Με μια βαριά ήττα και έναν αποκλεισμό που πονάει περισσότερο από όσο δείχνει το τελικό σκορ ο ΑΡΗΣ έδωσε πρόωρο τέλος στο ευρωπαϊκό του ταξίδι. Δεν κατάφερε να είναι ανταγωνιστικός, από το πρώτο δεκάλεπτο πήρε προβάδισμα η Κλουζ και δεν κινδύνεψε ποτέ να το χάσει. Αντιθέτως έστησε το δικό της πάρτι με τον ΑΡΗ καλεσμένο-παρατηρητή σε όλα όσα διαδραματιζόταν στο παρκέ. Εντυπωσιακή η κιτρινόμαυρη κερκίδα με ξεχωριστό παλμό παρά το ότι η ομάδα δεν την βοήθησε με την εικόνα της.

ΜΠΗΚΕ ΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ

Το ξεκίνημα με τον ΑΡΗ να προηγείται με 1-9 έμοιαζε ελπιδοφόρο. Η ομάδα έμοιαζε συγκεντρωμένη και έτοιμη να ελέγξει το ρυθμό του παιχνιδιού. Έμοιαζε… γιατί η συνέχεια επεφύλασσε διαφορετική εξέλιξη. Η Κλουζ αντέδρασε και με ένα σερί 16-2 έστειλε το μήνυμα ότι η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική από ελπίζαμε στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. 31-21 στο τέλος της πρώτης περιόδου και ήδη το παιχνίδι είχε στραβώσει μιας και η υπεροχή των Ρουμάνων σε όλα τα σημεία ήταν αδιαμφισβήτητη .

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Η επιθετική συνέπεια του Τζόους και κάποια ξεσπάσματα του Κουλμπόκα ήταν η άχαρη αντίδραση της ομάδας μας. Καμία προσπάθεια να αλλάξει κάτι στην άμυνα, καμία προσπάθεια να προβληματίσουμε με κάποιο τρόπο τους αντιπάλους μας. Ανάλογα με την ευστοχία στα μακρινά σουτ και από τις 2 πλευρές η διαφορά κυμαινόταν μεταξύ 12 με 22 πόντους. Χωρίς άγχος, χωρίς εκπλήξεις μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο.

ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ

Με συνοπτικές διαδικασίες ο ΑΡΗΣ μας παραδόθηκε στην ανωτερότητα της Κλουζ και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο βαρύ τον αποκλεισμό. Δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να διαχειριστούν την μαχητικότητα των αντιπάλων μας. Δεν μπόρεσε ο Μίλιτσιτς να διαβάσει το παιχνίδι και να προσαρμόσει τα πλάνα του. Ανεξήγητη εμμονή σε σχήματα που δεν έβγαιναν, ανεξήγητος ο τρόπος που μοίρασε τον χρόνο ακόμη και όταν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Και όταν απουσιάζει η ώριμη η καθοδήγηση από τον πάγκο, το να το περιμένουμε από τους παίκτες μοιάζει με πολυτέλεια.  Ο ΑΡΗΣ είχε δείξει πρόοδο στα τελευταία παιχνίδια. Κέρδισε τον Παναθηναϊκό, κέρδισε ξανά τον κόσμο του και έχτισε προσδοκίες. Σήμερα όμως απλά επέστρεψε στην αγωνιστική ανυποληψία του που μπορεί την μια ημέρα να κερδίσει τον πρώτο και την επόμενη να χάσει από τον τελευταίο.

ΠΙΚΡΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Πολύ πιο δυνατή από όσο περιμέναμε αποδείχθηκε η Κλουζ και εύκολα επικράτησε στον «τελικό πρόκρισης».  Δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ μας ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Πάνω που αρχίζαμε να ξεχνάμε μετά τις τελευταίες καλές εμφανίσεις,  φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλες τις αδυναμίες του. Τη χαλαρή άμυνα, τα φθηνά λάθη, την έλλειψη συγκέντρωσης και την κακή διαχείριση από τον πάγκο. Ωραία τα «ξεσπάσματα» όπως η νίκη με τον Παναθηναϊκό, αλλά για να πετύχεις χρειάζεται συνέπεια. Και ο ΑΡΗΣ ως τώρα μόνο συνεπής δεν είναι.

ΥΓ. Πολλά τα λάθη από το καλοκαίρι, αρκετά από αυτά διορθώθηκαν αλλά σχεδόν αδύνατο να διορθωθούν όλα. Έτσι θα πάει αυτή η χρονιά και απλά θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση.

Από την «σιγουριά για τη νίκη» που απόπνεε ο ΑΡΗΣ μας  για περίπου 18’ , καταλήξαμε στην απελπιστική εικόνα μιας ομάδας που δεν ξέρει να κάνει ούτε τα βασικά. Οι Ρουμάνοι δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους δώσαμε και πετυχαίνοντας 60 πόντους στο Β ημίχρονο πήρε την πολύτιμη νίκη. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει την ομάδα να παραμένει στάσιμη και να μην μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν από την αρχή της χρονιάς.

ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ιδανικό ήταν το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας που με ένα γρήγορο 8-0 ξεσήκωσε το σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall! Νουά, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα με περίσσια αυτοπεποίθηση και καλές επιλογές βοήθησαν στο να φθάσουμε στο +9! Η ωριμότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα έδειχναν ότι η ομάδα πατούσε πλέον γερά.  Οι Ρουμάνοι είχαν πολλά προβλήματα και στις 2 πλευρές του γηπέδου και δεν έμοιαζαν ικανοί να αντιδράσουν.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Από τα τελευταία λεπτά όμως του 2^ου δεκαλέπτου άρχισε σιγά σιγά να χαλάει το μυαλό των παικτών μας. Η αρχή έγινε μάλλον από τις πολλές χαμένες βολές που επέτρεπε στους αντιπάλους να ροκανίζουν τη διαφορά με το σταγονόμετρο. Η συνέχεια όμως ήταν ακόμη χειρότερη με κακές ατομικές ενέργειες κυρίως των περιφερειακών, φθηνά λάθη και έναν εκνευρισμό που κλόνισε μέχρι και την προσήλωση που είχαμε σε άμυνα και ριμπάουντ. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από τον πάγκο με το περιορισμένο ροτέισον, τις εμμονές και τα χαμηλά σχήματα που όχι μόνο  δεν έπιασαν τόπο αλλά μας χαντάκωσαν για τα καλά. Οι Ρουμάνοι κάλυψαν τη διαφορά, προσπέρασαν και δεν ξανακοίταξαν πίσω μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΑ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Από όμορφος κύκνος σε ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι αν και η ενίσχυση ήρθε, τα αγωνιστικά αγκάθια παραμένουν καρφωμένα στο σώμα μας. Επιμένει ο Μίλιτσιτς σε αυτά τα χαμηλά σχήματα, επιμένει στο να παίζει με κουμανταδόρους τους Τζόουνς και Μήτρου-Λόνγκ, επιμένει στο να μην εμπλέκει και τους ψηλούς στο παιχνίδι μας.  Με αυτά και αυτά από εκεί που φαινόσουν να σκαρφαλώνεις στην νίκη, μας πήρε ένας κατήφορος χωρίς σταματημό.  Και πως να σταματήσει ο κατήφορος όταν ο ίδιος ο προπονητής δεν δοκιμάζει κάτι το διαφορετικό για να το αλλάξει; Το ίδιο καλάθι το έφαγες 10 φορές. Ένα σύστημα έπαιζαν οι Ρουμάνοι κοντά στο καλάθι και δεν μπορέσαμε να βρούμε τον τρόπο να αντιδράσουμε. Αντιθέτως όσο κυλούσε το παιχνίδι το εκτελούσαν και πιο εύκολα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να κάνει ένα καθοριστικό βήμα πρόκρισης κόντρα στους Ρουμάνους και για περίπου 18’ σε έπειθε ότι μπορεί να το κάνει. Τελικά, είδαμε μια ομάδα χωρίς διάρκεια, που πλήρωσε με το χειρότερο δυνατό τρόπο την έλλειψη συγκέντρωσης και την απουσία λύσεων και καθαρού μυαλού από τον πάγκο. Ζορίζεται η ομάδα να απεγκλωβιστεί από τα προβλήματα της παρά τις κινήσεις ενίσχυσης και αυτό φαίνεται κάθε φορά που συναντάμε έναν σοβαρό αντίπαλο. Δεν γίνεται όμως να κυλήσει έτσι όλη η χρονιά…

Την τελευταία του ευρωπαϊκή αγγαρεία έβγαλε εις πέρας ο μπασκετικός ΑΡΗΣ, προσθέτοντας άλλη μια ήττα στη φετινή του συγκομιδή. Ελάχιστη προσπάθεια από την πλειοψηφία των παικτών, ακόμη πιο λίγη πνευματική συγκέντρωση σε ένα παιχνίδι που ούτε ως προπόνηση δεν αξιοποιήθηκε. Ελάχιστος ο κόσμος στο γήπεδο παρά το φθηνό εισιτήριο δείγμα της απογοήτευσης που έχει σκορπίσει ο φετινός ΑΡΗΣ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ, ΧΑΛΑΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΑΠΩΝ ΣΤΑ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ

Στην επίθεση του βασίστηκε ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα της αναμέτρησης σε μια προσπάθεια να καλύψει τις αδυναμίες του στην άμυνα και στα ριμπάουντ. Φιγκερόα, Κούπερ και Ρόμπερτς είχαν τον τρόπο τους στην επίθεση και το +7 λίγο πριν το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου σε έκανε να ελπίζεις ότι ίσως σήμερα να βλέπαμε κάτι το διαφορετικό. Όσο όμως περνούσε ο χρόνος η πληγή της άμυνας και των χαμένων ριμπάουντ αιμορραγούσε ολοένα και πιο έντονα. Η Κλουζ εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο τις δεύτερες ευκαιρίες και με συνοπτικές διαδικασίες άλλαξε την εικόνα του αγώνα.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ

Οι Ρουμάνοι προσπέρασαν στο σκορ και φούλαραν ολοταχώς για να χτίσουν και μια διαφορά ασφαλείας. Ασφάλεια για την Κλούζ το 59-82  στο 34’, ένας ακόμη ευρωπαϊκός εφιάλτης για εμάς. Βέβαια θα πρέπει να τονίσουμε ότι και η διαιτησία έβαλε το χεράκι της μιας και μέχρι να πάει η διαφορά στο +20 για τους Ρουμάνους, τα σφυρίγματα ήταν 100-0. Αυτό όμως που πονάει είναι η εικόνα που έδειξε η ομάδα από ένα σημείο και μετά. Ανόητα λάθη, αβίαστες επιλογές στην επίθεση, κουραστική αστοχία και καμία απολύτως διάθεση για να παλέψουν σε οποιαδήποτε φάση. Τα 2 συνεχόμενα εντυπωσιακά καρφώματα του Γούντμπερι και η μείωση της διαφοράς προς στιγμή ξύπνησε τους λίγους ηρωικούς φίλους που βρέθηκαν στο γήπεδο αλλά όλο αυτό ήταν μια παρένθεση που κράτησε λίγα δευτερόλεπτα.

Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ… ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΙΤΗ

Όταν από το ξεκίνημα της χρονιάς δικαιολογείς τα πάντα, εκλογικεύεις κάθε ήττα και χωρίς ίχνος ντροπής δηλώνεις ευθαρσώς ότι επιλέγεις παιχνίδια τότε κάπου στην πορεία εγκλωβίζεσαι σε ένα αρνητικό μοτίβο. Σε ένα μοτίβο σαν το σημερινό με μια ομάδα που είχε τόσο καρφωμένο στο μυαλό της ότι το παιχνίδι ήταν αδιάφορο που δεν μπήκε καν στην διαδικασία να το αξιοποιήσει ως προπόνηση. Ακόμη και σε ατομικό επίπεδο που η λογική θα έλεγε ότι χωρίς άγχος θα μπορούσαν κάποιοι παίκτες να μας δείξουν έστω σήμερα μια βελτίωση παραπάνω, δεν είδαμε τίποτα. Και γιατί άλλωστε να προσπαθήσει ο οποιοσδήποτε παίκτης να ιδρώσει παραπάνω όταν το παιχνίδι είναι αδιάφορο και η ήττα είναι ήττα ασχέτως της τελικής διαφοράς; Έτσι τους έμαθαν ότι τσουλάνε τα πράγματα στον φετινό ΑΡΗ και πάνω σε αυτό το σκεπτικό συνεχίζουν και πορεύονται σχεδόν όλοι οι παίκτες. Ίσως αυτή η αλλαγή νοοτροπίας να είναι και η πιο σημαντική πρόκληση για τον Νίκο Βετούλα. Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε για το αν οι Γούντμπερι και Φίλλιος ξεχώρισαν. Αν δεν αλλάξει αυτή η νοοτροπία πως  να αλλάξει ριζικά η κακή αγωνιστική μας κατάσταση;

ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΟΒΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

Με μια «τιμητική» ήττα με μόλις 15 πόντους από την ρουμάνικη Κλούζ ο ΑΡΗΣ έριξε τίτλους τέλους  στα ευρωπαϊκά του βάσανα. Όταν σου έχει γίνει συνήθεια η επιλογή παιχνιδιών, η αδιαφορία και οι εύκολες ήττες τότε κάπου μπορεί να παρασυρθείς και ακόμη και εκεί που οφείλεις να δείξεις ότι κάτι πάει καλύτερα, κάτι αλλάζει, κάτι βελτιώνεται …εσύ κάνεις πάλι τα δικά σου. Ευτυχώς που μας τελειώσανε τα αδιάφορα παιχνίδια(και οι δικαιολογίες)  και ακολουθούν must win αναμετρήσεις όπως αυτή με τον Πανιώνιο. Εκεί που ελπίζουμε να γυρίσει ο διακόπτης και να μην παρασυρθούμε από τις κακές μας συνήθειες.

ΥΓ. Καλά ξηγήθηκε η ΚΑΕ με το «πακέτο» εισιτηρίων. Μακάρι το πρόβλημα να ήταν οι τιμές των εισιτηρίων.

Το ήθελε πολύ η ομάδα να ξεκινήσει την αντεπίθεση της στη Ρουμανία κερδίζοντας την Κλούζ στην πράξη όμως φάνηκε ότι δεν μπορούσε. Η εντυπωσιακή επιστροφή του Νόλεϊ και το θετικό ντεμπούτο του Κούπερ δεν μπόρεσαν να καλύψουν την συνολική αστοχία και το μόνιμο πρόβλημα κοντά στο καλάθι. Μια ήττα που μας κρατάει στην τελευταία θέση του ομίλου …κάτι όμως που δεν πτοεί τον κόσμο του ΑΡΗ που και σήμερα έδωσε το στίγμα του στο Κλούζ!

ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΟΛΕΪ

Δύσκολα τα πράγματα από το πρώτο τζάμπολ για τον ΑΡΗ που δεν μπόρεσε ούτε για μια στιγμή να προστατέψει το καλάθι του. Οι αντίπαλοι μας έμπαιναν κάρφωναν, άρπαζαν δεύτερες ευκαιρίες και έκαναν ότι ήθελαν κοντά στο καλάθι μας. Ο Μπάνκς μπορεί να μοίραζε τάπες και να έμοιαζε συνεπής σε πρώτο χρόνο στα αμυντικά του καθήκοντα, όταν όμως η μπάλα κυκλοφορούσε ή ήταν διεκδικήσιμη έχανε εντελώς την φάση. Σε αυτή την εικόνα η απάντηση του ΑΡΗ άκουγε στο όνομα Νόλεϊ . Μπορεί οι προσπάθειες που πήρε να ήταν τραβηγμένες και να ήταν άστοχος έξω από τα 6.75 αλλά τα 10 στα 14 δίποντα με προσωπικές ενέργειες και η συνεισφορά του σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού έμοιαζε με όαση και την μοναδική μας ελπίδα για να διεκδικήσουμε τη νίκη. Το προσπέρασμα του ΑΡΗ στα μισά του 2^ου δεκαλέπτου ενώ νωρίτερα η ομάδα είχε βρεθεί στο -10 είχε την υπογραφή του Νόλεϊ.

ΞΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Όσο ανταγωνιστικό και αν είχε γίνει το παιχνίδι με τις ομάδες να βρίσκονται κοντά στο σκορ ήταν φανερό ότι αυτό δεν θα συνεχιζόταν για πολύ. Από την μια ο ΑΡΗΣ να πασχίζει για κάθε άμυνα και κάθε καλάθι, από την άλλοι οι Ρουμάνοι να μπουκάρουν με ευκολία στο καλάθι μας και να σκοράρουν χωρίς καμία αντίσταση. Κάθε άστοχο σουτ μας πονούσε μιας και η άμυνα μας απουσίαζε. Με το που πήγε στο +12 παιχνίδι δεν υπήρχε ελπίδα μιας και ο ΑΡΗΣ φάνηκε να έχει ξεμείνει από ιδέες τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΑΠΟΝΤΕΣ

Ήθελε αλλά δεν μπορούσε η ομάδα σήμερα και πως να μπορέσει άλλωστε με τόσα σημαντικά προβλήματα. Παρά την βελτιωμένη συνολική εικόνα χάρη κυρίως στην εντυπωσιακή επάνοδο του Νόλεϊ και το θετικό ξεκίνημα του Κούπερ τα προβλήματα παρέμειναν στη θέση τους. Προβλήματα όπως η μονίμως μέτρια ως κακή απόδοση των Χότζ, Λαζέσφσκι, Μπάνκς και Ρόμπερτς.  Και ναι όταν επιστρέψουν οι Γούντμπερι και Μποχωρίδης η ομάδα θα είναι σαφώς καλύτερη. Τα προβλήματα όμως θα παραμείνουν εδώ. Εδώ στην άμυνα, εδώ στα ριμπάουντ, εδώ στο να πιάσεις την μπάλα και να την καρφώσεις στο καλάθι. Ίσως ο Γουίλις αν αποδειχθεί αποτελεσματικός να διορθώσει ως ένα σημείο αυτό το χάος κοντά στο καλάθι αλλά και πάλι… Ιδιαίτερα οι Χοτζ, Λαζέσφσκι και Μπάνκς όχι δεν έχουν ανταποκριθεί στις προσδοκίες αλλά αν κάτσουμε να αναλύσουμε σε τι ήλπιζε ο Καστρίτης να παίρνει η ομάδα από αυτούς τους τρεις και τι προσφέρουν ως τώρα θα απογοητευτούμε οικτρά. Δεν ξέρω πως αλλάζει όλο αυτό. Δύσκολα όμως να αλλάξει χωρίς μαζική αλλαγή προσώπων.

ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

Το χρειαζόταν η ομάδα το διπλό, το κυνήγησε αλλά το δυνατό «come back» του Νόλεϊ και οι βοήθειες που έδωσε ο Κούπερ στο ντεμπούτο δεν αρκούσαν. Οι Ρουμάνοι είχαν περισσότερες επιλογές, έβρισκαν εύκολους πόντους κοντά στο καλάθι μας και κάπως έτσι έφθασαν στη νίκη χωρίς να ζοριστούν. Στην ουρά της βαθμολογίας ο ΑΡΗΣ μας με την ολοκλήρωση του Α’ γύρου με τη συνέχεια να μοιάζει ολοένα και περισσότερο με τυπική διαδικασία.  Ζητούμενο πλέον για την ομάδα είναι να επιστρέψουν οι τραυματίες, να τρέξουν οι πολλές(και απαραίτητες) αλλαγές στο ρόστερ και να ξεκινήσει να βρίσκει τα πατήματα της πάνω στο παρκέ. Ιδανική ευκαιρία για αυτό το ξεκίνημα το παιχνίδι της Κυριακής.

ΥΓ. Μακάρι στο τέλος αυτή την σεζόν να την μνημονεύουμε για κάποια αγωνιστική επιτυχία και όχι για το ρεκόρ άστοχων επιλογών. Πραγματικά αυτό το φετινό δεν έχει προηγούμενο! Άραγε διορθώνεται;

Κουρασμένος σωματικά και πνευματικά παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στη Ρουμανία και μοιραία γνώρισε την ήττα. Η πολυδιαφημισμένη άμυνα στην πράξη έμοιαζε με το απόλυτο μπάχαλο με τους αντιπάλους μας να μπούκαρουνν στην ρακέτα μας με ευκολία να βάζουν πόντους χωρίς την παραμικρή αντίσταση. Και όταν τα έχαναν έπαιρναν το ριμπάουντ(23!) ή κέρδιζαν το φάουλ και σούταραν βολές. Με τέτοια εικόνα και το τελικό -16 μοιάζει ικανοποιητικό.

ΧΩΡΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Το γρήγορο προβάδισμα της Κλουζ και η ευκολία με την οποία σκόραραν οι αντίπαλοι ήταν τα πρώτα σημάδια ότι ο ΑΡΗΣ δεν πατούσε καλά πάνω στο παρκέ. Το ξέσπασμα όμως του Σόουζα με συνεχόμενους πόντους και καλές άμυνες μας έφεραν μπροστά στο σκορ με 10-11. Μπλούμπεργκς και Γκάλινατ έδωσαν λύσεις στην επίθεση και παρά τα αμυντικά προβλήματα και τα χαμένα ριμπάουντ το πρώτο δεκάλεπτο έκλεισε στο 23-22.

ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΑΙΜΟΡΑΓΟΥΣΕ Η ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ

Και όταν το παιχνίδι κυλάει χωρίς να βρίσκεις λύσεις στα προβλήματα σου τότε αναπόφευκτα κάποια στιγμή ο αντίπαλος θα ξεφύγει. Και αν στο δεύτερο δεκάλεπτο χάρη στην επίθεση καταφέραμε να μείνουμε κοντά στο σκορ στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε η ολική κατάρρευση. Το 74-52 περίπου 11’ πριν τη λήξη της αναμέτρησης αποτύπωνε ξεκάθαρα την αδυναμία μας να αμυνθούμε αλλά και να ελέγξουμε τα ριμπάουντ. Το ξέσπασμα των παικτών μας προς τα μέσα της 4^ης περιόδου έριξε τη διαφορά στους 12 πόντους αλλά ως εκεί. 

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ, ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ

Εύκολη ήττα σε μια από τις χειρότερες φετινές μας εμφανίσεις που δεν χωράνε δικαιολογίες. Ναι η κούραση είναι ένας σημαντικός παράγοντας αλλά αυτή η αστάθεια που δείχνουμε σε βασικά κομμάτια του παιχνιδιού μας μάλλον έχει τις ρίζες της αλλού. Περισσότερο πνευματικά κουρασμένοι μοιάζουν οι παίκτες και ο προπονητής μας παρά σωματικά. Δεν εξηγείται διαφορετικά η εμμονή να μαρκάρουμε με τρόπο που δεν μας βγαίνει. Ούτε μπορούν να εξηγηθούν διαφορετικά τα «τεχνάσματα» του Καστρίτη με παίκτες που ενώ βρίσκονται σε καλή ημέρα όπως ο Σόουζα ξεχνιούνται στον πάγκο και άλλοι που δεν βλέπονται όπως ο Μποχωρίδης παίρνει τόσο πολύ χρόνο συμμετοχής. Δεν φταίει ο παίκτης για αυτό… Ούτε η σωματική κούραση του κόουτς. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα πρώτα πνευματικά και μετά σωματικά. Και για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να αρχίσει να προσαρμόζεται και στο παιχνίδι του αντιπάλου και φυσικά να βρει ένα σχήμα με ψηλά κορμιά που να σταθεροποιηθεί. Με το να παίζουν συνολικά 33’ σπασμένα σε τετράλεπτα οι 2 ψηλοί σου χωρίς να έχουν καν πρόβλημα με φάουλ δεν πρόκειται ποτέ να βρουν τα πατήματα τους και να σου δώσουν αυτά που θέλεις. Και αν πορευτούμε με την πίστη ότι στα κρίσιμα παιχνίδια που θα έρθουν θα κερδίσουμε με ψηλό τον Σλαφτσάκη μάλλον θα εκπλαγούμε δυσάρεστα.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 4 ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΥ

Ανέτοιμος πνευματικά και χωρίς ενέργεια σωματικά παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στην Ρουμανία με το τελικό 90-74 να μην μαρτυράει το πόσο κακή ήταν η ομάδα μας σήμερα. Με άμυνα και ριμπάουντ για να σπάνε πλάκα οι αντίπαλοι επί 40’ δεν μπορείς να ελπίζεις σε τίποτα παραπάνω. Κακή η διαχείριση και από τον κόουτς που αδυνατεί να προσαρμόσει τα πλάνα του όταν ο αντίπαλος δεν μας «ταιριάζει». Χάθηκε η ευκαιρία για να κοιτάξουμε ψηλότερα αλλά η πρόκριση παραμένει στα χέρια μας. Συνεχίζουμε…

ΥΓ. Και όταν είσαι τόσο κακός τι να σχολιάσεις και για την εκνευριστική διαιτησία που σφύριζε με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά τις 2 ομάδες;

Πικρή ήττα στο φινάλε γνώρισε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στο Παλέ από την ρουμάνικη Κλουζ, σε ένα παιχνίδι όπου όπως φάνηκε μπορούσε να είχε κερδίσει! Η επιθετική μας ανυπαρξία σε συνδυασμό με τις απουσίες του Τολιόπουλου και του Σλαφτσάκη στέρησαν την ευκαιρία από μια νίκη «εντός προγράμματος».  Μπαράζ χαμένων ευκαιριών για να κλειδώσουμε τη νίκη ωστόσο σήμερα οι παίκτες μας δεν μπορούσαν να βρουν στόχο με τίποτα.

ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ «ΖΕΣΤΟ» ΑΠΌ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΓΚΑΛΙΝΑΤ

Σε ωραία συνήθεια έχει εξελιχθεί το ξεκίνημα του Γκάλινατ στα τελευταία παιχνίδια, με τον Αμερικάνο να σκοράρει με κάθε ευκαιρία. Το 13-2 στα πρώτα λεπτά ήταν η απάντηση στην παγωμάρα που προκάλεσε στον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο η είδηση της τελευταίας στιγμής για τον Τολιόπουλο. Ο ΑΡΗΣ είχε μπει ορεξάτος και στην άμυνα δείχνοντας ικανός να παραμερίσει τις απουσίες 2 σημαντικών παικτών και να φθάσει στη νίκη.

«ΣΤΟΠ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΤΟΝ ΓΚΑΛΙΝΑΤ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η αρχή έγινε με την «έμπνευση» του κόουτς να τραβήξει από νωρίς στον πάγκο τον Γκάλινατ παρόλο που είχε πετύχει τους 10 από τους 19 πόντους της ομάδας. Η συνέχεια έγινε με την αντικατάσταση του εξαιρετικού οργανωτή Κατσίβελη με τον Κάρ. Ξαφνικά η επίθεση έμοιαζε με Γολγοθά, η μπάλα δεν έμπαινε στο καλάθι και αυτό όπως φάνηκε στη συνέχεια κλόνισε συνολικά την συγκέντρωση των παικτών μας. Όχι μόνο οι κακές επιλογές και η αστοχία συνεχιζόταν χωρίς σταματημό, αλλά αυτός ο εκνευρισμός και η επιπολαιότητα στην επίθεση επηρέασε και την αμυντική μας λειτουργία. Τουλάχιστον 7-8 φορές τρύπωσε ή καλύτερα ξεχάστηκε αντίπαλος κάτω από το καλάθι βάζοντας εύκολους πόντους. Όσο ένταση και αν έβγαζε ο ΑΡΗΣ στην άμυνα δεν ήταν όσο συγκεντρωμένος επέτρεψε στην Κλουζ να χτίσει μια διαφορά 8 πόντων και να πάρει το προβάδισμα για τη νίκη.

ΑΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΚΑΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η Κλουζ αν και είχε βρει μπόλικους εύκολους πόντους κοντά στο καλάθι έδειχνε να μην αντέχει στην πίεση μας. Ο ΑΡΗΣ άρχισε να βγάζει τις άμυνες που ήθελε χάρη στους πολύ καλούς Χάρελ και Σανόγκο  που πάλεψαν και για τον Σλαφτσάκη που έλειπε αλλά ο γρίφος της επίθεσης έμοιαζε άλυτος. Και πως να λυθεί… όταν για λόγους που -  ως θεατές – αδυνατούμε να καταλάβουμε, ο Καστρίτης έδειχνε μια ακατανόητη εμπιστοσύνη στον Κάρ, στον Μποχωρίδη αλλά και στον Ντε Σόουζα. Σε αντίθεση με τον Σόουζα που έβγαλε κάποιες καλές άμυνες και μάζεψε και μερικά ριμπάουντ, ο Καρ ήταν μια μόνιμη «μαύρη τρύπα» σε άμυνα και επίθεση ενώ και ο Μποχωρίδης ήταν εκτός κλίματος του αγώνα.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΕΦΘΑΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ

Και όμως μέσα από την σκυλίσια άμυνα και ότι έβγαινε από το επιθετικό μπάχαλο η ομάδα όχι μόνο κάλυψε τη διαφορά άλλα έφθασε στο τέλος να έχει και τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Επί 3’ όλο το γήπεδο περίμενε αυτό το ένα καλάθι που πιθανόν να μας χάριζε τη νίκη …αλλά δεν ήρθε ποτέ. Σόουζα, Καρ, Μποχωρίδης, Γκάλινατ, δοκίμασαν ξανά και ξανά αλλά αυτό το καλάθι δεν μπόρεσαν να το βρουν. Σε αντίθεση με τους Ρουμάνος που βρήκαν 2 καλάθια στα τελευταία λεπτά του αγώνα και πήραν το παιχνίδι.

ΟΙ ΠΟΝΤΟΙ ΤΟΥ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΣΛΑΦΤΣΑΚΗ

Πολύ κακός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα, κυρίως στην επίθεση που εκτός από τα ξεσπάσματα του Γκάλινατ και του Χάρελ αλλά και τον πολύ καλό Κατσίβελη δεν είχε τίποτα το αξιόλογο να παρουσιάσει και οι 59 πόντοι είναι η απόδειξη. Ενώ στην άμυνα αν και κρατήσαμε τους αντιπάλους μας μόλις στους 61 πόντους, υπήρχαν πολλές κακές στιγμές αδράνειας και ασυνεννοησίας που οδήγησαν σε ξεκούραστους πόντους για την Κλουζ. Τι έλειπε δηλαδή; Ένα Τολιόπουλος να «ξεκολλήσει» την ομάδα στο σκοράρισμα και ένας Σλαφτσάκης με τα τρεξίματα και την μαχητικότητα του, να κλείνει τις «τρύπες» που υπήρχαν σήμερα στην άμυνα.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Δεν θα κρεμάσουμε κανέναν επειδή σήμερα χάσαμε από μια ομάδα που μπορούσαμε παρά τα προβλήματα τραυματισμών να κερδίσουμε…  αλλά αν ψάξουμε για δικαιολογίες μάλλον θα αποπροσανατολιστούμε εντελώς. Όσο ο Καστρίτης επιμένει να εμπιστεύεται τον Κάρ σε τέτοιο βαθμό αδιαφορώντας για τα προφανή, τόσο η ομάδα θα μένει στάσιμη αντί να βελτιώνεται. Εκτός και αν το πρόβλημα είναι πιο βαθύ και ενώ ο Αρειανός οπαδός αποζητά να δει την ομάδα του να κερδίζει και να προχωράει σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει, η σκέψη του κόουτς είναι σε μερικούς μήνες να παίξουμε καλό μπασκέτ και να βοηθήσουμε και κάποια παιδιά να κάνουν καριέρα. Δεν είναι σε φόρμα ο Καστρίτης και αυτό φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού. Όπως και οι ατυχίες με τους τραυματισμούς φαίνονται έτσι ακριβώς φαίνονται και τα λάθη του Καστρίτη κατά την διάρκεια του αγώνα. Σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά αν ο ΑΡΗΣ δεν είχε αυτές τις απουσίες αλλά οι επιλογές του σε πολλά σημεία του αγώνα ξενίζουν. Καλή η προσπάθεια κόουτς, όλοι την αναγνωρίζουμε αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο στόχος είναι η νίκη και όχι οι εντυπώσεις.

ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΣΕΙ

Το πάλεψε, άγγιξε τη νίκη αλλά στο τέλος δεν τα κατάφερε. Έλειψαν οι πόντοι του Τολιόπουλου αλλά και οι καλές άμυνες του Σλαφτσάκη. Περισσότερο όμως έλειψε η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα από όλη την ομάδα σήμερα. Οι παίκτες διστακτικοί, ο κόουτς μπερδεμένος και ο ΑΡΗΣ έχασε ένα παιχνίδι που ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες μπορούσε να το κερδίσει. Φαινόταν ότι σύντομα θα ερχόταν μια τέτοια εμφάνιση και μια τέτοια κακή ήττα. Τα σημάδια τα είχαμε δει… ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να μην τα αγνοήσουμε.