Σπουδαία νίκη που οδηγεί στην 4η θέση με την λήξη της κανονικής διαρκείας πέτυχε πριν από λίγο η αγαπημένα μας ομάδα, σε ένα Παλέ που μπορεί να μην γέμισε αλλά ξεχείλιζε από πάθος! Οι παίκτες του Δ.Πρίφτη έβγαλαν μπασκετικό εγωισμό στο Β ημίχρονο, έπαιξαν δυνατά και κατάφεραν να γυρίσουν και να κερδίσουν  το παιχνίδι. Μια νίκη που την είχαμε ανάγκη με όλα βιώνουμε τον τελευταίο καιρό. Με την λήξη της αναμέτρησης ο Ν.Λάσκαρης όπου έδωσε μαζί με την οικογένεια του και το υπόλοιπο διοικητικό συμβούλο το παρών στο γήπεδο μίλησε για πολλά από αυτά που μας απασχολούν.

Με τους χειρότερους οιωνούς ξεκίνησε η αναμέτρηση με τον ΑΡΗ μας να είναι αρκετά χαλαρός στην άμυνα και την ΑΕΚ να βρίσκει με ευκολία τον δρόμο προς το καλάθι μας. Κάτι που μας ανάγκασε στο να κυνηγάμε το σκορ και τους αντιπάλους μας να διατηρούν με ευκολία μια διαφορά γύρω στους 10 πόντους. Ήταν φανερό ότι για να κερδίσουμε θα έπρεπε να παίξουμε πολύ πιο δυνατά στην άμυνα αλλά και να βγάλουμε ενέργεια στην επίθεση. Και αυτό ακριβώς έγινε με τους Ξανθόπουλο και Σίμτσακ να δίνουν τον καλύτερο εαυτό, τον Μούρτο και τον Ζάρρα να βοηθάνε αλλά και τον Κάμινγκς που στην επανάληψη βρήκε ρυθμό και άρχισε να φορτώνει το αντίπαλο καλάθι. Οι μόλις 10 πόντοι που πέτυχε η ΑΕΚ στο τρίτο δεκάλεπτο ήταν η απόδειξη της μεταμόρφωσης του ΑΡΗ ενώ το +8 που προηγηθήκαμε στο τέταρτο δεκάλεπτο ήταν το αποτέλεσμα του ξέφρενου ρυθμού που είχαν πάρει οι παίκτες μας από την κερκίδα! Στο τέλος παρά τα πολλά και επιπόλαια λάθη η ψυχραιμία του Γιάνκοβιτς από την γραμμή των βολών "κλείδωσε" τη νίκη.

Σήμερα ήταν από τις λίγες φορές φέτος που η ομάδα είχε ένταση, πάθος και αποφασιστικότητα. Στοιχεία που μας έχουν λείψει από την αρχή της χρονιάς. Η 4η θέση που ήταν εξαρχής ο αυτονόητος στόχος στην κανονική περίοδο έστω και την τελευταία στιγμή κατακτήθηκε. Το αν αυτή η εμφάνιση θα έχει και συνέχεια που μαζί με τον ερχομό του Σκοτ θα οδηγήσει σε κάτι  καλύτερο  ή θα είναι άλλη μια "φωτοβολίδα" που θα σβήσει θα φανεί στην πορεία. Αυτό που σίγουρα φάνηκε είναι ότι όλοι μας έχουμε ανάγκη καλές εμφανίσεις και νίκες ακόμη και αν υπάρχει ταβάνι που μας ξενερώνει... Ας τα δώσουν λοιπόν όλα για να μας προσφέρουν χαρά στα εναπομείναντα παιχνίδια. Άλλωστε όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ο κόουτς, μας το χρωστάνε...

ΥΓ. Εξίσου σημαντικό με τη νίκη ήταν και η παρουσία του Ν.Λάσκαρη. Ναι μεν καλά έκανε ο πρόεδρος και έβαλε κάποια πράγματα στη θέση τους αλλά καλό είναι αυτό το επικοινωνιακό πρόβλημα στο οποίο αναφέρθηκε και παραδέχθηκε να προσπαθήσει να το λύσει. Άλλωστε αν δεν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες και το πρόσφορο έδαφος κανένας δημοσιογράφος είτε είναι επιπόλαιος είτε είναι αντιπολιτευόμενος(που είναι και της μόδας) δεν θα μπορούσε να αναδείξει προβλήματα που δεν υπάρχουν. Όσο για τα πολυετή πλάνα, θα αναμένουμε με αγωνία να ακούσουμε στην συνέντευξη τύπου που είπε ότι θα δώσει με το τέλος της χρονιάς.

ΥΓ2. Όταν την 4η θέση σε αυτό το πρωτάθλημα με αυτούς τους αντιπάλους την παρουσιάζεις ως επιτυχία τότε προφανώς και δεν γνωρίζεις ποια ομάδα υποστηρίζεις. Δυστυχώς εκεί τον έχουμε φθάσει τον ΑΡΗ μας... μια ακόμη θυσία στον βωμό της προσωπολατρείας και στην ανάγκη να φανούν κάποιοι πετυχημένοι...

Τελευταία αγωνιστική στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, και  ποιος θα το περίμενε ότι η ομάδα μας θα έφθανε να παίξει "τελικό" για να τερματίσει στην 4η θέση... Και μάλιστα κόντρα στην "ανταγωνίστρια" ΑΕΚ που έχοντας έναν αέρα 5 ολόκληρων βαθμών από εμάς δικαιολογημένα το βλέμα της είναι καρφωμένο από την αρχή της χρονιάς προς την κορυφή και όχι προς τα κάτω όπως δυστυχώς συμβαίνει με τον ΑΡΗ μας. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ οφείλει να εκμεταλλευτεί την έδρα του, το κίνητρο της κατάκτησης της 4ης θέσης σε αντίθεση με τους αδιάφορους βαθμολογικά αντιπάλους μας και να πάρει την νίκη!

Αρκετά αμφίροππο παιχνίδι αναμένεται να δούμε το απόγευμα της Πέμπτης στο Nick Galis Hall μιας και οι 2 ομάδες δεν είναι και στην καλύτερη τους φόρμα. Από την μια η ομάδα μας που χάνει εκτός έδρας από αντιπάλους όπως τα Τρίκαλα, ο Κολοσσός και το Λαύριο και από την άλλη η ΑΕΚ που δυσκολεύεται πάρα πολύ να κερδίσει τον οποιοδήπτε αλλά τις περισσότερες φορές όμως το καταφέρνει. Για αυτό άλλωστε από το ξεκίνημα της χρονιάς έχει κάνει μια πολύ καλή πορεία και έχει κλειδώσει την 3η θέση εδώ και πολλές αγωνιστικές.  Με τον Τέιλορ να έχει αντικατασταθεί πριν καν τον δούμε από τον Σκότ που λογικά δεν θα προλάβει να ενσωματωθεί, τον Τζάκσον να απουσιάζει από τις προπονήσεις λόγω ενοχλήσεων και τον προπονητή να μοιάζει να έχει χάσει κάθε δίαυλο επικοινωνίας με τη διοίκηση και πολλούς από τους παίκτες του μόνο αισιόδοξοι δεν μπορούμε να είμαστε. Μοναδικό πάτημα για την νίκη είναι η έδρα μας αλλά και η πιθανή χαλάρωση της ΑΕΚ που θα παλέψει μόνο για το γόητρο χωρίς το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον. 

Θέλοντας και μη, με αφορμή τον "τελικό" για εμάς και αδιάφορο παιχνίδι για την ΑΕΚ γυρίζουμε την σκέψη μας κανά χρόνο πίσω, τότε που ειρωνευόμασταν την διοίκηση της ΑΕΚ με τις πολλές περίεργες αλλαγές αλλά και το μπάχαλο με τον Σάκοτα από προπονητή σε τεχνικό διευθυντή και τον Ζντοβς που πλακωνόταν με τους παίκτες του.  Μέχρι και την επιστροφή του Μαυροκεφαλίδη με την 3η θέση εξασφαλισμένη κάποιοι φωστήρες, τεχνοκράτες, οικονομολόγοι συνΑρειανοί μας έσπευσαν να χλευάσουν... Πόσο ειρωνικό είναι για όλους μάς που φέτος έχουμε φθάσει στις 10 αλλαγές ξένων, ο προπονητής μας  δεν έχει τις καλύτερες σχέσεις με πολλούς παίκτες και η διοίκηση μας παίρνει την μια περίεργη απόφαση μετά την άλλη; Πόσο απογοητευτικό είναι να παλεύουμε για την είσοδο μας στην τετράδα... με την ΑΕΚ να είναι 5 βαθμούς μπροστά; Τουλάχιστον ας κάνουν ότι μπορούν οι παίκτες και ο προπονητής μας για να μην ξεφτιλιστούμε άλλο την φετινή χρονιά.... ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

Μετά την "οριακή" ήττα του συμπολίτη στο Ρέθυμνο, η αγαπημένη μας ομάδα απόκτησε το προβάδισμα για την 4η θέση. Ένα προβάδισμα που όχι μόνο θέλει να το διατηρήσει αλλά και να το αυξήσει παίρνοντας απόσταση ασφαλείας από τους συνεδιεκδικητές της 4ης θέσης. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσει να κάνει σήμερα το απόγευμα στη Ρόδο, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας μετράει 3 συνεχόμενες ήττες, τις 2 με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο όπου μετά την "καυτή έδρα" της Αμαλιάδας θα προσπαθήσει να σπάσει και την αρνητική παράδοση στο Βενετόκλειο.

Τις ημέρες όπου ο ΑΡΗΣ είχε το ban από την FIBA θα μας θυμίσει ο αγώνας σήμερα. Μετά την φυγή των Γκόρντον και Τζένκινς αλλά και τον τραυματισμό του Ντραγκίσεβιτς που δύσκολα να πάρει χρόνο συμμετοχής σήμερα, με μόλις 2 ξένους θα αγωνιστούμε. Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι ο ένας εκ των 2 ξένων είναι ο Τζάκσον που από τον τρόπο που τον διαχειρίζεται ο κόουτς είναι η αλλαγή της αλλαγής(του Σίμτσακ) τότε ουσιαστικά μιλάμε για έναν ξένο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Κάτι που όσο απαισιόδοξος και αν ήταν κάποιος το καλοκαίρι δεν θα μπορούσε να το φανταστεί. Όταν όμως εμπιστεύεσαι την τυχή μιας ομάδος όπως είναι ο ΑΡΗΣ μόλις σε έναν άνθρωπο που δεν έχει την ανάλογη εμπειρία τότε λογικό είναι να περάσουν και να μην ακουμπήσουν  5(με τον Τζάκσον) αποτυχημένες επιλογές ξένων αλλά και ακόμη και αυτοί που έχουν απομείνει να μην είναι τόσο σίγουρο ότι θα θέλουν να τα δώσουν όλα για τον προπονητή τους. Ευτυχώς που στον ΑΡΗ όπως παπαγαλίζουν οι καλοθελητές υπάρχουν οι Έλληνες με το φιλότιμο που θα βγουν μπροστά... Όπως και η νέα γενιά όπου αφού την βγάλαμε άχρηστη στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν πλέον αποτελεί ένα ακόμη άλλοθι στην προσπάθεια να στηριχθεί ο coach of the year. Εμείς από την άλλη θα παρακαλάμε σήμερα να αγωνισθούν τα μπάτζετ πάνω στο παρκέ και ο ΑΡΗΣ να κερδίσει μια ομάδα που έχει σχεδόν το 1/5 του αγωνιστικού μας μπάτζετ.

Ελάχιστα είναι αυτά που μπορούμε να πούμε για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος όσο αφορά το σημερινό παιχνίδι μιας και το ενδιαφέρον όλων είναι στις αποφάσεις που θα πάρει η διοίκηση. Άλλοι κόπτωνται για την καριέρα του κόουτς(μην αδικηθεί) και άλλοι για το αύριο του ΑΡΗ. Το να διαρρέουν οι γνωστοί "κύκλοι" ότι στο σημερινό παιχνίδι κρίνεται η παραμονή του Δ.Πρίφτη είναι τραγελαφικό... Ευτυχώς που υπάρχουν και δημοσιεύματα(εκτός Θεσσαλονίκης πάντα) σαν και αυτό εδώ που μιλάνε για αλλαγή. Αλλαγή όχι μόνο ως προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά και ως προς τη φιλοσοφία της διοίκησης. Μέχρι να δούμε κάτι να αλλάζει θα προσπαθήσουμε για τη συνέχεια του πρωταθλήματος να πάθουμε αμνησία.... να ξεχάσουμε τι μας έλεγαν πέρσι για την 3η θέση οι ίδιοι άνθρωποι που φέτος μας παρουσιάζουν την 4η θέση ως μεγάλο στόχο... να ξεχάσουμε πως σπαταλήθηκε η φετινή επένδυση του Ν.Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης.... να αφήσουμε την άκρη τα λάθη και τους εγωισμούς του προπονητή μας... και να ευχηθούμε επιτέλους η ομάδα να κερδίσει τον Κολοσσό στη Ρόδο και να σπάσει μια αρνητική παράδοση που μας προσβάλλει...

ΥΓ. Αρκετές φορές από αυτή την ιστοσελίδα έχουμε αναφερθεί στον διάδοχο του Πρίφτη. Τα θέλω του καθενός παιρνάνε σε δεύτερη μοίρα. Αυτό όμως που προέχει είναι η αλλαγή στην φιλοσοφία της διοίκησης. Θα πάει σε έναν ακόμη μαθητευόμενο μάγο; Θα βρει έναν ακόμη Έλληνα της "νέας φουρνιάς προπονητών" που θα μας πιπιλίζουν το μυαλό για το πόσο εξαιρετικός άνθρωπος είναι και το πως δακρύζουν ακόμη και οι πέτρες όταν μιλάνε για αυτόν; Η επιτέλους θα έρθει ένας προπονητής που θα ασχολείται με το μπάσκετ και την εικόνα της ομάδος πάνω στο παρκέ;

ΥΓ2. Με αφορμή το δημοσίευμα που αναφέρεται στην επιστροφή Γιαννάκη και χωρίς να ξέρουμε αν αληθεύει ή όχι καλό είναι να πούμε 2-3 πραγματάκια σχετικά με το παρελθόν γιατί είναι βέβαιο ότι θα προτρέξουν πολλοί να μιλήσουν για προδότες και λοιπές μπούρδες εξ ονόματος του κόσμου του ΑΡΗ. Όσοι ζήσαμε την ομάδα εκείνη την επόχη από κοντά ξέρουμε πολύ καλά με πόσο μεγάλη ευκολία ο Π.Γιαννάκης γύρισε την πλάτη στην ομάδα που τον ανέδειξε. Ξέρουμε όμως και ποια ήταν η προσφορά στα πιο λαμπρά χρόνια της ιστορίας αυτού του συλλόγου που σε λίγες ημέρες κλείνει 103 χρόνια ζωής. Καλώς ή κακώς αυτά τα 2 αν τα βάλεις σε μια ζυγαριά η πλευρά της προσφοράς σε σχέση με την πλευρά της προδοσίας υπερισχύει συντριπτικά. Άλλωστε όπως έδειξε ο χρόνος εκείνη η ομάδα είχε κλείσει τον κύκλο της όχι γιατί κάποιοι παίκτες αποχώρησαν αλλά γιατί βρέθηκαν στη διοίκηση άνθρωποι ανάξιοι να κουμαντάρουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού.