Με τον πλέον επίσημο τρόπο μέσω ανακοίνωσης στο arisbc.grλύθηκε η συνεργασία με τον Δ.Πρίφτη που προς τιμή του δεν διεκδίκησε χρήματα πέρα από τα δεδουλευμένα του. Μια κίνηση που σε συνδυασμό με την πληρωμή των δόσεων για το άρθρο 99(σύμφωνα με τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ) δείχνει ότι πλέον ο Ν.Λάσκαρης και οι συνεργάτες του έχουν ξεκινήσει τις διεργασίες για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς!

Δεν θα αναλωθούμε ιδιαίτερα στο έργο του Δ.Πρίφτη στον πάγκο του ΑΡΗ μιας και όλα αυτά τα χρόνια κάναμε την κριτική μας εκεί που έπρεπε. Αναμφισβήτητα παίρνει τα εύσημα για την πρώτη(και πιο δύσκολη) χρονιά επί διοικήσεως διαχειριστών με επικεφαλή τον Λ.Αρβανίτη όπου κατάφερε με ένα πενιχρό μπάτζετ να βγάλει τον ΑΡΗ τέταρτο προσπερνώντας την ΑΕΚ που είχε πολλαπλάσιο μπάτζετ από το δικό μας αλλά και άλλες ομάδες που επίσης είχαν μεγαλύτερο μπάτζετ από εμάς.  Η δεύτερη του χρονιά και η πρώτη στην εποχή Λάσκαρη άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Ναι μεν είδαμε μια πιο ποιοτική και ανταγωνιστική ομάδα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια που σε αρκετά παιχνίδια απολαύσαμε τον τρόπο που αγωνιζόταν αλλά ως προς το αποτέλεσμα δύσκολα μπορεί να πει κανείς ότι πετύχαμε κάτι το αξιοσημείωτο. Ενώ η μετριοπάθεια που χαρακτηρίζει τον κόουτς  και η μεγαλοποίηση των όποιων επιτυχιών ξενέρωσε αρκετούς που ήλπιζαν να δουν τον ΑΡΗ ακόμη πιο ανταγωνιστικό πάνω στο παρκέ. Η τρίτη χρονιά στον ΑΡΗ όσο αλατοπίπερο και μυρωδικά προσπαθούν οι γνωστοί "κύκλοι" να της βάλουν ήταν μια άνοστη σούπα που όχι μόνο δεν τρωγόταν αλλά δεν μπορούσε ούτε καν να την πλησιάσεις κοντά στην μύτη σου. Χρονιά που θα ξεχαστεί χωρίς να μας έχει αφήσει ούτε μια θετική ανάμνηση… Τρία χρόνια στα οποία ο ΑΡΗΣ σε αντίθεση με άλλες χρονιές δεν μπόρεσε να βάλει ούτε ένα λιθαράκι πάνω στο οποίο θα πατήσει για να κάνει το βήμα παραπάνω.  Οι νεαροί παίκτες της ομάδος ήταν ένα άχαρο διακοσμητικό στοιχείο που αδικήθηκαν ως προς τον χρόνο συμμετοχής σε μια ομάδα χωρίς στόχους. Ενώ ακόμη και οι παίκτες που ήρθαν με περγαμηνές καταφέραμε και τους βγάλαμε άχρηστους… Αυτός ήταν για εμάς ο Δ.Πρίφτης και η ανακοίνωση της λύσης συνεργασίας κόντρα στο κλίμα που οι "γνωστοί κύκλοι" καλλιεργούσαν τις τελευταίες ημέρες μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον. Ανεξάρτητα πάντως από την άποψη που έχει ο καθένας μας για τον Δ.Πρίφτη του ευχόμαστε ολόψυχα καλή τύχη στη συνέχεια της καριέρας του. Άλλωστε με τον άνθρωπο Δ.Πρίφτη δεν είχαμε ποτέ τίποτα να χωρίσουμε...

Ο ερχομός του νέου προπονητή που πολύ σύντομα θα ανακοινωθεί σε συνδυασμό με τις πληρωμές του άρθρου 99 δείχνει ότι έστω και με καθυστέρηση έχουν αρχίσει και δρομολογούνται τα "πρέπει" στον μπασκετικό ΑΡΗ. Το διοικητικό συμβούλιο και η επερχόμενη συνέντευξη τύπου του προέδρου ευελπιστούμε να έχει καλά μαντάτα(με Δράκο μέσα)  για την αγαπημένη μας ομάδα και να αποκαλύψει ένα πλάνο ικανό να δώσει όραμα στον κάθε Αρειανό. Άλλωστε ομάδα χωρίς ρεαλιστικό πλάνο, σταθερή ανοδική πορεία και υψηλούς στόχους δύσκολα "πείθει" και αυτό θα πρέπει ο μεγαλομέτοχος να το έχει πάντα στο μυαλό ανεξάρτητα από το μπάτζετ που σκοπεύει να διαθέσει.

ΥΓ.  Η στασιμότητα είναι εχθρός της φιλοδοξίας και δεν αρέσει σε κανέναν. Μέχρι και οι δίπλα αποφάσισαν να αλλάξουν έναν πετυχημένο προπονητή που για τα δεδομένα τους έκανε θαύματα. Παρόλα αυτά η αλλαγή πάντα φέρνει ελπίδα…

ΥΓ2. Και αφού τέλειωσε η "καμπάνια στήριξης" προς το πρόσωπο του Δ.Πρίφτη από τους "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ και τέλειωσε η συγκεκριμένη ιστορία έπιασαν δουλειά για το άλλο αγαπημένο τους παιδί. Ξέρετε… τον προηγούμενο κορυφαίο προπονητή της Ευρώπης μέχρι να έρθει ο Δ.Πρίφτης.

ΥΓ3. Δεν θα υποδείξουμε εμείς στην διοίκηση της ΚΑΕ για το ποιον προπονητή θα επιλέξει. Θα παρακαλέσουμε όμως η επιλογή τους να μείνει ανεπηρέαστη από αυτά που προσπαθεί να επιβάλει η Μασονία της μπασκετικής Ελλάδος και του συστήματος που έχει καταρρακώσει το άλλοτε κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης. Και φυσικά μην του δώσετε το δικαίωμα να ασχοληθεί με τίποτα άλλο πέρα από το αγωνιστικό. Ευθύνη της διοίκησης το οικονομικό, δουλειά του προπονητή το αγωνιστικό και μόνο το αγωνιστικό.

ΥΓ4. Προσοχή σε μπαλκόνια, παράθυρα για πτώσεις και στην υπερβολική κατανάλωση ηρεμιστικών!

Η χθεσινή ήττα στο ΟΑΚΑ με την "σκούπα" της ΑΕΚ επισημοποίησε το τέλος μιας από τις περίεργες χρονιές που έχουμε βιώσει στον μπασκετικό ΑΡΗ. Δεν θα την χαρακτηρίσω ως μια από τις χειρότερες μιας και η 4η θέση και η συμμετοχή  στον τελικό του κυπέλλου δεν δείχνει κάτι τέτοιο αλλά με τα μάτια ενός οπαδού που λατρεύει το μπάσκετ ήταν μια από τις πιο ξενέρωτες που μπορώ να θυμηθώ τα τελευταία 20 χρόνια. Ο λόγος φυσικά είναι οι συνθήκες και οι προσδοκίες που υπήρχαν το περασμένο καλοκαίρι όπου ο ΑΡΗΣ μας δεν κατέβηκε με ομάδα ανάγκης, με εράνους, με στόχο να αποφύγει τον υποβιβασμό, με απαγόρευση μεταγραφών, με διοίκηση οπαδών ή διαχειριστών αλλά με μια δυνατή διοίκηση που αύξησε το μπάτζετ και το ελάχιστο στο οποίο στόχευε(άσχετα αν φοβόταν να το πει) ήταν να δώσει συνέχεια στην περσινή "συμπαθητική" χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ βγήκε 4ος με μια ομάδα που άρεσε στον κόσμο.

Οι ομάδες λένε χτίζονται το καλοκαίρι και όπως φάνηκε στην πορεία όλα τα λάθη έγιναν μαζεμένα το καλοκαίρι. Από την μη στελέχωση της ΚΑΕ από ανθρώπους που γνωρίζουν τον χώρο, από την ανανέωση του Δ.Πρίφτη, την παράδοση των "κλειδιών" της ομάδος σε έναν μόνο άνθρωπο χωρίς την ανάλογη εμπειρία στη διαχείριση μεγάλων μπάτζετ με μεγαλύτερων απαιτήσεων από αυτές μιας "συμπαθητικής" χρονιάς, την τραγική εκτίμηση προσφοράς και κόστους των ξένων της προηγούμενης χρονιάς και φυσικά την επιλογή των νέων ξένων που θα ήταν αυτοί που θα σήκωναν την ομάδα στις πλάτες τους. Ο Δ.Πρίφτης δεν μπορούσε να δει ότι οι "μέτριοι" Αμερικανοί του που δεν τους εκτιμούσε και τόσο πολύ όπως ήταν οι Γουότερς και Χάγκινς ήταν από τις σταθερές αξίες της περσινής ομάδος. Ενώ και ο Μακνήλ που ήταν εκ των αγαπημένων του τελικά χάθηκε στη διαπραγμάτευση... Πάντα φυσικά με το σκεπτικό ότι "ουδείς αναντικατάστατος"... όταν όμως αυτό το σκεπτικό προέρχεται από έναν προπονητή που δεν μπόρεσε να βρει τον αντικαταστάτη του Τσούπκοβιτς τότε μάλλον πρόκειται για υπερβολή. Αν στους 3 Αμερικάνους που ο ΑΡΗΣ μας είχε την ευκαιρία να τους κρατήσει βάλουμε και τον Κοέν που μπορούσε να προσφέρει με πολλαπλούς τρόπους μιλάμε για μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός κορμός και η περσινή "συμπαθητική" ομάδα να έχει μια συνέχεια. 

Το αποτέλεσμα ήταν ο φετινός τζόγος με τους ξένους που κρίνοντας από την απόδοση τους μάλλον μιλάμε κυριολεκτικά για τζόγο. Γιατί ναι μεν μπορεί εμείς ως οπαδοί να βλέπουμε τα καρφώματα του Μπάκνερ και να εντυπωσιαζόμαστε αλλά ως τεχνικό τιμ οφείλεις να δεις και κάτι παραπάνω από μερικά τρίλεπτα βιντεάκια στο Youtube. Οφείλεις να ρωτήσεις μερικούς φίλους σου για το αν ο Τζένκινς είναι ηγετική φυσιογνωμία ή ρολίστας πολυτελείας και φυσικά δεν γίνεται να αψηφάς την στατιστική για έναν Αμερικάνο σαν τον Μάρμπλ που θα αγωνιζόταν για πρώτη φορά στα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Το πιο τραγελαφικό στην όλη υπόθεση με τους ξένους ήταν ότι η καλύτερη επιλογή του Δ.Πρίφτη ήταν αυτή του Κάμινγκς. Ενός παίκτη που μπορεί ΑΝ βελτιωθεί σημαντικά να αποτελέσει κάτι το αξιόλογο στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο πόιντ γκαρντ με την εμπειρία που χρειαζόταν ο ΑΡΗΣ για να βασιστεί πάνω του. Μάλιστα για όσους βλέπουν πιο καθαρά τα πράγματα μπορεί να ήταν και ο σημαντικότερος λόγος που όλοι οι υπόλοιποι παίκτες από τους οποίους περιμέναμε να έχουν σημαντική προσφορά παρουσιάστηκαν πολύ κατώτεροι του αναμενομένου. Ναι σίγουρα ο ΑΡΗΣ είναι ένα πιο απαιτητικό περιβάλλον αλλά δεν γίνεται ο Καββαδάς με τον Αρκαδικό να είναι εκ των κορυφαίων του πρωταθλήματος και σε εμάς ακόμη και με αντιπάλους από τη μέση της βαθμολογίας και κάτω να είναι άφαντος. Το ίδιο ισχύει και σχεδόν για όλη την υπόλοιπη ομάδα εκτός από αυτούς που δεν περιμέναμε κάτι το συγκλονιστικό παρά μόνο την προσπάθεια όπως ήταν οι Σίμτσακ, Μούρτος, Ζάρας, Ξανθόπουλος...  Ο Σανικίντζε που δεν προλάβαμε να τον δούμε μιας και τραυματίστηκε νωρίς νωρίς στη συνέχεια παρουσιάστηκε ίσως ως ο καλύτερος ξένος παίκτης που έχει έρθει στον ΑΡΗ μετά τον αείμνηστο Ρόι Τάρπλεϊ. Αν και αποκτήθηκε μόλις 2 εβδομάδες πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων τελικά όμως μας είπαν ήταν ο παίκτης πάνω στον οποίο ο Δ.Πρίφτης είχε βασίσει όλο τον φετινό ΑΡΗ γιατί θα έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο! Και αλήθεια να ήταν αυτό και μόνο το χρονικό σημείο της απόκτησης του δείχνει την προχειρότητα με την οποία έγινε ο σχεδιασμός της ομάδος. Ενώ το παραμύθι με τον Σανικίντζε συνεχίστηκε σχεδόν μέχρι το τέλος της χρονιάς με τους "υπωντιστές" του κόσμου του ΑΡΗ να μιλάνε για την στιγμή που ο Σάνι θα επιστρέψει πάνω στο παρκέ λες και δεν γνώριζαν ότι ένας τέτοιος τραυματισμός σε αυτή την ηλικία μπορεί να σήμαινε και το τέλος της καριέρας τους...

Οι ήττες από Ρέθυμνο στην Κρήτη και μπάογκ μέσα στο Παλέ φανέρωσαν αυτά που ήδη είχαν φανεί από τα φιλικά και η γκρίνια σκέπασε την ομάδα. Ήρθαν και οι τραυματισμοί και κάπου εκεί νωρίς νωρίς ο κόουτς έχασε την μπάλα. Μπορεί η χρονιά να τελείωσε με τους "φίλους" του προπονητή να τα δίνουν όλα αλλά για όποιον παρακολούθησε από κοντά την φετινή πορεία θα διαπίστωσε ότι ο κόουτς φέτος είχε περισσότερους "εχθρούς" μέσα στα αποδυτήρια παρά φίλους. Μια κατάσταση που ποτέ δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει ο Δ.Πρίφτης με αποτέλεσμα να δούμε έναν ΑΡΗ από την αρχή μέχρι το τέλος όπου όποτε συναντούσε έναν σοβαρό αντίπαλο έχανε και συνήθως έχανε εύκολα... Οι εμφανίσεις συνολικά στα πλέιοφς παρά τις "σκούπες" σε ημιτελικά και μικρούς τελικούς ήταν ίσως οι μοναδικές εμφανίσεις που παρέπεμπαν σε ομάδα μιας και εκεί ο Δ.Πρίφτης είχε εγκαταλείψει την προσπάθεια να μπολιάσει παίκτες και να κάνει κάτι διαφορετικό από το να εμπιστευτεί τους 5-6 παίκτες που πίστευε και τον πιστεύαν. Ενώ ο αγώνας στην Τουρκία με την Μπάνβιτ(την φιναλίστ του Basketball Champions League) παρά την άδικη ήττα ήταν ίσως το μοναδικό παιχνίδι όπου είδαμε έναν ΑΡΗ μαχητή που αρνιόταν πεισματικά να χάσει. Αντιθέτως ο τρόπος που αντιμετώπισε η ομάδα μας τον τελικό με τον Παναθηναϊκό μέσα στο Παλέ  περισσότερο πλήγωσε την υπερηφάνια μας  παρά μας έκαναν να νιώσουμε ότι παλέψαμε και πέσαμε σαν μαχητές. Αν σε όλη τη χρονιά σε ότι αφορά καθαρά το αγωνιστικό κομμάτι βγάλουμε την συγκυρία όπου στα πλέιοφς αντιμετωπίσαμε τον συμπολίτη που βγήκε 5ος και στη θέση του ήταν το Ρέθυμνο ή ο Κολοσσός αμφιβάλλω αν θα είχαν το κουράγιο ο προπονητής και οι παίκτες; μας ευθαρσώς να δηλώνουν ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη και τα κατάφεραν παρά τις δυσκολίες. Το ότι η χρονιά για πολλά μέλη αυτής της ομάδος όπως και για μερίδα του κόσμου θεωρείται πετυχημένη μόνο και μόνο επειδή απέκλεισες στα πλέιοφς αυτόν τον ανύπαρκτο συμπολίτη δείχνει και το βαθύτερο πρόβλημα που υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ...

Φυσικά το αγωνιστικό πάντα είναι σε άμεση συνάρτηση με την διοικητική και οικονομική ηρεμία της ομάδος και φέτος ο ΑΡΗΣ και σε αυτό το κομμάτι είχε προβλήματα. Οι διαφορετικές απόψεις εντός της διοίκησης για το αν θα έπρεπε να μείνει ο Δ.Πρίφτης αλλά και για το αν θα έπρεπε να τον αφήσουν να είναι το απόλυτο κουμάντο στο χτίσιμο της ομάδος ήταν ίσως το πρώτο σημάδι ότι γυαλί πάει να ραγίσει... Η αλόγιστη σπατάλη του διπλάσιου μπάτζετ για μια ομάδα που δεν έπειθε κανέναν λογικό είναι να μην ξενέρωσε μόνο εμάς αλλά και αυτούς που μάτωνουν οικονομικά για να ξαναοδηγήσουν τον ΑΡΗ στον δρόμο των επιτυχιών. Ήταν ολοφάνερο ότι από ένα σημείο και μετά ο Νίκος Λάσκαρης πέταξε λευκή πετσέτα για τη φετινή χρονιά. Έδωσε προτεραιότητα στις "περιπέτειες" του εκτός ΑΡΗ και άφησε τον χρόνο να κυλάει όσο πιο αναίμακτα οικονομικά γινόταν. Παίκτες όπως ο Τζάκσον και ο Σκοτ αν δεν ήταν Αμερικάνοι δεν θα ερχόντουσαν ποτέ σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ ακόμη και σε μέτριες χρονιές. Ακόμη όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις φάνηκε ότι ο δίαυλος επικοινωνίας και η εμπιστοσύνη μεταξύ διοίκησης και προπονητή είχε χαθεί. Δύσκολα όμως μπορεί να δώσει κανείς άδικο στον Ν.Λάσκαρη γιατί ίσως το μεγαλύτερο του λάθος ήταν ότι εμπιστεύτηκε ανθρώπους που υπερεκτίμησαν τις δυνατότητες τους, απέτυχαν και παρέσυραν στην αποτυχία τους και τον ΑΡΗ.

Η επόμενη ημέρα θέλει τον Π.Γιαννάκη να επιστρέφει στο σπίτι του και τον ΑΡΗ να αλλάζει σελίδα όπως έπρεπε να είχε κάνει από την πρώτη ημέρα που ήρθε ο Ν.Λάσκαρης. Όταν όμως ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ περιτριγυρίζεται από ανθρώπους που η εναλλακτική λύση που του προτείνουν αντί για τον Πρίφτη είναι ο Λυκογιάννης τότε καταλαβαίνετε τι είδους νοοτροπία υπάρχει εκεί στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Τα υπόλοιπα για την επόμενη ημέρα στον μπασκετικό ΑΡΗ θα τα αναλύσουμε όταν και ο ίδιος ο Ν.Λάσκαρης ανοίξει τα χαρτιά του.... 

ΥΓ. Για τους "χαρούμενους" συνΑρειανούς μας για την κατάκτηση της 4ης θα διοργανωθεί ειδική φιέστα στον Λευκό Πύργο με specialguestτον Τσούπκοβιτς.

ΥΓ2. Το γράψαμε και στο ποστ μετά το χθεσινό παιχνίδι με την ΑΕΚ αλλά ας το ξαναγράψουμε και σήμερα μπας και το εμπεδώσουν μερικοί που δεν θέλουν να καταλάβουν και βλέπουν εμμονές σε πρόσωπα και καταστάσεις.  Ευχόμαστε στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη να μην ξαναδούμε προπονητές και παίκτες που διακρίνονται περισσότερο για το ήθος και τον χαρακτήρα τους από ότι για τα επιτεύγματα τους πάνω στο παρκέ.

Απελπιστικά άστοχος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο σημερινό παιχνίδι επιτρέποντας στην ΑΕΚ να κάνει "σκούπα" και να κατακτήσει για 2η συνεχομένη χρονιά την 3η θέση με επιμέρους σκορ 6-1 στα πλέιοφς απέναντι μας... Πλέον το ενδιαφέρον όλων μας επικεντρώνεται αποκλειστικά στην επόμενη ημέρα και στις γενναίες αποφάσεις που θα πρέπει να πάρει ο Νίκος Λάσκαρης ώστε να διασφαλίσει ότι η επόμενη χρονιά δεν θα θυμίζει σε τίποτα την φετινή αποτυχία.

Μόλις για ένα ημίχρονο κατάφερε ο ΑΡΗΣ να είναι ανταγωνιστικός αν και ήταν φανερό ότι πέρα από την αστοχία στην επίθεση δεν υπήρχε και ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ. Και μόνο τα ελάχιστα φάουλ που έκαναν συνολικά οι παίκτες μας σε ένα παιχνίδι όπου θα έπρεπε να δείξουν ιδιαίτερο ζήλο για να καλύψουν τα κενά των τραυματιών καταλαβαίνεις με πόση διάθεση κατέβηκαν σήμερα. Ενώ αν πούμε ότι η ευστοχία έχει να κάνει με την συγκέντρωση των παικτών τότε είναι να μας πιάνει απελπίσια κοιτώντας τα ποσοστά μας. Η ΑΕΚ από την άλλη δεν χρειάστηκε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο ή να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση. Έχοντας απλά ελαφρώς καλύτερα ποσοστά και δείχνοντας σαφώς περισσότερη διάθεση κυρίως στην άμυνα πήρε την νίκη.

Άδοξο τέλος για τη φετινή χρονιά με μερικούς συνΑρειανούς ακόμη και σήμερα παρακολουθώντας αυτό το χάλι να αναρωτιούνται αν θα πρέπει να την χαρακτηρίσουμε ως αποτυχημένη και ένα(ή και περισσότερα) βήμα πίσω. Τις επόμενες ημέρες θα κάνουμε μια περίληψη όλων όσων τραγελαφικών καταστάσεων ζήσαμε φέτος αλλά και θα μιλήσουμε και για την επόμενη ημέρα. Εμείς από την πλευρά μας θα αποχαιρετήσουμε την φετινή αγωνιστική χρονιά με την ελπίδα ότι στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη δεν θα ξαναδούμε προπονητές και παίκτες που διακρίνονται περισσότερο για το ήθος και  τον χαρακτήρα τους παρά για τα επιτεύγματα τους πάνω στο παρκέ...

ΥΓ. Κλείσε τα αυτιά σου Νίκο Λάσκαρη στις Σειρήνες των "φίλων" και κάνε αυτά που πρέπει για να ξαναγίνει ο ΑΡΗΣ μεγάλος. Και τότε θα δεις τι πραγματικά σημαίνει στήριξη και κόσμος του ΑΡΗ!

Πιο γυμνός από ποτέ παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς των "μικρών τελικών" απέναντι στην ΑΕΚ που έκανε με περιπετειώδη τρόπο το 2-0 και πήρε ξεκάθαρο προβάδισμα για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Γυμνός αγωνιστικά παίζοντας σχεδόν χωρίς ξένους και 100% ανοχύρωτος "εξωαγωνιστικά" με τον Σχοινά και την "συμμορία" του να οργιάζουν βγάζοντας εκτός εαυτού έναν από τους πιο ήρεμους προπονητές που έχουμε δει στα Ελληνικά γήπεδα. 

Με την χρονιά να οδεύει στο τέλος της και τον Δ.Πρίφτη να έχει εγκαταλείψει τις προσπάθειες να μπολιάσει παίκτες που δεν πιστεύει ότι μπορούν να βοηθήσουν, στα πλέιοφς ίσως καθαρά "τεχνικά" να βλέπουμε τον πιο ώριμο ΑΡΗ όλης της χρονιάς. Φυσικά όσο έξυπνα και ψυχωμένα και αν παίξει μια ομάδα, όταν δεν έχει ουσιαστικά κανέναν από τους 6 ξένους που υπολόγιζε να έχει το περασμένο καλοκαίρι τότε η υπόθεση νίκη απέναντι σε αντιπάλους όπως η ΑΕΚ είναι δύσκολη. Όταν μάλιστα έχεις και απέναντι 3 διαιτητές σε εντεταλμένη αποστολή να σε "καθαρίσουν" τότε η ήττα είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Οι διαιτητές ανέχτηκαν και σήμερα το βρώμικο παιχνίδι των παικτών της ΑΕΚ, έκλεισαν τα μάτια αμέτρητες φορές σε βήματα, αντιαθλητικά φάουλ, παραβάσεις χρόνου και άλλα πολλά ενώ με τεράστια ευκολία απέβαλλαν τον Δ.Πρίφτη που δικαιολογημένα αγανάκτησε με τον τρόπο που αντιμετώπιζαν οι "γκρι" την ομάδα μας. Όσο συγκινητικός και αν ήταν ο Μούρτος στην καλύτερη του εμφάνιση των τελευταίων χρόνων, όσες λύσεις και αν έδωσε ο Τσαϊρέλης στην επίθεση όσο και αν βοήθησε ο Γιάνκοβιτς στα ριμπάουντ και στο σκοράρισμα με αυτή την διαιτησία ο ΑΡΗΣ δεν μπορούσε να κερδίσει... Μια ακόμη ήττα από την ΑΕΚ μέσα στην έδρα μας που πριν λίγα χρόνια ήταν στην Β Εθνική και ανεξάρτητα από το αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι μας πονάει...

Δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί το περασμένο καλοκαίρι ότι θα καταλήγαμε στο σήμερα όπου θα βλέπαμε έναν ΑΡΗ χωρίς ξένους που θα γινόταν έρμαιο στις διαθέσεις των διαιτητών για χάρη της ΑΕΚ. Αν στη σημερινή διαιτησία προσθέσουμε και την διαιτησία του πρώτου αγώνα, αυτή στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας  αλλά και πολλές άλλες μέσα στη χρονιά(αποκορύφωμα το παιχνίδι στην Κύμη) τότε μάλλον μιλάμε για μια  συντονισμένη προσπάθεια κατά του ΑΡΗ μας. Άγνωστο αν αυτό στοχεύει στο να αποθαρρύνει τον Λάσκαρη ή είναι στο πλαίσιο του "εκβιασμού" για το οποίο μας είχε μιλήσει παλιότερα ο μεγαλομέτοχος και δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία. Πάντως το σημερινό παιχνίδι φωνάζει ότι ο ΑΡΗΣ του χρόνου θα πρέπει να παρουσιαστεί ενισχυμένος εντός και εκτός του παρκέ.

ΥΓ. Και όμως οι εκπρόσωποι του ΑΡΗ στις ψηφοφορίες στήριξαν Δουβή και Γαλατσόπουλο...

ΥΓ2. Ανδρώθηκε σήμερα ο Δ.Πρίφτης! Καιρός ήταν.

ΥΓ3. Κάποια στιγμή αυτό το αστείο με τις δηλώσεις για την 3η θέση θα πρέπει να τελειώσει. Προπονητές, παίκτες, διοικήσεις αν τόσο πολύ βαριούνται να συμμετέχουν σε αυτά τα παιχνίδια ας κάνουν με επίσημο τρόπο αίτημα για να σταματήσουν να γίνονται αυτοί οι αγώνες. Όταν επίσημα σαν ομάδα δεν διαμαρτύρεσαι εκεί που πρέπει τότε τα λόγια είναι περιττά.

ΥΓ4. Αν και σε πολλούς θα φανεί περίεργο θα δώσω τα συγχαρητήρια μου και στις 2 ομάδες. Ως λάτρης του αθλήματος και οπαδός τα αδιάφορα παιχνίδια, οι αδιάφοροι αθλητές και οι αδιάφοροι προπονητές δεν με γεμίζουν... Και σήμερα και από τις 2 ομάδες μόνο αδιαφορία δεν είδαμε!

ΥΓ5. Κορυφαίος παίκτης της ΑΕΚ ένας από αυτούς που δεν χωρούσαν στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων.

Εύκολα έκανε η ΑΕΚ το 1-0 στην σειρά των μικρών τελικών με τον ΑΡΗ μας να παλεύει για όσο χρονικό διάστημα του επέτρεπαν οι δυνάμεις του αλλά και η διαιτητική τριάδα που φρόντισε να δώσει απλόχερα την χείρα βοηθείας στους αντιπάλους μας. Η πολύ μεγάλη διαφορά στα φάουλ και στις βολές όσο το παιχνίδι ήταν ντέρμπι ήταν αυτό που ουσιαστικά δεν μας επέτρεψε να χτίσουμε μια διαφορά ενώ η άνευ λογικής αποβολή του Καββαδά(ο καλύτερος ως εκείνη την ώρα για την ομάδα μας) ήταν αυτό που ουσιαστικά μας έβγαλε νοκ άουτ.

Ακριβώς όπως τον περιμέναμε παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα όπου έχοντας εξασφαλισμένο  τον τίτλο του αουτσάιντερ και το άλλοθι των απουσιών παρουσιάστηκε πολύ πιο συγκεντρωμένος από όσο μας έχει συνηθίσει. Η μπάλα κυκλοφορούσε αρκετά καλά και χωρίς να γίνει κατάχρηση στα μακρινά σουτ για περίπου 25' κατάφερε να είναι μέσα στο παιχνίδι και να μην αφήνει την ΑΕΚ να πάρει σημαντικό προβάδισμα. Όλο αυτό το διάστημα οι διαιτητές με κάθε ευκαιρία έστελναν τους αντιπάλους μας στις βολές χρεώνοντας με ανύπαρκτα φάουλ τους παίκτες μας. Στην επανάληψη και ενώ η ΑΕΚ έψαχνε απεγνωσμένα να βρει λύση στον Καββαδά που σε άμυνα και επίθεση ήταν εξαιρετικός ήρθε η διαιτητική τριάδα να δώσει τη λύση. Σε μια φάση όπου υπήρχαν εκατέρωθεν σπρωξίματα με τον Μαυροειδή οι διαιτητές είδαν μόνο τον παίκτη μας να αντιδρά και αποφάσισαν χωρίς καν να υπάρχει κάποιου είδους κοκορομαχία να αποβάλλουν τον Καββαδά. Μια κίνηση που ουσιαστικά σήμανε και το τέλος της προσπάθειας μας όπως φάνηκε στη συνέχεια του αγώνα όπου η ΑΕΚ έκανε έναν υγιεινό περίπατο.

Όπως ο ΑΡΗΣ είχε τις δικές του σημαντικές απουσίες έτσι ακριβώς και η ΑΕΚ παρουσιάστηκε με 2 σημαντικότατες απουσίες. Σε αυτή τη φάση των αγώνων όλες οι ομάδες είναι κουρασμένες και έχουν απώλειες. Σε αυτό όμως το σημείο είναι που φαίνεται και ποια ομάδα έχει τις περισσότερες λύσεις αλλά και την ομοιογένεια ώστε να μπορεί να καλύπτει τα κενά. Ο ΑΡΗΣ για όσο το πάλεψε έδειξε σχετικά ένα καλό πρόσωπο αλλά όχι αρκετά καλό. Χωρίς να ξέρουμε αν οι τραυματίες θα επιστρέψουν οι εναπομείναντες οφείλουν να τα δώσουν όλα στη συνέχεια και να διεκδικήσουν με όλες τις δυνάμεις τους την 3η θέση.

ΥΓ. Καλά ξεκίνησε η θητεία Γαλατσόπουλου στον ΕΣΑΚΕ. Φροντίζει για την ισονομία και την ίση μεταχείριση όλων των ομάδων στην λίγκα.

ΥΓ2. Εμπιστοσύνη στον διαιτητή που απέβαλλε τον Καββαδά λέει έχει ο Δ.Πρίφτης και πως θα μπορούσε να πει κάτι το διαφορετικό... Άλλωστε το έχουμε πει αμέτρητες φορές ότι είναι ένας εκ των κορυφαίων στις δημόσιες σχέσεις...

ΥΓ3. Μπορεί ο Χρηστίδης κόντρα στους πρωταθλητές Ελλάδος και δευτεραθλητές Ευρώπης να παίρνει σημαντικό χρόνο συμμετοχής και να τα πηγαίνει σχετικά καλά αλλά κόντρα στην 3η ΑΕΚ δεν είναι ακόμη έτοιμος... σύμφωνα πάντα με τον κόουτς οφ δε γιαρ...

ΥΓ4. Δύσκολο το ταξίδι της επιστροφής λέει ο κόουτς. Καλά με τέτοιο πούλμαν και διαμαρτύρεστε?!?!?!?

Το 3-0 όπως αναμενόταν έκανε ο Ολυμπιακός σήμερα κερδίζοντας εύκολα τον ΑΡΗ και αυτή τη φορά που τελικά παρά τις ενδείξεις δεν κατέβηκε για τουρισμό και προσπάθησε όσο μπορούσε να μείνει κοντά στο σκορ. Ο Δ.Πρίφτης μοίρασε τον χρόνο στους παίκτες του ενώ έδωσε και αρκετά λεπτά συμμετοχής τόσο στον Φλιώνη όσο και στον Χρηστίδη με τους 2 νεαρούς να δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι ίσως να άξιζαν μια πραγματική ευκαιρία την φετινή περίεργη χρονιά.

Στους ρυθμούς του Ολυμπιακού χορεύαμε από το ξεκίνημα του αγώνα με τους αντιπάλους ανά διαστήματα να ανεβάζουν στροφές και να αυξάνουν την διαφορά χωρίς να συναντούν δυσκολία. Έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι και έτσι τελείωσε χωρίς το παραμικρό σασπένς. Παρόλα αυτά όσο και στενάχωρο και αν ακούγεται το ότι η ομάδα μας σε κανένα σημείο του αγώνα δεν πέταξε λευκή πετσέτα όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ήταν κάτι το θετικό. Χωρίς να πιάσουμε κάποια σπουδαία απόδοση καταφέραμε να γλιτώσουμε τον διασυρμό μόνο και μόνο επειδή οι παίκτες μας ήταν συγκεντρωμένοι και δεν αφέθηκαν όπως άλλες φορές στις ορέξεις του αντιπάλου. Και το ότι αυτό αναφέρεται ξεχωριστά δείχνει και την ποιότητα και την νοοτροπία που δυστυχώς έχει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια... Μεγάλος άτυχος ο Ντραγκίσεβιτς που σε μια φάση όπου του έγιναν 2 οφθαλμοφανέστατα φάουλ και δεν δόθηκε κανένα αποχώρησε τραυματίας. Ας ελπίσουμε να μην είναι σοβαρό γιατί θα τον χρειαστούμε.

Αυτό που πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε είναι η ωριμότητα του Φλιώνη και η μαχητικότητα του Χρηστίδη που δείχνει εξαιρετικά στοιχεία. Είναι κρίμα τόσο για τα παιδιά που δεν στηρίχθηκαν καθόλου φέτος από τον προπονητή τους όσο και για την ίδια την ομάδα που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει αυτούς τους 2 παίκτες σε μια χρονιά όπου η ομάδα δεν έπαιξε σχεδόν ποτέ μπάσκετ και ο κάθε απίθανος παίκτης πήρε τις ευκαιρίες του... Άλλο ένα έργο του Δ.Πρίφτη που όταν με το καλό αποχωρήσει ξαφνικά θα αρχίσει να συζητιέται... Τουλάχιστον κατά το παρελθόν σε χρονιές που ήσουν τουρίστας χωρίς στόχους έβγαινε και κανένας παίκτης για την επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Έδωσε το σύνθημα της νίκης ο coach of the year για τα παιχνίδι με την ΑΕΚ τονίζοντας για ακόμη μια φορά πόσο αδιάφορα είναι αυτά τα παιχνίδια... ας ελπίσουμε στους παίκτες στα αποδυτήρια και στις προπονήσεις να λέει άλλα πράγματα μπας και τουλάχιστον η χρονιά τελειώσει με ένα αμυδρό χαμόγελο...

ΥΓ2. Μάθημα η φετινή χρονιά για πολλούς και ιδιαίτερα για τον μεγαλομέτοχο... του έδωσες το μεγαλύτερο μπάτζετ των τελευταίων χρόνων, τον στήριξες με όλες τις δυνάμεις ακόμη και όταν ξεφτιλιζόμασταν κόντρα στην κάθε απίθανη και τελικά έτσι όπως το δουλεύουν το θέμα οι "διάφοροι κύκλοι" τελικά εσύ θα βγεις ο απόλυτος φταίχτης και το παιδί-θαύμα το θύμα ...

Με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις του μπασκετικού ΑΡΗ να αργούν η συνέντευξη που παραχώρησε ο Ν.Λάσκαρης πριν από λίγες ημέρες στην εφημερίδα "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ" είναι αυτό που τράβηξε την προσοχή μας. Άλλωστε μετά και την φετινή χαμένη χρονιά που σύντομα θα ολοκληρωθεί οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από την επόμενη ημέρα και όλα αυτά που ευελπιστούμε να γίνουν εξιτάρει.

Και μόνο το ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που πληρώνει χρέη παλιών, αυξάνει σταδιακά το αγωνιστικό μπάτζετ και δεν φοβάται να μιλήσει για το μέλλον του ΑΡΗ εώς και 5 χρόνια μπροστά είναι κάτι το εξαιρετικό για την αγαπημένη μας ομάδα ιδιαίτερα σε σχέση με ότι συμβαίνει σε όλο τον υπόλοιπο σύλλογο. Παρόλα αυτά το "υπάρχουν και χειρότερα" μπορεί να βοηθάει να εκτιμήσεις κάποιες καταστάσεις αλλά σπάνια σε ωθεί προς το καλύτερο. Αν και θα ακολουθήσει με το τέλος της χρονιάς μια συνέντευξη τύπου όπου θα ειπωθούν τα πάντα με περισσότερες λεπτομέρειες εμείς θα ξεχωρίσουμε και θα σχολιάσουμε κάποια σημεία από τη συνέντευξη του:

"Η φετινή χρονιά είναι ιδιαίτερη. Πέρσι είχαν βγει οι επιλογές, αλλά και δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε δυσάρεστες καταστάσεις, όπως φέτος. Ο ένας τραυματισμός, έρχονταν πίσω από τον άλλο. Από παίκτες, από επιλογές, από πράγματα που δεν βγήκανε "  /  Σε αντίθεση με παλαιότερες δηλώσεις αυτή τη φορά ο μεγαλομέτοχος απέφυγε να ωραιοποιήσει την πορεία του φετινού ΑΡΗ και όσο πιο κομψά του επιτρέπει  η θέση του να μιλήσει  παραδέχθηκε την αποτυχία στο αγωνιστικό. Και η ειλικρίνεια είναι κάτι που όλοι εκτιμάμε.

"Από άλλα θέματα εκτός μπάσκετ, που κάποιοι θέλησαν να εκμεταλλευτούνε εις βάρος μας και να δημιουργήσουν ένα αρνητικό κλίμα, το οποίο, δυστυχώς, δεν μπόρεσε να χειριστεί η ομάδα. Απ’ ότι έχω καταλάβει, από τις συζητήσεις που είχα, έχει επηρεαστεί τόσο η ομάδα, όσο και το τεχνικό τιμ. Αλλά αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να έχουν σχέση με την ομάδα"  /. Αν και η μανία κατάδιωξης και το κηνύγι φαντασμάτων στον ΑΡΗ έχει κουράσει εδώ και πολλά χρόνια το ότι η ομάδα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί κάποια πράγματα που επί της ουσίας δεν την αφορούν όπως λέει ο πρόεδρος μάλλον καυτηριάζει το πρόβλημα με την στελέχωση της ΚΑΕ και του τεχνικού τιμ. Η έλλειψη έστω και μιας ισχυρής προσωπικότητας από την τεράστια δεξαμενή του μπασκετικού ΑΡΗ είναι κάτι που θα πρέπει να περιλαμβάνετε στο πενταετές πλάνο.

"θα πρέπει να αρχίσουμε να χτίζουμε την ομάδα. Ίσως ακολουθώντας τα πρότυπα των προπονητών, Παναγιώτη Γιαννάκη και Ντούσαν Ίβκοβιτς. Αμφότεροι έκτισαν την ομάδα του Ολυμπιακού και αυτή την κληρονόμησαν στους επόμενους, οι οποίοι τη διατηρούν σε υψηλό επίπεδο και προσπαθούν να την πάνε παραπέρα. Αυτό γίνετε μόνο με έναν σωστό ελληνικό κορμό." / Η συγκερκιμένη τοποθέτηση του Ν.Λάσκαρη αποτελεί και την μεγαλύτερη νότα αισιοδοξίας για το αύριο του ΑΡΗ. Ο Ελληνικός κορμός και η αναφορά στο έργο του Π.Γιαννάκη και του Ντ.Ίβκοβιτς στον Ολυμπιακό είναι ότι καλύτερο έχουμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Φυσικά για να κινηθεί ο ΑΡΗΣ προς αυτή την κατεύθυνση θα χρειαστεί Ελληνικό κορμό με παίκτες εγνωσμένης αξίας ή τουλάχιστον ελπιδοφόρους παίκτες σε καλή ηλικία που να μπορούν σταδιακά να κάνουν την διαφορά. Καλές οι χημείες, οι οικογένειες, οι φιλότιμοι και οι φίλοι αλλά όταν μιλάμε για μπάσκετ τότε κριτήριο θα πρέπει να είναι καθαρά τα αγωνιστικά προσόντα του κάθε αθλητή. Όσο άσχημο και αν ακούγεται πολλοί από τους παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια δεν έχουν θέση σε αυτή την ομάδα και θα πρέπει να αποχωρήσουν για να προχωρήσει η ομάδα μπροστά. Καββαδάς και Γιάνκοβιτς(που είναι δανεικός από την Βαλένθια) θα πρέπει να αποτελέσουν κομμάτια του Ελληνικού κορμού που οραματίζεται ο Ν.Λάσκαρης και μαζί με κάποιον έμπειρο καλό Έλληνα παίκη και μερικούς νεαρούς που θα μπουν κανονικά στο ροτέισον ο ΑΡΗΣ ύστερα από χρόνια να χτίσει κυριολεκτικά ένα κορμό... στην πράξη... και όχι στα λόγια όπως τα τελευταία 3 χρόνια..

"Έχουμε πολλούς οπαδούς της νίκης και όχι της ομάδας. Αυτό είναι στην κουλτούρα του Έλληνα και όχι μόνο." /  Εδώ βέβαια ο Ν.Λάσκαρης συνέχισε τον "κύκλο" των δηλώσεων κατά του κόσμου... όπως κατά καιρούς έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια και από άλλα μέλη της διοίκησης προπονητές και παίκτες... Από καρεκλάκια που φωνάζουν μέχρι ονειροπόλοι, μίζεροι, αχάριστοι και γκρινιάρηδες έχουμε χαρακτηριστεί από ανθρώπους εκπροσωπούν την ομάδα μας. Θα μας συγχωρέσει ο αγαπητός πρόεδρος αλλά το να προσάπτεις το οτιδήποτε στον Αρειανό που έχει περάσει τόσα και τόσα όλα αυτά τα χρόνια και παρόλα αυτά στηρίζει  τόσο δυναμικά την ομάδα του αδιαφορώντας για τις πίκρες σε βαθμό αποχαύνωσης είναι τουλάχιστον άκυρο... Μόνο την στήριξη που έχουν οι 3 πρώτες ομάδες της βαθμολογίας να συγκρίνεις με αυτή του κόσμου του ΑΡΗ θα καταλάβεις ότι ο Αρειανός έχει ψύχωση με την ομάδα του...

ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ "Μας έχει ζητηθεί να βοηθήσουμε. Έχω κάθε καλή διάθεση. Με αποτρέπει ότι βλέπουμε έκτροπα, όπως αυτά του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος ή η αντιμετώπιση που τυγχάνει η οικογένειά μου, αλλά και η ομάδα, από μερίδα φιλάθλων"  / Εδώ πάλι ο κ.Λάσκαρης πέρα από τη δυσαρέσκεια του για την κατάσταση του Ελληνικού ποδοσφαίρου αναφέρεται και πάλι στην κρτική και αμφισβήτηση που δέχεται από μερίδα του κόσμου. Κάτι που φυσικά είναι μια η όψη του νομίσματος γιατί η άλλη όψη λέει ότι στην Ελλάδα τουλάχιστον κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο. Κόκκαλης, Βαρδινογιάννης, Μαρινάκης ουκ ολίγες φορές τα έχουν ακούσει από τους οπαδούς των ομάδων που οδήγησαν σε απίστευτες επιτυχίες για εμάς... και όμως στην κάθε στραβή την άκουγαν στερεοφωνικά... Ενώ ο "τεράστιος εξυγιαντής" Ιβάν Σαββίδης χλευάστηκε ποικιλοτρόπως στην πρώτη του προσπάθεια να αποκτήσει τον συμπολίτη. Παρόλα αυτά όλοι οι προαναφερθέντες θεωρούνται σπουδαίοι παράγοντες και μάλλον κάποιον αντίστοιχο χρειάζεται ο ποδοσφαρικός ΑΡΗΣ...

Πάντως μετά από μια περίοδο όπου οι προσωπικές υποχρεώσεις του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ τον είχαν κρατήσει μακριά από τα κοινά της ομάδος είναι άκρως θετικό ότι τον βλέπουμε να έχει επιστρέψει αποφασισμένος για να κάνει όλα όσα έχει στο μυαλό του για την αγαπημένη μας ομάδα. Σύντομα θα δοθούν οι απαντήσεις με το καυτό θέμα του προπονητή να είναι αυτό που θα δείξει ουσιαστικά και τις προθέσεις του για το μέλλον. Ελπίζουμε η αναφορά που έγινε στο "μοντέλο" του Ολυμπιακού με τον Ελληνικό κορμό και την υπογραφή Γιαννάκη-Ίβκοβιτς να μην έγινε τυχαία...

Παρά την απουσία των Καββαδά και Τζάκσον που άφησαν ένα τεράστιο κενό μέσα στη ρακέτα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε πολύ πιο ανταγωνιστικός σε σχέση με τον αγώνα της Τετάρτης χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει τη νίκη. Η ομολογουμένως δυνατή προσπάθεια των παικτών του Δ.Πρίφτη αναγνωρίσθηκε από τον κόσμο όπου στο φινάλε χειροκρότησε την ομάδα παρά την ήττα. Ευχάριστη έκπληξη η παρουσία του Σκότ που πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια της κατάκτησης της 3ης θέσης.

Με διαφορετική φιλοσοφία προσέγγισε τον σημερινό αγώνα η ομάδα και αυτό ήταν ξεκάθαρο από το τζάμπολ του αγώνα. Τι και αν έλειπαν οι 2 σέντερ της ομάδος ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν μπήκε για τουρισμό όπως μπήκε στο παιχνίδι της Τετάρτης και πάλεψε όσο μπορούσε το παιχνίδι. Ντραγκίσεβιτς, Κάμινγκς, Σκότ και Ζάρας βοήθησαν επιθετικά όπως και ο Γιάνκοβιτς με την αστοχία του όμως στις βολές όπως και των υπολοίπων να μην επιτρέπουν την ομάδα να διεκδικήσει τη νίκη. Παρά την καλή προσπάθεια δεν έλειψαν και τα λάθη από τον κόουτς... Έκοψε την φόρα του "καυτού" Ζάρα που τον ξέχασε σχεδόν ένα ολόκληρο δεκάλεπτο στον πάγκο, δεν έδωσε περισσότερο χρόνο στον Σκότ που πατούσε καλά και καθυστέρησε να πάρει τάιμ άουτ στην προσπάθεια να κόψει το σερί του Ολυμπιακού από το χρονικό σημείο που προηγηθήκαμε με 44-43. Παρόλα αυτά η συνολική εικόνα της ομάδος με δεδομένο ότι παίζαμε με τον Ολυμπιακό που δεν έδειξε καθόλου αδιάφορος ήταν καλή.

Η αποστολή της ομάδος μας ήταν εξαρχής δύσκολη και οι πιθανότητες για νίκη ήταν ελάχιστες. Παρόλα αυτά η σημερινή καλή εμφάνιση σε πλήρη αντίθεση με ότι είδαμε την Τετάρτη(και σε πολλά ακόμη παιχνίδια στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια) θα πρέπει να προβληματίσει τους υπεύθυνους της ΚΑΕ. Ηττοπάθεια; μοιρολατρία; αδιαφορία; επιλογή παιχνιδιών; όποιος και αν είναι ο λόγος θα πρέπει κάποια στιγμή άπαντες να καταλάβουν ότι όταν είναι στον ΑΡΗ οφείλουν να παλεύουν κάθε παιχνίδι με όλες τους τις δυνάμεις. Ακόμη και αν η τριαντάρα είναι δεδομένη ως μέλος της ομάδος του ΑΡΗ δεν έχεις το δικαίωμα να τα παρατάς...

ΥΓ. "Η ομάδα είναι του κόσμου, για τον κόσμο παίζουμε..." και την Τετάρτη υπήρχε κόσμος που περίμενε να δει κάτι καλύτερο κόουτς, όχι μόνο σήμερα...

ΥΓ2. Δυστυχώς ο αγαπητός μεγαλομέτοχος συνεχίζει να απογοητεύει με τις τοποθετήσεις του και να μας θεωρεί κάτι μεταξύ προβάτων και ιθαγενών... Για να αρχίζει το 5ετες πλάνο από του χρόνου σημαίνει ότι η ομάδα 2 χρόνια πήγαινε χωρίς πλάνο κάτι φυσικά που ήταν ορατό δια γυμνού οφθαλμού βλέποντας την μη στελέχωση της ΚΑΕ. Ενώ το ότι η ομάδα τα τελευταία 2 χρόνια αγωνιστικά παλεύει να φθάσει εκεί που ήταν η ομάδα πριν 3 χρόνια με διοίκηση διαχειριστών λέει πολλά... Εκτός φυσικά και αν η όλη επιτυχία του "πρότζεκτ" ως τώρα βασίζεται στο ότι πληρώνεται το 99 και δεν χρωστάμε πουθενά... Μακάρι πάντως το καλοκαίρι ο Ν.Λάσκαρης με τις κινήσεις του να διώξει τις όποιες αμφιβολίες και να βουλώσει τα στόματα όλων...

ΥΓ3. Έχει καταντήσει αυτή η προπαγάνδα με τον κάθε Ολυμπιακό... δηλαδή επειδή στο Nick Galis Hall υπάρχει πολιτισμός τι σημαίνει; Ότι πηγαίνουμε στο γήπεδο για τον Σπανούλη, τον Πρίντεζη και τα άλλα παιδιά; Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε; Να πετάμε μπουκάλια και να τους περιμένουμε στην φυσούνα επειδή έπαιξαν καλύτερα και μας κέρδισαν; 

Στην σκιά του ποδοσφαιρικού ντέρμπι στην Κρήτη και του μεγάλου ξενερώματος από την τριαντάρα της Τετάρτης η αγαπημένη μας ομάδα θα προσπαθήσει να πάρει την νίκη απέναντι στον διεκδικητή της Ευρωλίγκας Ολυμπιακό.  Το πάθημα-μάθημα του πρώτου αγώνα(και πόσων ακόμη όλα αυτά τα χρόνια) όπως πολύ σοφά δήλωσε για χιλιοστή φορά ο κόουτς, τα ίχνη φιλότιμου που ίσως να έφερε στην "επιφάνεια" της ομάδος μας η πρόσφατη συντριβή, η δυνατή έδρα και η ελπίδα ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να κατέβει υπεροπτικά και αδιάφορα είναι αυτά που μας δίνουν κάποιες πιθανότητες για τη νίκη.

Οι διαθέσεις του Δ.Πρίφτη θα είναι και στο παιχνίδι του Σαββάτου αυτές που θα καθορίσουν την εξέλιξη του αγώνα. Θα δούμε ακόμη μια "επένδυση στο μέλλον"; θα δούμε σχήματα που δεν χρησιμοποιούνται ούτε στην προπόνηση; θα δούμε την λευκή πετσέτα να πέφτει με το που ξεφύγει με 5 πόντους διαφορά ο αντίπαλος μας; θα δούμε καμία αντίδραση; Ή για ακόμη ένα παιχνίδι θα χαλαρώσουμε, θα το απολαύσουμε(?!?!), θα αποδεχτούμε την ήττα μας πριν το τζάμπολ και θα κάνουμε συντήρηση δυνάμεων μπερδεύοντας(να δεις που θα το ακούσουμε και αυτό) τον επόμενο αντίπαλο μας με τον τρόπο παιχνιδιού μας; Θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε...

Αυτά τα παιχνίδια που θα έπρεπε να είναι γιορτή για τον ΑΡΗ και τον κόσμο του έχουν καταντήσει εφιάλτης. Φυσικά η αρρώστια μας για τον Αυτοκράτορα που μας έχει κάνει τόσο υπερήφανους δεν μας επιτρέπει να γυρίσουμε την πλάτη σε αυτή την προσβολή που παρακολουθούμε όποτε συναντάμε κάποιον αξιόλογο αντίπαλο. Θα είμαστε εκεί και θα βγάλουμε φωνή μπας και έρθει η νίκη... ακόμη και αν είναι άνευ σημασίας έτσι απλά για να χαμογελάσει λίγο το χειλάκι μας....

ΥΓ1 Η επανάληψη καμιά φορά βοηθάει... "δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ..."

ΥΓ2. Πόσο πολύ χλευάστηκε η ΑΕΚ από μερίδα του κόσμου μας τα τελευταία 3 χρόνια... Ναι η ΑΕΚ δεν κέρδισε τον Παναθηναϊκό και μπορεί να μτην τον κερδίσει σε κανένα παιχνίδι. Παρόλα αυτά όμως στο πρώτο παιχνίδι χωρίς να πιάσει κάποια υψηλή απόδοση, δεν πέταξε πετσέτα όταν βρέθηκε από νωρίς στο -12 και για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε κεφάλι στο σκορ. Ας τα βλέπουν οι ειδικοί τεχνοκράτες, με τα πολυετή πλάνα, τα μπάτζετ και τα ταβάνια...

ΥΓ3. Πραγματικά οι "προσωπολάτρες" συνοπαδοί μας έχουν ξεπεράσει κάθε όριο τα τελευταία χρόνια. Ξαφνικά μετά την τριαντάρα με κάτω τα χέρια από τον Ολυμπιακό μνημονεύουμε τον προπονητή της Ανατολού Εφές γιατί λέει η ομάδα του έχασε με 39 πόντους από την Φενέρ του Ομπράντοβιτς μέσα στην έδρα του! Αυτό και αν δεν είναι επιχείρημα για το πόσο καλός είναι ο coach of the year...

Δεν λέει να αφήσει τις κακές του συνήθειες ο ΑΡΗΣ μας και για ακόμη ένα παιχνίδι στην Αθήνα γνωρίζει μια βαρειά ήττα. Ένα παιχνίδι όπου εξαρχής ο ΑΡΗΣ μας αντιμετώπισε αδιάφορα με τους 30 πόντους διαφορά να είναι το φυσικό επακόλουθο. Το ότι ο Φλιώνης και ο Χρηστίδης αγωνίσθηκαν στο σημερινό παιχνίδι αγωνίσθηκαν 13' και 12' αντίστοιχα ενώ οι Αμερικάνοι Σκότ και Τζάκσον 11' και 7' κάτι δείχνει...

Δεν υπάρχουν λόγια να σχολιάσεις έναν τέτοιο αγώνα και την προσπάθεια της ομάδος σου που ήταν μόλις για 10'... Το τι είχαν στο μυαλό τους ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του που μόλις από το δεύτερο δεκάλεπτο αφέθηκαν σαν σάκος του μποξ στις διαθέσεις του αντιπάλου είναι κάτι που δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Σίγουρα όμως δεν νιώθουν ντροπή για το σημερινό αποτέλεσμα όπως νιώθουμε εμείς γιατί αν ένιωθαν σίγουρα θα έδιναν το κάτι παραπάνω ώστε να σώσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια τους. Τώρα αν η αγγαρεία που παρακολουθήσαμε  στο μυαλό κάποιων ήταν μια καλή προπόνηση όπου η ομάδα μας αποκόμισε κάτι το θετικό μάλλον θα πρέπει να ασχοληθεί με κάποιο άλλο σπορ και όχι το μπάσκετ. 

Κερασάκι στην σημερινή άνοστη τούρτα ήταν οι δηλώσεις του Ν.Λάσκαρη όπου έδωσε το στίγμα της νοοτροπίας με την οποία αντιμετωπίζει αυτά τα παιχνίδια της ομάδος μας και άφησε ορθάνοιχτο το παράθυρο για την συνέχιση της συνεργασίας με τον Δ.Πρίφτη ακόμη και αν τελικά είναι ο νέος προπονητής της Εθνικής Ελλάδος!!! . Προφάνως όπως και αρκετοί συνοπαδοί μας ο μεγαλομέτοχος είναι ικανοποιημένος από την πορεία της ομάδος. Που θα πάει... κάποια στιγμή θα το νιώσουμε και εμείς το "θαύμα"...

ΥΓ1. Σχήματα και παίκτες που δεν έπαιξαν όλη την χρονιά και δεν πρόκειται να παίξουν σε κανένα σημαντικό παιχνίδι... Ούτε καν καλή προπόνηση δεν μπορείς να το βαφτίσεις.

ΥΓ2. 2 φορές προσπάθησε να στείλει ο Δ.Πρίφτης τον Τζάκσον στα αποδυτήρια χωρίς όμως επιτυχία... Πειθαρχία λέμε!

ΥΓ3. Ας σταυρώσουμε όλοι τα δάχτυλα μας μπας και ο Ολυμπιακός κατέβει το Σάββατο με μισή ομάδα και το μισό μυαλό στο Final Four και πάρουμε τη νίκη για να γεμίσουμε με υπερηφάνεια...

ΥΓ4. Και για αυτούς που δεν θέλουν να καταλάβουν ας ξαναποστάρουμε το κομμάτι από το pre-game του αγώνα "Και για αυτό δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ...Μια νοοτροπία που μοιάζει να είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της ομάδος εδώ και πολλά χρονιά." 

ΥΓ5. Το σημειώνουμε το σημερινό στα ρεκόρ του κόουτς οφ δε γίαρ ή η στατιστική από τους προσωπολάτρες δεν περιλαμβάνει τα εκτός έδρας παιχνίδια;

ΥΓ6. Και όμως παρά τις σφαλιάρες που έχουμε φάει τα τελευταία χρόνια σε εκτός έδρας αναμετρήσεις με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ κάποιοι βρίσκουν το κουράγιο και χλευάζουν τον συμπολίτη όταν τρώει σαραντάρες στο ΟΑΚΑ...