βοηθήσει. Μέχρι και ο Γκιουζέλης είχε τις καλές στιγμές του. Μια εικόνα που μας γέμισε αισιοδοξία αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εφησυχασμός. Το κενό στο «4» σήμερα που έλειπε και ο Κουλμπόκα έβγαζε μάτια . Και το ότι ο Καράιτσιτς ανέθεσε την αποστολή της κάλυψης του κενού στο 4  στους  Μποχωρίδη και Χάρελ δείχνει πόσο υπολογίζει τον Γκιουζέλη.  Δείχνει όμως και μια εικόνα «ρεαλιστή» προπονητή που βλέπει το υλικό του καθαρά και το διαχειρίζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του αγώνα. Πήγε σε περιορισμένο ροτέισον, άφησε τους παίκτες που ρόλαραν μέσα στον αγώνα (Φόρμπς 34’, Τζόουνς 32’, Χάρελ 29’, Πουλιανίτης 26’) και τους εμπιστεύτηκε μέχρι το τέλος. Στο τέλος όπου έδειξε αντανακλαστικά ο ίδιος και «απάντησε» στο πλάνο της τελευταίας επίθεσης των Ιταλών.  Απάντηση σαν και αυτή που πήρανε όσοι βιάστηκαν να κρίνουν τις δυνατότητες αυτής της ομάδας. Το ποιες ακριβώς είναι θα το μάθουμε στη συνέχεια.

ΠΟΔΑΡΙΚΟ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Από τη γκρίνια των φιλικών στο σπουδαίο διπλό  στην Βενετία! Με τον Τζόουνς να μας συστήνεται με εντυπωσιακό τρόπο, τον Πουλιανίτη να επιστρέφει στα κιτρινόμαυρα σε «αναβαθμισμένη έκδοση» και ένα σύνολο παικτών που ξάφνιασε με την ένταση που έβγαλε στην άμυνα, ο ΑΡΗΣ μας μπήκε εντυπωσιακά στις επίσημες υποχρεώσεις του!  Πολύ νωρίς για να λέμε μεγάλα λόγια αλλά σήμερα ομάδα και προπονητής κατάφεραν να μας «ψήσουν» και το «άγχος των φιλικών» να το μετατρέψουν σε αισιοδοξία. Ανυπομονούμε για τη συνέχεια …και την απαραίτητη ενίσχυση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ.  ΑΡΗΣ θρησκεία και στη Βενετία!

Ξέσπασε ο φετινός χιλιοταλαιπωρημένος ΑΡΗΣ και στο πιο κρίσιμο σημείο αυτής της εφιαλτικής χρόνιας έβγαλε στο παρκέ τον καλύτερο του εαυτό! Μην αφήνοντας την ασεβή Κύμη να πάρει ανάσα, ξεκίνησε με το εντυπωσιακό 26-2 και μετέτρεψε αυτό το αγχωτικό στα χαρτιά παιχνίδι στο πιο ευχάριστο απόγευμα. Ζεστό το χειροκρότημα από τον κόσμο προς τους παίκτες, που για ακόμη μια φορά άφησε στην άκρη την πίκρα του και έδωσε βροντερό παρών!

Με τον Γιάννη Καστρίτη να κάνει για πρώτη φορά φέτος τα αυτονόητα και να ξεκινάει με Τζόουνς και Σλαφτσάκη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε φουριόζος. Εγκλώβισε με την άμυνα του τους παίκτες της Κύμη, πήρε αυτοπεποίθηση από νωρίς και απελευθερώθηκε επιθετικά σκορπίζοντας τον σημερινό μας αντίπαλο από το πρώτο δεκάλεπτο με το εμφατικό 26-2. Και αν όλοι μας στην άκρη του μυαλού μας είχαμε όλα αυτά τα παιχνίδια που προηγηθήκαμε με 17-18 πόντους και τελικά ηττηθήκαμε οι παίκτες του Γ.Κάστριτη είχαν άγριες διαθέσεις και το έδειχναν κάθε δευτερόλεπτο πάνω στο παρκέ. Συγκινητικός ο Μποχωρίδης που έπαιξε με ένεση, εξαιρετικός και ο Τζόουνς  που φαίνεται να παρέσυρε και τους συμπαίκτες του με το εκρηκτικό του ταμπεραμέντο. Με ελάχιστες εξαιρέσεις όλοι όσοι αγωνίστηκαν είχαν θετική παρουσία και βοήθησαν με τον τρόπο τους ώστε να έρθει αυτή η επιβλητική νίκη. Αφήνοντας την Κύμη που τις προηγούμενες ημέρες έβγαλε γλώσσα να αναλογιστεί ποια είναι η θέση της στο Ελληνικό μπάσκετ…

Ξεκάθαρα η ομάδα δούλεψε αυτές τις ημέρες στο ψυχολογικό κομμάτι, κατάφερε να μετατρέψει την πίεση σε ώθηση και απέδειξε ότι πραγματικά φέτος έχει αδικήσει τον εαυτό της. Ξέσπασε και έδωσε ένα καλό μάθημα περι σεβασμού στους "νεοφερμένους" στο Ελληνικό μπάσκετ. Ο κόσμος έδωσε δυναμικό παρών όπως ακριβώς δυναμική θα πρέπει να είναι και η αντίδραση του από εδώ και πέρα. Αυτός ο ΑΡΗΣ όπως τον έχουν καταντήσει οι διάφοροι περαστικοί θα πρέπει να μπει μια και καλή στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και σιγά σιγά να ξεχαστεί. Υπομονή και ανοχή τέλος!

ΥΓ. Προπονητάκια της σειράς που χάρη στην κατάντια του Ελληνικού μπάσκετ και τα αρδάκια σας έχετε βγει στο προσκήνιο, διαβάστε PlanetARIS.grνα ξεστραβωθείτε… Τζόουνς και Σλαφτσάκης ξεκίνησαν βασικοί, έδωσαν από την αρχή ενέργεια, ταχύτητα, άμυνα και χάρη σε αυτό το καλό ξεκίνημα έφυγε το άγχος και απελευθερωθήκαμε και στην επίθεση… Πόσες φορές το γράψαμε άραγε;

ΥΓ2. Πρώτη φορά στην ιστορία του ο ΑΡΗΣ διένυσε μια ολόκληρη χρονιά με στόχο την γρήγορη παραμονή του. Πρώτη φορά…

ΥΓ3. Το μπαν χθες, αρκετά με την κοροϊδία...

Πάλεψε, κάλυψε διαφορά 18 πόντων αλλά τελικά λύγισε και γνώρισε άλλη μια ήττα στο φετινό πρωτάθλημα συνεχίζοντας το αρνητικό του σερί. Το τραγικό ξεκίνημα και οι πολλές χαμένες βολές στοίχισαν και σήμερα ενώ στα θετικά η ηγετική παρουσία του Τζόουνς που λίγο έλειψε να γυρίσει το παιχνίδι μόνος του.

Παθογένεια το κακό ξεκίνημα για τον ΑΡΗ που και σήμερα από νωρίς έμεινε πίσω και κυνηγούσε τον Ολυμπιακό στο σκορ. Τρικυμία στην επίθεση, βραχυκύκλωμα στην άμυνα και το +18 υπέρ του Ολυμπιακού χωρίς να κάνει κάτι το εξαιρετικό έμοιαζε απολύτως φυσιολογικό. Στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ βγήκε αποφασισμένος να παλέψει κάτι που φάνηκε από την ενέργεια που έβγαλε στην άμυνα αλλά και σε κάθε διεκδίκηση της μπάλας. Κάτι που προβλημάτισε τους αντιπάλους μας που είχαν πιστέψει ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει. Ο Λάκι Τζόουνς όμως είχε διαφορετική άποψη και με ένα προσωπικό επιθετικό κρεσέντο μας έβαλε μέσα στο παιχνίδι και μας έδωσε το δικαίωμα να ελπίζουμε στην ολική ανατροπή. Με το που φθάσαμε όμως στις κρίσιμες επιθέσεις η έλλειψη αυτοπεποίθησης κυριάρχησε και απανωτά παιδικά λάθη και κακές επιθετικές επιλογές χάθηκε η ευκαιρία για κάτι καλύτερο.  Δεν χωράει και πολύ ανάλυση το παιχνίδι παρά το ότι φανήκαμε ανταγωνιστικοί. Η ομάδα μπήκε στον αγωνιστικό χώρο φοβισμένη, προσπάθησε να εφαρμόσει το όποιο πλάνο είχε δουλέψει τις προηγούμενες ημέρες και απέτυχε παταγωδώς όπως και στις προηγούμενες ήττες. Μόλις ξέφυγε η διαφορά  επικράτησε "αναρχία" στο παιχνίδι μας, οι παίκτες απελευθερώθηκαν πνευματικά και η ηγετική παρουσία του Τζόουνς άλλαξε τις ισορροπίες.  Τόσο απλά φάνηκε πόσο απαραίτητη ήταν απόκτηση ενός σκόρερ στην ομάδα. Το έκανε σήμερα ο Τζόουνς και λίγο έλειψε να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό.

Παρά το ανταγωνιστικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα τα πράγματα εξακολουθούν να είναι τραγικά. Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν εξαρχής δύσκολο να κερδιθεί σε αντίθεση με αυτό της περασμένης αγωνιστικής στη Νέα Σμύρνη ή αυτό που ακολουθεί στη Ρόδο. Εκεί πρέπει να επικεντρωθεί ολόκληρος ο μπασκετικός ΑΡΗΣ ώστε να διώξει τα μαύρα σύννεφα όσο γίνεται πιο γρήγορα. Τα αποτελέσματα και η εικόνα των υπολοίπων ομάδων  στην basketleagueθα πρέπει να μας αφυπνίσει και να πιέσει τους όλους όσους αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγάλουν την ομάδα από αυτή την δύσκολη θέση. Με τις εντυπώσεις μόνο δουλειά δεν γίνεται…

ΥΓ. Κόουτς άσε τα παλιά χρέη, τις συμφωνίες με το Παλέ και το τρομερό επίτευγμα της συγκρότησης μιας ομάδος εν μέσω μεταγραφικού μπάν και ασχολήσου με τους παίκτες που επέλεξες  και τα αγωνιστικά ζητήματα που απασχολούν την ομάδα εντός παρκέ. Για τα άλλα υπάρχει και η διοίκηση…

ΥΓ2. Μπορεί όλες οι υπόλοιπες ομάδες χωρία ή γειτονιές της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας να αγωνίζονται σε άδεια γήπεδα αλλά και πιο σοβαρές να φαίνονται σε όλα τα επίπεδα και συχνά πυκνά να μας κάνουν πλάκα στο παρκέ…  αλλά στον ΑΡΗ ο κόσμος φταίει που δεν γεμίζει το Παλέ για να κερδίσουμε από τους απίθανους Φινλανδούς μέχρι και τους γαύρους.  Κάθε αναφορά στην "απουσία" του κόσμου ισοδυναμεί με άλλοθι προς παίκτες, τεχνικό τιμ και διοίκηση.

Σε 2 σημαντικές(σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα)  κινήσεις ενίσχυσης  προχώρησε η ομάδα μας με την απόκτηση των Τζόουνς και Κάιζερ με τον τρόπο παρουσίασης του πρώτου να αφήνει "ανάμεικτα συναισθήματα"  στον κόσμο. Την ίδια στιγμή η μη επίτευξη συμφωνίας(ως τώρα) με τον Μποχωρίδη,  η γενικότερη κωλυσιεργία  στις μεταγραφικές κινήσεις  και το πρόγραμμα Γολγοθάς δείχνει ότι συνέχεια του μπασκετικού ΑΡΗ αναμένεται ακόμη πιο αγχωτική.

Η κατάσταση ήταν εξαρχής πολύ δύσκολη και αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουμε όλοι. Οπότε σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα το ότι ο ΑΡΗΣ έχει κατάφερε να πάρει τον Λάκι Τζόουνς που πέρσι ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του συμπολίτη είναι μια κίνηση που θα βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα που δείχνει όμως και παράλληλα ότι ο ΑΡΗΣ ακόμη και στα χειρότερα του μετράει πολύ πιο πολύ από κάποιες ανύπαρκτες ομαδούλες στα καλύτερα τους.  Αυτονόητο για πολλούς από  εμάς, ευχάριστη έκπληξη για κάποιους άλλους. Το να παρουσιάζεις όμως τον παίκτη αυτόν λες και έκανες μια μεταγραφή αεροδρομίου που θα αλλάξει την ομάδα επίπεδο δείχνει απλά ότι εκεί στην ΚΑΕ οι ίδιοι άνθρωποι που μας ζητάνε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση ρεαλιστικά ζουν μάλλον σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. Σε ένα σύμπαν όπου ο  Τσαϊρέλης δεν έφυγε με συνοπτικές διαδικασίες για τον Προμηθέα, ο Μποχωρίδης   συμφώνησε γεμάτο ενθουσιασμό σαν γνωστό Αρειανάκι που είναι,   ο Μούρτος δεν έκανε ποτέ προσφυγή,  το μπάν εξανεμίστηκε, ο "άπιαστος" για τα οικονομικά μας δεδομένα Μιλόσεβιτς δεν συμφώνησε με το νεοφώτιστο Περιστέρι και οι μεταγραφές που έχουν γίνει έχουν εντυπωσιάσει τον κόσμο που νιώθει σίγουρος με τη νέα διοικητική κατάσταση στην ομάδα και ανυπομονεί να αρχίσουν οι επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις…  Και μιας που αναφερθήκαμε στις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις εκεί τα  πράγματα φαντάζουν δυσοίωνα.  Από την μια στην Ευρώπη ο δρόμος προς τους ομίλους περνάει από  μια ομάδα  που πριν λίγα χρόνια αγωνιζόταν στην Ευρωλίγκα ενώ στο πρωτάθλημα  πολύ πιθανό να χρειαστεί να περάσει ενάμιση μήνας για να δούμε νίκη.  Σίγουρα οι κινήσεις που έχουν γίνει ως τώρα μοιάζουν να είναι αρκετά μελετημένες  και προς την σωστή κατεύθυνση σύμφωνα με την σημερινή δυναμική της ομάδος  αλλά ακόμη είναι φανερό ότι λείπουν σημαντικά κομμάτια από το ρόστερ. Τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Και ο Λευτέρης Μποχωρίδης είναι ένας παίκτης που χρειάζεται οπωσδήποτε στην ομάδα για αγωνιστικούς και όχι μόνο λόγους.  

Φυσικά η δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ομάδα δεν είναι ευθύνη του Δ.Γουλιέλμου. Το ότι  όμως η διέξοδος από την  "ομηρία" Λάσκαρη είναι γεμάτη ερωτηματικά και μακριά από αποτελεσματικές λύσεις ουσίας είναι.  Από την στιγμή που ο νέος μεγαλομέτοχος αποφάσισε να κινηθεί μόνος του αφήνοντας στην άκρη ανθρώπους που ήθελαν(και θέλουν) να ενισχύσουν  την ομάδα σε όλα τα επίπεδα αλλά και τον κόσμο  που συνεχίζει να τον έχει στον σκοτάδι τότε οφείλει να δώσει και τις λύσεις που αξίζουν στην ομάδα. Κάποια πράγματα δυστυχώς στον ΑΡΗ τα έχουμε ξαναζήσει και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ακόμη και οι ευθύνες των προηγούμενων έχουν ημερομηνία λήξης…

ΥΓ.  Με πολύ ενδιαφέρον διαβάσαμε τη συνέντευξη του Β.Αγγέλου με πολλά από αυτά που ανέφερε απλά να επιβεβαιώνουν τις σκέψεις μας. Εμπνευστής των περίεργων ανακοινώσεων ο κόουτς, δικές του αποφάσεις τα πάντα, χαρούμενος για αυτή την προσπάθεια παρά τις δύσκολες καταστάσεις και στόχος του ΑΡΗ το πρωτάθλημα σχέσεων…  Αυτό το τελευταίο για όλους όσους όταν μιλάμε για δημοσιοσχεσίτες  προπονητές, παίκτες και παράγοντες γελάτε J

ΥΓ2. Γενικά μου αρέσει η λογική των συμβολαίων μεγαλύτερης διάρκειας του ενός έτους όπως έγινε με τον Τζόουνς. Όταν όμως δεν έχεις μαντήλι να κλάψεις  και η διάρκεια του συμβολαίου αποτελεί αγκάθι για τη συμφωνία με τον Μποχωρίδη τότε μάλλον δείχνεις ότι δεν αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα.  Άλλωστε τα έχουμε δει τα πολυετή πλάνα που καταλήγουν… μην ξεχνάμε και ότι την προηγούμενη φορά που ήταν ο "τρέλαρχος" πάλι ένα πλάνο έμεινε στη μέση.

ΥΓ3. Έτσι όπως χτίζεται η ομάδα όπως φαίνεται μάλλον προς την 6η  αγωνιστική θα πρέπει να περιμένουμε την πρώτη μας νίκη. Συν φυσικά ότι η πρεμιέρα με Λαύριο και το  εκτός έδρας με τον Πανιώνιο θα οριοθετήσουν τους ρεαλιστικούς στόχους της ομάδος μιας και το "πρωτάθλημα σχέσεων" είναι για τους δημοσιογράφους και τα κολλητάρια τους.

ΥΓ4. Ναι υπάρχουν και μερικοί ρομαντικοί που ασχολούνται τέτοια εποχή με το μπάσκετ!