Μετά την "οριακή" ήττα του συμπολίτη στο Ρέθυμνο, η αγαπημένη μας ομάδα απόκτησε το προβάδισμα για την 4η θέση. Ένα προβάδισμα που όχι μόνο θέλει να το διατηρήσει αλλά και να το αυξήσει παίρνοντας απόσταση ασφαλείας από τους συνεδιεκδικητές της 4ης θέσης. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσει να κάνει σήμερα το απόγευμα στη Ρόδο, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας μετράει 3 συνεχόμενες ήττες, τις 2 με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο όπου μετά την "καυτή έδρα" της Αμαλιάδας θα προσπαθήσει να σπάσει και την αρνητική παράδοση στο Βενετόκλειο.

Τις ημέρες όπου ο ΑΡΗΣ είχε το ban από την FIBA θα μας θυμίσει ο αγώνας σήμερα. Μετά την φυγή των Γκόρντον και Τζένκινς αλλά και τον τραυματισμό του Ντραγκίσεβιτς που δύσκολα να πάρει χρόνο συμμετοχής σήμερα, με μόλις 2 ξένους θα αγωνιστούμε. Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι ο ένας εκ των 2 ξένων είναι ο Τζάκσον που από τον τρόπο που τον διαχειρίζεται ο κόουτς είναι η αλλαγή της αλλαγής(του Σίμτσακ) τότε ουσιαστικά μιλάμε για έναν ξένο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Κάτι που όσο απαισιόδοξος και αν ήταν κάποιος το καλοκαίρι δεν θα μπορούσε να το φανταστεί. Όταν όμως εμπιστεύεσαι την τυχή μιας ομάδος όπως είναι ο ΑΡΗΣ μόλις σε έναν άνθρωπο που δεν έχει την ανάλογη εμπειρία τότε λογικό είναι να περάσουν και να μην ακουμπήσουν  5(με τον Τζάκσον) αποτυχημένες επιλογές ξένων αλλά και ακόμη και αυτοί που έχουν απομείνει να μην είναι τόσο σίγουρο ότι θα θέλουν να τα δώσουν όλα για τον προπονητή τους. Ευτυχώς που στον ΑΡΗ όπως παπαγαλίζουν οι καλοθελητές υπάρχουν οι Έλληνες με το φιλότιμο που θα βγουν μπροστά... Όπως και η νέα γενιά όπου αφού την βγάλαμε άχρηστη στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν πλέον αποτελεί ένα ακόμη άλλοθι στην προσπάθεια να στηριχθεί ο coach of the year. Εμείς από την άλλη θα παρακαλάμε σήμερα να αγωνισθούν τα μπάτζετ πάνω στο παρκέ και ο ΑΡΗΣ να κερδίσει μια ομάδα που έχει σχεδόν το 1/5 του αγωνιστικού μας μπάτζετ.

Ελάχιστα είναι αυτά που μπορούμε να πούμε για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος όσο αφορά το σημερινό παιχνίδι μιας και το ενδιαφέρον όλων είναι στις αποφάσεις που θα πάρει η διοίκηση. Άλλοι κόπτωνται για την καριέρα του κόουτς(μην αδικηθεί) και άλλοι για το αύριο του ΑΡΗ. Το να διαρρέουν οι γνωστοί "κύκλοι" ότι στο σημερινό παιχνίδι κρίνεται η παραμονή του Δ.Πρίφτη είναι τραγελαφικό... Ευτυχώς που υπάρχουν και δημοσιεύματα(εκτός Θεσσαλονίκης πάντα) σαν και αυτό εδώ που μιλάνε για αλλαγή. Αλλαγή όχι μόνο ως προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά και ως προς τη φιλοσοφία της διοίκησης. Μέχρι να δούμε κάτι να αλλάζει θα προσπαθήσουμε για τη συνέχεια του πρωταθλήματος να πάθουμε αμνησία.... να ξεχάσουμε τι μας έλεγαν πέρσι για την 3η θέση οι ίδιοι άνθρωποι που φέτος μας παρουσιάζουν την 4η θέση ως μεγάλο στόχο... να ξεχάσουμε πως σπαταλήθηκε η φετινή επένδυση του Ν.Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης.... να αφήσουμε την άκρη τα λάθη και τους εγωισμούς του προπονητή μας... και να ευχηθούμε επιτέλους η ομάδα να κερδίσει τον Κολοσσό στη Ρόδο και να σπάσει μια αρνητική παράδοση που μας προσβάλλει...

ΥΓ. Αρκετές φορές από αυτή την ιστοσελίδα έχουμε αναφερθεί στον διάδοχο του Πρίφτη. Τα θέλω του καθενός παιρνάνε σε δεύτερη μοίρα. Αυτό όμως που προέχει είναι η αλλαγή στην φιλοσοφία της διοίκησης. Θα πάει σε έναν ακόμη μαθητευόμενο μάγο; Θα βρει έναν ακόμη Έλληνα της "νέας φουρνιάς προπονητών" που θα μας πιπιλίζουν το μυαλό για το πόσο εξαιρετικός άνθρωπος είναι και το πως δακρύζουν ακόμη και οι πέτρες όταν μιλάνε για αυτόν; Η επιτέλους θα έρθει ένας προπονητής που θα ασχολείται με το μπάσκετ και την εικόνα της ομάδος πάνω στο παρκέ;

ΥΓ2. Με αφορμή το δημοσίευμα που αναφέρεται στην επιστροφή Γιαννάκη και χωρίς να ξέρουμε αν αληθεύει ή όχι καλό είναι να πούμε 2-3 πραγματάκια σχετικά με το παρελθόν γιατί είναι βέβαιο ότι θα προτρέξουν πολλοί να μιλήσουν για προδότες και λοιπές μπούρδες εξ ονόματος του κόσμου του ΑΡΗ. Όσοι ζήσαμε την ομάδα εκείνη την επόχη από κοντά ξέρουμε πολύ καλά με πόσο μεγάλη ευκολία ο Π.Γιαννάκης γύρισε την πλάτη στην ομάδα που τον ανέδειξε. Ξέρουμε όμως και ποια ήταν η προσφορά στα πιο λαμπρά χρόνια της ιστορίας αυτού του συλλόγου που σε λίγες ημέρες κλείνει 103 χρόνια ζωής. Καλώς ή κακώς αυτά τα 2 αν τα βάλεις σε μια ζυγαριά η πλευρά της προσφοράς σε σχέση με την πλευρά της προδοσίας υπερισχύει συντριπτικά. Άλλωστε όπως έδειξε ο χρόνος εκείνη η ομάδα είχε κλείσει τον κύκλο της όχι γιατί κάποιοι παίκτες αποχώρησαν αλλά γιατί βρέθηκαν στη διοίκηση άνθρωποι ανάξιοι να κουμαντάρουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού.

Κάτι από ξαναζεσταμένο φαγητό θύμισε το σημερινό "ντέρμπι",  με τον ΑΡΗ μας να θέλει αλλά να μην μπορεί να κάνει ούτε τα βασικά, τους διαιτητές να παίζουν με τη νοημοσύνη μας και τον Παναθηναϊκό χωρίς να αγχώνεται να παίρνει  για ακόμη μια φορά αυτό που θέλει. Η "ιδιαίτερη" αμυντική προσέγγιση της ομάδος μας, τα 17 επιθετικά ριμπάουντ του Παναθηναϊκού, το τραγικό ποσοστό μας στα τρίποντα και η διαφορά στις βολές(στις οποίες είχαμε μόλις 6/11) ήταν τα σημεία που έκριναν την αναμέτρηση και οδήγησαν στην 4η ήττα μας στις 7 πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.

Ορεξάτος ο ΑΡΗΣ κυρίως στην άμυνα και με τον Κάμινγκς για πρώτη φορά να συνδυάζεται ωραία με τον Μπάκνερ η ομάδα μπήκε δυνατά και έδειξε ότι ήθελε να χτυπήσει στα ίσια τον σημερινό του αντίπαλο. Όσο περνούσε όμως ο χρόνος οι παίκτες του Παναθηναϊκού διάβαζαν ολοένα και καλύτερα την άμυνα μας με αποτέλεσμα να γίνουμε μάρτυρες μιας παγκόσμιας πρωτοτυπίας... μιας και οι αντίπαλοι ψηλοί βρισκόντουσαν σχεδόν σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού κάτω από το καλάθι μας με προσωπικό αντίπαλο κάποιον από τους περιφερειακούς μας, την ίδια στιγμή που οι δικοί μας ψηλοί ήταν χαμένοι κάπου στο τρίποντο. Μια αμυντική προσέγγιση που οδήγησε σε πολλά εκνευριστικά φάουλ αλλά και χαμένα ριμπάουντ δίνοντας τεράστιο πλεονέκτημα στους παίκτες του Παναθηναϊκού. Η διαφορά των 15 πόντων έμοιαζε με την φυσιολογική εξέλιξη του παιχνιδιού μιας και ο ΑΡΗΣ δεν έβρισκε λύσεις ούτε στην επίθεση ούτε στην άμυνα. Το ξέσπασμα του Β ημιχρόνου που ήρθε με κάποια αψυχολόγητα σου και οδήγησε στο -1 δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Οι παίκτες έβγαλαν όλα τα αρνητικά που χαρακτηρίζει την επιθετική λειτουργία της ομάδος και κάπου εκεί κάθε φιλοδοξία για κάτι παραπάνω τελείωσε. Τραγική η προσέγγιση του Δημήτρη Πρίφτη στο σημερινό παιχνίδι, απίστευτη εμμονή με μια άμυνα που δεν μας πρόσφερε τίποτα πέρα από 3-4 κερδισμένες μπάλες, κακή διαχείριση του ρόστερ με τον Μπάκνερ πάνω που είχε πάρει τα πάνω του(8 πόντους στα πρώτα 5' και 2 κοψίματα) να μένει για 7-8 συνεχόμενα λεπτά στον πάγκο, αδράνεια στην περίπτωση του Τζένκινς με το 5ο φάουλ ενώ  ξεχάστηκε και ο Ντραγκίσεβιτς σε ένα χρονικό σημείο που η ομάδα έψαχνε διακαώς τον δρόμο προς το καλάθι. Αν πάντως πρέπει να πούμε και κάτι θετικό, ας μείνουμε στις συνεργασίες Κάμινγκς και Μπάκνερ που περισσότερο θέαμα χαρίζουν παρά ουσία μιας και όσες φορές πέτυχε το άλεϊ ουπ άλλες τόσες φορές απέτυχε.

Την παράσταση της σημερινής ημέρας έκλεψε ο Νίκος Λάσκαρης, τόσο με την παρουσία του στο γήπεδο όσο και με τις δηλώσεις που ακολούθησαν την αναμέτρηση. Δηλώσεις που άφησαν ανάμεικτα συναισθήματα σε όποιον κάνει μια προσπάθεια παραπάνω να μπει στην ουσία των θεμάτων και όχι να πιαστεί από κάποια "συνθήματα" που έχουν να κάνουν με τις διαιτησίες, τον ΕΣΑΚΕ και ένα σάπιο σύστημα που άπαντες γνωρίζουν στην Ελλάδα. Αρχικά θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Αρειανός γουστάρει να έχει πρόεδρο που δεν μασάει και λέει τα πράγματα με το όνομα τους όπως έκανε ο Ν.Λάσκαρης σήμερα. Και όταν μάλιστα τα λέει ένας έντιμος πρόεδρος που είναι 100% σωστός στις υποχρεώσεις του και με το παραπάνω τότε ο λόγος του έχει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Κάπου όμως φάνηκε να μην έχει πλήρη γνώση των θεμάτων στα οποία αναφέρθηκε. Από την διαιτησία και τον ορισμό των αγώνων όπου όπως ρωτήθηκε από δημοσιογράφο ο ΑΡΗΣ δεν έχει κάνει κάποια επίσημη ενέργεια μέχρι και τις επίσημες θέσεις στελεχών του Basketball Champions League όπου ουσιαστικά σύστησαν εκ νέου τον θεσμό της FIBA ως τον φτωχό συγγενή στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ που ψάχνει το σημείο προσέγγισης με την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, κάτι που σημαίνει ότι δεν θα τραβηχτεί άλλο το σχοινί με την Ευρωλίγκα . Ενώ και οι τοποθετήσεις περί υποβιβασμού του ΑΡΗ στην Γ Εθνική, αντιπολίτευσης που θα πρέπει να κάνει επίσημη πρόταση για την ομάδα ή να σιωπήσει,   για τον Σανικίντζε(τον παίκτη που ήρθε 2 μέρες πριν ολοκληρωθεί η προετοιμασία) που θα έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο, για το ότι είμαστε ακόμη νωρίς στη χρονιά και ότι στα 5 παιχνίδια με την ΑΕΚ μπορούμε να κερδίσουμε φαίνεται ξεκάθαρα ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ εξακολουθεί να υπάρχει μια νοοτροπία από τα παλιά που με την παρουσία του Νίκου Λάσκαρη ευελπιστούσαμε να αποτελούσε παρελθόν... #synexizoumemazi

ΥΓ. Χωρίς δόσεις ειρωνίας ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ άλλο παιχνίδι που να έχω δει τόσες φορές να συμβαίνει το mismatch κάτω από το καλάθι μας ή οποιασδήποτε άλλης ομάδος!

ΥΓ2. Μπορεί ο Ν.Λάσκαρης να μην πλήρωνει γ@@ισιάτικα σε διαιτητές έστω για να έχει η ομάδα το fair play, σίγουρα όμως πληρώνει για την ανάδειξη της καριέρας του ενός και μοναδικού "χημικού"!

ΥΓ3. Και για τους "χαρούμενους"... χωρίς Σανικίντζε, Καββαδά, Μάρμπλ και τέτοια διαιτησία ήταν πραγματική "υπέρβαση" που η ομάδα αγωνίστηκε έτσι! Μπράβο σε όλους στην ομάδα για την προσπάθεια!

ΥΓ4. Την ίδια στιγμή που εμείς "ξενερωμένοι" συζητάμε για το αν αξίζει να προσπαθήσουμε με αυτή την κατάσταση, στον Παναθηναϊκό το θέμα συζήτησης είναι αν η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί και άλλο.