Μετά από 4 συνεχόμενα εκτός έδρας παιχνίδια που εξελίχθηκαν όσο πιο δυσάρεστα γινόταν ήρθε η ώρα της επιστροφής στο Nick Galis Hall και η μεγάλη ευκαιρία για ανασύνταξη δυνάμεων. Μπορεί τα πολύ δύσκολα παιχνίδια με τις πιο δυνατές ομάδες να πέρασαν αλλά αυτά που ακολουθούν(με εξαίρεση το αυριανό) είναι ακόμη πιο σημαντικά. Αν λοιπόν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δεν δουν αυτές τις ημέρες προπονήσεων και τον αγώνα με τον Αρκαδικό σαν μια ευκαιρία ώστε να ξεπεράσουν τις "σφαλιάρες" και να βρουν το καλό τους αγωνιστικό πρόσωπο τότε το φινάλε του Ιανουαρίου μπορεί να οδηγήσει σε έναν αρκετά μίζερο Φεβρουάριο...

Με τον Αρκαδικό δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα μιας και η πορεία του στο πρωτάθλημα και κυρίως οι ήττες που έχει με τους ανταγωνιστές του φανερώνουν πόσο αδύναμη ομάδα είναι. Το εντυπωσιακό +40 στην 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος όπως φάνηκε είχε την εξήγηση του. Παρόλα αυτά αύριο ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να ανακατέψει για τα καλά την τράπουλα και να δοκιμάσει το εναλλακτικό του πλάνο(που όλοι ευελπιστούμε να έχει) σε πραγματικές συνθήκες αγώνα. Μούρτος και Ξανθόπουλος στον άσσο με τον Μακνήλ και τον Γουότερς να εναλλάσσεται στη θέση δύο? Μακνήλ σε πιο χαμηλά σχήματα στη θέση 3? Εμπιστοσύνη στον Ζάρα ξεκινώντας τον βασικό και δίνοντας του σαφώς περισσότερο χώρο μπας και επιτέλους βρει σταθερό ρυθμό? Γουάιτ αν και δύσκολα στη θέση 3 και ο Κοέν στο 4 σε ένα πιο ψηλό σχήμα? Κάτι πρέπει να αλλάξει ώστε οι παίκτες να μπουν σε ρόλους που ταιριάζουν περισσότερο αλλά και οι υπόλοιποι να βρουν χώρο στο ροτέισον της ομάδος ώστε ο ΑΡΗΣ να μην παίζει με 6-7 παίκτες αλλά με περισσότερους. Έτσι και αλλιώς όπως όλα δείχνουν ούτε το σήριαλ της ενίσχυσης αναμένεται να έχει happy end. Η υπερεκτίμηση των δυνάμεων της ομάδος από αυτούς που έχουν καλύτερη εικόνα από τον καθένα μας οδήγησε σε μια παράλογη καθυστέρηση και σε ένα χρονικό αδιέξοδο που για λόγους "εντυπώσεων" δεν βλέπω να δραπετεύουμε. Οπότε όλες μας οι ελπίδες έχουν πέσει πάνω στον κ.Πρίφτη και αν θα μπορέσει εκ των έσω να αλλάξει κατάσταση. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα το κάνει μιας και πέρσι κάπως έτσι κύλησε η χρονιά. Ο Τόμας που δεν έδινε ασίστ παραχώρησε μεγάλο μέρος από το οργανωτικό κομμάτι στον Πάσαλιτς ενώ και ο Χαρίσης που δεν μας έκανε ξαφνικά ήταν από τους πολυτιμότερους στο δεύτερο μισό και ιδιαίτερα στα πλέιοφς. Ο χρόνος και τα αποτελέσματα πολύ σύντομα θα δείξουν τα πάντα.

Και όπως ήταν λογικό μετά από την συσσωρευμένη γκρίνια του κόσμου και την ανάγκη για ξεκαθάρισμα θέσεων από την πλευρά της διοίκησης ορθώς βγήκε ο κ.Αρβανίτης να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Οι κλεισμένοι παίκτες που μας παραμύθιαζαν τα διάφορα sites, φυλλάδες, ράδια(που η πλειοψηφία δυστυχώς εξακολουθεί να πιστεύει) δεν ήταν ποτέ κλεισμένοι ενώ και η συνεργασία μεταξύ διοίκησης και προπονητή είναι άψογη. Φήμες τα περί διάστασης απόψεων στο θέμα της ενίσχυσης... Οι  στόχοι είναι ξεκάθαροι. Οικονομική εξυγίανση, καλή πορεία στην Ευρώπη , 4αδα στην Ελλάδα και στο βάθος ένα μεγάλο(πολυετές?) πλάνο. Τώρα αν το σχεδόν γεμάτο Παλέ που προσδοκά και απαιτεί ξαφνικά γυρίσει σε mode υπομονής και μείνουμε πάλι 1500 άτομα είναι κάτι που το απευχόμαστε. Για την ώρα ας γυρίσει απλά ο διακόπτης και ας δούμε έστω και κόντρα στον Αρκαδικό τον ΑΡΗ που γουστάραμε στα περισσότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν!

ΥΓ.  Αδυνατώ να καταλάβω γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει το αυτονόητο ένα βηματάκι παραπάνω, δηλαδή 3η θέση...

ΥΓ2.Σύμφωνα με πρόχειρα μαθηματικά , 3.3. εκ ευρώ χρέη, πληρώθηκαν 900.000 ευρώ άρα μένουν 2.400.000, κάτι που σημαίνει ότι το 2018 θα είμαστε καλά...  

ΥΓ3. Δεν θέλουμε να αναλύσουμε λέξη προς λέξη και να αντιπαρατεθούμε σε όλα όσα είπε ο συμπαθής Λ.Αρβανίτης με την ειλικρίνεια που τον χαρακτηρίζει αλλά όπως πολύ εύστοχα σχολίασε προσφάτως ένας φίλος του site από αυτόν τον "μεταβατικό" ΑΡΗ του χρόνου πόσοι παίκτες είναι στο πλάνο να μείνουν; Εκτός και αν το αγωνιστικό πλάνο που υπάρχει από το 2012 περιορίζεται κάθε χρόνο σε 1-2 παίκτες με δευτερεύοντα ρόλο στην ομάδα... και φυσικά νεαροί παίκτες σαν τον Δίπλαρο, τον Φλιώνη, τον Πουλιανίτη και τον Λαρετζάκη δεν χωράνε...

ΥΓ4. "Είναι ενίσχυση να διώχνεις τον Χάγκινς και να φέρνεις τον Μπατίστα;"  Ως φήμη το αναφέρει ίσως το πιο αξιόπιστο μπασκετικό site που υπάρχει. Και όμως με τον τρόπο που λειτουργεί η ομάδα στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δεν θα μου έκανε εντύπωση.

5η συνεχόμενη ήττα από τον Κολοσσό που μαζί με την Αμαλιάδα εξελίσσονται σε "κακούς δαίμονες" του ΑΡΗ μιας και τις τελευταίες 2 σεζόν βρίσκουν τον τρόπο να μας κερδίζουν ακόμη και όταν τα προγνωστικά είναι με το μέρος μας. Η έλλειψη συγκέντρωσης από τους παίκτες μας και το πάθος που έβγαλαν οι παίκτες του Κολοσσού ξεδίπλωσαν με μεγάλη ευκολία όλες τις αδυναμίες του φετινού ΑΡΗ. Η ήττα όσο και αν μας πονάει μοιάζει φυσιολογική και η απορία όλων όσων αρέσκονται να βλέπουν τα πράγματα πιο "αυτοκρατορικά" είναι αν αυτή τη φορά θα ασχοληθούν οι υπεύθυνοι με αυτές τις αδυναμίες.

Με την άμυνα μας να αποτελεί τη βάση στην προσπάθεια για τη νίκη ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά και έδειχνε στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης ότι σήμερα δεν ήταν διατεθιμένος να δώσει την ευκαιρία στον αντίπαλο του για να κάνει ζημιά. Όσο όμως κυλούσε ο χρόνος οι παίκτες του Κολοσσού αντί να λυγίζουν έβγαζαν αντίδραση ανεβάζοντας ακόμη πιο πολύ τον γρήγορο ρυθμό του παιχνιδιού βραχυκυκλόνωντας την ομάδα μας. Η καλή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και η ευστοχία στα πολλά ελεύθερα σουτ που έβγαλαν οι Ροδίτες ήταν αυτό ακριβώς που δεν μπόρεσε να κάνει ο ΑΡΗΣ και γνώρισε την ήττα. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα της επίθεσης μας μπορούσε κάποιος που παρακολουθεί την ομάδα στενά να καταλάβει ότι ο ίδιος παίκτης θα έκανε και το σουτ ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Πέρα από κάθε λογική τα σουτ που πήρε ο Γουάιτ όπως και των περισσότερων που πήραν χρόνο συμμετοχής, σε αντίθεση με τον Μακνήλ που ήταν ο μοναδικός παίκτης που έδειχνε ικανός να γυρίσει το παιχνίδι. Όταν όμως μια ομάδα επιμένει όλη τη σεζόν να μην έχει εναλλακτικό πλάνο όταν τα πράγματα στραβώνουν και να αναλώνεται στα ίδια και τα ίδια λάθη τότε η ήττα είναι αναπόφευκτη. Η ανυπαρξία των μπλόκ άουτ, τα χαστούκια του Σίμτσακ στην μπάλα και ο "soft" με-το-ζόρι-σέντερ Κόεν δεν μπορούσαν να καλύψουν το κενό ούτε καν αυτού του μέτριου ως κακού Χάγκινς που είδαμε σήμερα. Ο Μακ Γκί είναι ο νέος σέντερ που βρήκε την ευκαιρία να φανεί ενώ ο Σαλούστρος ήταν αυτός που βρέθηκε σε καλή ημέρα και μας "σκότωσε" με τα μακρινά του σουτ. Φυσικά δεν είδαμε κάποια προσπάθεια να τον σταματήσουν, δεν είδαμε κάποιον παίκτη να σκυλιάζει πάνω του, ούτε καν να του γίνονται κάποια φάουλ για να τον εκνευρίσουν και να τον βγάλουν εκτός ρυθμού. Το ανακάτεμα της τράπουλας από τον Πρίφτη δεν μπόρεσε να αλλάξει. αλλά κατάφερε αυτή τη φορά να χωρέσει στο παιχνίδι τον Τσούπκοβιτς χαραμίζοντας και πάλι τον Κοέν στη θέση του σέντερ και στον πάγκο... 

2 παιχνίδια την εβδομάδα, κούραση, άρθρο 99, οικονομική εξυγίανση, και να κερδίζαμε πρωτάθλημα δεν θα πέρναμε, στα πλέιοφς θα τα πούμε,  υπομονή, του χρόνου θα τα σαρώσουμε όλα...  Αυτά είναι που λέγονται κάθε φορά που ο ΑΡΗΣ χάνει φέτος ακόμη και όταν χάνει κατά κράτος από μια μέτρια ομάδα όπως έγινε σήμερα. Το αν μπορεί η ομάδα να βελτιωθεί με μια ή δύο διορθωτικές κινήσεις αποτελεί πλέον μια συζήτηση που προκαλεί γέλιο μιας και υπάρχει κόσμος που δεν το θέλει αυτό φοβούμενος μην χαλάσει το "οικογενειακό κλίμα". Άλλωστε τι σημασία έχει αν χάσαμε σήμερα σε ένα μάτς-κλειδί όταν υπάρχει αυτό το ωραίο οικογενειακό κλίμα και όλοι είναι χαρούμενοι στον μπασκετικό ΑΡΗ; Αργά ή γρήγορα ο ίδιος ο Λάσκαρης θα καταλάβει ότι αυτός ο ΑΡΗΣ κουβαλάει αυτή τη μίζερη νοοτροπία των προηγούμενων ετών που τον κρατάει πίσω. Ας ελπίσουμε όταν γίνει αυτό να αντιδράσει όπως αρμόζει σε έναν μεγαλομέτοχο της δυναμικής του Λάσκαρη και να μην απλά ξενερώσει...

ΥΓ. Αποτέλεσμα της μίζερης νοοτροπίας με το σκυμμένο κεφάλι και τους χαμηλούς τόνους είναι και η μεταμόρφωση των διαιτητών κατά την διάρκεια του αγώνα. Ακού εκεί να είναι τα φάουλ 4 -0 υπέρ του ΑΡΗ... γρήγορα να παίξουμε έδρα. Λες και θα διαμαρτυρηθεί κανείς αν σφάξουμε λιγάκι τον ΑΡΗ...

ΥΓ2. "Παλιοχαρακτήρας" ο Λαρετζάκης που τόλμησε να παίξει τόσο παθιασμένα και σκληρά απέναντι στα "καλά παιδιά" του Πρίφτη... Όπως "παλιοχαρακτήρας" και ο Μαυροκεφαλίδης που τόλμησε να πει "αν έχουμε στόχο την 3η θέση και όχι κάτι καλύτερο, τότε να πάμε όλοι σπίτια μας"... 

ΥΓ3. Μπράβο στα αλάνια για την ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα στο Βενετόκλειο.

Πολύ πιο δύσκολα από όσο θα περιμέναμε ο ΑΡΗΣ μας νίκησε την μαχητική Κηφισιά και περιμένει να δει την εξέλιξη του αγώνα Ολυμπιακός-ΑΕΚ για να πατήσει στην 3η θέση της βαθμολογίας που είναι ένας από τους βασικούς στόχους της φετινής χρονιάς. Μπορεί η ομάδα να μην έπιασε τα υψηλά στάνταρ απόδοσης των προηγούμενων 2 αγώνων αλλά όποτε χρειάστηκε πάτησε γκάζι και έκοψε τις "περίεργες σκέψεις" από την φιλόδοξη Κηφισιά.

Όταν αντιμετωπίζεις ομάδες σαν την Κηφισιά μέσα στην έδρα όπου η νίκη πρέπει να θεωρείται δεδομένη αυτό που στοχεύεις είναι η νίκη να έρθει εύκολα και να συνδυαστεί και με καλή εμφάνιση. Εμφάνιση παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Και αυτό που πάντα λέμε ότι χρειάζεται σε αυτά τα παιχνίδια είναι να υπάρχει σοβαρότητα και να μην υποτιμήσουμε τον αντίπαλο. Όταν όμως ο "μαέστρος" αυτής της ομάδος αποφασίζει να αντιμετωπίσει το παιχνίδι από την αρχή εντελώς διαφορετικά από ότι τα προηγούμενα και να πειραματιστεί και να δώσει ευκαιρίες σε παίκτες που μοιάζουν με ξένο σώμα τότε λογικό είναι και πολλοί από τους παίκτες σου να παρασυρθούν και να μην δείχνουν το απαραίτητο πάθος και συγκέντρωση στις ενέργειες του. Κάπως έτσι λοιπόν ο ΑΡΗΣ παρουσίασε αυτό το περίεργο πρόσωπο και βασίστηκε κυρίως σε κάποια εντυπωσιακά ξεσπάσματα και πήρε τη νίκη χωρίς να αφήσει το παιχνίδι να γίνει ντέρμπι όσες φορές και αν το επιχείρησαν οι παίκτες της Κηφισιάς. Πολύ κεφάτος ο Γουάιτ σήμερα, αποτελεσματικός ο Μακνήλ ενώ ο Γουότερς και ο Ξανθόπουλος "μοίραζαν" στους συμπαίκτες τους με τον Χάγκινς και τον Κοέν να τελειώνουν ιδανικά τις ασίστ. Ευχάριστη έκπληξη... ήταν και ο Τσούπκοβιτς που πήρε ξαφνικά χρόνο συμμετοχής και προσπάθησε να δείξει κάτι. Αν και είχε θετική παρουσία κανείς δεν κατάλαβε γιατί χρησιμοποιήθηκε σήμερα ένας παίκτης που ήδη έχει ενημερωθεί να βρει τον επόμενο σταθμό της καρίερας του και αν έχει κάποια ουσία να παίρνει χρόνο σε μια ομάδα που χτίζεται ακόμη και αυτός εκτός συγκλονιστικού απροόπτου σύντομα δεν θα αποτελεί κομμάτι της,. αλλά ο κόουτς ξέρει καλύτερα... 

Για την σταθερότητα στην απόδοση έγινε λόγος στην συνέντευξη τύπου και ως ένα σημείο θα συμφωνήσω με τον κόουτς ότι είναι ουτοπικό να περιμένεις από μια ομάδα να παίζει πάντα καλά χωρίς σκαμπανεβάσματα. Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι αυτός είναι ο στόχος και πάντα πρέπει να γίνονται βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Σίγουρα με τον σέντερ που θα έρθει το ροτέισον θα μπορεί να γίνεται ακόμη καλύτερα χωρίς να γίνονται αλχημείες όπως τώρα και αυτό θα βοηθήσει την ομάδα να παίζει σε υψηλό τέμπο για ακόμη περισσότερη ώρα. Είναι σημαντικό η ομάδα να συνεχίσει με νίκες ώστε να κάνουμε όλοι ήρεμοι και χαρούμενοι γιορτές!

Έστω και με μερικές εβδομάδες καθυστέρηση έφθασε η στιγμή που ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα πρέπει με την εικόνα που θα παρουσιάσουν σήμερα το απόγευμα στο ΟΑΚΑ να δείξουν την αντίδραση τους σαν ομάδα. Να αντιδράσουν όχι στο κλίμα αμφισβήτησης που υπάρχει στον κόσμο για τον προπονητή και μερικούς παίκτες  αλλά να αντιδράσουν στην κακή εικόνα που παρουσιάζουν συνολικά πάνω στο παρκέ. Μια "κοιλιά" ή "κακή παρένθεση" που πολλοί έχουν τρέξει από την πρώτη στιγμή να την βαφτίσουν αλλά δυστυχώς η "κοιλιά" ολοένα και μεγαλώνει και η "παρένθεση" δεν λέει να κλείσει. Ευτυχώς τα περισσότερα αποτελέσματα της ομάδος δεν συμβαδίζουν με την εικόνα της και αυτό είναι κάτι που ευελπιστούμε να γίνει και σήμερα στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ.

Ο προβληματικός ΑΡΗΣ έχει μια ακόμη ευκαιρία (μετά από αυτήν της Τετάρτης που πέταξε στα σκουπίδια) για να αποδείξει ότι μπορεί να ανταγωνιστεί πιο δυνατούς αντιπάλους από το Λαύριο, τα Τρίκαλα και την Καβάλα και όχι ότι και φέτος όταν θα συναντάει πιο δυνατούς αντιπάλους με το που στραβώνει το παιχνίδι θα σηκώνει τα χέρια ψηλά και θα παραδίδεται. Τα τελευταία χρόνια το είδαμε κάμποσες φορές και το σιχαθήκαμε αλλά δεν περιμέναμε να το δούμε και στον ΑΡΗ του Νίκου Λάσκαρη. Για αυτό λοιπόν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες θα πρέπει επιτέλους να συμμορφωθούν με τα νέα δεδομένα που υπάρχουν στον ΑΡΗ, να πάψουν να ανησυχούν για το αν πληρώθηκαν οι δόσεις για το άρθρο 99, για το αν αγοράστηκε καινούργιο πούλμαν ή έγινε ανακαίνιση στα αποδυτήρια και να επικεντρωθούν αποκλειστικά στην δική τους δουλειά... Εκεί όπου η άμυνα κάτω από το καλάθι μπάζει, ο μπασκετικός όρος μπλοκ άουτ αποτελεί άγνωστη έννοια και όλο το επιθετικό πλάνο βασίζεται στην καλή ημέρα που θα βρεθούν οι Αμερικάνοι μας.  Θα ήταν παράδοξο καθαρά τεχνικά να περιμένουμε όλα αυτά να διορθωθούν σε 2-3 προπονήσεις που μεσολάβησαν από τον αγώνα της Τετάρτης αλλά τουλάχιστον το πάθος και η ενέργεια που δεν είδαμε κόντρα στην Μπουντουτσνόστ να την δούμε σήμερα κόντρα στην ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που παρά το αήττητο εντός συνόρων, την παραπλήσια με τον ΑΡΗ πορεία στην Ευρώπη και το άστρο του Μαυροκεφαλίδη που δικαιώνει στο απόλυτο την επιλογή των ανθρώπων της Ένωσης(την ίδια στιγμή που εδώ στη Θεσσαλονίκη μιλούσαμε για πεταμένα χρήματα) συνεχίζει να ψάχνεται όπως έκανε και πέρσι μέχρι να φτιάξει ένα σύνολο που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της διοίκησης και του κόσμου. Και όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη του προπονητή που με τα τόσα χρόνια εμπειρίας στους πάγκους πολλών ομάδων γνωρίζει καλύτερα από όλους ότι όταν μια ομάδα δεν αγωνίζεται σωστά οι νίκες κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους είναι σε παυσίπονο σε βαριά άρρωστο άνθρωπο... Η ΑΕΚ είναι πολύ καλύτερη ομάδα από αυτήν που αντιμετωπίσαμε στο παιχνίδι κυπέλλου στην αρχή της σεζόν. Αν θέλουμε να κερδίσουμε θα πρέπει για 40' να δούμε πάθος, αυτοθυσία και μεγάλο επιθετικό παιχνίδι από τους πρωτοκλασάτους παίκτες της ομάδος. Γιατί αν πάλι αναδειχθεί ο φιλότιμος Σίμτσακ σε κορυφαίο παίκτη τότε μάλλον το αποτέλεσμα θα είναι παραπλήσιο με αυτό της Τετάρτης.. Θα ήταν υποκριτικό να πούμε ότι είμαστε αισιόδοξοι... Δεν υπάρχει όμως πιο ωραίο πράγμα όμως από το να υποτιμάς την ομάδα σου και αυτή να διαψεύδει μέσα στο γήπεδο.

Ώρα αντίδρασης δεν είναι μόνο για τον προπονητή και τους παίκτες του ΑΡΗ αλλά και για την διοίκηση της ομάδος. Η διοίκηση Αρβανίτη κέρδισε την εμπιστοσύνη μας με την συνέπεια και την σοβαρότητα που έδειξε κυρίως σε μη αγωνιστικά θέματα ενώ η αλλαγή σκυτάλης με τον Νίκο Λάσκαρη και τις κινήσεις του εντός και εκτός γηπέδου πραγματικά μας ενθουσίασε. Ένας ενθουσιασμός που αποτυπώνετε ξεκάθαρα στην προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο. Μπορεί η ήττα από τον Κόροιβο να μην επηρέασε τόσο πολύ αλλά αυτή με την Μπουντούτσνοστ και με τον τρόπο ήρθε ξενέρωσε πολύ κόσμο... Η συνταγή του "δεν πειράζει, υπομονή, το ταμείο στο τέλος, του χρόνου..." στον ΑΡΗ που θέλει να αλλάξει σελίδα δεν χωράει. Καλό λοιπόν είναι οι λάτρεις της "παλιάς συνταγής" που θέλουν να συμμετέχουν στον νέο ΑΡΗ να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Η ομάδα θέλει ενίσχυση άμεσα και αν αυτοί που "καθυστερούν" την ενίσχυση νοιάζονται τόσο πολύ για την τσέπη του προέδρου τότε καλό θα ήταν το καλοκαίρι να ήταν πολύ πιο προσεκτικοί στις επιλογές τους...

Ούτε τη διαφορά δεν μπόρεσε να σώσει η ομάδα από το σημερινό ναυάγιο, σε ένα παιχνίδι που καλό είναι να διαγράψουμε από τη μνήμη μας το συντομότερο δυνατό. Στην χειρότερη φετινή του εμφάνιση ο ΑΡΗΣ μας άργησε περίπου 25' να μπει στο παιχνίδι με αποτέλεσμα μια ομάδα σαν τη Μπουντούτσνοστ που στον πρώτο γύρο την κερδίσαμε με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα να μας διασύρει από το πρώτο δεκάλεπτο...

Αρκετές φορές έχουμε αναφερθεί στο πόσο σημαντικό είναι στο μπάσκετ μια ομάδα να ξεκινάει δυνατά. Όταν προτιμάς να κάνεις πειράματα με το τζάμπολ αντί να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό από την αρχή, ώστε να χτίσεις αυτοπεποίθηση και να πάρεις τον αέρα του αντιπάλου τότε πολύ εύκολα μπορείς να γίνεις το θύμα ενός τραγικού ξεκινήματος όπως γίναμε σήμερα. Το 20-1 μετά από 7 αγωνιστικά λεπτά είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ ποτέ δεν μπήκε στο γήπεδο. Η άμυνα μας που συνήθως αποτελεί τη βάση του παιχνιδιού μας σήμερα θύμισε κάτι από τον αγώνα με την Τραμπζουνσπόρ στην Τουρκία όπου όποτε ήθελε ο αντίπαλος περνούσε μέσα και έβαζε το καλάθι. Κάτι που αποσυντόνισε εντελώς την ομάδα και δεν μπόρεσε ούτε περιφερειακά να παίξει καλή άμυνα με αποτέλεσμα ο Τσέχοβιτς να στήσει το δικό του πάρτι στα 6.75. Χωρίς καθαρό μυαλό και επιθετικό πλάνο(ως συνήθως) ο ΑΡΗΣ για περίπου 25' έγινε σάκος του μποξ για την Μπουντούτσονστ. Στη συνέχεια το ανακάτεμα της τράπουλας από τον Πρίφτη έπιασε τόπο και με μια 5αδα που δεν σου γεμίζει το μάτι χωρίς τους Μακνήλ, Γουάιτ, Χάγκινς και Γουότερς η ομάδα έδειξε ένα πιο μαχητικό πρόσωπο και κατάφερε προς στιγμή να μειώσει στους 12 πόντους. Εκεί όμως τα επαναλαμβανόμενα ανόητα λάθη και οι κακές επιθετικές επιλογές έκαναν πάλι την εμφάνιση τους και η ομάδα έχασε την διαφορά κλείνοντας με τον χειρότερο τρόπο μια πάρα πολύ κακή βραδυά. Με εξαίρεση τον Κοέν που από την αρχή μπήκε δυνατά και τους Σίμτσακ, Ξανθόπουλο, Ζάρα και Μούρτο του Β ημιχρόνου όλοι οι υπόλοιποι ήταν σκιά του εαυτού τους. Και όπως και να το κάνουμε ακόμη και στην καλύτερη ημέρα της "δεύτερης πεντάδας" είναι σχεδόν αδύνατο να κερδίσεις ομάδες σαν την Μπουντούτσνοστ. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται τον σκόρερ Μακνήλ, τον πανταχού παρών Γουάιτ, τον δυναμικό Χάγκινς και τον συγκεντρωμένο Γουότερς... Χωρίς αυτούς δυστυχώς μπορείς να χάσεις μέσα σε 2' από τον Κόροιβο ή να διασυρθείς σε 20' από μια πιο δυνατή ομάδα όπως ήταν η Μπουντούτσνοστ σήμερα.

Η σημερινή εμφάνιση για μερικούς μπορεί να αποτελεί έκπληξη αλλά όχι και για αυτούς που βλέπουν και λίγο παραπέρα από το τελικό σκορ ενός αγώνα.Ο ΑΡΗΣ μετά τη νίκη στο Καζάν έχει πτωτική πορεία. Πορεία που μπορεί να μην εκφράζεται από τα αποτελέσματα αλλά φαίνεται ξεκάθαρα αν παρακολουθήσεις τα παιχνίδια, ακόμη και αυτά που κερδίθηκαν. Οι ομάδες που δουλεύουν σωστά πρέπει να βελτιώνονται και ο ΑΡΗΣ έχει σταματήσει να βελτιώνεται εδώ και αρκετούς αγώνες. Όπως φαίνεται για μερικούς μπαίνει πάνω από το καλό της ομάδας η "ευκαιρία" του Τσούπκοβιτς, το "μοίρασμα" του πάγκου μεταξύ Δίπλαρου, Φλιώνη, Δήμα και η "δικαίωση" των λανθασμένων επιλογών του καλοκαιριού. Ελπίζουμε να μην χρειαστεί να ξαναζήσουμε παιχνίδια σαν το σημερινό ώστε να γίνουν οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν... Τουλάχιστον σε σχέση με τους περσινούς διασυρμούς προς στιγμή υπήρχε αντίδραση... 

ΥΓ. Και ένα βοηθητικό link για το τεχνικό τιμ μπας και κάποια στιγμή δούμε τους παίκτες μας να κάνουν μπλοκ άουτ

ΥΓ2. Το αν σου κάνει ένας παίκτης δεν φαίνεται από το αν τον ξεκινάς βασικό ή όχι αλλά από το πως τον χρησιμοποιείς σε όλο το παιχνίδι

Με βάση την πολύ καλή του άμυνα ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να ξεπεράσει με ευκολία το εμπόδιο της Καβάλας και με τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη να ξεπεράσει την "μίνι-κρίση" που είχε φανεί να ξεσπάει. Η νίκη μπορεί να ήρθε εύκολα αλλά ούτε αυτή τη φορά η ομάδα κατάφερε να πείσει με την απόδοση της παρόλο που απέναντι υπήρχε ένας πολύ αδύναμος αντίπαλος.. 

Με τον Δ.Πρίφτη να συνεχίζει τα "παιδιαρίσματα" και να ξεκινάει τον Τσούπκοβιτς βασικό(αφήνοντας παράλληλα και το ακριβότερο συμβόλαιο της ομάδος στον πάγκο) έφυγε προχώρησε και ολοκληρώθηκε ένα δεκάλεπτο που σίγουρα όσοι παρακολουθήσαμε το παιχνίδι αν δεν το έχουμε ξεχάσει ήδη σίγουρα θα θέλουμε να ξεχάσουμε. Ασύνδετος, χωρίς επιθετικό πλάνο αλλά και χωρίς την απαραίτητη ενέργεια σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Κάπως έτσι φαινόταν να κυλάει και το δεύτερο δεκάλεπτο αλλά όσο περνούσε ο χρόνος φαινόταν ολοένα και περισσότερο η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις  2 ομάδες με το +7 της ανάπαυλας να έρχεται χωρίς κόπο. Στην επανάληψη οι παίκτες μας έδειξαν σαφώς μεγαλύτερη διάθεση, πίεσαν τον αντίπαλο, έκλεψαν μπάλες, έτρεξαν στον αιφνιδιασμό και έβγαλαν και κάποια σουτ φθάνοντας σε μια διαφορά ασφαλείας που λίγα λεπτά πριν το τέλος έφθασε και στο +20. Ο Γουότερς ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση με 15 πόντους με καλά ποσοστά και 5 ασίστ ήταν ο πόιντ γκάρντ που θέλουμε να βλέπουμε σε όλα τα παιχνίδια. Καλή μπορεί να χαρακτηριστεί και η παρουσία των Γουάιτ και Μακνήλ που μπορεί να φόρτωσαν το αντίπαλο καλάθι με 14 πόντους ο καθένας αλλά είχαν και τις κακές τους στιγμές. Ενώ σημείο αναφοράς  ήταν και ο Δίπλαρος που επιτέλους πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε το παλικαράκι ότι το έχει. Κατά τα άλλα για όποιον δεν μένει απλά στο τελικό αποτέλεσμα η ομάδα δεν δείχνει σημάδια βελτίωσης και εξακολουθεί να έχει αυτά τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της, επιθετικά να κολλάει συχνά και αμυντικά να απουσιάζει ακόμη η λέξη μπλόκ άουτ... Στο ξεκίνημα της χρονιάς είχαμε τονίσει ότι είναι σημαντικό να υπάρχει βελτίωση μέσα από τις νίκες αλλά εδώ και αρκετούς αγώνες δυστυχώς υπάρχει μια στασιμότητα. 

Πέρα από τους συμπαθέστατους Γιατζόγλου και Ταπούτο που τιμήθηκαν στο γήπεδο ήταν παρών και ο Λάσκαρης. Μάλιστα πριν τον αγώνα υπήρχε ένα σημαντικό πολύωρο συμβούλιο για σημαντικά θέματα της ομάδος, κυρίως για λειτουργικά και οικονομικά θέματα. Όπως βγαίνει από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ μέσα σε όλα συζητήθηκε και η ενίσχυση της ομάδος και τελικά αποφασίσθηκε να στηριχθεί το υπάρχον ρόστερ αλλά και η θέση του κόουτς που όπως είναι γνωστό δεν θέλει αλλαγές. Όλα καλά λοιπόν μιας και ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει όπως λένει οι "ειδικοί". Ελπίζω οι "ειδικοί" να έχουν ενημερωθεί για τα παιχνίδια που ακολουθούν μέχρι το τέλος του χρόνου και να παρουσιαστούν κατάλληλα προετοιμασμένοι μιας και σε περίπτωση που στραβώσει η κατάσταση δεν θα ψάχνουμε μόνο για ενίσχυση του ρόστερ...

ΥΓ. Νέο "τρολάρισμα" με τον Τσούπκοβιτς πενταδάτο! Την επόμενη εβδομάδα τον ορίζουμε αρχηγό, την μεθεπόμενη ζητάμε από την διοίκηση να του κάνει κλειστό 3ετες!

ΥΓ2. Άραγε...  πόσο έξω θα έβγαινε ο καλοκαιρινός σχεδιασμός αν αντί για τον Τσούπκοβιτς είχες τον κοινοτικό σέντερ που χρειαζόσουν και για το 4αρι που ξεσκονίζει τον πάγκο και παίζει κανά 5λεπτο να είχες τον Χρήστο Ταπούτο?

Με φόντο τα δύσκολα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν στα τέλη του Νοεμβρίου και μέσα στον Δεκέμβρη ο ΑΡΗΣ μας υποδέχεται αύριο το απόγευμα την Καβάλα. Μια Καβάλα που έχει αρχίσει άσχημα και με τον ερχομό του συμπαθή Στήβ Γιατζόγλου στον πάγκο της σκοπεύει να σώσει την φετινή χρονιά και να κερδίσει την παραμονή της. Εμείς αυτό που θέλουμε είναι με συνοπτικές διαδικασίες να κάνουμε τους Καβαλιώτες να σκεφτούν την  αγωνιστική τους ανάσταση από την επόμενη αγωνιστική.

Στον αγώνα με την Τραμπζονσπόρ ο ΑΡΗΣ αν και δεν έπιασε κάποια εξαιρετική απόδοση κατάφερε χάρη στην μαχητικότητα των παικτών του και τον επιθετικό οίστρο του Ζάρα να πάρει μια σχετικά εύκολη νίκη σε ένα παιχνίδι που το περιμέναμε πολύ πιο δύσκολο. Αντιθέτως με την Καβάλα δεν περιμένουμε ουσιαστική αντίδραση και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης να το εκμεταλλευτεί. Όχι για να μας πείσει ότι ο Τσούπκοβιτς είναι ο παίκτης που μπορεί να λύσει τα προβλήματα της ομάδος και ότι δεν χρειαζόμαστε ψηλό αλλά για να καταφέρει να διορθώσει σημαντικές αδυναμίες στο επιθετικό και στο αμυντικό κομμάτι. Θα είναι κρίμα να δούμε ένα παιχνίδι παρόμοιο με αυτό κόντρα στην Στεάουα και στα Τρίκαλα όπου απλά πήραμε τη νίκη χωρίς να δούμε ούτε ίχνος βελτίωσης. Όταν μια ομάδα λειτουργεί σωστά τότε η βελτίωση είναι μονόδρομος. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για κάθε παίκτη ατομικά μιας και οι περισσότεροι έχουν μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους και αυτό ως τώρα φαντάζει ως ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του φετινού ΑΡΗ.

Για τον Στήβ Γιατζόγλου ότι και να πούμε είναι λίγο. Έμας τους πιο παλιούς μας θυμίζει την χρυσή εποχή του μπάσκετ που λατρέψαμε και παράλληλα μας αφήνει και ένα παράπονο που ένας τεράστιος μπασκετικός σύλλογος όπως είναι ο ΑΡΗΣ δεν έχει στις τάξεις τέτοιες προσωπικότητες σε μόνιμη βάση. Ναι μεν ο Νίκος Γκάλης είναι ο σπουδαιότερος όλων αλλά εκτός του μπασκετικού Θεού ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να εκπροσωπείται από ανθρώπους που έζησαν την Αυτοκρατορία από πρώτο χέρι. Όλα αυτά όμως ελάχιστη σημασία έχουν μιας και αυτό που μετράει είναι η ομάδα να προοδεύει πάνω στο παρκέ. Για αυτό λοιπόν αύριο θέλουμε νίκη και καλή εμφάνιση!

ΥΓ. Ελπίζουμε τα παιδιαρίσματα της Τετάρτης να μην επαναληφθούν και αύριο. Δεν χρειάζεται κανείς να πεισθεί για τίποτα... όποιος έχει μάτια βλέπει.

ΥΓ2. Η φωτογραφία αφιερωμένη σε μια μεγάλη μορφή του Ελληνικού μπάσκετ που μας φέρνει πολλές ευχάριστες(και μερικές δυσάρεστες αναμνήσεις).

Ως μια μίνι κρίση θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις τελευταίες ημέρες στον μπασκετικό ΑΡΗ. Κρίση που μπορεί να ξέσπασε από προχθές το βράδυ και την ήττα από την Μπάνβιτ αλλά οι ρίζες της μας πηγαίνουν 3 αγώνες πίσω. και στα παιχνίδια με Λαύριο, Στεάουα και Τρίκαλα. Τρία παιχνίδια που η ομάδα μας κέρδισε και ταυτόχρονα προβλημάτισε με την εικόνα της. Νίκες που από την μια έδειχναν την δυναμική που έχει η ομάδα που ακόμη και με μια κακή εμφάνιση μπορεί να κερδίζει αλλά και παράλληλα κουκούλωναν τις όποιες αδύναμιες αλλά και την επιτακτική ανάγκη για επιδιορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ το συντομότερο δυνατό. Πλέον ακόμη και αυτοί που βλέπανε τον σχολιασμό των επιλογών του Δ.Πρίφτη ως  γκρίνια και "κυνήγι" του προπονητή και της διοίκησης τελικά φαίνεται να συμφωνούν ότι υπάρχει θέμα στη θέση του σέντερ και ότι καλό είναι προπονητής και διοίκηση να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό ακολουθεί το αυριανό παιχνίδι με τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Μια έδρα που μας θυμίζει μια από τις πιο χαζές ήττες-κατόρθωμα της περσινής χρονιάς μιας και ο νεοφώτιστος πέρσι Κόροιβος κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι και να κερδίσει από το -16... Φέτος ο Κόροιβος φαίνεται πιο δυνατός αλλά ο καλός(ή έστω και ο μέτριος) ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί αντιθέτως μπορεί να εκμεταλλευτεί το αυριανό παιχνίδι για να δουλέψει στις αδυναμίες του μέσα από μια νίκη. Πέρα από τους Ντέιβις και Τρότερ που είναι 2 επικίνδυνοι παίκτες που αγωνίζονται στην περιφέρεια ενδιαφέρον θα έχει να δούμε και την μάχη κάτω από το καλάθι όπου ο Αμερικανός σέντερ Χάρις μαζί με τον Βασιλόπουλο που προσπαθεί να επανέλθει είναι οι παίκτες που αγωνίζονται κοντά στο καλάθι και για την ώρα τα πηγαίνουν πολύ καλά. Το δίδυμο Χάγκινς και Γουάιτ ως τώρα μοιάζει αρκετά αποτελεσματικό πέρα όμως από αυτούς μόνο ο Κοέν φαίνεται να αποτελεί ουσιαστική λύση. Και αν για τον Σίμτσακ λίγο πολύ ξέραμε τι να περιμένουμε από τον Τσούπκοβιτς έχουμε απογοητευτεί. Πέρα από από την μάχη κάτω από τα καλάθια στην περιφέρεια ευελπιστούμε να δούμε τον Γουότερς να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις και να σταθεροποιήσει την απόδοση του. Το σύνολο του Δ.Πρίφτη είναι πιο δυνατό και όσο πιο γρήγορα το δείξει πάνω στο παρκέ τόσο πιο εύκολα θα έρθει και η νίκη.

Μετά από 10 επίσημα παιχνίδια και αφού δυστυχώς έλαβε τέλος το νικηφόρο σερί των 7 αγώνων ήρθε η στιγμή που ακόμη και οι τυφλοί είδαν τον πρόβλημα κάτω από το καλάθι και το λάθος στον σχεδιασμό της ομάδος με τα πολλά τεσσάρια. Το θετικό είναι ότι σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες προπονητής και διοίκηση έχουν αρχίσει να ξεψαχνίζουν την αγορά για να βρουν έναν σέντερ που να ταιριάζει στο αγωνιστικό στυλ της ομάδος. Ναι μεν δεν πρέπει να έχουμε τάσεις νεοπλουτισμού  και να έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από την ομάδα αλλά από την άλλη δεν γίνεται η σκέψη του Αρειανού να περιορίζεται στο πως θα νικήσει το Λαύριο, τα Τρίκαλα και τον Κόροιβο.... Νίκη αύριο και ενίσχυση από μεθαύριο γιατί οι μεγάλες ομάδες που θέλουν να φθάσουν ψηλά πρέπει να κοιτάνε και ψηλά!

Η έλευση του κ.Λάσκαρη στον μπασκετικό ΑΡΗ έχει αλλάξει τα δεδομένα όπως και τις καλοκαιρινές συνήθειες μας όπου τα τελευταία χρόνια τα μεταγραφικά σήριαλ είτε απουσίαζαν είτε περιείχαν ονόματα που την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος όχι μόνο δεν έπειθαν αλλά αντιθέτως προκαλούσαν θλίψη. Όλα αυτά φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν και αυτό το καλοκαίρι ο Αρειανός ύστερα από πολλά χρόνια μπορεί να ασχολείται με ενθουσιασμό με τους παίκτες θα φορέσουν την φανέλα του Αυτοκράτορα και να ανυπομονεί για την στιγμή που θα συμπληρωθεί το νέο ρόστερ και θα ξαναδεί την αγαπημένου του ομάδα πάνω στο παρκέ. Με αισιοδοξία, με νέες προσδοκίες και με τον πήχη σαφώς ψηλότερα από τα προηγούμενα χρόνια.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε κάποιον αθλητή που έχει φορέσει ή θα φοράει την φανέλα του ΑΡΗ αλλά είναι το εντυπωσιακό το κοντράστ των συναισθημάτων με τα προηγούμενα καλοκαίρια όπου διαβάζαμε για συμφωνία με αμερικανούς τύπου Τζ.Χάντ, φιλότιμους Έλληνες επιπέδου Τσακαλέρη και Σίμτσακ και μεταγραφικά σήριαλ τύπου Μούρτου και Βεργίνη με το φετινό καλοκαίρι όπου 3 έμπειροι Έλληνες παίκτες σαν τον Πελεκάνο, τον Ξανθόπουλο και τον Ζάρα υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες, ξένοι παίκτες που έδωσαν το διαπιστευτήρια τους στο περσινό πρωτάθλημα όπως ο Γουότερς, ο Τσούπκοβιτς και ο Χάγκινς συμφώνησαν ή είναι μια ανάσα από το να συμφωνήσουν αλλά και να έρχονται παίκτες  για πρώτη φορά στην Ελλάδα που μπορούν να κάνουν την διαφορά σαν τον Μακ Νιλ και τον Γουάιτ(δεν έχει υπογράψει ακόμη). Ακόμη και ο Κοέν που πρόκειται για ρεζέρβα της Μακάμπι και είναι μια ανάσα από την ομάδα μας πρόκειται για πολυτέλεια με βάση τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Τόσο αυτοί που έφυγαν όσο και αυτοί που έμειναν δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ φέτος αλλάζει και ο Δ.Πρίφτης όχι μόνο έχει την ευχέρεια να κάνει μεταγραφές από το πάνω ράφι αλλά  και να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του υπό πιο νορμάλ συνθήκες χωρίς αναγκαστικές επιλογές. Θεωρώ ότι ακόμη και ο ίδιος ο προπονητής της ομάδος μας αντιλαμβάνεται ότι στον ΑΡΗ που θέλει να βλέπει ο κόσμος της ομάδος δεν γίνεται ο συμπαθής Σίμτσακ και ο φιλότιμος Μούρτος να έχουν τον χρόνο συμμετοχής που είχαν πέρσι. Μακάρι βέβαια τα παιδιά με την απόδοση τους πάνω στο παρκέ να αποδείξουν ότι το αξίζουν αλλά είναι διαφορετικό να έχεις τους συγκεκριμένους παίκτες σαν βασικούς ή πρώτη αλλαγή από το να είναι η 3η επιλογή για να καλύψουν μια θέση στην 5αδα. Ενώ και ότι ένας παίκτης σαν Αντεγκμπόγιε, κάτοχος κοινοτικού διαβατηρίου κρίνεται πλέον ότι μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με κάποιον καλύτερο είναι δείγματα προόδου που όλοι χαιρόμαστε να βλέπουμε.

Το ρόστερ του ΑΡΗ μας ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί, όπως και των ανταγωνιστών μας οπότε ασφαλή συμπεράσματα για στόχους ενόψει της νέας χρονιάς δεν μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι πλέον δεν θα πονάνε τα ματάκια μας και ύστερα από κάμποσα χρόνια θα δούμε στο Παλέ μπάσκετ. Και όταν λέμε μπάσκετ μιλάμε για κάτι πιο ποιοτικό από ένα αξιόμαχο φιλότιμο σύνολο που ναι μεν τα δίνει όλα πάνω στο παρκέ αλλά είναι εμφανές ότι είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Δύσκολα να μας κάνει πλάκα ο κάθε Κολοσσός όπως πέρσι και  εφόσον βρει και η ομάδα την χημεία της εξίσου δύσκολα να μας προσπεράσουν στο φινάλε αστείες ομάδες σαν αυτή του συμπολίτη που πέρσι κατέκτησε την 3η θέση σχεδόν από το πουθενά. Μετράμε τις ημέρες μέχρι το Παλέ να ανοίξει τις πόρτες του και πλέον 2 φορές την εβδομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη να γουστάρουμε όπως παλιά παρέα με την Αρειανάρα!