Πάνω που αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας βρίσκει αγωνιστική ταυτότητα και αποκτά συνέπεια στο παιχνίδι του, ήρθε το 3-0 στη Λιβαδειά να μας προσγειώσει απότομα. Απέναντι σε μια ομάδα που δεν είχε ούτε νίκη ούτε γκολ σε 8 αγωνιστικές, εμφανιστήκαμε χωρίς δημιουργία, με προβληματικό κέντρο και φθηνά λάθη στην άμυνα. Μια ήττα και μια εμφάνιση που μας γυρίζει αρκετά βήματα πίσω.

ΔΕΧΘΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Ο Γρηγορίου διατήρησε το 4-4-2, με τον Γένσεν δίπλα στον Χόνγκλα αντί του Ράσιτς και τον Παπασαραφιανού στα αριστερά της επίθεσης. Η πρώτη προσπάθεια ήταν δική μας  αλλά αμέσως μετά ο Λεβαδειακός βρήκε αυτό που έψαχνε από την αρχή της χρονιάς. Ελνένι, Κωστή και Νίκας συνεργάστηκαν χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη κάνοντας  το 1-0 μόλις στο 8΄.

Το κακό δεν ήταν μόνο ότι δεχθήκαμε ξανά ένα γρήγορο γκολ. Ήταν ότι αυτή τη φορά δεν ακολούθησε ουσιαστική αντίδραση. Η μπάλα περνούσε από τα πόδια μας, κερδίζαμε κόρνερ, αλλά δεν μπορούσαμε να συνδέσουμε το κέντρο με την επίθεση. Οι Κουαμέ και Καντεβέρε έμεναν αποκομμένοι και ο Λεβαδειακός προστάτευε το προβάδισμά του χωρίς να πιέζεται ιδιαίτερα.

Πριν από την ανάπαυλα ήρθε και το δεύτερο δώρο. Ο Βέλιο απέκρουσε άσχημα το σουτ του Μανθάτη και στη συνέχεια έκανε το πέναλτι προσπαθώντας να διορθώσει το λάθος του. Με το πέναλτι και το 2-0 η ομάδα πήγε στα αποδυτήρια έχοντας φέρει η ίδια τον εαυτό της σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Η είσοδος του Γιαννιώτα στο δεύτερο μέρος έδωσε λίγη περισσότερη κίνηση και ο ΑΡΗΣ μας προσπάθησε να ανεβάσει την πίεσή του. Η μεγάλη στιγμή ήρθε με το σουτ του Καντεβέρε που πέρασε ελάχιστα δίπλα από το δοκάρι. Αν έμπαινε, θα υπήρχε χρόνος να διεκδικήσουμε την επιστροφή. Δεν μπήκε, όμως, και η συνέχεια δεν είχε την ανάλογη επιμονή και δημιουργία. Αντί να βάλουμε τον Λεβαδειακό σε κατάσταση πίεσης, του δώσαμε χώρους για νέες ευκαιρίες και στο 87’ βρήκε και το 3-0. Ένα τέλος ανάλογο της συνολικής μας παρουσίας.

ΣΑΝ ΝΑ ΕΠΑΘΕ ΑΜΝΗΣΙΑ

Τι είδαμε σήμερα; Ένα ανύπαρκτο δημιουργικά κέντρο και μια ομάδα ασύνδετη που δεν ήξερε τι να την κάνει την μπάλα. Ένα σύνολο παικτών που σχεδόν κανέναν δεν μπορείς να τον βαθμολογήσεις έστω με τη βάση. Και έναν προπονητή που πάνω που αρχίσαμε λίγο να τον εμπιστευόμαστε τελικά να μας δίνει ένα χαστούκι για να συνέλθουμε και να τον κοιτάξουμε όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ευχόμασταν να είναι.

Έλειψε ο Ράσιτς έλειψε  και η σύνδεση των γραμμών, η σωστή πρώτη πάσα και η ηρεμία στην ανάπτυξη. Ο Γένσεν δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι και ο Χόνγκλα έμοιαζε μόνος.  Ο Παπασαραφιανός δεν μπόρεσε να συνεχίσει την καλή παρουσία του Κυπέλλου, αλλά προφανώς δεν μπορεί να περιμένουμε από έναν νεαρό να διορθώσει τη δυσλειτουργία ολόκληρης της ομάδας. Δυσλειτουργία που δεν διορθώθηκε ούτε με τις παρεμβάσεις του Γρηγορίου. Και εδώ υπάρχει ευθύνη του Γρηγορίου. Δεν φάνηκε να έχει διαβάσει σωστά τον αντίπαλο ούτε πριν ούτε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Μετά το σημερινό reset μάλλον μοιάζει άσκοπο τουλάχιστον αυτή τη στιγμή να μιλάμε για αγωνιστική ταυτότητα, για καλά χρονικά διαστήματα και βελτίωση. Πλέον αναμένουμε μόνο αποτελέσματα μιας και οι εμφανίσεις μοιάζουν τυχαίες.

ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΓΚΕΛΕΣ, ΑΣΥΝΕΠΗΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ

Πιστός στις κακές παραδόσεις του ο ΑΡΗΣ μας στη Λειβαδιά, έχασε αμαχητί με 3-0 από μια ομάδα που δεν είχε πετύχει ούτε γκολ ως τώρα στο πρωτάθλημα. Αγνώριστη ομάδα σήμερα λες και έπαθε αμνησία. Δεν θύμισε σε τίποτα την ομάδα που τα τελευταία παιχνίδια έπαιζε κάποια διαστήματα καλό ποδόσφαιρο και έψαχνε τον τρόπο να τα επεκτείνει χρονικά. Σημαντική βαθμολογική απώλεια, μεγάλο πισωγύρισμα, ακόμη μεγαλύτερο ξενέρωμα.