Έτσι όπως τα καταφέραμε αντί να πηγαίνουμε σήμερα για να "καθαρίσουμε" την σειρά των αγώνων με το Μαρούσι παίζουμε ολόκληρη την χρονιά. Μια χρονιά που ξεκίνησε άσχημα, συνεχίστηκε άσχημα, ξαφνικά  έδειξε να πάει να σωθεί και τελικά φτάσαμε στο σημείο μηδέν όπου το πλεονέκτημα της έδρας που κερδίσαμε στην διάρκεια της κανονικής σεζόν το πετάξαμε με απόλυτη ευκολία στα σκουπίδια. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι σήμερα δεν θα επαναλάβουμε τα λάθη του Σαββάτου, ότι οι παίκτες μας θα βγάζουν φωτιές και ότι ο προπονητής θα έχει διαβάσει ιδανικά το παιχνίδι του αντιπάλου όπως είχε κάνει στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Δυστυχώς εάν θέλουμε να το δούμε το παιχνίδι από μια πιο ρεαλιστική ματιά σύμφωνα με αυτά που μας έχει δείξει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια συνήθως στα κρίσιμα παιχνίδια τα σκατώνει και πνίγεται από το άγχος της επιτυχίας κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους επομένως το να δήλωνα αισιόδοξος για την σημερινή αναμέτρηση μάλλον θα ήταν υποκριτικό. Φυσικά το αν η πλειοψηφία του κόσμου πιστεύει σε αυτήν την ομάδα και στην νίκη σήμερα δεν έχει καμία σημασία μιας και δεν είναι στο χέρι μας ούτε καν σε παιχνίδια που γεμίζουμε ασφυκτικά το Παλέ και ο αντίπαλος αισθάνεται την ανάσα μας. Από την άλλη εάν οι παίκτες μας έχουν λίγο εγωισμό, λίγο τσαμπουκά μέσα τους, γουστάρουν αυτό που κάνουν και δεν θέλουν να πάνε από τώρα διακοπές. Δεν νομίζω ότι είναι και το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου να περιορίσεις τον Μπάγκαριτς και τον Γκαγκαλούδη. Άλλωστε το είχαμε κάνει με απόλυτη επιτυχία πριν ενάμιση μήνα περίπου όπου ο Μπάγκαριτς είχε μείνει στους 6 πόντους και ο Γκαγκαλούδης με τα νεύρα του. Στο τελευταίο παιχνίδι ήταν ολοφάνερο ότι κανείς δεν ήταν συγκεντρωμένος όπως έπρεπε. Ούτε καν ο ίδιος ο προπονητής που φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο αυτής της ήττας. Τέρμα τα λόγια, τα ευχολόγια και οι μακρινοί στόχοι. Το Μαρούσι των χιλίων προβλημάτων έχουμε να κερδίσουμε, παίξτε σαν ΑΡΗΣ και τελειώστε τους!

ΥΓ.(ξέχασα να το αναφέρω όταν έγραφα το κείμενο): Το ότι το Ελληνικό μπάσκετ διανύει την χειρότερη σεζόν της ιστορίας είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο το ότι αυτό όμως αποτελεί ευκαιρία για μερικούς τύπους εκεί στον ΕΣΑΚΕ, την ΕΟΚ και την ΕΡΤ για να κάνουν τις δημόσιες σχέσεις πάνω από το πτώμα του αθλήματος που έχει χαρίσει τόσες επιτυχίες στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον εξοργιστικό. Αν και το έχουμε ξαναδεί το συγκεκριμένο σενάριο πραγματικά δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά για ποιόν λόγο ακόμη και τώρα στα πλέιοφς επιλέγεται να μεταδοθεί τηλεοπτικά το παιχνίδι Κολοσσός - Ολυμπιακός και όχι ένα από τα άλλα 2 ζευγάρια όπου σίγουρα είναι πολύ πιο αμφίρροπα και πιο εύκολα θα μπορούσε να τα παρακολουθήσει κάποιος. Ούτε καν οι ίδιοι οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν αγωνία να παρακολουθήσουν εάν η ομάδα τους καταφέρει και κερδίσει με +30 πόντους ή όχι... Από την αρχή μέχρι τέλος το ένα λάθος διαδέχεται το άλλο και μετά βγαίνουν κάποιοι και δηλώνουν ότι η Μεσογειακή Λίγκα θα αποτελούσε ταφόπλακα της Α1...