Κόντρα σε όλα όσα πιστεύαμε και ελπίζαμε η ομάδα μας με μια ντροπιαστική εμφάνιση γνώρισε βαριά ήττα απο την Βαλένθια και δίκαια έμεινε εκτός  απο το φάιναλ φόρ της Βιτόρια. Αυτό που όλοι μας ζητούσαμε πριν αρχίσει το παιχνίδι απο τους παίκτες μας ήταν να μπούν δυνατά, να παλέψουν και να τα δώσουν όλα πάνω στο πάρκε. Δυστυχώς όμως αντι να δούμε τους παίκτες μας σαν λιοντάρια πάνω στο παρκέ τους είδαμε να  κρύβονται στα αποδυτήρια φοβισμένοι και να μην βγαίνουν ποτέ... Για ακόμη μια φορά οι παίκτες μας έδειξαν ανέτοιμοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός σημαντικού παιχνιδιού και σουτάρανε στο Α ημίχρονο με τραγικά ποσοστά. Και αν φαινόταν αρχικά  η ομάδα να είναι προσηλωμένη στα αμυντικά καθήκοντα ήρθε άλλη μια ανοησία απο τον Χατζηβρέττα όπου αντί να κοιτάξει να παίξει σωστά άμυνα προτίμησε να ανοίξει "παρτίδες"  με τον Νίλσεν.  Η συγκεκριμένη συμπεριφορά απο τον Χατζηβρέττα είναι κάτι που το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές φέτος αλλά ποτέ στην πολυετή λαμπρή καριέρα του στον Παναθηναϊκό και νομίζω οτι αυτό πρέπει να μας λέει πολλά για την κατάσταση που επικρατεί φέτος στον ΑΡΗ μας αλλά και για το πως  αντιλαμβάνεται την παρουσία του στον συλλογό που τον έχρισε μάλιστα και αρχηγό. Αν και απο τον Ρίτσαρντσν περιμέναμε αρκετά σήμερα και αυτός βρέθηκε εγκλωβισμένος στο άγχος της πρόκρισης κάτι που φάνηκε μιας και άρχισε να σκοράρει απο το σημείο και μετά που είχαν κριθεί τα πάντα. Ο Γουώλς  αν και προσπάθησε και έδωσε αρκετές μάχες το κρύο του επιθετικό ξεκίνημα μας  στοίχισε αρκετά. Οι φοβίες που είχαμε εκφράσει όλοι μας κατα το παρελθόν για την περίπτωση που ο Μπέτς τραυματιστεί στα τελευταία παιχνίδια έχει πάρει σάρκα και οστά. Ο Άγγλος σέντερ εδώ και αρκετούς αγώνες έχει γυρίσει στις μέτριες εμφανίσεις που τον χαρακτηρίζουν σε όλη του την καριέρα με αποτέλεσμα και σήμερα ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί ουσιαστικά χωρίς ψηλό. Κάτι που επέλεξε και ο Μπλάτ στην περισσότερη διάρκεια του αγώνα μιας και δεν θέλησε ουσιαστικά να δοκιμάσει άλλον ψηλό δίνοντας ελάχιστο χρόνο τόσο στον Ντικούδη όσο και στον Σκορδίλη. Όπως η πλειοψηφία των παικτών μας έτσι και το κοουτσάρισμα του Μπλάτ ήταν σχεδόν τραγικό... Παρά την αδυναμία στα μακρινά σουτ, την χαλάρωση στην άμυνα, τον εκνευρισμό συγκεκριμένων παικτών και τα τεράστια δυσανάλογα μαρκαρίσματα κυρίως κάτω απο το καλάθι ουσιαστικά δεν προσπάθησε να αλλάξει τίποτα. Θα μπορούσε κανείς να πει οτι ο Μπλάτ επέλεξε να παίξει σήμερα σχεδόν με μια 5άδα, μια 5άδα που απο την αρχή δεν του βγήκε αλλά παρόλα αυτά όμως δεν προσπάθησε να την αλλάξει. Μοναδικός που ξεχώρισε απο το σημερινό ναυάγιο ήταν ο Άαρον Μάιλς που ήταν η μόνη αξιόπιστη λύση στην επίθεση και θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό. Και σήμερα η διαιτησία ήταν άκρως εχθρική αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν νομίζω οτι αξίζει να μένουμε παραπάνω πάνω σε αυτό. Πλέον ο ΑΡΗΣ ο έχει φτάσει μόλις μια ανάσα για να σφραγίσει και επίσημα την αποτυχία της φετινής χρονιάς, μια αποτυχία για την οποία έχουν ευθύνη όλοι. Η διοίκηση για τις τραγικές καλοκαιρινές επιλογές, ο κόσμος που ουσιαστικά απο το καλοκαίρι έχει γυρίσει την πλάτη, ο προπονητής που δεν έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι και πάνω απο όλα οι παίκτες που οι περισσότεροι απο αυτούς δείχνουν οτι δεν αντέχουν το βάρος της φανέλας του Αυτοκράτορα... Δύσκολο να μιλήσουμε για την συνέχεια σε ότι αφορά την φετινή χρονιά μιας και οι ελπίδες για κάτι καλό σχεδόν εξανεμίστηκαν τόσο με την σημερινή ήττα όσο και με αυτήν κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου.  Μιας και απο οτι φαίνεται το παιχνίδι με την Ολύμπια Λάρισας θα το πάρουμε στα χαρτιά  θα αργήσουμε να ξαναδούμε τον ΑΡΗ μας να αγωνίζεται και μάλλον έτσι είναι καλύτερα ώστε να ηρεμήσουμε όλοι μας.  Ελπίζω αυτή η μαύρη χρονιά τουλάχιστον να αποτελέσει φροντιστήριο για αυτούς που έχουν το τιμόνι της ομάδος στα χέρια τους και να αρχίσουν όσο γίνεται πιο σύντομα να σχεδιάζουν την νέα χρονιά με στόχο να ξανακερδίσουν την χαμένη αξιοπρέπεια του μπασκετικού ΑΡΗ...

Με την πλάτη στον τοίχο, τελικό, παιχνίδι χωρίς αύριο, τελευταία ευκαιρία όπως θέλετε μπορείτε να χαρακτηρίσετε το αυριανό παιχνίδι μιας και ουσιαστικά είναι  ο αγώνας της χρονιάς για τον χιλιοταλαιπωρημένο μπασκετικό ΑΡΗ στην προσπάθεια για κάτι καλό σε αυτήν την μαύρη χρονιά που διανύουμε. Η Βαλένθια ήρθε και πήρε αυτό που ήθελε μέσα στο Αλεξάνδρειο και σίγουρα αυτοί οι 7 πόντοι διαφοράς κάνουν την πρόκριση κάτι πάρα πολύ δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Όλοι είδαμε οτι η Ισπανική ομάδα δεν είναι κάτι το σπουδαίο απλά εκμεταλλεύτηκε  τις αυτοκαταστροφικές τάσεις της ομάδας μας που φέτος κάνουν την εμφάνιση τους αρκετά συχνά. Και όμως αυτός ο κακός ΑΡΗΣ εαν δεν είχε και την διαιτησία θα μπορούσε να είχε κερδίσει το παιχνίδι. Όχι οτι αν πηγαίναμε με+1 ή +2 πόντους θα είχε τεράστια διαφορά. Άλλωστε το είδαμε αυτό το σενάριο απο την αρχή της χρονιάς κόντρα στο Μαρούσι που αν και πήραμε στο φινάλε την νίκη η διαφορά ετοιμότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν τεράστια και για αυτό γνωρίσαμε εκείνη την βαριά ήττα. Εαν ήμουν στην θέση των παικτών αυτό το παιχνίδι με την Βαλένθια θα το θεωρούσα πολύ εύκολο γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει πίεση, δεν υπάρχουν απαιτήσεις, δεν περιμένει κανείς απολύτως τίποτα απο αυτούς τους παίκτες. Αυτοί οι παίκτες έχουν οδηγήσει την ομάδα μας μια πιθαμή μακριά απο τον πάτο και ο αποκλεισμός απλά θα βάλει την τελεία στην πιο μαύρη σελίδα των τελευταίων χρόνων. Το μόνο που έχει μείνει είναι η πίστη μας στον Αυτοκράτορα, η ελπίδα οτι η μαγεία που περιτριγυρίζει αραιά και που αυτήν την ομάδα θα κάνει την εμφάνιση και αύριο το βράδυ και θα δούμε τους παίκτες πιο ψυχωμένους απο ποτέ να δίνουν την απάντηση τους μέσα στο παρκέ και να οδηγούν την ομάδα μας στο φάιναλ φορ της Βιτόρια. Φυσικά αυτή η πίστη δεν πηγάζει έτσι απλά απο  το τρελό όνειρο κάθε οπαδού που θέλει την ομάδα του πρώτη χωρίς να υπολογίζει τίποτα αλλά έχει ρίζες στο ένδοξο παρελθόν που έχει αυτος ο σύλλογος και στις αμέτρητες ανέλπιστες νίκες που έχει πάρει ο ΑΡΗΣ μας. Δεν θα αναφερθώ στην εποχή όπου είχαμε τον Νίκο Γκάλη όπου τους άθλους του τους έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας αλλά σε πιο δύσκολες εποχές με σαφώς υποδεέστερους παίκτες που τους ακολουθούσαν μάλιστα και αρκετά διοικητικά προβλήματα που κάνανε το έργο τους ακόμη πιο δύσκολο. Δεν θα αναφερθώ στην τεράστια ανατροπή της Προύσας μιας και εκείνη η ήττα μέσα στο Παλέ ήταν έκπληξη και το οτι είχαμε καλύτερη ομάδα απο τους Τούρκους ήταν δεδομένο. Το κύπελλο Ελλάδος όμως μέσα στο Παλέ το 1997-98 κόντρα στους 3 της Αθήνας στα καλύτερα τους είναι ενας τίτλος που δεν πρέπει ποτέ να τον ξεχάσουμε και οταν τα πράγματα είναι δύσκολα και τα προβλήματα πολλά να τον ξαναθυμόμαστε! 2 παιχνίδια κόντρα σε πολύ καλύτερες ομάδες σε μια δύσκολη χρονιά με πολλά προβλήματα οικονομικά και τραυματισμών. Και όμως κάναμε το ακατόρθωτο γιατί πολύ απλά πιστέψαμε στην ομάδα και οι παίκτες μας που είχαν χίλια δύο στο μυαλό τους παίξανε ψυχωμένα! Αυτό λοιπόν απαιτώ απο τους παίκτες του ΑΡΗ κόντρα στην Βαλένθια. Δεν με νοιάζει αν θα είναι καλή η διαιτησία, αν βρεθούν σε καλή μέρα, αν οι παίκτες που είχαν τραυματιστεί αισθάνονται καλύτερα ή όχι, αν οι Ισπανοί απαντούν και πάλι με ανέλπιστα 3ποντα όταν πάμε να κάνουμε κάτι καλό αλλά αυτό που με νοιάζει και θέλω είναι απο όλους όσους πατήσουν στο παρκέ φορώντας την φανέλα του ΑΡΗ να την τιμήσουν, να την ματώσουν και να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια για 40'. Το να απογοητεύεσε  και να τα παρατάς είναι ο εύκολος δρόμος αλλά κανείς δεν έγινε Αρειανός επειδή προτιμάει τα εύκολα. Όλοι είμαστε και νιώθουμε Αρειανοί γιατί γουστάρουμε τα δύσκολα και έχουμε μάθει να παλεύουμε ακόμη και εκεί που δεν μας υπολογίζουν! Τέρμα τα ψέμματα, ΑΡΗΣ είσαι! Μπείτε  μέσα και κλείστε τους το σπίτι!

Επιτέλους ήρθε η ώρα για τα καθοριστικά παιχνίδια με την Βαλένθια, παιχνίδια φωτιά χωρίς αύριο που αν τα κερδίσεις μπορούν να σε φέρουν μια ανάσα απο τον τίτλο. Έναν τίτλο που τον θέλουμε πάρα πολύ ώστε να κλείσουμε μια μαύρη χρόνια με χρυσό φινάλε! Εμπόδιο μας στον δρόμο προς την κούπα η Ισπανική Βαλένθια όπου όλες οι πληροφορίες λένε για μια πολύ δυνατή ομάδα με εξαιρετικούς παίκτες. Χαρακτηριστική η δήλωση του Πρίντεζη στο ARIS FM που δήλωσε οτι σίγουρα η Βαλένθια είναι ενα επίπεδο πιο ψηλά απο την Μπανταλόνα που αντιμετωπίσαμε αλλά ο καλός ΑΡΗΣ μπορεί να την αποκλείσει. Άλλωστε η 4η θέση που βρίσκεται η Ισπανική ομάδα στο δυνατότερο πρωτάθλημα της Ευρώπης τα λέει όλα.  Αυτά όμως εμείς θέλουμε και γουστάρουμε! Δυνατούς αντιπάλους και μεγάλα παιχνίδια γιατί όταν θέλεις να βγεις πρώτος ανυπομονείς να αντιμετωπίσεις τους καλύτερους και η Βαλένθια θεωρείτε φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup.  Τα προβλήματα στο στρατόπεδο μας πολλά και σημαντικά με την απουσία του Ρίτσαρντσον και απο αυτό το παιχνίδι να φαντάζει πολύ πιθανή. Με πρόβλημα τραυματισμού θα συμμετέχουν όμως στο παιχνίδι τόσο ο Μιχάλης Κακιούζης όσο και ο Άαρον Μάιλς. Παρόλα αυτά η ομάδα μας θα πρέπει να παλέψει με όλες τις δυνάμεις της για να πάρει αρχικά την νίκη και στην συνέχεια να κοιτάξει και την διαφορά ώστε να ταξιδέψουμε στην Ισπανία με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αβαντάζ πόντων γίνεται. Πως θα το πετύχουμε αυτό? Πολύ απλά επαναλαμβάνοντας εμφανίσεις σαν και αυτές κόντρα στην Μπανταλόνα, τον Ολυμπιακό, την Σιαουλιάι και τον Πανιώνιο όπου οι παίκτες μας δεν άφησαν περιθώρια στους αντιπάλους τους και παίζοντας παθιασμένα έφτασαν σε σημαντικές νίκες. Κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις επιτυχίες το καυτό Παλέ όπου και αύριο πρέπει να είναι ασφυκτικά γεμάτο και να δείξει τον δρόμο της πρόκρισης στον Ντ.Μπλάτ και τους παίκτες του! Σε δηλώσεις του ο παίκτης της Βαλένθα  Ματ Νίλσεν που πέρασε και απο τον συμπολίτη μίλησε για την ατμόσφαιρα του Παλέ που την έχει ζήσει απο πρώτο χέρι με κολακευτικά λόγια και είπε οτι θα προσπαθήσει να προετοιμάσει τους συμπαίκτες του για αυτό που θα ζήσουν αν και είναι πολύ δύσκολο το περιγράψει κανείς. Στις 18.30 ξεκινάει το παιχνίδι και θα πρέπει να είμαστε απο νωρίς εκεί να δημιουργήσουμε την μοναδική ατμόσφαιρα που μόνο εμείς ξέρουμε και να δώσουμε στους παίκτες της Βαλένθια να καταλάβουν με το που πατήσουν το παρκέ οτι εδώ τα πράγματα θα είναι δύσκολα για αυτούς γιατί πολύ απλά ισχύει ο νόμος του Παλέ, ο νόμος του Αυτοκράτορα ΑΡΗ που έχει αναγκάσει αρκετές   φορές ολόκληρη την Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο του! Έτσι λοιπόν και αύριο θα είναι η σειρά της Βαλένθια  να υποκλιθεί και η πόλη της Βιτόρια να αρχίζει να κάνει πλάνα για το πώς θα υποδεχθεί τους χιλιάδες φίλους της ομάδος μας!