Με τον Ντιμιτρίεβιτς να βάζει 25 πόντους με 6/6 τρίποντα και τους Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ να δίνουν λύσεις σε σκορ και ριμπάουντ, ο ΑΡΗΣ μας πέρασε εύκολα από τη Λευκάδα με 77-88. Η ομάδα του Σπανούλη έχτισε τη διαφορά από το πρώτο ημίχρονο και όταν η Δόξα αποφάσισε να αντισταθεί, είχε τις απαντήσεις για να φύγει χωρίς αγωνία. Η ομάδα ήταν σοβαρή από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα και αυτό ήταν η βάση για να έρθει μια ξεκούραστη νίκη.

ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Ο Κώστας Αντετοκούνμπο μπήκε στην αρχική πεντάδα και έδωσε αμέσως κάτι στην ομάδα: επτά γρήγορους πόντους κοντά στο καλάθι. Με τον Μήτρου-Λονγκ και τον Ντιμιτρίεβιτς να βρίσκουν σκορ από την περιφέρεια, ο ΑΡΗΣ έβαλε 32 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο. Στο δεύτερο έσφιξε την άμυνα, ο Λιντέλ πήρε τη σκυτάλη στην επίθεση και το 35-51 του ημιχρόνου έδειξε ποιος είχε τον έλεγχο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Η διαφορά έφτασε στους 19 και στο δεύτερο μέρος, αλλά η Δόξα δεν άφησε το παιχνίδι. Με ένα 10-0 στην τελευταία περίοδο μείωσε από 54-73 σε 64-73 και μας θύμισε ότι χρειαζόμαστε ακόμη δουλειά. Ο Ντιμιτρίεβιτς, ο Λιντέλ, ο Μήτρου Λόνγκ και ο Ρόμπινσον Ερλ έκοψαν τη φόρα της Δόξας διαλύοντας κάθε σκέψη για αντίδραση στους αντιπάλους τους επαναφέροντας τη διαφορά στο +16.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΕΔΩΣΕ ΟΥΣΙΑ

Εύκολα όπως αναμέναμε ήρθε η νίκη με την ομάδα να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το ποιος θα είναι ο νικητής μόλις από τα πρώτα λεπτά του αγώνα. Συγκεντρωμένος και σοβαρός έβαλε από νωρίς τις βάσεις και έτσι σχεδόν ολοκλήρωσε το παιχνίδι. Ακόμη και αν κάπου στο 25’ έχασε το καθαρό μυαλό στην επίθεση και ήταν αρκετά άστοχος. Όχι όμως τόσο ώστε να αγχωθούμε και αυτό είναι σημαντικό για την ομάδα στη φάση που βρίσκεται.

Τα 6/6 τρίποντα και του Ντιμιτρίεβιτς τραβούν δικαιολογημένα το μάτι ακόμη και αν στην στατιστική δεν αποτυπώνεται ο βαθμός δυσκολίας τους όπως και το timing. Ο Αντετοκούνμπο έδωσε σκορ στη ρακέτα από το ξεκίνημα, ο Μήτρου-Λονγκ πρόσθεσε 12 πόντους και οι Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ κράτησαν την παραγωγή ψηλά με 17 και 14 αντίστοιχα. Έτσι χτίστηκε το προβάδισμα που μας επέτρεψε να ελέγξουμε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Το κενό στην τέταρτη περίοδο μένει ως παρατήρηση. Όταν έχεις φτάσει στο +19, θέλεις να κλείνεις τη δουλειά με καλές κατοχές πριν χρειαστεί να σε ξεκολλήσει ξανά ο καλύτερός σου παίκτης.

Για τον Σπανούλη κάθε παιχνίδι μοιάζει να έχει πέρα από τον στόχο της νίκης και επιμέρους στόχους. Να ανεβάσει παίκτες, να δώσει ρυθμό, να βρει σχήματα.  Πιθανόν να περιμένει περισσότερη σταθερότητα από τον Μοκκόκα αλλά και να δει τον Γιόβιτς να ανεβαίνει. Σίγουρα όμως θα νιώθει ικανοποιημένος από την ομαδική λειτουργία αλλά και τη διάθεση σε ατομικό επίπεδο να βγουν πολλοί παίκτες μπροστά στην επίθεση όταν το χρειάζεται η ομάδα.

ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

Μετά το Βελιγράδι αυτό που θέλαμε ήταν να δούμε τον ΑΡΗ μας να μπαίνει σοβαρά σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι και να παίρνει τη νίκη εύκολα απέναντι στην Λευκάδα . Το έκανε, με καλό πρώτο ημίχρονο και λύσεις από αρκετούς παίκτες. Σίγουρα ξεχώρισε ο Ντιμιτρίεβιτς στην καλύτερη του εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα αλλά η ομαδική λειτουργία σε ένα παιχνίδι με μοιρασμένο χρόνο και ευκαιρίες για όλους ήταν το κλειδί της νίκης. «Συνηθίζει» σε αυτά τα διπλά ο ΑΡΗΣ της νέας εποχής, «συνηθίζουμε» και εμείς να απολαμβάνουμε παιχνίδια που στο πρόσφατο παρελθόν έμοιαζαν με αυτομαστίγωμα. Πάμε για το επόμενο, ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Την πρώτη του ήττα στο EuroCup γνώρισε ο ΑΡΗΣ  από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Βελιγράδι με 84-73, σε ένα παιχνίδι ειδικών συνθηκών όπως εξελίχθηκε. Χωρίς τον Τολιόπουλο την τελευταία στιγμή και με τους Μόργκαν και Ντιμιτρίεβιτς να βγαίνουν από την εξίσωση στην πορεία του αγώνα η ομάδα του Σπανούλη ξέμεινε από λύσεις στα τελευταία λεπτά του έχασε τη συγκέντρωση του και μαζί την ευκαιρία για τη νίκη. Δεδομένων όμως των συνθηκών η ομάδα ήταν ανταγωνιστική μέχρι το τέλος και κάποιες λεπτομέρειες μαζί με τα σφαλτσοσφυρίγματα των 3 διαιτητών οδηγηθήκαμε στη νίκη.

ΜΠΗΚΕ ΣΤΡΑΒΑ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ

Το 8-0 της Χάποελ στο ξεκίνημα δεν μας πανικόβαλε. Ο ΑΡΗΣ μας έσφιξε την άμυνά του, βρήκε στόχο από την περιφέρεια και πέρασε μπροστά με το τρίποντο του «ζεστού» Μόργκαν στο τέλος της πρώτης περιόδου. Στο δεύτερο δεκάλεπτο ήρθε και το καλύτερό μας διάστημα. Η μπάλα κυκλοφόρησε καλύτερα, ο Ντιμιτρίεβιτς βρήκε χώρους και το 28-36 έδειξε ότι μπορούσαμε να βάλουμε δύσκολα στη Χάποελ. Το 35-40 του ημιχρόνου ίσως να μας αδικούσε μιας και είχαμε κάμποσες ευκαιρίες να πάμε με μεγαλύτερη διαφορά στο ημίχρονο.

ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Μετά την ανάπαυλα για σχεδόν ανεξήγητο λόγο χάσαμε γρήγορα ό,τι είχαμε χτίσει. Βιαστικές επιλογές στην επίθεση, πολλά χαμένα αμυντικά ριμπάουντ και το +5 έγινε -9. Ο Μόργκαν δεν μπόρεσε να συνεχίσει λόγω ενοχλήσεων και ο Ντιμιτρίεβιτς αποβλήθηκε μετά από αντιαθλητικό και τεχνική ποινή(?) που είχε προηγηθεί. Κι όμως, τα τρίποντα των Ρόμπινσον-Ερλ και Μήτρου-Λονγκ και το φόλοου του Λιντέλ στην εκπνοή μάς έφεραν ξανά στον πόντο, στο 57-56.

Στο τέταρτο δεκάλεπτο Μοκκόκα, Λιντέλ και Πουλιανίτης κράτησαν την ομάδα στην διεκδίκηση της νίκης. Ακόμη και στο 75-71 υπήρχε παιχνίδι. Εκεί, όμως, χρειαζόμασταν μία καλή επίθεση και σιγουριά στα ριμπάουντ για να βάλουμε πίεση στη Χάποελ. Αντί γι’ αυτό χάσαμε κατοχές και της επιτρέψαμε να ανοίξει τη διαφορά και να φτάσει στο τελικό 84-73 που δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα της αναμέτρησης.

ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Αρκετά καλά στάθηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και παρά τα αναπάντεχα προβλήματα μπορούσε να πάρει τη νίκη. Με τρεις βασικές επιλογές στην περιφέρεια εκτός, ο Σπανούλης χρειάστηκε να αλλάξει την κατανομή του χρόνου και των ρόλων στο παιχνίδι μας. Ο Πουλιανίτης έδωσε βοήθειες στην άμυνα και ένα παλικαρίσιο καλάθι, ο Μοκόκα πήρε πρωτοβουλίες και έφτασε τους 13 πόντους, ενώ και ο Λιντέλ με 12 και 8 ριμπάουντ μάς κράτησε όρθιους όταν όλα έμοιαζαν να στραβώνουν. Όταν όμως η Χάποελ ανέβασε την πίεση, φάνηκε πόσο μας έλειπε ένας γκαρντ που θα οργάνωνε την επίθεση και θα έβαζε την μπάλα στα σωστά χέρια. Δυστυχώς ο Γιόβιτς ακόμη δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Και αυτό έπαιξε κομβικό ρόλο έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι.

Εκτός βέβαια από τα πρόσωπα τα 17 λάθη που κάναμε και τα 18 επιθετικά ριμπάουντ που μας πήραν λένε πολλά για το πού κρίθηκε το παιχνίδι και για το τι πήγε λάθος σε ομαδικό επίπεδο. Χάναμε δικές μας επιθέσεις και δίναμε δεύτερες στους αντιπάλους. Τα σφυρίγματα και ο εκνευρισμός στην τρίτη περίοδο επηρέασαν την εξέλιξη, αλλά όταν φτάνεις στο τελευταίο δίλεπτο ακόμη κοντά στο σκορ απαιτείται συγκέντρωση και σωστές επιλογές που δεν τις είχαμε . Σε αυτά η Χάποελ ήταν καλύτερη και εκεί ακριβώς θα επικεντρωθεί ο Σπανούλης για να βελτιώσει την ομάδα. Και ίσως να πρέπει να αναθεωρήσει ελαφρώς τους «κανόνες» του ροτέισον που εφαρμόζει μιας και ο Μπιρτς σήμερα πήρε τον χρόνο που συνήθως παίρνει παρόλο που είχε θετική παρουσία και φαινόταν ότι του ταιριάζει το παιχνίδι. Αρχές Νοεμβρίου είμαστε ακόμη οπότε όλα αυτά είναι ακόμη σε επίπεδο διερεύνησης από το τεχνικό τιμ.

ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΛΑ ΣΤΡΑΒΑ

Όλα στραβά εξελίχθηκαν σήμερα για τον ΑΡΗ μας που δεν κατάφερε να επεκτείνει το νικηφόρο του σερί στο Βελιγράδι. Η Χάποελ αποδείχθηκε σκληρός αντίπαλος αλλά και αρκετά τυχερός μιας και η τριπλή απουσία στην περιφέρεια ήταν μια σπάνια συνθήκη που δύσκολα θα την ξαναδούμε. Κρατάμε ότι ο ΑΡΗΣ μας το γύρισε 2 φορές και διεκδίκησε τη νίκη σε μια βραδιά που τίποτα δεν πήγαινε καλά. Μας μένει το παράπονο ότι μπορούσαμε τη νίκη ακόμη και έτσι… και αναμένουμε το παιχνίδι του Β γύρου όπου οι Ισραηλινοί δεν θα είναι τόσο τυχεροί όσο σήμερα.

ΥΓ. Έχει γεννήσει προσδοκίες αυτή η ομάδα και οτιδήποτε άλλο εκτός της νίκης μοιάζει παράλογο ακόμη και αν παίζεις με -5 παίκτες!

Με μπάσκετ που μας ξεσήκωσε και χαρακτήρα ομάδας με στόφα νικητή όταν το παιχνίδι πήγε να γυρίσει, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 101-91 φθάνοντας στις 8 συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Το σύνολο του Βασίλη Σπανούλη επέβαλε τον ρυθμό του σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, αγνόησε τους 3 προκλητικούς διαιτητές και πήρε μια πανάξια νίκη.

ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με ένταση, πίεσε την μπάλα και αξιοποίησε τα λάθη του Παναθηναϊκού για να τρέξει. Το αρχικό πρόβλημα στα αμυντικά ριμπάουντ δεν τον εμπόδισε να πάρει τον έλεγχο, με τα τρίποντα των Μοκόκα και Ρόμπινσον-Ερλ να δίνουν το πρώτο καθαρό προβάδισμα. Οι φιλοξενούμενοι έβρισκαν απαντήσεις από την περιφέρεια, αλλά η ομάδα μας συνέχιζε να δημιουργεί και να παίρνει λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε σημαντικό ρόλο στην επίθεση και το 46-44 του ημιχρόνου άφηνε τα πάντα ανοιχτά.

Όταν ο Παναθηναϊκός πέρασε μπροστά στις αρχές της τρίτης περιόδου, ο ΑΡΗΣ μας ξανανέβασε ακόμη περισσότερο την απόδοσή του. Ο Μόργκαν βρήκε συνεχόμενα καλάθια, ο Μοκόκα ήταν σταθερά μέσα στις φάσεις και η άμυνα έδωσε την ώθηση για να ανοίξει η διαφορά. Η ενέργεια του Κώστα Αντετοκούνμπο και το τρίποντο του Τολιόπουλου στο τέλος της περιόδου έφεραν το 79-68 και ένα Παλέ στο πόδι!

ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η τελευταία περίοδος ήταν για γερά νεύρα, κυρίως της ξεκάθαρης διάθεσης των 3 διαιτητών να κρατήσουν τους αντιπάλους μας μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Η δυστοκία στην επίθεση και τα τρίποντα του Γιαμπουσέλε έφεραν το 84-85. Και εκεί που φοβόμασταν ότι θα χάσουμε το μυαλό μας, η ομάδα βρήκε απάντηση. Πρώτα ο Μοκόκα και στη συνέχεια ο Μόργκαν, με το τεράστιο τρίποντο και φάουλ μπροστά στον Ναν, έφεραν το 90-85. Το τελείωμα είχε καθαρές αποφάσεις και σημαντικές άμυνες. Ο Λιντέλ έβαλε δύσκολο καλάθι και δημιούργησε για τον Μπιρτς, ενώ ο Τολιόπουλος με το τελευταίο μεγάλο τρίποντο τελείωσε την υπόθεση νίκη. Το 101-91 ήταν η ανταμοιβή μιας προσπάθειας που είχε ποιότητα, πείσμα και διάρκεια.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΑΠΟΚΤΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Δύσκολη νίκη αλλά κυριαρχική νίκη θα μπορούσε να πει κανείς για το σημερινό παιχνίδι μιας και ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του και να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Το σημαντικότερο είναι ότι η ομάδα έπαιξε σύμφωνα με τις δικές της αρχές χωρίς να προσπαθεί να προσαρμοστεί ακριβώς πάνω στον αντίπαλο της. Ασταμάτηση, πίεση, γρήγορη μετάβαση στην επίθεση και ξεκάθαρη διάθεση να τιμωρήσει κάθε λάθος του αντιπάλου. Οι 37 πόντοι από τα 20 λάθη του Παναθηναϊκού δείχνουν πόσο αποτελεσματικά συνδέθηκε η άμυνα με την επίθεση. Τα 13/25 τρίποντα συνδυάστηκαν με 22 ασίστ και ήταν το αποτέλεσμα μιας ορθολογικής ομαδικής λειτουργίας.

Ο Σπανούλης έχει τεράστιο μερίδιο σε αυτή την εικόνα. Η ομάδα ήξερε πώς ήθελε να παίξει και βρήκε διαφορετικές λύσεις όσο άλλαζαν οι ανάγκες του αγώνα. Ο Μοκόκα με 19 πόντους, αποτελεσματικά τελειώματα και σημαντική αμυντική δουλειά έδειξε πόσο μπορεί να ανεβάσει το σύνολο. Ο Μόργκαν έφτασε τους 21 και επιβεβαίωσε ξανά ότι μπορεί να εκτελέσει όταν η μπάλα καίει. Ντιμιτρίεβιτς και Τολιόπουλος πρόσθεσαν ποιότητα στην περιφέρεια, ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή προσφορά του και οι Λιντέλ και Μπιρτς έκαναν καθοριστικές δουλειές στο φινάλε. Αυτό το βάθος αρχίζει να φαίνεται στην πράξη και αυτό ακριβώς ήταν εξαρχής το πλάνο του Σπανούλη.

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΝΑΖΕΙ

Επέστρεψε δυναμικά και το φωνάζει ο ΑΡΗΣ μας με κάθε ευκαιρία! Και αυτό ακριβώς έκανε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall, απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά και στους «πρασινοφρουρούς» του που με νύχια και με δόντια πάλευαν να τον κρατήσουν μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Στο τέλος όμως άρπαξαν μια κατοστάρα στο κεφάλι όπως τους άξιζε! Ο Μοκόκα έκανε την καλύτερη εμφάνισή του, ο Μόργκαν έβαλε τα μεγάλα καλάθια και ο Τολιόπουλος υπέγραψε και αυτός με τον γνωστό του τρόπο το τέλος μιας σπουδαίας βραδιάς στο Παλέ και ενός ξέφρενου πάρτι που συνεχίστηκε και μετά τη λήξη του αγώνα. Κρατάμε τη μεγάλη νίκη-δήλωση κόντρα στο υψηλότερο μπάτζετ της Ευρωλίγκας και τη σπουδαία εμφάνιση ενόψει της συνέχειας, αναμένοντας τα καλύτερα! Τρέλανε μας και άλλο ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τεράστιος Σπανούλης! 

Πάνω που αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας βρίσκει αγωνιστική ταυτότητα και αποκτά συνέπεια στο παιχνίδι του, ήρθε το 3-0 στη Λιβαδειά να μας προσγειώσει απότομα. Απέναντι σε μια ομάδα που δεν είχε ούτε νίκη ούτε γκολ σε 8 αγωνιστικές, εμφανιστήκαμε χωρίς δημιουργία, με προβληματικό κέντρο και φθηνά λάθη στην άμυνα. Μια ήττα και μια εμφάνιση που μας γυρίζει αρκετά βήματα πίσω.

ΔΕΧΘΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε το 4-4-2, με τον Γένσεν δίπλα στον Χόνγκλα αντί του Ράσιτς και τον Παπασαραφιανού στα αριστερά της επίθεσης. Η πρώτη προσπάθεια ήταν δική μας  αλλά αμέσως μετά ο Λεβαδειακός βρήκε αυτό που έψαχνε από την αρχή της χρονιάς. Ελνένι, Κωστή και Νίκας συνεργάστηκαν χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη κάνοντας  το 1-0 μόλις στο 8΄.

Το κακό δεν ήταν μόνο ότι δεχθήκαμε ξανά ένα γρήγορο γκολ. Ήταν ότι αυτή τη φορά δεν ακολούθησε ουσιαστική αντίδραση. Η μπάλα περνούσε από τα πόδια μας, κερδίζαμε κόρνερ, αλλά δεν μπορούσαμε να συνδέσουμε το κέντρο με την επίθεση. Οι Κουαμέ και Καντεβέρε έμεναν αποκομμένοι και ο Λεβαδειακός προστάτευε το προβάδισμά του χωρίς να πιέζεται ιδιαίτερα.

Πριν από την ανάπαυλα ήρθε και το δεύτερο δώρο. Ο Βέλιο απέκρουσε άσχημα το σουτ του Μανθάτη και στη συνέχεια έκανε το πέναλτι προσπαθώντας να διορθώσει το λάθος του. Με το πέναλτι και το 2-0 η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια έχοντας φέρει η ίδια τον εαυτό της σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η είσοδος του Γιαννιώτα στο δεύτερο μέρος έδωσε λίγη περισσότερη κίνηση και ο ΑΡΗΣ μας προσπάθησε να ανεβάσει την πίεσή του. Η μεγάλη στιγμή ήρθε με το σουτ του Καντεβέρε που πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι. Αν έμπαινε, θα υπήρχε χρόνος να διεκδικήσουμε την επιστροφή. Δεν μπήκε, όμως, και η συνέχεια δεν είχε την ανάλογη επιμονή και δημιουργία. Αντί να βάλουμε τον Λεβαδειακό σε κατάσταση πίεσης, του δώσαμε χώρους για νέες ευκαιρίες και στο 87’ βρήκε και το 3-0. Ένα τέλος ανάλογο της συνολικής μας παρουσίας.

ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΑΘΕ ΑΜΝΗΣΙΑ

Τι είδαμε σήμερα; Ένα ανύπαρκτο δημιουργικά κέντρο και μια ομάδα ασύνδετη που δεν ήξερε τι να την κάνει την μπάλα. Ένα σύνολο παικτών που σχεδόν κανέναν δεν μπορείς να τον βαθμολογήσεις έστω με τη βάση. Και έναν προπονητή που πάνω που αρχίσαμε λίγο να τον εμπιστευόμαστε τελικά να μας δίνει ένα χαστούκι για να συνέλθουμε και να τον κοιτάξουμε όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ευχόμασταν να είναι.

Έλειψε ο Ράσιτς έλειψε  και η σύνδεση των γραμμών, η σωστή πρώτη πάσα και η ηρεμία στην ανάπτυξη. Ο Γένσεν δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι και ο Χόνγκλα έμοιαζε μόνος.  Ο Παπασαραφιανός δεν μπόρεσε να συνεχίσει την καλή παρουσία του Κυπέλλου, αλλά προφανώς δεν μπορεί να περιμένουμε από έναν νεαρό να διορθώσει τη δυσλειτουργία ολόκληρης της ομάδας. Δυσλειτουργία που δεν διορθώθηκε ούτε με τις παρεμβάσεις του Γρηγορίου. Και εδώ υπάρχει ευθύνη του Γρηγορίου. Δεν φάνηκε να έχει διαβάσει σωστά τον αντίπαλο ούτε πριν ούτε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Μετά το σημερινό reset μάλλον μοιάζει άσκοπο τουλάχιστον αυτή τη στιγμή να μιλάμε για αγωνιστική ταυτότητα, για καλά χρονικά διαστήματα και βελτίωση. Πλέον αναμένουμε μόνο αποτελέσματα μιας και οι εμφανίσεις μοιάζουν τυχαίες.

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΓΚΕΛΕΣ, ΑΣΥΝΕΠΗΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ

Πιστός στις κακές παραδόσεις του ο ΑΡΗΣ μας στη Λειβαδιά, έχασε αμαχητί με 3-0 από μια ομάδα που δεν είχε πετύχει ούτε γκολ ως τώρα στο πρωτάθλημα. Αγνώριστη ομάδα σήμερα λες και έπαθε αμνησία. Δεν θύμισε σε τίποτα την ομάδα που τα τελευταία παιχνίδια έπαιζε κάποια διαστήματα καλό ποδόσφαιρο και έψαχνε τον τρόπο να τα επεκτείνει χρονικά. Σημαντική βαθμολογική απώλεια, μεγάλο πισωγύρισμα, ακόμη μεγαλύτερο ξενέρωμα.

Χωρίς να πιάσει τα στάνταρ των προηγούμενων αγώνων, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε την Τσεντεβίτα με 78-73 και έκανε το 5/5 στο EuroCup! Ο Τολιόπουλος ήταν αυτός που ξεμπλόκαρε την ομάδα όταν είχε αρχίσει να αγχώνεται, ο Μόργκαν ήταν αυτός που κλείδωσε τη νίκη. Σε μια βραδιά με πολλά λάθη, εκνευρισμό και συνεχόμενα σφυρίγματα που δεν μας επέτρεψαν ποτέ να βρούμε ρυθμό. Η ομάδα όμως βρήκε τις απαντήσεις όταν πραγματικά τις χρειαζόταν και στο τέλος επιβεβαίωσε ότι μπορεί και στην κακή της βραδιά όπου όλα πηγαίνουν στραβά να κερδίζει!

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΠΟΤΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΥΣΚΟΛΗ

Τα δύο τρίποντα του Ρόμπινσον-Ερλ για το αρχικό 6-0 μάς έβαλαν δυνατά στο παιχνίδι αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Η Τσεντεβίτα έφερε την αναμέτρηση στις επαφές, εκμεταλλεύτηκε τις αμυντικές μας αδυναμίες και δεν μας επέτρεψε να τρέξουμε όπως θέλαμε. Τα πολλά φάουλ και οι διακοπές δυσκόλευαν ακόμη περισσότερο την προσπάθεια να αποκτήσουμε ρυθμό.

Ο ΑΡΗΣ βρήκε λύσεις από τον Μόργκαν αλλά δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Ακόμη και όταν πήραμε μικρό προβάδισμα, τα λάθη και οι κακές επιστροφές έδωσαν στους Σλοβένους την ευκαιρία να περάσουν μπροστά με 34-39. Το κάρφωμα του Ρόμπινσον-Ερλ και το καλάθι του Μόργκαν στο τέλος του ημιχρόνου περιόρισαν τη ζημιά στο 38-39.

Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Ούτε στην τρίτη περίοδο άλλαξε ουσιαστικά η εικόνα. Ο Μοκόκα και ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσαν επιθετικές λύσεις, φτάσαμε στο 55-49, αλλά και πάλι δεν κρατήσαμε τη διαφορά. Το 57-57 έστελνε το παιχνίδι στην τελευταία περίοδο χωρίς να έχουμε βρει ρυθμό ούτε για 2’. Εκεί βγήκε μπροστά ο Τολιόπουλος. Με οκτώ πόντους και δύο διαδοχικά τρίποντα έφερε το 69-60 και ξεσήκωσε το Παλέ! Η Τσεντεβίτα δεν παραδόθηκε και πλησίασε ξανά στο 74-70, όμως ο Μόργκαν είχε την ψυχραιμία και την εκτέλεση. Δύο βολές και ένα προσωπικό καλάθι για το 78-70 έδωσαν την απόσταση που χρειαζόμασταν για να κλείσουμε νικηφόρα τη βραδιά.

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΣΩΣΤΑ

Αυτή τη φορά η ομάδα του Σπανούλη δεν είχε την κυκλοφορία και τις συνεργασίες που απολαύσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια. Οι 12 ασίστ απέναντι στα 17 λάθη αποτυπώνουν το πρόβλημα. Η μπάλα δεν κινούνταν με την ίδια ταχύτητα, αρκετές επιθέσεις κατέληγαν σε δύσκολες ατομικές προσπάθειες και οι ευκαιρίες για εύκολο καλάθι ήταν περιορισμένες. Τα σφυρίγματα έφεραν δικαιολογημένα εκνευρισμό, αλλά δεν εξηγούν όλες τις δικές μας κακές επιλογές.

Ο Σπανούλης αναζήτησε λύσεις και με χαμηλότερα σχήματα, χωρίς να βρει σταθερά τον ρυθμό που ήθελε. Στην τελευταία περίοδο, όμως, η μεγαλύτερη αμυντική ένταση συνδυάστηκε με τις σωστές επιθετικές απαντήσεις. Ο Τολιόπουλος άλλαξε τη ροή του αγώνα και ο Μόργκαν επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση, ολοκληρώνοντας το παιχνίδι με 18 πόντους αν και άστοχος.

Σημαντικό και το ότι είχαμε έξι διψήφιους. Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 13 πόντους και 11 ριμπάουντ έδωσε σταθερότητα, ενώ Ντιμιτρίεβιτς, Μοκόκα και Λιντέλ πρόσφεραν λύσεις σε διαφορετικά διαστήματα. Το βάθος έχει αξία όταν σε βοηθά να κερδίζεις και μια βραδιά που συνολικά δεν σου βγαίνει. Παρόλα αυτά το μπλοκάκι με τις σημειώσεις του Σπανούλη θα πρέπει να έχει γεμίσει από το αποψινό παιχνίδι μιας και σε πολλά σημεία του αγώνα οι παίκτες μας δεν αντέδρασαν σωστά.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΗΤΤΑ ΜΑΘΗΜΑ

Παιχνίδι για γερά νεύρα ήταν το αποψινό, μέχρι να ξαναπατήσει ο Τολίοπουλος στο παρκέ και να μας διώξει το άγχος. Η αξιόμαχη Τσεντεβίτα και οι 3 τραγικοί διαιτητές που δεν επέτρεψαν να παιχτεί μπάσκετ, μάς θύμισαν ότι κανένα παιχνίδι δεν πρέπει να θεωρούμε κερδισμένο πριν αυτό αποδειχθεί μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Κακή η αποψινή εμφάνιση αλλά το ότι κερδίσαμε χωρίς άγχος στο τέλος δείχνει πολλά για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Το 5 στα 5 στο Eurocup δίνει αυτοπεποίθηση και μας φτιάχνει για τη συνέχεια και τα δυνατά παιχνίδια που ακολουθούν. Εκεί που περιμένουμε έναν ΑΡΗ πανέτοιμο να τεστάρει τις αντοχές του. Έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ συνέχισε δυνατά!

ΥΓ. Το Eurocup είναι ο βασικός στόχος της ομάδας αλλά πριν από τη Χάποελ υπάρχει ο Παναθηναϊκός στο Παλέ. Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό, υπάρχει και το κομμάτι της διαιτησίας στην «μετά Λιόλιου» εποχή. Για να δούμε αν οι φωνές για τα «κλεμμένα» πιάνουν τόπο.

Μια ήττα που μπορούσε όχι απλά να αποφύγει αλλά να την μετατρέψει σε νίκη… γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ, χάνοντας με 2-1 από τον Παναθηναϊκό με γκολ λίγο πριν το φινάλε της αναμέτρησης. Η ομάδα του Γρηγορίου παρά τις πολλές αλλαγές βρήκε ευκαιρίες, ισοφάρισε με τον Καντεβέρε και είχε τις στιγμές της για να φέρει τούμπα το παιχνίδι. Στο τέλος όμως ένα «εύκολο» γκολ του στέρησε ακόμη και την ισοπαλία. Κρατάμε όμως την συνολική εμφάνιση αλλά και την παρουσία των «μικρών» Χαρούπα και Παπασαραφιανό που έδειξαν καλά στοιχεία.

ΓΡΗΓΟΡΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου άλλαξε πρόσωπα και διάταξη επιλέγοντας τον Μιρ στην κορυφή, τον Γένσεν πίσω του και τους Μπουσαΐντ και Παπασαραφιανό στα άκρα. Με τον Χαρούπα αριστερά στην άμυνα και τον Μπασίρου δίπλα στον Χόνγκλα, η ομάδα αναζητούσε διαφορετικές συνεργασίες από αυτές των τελευταίων αγώνων.

Πριν προλάβει να τις βρει βρεθήκαμε πίσω στο σκορ. Ο Λούζα σχεδόν ανενόχλητος είχε τον χώρο να περάσει την κάθετη και ο Κοντούρης εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια στην άμυνά μας και την κακή έξοδο του Βέλιο για το 1-0. Μια φάση που μπορούσαμε να σταματήσουμε νωρίτερα αν ο Μπασιρού είχε γρηγορότερες αντιδράσεις και περισσότερη ένταση στο παιχνίδι του.

Στη συνέχεια αν και υπήρχε διάθεση έλειπε η σωστή απόφαση κοντά στην περιοχή. Προς το τέλος του ημιχρόνου καταφέραμε να γίνουμε πιο απειλητικοί. Ο Μιρ προτίμησε να εκτελέσει αντί να αξιοποιήσει τον ελεύθερο Γένσεν, με τον Πένια να αποκρούει, ενώ ο Χαρούπας έφτασε με προσωπική προσπάθεια σε σουτ μέσα από την περιοχή και ανάγκασε τον γκολκιπερ σε μια ωραία απόκρουση.

ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ, ΤΟΥ ΕΛΕΙΨΕ Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε πιο επιθετικά στην επανάληψη με τους 2 νεαρούς να κάνουν έντονη την παρουσία τους. Από τη σέντρα του Χαρούπα ο Παπασαραφιανός στέλνει με κεφαλιά την μπάλα λίγο πάνω από το δοκάρι. Ενώ λίγο αργότερα ο Χαρούπας δημιούργησε ξανά αλλά ο Γένσεν σπατάλησε μια μεγάλη ευκαιρία με αδύναμο τελείωμα.

Η είσοδος των Γκαρέ, Κουαμέ και Καντεβέρε έδωσε περισσότερη απειλή στην επίθεση. Πριν έρθει το γκολ χρειάστηκε η μεγάλη επέμβαση του Βέλιο στο τετ α τετ του Αντίνο για να παραμείνουμε στο παιχνίδι. Στο 65΄ ο Γκαρέ κέρδισε την μπάλα και βρήκε τον Παπασαραφιανό, εκείνος μπήκε στην περιοχή και γύρισε σωστά στον Καντεβέρε για το 1-1!

Στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα ο Παναθηναϊκός βρήκε περισσότερες επιθέσεις στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα και στο 89΄ μια σέντρα του Κυριακόπουλου βρήκε τον Ραστόντερ που με τακουνάκι αιφνιδίασε τον Βέλιο για το 2-1. Σε μια φάση που η άμυνα μας ήταν πολύ χαλαρή χωρίς λόγο. Στις καθυστερήσεις ο Φαμπιάνο δεν πρόλαβε να βρει την μπάλα μπροστά στην εστία και η ευκαιρία για μια δεύτερη ισοφάριση χάθηκε.

ΞΕΧΝΑΕΙ… ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Όπως ήταν αναμενόμενο οι αλλαγές του Γρηγορίου επηρέασαν τη συνοχή της ομάδας κάτι που φάνηκε κυρίως στο ξεκίνημα. Το «φθηνό» πρώτο γκολ έδειχνε ότι και πνευματικά οι 11 που είχαν επιλεχθεί δεν ήταν σε ετοιμότητα. Στην πορεία όμως η εικόνα βελτιώθηκε σε όλα τα επίπεδα. Βρέθηκαν συνεργασίες, δημιουργήσαμε προϋποθέσεις και όταν μπήκαν οι αλλαγές ήρθε και η ισοφάριση. Εκεί χρειαζόταν καλύτερη διαχείριση από τον πάγκο και μεγαλύτερη συγκέντρωση μέσα στο γήπεδο. Η ομάδα έδειξε ότι μπορούσε να πάρει τη νίκη αλλά της έλειπε μια σωστή απόφαση για να το πετύχει. Και όταν δεν το πετυχαίνεις όταν σου παρουσιάζονται οι ευκαιρίες τότε συχνά το ποδόσφαιρο σε τιμωρεί όπως έγινε σήμερα.

Κατά τα άλλα ο Χαρούπας και ο Παπασαραφιανός έδωσαν ουσιαστικούς λόγους για να τους ξαναδούμε. Ο πρώτος πήρε πρωτοβουλίες και δημιούργησε ευκαιρίες ενώ ο δεύτερος απείλησε κάμποσες φορές και στο γκολ της ισοφάρισης κάνει τη σωστή πάσα. Πέρα όμως από αυτούς δεν νομίζω ότι οι υπόλοιποι άρπαξαν την ευκαιρία που τους έδωσε ο Γρηγορίου. Μιρ και Γένσεν επιβάλλετε να έχουν καλύτερες αποφάσεις και τελειώματα. Αυτά τα παιχνίδια είναι ευκαιρία να δείξουν ότι μπορούν να προσφέρουν περισσότερα και όταν παρουσιάζονται έτσι δύσκολα να τους δούμε διαφορετικά. Στους αρνητικούς πρωταγωνιστές θα βάλουμε και τον Βέλιο που σήμερα πρόσθεσε μια κακή παρένθεση στις εξαιρετικές εμφανίσεις του από την αρχή της χρονιάς.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Η εμφάνιση σήμερα ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Η δημιουργική βελτίωση και η παρουσία των νεαρών είναι πράγματα που κρατάμε, αλλά χρειάζεται να συνοδεύονται από αποτελεσματικότητα και καλύτερη προστασία της εστίας μας. Διακρίνεται πλέον μια συνέπεια και μια συνέχεια σε αυτά που προσπαθεί να περάσει ο Γρηγορίου και σήμερα πάρα τις τόσες αλλαγές το είδαμε σε αρκετά σημεία του αγώνα. Στόχος παραμένει η επέκταση αυτών των καλών διαστημάτων στο παιχνίδι.

Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΤΑ ΔΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ

Με τόσες αλλαγές και απουσίες σήμερα, κανείς δεν περίμενε τον ΑΡΗ μας τόσο ανταγωνιστικό. Η ομάδα είχε την εικόνα και τις ευκαιρίες για να πάρει κάτι από το ΟΑΚΑ και αυτό κάνει την ήττα ακόμη πιο πικρή. Δεν γίνεται να παλεύεις, να επιστρέφεις, να σου παρουσιάζονται οι ευκαιρίες και στο τέλος να φεύγεις με άδεια χέρια τόσο απλά. Όσο στενάχωρο και αν ήταν το τελικό αποτέλεσμα δεν παύει η ομάδα να παρουσιάζει κάποιες σταθερές, να δείχνει βελτίωση και να αφήνει υποσχέσεις για τη συνέχεια. Υποσχέσεις όπως ακριβώς άφησαν οι Παπασαραφιανός και ο Χαρούπας σήμερα με τον Γρηγορίου να πρέπει να αρχίζει να τους υπολογίζει περισσότερο. Ιδιαίτερα αν στο κύπελλο φέτος θέλουμε να προχωρήσουμε και δεν κάνουμε απλό τουρισμό.

Με ένα γεμάτο πρώτο ημίχρονο που σκοράραμε 4 φορές(μέτρησαν τα 3), ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Ατρόμητο με 3-1 και επέκτεινε το νικηφόρο του σερί! Το γρήγορο γκολ του Φαμπιάνο, η άδικη ισοφάριση από τον Ατρόμητο και η αντίδραση του ΑΡΗ με τον Κουαμέ και τον Πετρίς οδήγησαν στο σκορ νίκης πριν συμπληρωθεί μισή ώρα. Η συνέχεια είχε χαμηλότερο ρυθμό, αλλά το τρίποντο ήρθε χωρίς μεγάλη αγωνία και μας έφερε στους 16 βαθμούς και στην 4^η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ, ΔΕΝ ΧΑΛΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου κράτησε την ίδια ενδεκάδα για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι και ο ΑΡΗΣ φρόντισε από νωρίς να δείξει τις διαθέσεις του. Η συνεργασία Γκαρέ και Μπρούμα στο κόρνερ έφερε τη σέντρα και ο Φαμπιάνο με κεφαλιά έκανε το 1-0 μόλις στο ξεκίνημα.

Η ισοφάριση του Σερζίνιο στο 9΄ σε φάση που ξεκινάει από το χέρι του Μάγκνουσον που δεν είδε ούτε ο διαιτητής, ούτε το VAR δεν μας αποσυντόνισε. Ο ΑΡΗΣ μας συνέχισε να κερδίζει μονομαχίες, κυκλοφορούσε γρήγορα την μπάλα και πίεζε την προβληματική άμυνα του Ατρομήτου. Στο 23΄ ο Καντεβέρε κυνήγησε τη φάση και σούταρε, ο Χουτεσιώτης απέκρουσε και ο Κουαμέ ακολούθησε για να σκοράρει με κεφαλιά. Λίγο αργότερα ήρθε η εξαιρετική πάσα του Ράσιτς στην κίνηση του Πετρίς και δυνατό τελείωμα από πολύ δύσκολη γωνία για το 3-1! Η ομάδα βρήκε και 4^ο γκολ με τον Γκαρέ αλλά τα όργανα της διαιτησίας είδαν επαφή με το χέρι.

ΈΡΙΞΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ, ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ

Το δεύτερο ημίχρονο δεν είχε την ίδια εκρηκτικότητα με το πρώτο. Ο Ατρόμητος έκανε αλλαγές και προσπάθησε να αναδιοργανωθεί η ομάδα μας διατήρησε την συγκέντρωση της και δεν αγχώθηκε. Μάλιστα υπήρχαν προϋποθέσεις για τέταρτο γκολ, αλλά δεν τις αξιοποιήσαμε ώστε να τελειώσουμε ακόμη πιο άνετα το παιχνίδι.

Οι φιλοξενούμενοι έγιναν περισσότερο απειλητικοί προς το τελευταίο κομμάτι του αγώνα, χωρίς να μας βάλουν σε παρατεταμένη πίεση. Στις καθυστερήσεις χρειάστηκε παρέμβαση του VAR για να διορθωθεί το πέναλτι που υπέδειξε ο Τσιμεντερίδης, αφού το μαρκάρισμα του Χόνγκλα ήταν εκτός περιοχής… Άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια του Τσιμεντερίδη να αφυπνίσει τους αντιπάλους μας που έπεσε στο κενό και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε το παιχνίδι.

Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ

Ο Γρηγορίου για ακόμη ένα παιχνίδι διατήρησε πρόσωπα και διάταξη με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει σωστές αποστάσεις, να πιέζει πιο ορθολογικά και να βγάζει ακόμη καλύτερες συνεργασίες. Το ότι η ισοφάριση δεν έφερε πανικό και το ότι η νίκη ήρθε μέσα από οργανωμένο ποδόσφαιρο δείχνει ότι γίνεται δουλειά τόσο σε τεχνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Στόχος παραμένει η διάρκεια γιατί αν τα σημερινά καλά 60’ γίνουν 90’ τότε θα μιλάμε για άλλον ΑΡΗ!

Σε ατομικό επίπεδο Πετρίς και Ράσιτς έκαναν τη διαφορά. Ο πρώτος πρόσφερε ανεβάσματα και απειλή από δεξιά ενώ ο δεύτερος είχε την καθαρή σκέψη που χρειαζόταν ο άξονας, με τον Χόνγκλα να βοηθά στις μονομαχίες. Το πείσμα του Καντεβέρε και η παρουσία του Κουαμέ στην περιοχή έδωσαν ουσία στο παιχνίδι με δύο επιθετικούς. Μαζί με τον σταθερό Φαμπιάνο που ήταν από τα βασικά πρόσωπα της νίκης. Η ομάδα διαθέτει παίκτες με ποιότητα και όταν αυτό επιβεβαιώνεται στο γήπεδο βλέπουμε εμφανίσεις σαν τις σημερινές.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ

Την αγωνιστική του ταυτότητα φαίνεται να βρίσκει ο ΑΡΗΣ μας, που με 3 γκολ από το πρώτο ημίχρονο έφτασε στην τρίτη συνεχόμενη νίκη του στο πρωτάθλημα σκαρφαλώνοντας στην 4^η θέση! Ο Φαμπιάνο άνοιξε ξανά τον δρόμο, ο Κουαμέ ήταν εκεί που έπρεπε και ο Πετρίς συνδύασε τη γεμάτη παρουσία του με ένα υπέροχο γκολ. Με τον Ράσιτς να δίνει ποιότητα στον άξονα και την ομάδα να βγάζει ένταση και συνεργασίες έχοντας μεγαλύτερη διάρκεια από τα προηγούμενα παιχνίδια. Και αυτή η διάρκεια και η γενικότερη βελτίωση που παρατηρούμε στα τελευταία παιχνίδια είναι που μας κάνει να χαμογελάμε πέρα από τους 3 βαθμούς. Συνέχισε έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου και άσε τους Τσιμεντερίδηδες να σκούζουν!

ΥΓ. Ότι είπαμε για το μπάσκετ και το lioliosgate ισχύει και για το ποδόσφαιρο. Δεν χρειάζεται κανένα δικαιοδοτικό όργανο να μας πει αν υπάρχουν στημένοι, μιλημένοι, δημοσιοσχεσίτες διαιτητές με μόνιμες συμπάθειες, αντιπάθειες και επιλεκτικές ευαισθησίες.  Τα βλέπουμε με τα ματάκια μας κάθε αγωνιστική.

Με τον Λιντέλ να κάνει την καλύτερη φετινή του εμφάνιση και τον Τολιόπουλο να δίνει τις απαντήσεις όποτε χρειάστηκε, ο ΑΡΗΣ πέρασε από τη Μύκονο με 72-88 και έφτασε τις έξι συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε άλλη μία ουσιαστική παρουσία και η άμυνα στην τελευταία περίοδο έβαλε τέλος στις διαθέσεις των γηπεδούχων. Σε ένα παιχνίδι όπου ο φορμαρισμένος Ντιμιτρίεβιτς έμεινε εκτός και σχεδόν το κενό του πέρασε απαρατήρητο.

Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΦΕΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ, Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟ ΕΔΡΑΙΩΣΕ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με την επιθετική αυτοπεποίθηση που έφερε από τη Γερμανία. Η μπάλα κυκλοφορούσε, τα ελεύθερα σουτ έμπαιναν και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Τα 6/10 τρίποντα της πρώτης περιόδου βοήθησαν στο 21-28, ενώ η συνέχεια είχε περισσότερο Λιντέλ και σταθερά καλές συνεργασίες. Το προβάδισμα έφτασε στο 32-49, πριν κλείσει το ημίχρονο στο 36-49. Οι 16 ασίστ στο πρώτο μέρος έδειχναν πόσο ομαδικά λειτουργούσε η επίθεσή μας.

ΛΑΘΗ, «ΛΑΘΗ» ΚΑΙ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Στην τρίτη περίοδο αυτή η εικόνα χάθηκε. Η αποτελεσματικότητα έπεσε, ο Λοβ βρήκε ρυθμό και η Μύκονος πλησίασε στο 54-59. Σε αυτό το κομμάτι του αγώνα οι διαιτητές έδειξαν ότι δεν τους αγγίζει καθόλου όλα όσα γίνονται στον χώρο τους και προσπάθησαν να δώσουν χείρα βοηθείας στους γηπεδούχους μπας και… Εκεί ο Τολιόπουλος πήρε την ευθύνη. Έδωσε πολύτιμα καλάθια και με το δύσκολο τρίποντο στην εκπνοή διαμόρφωσε το 56-64. Μια ανάσα που είχε μεγάλη σημασία, όπως είχε εξελιχθεί το παιχνίδι.

Ο ΛΙΝΤΕΛ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ ξαναβρήκε την αμυντική του ένταση. Η παρουσία των δύο Αντετοκούνμπο δυσκόλεψε τις προσπάθειες των γηπεδούχων, ο Τολιόπουλος πρόσθεσε κλέψιμο και καλάθι και ο Λιντέλ ανέλαβε ξανά στην επίθεση. Η διαφορά άνοιξε, το 66-80 έβαλε τις βάσεις για το τέλος και το τελικό 72-88 ήρθε με την ομάδα να έχει ανακτήσει τον έλεγχο.

ΕΧΕΙ ΒΑΘΟΣ, ΕΧΕΙ ΛΥΣΕΙΣ, ΨΑΧΝΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Με 25 πόντους και 6 ριμπάουντ Ο Λιντέλ ήταν το πρόσωπο του αγώνα Έδειξε πόσα μπορεί να προσφέρει όταν μένει στο παιχνίδι και βρίσκει ρυθμό. Αυτή την εμφάνιση την περιμέναμε και έχει σημασία να αποτελέσει συνέχεια στην προσαρμογή του. Ο Τολιόπουλος πάλι έδωσε μεγαλύτερη αξία στους 14 πόντους του τη στιγμή που τους πέτυχε. Όταν η επίθεση κόλλησε και η Μύκονος άρχισε να πιστεύει στην ανατροπή, βγήκε μπροστά. Ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή δουλειά του με 15 πόντους, χωρίς να χρειάζεται να συγκεντρώνει πάνω του κάθε επίθεση. Μέχρι και οι 9 πόντοι του Μήτρου Λονγκ είχαν ξεχωριστή σημασία ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Ντιμιτρίεβιτς ήταν εκτός και ο Μόργκαν δεν ήταν σε καλή ημέρα. Θετική και η παρουσία του Γιόβιτς, με 3 πόντους και 3 ασίστ. Όσο βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό, περιμένουμε να προσθέσει περισσότερη ηρεμία και καλύτερη οργάνωση στην επίθεσή μας.

Για την ομάδα μας γενικότερα και τον κόουτς  Σπανούλη πιο συγκεκριμένα, έχει αξία ότι την στιγμή που για πρώτη φορά στη σεζόν πήρε ένα θεωρητικό ρίσκο να κρατήσει εκτός αποστολής τον ανεβασμένο Ντιμιτρίεβτις κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους και μέσα από την σταθερά του φετινού ΑΡΗ που είναι άμυνα φθάσαμε εύκολα στη νίκη . Φέτος έχουμε την τύχη στον πάγκο να υπάρχουν παίκτες με διαφορετικά στοιχεία και ο κόουτς έχει τη δυνατότητα να τα αξιοποιεί ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού. Το τρίτο δεκάλεπτο, πάντως, χρειάζεται προσοχή. Αυτή τη φορά είχαμε την ποιότητα και την αμυντική αντίδραση για να αποκαταστήσουμε τη διαφορά. Θέλουμε σταδιακά να περιορίζονται και αυτά τα διαστήματα.

ΕΠΕΝΔΥΕΙ ΣΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Την 6η συνεχόμενη νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στην Μύκονο ξεπερνώντας σχετικά εύκολα ένα παιχνίδι «παγίδα». Με εξαίρεση το τρίτο δεκάλεπτο η ομάδα δεν ζορίστηκε καθόλου και το «κενό» του Ντιμιτρίεβτις δεν φάνηκε ποτέ. Κρατάμε το διπλό, τον εντυπωσιακό Λιντέλ και την ψυχραιμία της ομάδας όταν πιέστηκε. Νίκες σαν τη σημερινή χτίζουν αυτοπεποίθηση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Συνεχίζουμε με δουλειά και όλο και περισσότερη ανυπομονησία για το επόμενο παιχνίδι. Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Κανένα «κατευθυνόμενο» δικαιοδοτικό όργανο και «πειστήριο»  δεν χρειάζομαι για να καταλάβω αν ο διαιτητής είναι πιασμένος, μιλημένος, καριερίστας-δημοσιοσχετίστας . Τα επιλεκτικά του σφυρίγματα και οι μόνιμες συμπάθειες και αντιπάθειες τα επιβεβαιώνουν όλα.

ΥΓ2. Έλα ρε φίλε, σοβαρά; στημένος διαιτητής εις βάρος του ΑΡΗ; Δεν είναι φάντασμα; δεν είναι καραμέλα; δεν είναι το άλλοθι των δικών μας αδυναμιών; δεν είναι η φαντασία μας ότι μας κυνηγάνε; Μάλλον μεμονωμένο περιστατικό θα ήταν γιατί αυτά δεν γίνονται ούτε στο μπάσκετ, ούτε στο ποδόσφαιρο που έχει και εξυγίανση…

Επίδειξη δύναμης έκανε ο ΑΡΗΣ μας στο Ροστόκ, διαλύοντας την τοπική ομάδα  με 79-110! Μόργκαν, Ντιμιτρίεβιτς , Ρόμπινσον-Ερλ και Τολιόπουλος  πρόσθεσαν μια γεμάτη εμφάνιση σηκώνοντας επιθετικά τον ΑΡΗ. Ο τρόπος όμως που λειτούργησε σαν σύνολο η ομάδα, η διάρκεια και η θετική επίδραση που είχαν όλοι όσοι πάτησαν παρκέ ήταν αυτό που εντυπωσίασε άπαντες. Το show δεν περιορίστηκε στο παρκέ μιας και 1000 φίλοι της ομάδας έστησαν ένα Παλέ με όλα σχεδόν τα εθιμοτυπικά στο γήπεδο της Ροστοκ!

ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΡΚΕ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕ ΠΟΤΕ

Από το αρχικό 7-5 των Γερμανών πήγαμε πολύ γρήγορα στο 7-16 με τον ενθουσιασμό των αντιπάλων μας να περιορίζεται με συνοπτικές διαδικασίες. Η ομάδα άρχισε να πιέζει, βρήκε λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα και με τον Τολιόπουλο να μπαίνει ζεστός έκλεισε την πρώτη περίοδο στο 20-29. Η διαφορά χτίστηκε ουσιαστικά στο δεύτερο δεκάλεπτο. Τα χαμηλά σχήματα του Σπανούλη έδωσαν ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στις αλλαγές στην άμυνα, ενώ μπροστά η μπάλα κυκλοφορούσε και έβρισκε τον ελεύθερο παίκτη.

Όταν η Ροστόκ πλησίασε στο 30-40, ήρθε η απάντηση από Μόργκαν και Ρόμπινσον-Ερλ. Το 37-58 του ημιχρόνου, με 10/16 τρίποντα, αποτύπωνε την επιθετική μας άνεση. Το καλύτερο ήταν πως αυτή τη φορά η μεγάλη διαφορά δεν έφερε χαλάρωση με την επιστροφή από τα αποδυτήρια.

Ο Ντιμιτρίεβιτς και ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισαν να βρίσκουν λύσεις, ο Μόργκαν πρόσθεσε τις δικές του και το 51-83 στο τέλος της τρίτης περιόδου τελείωσε κάθε συζήτηση. Η τελευταία περίοδος έδωσε χώρο για περισσότερο χρόνο συμμετοχής στον Γιόβιτς και στον Χατζηλάμπρου, που πρόσθεσε και 5 πόντους. Το τελικό 79-110 ολοκλήρωσε μια βραδιά στην οποία απολαύσαμε ΑΡΗ και μπάσκετ!

ΟΤΑΝ Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ

Αναμενόμενη ήταν η νίκη πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι βάσει της δυναμικής και των στόχων των 2 ομάδων. Το πως εξελίχθηκε όμως ο αγώνας και όλα αυτά που μας παρουσίασαν ο Βασίλης Σπανούλης και οι παίκτες του ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που περιμέναμε οι περισσότεροι και αυτός είναι ο λόγος που αξίζει να ασχοληθούμε με αυτό το παιχνίδι λίγο παραπάνω ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

Ο ΑΡΗΣ σήμερα τα έκανε σχεδόν όλα τέλεια και μας παρουσίασε ένα κομμάτι από τις πραγματικές του δυνατότητες. Δεν περίμενε απλώς να βρει κάποιον σε καλή βραδιά. Δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για να εκτελέσει σωστά. Έτρεχε όταν υπήρχε ευκαιρία αλλά έβρισκε και συνεργασίες απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Αυτό είναι ένα ουσιαστικό βήμα για μια ομάδα που ακόμη χτίζεται. Τα 14/30 τρίποντα εξηγούν ένα μέρος της διαφοράς. Οι 25 ασίστ με μόλις 9 λάθη εξηγούν καλύτερα την εμφάνιση.

Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 21 πόντους και 10 ριμπάουντ επιβεβαίωσε τη σταθερότητά του. Παίζει με ουσία και δίνει σιγουριά κοντά στο καλάθι. Ο Μόργκαν έφτασε τους 20 πόντους σε λιγότερα από 20 λεπτά, δείχνοντας πόσο μπορεί να ανεβάσει την επίθεσή μας όταν βρίσκει ρυθμό. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε τον έλεγχο των αποφάσεων και ο Τολιόπουλος έδωσε την ώθηση που χρειαζόταν για να ανοίξει το παιχνίδι.

Υπήρχε, όμως, σημαντική δουλειά και πέρα από τους τέσσερις διψήφιους. Η πίεση του Μήτρου-Λονγκ, η ενέργεια του Θανάση, η ομαδικότητα του Μπιρτς και η δημιουργική συμμετοχή του Λιντέλ έδεσαν με την προσπάθεια των υπολοίπων. Εκεί φαίνεται το βάθος του ρόστερ και εκεί φαίνεται πιο έντονα η δουλειά του Σπανούλη. Κόντρα στη Ροστοκ θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχεδόν κάθε σχήμα που χρησιμοποίησε έδωσε κάτι διαφορετικό, ανέβασε επίπεδο απόδοσης διατηρώντας όμως τη συνοχή παρά τις αλλαγές. Όλοι ήθελαν να προσφέρουν κάτι στο παιχνίδι. Ο καθένας το κομμάτι του χωρίς να νιώθει πίεση να γράψει νούμερα στην στατιστική του. Κάθε παίκτης ήθελε να δώσει τον καλύτερο του εαυτό και να έχει θετικό αντίκτυπο. Το πως δεν είχε καμία σημασία. Και αυτό το τελευταίο σε συνδυασμό με τους 4 πρωταγωνιστές της βραδιάς δείχνει να είναι η μαγική συνταγή της επιτυχίας του «σεφ» Σπανούλη!

ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ

«Εντός προγράμματος» ήταν η νίκη στο Ροστοκ για τον ΑΡΗ αλλά η ομάδα φρόντισε με την εμφάνιση της να κάνει πολλά περισσότερα από το απλά να κερδίσει. Άμυνα, συνεργασίες, σωστές επιλογές, διάρκεια και μια συνεχή βελτίωση στο παιχνίδι μας που συνθέτουν μια εικόνα ομάδας που αρχίζει να κατανοεί και να αξιοποιεί τις δυνατότητές της. Με τέτοια ομάδα στο παρκέ και τέτοια παράσταση στην κερκίδα, κάθε ευρωπαϊκό ταξίδι γίνεται κάτι το μοναδικό. Μοναδικό όπως το φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι που τόσο γουστάρουμε από το ξεκίνημα του, με αυτόν τον ΑΡΗ που τόσο απολαμβάνουμε να βλέπουμε!

ΥΓ. Η παρουσία του κόσμου μας στο Ροστόκ ήταν από μόνος του λόγος υπερηφάνειας. Περισσότερα από 1000 αδέρφια… από διαφορετικές χώρες, από διαφορετικές κουλτούρες, από διαφορετικές γενιές στην ίδια κερκίδα, με την ίδια τρέλα για τον ΑΡΗ μας!

ΥΓ2. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα αδέρφια από την Αθήνα που μετά τη λήξη του αγώνα με συνοπτικές διαδικασίες μας βοήθησαν στο αναπάντεχο πρόβλημα που μας παρουσιάστηκε στο ταξίδι της επιστροφής.

Πολύτιμο διπλό για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους πήρε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στη Λεωφόρο κόντρα στην Κηφισιά σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι όπου όπως εξελίχθηκε όλα τα αποτελέσματα ήταν ανοιχτά. Διπρόσωπη η ομάδα για ακόμη ένα παιχνίδι ωστόσο δεν λύγισε όταν όλα πήγαιναν στραβά και στο τέλος πήρε τη νίκη με τις αλλαγές του Γρηγορίου αυτή τη φορά να βοηθάνε ώστε να έρθει το θετικό αποτέλεσμα.

ΒΡΗΚΕ ΤΑ ΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε την ενδεκάδα του αγώνα με τον Βόλο, αλλά το ξεκίνημα δεν είχε την ίδια επιθετική ορμή. Η Κηφισιά μπήκε καλύτερα και ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε χρόνο για να ισορροπήσει. Όταν άρχισε να πιέζει πιο αποτελεσματικά και να βρίσκει χώρους, δημιούργησε και τις προϋποθέσεις για το γκολ. Ο Πετρίς έδωσε έτοιμη ευκαιρία στον Μπρούμα, που δεν την αξιοποίησε, ενώ ο Καντεβέρε απείλησε με κεφαλιά από κόρνερ.

Το προβάδισμα ήρθε τελικά από το σουτ του Γκαρέ που σταμάτησε στο χέρι του Ζολιμπουά. Ο Μπρούμα ανέλαβε την εκτέλεση και ο Ραμίρες απέκρουσε, προκαλώντας μας ξανά τον γνωστό εκνευρισμό με τα πέναλτι. Ευτυχώς υπήρχε παράβαση του Αντονίσε, ο οποίος μπήκε πρόωρα στην περιοχή και απομάκρυνε την μπάλα. Η εκτέλεση επαναλήφθηκε και αυτή τη φορά ο Πορτογάλος έκανε το 0-1 στο 32’.

Το γκολ μάς έδωσε το προβάδισμα, αλλά όχι και την αποτελεσματικότητα που χρειαζόταν για να το διευρύνουμε. Η ευκαιρία του Καντεβέρε στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου ήταν από αυτές που περιμένεις περισσότερα. Πήγαμε στα αποδυτήρια μπροστά, αφήνοντας όμως τη δουλειά μισοτελειωμένη.

ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ Ο ΓΚΑΡΕ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ

Στην επανάληψη εμφανίστηκαν ξανά οι αδυναμίες μας. Οι επιθέσεις δεν ολοκληρώνονταν σωστά, η μεσαία γραμμή δυσκολευόταν να ελέγξει τον ρυθμό και η Κηφισιά έβρισκε χώρους. Στο 53’ ο Σαγάλ είχε χρόνο να σημαδέψει έξω από την περιοχή και με εξαιρετικό σουτ έκανε το 1-1. Η ισοφάριση έδωσε ώθηση στους γηπεδούχους και ο Βέλιο χρειάστηκε να επέμβει για να μη βρεθούμε πίσω.

Αγγίξαμε το 2^ο γκολ με τη μεγάλη ευκαιρία του Κουαμέ που δεν κατάφερε να περάσει την μπάλα στους ελεύθερους συμπαίκτες του, αλλά συνολικά το παιχνίδι είχε ανοίξει επικίνδυνα. Μπορούσαμε να σκοράρουμε, μπορούσαμε όμως και να δεχθούμε δεύτερο γκολ. Οι Μιρ και Μπουσαΐντ μπήκαν στο 72’, με τον Ισπανό να έχει καθοριστική συμμετοχή στη φάση που έκρινε τον αγώνα. Στο 89’ έκανε την κίνηση από δεξιά και γύρισε την μπάλα στην περιοχή. Αυτή έφτασε στον Γκαρέ, που με προσποίηση έφτιαξε τον χώρο του και εκτέλεσε για το 1-2! Μια ενέργεια ποιότητας την κατάλληλη στιγμή, που άλλαξε όλο το συναίσθημα της βραδιάς και μας έδωσε το διπλό.

ΙΔΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΙΔΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η ποιότητα του Γκαρέ που φέτος δεν αποδίδει καλά έκανε τελικά τη διαφορά σε ένα παιχνίδι που η ομάδα δεν μπορούσε να επιβληθεί. Από δικό του σουτ κερδίσαμε το πέναλτι, από δική του εκτέλεση πήραμε τη νίκη. Σημαντική και η συμβολή του Μιρ, που μπήκε από τον πάγκο και συμμετείχε αποφασιστικά στο νικητήριο γκολ. Τέτοιες λύσεις χρειάζεσαι όταν το παιχνίδι δεν εξελίσσεται όπως θέλεις. Μαζί κρατάμε την παρουσία του Πετρίς και τις επεμβάσεις του Βέλιο, χωρίς τις οποίες το φινάλε θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό.

Το δεύτερο ημίχρονο όμως πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Γρηγορίου. Με τον Βόλο χάσαμε τη συγκέντρωσή μας έχοντας τρία γκολ προβάδισμα. Σήμερα με το σκορ εύθραυστο, πάλι δεν καταφέραμε να ελέγξουμε το παιχνίδι. Ο άξονας δεν λειτούργησε καλά, ο Ράσιτς έμεινε μακριά από την καλή του εικόνα και οι επιθετικοί σπατάλησαν προϋποθέσεις που μπορούσαν να γίνουν καθαρές ευκαιρίες. Η επιμονή μέχρι το τέλος είναι θετική. Χρειάζεται όμως και καλύτερη λειτουργία, ώστε να μη στηριζόμαστε σε μια απόκρουση και μια προσωπική ενέργεια για να βγάλουμε άκρη. Στόχος παραμένει η μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση και φυσικά η αποτελεσματικότητα στις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται μέσα στο παιχνίδι. Ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν σήμερα αλλά ευτυχώς στο τέλος δεν μας στοίχισαν.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΨΥΧΟΒΓΑΛΤΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Από το προβάδισμα με το «διπλό» πέναλτι, τις χαμένες ευκαιρίες για το 2^ο γκολ που μετατράπηκαν σε ισοφάριση της Κηφισιάς, μέχρι τον απόλυτο αποσυντονισμό της ομάδας μετά το 1-1 και το νικητήριο γκολ του Γκαρέ λίγο πριν το φινάλε! Κλασσικός ψυχοβγάλτης ΑΡΗΣ που ευτυχώς στο τέλος μας κέρασε τη χαρά της νίκης. Νίκη που δίνει βαθμούς, δίνει ψυχολογία και δίνει(?) μια ώθηση για να πιστέψει παραπάνω η ομάδα στις δυνάμεις της μπας και στη συνέχεια δούμε κάτι διαφορετικό. Κάτι πολύ διαφορετικό από μια μπερδεμένη ομάδα που μέσα στο ίδιο παιχνίδι εναλλάσσει το καλό με το κακό της πρόσωπο ανά 10’… Αν στο τέλος κερδίζουμε όπως έγινε σήμερα χαλάλι η ανεβασμένη πίεση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!