Με το δεξί μπήκε ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗ στη νέα κερδίζοντας τον Παναιτωλικό στο βροχερό Κλ.Βικελίδης με 2-0, σκορ που διαμορφώθηκε στα πρώτα 45’! Νίκη-πρόκριση που μας οδηγεί στο νοκ άουτ με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Μέχρι όμως να έρθει η στιγμή των προημιτελικών, η ομάδα μας θα πρέπει να δώσει συνέχεια στη σημερινή εμφάνιση όπου σε συνδυασμό με τις σημαντικές επιστροφές από το μέτωπο των τραυματιών ήταν το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα για το 2026.

ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Η ομάδα μπήκε με τσαγανό, ενέργεια και επιθετικό ρυθμό. Όχι για να έχει απλά την  κατοχή αλλά για να  βρει όσο γρηγορότερα μπορούσε το γκολ. Πίεση στα 3/4  και κυκλοφορία της μπάλας προς την αντίπαλη εστία με λογική και συνέπεια. Ο δραστήριος Μισεουί – η έκπληξη του Χιμένεθ στην ενδεκάδα - στο 30’ έστειλε τη μπαλιά-αλφάδι στον Μορόν για να κάνει με μια ψύχραιμη κεφαλιά το 1-0. Ένα γκολ που σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια δεν αποσυντόνισε τους παίκτες μας και δεν χάλασε τον τρόπο που αγωνιζόμασταν ως εκείνο το σημείο. Στο 45’ η επιμονή μας και για ένα 2^ο γκολ απέδωσε καρπούς. Ο Ράτσιτς, που σαρώνει ό,τι κινείται τελευταία, με μια βολίδα από τα 25 μέτρα έγραψε το 2-0 δικαιώνοντας όλους τους «προπονητές της κερκίδας» που με κάθε ευκαιρία φωνάζουν «σούταρε».

ΕΧΑΣΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΟΡ

Αν και στο Β ημίχρονο η ομάδα δεν έριξε στροφές φαινόταν σε όλες τις φάσεις να είναι πιο προσεκτική. Ακόμη και έτσι έκανε τις ευκαιρίες του με το δοκάρι του Καντεβέρε και το γκολ που ακυρώθηκε ορθώς ως οφσάιντ,  το άστοχο σουτ του  Παναγίδη και τα χαμένα τετ-α-τετ των Πέρεθ και Γιένσεν. Ο Παναιτωλικός ουσιαστικά μόλις 1 φορά απείλησε στο Β ημίχρονο και εκεί έπεσε στο μπλόκο του φορμαρισμένου Αθανασιάδη.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ RESTART ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ

Πολλά περισσότερα από τη νίκη-πρόκριση κέρδισε ο ΑΡΗΣ σήμερα. Ο Χιμένεθ για ακόμη μια φορά απέδειξε ότι δεν έχει εμμονές σε πρόσωπα και ρίχνοντας τον Μισεουί στο παιχνίδι άλλαξε τα δεδομένα της αναμέτρησης. Ένας Μισεουί – που πολλοί πιστεύαμε ότι είχε «καεί» και δεν θα τον ξαναβλέπαμε – που μπήκε μετά από καιρό, κράτησε μπάλα, μοίρασε 2 ασίστ και αναδείχθηκε σε MVP της αναμέτρησης παρόλο που λόγω ενοχλήσεων έγινε αλλαγή στο ημίχρονο. Είδαμε τον Φαμπιάνο να επιστρέφει ύστερα από μήνες και να αποδίδει σαν τον Φαμπιάνο που ξέρουμε και γουστάρουμε. Είδαμε τον Ράτσιτς να σκοράρει ένα καταπληκτικό γκολ. Είδαμε επιτέλους τον Χιμένεθ να έχει επιλογές και να κάνει τις αλλαγές που θέλει χωρίς αδιέξοδα και απόγνωση. Είδαμε μια ομάδα στο πρώτο γκολ να πανηγυρίζει σαν μια γροθιά στον αέρα αγκαλιά με τον προπονητή κόντρα σε όλα τα «αφηγήματα» που θέλουν παίκτες ξενερωμένους και προπονητή με το ένα πόδι εκτός ομάδας. Μακάρι να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι τραυματίες και επιτέλους να δούμε τον ΑΡΗ που υποτίθεται θα βλέπαμε από το περασμένο καλοκαίρι. Πέρασε ο χρόνος, χάθηκαν ευκαιρίες, έστω και τώρα όμως ας δούμε αν αλλάζει όλο αυτό. Και αυτή η εμφάνιση ύστερα από καιρό είναι μια ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ο πανηγυρισμός των παικτών στο πρώτο γκολ του Μορόν αγκαλιά με τον Χιμένεθ ίσως και να ήταν η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα της σημερινής αναμέτρησης. Σε ένα ματς όπου ο ΑΡΗΣ με την εικόνα του τα έκανε όλα να φαίνονται απλά και εύκολα. Και όταν αυτό συμβαίνει σε μια ημέρα με πολλές και σημαντικές επιστροφές τότε ναι, μαζί με τις μεταγραφές ίσως τελικά το 2026 να παρακολουθήσουμε έναν πολύ πιο ανταγωνιστικό ΑΡΗ από αυτόν που βλέπουμε από την έναρξη της αγωνιστικής σεζόν. Έναν ΑΡΗ που στη Λεωφόρο θα κατέβει να πάρει με όλες του τις δυνάμεις την πολυπόθητη πρόκριση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, πάμε να τα αλλάξουμε όλα!

Με τον Χιμένεθ να συνεχίζει σε εντατικούς ρυθμούς το λίφτινγκ της ομάδας και τον Λορέν Μορόν να γράφει το τελικό 0-1 από την άσπρη βούλα, ο ΑΡΗΣ μπήκε με το δεξί στον θεσμό του κυπέλλου!  Σε ένα παιχνίδι με κακό ρυθμό, λίγες ευκαιρίες και τον ΑΡΗ μας που πατούσε καλύτερα ιδιαίτερα στο Β ημίχρονο να βρίσκει τελικά τον τρόπο για να πάρει τη νίκη.

ΜΕ 8 ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

Αποφασισμένος να τα αλλάξει όλα συνεχίζει ο Χιμένεθ με τις 8 αλλαγές και την περίεργη ενδεκάδα να είναι μια ακόμη απόδειξη ότι ο Ισπανός προπονητής έχει τη διάθεση να δώσει την ευκαιρία σε όλους τους παίκτες. Πέρα όμως από τις σκέψεις του Χιμένεθ, οι πολλοί τραυματισμοί, το επιβαρυμένο πρόγραμμα,  η σχεδόν ξαφνική αποχώρηση του Ντιαντί και οι κανόνες του κυπέλλου με τους πιτσιρικάδες κατά κάποιο τρόπο επέβαλλαν τέτοια διαχείριση.

ΚΑΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ, ΑΝΟΥΣΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Με την υψηλή θερμοκρασία να εμποδίζει τις 2 ομάδες να παίξουν το ποδόσφαιρο που θα μπορούσαν(έστω και με τα σχήματα που κατέβηκαν) ο αγώνας είχε αργό ρυθμό και ελάχιστες φάσεις. Με τον ΑΡΗ μας να έχει την υπεροχή, τον Παναιτωλικό σε παθητικό και τους παίκτες μας να ψάχνονται μεταξύ τους το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με μόλις 2 φάσεις, αυτή του νεαρού Βοριαζίδη στο 2’ και του Σίστο στο 37’.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΕΠΙΑΣΑΝ ΤΟΠΟ, ΤΟ VAR ΕΚΑΝΕ(?) ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ 0-1

Η είσοδος του Μόντσου και του Μορόν στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου και οι εσωτερικές μετακινήσεις που έκανε ο Χιμένεθ είχαν άμεση επίδραση. Ο ΑΡΗΣ έγινε πιο απειλητικός  αλλά οι προσπάθειες του Μορόν και του Μισαουί σταμάτησαν στον πολύ καλό σήμερα, τερματοφύλακα του Παναιτωλικού. Και ενώ όλα έδειχναν ότι οδηγούμαστε στο 0-0 ήρθε η φάση του 88’ όπου ξεκάθαρα γίνεται πέναλτι πάνω στον Μορόν… και εκεί άρχισαν τα όργανα! Ο Τσιμεντερίδης(που λίγο πιο πριν δεν ασχολήθηκε με μια φάση που μύριζε πέναλτι) έδειξε την άσπρη βούλα, ο βοηθός σήκωσε για οφσάιντ(ενώ ο παίκτης του Παναιτωλικού γυρίζει την μπάλα), το VAR ακυρώνει το οφσάιντ αλλά καλεί και για κάποιον λόγο τον διαιτητή να τσεκάρει την φάση. Ευτυχώς ο Τσιμεντερίδης αυτή τη φορά είδε ότι βλέπαμε όλοι και καταλόγισε το πέναλτι. Ο Μορόν με την ψυχραιμία που τον χαρακτηρίζει έκανε το 0-1 και χάρισε τη νίκη στην ομάδα μας.

ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΙΣ ΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟ

Τι να πούμε για αυτό το ξεκίνημα του Χιμένεθ; Ούτε οι αποχωρήσεις, ούτε οι τραυματισμοί, ούτε οι παροπλισμένοι παίκτες φαίνεται να τον αγχώνουν. Έχει κερδίσει 2 παιχνίδια με παίκτες που μας είχε πείσει ο προηγούμενος προπονητής ότι δεν κάνουν… Είδαμε τον Σίστο αποφασισμένο να αρπάξει τις ευκαιρίες του, είδαμε τον Ρόουζ τελικά να είναι εδώ έτοιμος να βοηθήσει, είδαμε και τον πιτσιρικά τον Βοριαζίδη να αφήνει καλές εντυπώσεις. Πολύ διαφορετική διαχείριση του ρόστερ από ότι βλέπαμε αλλά και από ότι περιμέναμε. Και όταν αυτή η διαχείριση συνδυάζεται με νίκες τότε το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να αποθεώσουμε τον προπονητή μας σε αυτό το ξεκίνημα. Προφανώς και έχει κάνει την μελέτη του, έχει μιλήσει με τους παίκτες του, τους βλέπει καθημερινά στις προπονήσεις και έχει γνώση. Αν λοιπόν σε αυτά τα πρώτα 2 παιχνίδια υπολογίσουμε τους παίκτες που είδαμε και συμπεριλάβουμε και αυτούς που αναμένεται να προστεθούν αφού αποθεραπευτούν τότε μάλλον θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι φέτος η ομάδα έχει βάθος και λύσεις. Λύσεις περισσότερες από αυτές που πιστεύαμε. Από την άλλη βέβαια προέχει η ομάδα να σταθεροποιήσει την απόδοση της σε υψηλά επίπεδα και ύστερα ακολουθούν όλα τα υπόλοιπα.

ΑΤΥΠΗ ΡΕΒΑΝΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Έχει τον τρόπο του ο Μανόλο Χιμένεθ λένε αυτοί που τον έχουν ζήσει από κοντά και όσο περισσότερο βολεύεται στον πάγκο του ΑΡΗ μας τόσο πιο έντονη φαίνεται η επίδραση. Νέα πρόσωπα, νέα σχήματα, νέα πλάνα και ένας ΑΡΗΣ που παρά τα λάθη και τις ατυχίες του, παίρνει αυτό που θέλει μέσα στο γήπεδο όπως ακριβώς έκανε και σήμερα στο Αγρίνιο. Το γκολ του Μορόν από τα 11 βήματα έδωσε μια νίκη που με αυτό το νέο format του κυπέλλου μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική. Όσο για τα μαγικά του Χιμένεθ, αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε και τη συνέχεια!

ΥΓ. Με αναγκαστικό βίαιο ροτέισον πήρες την εκτός έδρας νίκη από μια ομάδα που πριν 3 εβδομάδες περίπου σε κέρδισε μέσα στο σπίτι σου. Τελικά δεν είναι τόσο δυνατός ο Παναιτωλικός, κάτι άλλο θα έφταιγε...

ΥΓ2. Όλοι πωλούνται, σημασία έχει το ποιοι έρχονται.

Πικρή ήττα γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας από τον Παναιτωλικό στο Κλ.Βικελίδης, σε ένα παιχνίδι όπου όχι μόνο δεν μπόρεσε να βρει γκολ αλλά ούτε καν να γίνει απειλητικός. Αδικαιολόγητη εμφάνιση από την ομάδα με τους περισσότερους παίκτες νωθρούς και μπερδεμένους στα πλάνα(?) του προπονητή τους. Τεράστιο ξενέρωμα για τον κόσμο… που ήλπιζε σε ένα καλό ξεκίνημα για να ξεπεράσει το κάζο από την Αράζ αλλά τελικά ούτε εντός συνόρων βλέπει φως.

ΜΕ ΦΡΙΝΤΕΚ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

Οι συνεχόμενες κακές εμφανίσεις του Μεντίλ ανάγκασαν αυτή τη φορά τον Ουζουνίδη να τον αφήσει στον πάγκο και να δώσει φανέλα βασικού στον Φρίντεκ στην μοναδική αλλαγή σε σχέση με τον αγώνα της πρεμιέρας. Σε μια προσπάθεια να δώσει πνοή στην αριστερή πλευρά σε όλες τις γραμμές του γηπέδου αλλά και να δώσει ένα καλύτερο στήριγμα στον Ντιαντί.

ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ

Build up από πίσω, ανούσιο παιχνίδι κατοχής και ένα αργό τέμπο που έδινε τη δυνατότητα στους παίκτες του Παναιτωλικού να προσαρμόζονται στην αργή σκέψη που είχε όλος ο ΑΡΗΣ στις κινήσεις του. Ενώ όταν οι αντίπαλοι έπαιρναν την μπάλα η παθητική αμυντική μας λειτουργία τους έδινε το δικαίωμα να προωθούν την μπάλα χωρίς το άγχος του λάθους. Με ελάχιστες εξαιρέσεις από 2-3 καλά αλλά άστοχα σουτ αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ από την αρχή του αγώνα και όσο κυλούσε ο χρόνος δεν έπειθε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ώστε να βελτιώσει την εικόνα του.  

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΛΟΓΙΣΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Το είδαμε με την Αράζ, για λίγο δεν το ζήσαμε με τον Βόλο, σήμερα όμως συνέβη ξανά άλλες 2 φορές! Ο Παναιτωλικός είχε φροντίσει μέσα στο παιχνίδι να μας υπενθυμίσει κυρίως με τις αντεπιθέσεις του, πόσο προβληματικό είναι το αμυντικό μας τρανζίσιον. Δεν φροντίσαμε να διορθώσουμε κάτι και στο 65΄ μια γρήγορη προωθημένη μπαλιά ήταν αρκετή για να πιάσει τον Φαμπιάνο κοιμώμενο και τον Μάικιτς σε πανικό για το 0-1. Η αντίδραση που θα περιμέναμε μετά το γκολ δεν ήρθε ποτέ, με τον Παναιτωλικό να  βρίσκει και 2^ο γκολ εκμεταλλευόμενος για ακόμη μια φορά τις αργές επιστροφές μας στην άμυνα.

ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ

Παρά την μικρή «προσαρμογή» στο αρχικό σχήμα και μια σταθερότητα παραπάνω που έβγαζε στο παιχνίδι του ο Φρίντεκ σε σχέση με τον Μεντίλ, όλα τα υπόλοιπα παρέμειναν τα ίδια με μια εβδομάδα πριν. Νωθροί παίκτες, παθητικοί στην άμυνα με κακό τρανζίσιον, στατικοί στην επίθεση και ένα μπάχαλο σχεδόν σε όλες τις γραμμές. Τίποτα δεν λειτουργούσε καλά και αυτό σε μεγάλο βαθμό βαραίνει τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Είναι να αναρωτιέσαι το τι βλέπει στις προπονήσεις αλλά και τι πραγματικά περιμένει να πετύχουν οι παίκτες του με τον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα. Με αφετηρία  τον τερματοφύλακα να κερδίζουμε με μεταβιβάσεις σε αργή κίνηση μέτρα προς την αντίπαλη περιοχή  και εκεί να περάσει η μπάλα από την κλειδαρότρυπα για να καταλήξει στον παίκτη που θα κάνει το γκολ; Και άλλο ένα ημίχρονο να είχαμε ήταν ολοφάνερο ότι δεν είχαμε τρόπο για να γίνουμε απειλητικοί. Φταίνε οι παίκτες; ή μήπως έχει μπερδευτεί τόσο ο Ουζουνίδης που δεν μπορεί να διακρίνει ποιος είναι ο πιο ετοιμοπόλεμος; Δεν γίνεται να τραυματίζεται ο Πέρεθ και να  μην αρπάζεις την ευκαιρία να βάλεις τον Ντιαντί στην πλευρά του. Δεν γίνει να βγάζεις τον Ράκιτς σήμερα από το ημίχρονο που πιθανόν μέχρι εκείνο το σημείο να ήταν και ο καλύτερος του γηπέδου. Δεν γίνεται να μην αξιοποιείς παίκτες που φαίνεται ότι τουλάχιστον σε επίπεδο έντασης και αντοχών είναι σε καλύτερο επίπεδο από τους άλλους. Παίζεις με τον Παναιτωλικό μέσα στην έδρα σου και χρειάζεσαι πνευμόνια για να κερδίσεις. Επειδή δηλαδή κερδίσαμε τον Βόλο όλα ήταν καλά και δεν έπρεπε να αλλάξουν αρκετά πράγματα σήμερα ως προς την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας; Πραγματικά μια εβδομάδα μετά και ο Ουζουνίδης με τους παίκτες του δεν κατάφεραν να δείξουν ούτε ένα κλικ βελτίωσης σε σχέση με τον Βόλο. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από τους χαμένους 3 βαθμούς.

ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Από νωρίς στα βάσανα και στο ελληνικό πρωτάθλημα για τον ΑΡΗ μας που με μια απογοητευτική εμφάνιση κατάφερε να χάσει από τον Παναιτωλικό με 0-2, σε ένα παιχνίδι όπου απείλησε ελάχιστες στιγμές. Χαμένοι στην μετάφραση παίκτες και προπονητής που ακόμη φαίνεται να ψάχνονται για το πως να εφαρμόσουν τα βασικά. Θέλουν χρόνο τα παιδιά; Μέχρι τότε όμως τι γίνεται;  Από την προβληματική προετοιμασία, τον πρόωρο αποκλεισμό από την Ευρώπη  καταλήξαμε στο να «κάψουμε» και το βολικό πρόγραμμα στο πρωτάθλημα που θα μας έδινε βαθμούς και ηρεμία ενόψει της διακοπής. Τώρα έτσι όπως τα καταφέραμε 2 εβδομάδες προετοιμασίας …και γκρίνιας.

ΥΓ. Όταν οι δικαιολογίες στερεύουν μάλλον δεν υπάρχει και τίποτα άλλο να ειπωθεί στη συνέντευξη τύπου.

Το καλό του πρόσωπο μας έδειξε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στον Παναιτωλικό για περίπου 60’ και με 2 γκολ στο πρώτο ημίχρονο έφθασε στη νίκη. Δεν παρέλειψε όμως να μας υπενθυμίσει με πόση ευκολία κλωτσάει τις ευκαιρίες του αλλά και χάνει τη συγκέντρωση του από προκλητικές διαιτησίες σαν και αυτή του Σιδηρόπουλου(και του Varista) στο Β ημίχρονο. Έβγαλε όμως αντίδραση η ομάδα και σε ένα παγωμένο γήπεδο με ελάχιστο κόσμο κατάφερε να μοιράσει χαμόγελα.

ΕΠΑΙΞΕ ΣΑΝ ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΕΥΚΟΛΟ

Στροφή 180 μοιρών από την εμφάνιση με τον Λεβαδειακό έκανε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα από την πρώτη στιγμή που πάτησε στο χορτάρι. Με ένα καταιγιστικό ξεκίνημα όπου μια ευκαιρία διαδεχόταν την άλλη ο ΑΡΗΣ έμοιαζε άλλη ομάδα. Ο Παναιτωλικός από νωρίς έμοιαζε σαν μποξέρ εγκλωβισμένος στα σχοινιά δεχόμενος συνεχόμενα χτυπήματα με την κεφαλιά του Μορόν μετά από εκτέλεση κόρνερ του Μόντσου να καταλήγει στα δίχτυα για το 1-0.  Στο 30΄ ο Μόντσου μετά την ασίστ στο πρώτο γκολ με μια απίθανη εκτέλεση φάουλ έκανε το 2-0 «κλειδώνοντας» σε μεγάλο βαθμό τη νίκη. Το παιχνίδι είχε έρθει ακριβώς εκεί που θέλαμε χάρη σε μια γεμάτη εμφάνιση που δεν άφηνε κανένα περιθώριο στον αντίπαλο. Οι 12 ευκαιρίες(7 στην εστία) στο πρώτο ημίχρονο φώναζαν για ακόμη περισσότερα γκολ στη συνέχεια.

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ VAR ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΜΑΣ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΟΥΝ

Εξίσου καλά μπήκε ο ΑΡΗΣ και στο Β ημίχρονο με τους παίκτες μας να θέλουν να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται την υπόθεση νίκη και με ένα τρίτο γκολ. Ένα γκολ που δεν ερχόταν μιας και την τελευταία στιγμή είτε διστάζαμε να σουτάρουμε είτε δεν δίναμε την πάσα στη σωστή στιγμή ακόμη και όταν βγαίναμε στην επίθεση με ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Παρόλα αυτά ο Παναιτωλικός παρέμενε ακίνδυνος. Μια όμως απίστευτη απόφαση του Σιδηρόπουλου σε συνεργασία με το VAR στο 60’ όπου το φάουλ και κίτρινη κάρτα υπέρ μας όπως καταλογίστηκε μετατράπηκε σε απλή κατοχή(!?!?!) χάλασε το μυαλό των παικτών μας. Ένα σφύριγμα που ήρθε σε συνέχεια αρκετών ανάποδων αποφάσεων που κυριολεκτικά αποσυντόνισε την ομάδα μας. Κάτι που φάνηκε μόλις στο επόμενο λεπτό με τον Παναιτωλικό στην πρώτη του ευκαιρία να βρίσκει με τον Ντιαζ το γκολ με όλη την άμυνα στημένη απέναντι του. Η συνέχεια μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης είχε κάμποσες χαμένες ευκαιρίες για το 3-1 αλλά και 1-2 στιγμές για τους αντιπάλους μας όπου θα μπορούσαν να είχαν ισοφαρίσει. Ευτυχώς το 2-1 παρέμεινε αν και θα μπορούσε να είχε έρθει πολύ πιο εύκολα αν αξιοποιούσαμε τις ευκαιρίες μας αλλά και αν Σιδηρόπουλος και VAR έβλεπαν το πέναλτι πάνω στον Νταρίντα στο 77’ από τον Σιέλη.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΛΛΑ ΕΒΓΑΛΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ

Πολλές οι αδυναμίες του φετινού ΑΡΗ με την τελευταία εικόνα από το ναυάγιο της Λειβαδιάς να είναι αποκαρδιωτική. Το ότι αυτή η ομάδα όμως έχει ποιότητα και όταν παρουσιάζεται πνευματικά έτοιμη μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα δεν το αμφισβητεί κανείς. Και σήμερα ο ΑΡΗΣ για 55’ δεν χωρούσε την παραμικρή αμφισβήτηση παρά μόνο ένα γιατί. Γιατί δεν έπαιξε έτσι και στην Λειβαδιά. Σήμερα πάντως οι παίκτες του Ουζουνίδη μέχρι να κάνει άνω κάτω το παιχνίδι ο Σιδηρόπουλος τα έκαναν όλα τέλεια. Μόντσου και Σιφουέντες κυριαρχούσαν στο κέντρο, ο Φέτφα συνέχισε να εκθέτει τον πρώην προπονητή του, ο Μορόν ήταν ουσιαστικός και ο Σπίκιτς όσο κυλούσε ο χρόνος ανέβαζε την απόδοση του. Με σωστή πίεση,  γρήγορες μεταβιβάσεις και αποφασιστικότητα ο ΑΡΗΣ έφτιαχνε την μια φάση μετά την άλλη. Εκεί όμως φάνηκε και το μεγαλύτερο πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ. Όταν δεν μπορείς να τελειώσεις αυτές τις ευκαιρίες ώστε να πας με ένα ξεκούραστο 4 ή 5-0  τότε κινδυνεύεις από το πουθενά χάρη σε 2-3 ανάποδα σφυρίγματα να αγχωθείς. Το αν ο Ντούντου και ο Σπίκιτς δώσουν λύση σε αυτό το πρόβλημα τότε θα μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Μέχρι τότε όμως θα βασανιζόμαστε χωρίς λόγο όπως σήμερα.  

ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ

Άλλος ΑΡΗΣ στη Λειβαδιά, άλλος ΑΡΗΣ ο σημερινός. Για περίπου 55’ ζωγράφιζε μέσα στο γήπεδο,  πέτυχε 2 γκολ(αντί για 4-5) μέχρι να έρθει ο Σιδηρόπουλος με τον Κατσικογιάννη στο VAR για να μας υπενθυμίσουν πόσο εύκολα πέφτουμε στις παγίδες που μας στήνουν. Ευτυχώς πέρα από κάποιες αγχωτικές στιγμές η ομάδα πήρε τη νίκη που δικαιούταν και μαζί 3 πολύτιμους βαθμούς για την μάχη της Ευρώπης. Το αν θα συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς η ομάδα ή με τις πρώτες σταγόνες βροχής θα καταρρεύσει θα το δούμε στη συνέχεια.  Μέχρι τότε κρατάμε τους 3 βαθμούς και συνεχίζουμε. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Το ζήσαμε και αυτό με τον κορυφαίο Έλληνα διαιτητή Σιδηρόπουλο.  Πλέον και τα φάουλ υπέρ του ΑΡΗ θα περνάνε φιλτράρισμα μέσω VAR και θα ακυρώνονται!  Ρε, τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας με αυτούς τους απίθανους!

Από τον Σιδηρόπουλο και την «καρατιά» του Μπρινιόλι, στους Τσιμεντερίδη και Ζαμπαλά που είδαν φάουλ του Σιφουέντες ακυρώνοντας το υπέροχο γκολ του Μανού και στη συνέχεια δεν είδαν τίποτα στη φάση του τραυματισμού του Χουάνκαρ αναγκάζοντας μας να παίξουμε με 9 παίκτες και να δεχθούμε και το 2^ο γκολ. Το περιμέναμε με το που ορίστηκε ο Τσιμεντερίδης και δυστυχώς οι φόβοι μας επιβεβαιώθηκαν με τον χειρότερο τρόπο.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ

Και αν θα πρέπει να ασχοληθούμε και με το αγωνιστικό τότε ναι θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι αναγκαστικές αλλαγές στην άμυνα και η απουσία του Κουέστα στοίχισαν στην ομάδα. Φαινόταν ότι δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στα μετόπισθεν και αυτό επηρέασε συνολικά την αγωνιστική μας συμπεριφορά και οδήγησε σε ένα άνευρο πρώτο ημίχρονο και ένα φθηνό γκολ από αδράνεια της άμυνα μας. Στην επανάληψη όμως είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ που έψαξε το γκολ και κατάφερε μάλιστα να βρει 2 και να ανατρέψει εντελώς την εις βάρος του κατάσταση χάρη στην ποιότητα του Μανού Γκαρθία. Το ότι ακυρώθηκε το προβάδισμα του ΑΡΗ και αναγκάστηκε η ομάδα μας να παίξει με 9 παίκτες στη φάση που δέχθηκε το 2^ο γκολ ήταν μια ιδιαίτερη συνθήκη που διαμορφώθηκε από τον διαιτητή και το VAR. Ας κρατήσει η ομάδα ότι στο επόμενο θα πρέπει να παίξει πολύ καλύτερα ώστε να μην δώσει σε κανέναν την ευκαιρία να μας κλέψει τους βαθμούς όπως έγινε σήμερα. Δεν είναι εύκολο, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ VAR

Σε παιχνίδια σαν το σημερινό το να μένεις στα κακώς κείμενα της ομάδας σου μόνο σε λάθος μονοπάτια θα οδηγηθείς. Ο ΑΡΗΣ μπήκε αισθητά βελτιωμένος στο Β ημίχρονο, ο Μανού πέτυχε 2 πανέμορφα γκολ και η ομάδα ήταν μπροστά με 1-2 στο 64΄. Αυτός ήταν ο αγώνας που παρακολουθήσαμε μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο. Το παιχνίδι που ακολούθησε ήταν αυτό που αποφάσισαν με το ζόρι να δούμε ο Τσιμεντερίδης με τον Ζαμπαλά. Αν νομίζουν όμως ότι έτσι εύκολα θα ξεμπερδέψουν με τον ΑΡΗ στο τέλος θα εκπλαγούν. Δεν μασάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου.

ΥΓ. Και 10 γκολ αν έβαζε ο Παναιτωλικός, αν ήταν οφσάιντ θα έπρεπε να ακυρωθούν! Τι όχι;

ΥΓ2. «Μήνυμα στήριξης» από Τσιμεντερίδη και Ζαμπαλά στον Σιδηρόπουλο… για να μην νιώθει μόνος.

Και με τον πλέον επίσημο τρόπο ο ΑΡΗΣ μας με αυτό το 0-0 σφράγισε το εισιτήριο του για τον μεγάλο τελικό! Δεν του βγήκαν οι φάσεις, αγχώθηκε και για μια δύο στιγμές αλλά ως εκεί. Ο ΑΡΗΣ επιβεβαίωσε το ρόλο του φαβορί και πήρε την αυτονόητη πρόκριση απέναντι στον Παναιτωλικό. Πανζουρλισμός στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης με τον κόσμο να αδιαφορεί για τα «κουλούρια» που παρακολούθησε και να απολαμβάνει με όλο του το είναι αυτήν πρόκριση στον τελικό μετά από 14 ολόκληρα χρόνια.

ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΣ ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ, ΑΓΧΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Από την μια το άγχος του πρέπει για εμάς από την άλλη το «nothing to lose» του Παναιτωλικού δημιούργησαν εξαρχής ιδιαίτερες συνθήκες στην αναμέτρηση. Ο ΑΡΗΣ είχε τον έλεγχο, δεν κινδύνευε αλλά όποτε έφθανε στην αντίπαλη περιοχή τα έκανε όλα λάθος. Ο Παναιτωλικός έπαιζε με τον χρόνο θέλοντας να κρατήσει το 0-0 όσο μπορούσε ώστε να μεγαλώσει και άλλο το άγχος μας και ως ένα σημείο αυτό το πλάνο του λειτουργούσε ιδανικά.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΛΛΑ ΒΟΛΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΟΠΑΛΙΑ

Μπορεί οι κλασσικές ευκαιρίες που δημιουργήσαμε να ήταν ελάχιστες αλλά οι καταστάσεις όπου μπορούσαμε να σκοράρουμε ήταν πάρα πολλές. Εκεί φάνηκε το πόσο πιεσμένοι ήταν οι παίκτες μας σήμερα μιας και στις περισσότερες από αυτές τις φάσεις δεν καταφέραμε ούτε καν να σουτάρουμε. Λάθος πάσες, άνευρα σουτ πάνω στους αντιπάλους, χαμένα κοντρολ και μια ατολμία που γεννούσε μόνο εκνευρισμό. Ο Παναιτωλικός στα τελευταία 15’ προσπάθησε να γίνει απειλητικός. Είχε μια καλή κεφαλιά που πέρασε δίπλα από το δοκάρι και ως εκεί.  Στο τέλος ο Ανσαριφάρντ αφού μαζί με τον Μορόν δεν κατάφεραν να σκοράρουν λειτούργησε έξυπνα, έπαιξε με τον χρόνο και «κλείδωσε» την πρόκριση.

ΔΕΝ ΣΚΟΡΑΡΕ ΑΛΛΑ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Για πρώτη φορά φέτος ο Άκης Μάντζιος επέλεξε ενδεκάδα με όλους τους παίκτες στη διάθεση του ετοιμοπόλεμους για την πρόκριση και αυτό ήταν το αποτέλεσμα του ροτέισον που παρακολουθούμε εδώ και αρκετά παιχνίδια. Η παρουσία του Βέλεθ επιβεβαίωσε ότι στο πρόσωπο του ο προπονητής μας βρήκε έναν αξιόπιστο αμυντικό χάφ ενώ η ταυτόχρονη παρουσία του Μορόν με τον Ανσαριφάρντ ήταν κάτι καινούργιο που όμως φαινόταν ότι ταίριαζε. Για αυτό δούλευαν εδώ και καιρό ο Μάντζιος και οι παίκτες και σήμερα παρά το 0-0 το κατάφεραν. Και όταν μιλάμε για παιχνίδια που κρίνουν πρόκριση ή τίτλο το μόνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα.  Το αν έπαιξες καλά ή όχι αν στο τέλος πάρεις αυτό που θέλεις δεν θα το θυμάται κανείς.

ΤΙΣ ΕΝΥΤΠΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟ, Η ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΜΑΣ

Την ευκαιρία του να διεκδικήσει το πολυπόθητο κύπελλο επικύρωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, αφήνοντας τον Παναιτωλικό του Πετράκη με τις θετικές εντυπώσεις της προσπάθειας των 20’ του πρώτου αγώνα και της μιας ουσιαστικής ευκαιρίας σήμερα. Ο ΑΡΗΣ αν και αγχωμένος ήταν σοβαρός και πήρε αυτό που ήθελε. Μια πρόκριση ύστερα από 14 χρόνια σε έναν τελικό και μια ευκαιρία για έναν τίτλο ύστερα από ακόμη περισσότερο καιρό... Όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν καμία σημασία και αυτό φάνηκε από τον τρόπο που πανηγύρισε ο κόσμος την σημερινή πρόκριση. Με την απαίτηση για «Κύπελλο στον Πύργο τον Λευκό» να είναι το σύνθημα στα χείλη όλων μας! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Κρατήσαμε και δυνάμεις για το παιχνίδι της Κυριακής για αυτούς που ρωτάνε και ανησυχούν...

Το πρώτο βήμα για την εξασφάλιση της πρόκρισης στον τελικό του κυπέλου έκανε απόψε ο ΑΡΗΣ στο Αγρίνιο, κερδίζοντας τον Παναιτωλικό με 0-1! Μπορεί να άργησε 20’ να μπει στο παιχνίδι, στη συνέχεια όμως επιβεβαίωσε τον τίτλο του φαβορί και πήρε αυτό που ήθελε. Καθοριστικός ο Κουέστα με τις αποκρούσεις του που κράτησε το μηδέν όσο ο ΑΡΗΣ παρέπαιε, ογκόλιθος στην άμυνα αλλά και χρυσός σκόρερ ο Βέλεθ! Χαμόγελα και για τον Μανού Γκαρθία που ανεβάζει σταδιακά την απόδοση του με αποκορύφωμα την συστημένη σέντρα στον Βέλεθ για το γκολ που έκρινε τον νικητή.

ΠΑΡΕΠΑΙΕ ΕΠΙ 20’

Εδώ και καιρό ακούγαμε σύσσωμη την ομάδα μετά τις μέτριες πτήσεις της στα παιχνίδια του πρωταθλήματος να ψιθυρίζει  ότι το μυαλό όλων είναι στον ημιτελικό με τον Παναιτωλικό.  Κάτι τέτοιο όμως δεν είδαμε με τη σέντρα του αγώνα. Αντιθέτως είδαμε έναν Παναιτωλικό διψασμένο για να αρπάξει την μεγάλη του ευκαιρία, με τους παίκτες του να έχουν φτερά στα πόδια και να ψάχνουν λυσσαλέα το γκολ. Ένας μόνιμος κίνδυνος γύρω από την εστία μας και κάποιες σημαντικές ευκαιρίες που ανέδειξαν τον Κουέστα σε πρωταγωνιστή για τον ΑΡΗ μας. Ο Ισπανός γκολκίπερ ήταν εκεί που έπρεπε και είχε εξαιρετικές αντιδράσεις σε 3-4 πολύ καλές ευκαιρίες του Παναιτωλικού. Σε αυτό το δύσκολο έργο ο Κούεστα είχε την συμπαράσταση του συμπατριώτη του Βέλεθ που θύμισε σήμερα τον παίκτη που θαυμάσαμε και αγαπήσαμε στην πρώτη του θητεία στην ομάδα.

ΣΥΝΗΛΘΕ ΚΑΙ ΕΘΕΣΕ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ

Η εικόνα του ΑΡΗ στα πρώτα 20’ της αναμέτρησης ήταν απογοητευτική και εκ διαμέτρου αντίθετη από αυτήν που αναμέναμε. Από την στιγμή όμως που ο Παναιτωλικός δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το καλό του ξεκίνημα, οι παίκτες του Μάντζιου βρήκαν ρυθμό αλλά και τον τρόπο για να γίνει απειλητικός. Σαβέριο και Μπράμπετς έχασαν σπουδαίες ευκαιρίες για να στείλουν τον ΑΡΗ στα αποδυτήρια με προβάδισμα στο σκορ. Παρόλα αυτά οι ισορροπίες του αγώνα είχαν αλλάξει και πλέον ο ΑΡΗΣ έπειθε ότι θα πάρει την πολυπόθητη νίκη.

Ο ΓΚΑΡΘΙΑ ΣΕΡΒΙΡΕ Ο ΒΕΛΕΘ ΣΚΟΡΑΡΕ

Στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ συνέχισε όπως ακριβώς είχε τελειώσει το πρώτο ελέγχοντας τον ρυθμό και , ψάχνοντας το γκολ.  Μπράμπετς και Σουλεϊμάνωφ απείλησαν αλλά δεν τα καταφέραν. Ο ΑΡΗΣ όμως έδειχνε πλέον αποφασισμένος να πάρει τη νίκη και έψαχνε την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσει. Χτύπημα σαν και αυτό του Μανού και του Βέλεθ. Η πρώτη μαγική πάσα του Γκαρθία στο Ά ημίχρονο προς τον Σαβέριο χαραμίστηκε, η δεύτερη όμως συστημένη σέντρα προς τον Βέλεθ στο 64’ οδήγησε στο τελικό 0-1!

ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Με το σκορ πλέον στο 0-1 και τον ΑΡΗ να ελέγχει το παιχνίδι, η απογοήτευση των αντιπάλων μας μετά την υπερπροσπάθεια που κατέβαλλαν ήταν εμφανής. Από εκείνο το σημείο και μετά, οι παίκτες μας με ευκολία κυκλοφορούσαν την μπάλα και όποτε έβρισκαν τους χώρους έβγαιναν απειλητικά μπροστά. Ο Μάντζιος φρέσκαρε την ομάδα και όλα κυλούσαν ιδανικά. Τζάμπα άγχος στα τελευταία δευτερόλεπτα της αναμέτρησης με τους παίκτες μας ανεξήγητα να βιάζονται να εκτελέσουν τα πλάγια και να αρνούνται να πεισματικά να κάνουν έστω και λίγο καθυστέρηση… Καθυστέρηση όπως βλέπουμε σχεδόν σε όλα τα γήπεδα του κόσμου από όλες τις ομάδες όταν το τελικό αποτέλεσμα είναι το μόνο που μετράει.

ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ

Κουέστα, Βέλεθ, Γκαρθία και Μορόν έκαναν όλη την δουλειά για την ομάδα μας σήμερα. Ο Κούεστα ήταν η ασπίδα της εστίας, ο Βέλεθ το σημείο αναφοράς στην άμυνα και ο σκόρερ, ο Γκαρθία κράτησε μπάλα και μοίρασε ασίστ ενώ και ο Μορόν με εξαιρετικές τοποθετήσεις και κινήσεις απασχολούσε διαρκώς την αντίπαλη άμυνα. Ο ΑΡΗΣ ήταν το φαβορί της αναμέτρησης και το απέδειξε παίρνοντας τη νίκη και αυτό είναι που μετράει. Το συνέβη στα πρώτα 20΄ και γιατί μπήκε η ομάδα έτσι είναι κάτι που σίγουρα θα πρέπει να το ξεψαχνίσει ο Άκης Μάντζιος και να βρει τη λύση. Στοίχισε η απουσία των Ζούλ και Τζούρασεκ; Βρέθηκε ο Βεστράτε σε πολύ κακή ημέρα; Όποιο και αν είναι το πρόβλημα θα πρέπει ενόψει της συνέχειας να διορθωθεί.

ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο Γκαρθία σέρβιρε, ο Βέλεθ το κάρφωσε! Και όσο η ομάδα δεν πατούσε καλά είχε τον Κουέστα φύλακα-άγγελο στην εστία του. Αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ άφησε τις εντυπώσεις για τους άλλους και βολεύτηκε με τη νίκη που τον φέρνει μια ανάσα από τον τελικό.  Σίγουρα υπάρχει προβληματισμός για το κακό ξεκίνημα αλλά ας μην ξεχνάμε ότι σε αυτά τα παιχνίδια δεν έχει σημασία τίποτα άλλο εκτός από το τελικό αποτέλεσμα. Και ο ΑΡΗΣ σήμερα πήρε αυτό που ήθελε και ετοιμάζει σιγά σιγά βαλίτσες για τον τελικό!

ΥΓ. Συμπαθής ο Πετράκης αλλά τι περιμένατε; Εδώ έφαγε 4 γκολ και μιλούσε για ατυχία και καλή εμφάνιση της ομάδας του. Σήμερα με το φτωχό 0-1 αφηνίασε!

Σαν σίφουνας πέρασε ο ΑΡΗΣ μας από το Αγρίνιο ισοπεδώνοντας τον Παναιτωλικό με 4-0! Οι 9 αλλαγές στο αρχικό σχήμα και αυτή η «πειραματική» ενδεκάδα όχι μόνο δεν φάνηκε να πατάει στα χαμένα αλλά είχε την φρεσκάδα, την ένταση και την αποτελεσματικότητα ώστε να πάρει μια εμφατική νίκη! Τζούρασεκ, Σουλεϊμάνοφ, Σαβέριο και Ζαμόρα τα γκολ του θριάμβου. Μαγικά από τον Μάντζιο που βλέπει τον «άδειο πάγκο» σιγά σιγά να γεμίζει.

ΝΕΑ ΕΝΔΕΚΑΔΑ, ΙΔΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Φρεσκάδα, διάθεση και προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο έδειξε ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα του αγώνα. Οι 9 αλλαγές στο αρχικό σχήμα όχι μόνο δεν φάνηκε να επηρεάζουν την απόδοση μας αλλά αντιθέτως έμοιαζαν με ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Οι παίκτες του Άκη Μάντζιου αποφασισμένοι να αρπάξουν την ευκαιρία που τους δόθηκε έπαιζαν σαν να είχαν μπόλικα ενενηντάλεπτα στα πόδια τους και μήνες προετοιμασίας. Ο ΑΡΗΣ αμυνόταν καλά και έβγαινε με αξιώσεις στην επίθεση όποτε είχε την μπάλα στα πόδια. Ότι δεν κατάφεραν οι Ρόουζ και Παναγίδης στο 11’ το κατάφερε ο Τζούρασεκ λίγα λεπτά αργότερα στέλνοντας την μπάλα στα δίκτυα με ένα τεχνικό διαγώνιο σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής. Το 0-1 είχε φέρει το παιχνίδι ακριβώς εκεί που το θέλαμε αλλά η ομάδα δεν έδειχνε διατεθειμένη να αλλάξει την αγωνιστική της συμπεριφορά. Στο 24’ χάθηκε μια σπουδαία διπλή ευκαιρία με τον Μενέντεθ και τον Φετφατζίδη να μην καταφέρνουν να κάνουν το 0-2.

ΓΕΜΙΣΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ

Όχι μόνο το σκορ αλλά και η συνολική του πρώτου ημιχρόνου γέμισε με αυτοπεποίθηση τους παίκτες μας που μπήκαν εξίσου ορεξάτοι και στο Β ημίχρονο παρά την διάθεση που έδειξε ο Παναιτωλικός για ανέβει πιο ψηλά. Σε αυτό βοήθησαν και οι αλλαγές του Μάντζιου με τον ΑΡΗ αντί να οπισθοχωρεί να ψάχνει με κάθε ευκαιρία και ένα δεύτερο γκολ. Σουλεϊμάνοφ και Σαβέριο έφθασαν μια ανάσα από το να κάνουν το 0-2 αλλά ο Καπίνο με τρομερές αποκρούσεις κράτησε τον Παναιτωλικό στο παιχνίδι. Στο 77’ όμως ο Φατόρε έβγαλε μια πολύ ωραία παράλληλη σέντρα κόντρα στην εστία του Καπίνο με τον Σουλεϊμάνοφ αυτή τη φορά να κερδίζει τον αντίπαλο γκολκίπερ. Εκεί κάπου κλείδωσε η νίκη μιας και ο ΑΡΗΣ έμοιαζε απόλυτα συγκεντρωμένος στον στόχο του. Ο Παναιτωλικός πίεσε όσο μπορούσε, είχε μια καλή στιγμή που κατέληξε στο δοκάρι μας και μετά ακολούθησε η κατάρρευση. Οι παίκτες μας κυριάρχησαν στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης καταφέρνοντας μάλιστα να σκοράρει 2 φορές με τους Ζαμόρα και Σαβέριο για το τελικό 0-4!

ΑΠΟ ΡΕΖΕΡΒΕΣ ΣΕ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΕΝΔΕΚΑΔΑΣ

Με 9 νέα πρόσωπα και 11 παίκτες που δεν έχουν ξαναβρεθεί μαζί σε επίσημο παιχνίδι η συνοχή της ομάδας ήταν εξαρχής το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε να διαχειριστεί ο Άκης Μάντζιος. Στην πράξη όμως είδαμε μιας από τις καλύτερες εμφανίσεις του φετινού ΑΡΗ με παίκτες πιο ετοιμοπόλεμους και συγκεντρωμένους από ποτέ. Ο ΑΡΗΣ σε όλη την διάρκεια του αγώνα ήταν κατά πολύ καλύτερος του αντιπάλου του και θα μπορούσε να είχε κλειδώσει την νίκη από το πρώτο ημίχρονο. Το τελικό αποτέλεσμα και η συνολική εικόνα της ομάδας τα λένε όλα σχετικά με τη «δουλειά» του Άκη Μάντζιου. Δεν νομίζω ότι μπορεί εύκολα να εξηγηθεί αλλά ο Μάντζιος κατάφερε να πείσει παίκτες χωρίς αγωνιστικό ρυθμό που έμοιαζαν να είναι εκτός πλάνων ότι ο σημερινός αγώνας ήταν η μεγάλη ευκαιρία που έψαχναν. Και αυτοί με την σειρά τους την άρπαξαν από τα μαλλιά. Μετά από αυτά που είδαμε σήμερα μάλλον το ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει πάγκο και εναλλακτικές λύσεις παύει να ισχύει. Εξακολουθεί να λείπει ο δεύτερος φορ, υπάρχει και το πρόβλημα στο κέντρο λόγω των τραυματισμών του Ζουλ και του Βεστράτε αλλά από εκεί πέρα υπάρχουν παίκτες για όλες τις θέσεις! Άπαντες ήταν καλοί αλλά οι Τζούρασεκ, Σαβέριο, Φατόρε και Ρόουζ ξεχώρισαν. Ενώ και ο βαθμός ετοιμότητας που έδειξε να βρίσκεται ο Φεράρι με τον Ντουκουρέ είναι ένα θετικό στοιχείο για τη συνέχεια. Ο Φετφατζίδης στο αρχική σχήμα αυτή τη φορά δεν τα πήγε πολύ καλά όπως και ο Μανού Γκαρθία στην επανεμφάνιση του. Το σημαντικό όμως είναι πήραν χρόνο που απαιτείται για να βρουν ρυθμό. Ιδιαίτερα ο Ισπανός μετά από απουσία σχεδόν ενός χρόνου θα πρέπει να ενταχθεί σε αγωνιστικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη προσοχή. Όλα όμως τα παραπάνω συνθέτουν μια ιδανική ημέρα για τον ΑΡΗ που κατάφερε μέσα από μια εμφατική νίκη να ξεκουράσει βασικούς, να δώσει ευκαιρίες σε αναπληρωματικούς και χρόνο σε παίκτες που το χρειάζονται.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ

Με 4 γκολ φιλοδώρησε ο ΑΡΗΣ τον «ανεβασμένο» Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, προσπερνώντας εντυπωσιακά όλους τους προβληματισμούς που υπήρχαν πριν τη σέντρα για τις αλλαγές και τις εναλλακτικές λύσεις που έχει ή δεν έχει η ομάδα.  Γεμάτη εμφάνιση με 4 ωραία γκολ και μια νίκη που μας  δίνει πολλά περισσότερα από τους 3 βαθμούς. «Στρατηγός» ο Μάντζιος στον πάγκο που βλέπει τους παίκτες του να ανταποκρίνονται εξαιρετικά και τις επιλογές του ολοένα και να αυξάνονται. ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Εκνευριστικός ο διαιτητής μάλλον και απογοητευμένος που δεν του  δόθηκε η ευκαιρία να «επέμβει» περισσότερο στο παιχνίδι.

ΥΓ2. Άλλο παιχνίδι μάλλον έβλεπε ο Πετράκης στον πάγκο του.

Στην καλύτερη του εμφάνιση ως τώρα ο ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει τον ανταγωνιστικό Παναιτωλικό δημιουργώντας αξιόλογες ευκαιρίες και βρίσκοντας 3 φορές δίχτυα! Μεγάλος πρωταγωνιστής της αναμέτρησης ο Μορόν με 2 πολύ ωραία γκολ επιβεβαιώνοντας όσους εξαρχής υποστήριζαν ότι αυτός ο παίκτης με τις τόσες παραστάσεις από το ισπανικό πρωτάθλημα μπορεί να δώσει λύσει στο σκοράρισμα φέτος. Άρεσε η ομάδα με αρκετούς παίκτες να δείχνουν σταδιακά να ανεβάζουν απόδοση και να προσφέρουν λύσεις.

ΕΛΕΓΞΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΟ ΓΚΟΛ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΡΟΝ

Με εξαίρεση τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης που ως ένα βαθμό ο Παναιτωλικός φάνηκε περισσότερο απειλητικός από όσο περιμέναμε ο ΑΡΗΣ πήρε τον έλεγχο της αναμέτρηση και άρχισε να απειλεί την αντίπαλη εστία με αξιώσεις. Το γρήγορο γκολ που έψαχνε η ομάδα για να αλλάξει τις ισορροπίες της αναμέτρησης το βρήκε στο 22’ με ένα εξαιρετικό μακρινό σουτ του Μορόν. Ο Ισπανός δείχνοντας την ποιότητα του, βρήκε τον χώρο και τον χρόνο που ήθελε για να εξαπολύσει μια καλοζυγισμένη συρτή βολίδα αφήνοντας ανήμπορο τον Καπίνο να παρακολουθεί  την μπάλα να καταλήγει στην εστία του.

ΕΠΕΣΕ Ο ΡΥΘΜΟΣ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ

Το 1-0 ανάγκασε τον Παναιτωλικό να ανέβει πιο ψηλά και αν και ο ρυθμός του παιχνιδιού έπεσε η ομάδα συνέχισε να απειλεί. Στο 54’ ο Μορόν έφθασε μια ανάσα από το δεύτερο του γκολ αλλά ο Μαυρίας έδιωξε την μπάλα πάνω στην γραμμή. Λίγα λεπτά αργότερα όμως μετά από σέντρα του Μενέντες ο Μορόν με μια σεντερφορίσια προβολή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα κλειδώνοντας ουσιαστικά τη νίκη. Παρά την προσπάθεια του Παναιτωλικού να αντιδράσει, ο ΑΡΗΣ ήταν αυτός που σκόραρε ξανά με τον Χριστοδουλόπουλο σε δεύτερο χρόνο με κεφαλιά να γράφει το τελικό 3-0!

ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ

Μπορεί ο Μορόν αναμφίβολα να ήταν ο MVP του αγώνα αλλά δεν ήταν ο μόνος που ξεχώρισε. Ο Βεστράτε, Μενάντες, Σαμόρα και Σουλεϊμάνοφ έδειξαν καλά στοιχεία και ικανοί να αποτελέσουν βασικά όπλα στην φαρέτρα του Άκη Μάντζιου.  Ενώ και ο Κάρλσον ερχόμενος από τον πάγκο ήταν ορεξάτος και έδωσε βοήθειες στην ομάδα σε ένα χρονικό σημείο όπου υπήρχε μια γενική καθίζηση. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να κάνουμε και στον Κουέστα όπου όσες φορές χρειάστηκε ήταν εκεί που έπρεπε  για κόψει κάθε σκέψη του Παναιτωλικού για να ξαναμπεί στο παιχνίδι.  Αποδίδει το συμμάζεμα του Μάντζιου και αυτό είναι κάτι που όσο περνάει ο καιρός φαίνεται ξεκάθαρα. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον ότι ο ΑΡΗΣ με εξαίρεση τον αναπληρωματικό σέντερ φορ φαντάζει πλήρης.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ

Βελτιωμένος, ωραίος και αποτελεσματικός ήταν ο ΑΡΗΣ που παρακολουθήσαμε σήμερα με το σύνολο του Άκη Μάντζιου πέρα από τη νίκη με 3-0 να πείθει ότι έχει να δώσει πολλά περισσότερα. Ο Μόρον επιβεβαίωσε και σήμερα τις περγαμηνές που τον ακολουθούν και δείχνει ότι μαζί με τους υπόλοιπους που μέρα με τη μέρα ανεβάζουν την  απόδοση τους, την απογοήτευση των πρώτων αγωνιστικών να την κάνουν μια κακή ανάμνηση.  Κομβική η παρουσία του Μάντζιου στον πάγκο της ομάδας που φαίνεται να έχει βάλει την ομάδα στον σωστό δρόμο.

ΥΓ. Ας μην βιαζόμαστε… αλλά κοιτώντας τους παίκτες στον πάγκο, την επιστροφή του Μανού και έναν δεύτερο επιθετικό ίσως τελικά αυτός ο προβληματικός ΑΡΗΣ που είδαμε στο ξεκίνημα να είναι και ο πιο πλήρης ποσοτικά και ποιοτικά των τελευταίων ετών.

3 γκολ πέτυχε ο ΑΡΗΣ μέτρησε τελικά το 1 και αυτό ήταν αρκετό για να κλείσει η χρονιά με μια ευχάριστη πινελιά. Ωστόσο ο εκνευρισμός που πρόσφερε ο διαιτητής Ζαμπάλας και οι βοηθοί του στο VAR μάλλον υπερκάλυψαν την χαρά της νίκης. Μια χαρά που μετριάστηκε και από την αναποτελεσματικότητα των παικτών χάνοντας για ακόμη μια φορά μπόλικες «άχαστες» ευκαιρίες. Έστω και με μπόλικο σασπένς… το «χρυσό» γκολ το έβαλε ο Γκρέι και ο ΑΡΗΣ πήρες 3 πολύτιμους βαθμούς που τους είχε πάρα πολύ ανάγκη.

ΖΑΜΠΑΛΑΣ ΚΑΙ VAR Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Δεν υπήρχε Παναιτωλικός σήμερα στο γήπεδο και έτσι αυτόματα οι αντίπαλοι μας μέσα στο γήπεδο ήταν ο διαιτητής, οι VARίστες και η αστοχία μας. Αστοχία που στο πρώτο μέρος «έσπασε» σε 2 φάσεις με τον Γκρέι αλλά το VAR είδε οφσάιντ. Και αν την 2^η φορά που σκόραρε ο Γκρέι ήταν καθαρά οφσάιντ στο πρώτο γκολ δεν υπάρχει καμία απολύτως παράβαση. Για αυτό άλλωστε όπως συνηθίζουν στα γκολ του ΑΡΗ το VAR έκανε μια σύσκεψη 5’ και κατάφεραν να στήσουν τις γραμμές όπως βόλευε για να δικαιολογήσουν την ακύρωση του γκολ. Πέρα από αυτήν την ξεκάθαρη περίπτωση υπήρχε μια μόνιμη ανοχή στα μαρκαρίσματα των αντιπάλων μας και μια υπέρμετρη ευαισθησία όπως πιέζαμε τους παίκτες του Παναιτωλικού.

Η ΑΣΙΣΤ ΤΟΥ ΜΑΝΤΣΙΝΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΡΕΪ

Το Β ημίχρονο ξεκίνησε με τον ΑΡΗ να επιμένει και να δικαιώνεται στο 52’ όπου ο Μαντσίνι με μια ωραία σέντρα από τα πλάγια έδωσε την ευκαιρία στον Γκρέι να μπει δυνατά στην φάση και να προλάβει με τον κεφάλι τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Το γκολ πρόσφερε ανακούφιση αλλά όχι την ηρεμία και το καθαρό μυαλό που χρειαζόμασταν. Από τη μια ο διαιτητής να σφυρίζει ότι θέλει και από την άλλη να χάνονται απίθανες ευκαιρίες για να κλειδώσει η νίκη. Ο τραυματισμός του Πάλμα από σκληρό μαρκάρισμα αντιπάλου που δεν σφυρίχτηκε καν φάουλ ήταν το κερασάκι στην άνοστη τούρτα μιας περίεργης βραδιάς… όπου το αντιποδόσφαιρο του Παναιτωλικού, η αστοχία των παικτών μας και ο τραγέλαφος της ελληνικής διαιτησίας-παράγκας έκλεψαν την παράσταση.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Αισθητά βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με τον Πάρντιου να προχωράει σε ορθολογικές επιλογές δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία και στον Μανού Γκαρθία. Είχαμε τον έλεγχο του αγώνα, δημιουργήσαμε κάμποσες καλές ευκαιρίες, βάλαμε 2 κανονικά γκολ (με το ένα να ακυρώνεται) αλλά και πάλι η ομάδα έδειξε να έχει  έλλειψη αυτοπεποίθησης. Μόνο έτσι εξηγείτε η δυσκολία στην τελική προσπάθεια ακόμη και σε φάσεις που λες δεν γίνεται να χαθεί το γκολ. Όπως κόντρα στον Λεβαδειακό έτσι και σήμερα σπαταλήθηκαν σπουδαίες ευκαιρίες ώστε ο ΑΡΗΣ να γράψει εύκολα 4-5 γκολ. Ναι μεν είδαμε περισσότερους συνδυασμούς, προσπάθειες για κάθετες πάσες και τους παίκτες μας να επικοινωνούν καλύτερα μεταξύ τους αλλά χρειάζεται κάτι παραπάνω ώστε η ομάδα να φθάσει στα επιθυμητά επίπεδα. Όπως και στον χώρο του κέντρου όπου οι παίκτες του Παναιτωλικού κυκλοφορούσαν την μπάλα ανενόχλητοι. Μέτρια πράγματα από τον Γκαρθία που έχασε και μια απίθανη ευκαιρία αλλά μετά από τόσο μεγάλη «αποχή»  ίσως να του λείπει αγωνιστικός ρυθμός. Μας τρέλανε ο Γκρέι σήμερα σκοράροντας 3 φορές, κερδίζοντας πολλές μονομαχίες, βγάζοντας μια εκπληκτική πάρε βάλε πάσα στον Γκαρθία αλλά και πάλι έχασε ευκαιρίες που πρέπει να τις κάνει γκολ. Σίγουρα όμως ήταν στους διακριθέντες μαζί με τον πολύ καλό Οντουμπάτζιο που σχεδόν έκανε τα πάντα στο παιχνίδι. Σταθερά καλός ο Γκαρσία αν και θα μπορούσε να είχε συνδυάσει την σημερινή του εμφάνιση και με ένα γκολ. Βελτιωμένος και ο Μαντσίνι που δείχνει να αφήνει το σήριαλ της μεταγραφής του στην άκρη. Έσπρωχνε ο Πάλμα την ομάδα στην επίθεση αλλά είχε αρκετές κακές επιλογές.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΟΧΙΑ ΤΟΥ

Με γκολ που δεν βρήκαν τρόπο να ακυρώσουν ο διαιτητής, οι επόπτες και το VAR ο ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει τον ανύπαρκτο Παναιτωλικό και να μαζέψει 3 πολύτιμους βαθμούς στο φινάλε της χρονιάς. Βελτιωμένη η ομάδα, κυριάρχησε μέσα στο γήπεδο αλλά χωρίς να καταφέρει να μεταφράσει τις σπουδαίες ευκαιρίες σε πολλά γκολ. Εστω και με το 1-0 η δουλειά έγινε και πλέον κοιτάμε τη συνέχεια αναμένοντας το “lifting” της μεταγραφικής περιόδου.  Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Σουπερλιγδα στα καλύτερα της… από το αντιποδόσφαιρο του Παναιτωλικού, τις δηλώσεις του προπονητή του Παναιτωλικού που δεν(!?!?) είδε ευκαιρίες του ΑΡΗ μέχρι και τον αηδιαστικό Ζαμπάλα και τους «επιστήμονες» στο VAR που πάλι έκαναν τα μαγικά τους.