Το οτι το μπασκετ δεν διανύει τα καλύτερα του χρόνια στην χώρα μας είναι δεδομένο, όπως είναι και δεδομένο οτι εαν υπάρχουν κάποιοι φίλαθλοι σε αυτήν την χώρα που το συγκεκριμένο άθλημα έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά τους αυτοι είναι οι φίλαθλοι του ΑΡΗ μας. Ενας κόσμος που εχει δώσει και δίνει συνεχώς τα διαπιστευτήρια του και προκαλει τον εντυπωσιασμό όλων. Λόγο όμως των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπισε πριν μερικά χρόνια η ομάδα μας σε συνδιασμό με την γιγάντωση των παναθηναϊκό και ολυμπιακό ο ΑΡΗΣ έμεινε πίσω τόσο σε διοικητικό/οικονομικό όσο και σε αγωνιστικό επίπεδο. Με την έλευση της Γενεσις και στην συνεχεια του Θ.Τζεβελέκη η ομάδα εκανε άλματα προόδου και ξανακέρδισε σε μεγάλο βαθμό την χαμένη της αξιοπιστία. Δυστυχως με την πάροδο του χρόνου προκειμένου αυτοι που έχουν τις τύχες της ομάδος μας να συνεχίσουν το έργο τους εκ του ασφαλούς και να φαίνονται πετυχημένοι ρίξανε τον πήχη πολύ χαμηλά και προσπαθήσανε να διώξουν το "άρωμα" του Αυτοκράτορα ΑΡΗ χωρίς να αναλογιστούν τις συνέπειες αυτής της τακτικής. Αυτη λοιπόν η τακτική που θέλει τους Αρειανούς να πανηγυρίζουν την 3η θέση στην Ελλάδα σαν πρωτάθλημα, την πρόκριση στο Τοπ 16 της Ευρωλίγκας σαν ευρωπαϊκό τίτλο, να θεωρείται φυσιολογικό να διασύρεσαι απο παναθηναϊκό και ολυμπιακό, να συγκρινεσαι με ομάδες διαλυμενες σαν τον μπαοκ και τον ηρακλη, να δέχεσαι οτι πρέπει να γίνει 2ετής προγραμματισμός για να πάρεις την 3η θέση, να χαίρεσαι με μεταγραφές τύπου Γιαννούλη & Παντελιάδη έχει καταντήσει τον ΑΡΗ μας και όσους έρχονται να αγωνιστούν(και όχι μόνο) να θεωρούν την ομάδα μας μικρή και να βλέπουν ως ισάξιους αντιπάλους ομάδες σαν το μαρούσι, τον πανελλήνιο, τον πανιώνιο κ.α. ανάλογου επιπέδου που δεν έχουν καμμία σχέση με τον ΑΡΗ μας. Για να φαίνονται κάποιοι πετυχημενοι έπρεπε λοιπόν ο ΑΡΗΣ που είχε την νοοτροπία της μεγάλης ομάδος για πολλά χρονια μετα την φυγή των τεράστιων αθλητων που αποτελούσαν την Αυτοκρατορία και ειχε γυρισει και κερδίσει τα πιο απίθανα αμφιροπα παιχνίδια να μην μπορεί πλέον να διαχειριστεί σημαντικό προβαδισμα και να χανει επανηλειμένα νίκες μεσα απο τα χέρια του. Μετα και απο αυτήν την ξεφτίλα θεωρω ως μονόδρομο την δημιουργία Λεσχης Φίλων ΑΡΗ και για το μπασκετ. Μονο έτσι θα μπορέσει να συσπειρωθεί ο κόσμος, να προετοιμαστεί το "έδαφος" για  να επιστρέψουν σημαντικοί επιχειρηματίες που στήριζαν την ομάδα, να δοθεί μια σημαντική οικονομική ενίσχυση στα ταμεία της ομάδος(πολυ διαφορετικά τα οικονομικά δεδομένα σε σχεση με το ποδόσφαιρο) και γενικά νομίζω οτι μόνο μεσα απο διαδικασίες μιας μπασκετικής Λέσχης θα μπορούσε ο ΑΡΗΣ μας να αφουγκραστεί επιτέλους το όραμα του κόσμου και η ομάδα μας να παει μπροστά. Ειλικρινά πιστεύω οτι αν και ο κόσμος που πηγαίνει στο Κλ.Βικελίδης ειναι σαφώς περισσότερος απο αυτούς που πηγαίνουν στο Παλέ σιγουρα θα υπάρξουν παρα πολλοι που μόνο και μονο σκεπτόμενοι τις χαρές που έχουν παρει απο αυτην την ομαδα θα τρέξουν να προσφέρουν οικονομικά οτι μπορούν και θα βάλουν τις βάσεις για κατι πραγματικά καλό. Η διοίκηση Τζεβελέκη έχει προσφέρει παρα πολλα στην ομάδα και θα πρέπει να προφυλαχθεί αλλα απο οτι φαίνεται ή εχει χτυπήσει "ταβάνι" ή δεν θέλει να ρισκάρει για αυτήν την ομάδα. Αυτη είναι η ουσία και τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν. Οταν ο πρωταρχικός σκοπός είναι η διασφάλιση του μπατζετ και οχι η αγωνιστική καταξίωση τότε νομίζω οι πιθανότητες για αποτυχία μεγαλώνουν δραματικά. Όποια και αν είναι η επόμενη ημερα νομίζω οτι θα πρέπει να πιστέψουμε όλοι μας στις δικές μας δυνάμεις, στην δίψα που έχουμε για να ξαναδούμε τον ΑΡΗ Αυτοκράτορα και να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας Λέσχης. Πολλά είναι αυτά που θα έπρεπε να έχουν γίνει και δεν έχουν γίνει. Λάθος επιλογές προσώπων, μηδεν εμπιστοσύνη στα δικά μας παιδια, κακη οργάνωση στο τμημα μαρκετινγκ, επανειλημένη αδιαφορία της άποψης του κόσμου κ.α. Όλοι μαζί μπορούμε να δώσουμε λύση και να οδηγησουμε τον ΑΡΗ εκεί που ονειρευόμαστε. Μπορεί η αρχή να ειναι δύσκολη αλλα αν ο Αρειανός δει οτι γινεται κατι πραγματικά αγνό και καλό ειναι σίγουρο οτι το Παλέ και πάλι θα είναι μικρό για να μας χωρέσει...