Σκληρή άμυνα, παθιασμένοι παίκτες, ομαδικότητα και ταχύτητα ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της ομάδος μας στον φιλικό αγώνα απέναντι στην Καβάλα που κέρδισε εύκολα με 71-57! Αν και δύσκολα μπορώ να ικανοποιηθώ μπασκετικά μου άρεσε αρκετά αυτό που είδα σήμερα και μάλιστα με εξέπληξαν κάποιοι παίκτες που δεν περίμενα να με εντυπωσιάσουν. Όσο ευστοχες και αν μπορούνε να είναι οι κρίσεις με μολις 1 αγώνα που έχω παρακολουθήσει μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα οτι σε σχέση με προηγούμενες χρονιές φέτος δεν θα υπάρξει πρόβλημα στην σημαντικότατη θέση του πόιντ γκάρντ. Κίκι Κλάρκ, Αργυρόπουλος(κυρίως αυτοί οι 2 παίξανε καθαρά στην συγκεκριμένη θέση) αλλά και Γκαβέλ ήταν εξαιρετικοί με πολύ καλό έλεγχο της κυκλοφορίας της μπάλλας αλλά και χωρίς να αγχώνονταί απο την πίεση της αντίπαλης άμυνας. Ιδιαίτερα ο Αργυρόπουλος που τον είχα προεξοφλήσει σαν άλλη μια αποτυχημένη μεταγραφή είχε μια τρομερή αυτοπεποίθηση και ουσία στο παιχνίδι του. Ο Κλάρκ έδειχνε ιδιαίτερα ομαδικός αλλά όσες φορές το πήρε απόφαση τιμώρησε την αντίπαλη άμυνα και νομίζω οτι όσο περνάει ο καιρός αυτό θα σηκώνει το βάρος του σκοραρίσματος στα δύσκολα. Ο Σέκουλιτς ήταν ο γνωστός καλός παίκτης που έχουμε δει στο Ελληνικό πρωτάθλημα και σίγουρα αποτελεί ενα απο τα βασικά όπλα μας. Ο Παπανικολάου είχε μια ωριμότητα στο παιχνίδι και δείχνει έτοιμος να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα σε όλους τους τομείς. Ο Μάρσαλ ήταν μια μικρή απογοήτευση αλλά δικαιολογείται μιας και ήταν εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων για σχεδόν 45 ημέρες. Τσαλδάρης και Ηλιάδης ήταν απο μέριοι εως κακοί ενώ ο Αγαδάκος βοήθησε σημαντικά. Για το τέλος άφησα αυτόν που με εντυπωσίασε πιο πολύ απο όλους, σε συνάρτιση βέβαια με το οτι τον θεωρούσα κατα 99% πατάτα... Ο Σπένσερ Νέλσον λοιπόν, αυτός ο ψηλός, λευκός με την φλώρικη αντιμπασκετική φάτσα έδειξε εκπληκτικά στοιχεία στο παιχνίδι του και εαν σκεφτούμε οτι και αυτός επιστρέφει απο μεγάλο τραυματισμό τότε ο ΑΡΗΣ έχει κάνει 100% διάνα σε αυτήν την μεταγραφή. Με τεχνική ανάλογη του Γουίλκινσον αλλά με μια ταχύτητα και ευελιξία κοντού παίκτη, μάζευε το ριμπάουντ και κατέβαζε την μπάλλα μόνος του στον αιφνιδιασμό. Έβλεπε τους συμπαίκτες του και έδινε "έξυπνες" πάσες αλλά και οταν αποφάσιζε να σκοράρει έφτανε σχετικά εύκολα στο καλάθι με ωραίο τρόπο. Το τεχνικό τιμ με πρώτο φυσικά απο όλους τον Αντρέα Ματζόν και τους Βετούλα και Μαρκόπουλο απο πίσω του δεν θυμίζουν σε τίποτα την τραγική ηρεμία/γαλήνη που υπήρχε στον πάγκο της ομάδος μας πέρσι. Δεν είμαι φαν του Α.Ματζόν αλλά τα πρώτα δείγματα της ομάδος ηταν πολύ πιο θετικά απο αυτά που περίμενα να δω και σίγουρα αυτή η πίεση στην άμυνα, το πάθος και η ομαδικότητα που δείξανε οι παίκτες μας σε αυτό το 1ο φιλικό παιχνίδι στο Αλεξάνδρειο είχε την υπογραφή του Ιταλού προπονητή. Εύχομαι να υπάρχει η ανάλογη συνέχεια και στα επίσημα που ξεκινάνε σε λίγες ημέρες και να δούμε ουσία σε συνδιασμό με καλό μπάσκετ γιατί το έχει ανάγκη ο κόσμος της ομάδος μας μιας και η πίκρα που έχει μείνει απο την περσινή χρονιά. Ο κόσμος που βρέθηκε στο γήπεδο δεν ηταν και πολύς αλλά υπήρχε καλός ρυθμός στην κερκίδα που δεν σταμάτησε να τραγουδάει... Ραντεβού λοιπόν την 1η αγωνιστική κόντρα στον Πανελλήνιο, ας δείξουμε σε όλους τι εστι Παλέ και ο μπασκετικός κόσμος του ΑΡΗ!